Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wynalazczości.

1.

Ustawa normuje stosunki w zakresie wynalazków, wzorów użytkowych i projektów racjonalizatorskich.

2.

Używane w dalszych przepisach ustawy określenie „projekty wynalazcze” oznacza wynalazki,

wzory użytkowe i projekty racjonalizatorskie.

1.

Prawa w zakresie wynalazków, wzorów użytkowych i projektów racjonalizatorskich, istniejące

w dniu wejścia w życie ustawy, pozostają w mocy. Do praw tych stosuje się przepisy,

jakim podlegały one przed dniem wejścia w życie ustawy.

2.

Do stosunków prawnych powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy

dotychczasowe.

3.

Skutki zdarzeń prawnych ocenia się według przepisów obowiązujących w chwili, w której

zdarzenia te nastąpiły. Jednakże od dnia wejścia w życie ustawy ocenia się według

jej przepisów

1)

określone w art. 29 ust. 1 skutki wniesienia zażalenia, chyba że zażalenie zostało

rozpatrzone do dnia wejścia w życie ustawy,

2)

określone w art. 29 ust. 3-6 zasady przywracania terminu, chyba że wniosek o przywrócenie

terminu został rozpatrzony przed dniem wejścia w życie ustawy,

3)

określone w art. 31

4)

określone w art. 43 zasady wspólności prawa do patentu, chyba że umowa została zawarta

przed dniem wejścia w życie ustawy,

5)

określone w art. 44 zasady zawierania umów licencyjnych, chyba że umowa licencyjna

została zawarta przed dniem wejścia w życie ustawy,

6)

określone w art. 49 zasady i tryb udzielania licencji otwartej, chyba że licencja

otwarta została udzielona przed dniem wejścia w życie ustawy,

7)

określony w art. 54 i 78 termin przedawnienia roszczeń z powodu naruszenia patentu

lub prawa ochronnego w stosunkach między jednostkami gospodarki uspołecznionej,

8)

określone w art. 64

9)

określone na podstawie art. 80 warunki nowości projektów racjonalizatorskich,

10)

określone w art. 94 ust. 2 i art. 96 ust. 1 zasady wynagradzania za pracownicze projekty

wynalazcze; przepis ten stosuje się do wynagrodzenia za okresy obliczeniowe, które

kończą się po dniu wejścia w życie ustawy,

11)

określone w art. 100 ust. 2 uprawnienia twórców projektów racjonalizatorskich, chyba

że ich udostępnienie za granicą nastąpiło przed dniem wejścia w życie ustawy,

12)

określony w art. 105 tryb dochodzenia roszczeń o wynagrodzenie.

4.

Postępowanie w sprawie wywłaszczenia patentu lub prawa ochronnego nie zakończone do

dnia wejścia w życie ustawy podlega umorzeniu

(skreślony

1.

Prawa w zakresie wynalazków, wzorów użytkowych i projektów racjonalizatorskich, istniejące

w dniu wejścia w życie ustawy, pozostają w mocy. Do praw tych stosuje się przepisy,

jakim podlegały one przed dniem wejścia w życie ustawy.

2.

Do stosunków prawnych powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy

dotychczasowe.

3.

Ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu na wynalazek ocenia się według przepisów

obowiązujących w dniu zgłoszenia tego wynalazku w Urzędzie Patentowym.

4.

Podania o udzielenie patentu tymczasowego lub patentu tymczasowego dodatkowego, nie

rozpatrzone przed dniem wejścia w życie ustawy, uważa się za podania o udzielenie

patentu lub patentu dodatkowego.

5.

Postępowanie związane ze zgłoszeniem wynalazku lub wzoru użytkowego w Urzędzie Patentowym

toczy się od dnia wejścia w życie ustawy według jej przepisów.

6.

Postępowanie sporne, wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy, toczy się do zakończenia

według przepisów dotychczasowych.

7.

Postępowanie w sprawie pełnego badania ustawowych warunków wymaganych do uzyskania

patentu na wynalazek lub prawa ochronnego na wzór użytkowy toczy się według przepisów

dotychczasowych.

Przepisy ustawy nie naruszają postanowień zawartych w umowach międzynarodowych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1984 r.

1.

Do dnia 30 grudnia 1992 r. nie udziela się patentów na środki żywności, środki farmaceutyczne

i związki chemiczne.

2.

Na warunkach określonych w ust. 3-8 uprawniony z patentu w jednym z państw należących

do Międzynarodowego Związku Ochrony Własności Przemysłowej na środki żywności, środki

farmaceutyczne lub związki chemiczne może przejściowo uzyskać prawo wyłącznego wytwarzania

i sprzedaży tych produktów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Urząd Patentowy udzieli prawa wyłącznego, o którym mowa w ust. 2, jeżeli

1)

przed datą określoną w ust. 1 uprawniony z patentu uzyskał pierwszą zgodę na obrót

produktu w jakimkolwiek państwie i w ciągu sześciu miesięcy od jej uzyskania wystąpi

o zgodę na sprzedaż produktu w Polsce, składając jednocześnie w Urzędzie Patentowym

wniosek o udzielenie prawa,

2)

produkt spełnia wymogi dopuszczenia do obrotu w Polsce,

3)

w dniu zgłoszenia w kraju pierwotnej rejestracji wynalazek odpowiadał warunkom określonym

w art. 10-12 ustawy o wynalazczości,

4)

do dnia złożenia wniosku, o którym mowa w pkt 1, produkt nie był w Polsce sprzedawany,

5)

wytwarzanie produktu w Polsce ma na celu zaspokojenie potrzeb polskiego rynku i jest

ekonomicznie uzasadnione.

4.

Termin, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, nie jest przywracalny.

5.

Do uzyskania i wykonywania prawa, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy o wynalazczości.

6.

Nie stanowi naruszenia prawa, o którym mowa w ust. 2, sprzedaż takich samych produktów

przez osoby trzecie, przed podjęciem przez uprawnionego produkcji w wymiarze zaspokajającym

potrzeby rynku polskiego.

7.

Prawo wyłącznego wytwarzania i sprzedaży produktu wygasa najpóźniej z upływem dnia,

do którego udzielona została ochrona w kraju pierwotnej rejestracji, przy czym nie

może ono trwać dłużej niż 20 lat.

8.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty jednorazowej od wniosku,

o którym mowa w ust. 3 pkt 1, oraz opłat okresowych pobieranych w związku z udzieloną

ochroną.

Obywatele państw obcych oraz zagraniczne osoby prawne korzystają z uprawnień w zakresie

spraw wynalazczości na podstawie umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą

Polską lub na zasadzie wzajemności.

1.

W związku z ochroną wzorów zdobniczych pobiera się opłaty jednorazowe oraz opłaty

okresowe, płatne w oznaczonych terminach przez cały okres ochrony.

2.

Od opłat okresowych związanych z ochroną wzorów zdobniczych są wolne państwowe jednostki

organizacyjne, w których zgodnie z zasadami ich gospodarki finansowej dochody z ochrony

wzorów zdobniczych stanowią dochody budżetu Państwa.

(skreślone

1.

Termin do uiszczenia opłaty za ochronę wzoru zdobniczego może być przywrócony na wniosek

zgłaszającego, jeżeli w ciągu dwóch miesięcy od dnia ustania przyczyny uchybienia

terminu, nie później jednak niż w ciągu roku od dnia, w którym termin ten upłynął,

uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Jednocześnie ze złożeniem

takiego wniosku zgłaszający powinien uiścić zaległą opłatę, z tym że opłatę za kolejny

okres ochrony wzoru zdobniczego zwiększa się o 30%.

2.

Przywrócenie terminu do złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, jest niedopuszczalne.

3.

Jeżeli została wydana decyzja o umorzeniu postępowania z powodu nieuiszczenia w terminie

opłaty, o której mowa w ust. 1, uchybienie terminu może być uwzględnione, jeżeli zgłaszający,

uiszczając jednocześnie zaległą opłatę, uprawdopodobni w odwołaniu, że uchybienie

nastąpiło bez jego winy.

Upoważnia się Radę Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości i sposobu

uiszczania opłat, o których mowa w art. 5, terminów ich płatności, a także przypadków

całkowitego lub częściowego zwolnienia od tych opłat oraz odraczania terminów ich

płatności.

1

Twórcy projektu wynalazczego przysługuje, na warunkach określonych w ustawie, prawo

do uzyskania patentu, prawa ochronnego oraz prawo do wynagrodzenia.

2.

Twórcy projektu wynalazczego przysługuje prawo, aby wymieniano go w opisach, rejestrach

oraz w innych dokumentach i publikacjach jako twórcę projektu.

3

Za współtwórcę projektu wynalazczego nie uważa się osoby, która udzieliła tylko pomocy

przy dokonaniu projektu.

4

Ilekroć w ustawie jest mowa o twórcy projektu wynalazczego, dotyczy to również współtwórców.

Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia, z tym że art.

1 pkt 6 oraz art. 4 wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

1

Organizacje społeczne, do których zakresu działania należą sprawy popierania wynalazczości,

a także działające w podmiotach gospodarczych organy samorządu, udzielają twórcom

projektów wynalazczych pomocy zgodnie ze swoimi statutami i regulaminami oraz przepisami

ustawy.

2

Organizacje określone w ust. 1 występują w interesie twórców projektów wynalazczych

wobec podmiotów gospodarczych, organów administracji rządowej i organów samorządu

terytorialnego w sprawach dotyczących projektów wynalazczych.

3

Przedstawiciele organizacji określonych w ust. 1 mogą występować jako pełnomocnicy

twórców projektów wynalazczych w sprawach z zakresu wynalazczości przed organami wymiaru

sprawiedliwości oraz w postępowaniu przed Urzędem Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej,

zwanym dalej „Urzędem Patentowym”, i Komisją Odwoławczą przy Urzędzie Patentowym,

z zastrzeżeniem art. 32 ust. 7.

Wynalazkiem podlegającym opatentowaniu jest nowe rozwiązanie o charakterze technicznym,

nie wynikające w sposób oczywisty ze stanu techniki i mogące się nadawać do stosowania.

Rozwiązanie uważa się za nowe, jeśli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo

do uzyskania patentu, nie zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w sposób

ujawniający dla znawcy dostateczne dane do jego stosowania, w szczególności przez

publikację, jawne stosowanie lub wystawienie na wystawie publicznej.

Nie udziela się patentów na

1)

nowe odmiany roślin i ras zwierząt oraz biologiczne sposoby hodowli roślin lub zwierząt,

2)

sposoby leczenia chorób w dziedzinie medycyny i weterynarii oraz ochrony roślin.

3)

wynalazki, z których korzystanie byłoby sprzeczne z obowiązującym prawem lub porządkiem

publicznym; nie dotyczy to przypadków, gdy prawo ogranicza tylko sprzedaż wytworu

opatentowanego lub wytworzonego opatentowanym sposobem,

4)

programy do maszyn cyfrowych,

5)

produkty przemian jądrowych,

6)

naukowe zasady i odkrycia.

(skreślone

1

Właściwym do udzielania patentów i wydawania dokumentów patentowych jest Urząd Patentowy.

2

O udzieleniu patentu dokonuje się wpisu do rejestru patentowego.

1.

Przez uzyskanie patentu nabywa się prawo wyłącznego korzystania z wynalazku w sposób

zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Państwa.

2

Patent trwa dwadzieścia lat od daty zgłoszenia wynalazku w Urzędzie Patentowym.

3.

Zakres przedmiotowy patentu określają zastrzeżenia patentowe zawarte w opisie patentowym.

4.

Patent na wynalazek dotyczący sposobu wytwarzania rozciąga się także na wytwory uzyskane

bezpośrednio tym sposobem.

5.

Nie narusza się patentu przez korzystanie z wynalazku dotyczącego środków komunikacji,

ich części i urządzeń, które znajdują się na obszarze Państwa przejściowo, oraz przedmiotów,

które znajdują się na tym obszarze w komunikacji tranzytowej.

6

Nie narusza się patentu przez korzystanie z wynalazku dla celów państwowych, w niezbędnym

wymiarze i bez znacznego uszczerbku dla uzasadnionego interesu gospodarczego uprawnionego

z patentu, jeżeli jest to konieczne do zapobieżenia lub usunięcia stanu zagrożenia

ważnych interesów Państwa, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa i porządku publicznego.

7

Nie narusza się patentu na wynalazek dotyczący środków farmaceutycznych przez wykonanie

leku w aptece na podstawie indywidualnej recepty lekarskiej.

8

Nie narusza się patentu na wynalazek przez stosowanie wynalazku dla celów badawczych.

1.

Uprawniony z patentu na wynalazek może uzyskać patent dodatkowy dla ulepszeń lub uzupełnień

tego wynalazku, jeżeli te ulepszenia lub uzupełnienia posiadają cechy wynalazku, a

nie mogą być stosowane samoistnie. Można również uzyskać patent dodatkowy do już otrzymanego

patentu dodatkowego.

2.

Patent dodatkowy traci moc razem z patentem głównym. Jeżeli jednak patent główny traci

moc z przyczyny nie wpływającej na wynalazek objęty patentem dodatkowym, pierwszy

patent dodatkowy staje się samoistny i zachowuje moc w okresie, na który został udzielony

patent główny.

3.

(skreślony

1.

Wynalazek, z którego korzystanie wkraczałoby w zakres patentu udzielonego z wcześniejszym

pierwszeństwem (patent wcześniejszy), może być przedmiotem patentu zależnego.

2.

Patent zależny staje się niezależnym w razie wygaśnięcia patentu wcześniejszego.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do patentu na wynalazek, z którego korzystanie

wkraczałoby w zakres prawa ochronnego na wzór użytkowy udzielonego z wcześniejszym

pierwszeństwem.

Kto ma w tym interes prawny, może żądać ustalenia przez Urząd Patentowy, że wskazana

produkcja nie jest objęta określonym patentem.

1.

Prawo do uzyskania patentu na wynalazek (prawo do patentu) przysługuje twórcy wynalazku.

Jeżeli wynalazku dokonało więcej osób, prawo to przysługuje im wspólnie.

2.

Prawo do patentu na wynalazek dokonany przez twórcę w wyniku wykonywania obowiązków

ze stosunku pracy albo realizacji innej umowy przysługuje pracodawcy lub zamawiającemu,

chyba że strony ustaliły inaczej.

3.

W przypadku dokonania wynalazku przez twórcę przy pomocy podmiotu gospodarczego, podmiotowi

temu przysługuje prawo korzystania z wynalazku we własnym zakresie. W umowie o udzielenie

pomocy strony mogą ustalić, że prawo do uzyskania patentu na taki wynalazek przysługuje

w całości lub części podmiotowi gospodarczemu.

4.

Umowy zawierane między podmiotami gospodarczymi mogą określać podmiot, któremu przysługuje

prawo do patentu w razie dokonania wynalazku w związku z wykonywaniem tych umów.

(skreślone

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z tym że przepisy art. 11 pkt 9 i pkt 13

lit. b) wchodzą w życie z dniem 31 marca 1988 r., a przepisy art. 3, art. 5 pkt 5

i 6, art. 7, art. 8 pkt 2, art. 9, 10 i 14 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1988 r.

Z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 24 i 25 pierwszeństwo do uzyskania

patentu na wynalazek oznacza się według daty zgłoszenia go w Urzędzie Patentowym.

1

Pierwszeństwo do uzyskania patentu oznacza się według daty wystawienia wynalazku na

wystawie publicznej na obszarze Państwa lub za granicą, jeżeli zgłoszenie wynalazku

w Urzędzie Patentowym zostanie dokonane w okresie sześciu miesięcy od tej daty.

2.

Prezes Urzędu Patentowego w drodze zarządzeń wydawanych na wniosek lub w uzgodnieniu

z właściwym ministrem określa wystawy publiczne oraz warunki wystawienia wynalazku,

których spełnienie daje pierwszeństwo określone w ust. 1.

Obywatelom państw obcych oraz zagranicznym osobom prawnym państw należących do Międzynarodowego

Związku Ochrony Własności Przemysłowej, a także obywatelom i osobom prawnym innych

państw, jeżeli mają miejsce zamieszkania lub siedzibę albo prowadzą rzeczywiste i

poważne przedsiębiorstwo przemysłowe lub handlowe w jednym z państw należących do

tego Związku, przysługuje na zasadach określonych w umowach międzynarodowych pierwszeństwo

do uzyskania patentu w Rzeczypospolitej Polskiej według daty pierwszego prawidłowego

zgłoszenia wynalazku w celu uzyskania ochrony w jednym z tych państw, jeżeli zgłoszenia

wynalazku w Urzędzie Patentowym dokonają w okresie dwunastu miesięcy od tej daty.

1.

Zgłoszenia wynalazku w celu uzyskania patentu dokonuje się przez wniesienie do Urzędu

Patentowego podania wraz z opisem wynalazku ujawniającym jego istotę, zastrzeżeniami

patentowymi, skrótem opisu i w razie potrzeby rysunkami.

2.

(skreślone

3.

(skreślone

4.

Zgłoszenie uważa się za dokonane w czasie, w którym zostało złożone w Urzędzie Patentowym

albo nadane w polskim urzędzie pocztowym pod adresem Urzędu Patentowego.

5.

Jeżeli wynalazek zgłoszony razem z innym wynalazkiem został następnie na wezwanie

Urzędu Patentowego, w terminie przez ten Urząd wyznaczonym, zgłoszony oddzielnie,

zgłoszenie to uważa się za dokonane w dacie pierwszego zgłoszenia, jeżeli nie nastąpiła

zmiana istoty wynalazku.

1.

Jeżeli zgłaszający wynalazek nie jest jego twórcą, obowiązany jest wskazać w podaniu

wynalazcę oraz podstawę swojego prawa do patentu.

2.

Prezes Urzędu Patentowego określi szczegółowe wymogi, jakim powinno odpowiadać zgłoszenie

wynalazku.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1988 r., z tym że art. 18 ust. 2 i art.

27 wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Zgłaszający wynalazek powinien w podaniu złożyć oświadczenie, czy chce skorzystać

z prawa pierwszeństwa, wynikającego z wystawienia wynalazku na wystawie publicznej

albo ze zgłoszenia dokonanego za granicą.

1.

Urząd Patentowy może w toku rozpatrywania zgłoszenia wynalazku wydawać postanowienia

wzywające zgłaszającego, w wyznaczonym terminie, do uzupełnienia zgłoszenia lub usunięcia

wskazanych braków i istotnych usterek. Na postanowienia te przysługuje zażalenie.

W razie nieuwzględnienia zażalenia termin biegnie na nowo.

2.

W razie niezastosowania się w wyznaczonym terminie do postanowień, o których mowa

w ust. 1, zgłoszenie uważa się za wycofane, a postępowanie umarza się.

3.

Jeżeli uchybienie terminu procesowego przez zgłaszającego nastąpiło w toku rozpatrywania

zgłoszenia, Urząd Patentowy na wniosek zgłaszającego postanowi o przywróceniu terminu,

jeśli zgłaszający uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, wnosi się do Urzędu Patentowego w ciągu dwóch miesięcy

od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, nie później jednak niż w ciągu roku

od dnia, w którym termin ten upłynął. Równocześnie z wnioskiem zgłaszający powinien

dopełnić czynności, dla której został określony termin.

5.

Przywrócenie terminu do złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 4, jest niedopuszczalne.

6.

Jeżeli została wydana decyzja umarzająca postępowanie na podstawie ust. 2, uchybienie

terminu może być uwzględnione, jeżeli zgłaszający, dopełniając jednocześnie czynności,

dla której określony był termin, uprawdopodobni w odwołaniu, że uchybienie nastąpiło

bez jego winy.

Do czasu wydania decyzji w sprawie udzielenia patentu zgłaszający może wprowadzać

uzupełnienia i poprawki do zgłoszenia wynalazku, jeżeli nie zmieniają one istoty zgłoszonego

wynalazku ani nie uzasadniają zmiany pierwszeństwa do uzyskania patentu.

Zgłaszający wynalazek może w podaniu, w toku rozpatrywania zgłoszenia wynalazku lub

w okresie dwóch miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzji o odmowie udzielenia

patentu, złożyć wniosek o udzielenie prawa ochronnego na wzór użytkowy. Takie zgłoszenie

wzoru użytkowego uważa się za dokonane w dacie zgłoszenia wynalazku.

1.

Stroną w postępowaniu przed Urzędem Patentowym w sprawie uzyskania patentu jest zgłaszający

wynalazek.

2.

(skreślone

3.

(skreślone

4.

(skreślone

5.

(skreślone

6.

(skreślone

7

W postępowaniu przed Urzędem Patentowym w sprawach związanych ze zgłaszaniem i rozpatrywaniem

oraz utrzymywaniem ochrony wynalazków pełnomocnikiem może być tylko rzecznik patentowy.

Osoby zagraniczne mogą działać tylko przez rzecznika patentowego mającego stałe miejsce

zamieszkania w Polsce.

W toku postępowania poprzedzającego ogłoszenie o zgłoszeniu wynalazku, o którym mowa

w art. 34 ust. 1, akta dotyczące tego zgłoszenia nie mogą być bez zgody zgłaszającego

ujawnione ani udostępnione osobom nieuprawnionym. Urząd Patentowy może udostępnić

osobom trzecim informację o dokonaniu tego zgłoszenia, ujawniając numer, datę zgłoszenia,

tytuł zgłoszenia oraz zgłaszającego, jeżeli zgłaszający w podaniu określonym w art.

26 ust. 1 wyrazi na to zgodę. W toku badania zgłoszenia wynalazku Urząd Patentowy

może zasięgnąć niezbędnych opinii. Osoby uczestniczące w przygotowywaniu i wydawaniu

tych opinii są zobowiązane do nieujawniania danych dotyczących zgłoszenia.

1

Urząd Patentowy dokonuje ogłoszenia o zgłoszeniu wynalazku niezwłocznie po upływie

osiemnastu miesięcy od daty zgłoszenia wynalazku lub od daty pierwszeństwa do uzyskania

patentu, w zależności od tego, który z tych terminów upływa wcześniej. Zgłaszający

może jednak w podaniu lub w okresie dwunastu miesięcy od daty pierwszeństwa złożyć

wniosek o dokonanie ogłoszenia w terminie wcześniejszym.

2.

(skreślony

3

Od dnia ogłoszenia, o którym mowa w ust. 1, osoby trzecie mogą zapoznawać się z opisem

wynalazku, zastrzeżeniami patentowymi i rysunkami. Osoby te mogą w ciągu sześciu miesięcy

od dnia ogłoszenia zgłaszać do Urzędu Patentowego uwagi co do istnienia przeszkód

uniemożliwiających udzielenie patentu.

4.

(skreślony

Z chwilą ogłoszenia o zgłoszeniu wynalazek korzysta z tymczasowej ochrony od dnia

zgłoszenia go w Urzędzie Patentowym, chyba że zgłoszenie wynalazku zostało wycofane

albo Urząd Patentowy odmówił udzielenia patentu.

(skreślony

1.

Jeżeli Urząd Patentowy nie stwierdzi braku ustawowych warunków wymaganych do uzyskania

patentu, wydaje decyzję w sprawie jego udzielenia. Decyzję o odmowie udzielenia patentu

Urząd Patentowy może wydać również przed ogłoszeniem o zgłoszeniu.

2.

Urząd Patentowy udziela patentu pod warunkiem wniesienia przez zgłaszającego opłaty

za pierwszy okres ochrony. W razie nieuiszczenia opłaty w wyznaczonym terminie, Urząd

Patentowy stwierdza wygaśnięcie decyzji o udzieleniu patentu.

1.

Udzielenie patentu stwierdza się przez wydanie dokumentu patentowego.

2.

(skreślony

3

Częścią składową dokumentu patentowego jest opis wynalazku wraz z zastrzeżeniami patentowymi

i rysunkami (opis patentowy). Opis patentowy publikuje się.

4.

Zgłaszający wynalazek obowiązany jest pokryć koszty publikacji opisu patentowego.

5.

Prezes Urzędu Patentowego określi szczegółowe zasady rozpatrywania zgłoszenia wynalazku

oraz sposób i terminy uiszczania opłaty za publikację opisu patentowego.

1.

Sprostowanie opisu patentowego może dotyczyć tylko błędów drukarskich oraz innych

oczywistych pomyłek.

2.

O sprostowaniu postanawia Urząd Patentowy określając jednocześnie, czy i w jakim zakresie

ma nastąpić ponowna publikacja opisu patentowego oraz czy i w jakim zakresie uprawniony

z patentu jest obowiązany pokryć koszty związane z ponowną publikacją opisu patentowego.

Na postanowienie to służy zażalenie.

1.

Gdy po udzieleniu patentu na wynalazek zgłoszony zostanie taki sam wynalazek z pierwszeństwem

wcześniejszym, uprawniony z patentu powinien złożyć w terminie określonym przez Urząd

Patentowy oświadczenie co do zasadności tego zgłoszenia.

2.

Jeżeli uprawniony z patentu podniesie zarzut, że zgłoszenie jest bezzasadne, sprawa

zostanie przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym.

3.

W razie niezłożenia przez uprawnionego z patentu oświadczenia co do zasadności zgłoszenia,

decyzja o udzieleniu patentu zostanie uchylona.

O udzieleniu patentu na wynalazek, a w razie gdy nastąpiło ogłoszenie o zgłoszeniu

wynalazku, także o wycofaniu zgłoszenia, o odmowie udzielenia patentu, o uchyleniu

decyzji w sprawie udzielenia patentu oraz o sprostowaniu opisu patentowego ogłasza

się w organie Urzędu Patentowego „Wiadomości Urzędu Patentowego”.

1.

Uprawniony z patentu lub z licencji nie może nadużywać swego prawa, w szczególności

przez stosowanie niedozwolonych praktyk monopolistycznych.

2.

Urząd Patentowy może żądać od uprawnionego z patentu lub z licencji wszelkich wyjaśnień

dotyczących zakresu korzystania z wynalazku w celu stwierdzenia, w jaki sposób prawo

wyłączne jest używane.

1.

Kto w chwili stanowiącej o pierwszeństwie do uzyskania patentu w dobrej wierze korzystał

z wynalazku na obszarze Państwa, może z niego nadal bezpłatnie korzystać w swoim przedsiębiorstwie

w zakresie, w jakim dotychczas korzystał z wynalazku. Prawo to przysługuje również

temu, kto w tej samej chwili przygotował już wszystkie istotne urządzenia potrzebne

do korzystania z wynalazku.

2.

Prawa określone w ust. 1 podlegają na wniosek zainteresowanego wpisowi do rejestru

patentowego. Prawa te mogą przejść na inną osobę tylko łącznie z przedsiębiorstwem.

1.

Prawo do patentu oraz patent są zbywalne i podlegają dziedziczeniu.

2

Umowa o przeniesienie praw wymaga zachowania formy pisemnej, pod rygorem nieważności.

3.

Przeniesienie patentu staje się skuteczne wobec osób trzecich z chwilą wpisu do rejestru

patentowego.

4.

(skreślony

1.

Współuprawniony z patentu może bez zgody pozostałych współuprawnionych korzystać z

wynalazku we własnym zakresie oraz dochodzić roszczeń z powodu naruszenia patentu.

2

W razie uzyskania korzyści z korzystania z wynalazku przez jednego ze współuprawnionych

jest on obowiązany do przeniesienia na pozostałych współuprawnionych, stosownie do

ich udziałów, odpowiedniej części połowy uzyskanych korzyści, po potrąceniu poniesionych

nakładów.

3.

W zakresie nie uregulowanym w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego o współwłasności w częściach ułamkowych.

4.

Umowa o wspólności patentu może inaczej regulować prawa i obowiązki współuprawnionych

z patentu.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do wspólności prawa do patentu.

1.

Uprawniony z patentu może w drodze umowy udzielić innej osobie upoważnienia (licencji)

do korzystania z jego wynalazku (umowa licencyjna).

2

Umowa licencyjna wymaga zachowania formy pisemnej, pod rygorem nieważności.

3.

Licencja podlega na wniosek zainteresowanego wpisowi do rejestru patentowego. Uprawniony

z licencji wyłącznej wpisanej do rejestru patentowego może na równi z uprawnionym

z patentu dochodzić roszczeń z powodu naruszenia patentu, chyba że umowa licencyjna

stanowi inaczej.

4.

Jeżeli w umowie licencyjnej inaczej nie postanowiono, udzielenie licencji nie wyklucza

możliwości udzielenia dalszej licencji na korzystanie z wynalazku, a także jednoczesnego

korzystania z wynalazku przez uprawnionego z patentu (licencja niewyłączna).

5.

Jeżeli w umowie licencyjnej inaczej nie postanowiono, licencjobiorca ma prawo korzystania

z wynalazku w takim samym zakresie jak licencjodawca (licencja pełna).

6.

Uprawniony z licencji na korzystanie z wynalazku może udzielić sublicencji tylko za

zgodą uprawnionego z patentu; udzielenie dalszej sublicencji jest niedozwolone.

7.

Jeżeli w umowie licencyjnej inaczej nie postanowiono, licencjodawca jest zobowiązany

do przekazania licencjobiorcy wszystkich doświadczeń technicznych potrzebnych do korzystania

z wynalazku, którymi dysponuje w momencie zawarcia umowy.

8.

W razie przejścia patentu obciążonego licencją, umowa licencyjna jest skuteczna wobec

następcy prawnego.

(skreślony

Do umowy o korzystanie ze zgłoszonego w Urzędzie Patentowym wynalazku, na który nie

udzielono jeszcze patentu, jak również do umowy o udostępnienie nie chronionego wynalazku,

stanowiącego tajemnicę, stosuje się odpowiednio przepisy o umowach licencyjnych, jeżeli

strony nie postanowiły inaczej.

1

Urząd Patentowy, w trybie postępowania spornego, może udzielić zezwolenia (licencji

przymusowej) na korzystanie z wynalazku, stanowiącego przedmiot patentu innej osoby,

gdy

1)

jest to konieczne do zapobieżenia lub usunięcia stanu zagrożenia Państwa,

2)

zostało stwierdzone, że prawo wyłączne jest nadużywane w rozumieniu art. 42, w szczególności

jeżeli

a)

uprawniony z patentu bez uzasadnionych powodów nie udostępnia lub utrudnia udostępnienie

produktów według wynalazku na warunkach zaspokajających potrzeby społeczne albo

b)

uprawniony z patentu uniemożliwia zaspokojenie potrzeb społecznych przez stosowanie

wynalazku będącego przedmiotem patentu zależnego, nie godząc się na zawarcie umowy

licencyjnej, z tym że w tym przypadku uprawniony z patentu wcześniejszego może żądać

udzielenia zezwolenia na korzystanie z wynalazku będącego przedmiotem patentu zależnego

(licencji wzajemnej).

2

W przypadku określonym w ust. 1 pkt 2 lit. a) Urząd Patentowy postanowi, że można

ubiegać się o licencję przymusową, oraz ogłosi o tym w „Wiadomościach Urzędu Patentowego”.

Udzielenie takiej licencji z powodu niedostatecznego udostępnienia produktów według

wynalazku może nastąpić nie wcześniej niż po upływie trzech lat od daty udzielenia

patentu.

3

Korzystający z wynalazku na podstawie licencji przymusowej jest obowiązany uiścić

na rzecz uprawnionego opłatę licencyjną w wysokości odpowiadającej wartości rynkowej

licencji.

4

W decyzji o ustanowieniu licencji przymusowej zostaną określone w szczególności: zakres

i czas trwania licencji, szczegółowe warunki jej wykonywania, wysokość opłaty licencyjnej

oraz sposób i termin jej zapłaty.

5.

Do licencji przymusowych stosuje się przepisy art. 46 ust. 5 i 6.

6.

Licencja przymusowa może być przez uprawnionego przeniesiona tylko łącznie z przedsiębiorstwem,

w którym jest wykonywana.

7.

Licencja przymusowa nie może przyznawać osobie, która licencję uzyskała, wyłącznego

prawa korzystania z wynalazku.

W przypadkach określonych w art. 49 ust. 1 może być ustanowiona licencja przymusowa

także na prawach wynikających z umów licencyjnych (sublicencja przymusowa). Art. 49

ust. 6 stosuje się odpowiednio.

Decyzja o ustanowieniu licencji lub sublicencji przymusowej w części dotyczącej treści

licencji albo sublicencji lub wysokości opłaty za licencję (sublicencję) może być

po upływie dwóch lat zmieniona na wniosek zainteresowanego lub z urzędu, jeżeli wskutek

istotnej zmiany stosunków okaże się to ze względu słuszności konieczne.

1

Uprawniony z patentu może złożyć w Urzędzie Patentowym oświadczenie o gotowości udzielenia

licencji na korzystanie z jego wynalazku nieodpłatnie lub za odpowiednią opłatą (licencja

otwarta). Oświadczenie nie podlega odwołaniu.

2.

Oświadczenie uprawnionego z patentu wpisuje się do rejestru patentowego oraz ogłasza

w „Wiadomościach Urzędu Patentowego”.

3.

W razie złożenia oświadczenia o gotowości udzielenia licencji, uprawniony z patentu

uiszcza opłaty okresowe związane z ochroną wynalazku, zmniejszone o połowę.

4

Licencja otwarta jest niewyłączna i pełna, a opłata licencyjna nie może przekraczać

10% efektów uzyskanych przez licencjobiorcę w każdym roku korzystania z wynalazku.

5

Licencja zostaje zawarta z chwilą uzgodnienia przez strony istotnych postanowień umowy

albo przez przystąpienie do korzystania z wynalazku i zawiadomienie licencjodawcy

w terminie określonym w ust. 6.

6

Licencjobiorca, który rozpoczął korzystanie z wynalazku bez podjęcia lub przed zakończeniem

rokowań, jest zobowiązany zawiadomić o tym pisemnie licencjodawcę w ciągu miesiąca

od chwili przystąpienia do korzystania z wynalazku. Licencjobiorca uiszcza maksymalną

opłatę przewidzianą w ust. 4, chyba że oferta licencjodawcy przewiduje niższą opłatę.

W braku odmiennego porozumienia stron opłatę wnosi się w ciągu miesiąca po zakończeniu

każdego roku kalendarzowego, w którym licencjobiorca korzystał z wynalazku.

7.

Umowa licencyjna może być rozwiązana przez licencjobiorcę z końcem roku kalendarzowego,

w którym upływa trzyletni okres jej obowiązywania, za uprzednim rocznym wypowiedzeniem;

postanowienia umowy mniej korzystne dla licencjobiorcy są nieważne.

8.

Przepisy ust. 1-7 stosuje się odpowiednio od chwili ogłoszenia przez Urząd Patentowy

o zgłoszeniu wynalazku.

1

Jeżeli wykonawca umowy o prace badawcze lub rozwojowe przekazał zamawiającemu wyniki

prac zawierające wynalazek, domniemywa się, że udzielił on zamawiającemu licencji

na korzystanie z wynalazku (licencja dorozumiana).

2

Jeżeli strony nie postanowiły inaczej, w przypadku, o którym mowa w ust. 1, wykonawca

pracy ma prawo do dodatkowej zapłaty w wysokości 5% efektów uzyskanych z korzystania

z wynalazku w ciągu pierwszych 5 lat korzystania.

(skreślony

W razie zgłoszenia wynalazku albo uzyskania patentu przez osobę nieuprawnioną, uprawniony

może żądać odrzucenia zgłoszenia albo unieważnienia patentu. Może również żądać udzielenia

mu patentu, a także przeniesienia na niego już udzielonego patentu za zwrotem kosztów

zgłoszenia wynalazku lub uzyskania patentu.

Kto zgłosił wynalazek lub uzyskał patent, nie będąc od tego uprawniony, jest obowiązany

wydać uprawnionemu uzyskane korzyści i naprawić wyrządzoną szkodę na zasadach ogólnych.

Na żądanie uprawnionego jest ponadto obowiązany do ogłoszenia w czasopismach stosownego

oświadczenia, a także, gdy działał umyślnie, do zapłaty odpowiedniej kwoty pieniężnej

na rzecz jednej z organizacji, o których mowa w art. 9 ust. 1, na cele popierania

wynalazczości.

1.

Ten, którego patent został naruszony, może żądać zaniechania naruszenia, usunięcia

jego skutków oraz wydania uzyskanych korzyści albo wynagrodzenia szkody, na zasadach

ogólnych.

2

Kto naruszył patent, obowiązany jest ponadto na żądanie uprawnionego do ogłoszenia

w czasopismach stosownego oświadczenia, a także, gdy działał umyślnie, do zapłaty

odpowiedniej kwoty pieniężnej na rzecz jednej z organizacji, o których mowa w art.

9 ust. 1, na cele popierania wynalazczości.

3.

Jeżeli przedmiotem patentu jest sposób wytwarzania nowego wytworu, domniemywa się,

że wytwór, który może być uzyskany opatentowanym sposobem, został wytworzony tym sposobem.

4

Sąd rozstrzygając w sprawie o naruszenie patentu może orzec na wniosek uprawnionego

również o bezprawnie wytworzonych wyrobach i środkach użytych do ich wytwarzania.

5.

(skreślony

Roszczenia z powodu naruszenia patentu ulegają przedawnieniu z upływem trzech lat.

Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym uprawniony dowiedział się o naruszeniu

patentu, oddzielnie co do każdego naruszenia. Bieg przedawnienia ulega zawieszeniu

w okresie między zgłoszeniem wynalazku w Urzędzie Patentowym a udzieleniem patentu.

1

Wynalazek dokonany przez obywatela polskiego uważa się za wynalazek tajny, jeżeli

wchodzi w zakres obrony lub bezpieczeństwa Państwa.

2.

W zakres obrony Państwa wchodzą wynalazki dotyczące w szczególności nowych rodzajów

broni, sprzętu wojskowego, sposobów walki lub innych zagadnień ściśle wojskowych.

3.

Minister Obrony Narodowej może szczegółowo określić, jakiego rodzaju wynalazki wchodzą

w zakres obrony Państwa.

4.

Wynalazek tajny stanowi tajemnicę państwową.

5

O tajności wynalazku wchodzącego w zakres obrony lub bezpieczeństwa Państwa postanawia,

odpowiednio do zakresu działania. Minister Obrony Narodowej lub Minister Spraw Wewnętrznych.

1.

Wszelkie prace nad wynalazkiem tajnym, zgłoszenie go do opatentowania oraz postępowanie

w celu rozpatrzenia zgłoszenia mogą być podejmowane tylko przy zabezpieczeniu tajności.

2

Obowiązek zabezpieczenia tajności wynalazku ciąży na wynalazcy i osobach pracujących

przy wynalazku, a także na kierowniku podmiotu gospodarczego, w którym są lub były

prowadzone prace nad wynalazkiem tajnym.

Zgłaszający wynalazek tajny do Urzędu Patentowego jest obowiązany przy dokonaniu zgłoszenia

wynalazek ten podać niezwłocznie do wiadomości Ministerstwa Obrony Narodowej lub Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych.

1.

Urząd Patentowy przesyła Ministerstwu Obrony Narodowej wykazy zgłoszonych w tym Urzędzie

wynalazków oraz na żądanie tego Ministerstwa również opisy i rysunki zgłoszonych w

tym Urzędzie wynalazków, wchodzących w zakres obrony Państwa.

2

Akta zgłoszenia wynalazku tajnego wraz z opisem i rysunkami mogą być udostępnione

do wglądu organom upoważnionym przez Ministra Obrony Narodowej lub Ministra Spraw

Wewnętrznych.

1.

Zgłoszenia wynalazku tajnego w celu opatentowania nie ogłasza się.

2

Właściwy minister może żądać odroczenia na czas określony ogłoszenia o zgłoszeniu

wynalazku, jeżeli zachodzi przypuszczenie, że posiada cechy wynalazku tajnego.

1.

Prawo do patentu na wynalazek tajny dotyczący spraw z zakresu obrony Państwa przechodzi

na Skarb Państwa, który reprezentuje Minister Obrony Narodowej, a prawo do patentu

na wynalazek tajny dotyczący spraw z zakresu bezpieczeństwa Państwa przechodzi na

Skarb Państwa, który reprezentuje Minister Spraw Wewnętrznych.

2.

Uprawniony do patentu na wynalazek tajny ma prawo do odszkodowania. Do określenia

wysokości i terminu wypłaty odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy art. 98a

ust. 2 i 3 oraz art. 100.

1.

Opisu patentowego wynalazku tajnego nie publikuje się.

2.

O udzieleniu patentu na wynalazek tajny dokonuje się wpisu do części tajnej rejestru

patentowego.

3.

(skreślony

Wynalazek tajny może być pozbawiony cech wynalazku tajnego w trybie określonym w art.

59 ust. 5.

Postępowanie w sprawach wynalazków tajnych ustalą szczegółowe przepisy wydane przez

Ministra Obrony Narodowej i Ministra Spraw Wewnętrznych.

1.

Patent może być na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, unieważniony

przez Urząd Patentowy w całości lub w części, jeżeli nie zostały spełnione ustawowe

warunki wymagane do uzyskania patentu.

2

W interesie publicznym Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej może wystąpić

o unieważnienie patentu albo przystąpić do toczącego się postępowania w tej sprawie.

3.

(skreślony

Jeżeli strony nie postanowiły inaczej, w razie unieważnienia patentu, nabywca, licencjobiorca

albo inna osoba, na której rzecz uprawniony z patentu dokonał odpłatnego rozporządzenia,

ma prawo do otrzymania zwrotu wniesionej zapłaty oraz do żądania naprawienia szkody

na zasadach ogólnych. Zbywca może jednak potrącić sobie korzyści, jakie nabywca uzyskał

przez korzystanie z wynalazku przed unieważnieniem patentu; jeżeli korzyści te są

wyższe od zapłaty i dochodzonego odszkodowania, odpowiedzialność zbywcy ulega wyłączeniu.

1.

Kto w dobrej wierze uzyskał albo nabył patent, unieważniony następnie z przyczyny

określonej w art. 40 lub przeniesiony ha podstawie art. 55 na rzecz osoby uprawnionej

do tego patentu, albo uzyskał licencję z tego patentu, a korzystał z wynalazku co

najmniej przez okres jednego roku przed wszczęciem sprawy o unieważnienie lub o przeniesienie

patentu lub w ciągu tego okresu przygotował wszystkie istotne urządzenia potrzebne

do korzystania z wynalazku, może z tego wynalazku korzystać w swoim przedsiębiorstwie

w zakresie, w jakim z niego korzystał w czasie wszczęcia tej sprawy, z zastrzeżeniem

obowiązku uiszczania uprawnionemu z patentu odpowiedniego wynagrodzenia. W razie braku

porozumienia wysokość wynagrodzenia określa się w drodze postępowania spornego.

2.

Prawa do korzystania z wynalazku, określone w ust. 1, podlegają na wniosek zainteresowanego

wpisowi do rejestru patentowego. Prawa te mogą przejść na inną osobę tylko łącznie

z przedsiębiorstwem.

(skreślony

1.

Urząd Patentowy wyda decyzję o wygaśnięciu patentu w przypadku

1)

zrzeczenia się patentu przez uprawnionego wobec Urzędu Patentowego za zgodą osób,

którym służą prawa na patencie, albo

2

zalegania z opłatą ponad sześć miesięcy.

2.

Urząd Patentowy uchyli decyzję, w której orzeczono o wygaśnięciu patentu z przyczyny

określonej w ust. 1 pkt 2, gdy przywrócony został termin do uiszczenia zaległej opłaty.

O unieważnieniu i wygaśnięciu patentu dokonuje się z urzędu wpisu do rejestru patentowego

i ogłasza w „Wiadomościach Urzędu Patentowego”.

Kto rozpoczął korzystanie z wynalazku albo, poczynił niezbędne przygotowania do korzystania

z wynalazku, na który patent wygasł z powodu zalegania z opłatą, uprawniony jest do

korzystania z niego także w razie uchylenia decyzji o wygaśnięciu patentu z zastrzeżeniem

uiszczenia od daty tego uchylenia słusznego wynagrodzenia uprawnionemu z patentu.

W sprawach tych Urząd Patentowy rozstrzyga w trybie postępowania spornego. Przepis

art. 70 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Wynalazek będący przedmiotem prawa do patentu polskiego podmiotu gospodarczego bądź

obywatela polskiego, mającego stałe miejsce zamieszkania w Polsce, może być zgłoszony

za granicą w celu uzyskania ochrony dopiero po zgłoszeniu go w Urzędzie Patentowym.

(skreślony

Wzorem użytkowym podlegającym ochronie jest nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze

technicznym dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia przedmiotu o trwałej postaci.

1.

Na wzory użytkowe udzielane są prawa ochronne.

2.

Udzielenie prawa ochronnego stwierdza się przez wydanie świadectwa ochronnego.

1

Właściwym do udzielania praw ochronnych i wydawania świadectw ochronnych na wzór użytkowy

jest Urząd Patentowy.

2

O udzieleniu prawa ochronnego na wzór użytkowy dokonuje się wpisu do rejestru praw

ochronnych.

1.

Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego korzystania z wzoru użytkowego

w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Państwa.

2.

Prawo ochronne trwa pięć lat od daty zgłoszenia wzoru użytkowego w Urzędzie Patentowym.

Na wniosek uprawnionego z prawa ochronnego może ono być przedłużone do dalszych pięciu

lat.

3.

Zakres przedmiotowy prawa ochronnego określają zastrzeżenia ochronne zawarte w opisie

ochronnym wzoru użytkowego.

(skreślony

Do wzorów użytkowych i praw ochronnych stosuje się odpowiednio przepisy o wynalazkach

i patentach zawarte w art. 11, art. 12, art. 16 ust. 5, 6 i 8, art. 17-20, art. 23-30,

art. 32-35, art. 37-46, art. 48-53, art. 55-70 oraz art. 72-75.

Za projekt racjonalizatorski może być uznane przez podmiot gospodarczy rozwiązanie,

zgłoszone przez twórcę, nadające się do zastosowania.

(skreślone

Do projektów racjonalizatorskich stosuje się odpowiednio art. 59 ust. 1-4, art. 60

oraz art. 67.

(skreślone

1.

Twórca wynalazku, któremu przysługuje prawo do patentu, może przenieść to prawo za

uzgodnioną zapłatą na rzecz podmiotu gospodarczego lub przekazać wynalazek do korzystania

przez ten podmiot.

2.

W przypadku przekazania wynalazku do korzystania zgodnie z ust. 1, przejście prawa

do patentu następuje z dniem zgłoszenia wynalazku podmiotowi gospodarczemu, pod warunkiem

przyjęcia go przez ten podmiot do korzystania w terminie jednego miesiąca od daty

zgłoszenia, chyba że strony ustalą inny termin.

1.

Twórca wynalazku ma prawo do wynagrodzenia za korzystanie z tego wynalazku przez podmiot

gospodarczy, gdy podmiotowi temu przysługuje prawo do patentu zgodnie z przepisami

art. 20 ust. 2 lub art. 98 ust. 2 albo prawo do korzystania z wynalazku na podstawie

art. 20 ust. 3, chyba że umowa stanowi inaczej.

2.

Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, ustala podmiot

gospodarczy w słusznej proporcji do korzyści uzyskanych z wynalazku przez ten podmiot.

3.

Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, z zachowaniem

zasady określonej w ust. 2, wypłaca się w całości najpóźniej w ciągu dwóch miesięcy

po upływie roku od dnia uzyskania pierwszych korzyści z wynalazku lub w częściach

w ciągu dwóch miesięcy po upływie każdego roku uzyskiwania korzyści z wynalazku.

Art. 98 i 98a stosuje się odpowiednio do twórcy wzoru użytkowego.

Twórcy projektu racjonalizatorskiego przysługuje wynagrodzenie za korzystanie z tego

projektu. Przepisy art. 98a ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Twórca projektu wynalazczego może żądać odpowiedniego podwyższenia zapłaty lub wynagrodzenia,

jeżeli jest ono rażąco niskie w stosunku do korzyści osiąganych przez podmiot gospodarczy.

(skreślone

1

Kwoty wypłacone tytułem wynagrodzenia za projekt wynalazczy nie podlegają zwrotowi.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, gdy wypłata wynagrodzenia nastąpiła na rzecz osoby

działającej w złej wierze albo w wyniku karalnego czynu.

Do wynagrodzeń za projekty wynalazcze w sprawach nie uregulowanych w ustawie stosuje

się odpowiednio przepisy prawa cywilnego.

(skreślony

1

Twórca projektu wynalazczego może dochodzić roszczenia o wynagrodzenie za korzystanie

z jego projektu przed sądem wojewódzkim. Twórca nie ma obowiązku uiszczania kosztów

sądowych.

2.

W przypadku określonym w ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące postępowania w sprawach o roszczenia pracowników.

1

Osoba, która w podmiocie gospodarczym udzieliła twórcy projektu wynalazczego pomocy

w dokonaniu lub opracowaniu projektu, ma prawo do wynagrodzenia określonego w umowie.

2

Osobom, które współdziałały przy realizacji projektu wynalazczego albo przyczyniły

się do przyspieszenia jego wykorzystania lub jego rozpowszechnienia, mogą być przyznawane

nagrody.

3.

(skreślony

4

Do wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 110.

(skreślony

Urząd Patentowy, organy administracji rządowej i organy samorządu terytorialnego przy

wydawaniu decyzji i postanowień przewidzianych w ustawie stosują przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a w postępowaniu spornym - w zakresie ustalonym w trybie art. 115 ust. 2 pkt 2.

1.

Urząd Patentowy wydaje decyzję w trybie postępowania spornego w sprawach o

1

unieważnienie patentu lub prawa ochronnego na wzór użytkowy,

2)

(skreślony

3

przeniesienie patentu lub prawa ochronnego na wzór użytkowy, uzyskanego przez osobę

nieuprawnioną,

4)

uznanie patentu lub prawa ochronnego na wzór użytkowy za zależny,

5)

prawo korzystania z wynalazku lub wzoru użytkowego w przypadkach określonych w art.

43, 70 i 74,

6

ustalenie, że wskazana produkcja nie jest objęta określonym patentem lub prawem ochronnym

na wzór użytkowy,

7)

(skreślone

8)

(skreślone

9)

inne sprawy należące zgodnie z przepisami do właściwości Urzędu Patentowego, działającego

w trybie postępowania spornego.

2.

Urząd Patentowy orzeka w sprawach wymienionych w ust. 1 w kolegiach przy współudziale

przedstawicieli organizacji, o których mowa w art. 9.

1.

Odwołania od decyzji Urzędu Patentowego i zażalenia na postanowienia tego Urzędu,

wymienione w art. 113, oraz odwołania od decyzji Urzędu Patentowego i zażalenia na

postanowienia tego Urzędu, wydawane w trybie określonym w art. 114, rozpatruje Komisja

Odwoławcza przy Urzędzie Patentowym. Komisja Odwoławcza orzeka w kolegiach przy współudziale

przedstawicieli organizacji, o których mowa w art. 9. W składzie kolegium Komisji

Odwoławczej nie mogą zasiadać osoby, które brały udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia.

2

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia

1)

utworzy Komisję Odwoławczą oraz określi skład i sposób powołania oraz wynagradzania

jej członków,

2)

określi zasady postępowania spornego przed Urzędem Patentowym oraz zasady postępowania

przed Komisją Odwoławczą.

1.

Przy rozpatrywaniu spraw przez Urząd Patentowy w trybie określonym w art. 114 w kolegiach

przewodniczą sędziowie wyznaczeni przez Ministra Sprawiedliwości spośród sędziów sądów

wojewódzkich mających siedzibę na terenie m.st. Warszawy.

2

Przy rozpatrywaniu spraw przez Komisję Odwoławczą przy Urzędzie Patentowym w kolegiach

przewodniczą sędziowie wyznaczeni przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego spośród

sędziów tego Sądu.

Od każdego prawomocnego orzeczenia Urzędu Patentowego i Komisji Odwoławczej, kończącego

postępowanie w sprawie, a rażąco naruszającego prawo, Prezes Urzędu Patentowego, Pierwszy

Prezes Sądu Najwyższego oraz Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej, a także

Rzecznik Praw Obywatelskich może złożyć rewizję nadzwyczajną. Do rewizji nadzwyczajnej

stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.

Sprawy nie objęte przepisami art. 113-117, a dotyczące roszczeń cywilnoprawnych z

zakresu spraw wynalazczości, rozstrzygane są w trybie postępowania sądowego.

1.

Urząd Patentowy prowadzi rejestr patentowy i rejestr praw ochronnych na wzory użytkowe,

przeznaczone do wpisów przewidzianych w ustawie.

2.

Domniemywa się, że każdemu jest znana treść wpisów dokonanych w rejestrach.

3.

Prezes Urzędu Patentowego określi zasady prowadzenia rejestrów, warunki i tryb dokonywania

w nich wpisów, przeglądania rejestrów i otrzymywania z nich wyciągów.

1.

W związku z ochroną wynalazków i wzorów użytkowych pobierane są opłaty jednorazowe

oraz opłaty okresowe, płatne w oznaczonych terminach przez cały czas ochrony.

2

Rada Ministrów określi w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 115 ust. 2, zasady uiszczania

i wysokość opłat, terminy ich płatności, a także przypadki całkowitego lub częściowego

zwolnienia od tych opłat, jak również zasady odraczania terminów płatności opłat i

zasady przywracania terminów.

1.

Kto przypisuje sobie autorstwo cudzego projektu wynalazczego, podlega karze pozbawienia

wolności do roku, ograniczenia wolności albo grzywny.

2.

Tej samej karze podlega, kto w inny sposób narusza prawa twórcy projektu wynalazczego.

1

Kto oznacza przedmioty nie chronione patentem lub prawem ochronnym na wzór użytkowy

napisami lub rysunkami mającymi wywołać mylne mniemanie, jakoby przedmioty te korzystały

z takiej ochrony, podlega karze aresztu do 3 miesięcy, ograniczenia wolności do 3

miesięcy albo grzywny.

2.

Tej samej karze podlega ten, kto przedmioty, wymienione w ust. 1, z wiedzą o mylnym

ich oznaczeniu wprowadza do obrotu handlowego albo do celów obrotu handlowego przygotowuje

lub przechowuje, albo w ogłoszeniach, zawiadomieniach lub w inny sposób podaje wiadomości

mające wywołać mniemanie, jakoby te przedmioty korzystały z ochrony prawnej.

1.

Kto przywłaszczając sobie cudze prawo do patentu lub do prawa ochronnego na wzór użytkowy

zgłasza cudzy wynalazek w celu uzyskania patentu lub cudzy wzór użytkowy w celu uzyskania

prawa ochronnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia wolności

albo grzywny.

2.

Kto w inny sposób narusza cudze prawo do patentu lub do prawa ochronnego, podlega

karze pozbawienia wolności do roku, ograniczenia wolności albo grzywny.

1.

Prawa w zakresie wynalazków, wzorów użytkowych, projektów racjonalizatorskich oraz

udoskonaleń i usprawnień technicznych, istniejące w dniu wejścia w życie ustawy, pozostają

w mocy. Do praw tych stosuje się przepisy, jakim podlegały one przed dniem wejścia

w życie ustawy, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej.

2.

Do stosunków prawnych powstałych przed wejściem w życie ustawy stosuje się przepisy

dotychczasowe, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej.

3.

Skutki zdarzeń prawnych ocenia się według przepisów obowiązujących w chwili, w której

zdarzenia te nastąpiły. Jednakże od dnia wejścia w życie ustawy ocenia się według

jej przepisów

1)

ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu i prawa ochronnego, chyba że postępowanie

o udzielenie patentu lub prawa ochronnego zostało zakończone wydaniem ostatecznej

decyzji,

2)

określone w art. 40 ust. 1 obowiązki uprawnionych z patentu i prawa ochronnego,

3)

określone w art. 44 ust. 3 skutki wpisu licencji do rejestru patentowego,

4)

określone w art. 46 ust. 6 i art. 47 zasady przeniesienia licencji i sublicencji przymusowej

oraz określone w art. 41 ust. 2 i art. 69 ust. 2 zasady przeniesienia prawa korzystania

z wynalazku i wzoru użytkowego,

5)

określone w art. 92 zasady oraz tryb przeniesienia prawa do patentu lub patentu oraz

przeniesienia prawa do prawa ochronnego lub prawa ochronnego,

6)

określone w art. 93 ust. 4 zasady ustalania wysokości wynagrodzenia za pracownicze

projekty wynalazcze.

4.

Patenty na wynalazki i prawa z rejestracji wzorów użytkowych, uzyskane przed dniem

wejścia w życie ustawy przez jednostki gospodarki uspołecznionej na rzecz Państwa,

przysługują tym jednostkom, które są wymienione w dokumencie patentowym lub świadectwie

ochronnym. Do praw tych stosuje się przepisy ustawy. Jednakże inne jednostki gospodarki

uspołecznionej, które najpóźniej w ciągu jednego roku od dnia wejścia w życie ustawy

rozpoczęły stosowanie lub przygotowały wszystkie istotne urządzenia do stosowania

wynalazku lub wzoru użytkowego, mają prawo ten wynalazek lub wzór użytkowy bezpłatnie

stosować w swoim przedsiębiorstwie. Do prawa tego stosuje się odpowiednio przepis

art. 41 ust. 2.

5.

Postępowanie związane ze zgłoszeniem wynalazku i wzoru użytkowego w Urzędzie Patentowym

oraz postępowanie sporne, uregulowane w art. 108-111, toczy się od dnia wejścia w

życie ustawy według jej przepisów, z wyjątkiem wszczętego już postępowania w sprawach

o ustalenie osoby twórcy lub współtwórcy pracowniczego projektu wynalazczego oraz

w sprawach o ustalenie, że za pracowniczy projekt wynalazczy przysług uje twórcy projektu

wynagrodzenie.

6.

Postępowanie w sprawach o wynagrodzenie za pracownicze projekty wynalazcze określone

w art. 105 toczy się od dnia wejścia w życie ustawy według jej przepisów, z wyjątkiem

wszczętego już postępowania w tych sprawach przed komisją rozjemczą.

7.

Osoby, które przed wejściem w życie ustawy zgłosiły wynalazek w Urzędzie Patentowym,

mogą w ciągu sześciu miesięcy od dnia wejścia jej w życie złożyć wniosek o udzielenie

patentu tymczasowego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli postępowanie zostało zakończone

wydaniem ostatecznej decyzji.

1.

Przepisy ustawy dotyczące podmiotów gospodarczych stosuje się do osób prawnych lub

osób fizycznych, w szczególności prowadzących działalność gospodarczą.

2.

Prawa przysługujące Skarbowi Państwa wykonuje, w jego imieniu, organ go reprezentujący.

1.

Uchyla się ustawę z dnia 31 maja 1962 r. - Prawo wynalazcze

(Dz. U. Nr 33, poz. 156).

2.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie pozostają w mocy

przepisy dotychczasowe, wydane na podstawie ustawy określonej w ust. 1.

3.

Do czasu wydania przepisów dotyczących ochrony wzorów przemysłowych pozostają w mocy

przepisy wydane na podstawie art. 142 ustawy określonej w ust. 1.

(skreślone

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1973 r.