Ustawa z dnia 30 grudnia 1992 r. o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej w 1993 r. oraz o zmianie ustawy o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.

Ustawa określa zasady kształtowania środków na wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej

w 1993 r.

Przez użyte w ustawie określenie „państwowa sfera budżetowa” rozumie się państwowe

jednostki organizacyjne, które prowadzą gospodarkę finansową na zasadach określonych

w ustawie z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe

(Dz. U. Nr 4, poz. 18, Nr 34, poz. 150, Nr 94, poz. 421, Nr 107, poz. 464 i Nr 110, poz. 475 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 85, Nr 33, poz. 143 i Nr 64, poz. 322) oraz szkoły wyższe prowadzące gospodarkę finansową na zasadach określonych w art. 30 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 65, poz. 385, z 1991 r. Nr 104, poz. 450 oraz z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 63, poz. 314).

1.

Ustawa budżetowa określa kwoty wynagrodzeń osobowych przeznaczonych na podwyżki

1)

wynagrodzeń pracowników państwowej sfery budżetowej, z wyłączeniem sędziów sądów powszechnych

i prokuratorów,

2)

uposażeń żołnierzy i funkcjonariuszy oraz kandydatów i żołnierzy niezawodowych,

3)

wynagrodzeń sędziów sądów powszechnych i prokuratorów.

2.

Środki na wynagrodzenia pracowników państwowej sfery budżetowej ustala się z uwzględnieniem

normatywnego wskaźnika wynagrodzeń, który określa proporcje pomiędzy przeciętnym wynagrodzeniem

w państwowej sferze budżetowej a przeciętnym wynagrodzeniem w sektorze przedsiębiorstw

gospodarki narodowej.

3.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłosi w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”

1)

w terminie do dnia 20 lutego 1993 r. wysokość przeciętnego wynagrodzenia z roku poprzedniego

w sektorze przedsiębiorstw gospodarki narodowej,

2)

w terminie do dnia 20 sierpnia 1993 r. wysokość przeciętnego wynagrodzenia w pierwszym

półroczu w państwowej sferze budżetowej oraz w sektorze przedsiębiorstw gospodarki

narodowej.

4.

Normatywny wskaźnik przeciętnego wynagrodzenia pracowników państwowej sfery budżetowej,

określony w ustawie budżetowej, w 1993 r. nie może być niższy od 90%.

1.

Podwyższenie wynagrodzeń i uposażeń, o których mowa w art. 5 pkt 2, następuje z dniem

1 kwietnia i 1 września 1993 r., z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 31 grudnia 1993 r. do ustalania wynagrodzeń sędziów

Sądu Najwyższego, sędziów sądów powszechnych, prokuratorów oraz osób zajmujących kierownicze

stanowiska państwowe stosuje się przeciętne wynagrodzenie w sferze produkcji materialnej

w gospodarce narodowej, bez wypłat z zysku, w trzecim kwartale 1992 r.

3.

W okresie do dnia 31 marca 1993 r. wynagrodzenia i uposażenia osób, o których mowa

w ust. 2 i w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2, pozostają na poziomie z grudnia 1992 r.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia

1)

określa kalkulacyjne liczby etatów w poszczególnych działach państwowej sfery budżetowej

w podziale na formy finansowania,

2)

dokonuje podziału kwot limitów wynagrodzeń osobowych przeznaczonych na podwyżki

a)

wynagrodzeń pracowników państwowej sfery budżetowej między poszczególne działy,

b)

uposażeń żołnierzy i funkcjonariuszy oraz kandydatów i żołnierzy niezawodowych na

poszczególne resorty,

3)

określa szczegółowe zasady i tryb podziału między poszczególne jednostki organizacyjne

kwot limitów, o których mowa w pkt 2 lit. a),

4)

może określać tytuły wypłat i wynagrodzeń nie objętych limitami, o których mowa w

pkt 1 i 2.

1.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej ustali, w drodze zarządzenia, limity wynagrodzeń

osobowych (bez środków na podwyżki) w układzie działowo-resortowym, uwzględniając

kalkulacyjne liczby etatów na 1993 r. określone przez Radę Ministrów na podstawie

art. 5 oraz na podstawie art. 27 ustawy budżetowej na rok 1992

(Dz. U. Nr 50, poz. 229 i Nr 88, poz. 443).

2.

Poza limitami, o których mowa w ust. 1, są dokonywane wypłaty nagród z zakładowego

funduszu nagród na podstawie ustawy z dnia 10 lipca 1985 r. o rocznych nagrodach z zakładowego funduszu nagród

w państwowych jednostkach organizacyjnych nie będących przedsiębiorstwami państwowymi

(Dz. U. Nr 32, poz. 141, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 i z 1991 r. Nr 104, poz. 450).

1.

We wszystkich jednostkach państwowej sfery budżetowej, z zastrzeżeniem ust. 2, wynagrodzenia

osobowe w grudniu 1993 r. nie mogą być wyższe niż 1/12 kwoty przyznanego limitu, o

którym mowa w art. 6 ust. 1, powiększonej o jednomiesięczną kwotę przyznanego limitu,

o którym mowa w art. 5 pkt 2.

2.

W jednostkach państwowej sfery budżetowej, którym limity wynagrodzeń osobowych, o

których mowa w

1)

art. 6 ust. 1 - określone zostały na okres krótszy niż 12 miesięcy,

2)

art. 5 pkt 2 - określone zostały na okresy krótsze niż określone w art. 4 ust. 1,

wynagrodzenia osobowe w grudniu 1993 r. nie mogą być wyższe niż jednomiesięczna kwota

limitu przyznanego na podstawie art. 5 pkt 2.

Przepisów ustawy, z zastrzeżeniem art. 4 ust. 2 i 3, nie stosuje się do pracowników

zatrudnionych w Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej, Trybunale Konstytucyjnym, Urzędzie Rzecznika Praw Obywatelskich, Sądzie

Najwyższym, Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Najwyższej Izbie Kontroli oraz Państwowej

Inspekcji Pracy.

W okresie do dnia 31 grudnia 1993 r. nie stosuje się

1)

przepisów ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w sferze

budżetowej

(Dz. U. Nr 4, poz. 24, Nr 48, poz. 261 i Nr 64, poz. 389 oraz z 1990 r. Nr 71, poz. 417),

2)

zasad wzrostu uposażeń określonych w

a)

art. 68 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o Służbie Więziennej

(Dz. U. z 1984 r. Nr 29, poz. 149, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1991 r. Nr 94, poz. 422 i Nr 105, poz. 453 oraz z 1992 r. Nr 54, poz. 254),

b)

art. 2 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy

(Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 18),

c)

art. 99 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. Nr 30, poz. 179, z 1991 r. Nr 94, poz. 422 i Nr 107, poz. 461 oraz z 1992 r. Nr 54, poz. 254),

d)

art. 86 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Urzędzie Ochrony Państwa

(Dz. U. Nr 30, poz. 180, z 1991 r. Nr 94, poz. 422 i Nr 107, poz. 461 oraz z 1992 r. Nr 54, poz. 254),

e)

art. 103 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. Nr 78, poz. 462, z 1991 r. Nr 94, poz. 422 i z 1992 r. Nr 54, poz. 254),

f)

art. 85 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. Nr 88, poz. 400 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 86 i Nr 54, poz. 254).

W ustawie z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe

(Dz. U. Nr 20, poz. 101, z 1982 r. Nr 31, poz. 214, z 1985 r. Nr 22, poz. 98 i Nr 50, poz. 262, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1989 r. Nr 34, poz. 178 oraz z 1991 r. Nr 100, poz. 443) w art. 5 w ust. 1 wyrazy „przez okres 6 miesięcy” zastępuje się wyrazami „przez okres 3 miesięcy”.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1993 r.