Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o zmianie niektórych ustaw dotyczących zatrudnienia oraz zaopatrzenia emerytalnego.

W ustawie z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz

ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 13, poz. 68, z 1990 r. Nr 36, poz. 206 i z 1991 r. Nr 104, poz. 450) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 11

a)

w ust. 2 w zdaniu drugim wyraz „pierwszego” zastępuje się wyrazem „trzeciego”,

b)

w ust. 5 w zdaniu drugim skreśla się wyrazy „z wyrównaniem od pierwszego miesiąca tego kwartału”;

2)

w art. 54 w ust. 1 po wyrazach „Inwalidzie wojennemu i wojskowemu” stawia się przecinek oraz dodaje wyrazy „ którego inwalidztwo powstało w związku ze służbą wojskową”.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 267, z 1984 r. Nr 52, poz. 268 i 270, z 1986 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 i 192, z 1990 r. Nr 10, poz. 58 i 61, Nr 36, poz. 206, Nr 66, poz. 390 i Nr 87, poz. 506 oraz z 1991 r. Nr 7, poz. 24, Nr 80, poz. 350 i Nr 94, poz. 422) w art. 27

1)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady wcześniejszego przechodzenia

na emeryturę pracowników opiekujących się dziećmi wymagającymi stałej opieki.

”

,

2)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, zasady wcześniejszego przechodzenia

na emeryturę na warunkach innych niż określone w ustawie oraz określić w takich przypadkach

1)

zasady obniżania emerytury do czasu osiągnięcia wieku emerytalnego określonego w art.

26 pkt 1 proporcjonalnie do liczby miesięcy brakujących do wieku emerytalnego, nie

więcej jednak niż 0,25% podstawy wymiaru za każdy miesiąc,

2)

zasady zawieszania emerytury na_czas osiągania wynagrodzenia lub dochodu z tytułu

wykonywania zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej albo pozarolniczej działalności

gospodarczej, której wykonywanie podlega obowiązkowi ubezpieczenia społecznego.

”

W ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami

stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19, Nr 10, poz. 59 i Nr 51, poz. 298 oraz z 1991 r. Nr 83, poz. 372, Nr 106, poz. 457 i Nr 113, poz. 491) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 skreśla się ust. 3;

2)

w art. 7a w ust. 1 w ostatnim zdaniu wyrazy „świadczeń przewidzianych w art. 8” zastępuje się wyrazami „odprawy przewidzianej w art. 8”;

3)

w art. 8

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Pracownikowi, z którym został rozwiązany stosunek pracy z przyczyn, o których mowa

w art. 1, przysługuje odprawa pieniężna.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Wysokość odprawy nie może przekraczać kwoty 15-krotnego najniższego wynagrodzenia

obowiązującego w dniu rozwiązania stosunku pracy, ustalonego przez Ministra Pracy

i Polityki Socjalnej na podstawie odrębnych przepisów.

”

,

c)

w ust. 3

-

skreśla się pkt 1,

-

po pkt 3 dodaje się pkt 4-6 w brzmieniu

„

4)

zatrudnionemu w niepełnym wymiarze czasu pracy i otrzymującemu emeryturę lub rentę

albo zatrudnionemu w innym zakładzie pracy w pełnym wymiarze czasu pracy lub w kilku

zakładach pracy łącznie w pełnym wymiarze czasu pracy,

5)

prowadzącemu działalność gospodarczą na własny rachunek,

6)

prowadzącemu gospodarstwo rolne o powierzchni użytków rolnych powyżej 5 ha przeliczeniowych

albo gospodarstwo stanowiące dział specjalny produkcji rolnej w rozumieniu przepisów

podatkowych, z którego wysokość podatku rolnego przekracza wysokość podatku z 5 ha

przeliczeniowych.

”

,

d)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W razie zbiegu prawa do odprawy przewidzianej w ust. 1 i jednorazowej odprawy pieniężnej

w związku z przejściem na emeryturę lub rentę inwalidzką, pracownikowi przysługuje

jedna, korzystniejsza dla niego odprawa.

”

,

e)

skreśla się ust. 5 i 6;

4)

w art. 17 w zdaniu drugim wyrazy „przysługują świadczenia pieniężne, przewidziane” zastępuje się wyrazami „przysługuje odprawa, przewidziana”, a wyrazy „takich świadczeń” zastępuje się wyrazami „żadnych świadczeń z tego tytułu.”

W ustawie z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu

(Dz. U. Nr 106, poz. 457) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

w ust. 1

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

przeciętnym wynagrodzeniu - oznacza to przeciętne miesięczne wynagrodzenie w poprzednim

kwartale od dnia ogłoszenia przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski

””

,

-

skreśla się pkt 5,

-

w pkt 3 w lit. a) wyrazy „z zastrzeżeniem pkt 13 lit. b) i c)” zastępuje się wyrazami „z wyjątkiem osób wymienionych w pkt 13”,

b)

skreśla się ust. 5;

2)

w art. 10 w ust. 3 skreśla się kropkę i dodaje wyrazy „właściwy terytorialnie dla rejonowego urzędu pracy, przy którym utworzona jest rejonowa

rada zatrudnienia.”;

3)

w art. 15

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wysokość zasiłku szkoleniowego wynosi 115% zasiłku.

”

,

b)

skreśla się ust. 2-4 i 6;

4)

w art. 20

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wysokość zasiłku wynosi 36% przeciętnego wynagrodzenia, z zastrzeżeniem ust. 11 oraz

art. 25 pkt 2.

”

,

b)

skreśla się ust. 4,

c)

w ust. 5 skreśla się wyrazy „w myśl ust. 4” oraz wyraz „przewidywanego”,

d)

skreśla się ust. 6,

e)

w ust. 7 skreśla się wyrazy„ w wysokości 33% kwoty przewidywanego przeciętnego wynagrodzenia”,

f)

skreśla się ust. 8-10,

g)

w ust. 11 wyrazy „11% przewidywanego” zastępuje się wyrazami „12%”,

h)

dodaje się ust. 14 w brzmieniu

„

14.

W przypadkach określonych w art. 2 ust. 2 wysokość zasiłku zmniejsza się o kwotę osiągniętego

wynagrodzenia lub dochodu.

”

;

5)

w art. 22 w ust. 1 w pkt 2 skreśla się wyraz „dwukrotnie”;

6)

w art. 23 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. Bezrobotny, który nabył prawo

do emerytury lub renty, jest obowiązany do zwrotu zasiłku wypłaconego za miesiące,

za które otrzymywał emeryturę lub rentę.”;

7)

w art. 25

a)

skreśla się pkt 1,

b)

w pkt 2

-

skreśla się wyrazy „6 i”,

-

na końcu przecinek zastępuje się średnikiem i dodaje wyrazy „zasiłek podlega waloryzowaniu na zasadach przewidzianych dla świadczeń emerytalno-rentowych”,

c)

skreśla się pkt 3;

8)

w art. 34 w pkt 3 wyrazy „w art. 25 pkt 1” zastępuje się wyrazami „w art. 15 ust. 1”;

9)

w art. 56 w ust. 1

a)

w pkt 2 skreśla się wyrazy „i art. 25 pkt 1”,

b)

w pkt 7 skreśla się wyrazy „dodatków wyrównawczych i” oraz wyrazy „art. 25 pkt 3 i”,

c)

pkt 18 otrzymuje brzmienie

„

18)

kosztów wysyłki wezwań, zawiadomień i przekazywania bezrobotnym należnych świadczeń

pieniężnych,

”

;

10)

w art. 61 w ust. 2 skreśla się wyrazy „albo przewidywanego przeciętnego wynagrodzenia”;

11)

art. 64 otrzymuje brzmienie

„

Art. 64.

Do dnia 31 grudnia 1992 r. zadania wynikające z niniejszej ustawy realizują Minister

Pracy i Polityki Socjalnej oraz wojewodowie przy pomocy wojewódzkich i rejonowych

biur pracy pozostających w ramach rządowej administracji ogólnej. W okresie tym decyzje

w sprawach określonych w ustawie dla rejonowych urzędów pracy wydają rejonowe biura

pracy. Organem wyższego stopnia w stosunku do rejonowego biura pracy jest wojewoda.

”

W ustawie z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach

ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 104, poz. 450) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 15

a)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W razie zbiegu okresów opłacania składek na Fundusz Emerytalny Rolników i Fundusz

Ubezpieczenia Społecznego Rolników, przypadających od 1 lipca 1977 r., z innym ubezpieczeniem

społecznym, świadczenie ulega zwiększeniu, o którym mowa w ust. 3, za okres opłacania

tych składek, nawet jeśli okresy składkowe i nieskładkowe, ustalone w myśl art. 2-4,

nie wymagałyby uzupełnienia w celu nabycia prawa do świadczenia.

”

,

b)

w ust. 5 wyrazy „ust. 1-3” zastępuje się wyrazami „ust. 1-3a”;

2)

w art. 17 w ust. 1 liczbę „105%” zastępuje się liczbą „110%”;

3)

w art. 18 w ust. 2 liczbę „105%” zastępuje się liczbą „110%”;

4)

w art. 20 w ust. 1 skreśla się wyraz „zaliczkowo”;

5)

w art. 24

a)

w ust. 3 skreśla się pkt 1 i oznaczenie pkt 2,

b)

dodaje się nowy ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do rent z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

”

,

c)

w dotychczasowym ust. 5 wyrazy „ust. 3 pkt 2 i ust. 4” zastępuje się wyrazami „ust. 3 i 4”,

d)

dotychczasowe ust. 5 i 6 otrzymują oznaczenie ust. 6 i 7;

6)

w art. 32 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Jeżeli kwota świadczenia ustalona w myśl art. 28-30 nie przekraczałaby kwoty 1 000 000 zł

miesięcznie i byłaby niższa od kwoty wypłaconego świadczenia, świadczenie wypłaca

się w kwocie dotychczasowej, nie wyższej jednak niż 1 000 000 zł miesięcznie, do czasu,

gdy jego wysokość, ustalona w myśl art. 28-30, w wyniku waloryzacji przekroczy tę

kwotę.

”

;

7)

po art. 43 dodaje się art. 43

„

Art. 43

Kwoty najniższej emerytury i renty, kwoty dodatku pielęgnacyjnego, dla sieroty zupełnej,

za tajne nauczanie, kombatanckiego oraz kwoty zasiłku pogrzebowego - określone niniejszą

ustawą w odpowiednim procencie przeciętnego wynagrodzenia stanowiącego podstawę ostatnio

przeprowadzonej waloryzacji - ustala się z zaokrągleniem do pełnej setki złotych.

”

;

8)

w art. 44 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dodatek pielęgnacyjny i dodatek dla sieroty zupełnej wynoszą 178 500 zł miesięcznie,

”

.

Kwota podstawy wymiaru renty inwalidzkiej i renty rodzinnej przysługującej na podstawie

przepisów o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin po dniu

31 grudnia 1991 r. nie może być niższa od kwoty określonej w art. 44 ustawy wymienionej

w art. 5 niniejszej ustawy.

Pierwsza waloryzacja emerytur i rent w 1992 r. może nastąpić nie wcześniej niż w kwietniu

1992 r.

Do stosunków pracy, które zostały rozwiązane lub wypowiedziane przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 3, dotyczące

uprawnień do odprawy pieniężnej i dodatku wyrównawczego w brzmieniu obowiązującym

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w art. 2 niniejszej ustawy

zachowują moc przepisy dotychczasowe.

Na wniosek osoby, której świadczenie zostało ustalone bez uwzględnienia art. 15 ust.

3a ustawy wymienionej w art. 5 w brzmieniu ustalonym niniejszą ustawą, ustala się

ponownie wysokość świadczenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z tym że przepis art. 5 pkt 5 i 6 z mocą

od dnia 1 stycznia 1992 r., a art. 5 pkt 8 z mocą od dnia 15 listopada 1991 r.

Kwoty najniższej emerytury i renty, kwoty dodatku pielęgnacyjnego, dla sieroty zupełnej,

za tajne nauczanie, kombatanckiego oraz kwoty zasiłku pogrzebowego - określone niniejszą

ustawą w odpowiednim procencie przeciętnego wynagrodzenia stanowiącego podstawę ostatnio

przeprowadzonej waloryzacji - ustala się z zaokrągleniem do pełnej setki złotych.

Do dnia 31 grudnia 1992 r. zadania wynikające z niniejszej ustawy realizują Minister

Pracy i Polityki Socjalnej oraz wojewodowie przy pomocy wojewódzkich i rejonowych

biur pracy pozostających w ramach rządowej administracji ogólnej. W okresie tym decyzje

w sprawach określonych w ustawie dla rejonowych urzędów pracy wydają rejonowe biura

pracy. Organem wyższego stopnia w stosunku do rejonowego biura pracy jest wojewoda.