Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1992 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

§ 1. 1. Osoby fizyczne i spółki cywilne osób fizycznyc h

wykonujące pozarolniczą działalność gospodarczą, a także

działalność w

zakresie wolnych zawodów, są obowiązane

przychodów i rozchodów,

zwaną dalej "księgą", według wzoru usta lonego w załącz­

niku do rozporządzenia.

prowadzić podatkową księgę

2. Obowiązek prowadzenia księgi dotyczy również

osób

1) wykonujących działalność na podstawie umów agen cyjnych i umów na warunkach zlecenia, zawartych na

podstawie odrębnych przepisów,

2) prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, j eżeli

osoby te zgłosiły zamiar prowadzenia tych ksiąg .

3. Obowiązek prowadzenia księgi nie dotyczy osób,

które

1) p rowadzą księgi rachunkowe (handlowe),

2) opłacają podatki obrotowy i dochodowy lub tylko dochodowy w formach zryczałtowanych,

3) wykonują przewóz osób i towarów taborem konnym,

4) wykonują wolny zawód adwokata wyłącznie w zespole

adwokackim,

5) po likwidacji działalności dokonują sprzedaży środków

trwałych .

4. Obowiązek prowadzenia księgi nie dotyczy rolników

nim

pracowników, członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych oraz pracowników rolnych wykonujących - osobiście

lub z udziałem członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym - działalność gospodarczą

w w arunkach uprawniających do zwolnienia ód podatku

obrotowego na podstawie odrębnych przepisów.

prowadzących gospodarstwo rolne bez zatrudnienia w

§ 2. Przez użyte w rozporządzeniu określenia

1) "towary" - rozumie się towary handlowe, materia ły podstawowe i pomocnicze, półwyroby (półfabryka­

ty), wyroby gotowe, braki i odpadki oraz materiały

przyjęte od zamawiających do przerobu lub obróbki,

z tym że

-

a) towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do

sprzedaży w stanie nie przerobionym; towarami handlowymi są równ i eż produkty uboczne uzyskiwane

przy prowadzeniu działów specjalnych,

b) materiałami (surowcam i) podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu

usług stają się główną substancją gotowego wyrobu ;

do materiałów podstawowych zalicza się również

materiały stanowiące część składową (montażową)

wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opako wania - puszki, butelki itp.) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transp~tery,

palety itp.), jeżeli opakowania te nie są środkami

trwałymi,

c) materiałami pomocniczymi są materiały nie będące

materiałami podstawowymi, które są zużywane

w związku z działalnością gospodarczą i bezpośred­

nio oddają wyrobowi swoje właściwości ,

d) wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji,

których proces przerobu został całkowicie zakoń­

czony, wykonane usługi, prace naukowo-badawcze,

prace projektowe, geodezyjno-kartograficzne, za kończone roboty, w tym także budowlano-montażowe itp.,

e) produkcją nie zakończoną jest produkcja w toku oraz

półwyroby (półfabrykaty) , to jest niegotowe jeszcze

produkty własnej produkcji, a także wykonywane

roboty, usługi itp. przed ich ukończeniem,

f) brakami są nie odpowiadające wymaganiom tech nicznym wyroby własnej produkcji, całkowicie wykończone bądź też doprowadzone do określonej fazy

produkcji; brakami są również towary handlowe,

które na skutek uszkodzenia lub zniszczenia w czasie

transportu bądź magazynowania utraciły częściowo

swą pierwotną wartość,

g) odpadkami są materiały, które na skutek procesów

technologicznych lub na skutek zniszczenia albo

uszkodzenia utraciły całkowicie swą pierwotną wartość użytkową,

2) "cena zakupu" - rozumie s i ę cenę, jaką nabywca płaci

za zakupione materiały i towary handlowe (łącznie

z podatkiem obrotowym zawartym w cenie) , a przy

imporcie - cenę zakupu powiększoną o cło i podatek

obrotowy pobierany na granicy,

3) "cena nabycia" - rozumie się cenę zakupu powięk­

szoną o koszty uboczne związane z zakupem materiałów

i towarów handlowych do chwili złożenia w magazynie,

takie jak koszty transportu, ubezpieczenia w drodze itp.,

4) "koszt wytworzenia" -

rozumie się wszelkie koszty

związane bezpośrednio i pośrednio z przerobem materiałów, z wykonywaniem usług lub pozyskaniem (wydobyciem) kopalin, z wyłączeniem kosztów sprzedaży

wyrobów gotowych i usług ,

5) biuro rachunkowe" - rozumie się podmiot gospodarczy, który na podstawie umowy zawartej z podatnikiem

świadczy usługi w zakresie prowadzen'ia ksiąg,

6) " składniki majątku trwałego" - rozumie się rzeczowe

składniki majątku trwałego, to jest: środki trwałe i wypo sażenie oraz wartości niematerialne i prawne, z tym że

a) "środkami trwałymi" są: grunty, budynki, budowle,

maszyny, środki transportu i urządzenia techniczne

Poz. 496

oraz inne środki długotrwałego użytkowania, okreś ­

lone w odrębnych przepisach jako środki trwałe ,

b) "wyposażeniem" są zużywające się stopniowo rzeczoWe składniki majątku trwałego nie zaliczone od rębnymi przepisami do środków trwałych (np. urzą ­

dzenia, narzędzia, meble, dywany).

c) "wartościami niematerialnymi i prawnymi" są inne

niż rzeczowe składniki majątku trwałego, określone

w odrębnych przepisach.

§ 3. 1. Podatnicy obowiązani są prowadzić ewidencję

wyposażenia .

Ewidencja powinna zawierać co najmniej

dane: datę nabycia, numer rachunku, nazwę

wyposażenia, cenę nabycia wyposażenia lub koszt wytworzenia, numer pozycji, pod którą wpisano w księdze koszt

związany z nabyciem wyposażenia, datę likwidacji (w tym

również datę sprzedaży lub darowizny) oraz przyczynę likwidacji wyposażenia. W wypadku wytworzenia wyposaże­

nia we własnym zakresie wartość wycenia się według kosztu

wytworzenia.

następujące

2. Ewidencją obejmuje się wyposażenie, którego jednostkowa cena nabycia przekracza 10% kwoty dolnej granicy

zaliczania składników majątkowych do środków trwałych.

3. Podatnicy, którzy prowadzili działalność przed dniem

stycznia 1993 r., obowiązani są wpisać do tej ewidencji

posiadane wyposażenie nie później niż do dnia 31 marca

1993 r. W tym wypadku wyceny wyposażenia dokonuje się

według cen rynkowych z dnia założenia ewidencji. Zasadę

wyrażoną w ust. 2 stosuje się odpowiednio.

§ 4. 1. Podatnicy wypłacający wynagrodzenia ze stosunku pracy obowiązani są prowadzić indywidualne (imien-'

ne) karty wynagrodzeń, zwane dalej kartami wynagrodzeń

pracowników. Karta ta powinna zawierać co najmniej na stępujące dane: imię i nazwisko pracown ika, kwotę wypłaconych w danym miesiącu wynagrodzeń brutto (w gotó wce i w naturze). koszty uzyskania przychodu, wynagrodzenie netto, razem wynagrodzenie netto narastająco od począt ­

ku roku i należną zaliczkę na podatek dochodowy.

2. Za wynagrodzenie ze stosunku pracy uważa się

przychody pracowników w rozumieniu art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

§ 5. Osoby obowiązane do prowadzenia księgi , zwane

dalej "podatnikami", jeżeli wykonują działalność w zakresie

1) zawierania umów komisu - są obowiązane prowadzić

również ewidencję towarów przyjętych w komis oraz

rozliczeń z komitentami; ewidencja powinna odzwierciedlać w szczególności następujące dane: datę przyję­

cia towaru w komis, imię i nazwisko, adres komitenta,

ilość , rodzaj, cenę jednostkową i wartość towaru, datę

sprzedaży towaru, kwotę wypłaty komitentom, zniżki

cen, datę zwrotu towarów oraz kwotę uzyskanej prowizji,

2) kupna i sprzedaży wartości dewizowych - są obowią­

zane prowadzić również rejestr kupna i sprzedaży wartości dewizowych według zasad określ onych w odręb ­

nych przepisach w sprawie prowadzenia działalności

gospodarczej polegającej na kupn ie i sp rzedaży wartości

dewizowych,

-

3) udzielania pożyczek pod zastaw (prowadzenia lombardów) - są obowiązane prowadzić również ewidencję

pożyczek i zastawionych rzeczy; ewidencja ta powinna

zawierać następujące dane: nazwisko i imię pożycz­

kobiorcy, adres, datę udzielenia pożyczki, kwotę udzielonej pożyczki,_wysokość umówionych odsetek w zło­

tych, opis zastawionej rzeczy i jej wartość sprzedażną,

termin zwrotu pożyczki, wraz z odsetkami, datę i kwotę

zwróconej pożyczki, wraz z odsetkami, datę zwrotu

zastawionej rzeczy, datę sprzedaży rzeczy i kwotę należ­

ną z tytułu tej sprzedaży, kwotę prowizji stanowiącej

wartość spłaconych odsetek lub różnicę między kwotą

uzyskaną ze sprzedaży zastawionej rzeczy a kwotą

udzielonej pożyczki.

§ 6. W wypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, takimi jak np.: rodzaj

i rozmiary wykonywanej

wiek oraz stan zdrowia, urząd skarbowy na

wniosek podatnika może zwolnić go od obowiązku prowadzenia księgi, jak również od poszczególnych czynności

z zakresu prowadzenia ksiąg. Wniosek powinien być złożony

co najmniej na 30 dni przed rozpoczęciem miesiąca, od

którego zwolnienie miałoby być zastosowane, a w razie

rozpoczęcia wykonywania działalności lub powstania obowiązku prowadzenia księgi w ciągu roku podatkowego

- w terminie 14 dni od dnia rozpoczęcia tej działalności lub

powstania obowiązku prowadzenia księgi.

działalności,

§ 7. 1. Jeżeli na zlecenie podatnika prowadzenie księgi

zostało powierzone biuru rachunkowemu, podatnik obowią­

zany jest

1) w terminie trzech dni od dnia zawarcia umowy z biurem

rachunkowym zawiadomić o tym urząd skarbowy, o którym mowa w § 9 ust. 1, wskazując dokładny adres, nazwę

biura, miejsce (adres) prowadzenia oraz przechowywania

księgi i dokumentów związanych z jej prowadzeniem,

2) prowadzić w miejscu wykonywania działalności ewidencję sprzedaży i ewidencję zakupu materiałów podstawowych oraz towarów handlowych, zwaną dalej

"ewidencją zakupu i sprzedaży", a w razie wykonywania

działalności określonej w § 5 - także ewidencje, o których mowa w tym przepisie.

2. Ewidencja zakupu i sprzedaży, o której mowa w ust.

1 pkt 2, powinna zawierać następujące dane: liczbę porząd­

kową wpisu, datę wpisu, nie udokumentowany rachunkami

przychód, numer dowodu zakupu oraz wartość zakupionych materiałów podstawowych i towarów handlowych.

W przedsiębiorstwach wielozakładowych w ewidencji tej

powinna być również wykazana wartość otrzymanych towarów z innego zakładu podatnika.

-

Poz. 496

2, a w razie wykonywania działalności określonej w § 5 -

ró-

wnież ewidencje określone w tym. przepisie.

3. W wypadku dokonywania przesunięć (przerzutów)

towarów handlowych oraz materiałów podstawowych mię­

dzy zakładami należącymi do tego samego podatnika w księ­

dze lub ewidencji zakupu i sprzedaży, podatnik dokumentuje

te zdarzenia dowodami wewnętrznymi, zwanymi "dowoda mi przesunięć". Dowody przesunięć powinny być sporzą­

dzone w dwóch egzemplarzach, z których jeden stanowi

podstawę zapisu w ewidencji zakupu i sp~zedaży wartości

otrzymanego towaru, a drugi podatnik przechowuje łącznie

z rachunkiem zakupu.

4. U podatników prowadzących działalność w zakresie

handlu obnośnego i obwoźnego w miejscu wykonywania

działalności powinna znajdować się księga. Jeżeli podatnik

prowadzi ewidencję, o której mowa w § 7 ust. 1 pkt 2,

w miejscu wykonywania działalności powinna znajdować się

co najmniej ta ewidencja. W tym wypadku zasadę, o której

mowa w ust. 3, stosuje się odpowiednio.

5. Podatnik obowiązany jest przechowywać przez okres

5 lat dowody stanowiące podstawę księgowania i wszystkie

dokumenty wystawione w ramach istniejącego w przedsiębiorstwie systemu kontroli wewnętrznej, licząc od końca

roku podatkowego, którego dotyczą.

§ 9. 1. Przed rozpoczęciem zapisów księga, wraz z ewidencjami, o których mowa w § 5 pkt 1 i 3 oraz w § 7 ust. 1 pkt

2, powinna być przedstawiona przez podatnika do poświad­

czenia urzędowi skarbowemu właściwemu w sprawach

podatku dochodowego.

2. Jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółkr­

cywilnej, obowiązku, o którym mowa w ust. 1, dopełnia

jeden ze wspólników. W wypadku gdy jeden ze wspólników

ma miejsce zamieszkania na terenie właściwego organu

podatkowego, na którego obszarze znajduje się siedziba

spółki, obowiązek, o którym mowa w zdaniu poprzedzają­

cym, ciąży na tym wspólniku.

§ 10. Księga powinna być prowadzona prawidłowo,

zarówno pod względem formalnym (niewadliwie), jak i materialnym (rzetelnie). Prawidłowa pod względem formalnym

(niewadliwa) jest księga prowadzona zgodnie z przepisami

niniejszego rozporządzenia i objaśnieniami zamieszczonymi

we wzorze księgi. Prawidłowa pod względem materialnym

(rzetelna) jest księga prowadzona zgodnie ze stanem rzeczywistym.

§ 8. 1. Księga oraz dowody, na których podstawie są

dokonywane w niej zapisy, powinny znajdować się na stałe

w miejscu wykonywania działalności lub miejscu wskazanym przez podatnika jako jego siedziba, z zastrzeżeniem ust.

4, a jeżeli prowadzenie księgi zostało zlecone biuru rachunkowemu - w miejscu wskazanym przez podatnika stosownie do § 7 ust. 1 pkt 1.

§ 11. 1. Zapisy w księdze powinny być dokonywane

w języku polskim i w walucie polskiej w sposób staranny,

czytelny i trwały ' (np. atramentem, długopisem), na podstawie prawidłowych i rzetelnych dowodów. Omyłki prostuje się przez przekreślenie błędnego zapisu i wpisanie

właściwej treści w ten sposób, aby poprzedni zapis był

czytelny. Sprostowanie omyłki powinno być podpisane przez

osobę, która dokonała sprostowania.

2. W wypadku prowadzenia przedsiębiorstwa wielopowinny znajdować się w każdym

zakładzie. Podatnik może jednak prowadzić jedną księgę

w miejscu wskazanym jako jego siedziba, pod warunkiem że

w poszczególnych zakładach prowadzona jest co najmniej

ewidencja zakupu i sprzedaży, o której mowa w § 7 ust. 1 pkt

2. Zapisy w księdze mogą być dokonywane w pełnych

stu złotych. Jeżeli podlegające księgowaniu dowody wystawione zostały w złotych, kwoty stanowiące przedmiot

zapisów w księdze zaokrągla się w ten sposób, że kwoty do

49 złotych pomija się, a kwoty od 50 do 99 złotych zaokrągla

się do pełnych stu złotych. Zaokrąglone kwoty zamieszcza się

zakładowego księgi

-

na dowodach podlegających wpisaniu do księgi w sposób

ustalony dla dokonywania poprawek w treści dowodów.

Pr0wadzenie ksiąg w pełnych stu złotych nie może spowodować podwyższenia cen detalicznych lub obniżenia wynagrodzeń.

3. Podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe,

którymi są rachunki lub inne dokumenty wymienione w § 12

i 13

1) stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej

zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co

najmniej

a) wiarygodne określenie wystawcy i wskazanie stron

(nazwy i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,

b) datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,

z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej

odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza

podanie jednej daty,

c) przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz

ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest

wymierny w jednostkach naturalFlych,

d) własnoręczne podpisy osób odpowiedzialnych za

prawidłowe dokonanie operacji gospodarczej i jej

prawidłowe udokumentowanie,

2) oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiające

powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.

4. Dowód księgowy powinien być sporządzony w języ­

ku polskim. Może on być sporządzony w języku obcym, jeżeli

dowód dotyczy operacji gospodarczej z kontrahentem zagranicznym. Treść dowodu powinna być pełna i zrozumiała;

dopuszczalne jest stosowanie skrótów ogólnie przyjętych .

Jeżeli w dowodzie podane jest wartościowe określenie

operacji gospodarczej tylko w walucie obcej, podatnik posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę obcą na

złote po obowiązującym w dniu dokonania operacji kursie

zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o podatku

dochodowym od osób fizycznych. Wynik przeliczenia należy

zamieścić w wolnych polach dowodu lub w załączniku do

dowodu sporządzonego w walucie obcej.

5. Błędy w dowodach księgowych poprawiać można

wyłącznie przez skreślenie niewłaściwie napisanego tekstu

lub liczby, w sposób pozwalający odczytać tekst lub liczbę

pierwotną i wpisanie tekstu lub liczby właściwej. Dokonana

poprawka w dowodzie księgowym powinna być potwierdzona datą i podpisem osoby dokonującej poprawki.

6. Zasad, o których mowa w ust. 5, nie stosuje się do

dowodów księgowych, dla których ustalono odrębnymi

przepisami zakaz dokonywania jakichkolwiek poprawek,

oraz do dowodów obcych. Dowody obce mogą być poprawione przez wystawienie i przesłanie kontrahentowi dowodu korygującego (noty). Dowody własne zewnętrzne

przesłane uprzednio kontrahentowi mogą być poprawione

tylko przez wystawienie dowodu korygującego (noty).

§ 12. Za dowody księgowe uważa się również

1) dzienne zestawienia dowodów (rachunków, faktur dotyczących sprzedaży), sporządzone do zaksięgowania

ich zbiorczym zapisem,

-

Poz. 496

2) noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania operacji gospodarczej, wynikającej z dowodu obcego lub

własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub

przekazane kontrahentowi,

3) zestawienie miesięczne kosztów poniesionych z tytułu

używania własnego samochodu osobowego dla celów

związanych z działalnością gospodarczą, zawierające co

najmniej następujące dane: dzień, ilość przejechanych

kilometrów w danym dniu, cel wyjazdu i ogólną wartość

wynikającą z iloczynu przejechanych kilometrów w danym miesiącu i obowiązujących stawek określonych

w odrębnych przepisach,

4) dowody przesunięć,

5) dowody opłat pocztowych i bankowych,

6) inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie

książeczek opłat (np. książeczek wpłat składek na ubezpieczenia społeczne) oraz dokumenty zawierające dane,

o których mowa w § 11 ust. 3 pkt 1 lit. a) do d) (np.

umowy, listy płac).

§ 13. 1. Na udokumentowanie zapisów w księdze

niektórych kosztów (wydatków) mogą być

sporządzone dokumenty zaopatrzone w datę i podpisy

osób, które bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne), określające: przy zakupie - nazwę towaru oraz ilość, ceną jednostkową i wartość, a w innych

wypadkach - przedmiot operacji gospodarczych i wysokość kosztu (wydatku). Dowody takie mogą dotyczyć wyłą.,

czme

dotyczących

1) zakupu bezpośrednio od krajowego producenta lub

hodowcy produktów roślinnych i zwierzęcych, nie przerobionych sposobem przemysłowym lub przerobionych

sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka

albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej

tych zwierząt,

2) wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli prowadzonej

przez podatnika,

3) zakupu w jednostkach handlu detalicznego materiałów

pomocn iczych,

4) kosztów diet i innych należności za czas podróży służ­

bowej pracowników,

5) kosztów z tytułu używania własnego samochodu osobowego do celów związanych z działalnością gospodarczą, w wysokości nie przekraczającej obowiązujących stawek określonych w odrębnych przepisach,

6) zakupu od ludności odpadków poużytkowych, stanowiących surowce wtórne, z wyłączeniem zakupu (skupu) metali nieżelaznych,

7) wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię

elektryczną, telefon, wodę, gaz i centralne ogrzewanie,

w części przypadającej na działalność gospodarczą;

podstawą do sporządzenia tego dowodu powinien być

dokument obejmujący całość opłat na te cele,

8) opłat uiszczanych znakami opłaty skarbowej, a także

opłat za pobranie księgi przychodów i rozchodów oraz

opłat sądowych i notarialnych.

-

1774 -

Poz. 496

2. Zakup w jednostkach handlu detalicznego materia bhp, materiałów biurowych oraz

wyposażenia może być, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 3, dokumentowany paragonami zaopatrzonymi w datę i stempel

(oznaczenie) jednostki wydającej paragon i określającymi

ilość , cenę jednostkową oraz kwotę, za jaką dokonano

zakupu. Na odwrocie paragonu podatnik powinien uzupełnić

jego treść, wpisując swoje nazwisko (nazwę zakładu) oraz

rodzaj (nazwę) zakupionego materiału .

podatnika (wspólnika) lub likwidacji działalności, powinien

być sporządzony z natury spis towarów i wpisany do księgi.

Spis towarów podlega wpisaniu do księgi także wówczas,

gdy osoby prowadzące działalność gospodarczą sporządzają

go za okresy miesięczne oraz gdy na podstawie odrębnych

przepisów jego sporządzenie zarządził urząd skarbowy.

§ 14. Zapisy w księdze dotyczące kosztów związanych

§ 18. 1. Spis z natury towarów powinien zawierać co

najmniej: nazwisko i imię właściciela zakładu (firmy) , datę

spisu, numer ~olejny pozycji arkusza spisu, szczegółowe

określenie towaru, jednostkę miary, ilość stwierdzoną w czasie spisu, cenę za jednostkę miary i ogólną wartość wynikają­

cą z pomnożenia ilości towaru przez cenę jednostkową, z tym

że przy prowadzeniu

łów, środków czystości,

z zakupem towarów i usług oraz pozostałych kosztów,

z wyjątkiem określonych w § 12 i 13, powinny być udokumentowane rachunkami odpowiadającymi warunkom okreś­

lonym w odrębnych przepisach. Nie wymaga zaksięgowania

materiał powierzony przez zleceniodawcę . Jeżeli jednak

podatnik nie może wskazać zleceniodawcy, uważa się, że

materiał został przez podatnika zakupiony bez udokumentowania.

§ 15. 1. Otrzymanie materiałów podstawowych i pomocniczych, zwanych dalej "materiałami", i towarów handlowych powinno być potwierdzone na dowodzie zakupu

datą i podpisem osoby, która je przyjęła, oraz numerem

pozycji księgi (ewidencji zakupu i sprzedaży), pod którym

zaewidencjonowano otrzymanie materiałów lub towarów

handlowych.

2. Jeżeli materiał lub towar handlowy, którego zakup

- zgodnie z przepisami rozporządzenia - dokumentowany

jest rachunkami dostawców, został dostarczony do zakładu

lub dokonano nim obrotu przed otrzymaniem rachunku,

należy sporządzić szczegółowy opis otrzymanego materiału

(lub towaru handlowego), podając imię, nazwisko (firmę)

i adres dostawcy, ilość i rodzaj oraz cenę jednostkową

i wartość materiału (lub towaru handlowego) i dokonać

zapisu w księdze (ewidencji) na podstawie opisu. Opis

powinien być potwierdzony w sposób określony w ust.

1 oraz przechowywany jako dowód przychodu i połączony

z nadesłanym następnie rachunkiem . Ewentualna różnica

w stosunku do wartości podanej w rachunku powinna być

zaksięgowana w księdze (ewidencji) w dniu otrzymania

rachunku.

§ 16. 1. Zakup materiałów podstawowych otaz towarów handlowych powinien być zaksięgowany niezwłocznie

po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do maga zynu, przerobu lub sprzedaży. Zapisy dotyczące przychodów

oraz pozostałych kosztów powinny być, z zastrzeżeniem § 12

pkt 3 oraz § 20 ust. 3, dokonywane jeden raz dziennie, po

zakończeniu dnia, nie później niż przed rozpoczęciem działal­

ności w dniu następnym .

2. W prowadzonych odrębnie ewidencjach, o których

mowa w § 5, niezwłocznie powinno się zaksięgować

1) przyjęcie towarów w komis,

2)

kwotę udzielonej pożyczki i umówionych odsetek oraz

przyjęcie zastawionej rzeczy.

3. Karty wynagrodzeń pracowników powinny być wypełnione najpóźniej w terminie przewidzianym dla przekaza-

nia zaliczki do urzędu skarbowego.

4 . Zasady prowadzenia księgi określone w § 9-16

stosuje się odpowiednio przy prowadzeniu ewidencji zakupu

i sprzedaży, o której mowa w § 7 ust. 1 pkt 2.

§ 17. 1. Przed zaprowadzeniem księgi i na koniec każ­

dego roku podatkowego, a także w razie zmiany osoby

2. W razie likwidacji działalności , spisem z natury należy

objąć również wyposażenie.

1) księgarń i antykwariatów księgarskich w spisie z natury

można obejmować jedną pozycją wydawnictwa o tej

samej cenie, bez względu na nazwę i nazwisko autora,

z podziałem na książki, broszury, albumy itp.,

2) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartośc i

dewizowych spisem z natury należy objąć nie sprzedane

wartości dewizowe,

3) działalności polegającej na udzielaniu pożyczek pod

zastaw spisem z natury należy objąć rzeczy zastawione

pod udzielone pożyczki,

4) działów specjalnych produkcji rolnej spisem z natury

należy objąć nie zużyte w toku produkcji materiały

i surowce oraz ilość zwierząt według gatunków z podziałem na grupy.

Spis z natury powinien być sporządzony w sposób staranny

i trwały (np. atramentem, długopisem) oraz zakończony

i zaopatrzony w podpisy osób uczestniczących.

2. Spis z natury towarów powinien obejmować również

towary stanowiące własność podatnika, znajdujące się

w dniu sporządzenia spisu poza zakładem podatnika, a także

towary obce znajdujące się w zakładzie podatnika. Towary

obce nie podlegają wycenie; wystarczające jest ilościowe ich

ujęcie w spisie towarów z podaniem, czyją stanowią włas­

ność.

3. O zamiarze sporządzenia spisu z natury towarów

w innym terminie niż na dzień 31 grudnia podatnicy obowią ­

zani są zawiadomić urząd skarbowy w terminie 7 dni przed

datą sporządzenia tego spisu.

§ 19. 1. Materiały i towary handlowe objęte spisem

z natury wycenia się według cen zakupu lub nabycia albo

według ceny rynkowej z dnia sporządzenia spisu, jeżeli cena

ta jest niższa od ceny zakupu lub nabycia; spis z natury

półwyrobów (półfabrykatów), wyrobów gotowych i braków

własnej produkcji wycenia się według kosztów wytworzenia,

a odpadków użytkowych , które w toku działalności utraciły

swoją pierwotną wartość użytkową, wycenia się według

wartości wynikającej z oszacowania uwzględniającego ich

przydatność do dalszego użytkowania . Spis z natury nie

sprzedanych wartości dewizowych wycenia się według cen

zakupu z dnia sporządzenia spisu, a w dniu kończącym rok

podatkowy - według ceny zakupu, jednak w wysokości nie

wyższej niż kurs średni ustalony przez Prezesa Narodowego

Banku Polskiego w dniu kończącym rok podatkowy, a wartość rzeczy zastawionych - według ich wartości sprzedaż­

nej . Przy działalności usługowej i budowlano-montażowej

produkcję nie zakończoną wycenia się według kosztów

-

1775

wytworzenia, z tym że nie może to być wartość niższa od

kosztów materiałów bezpośrednich zużytych do produkcji

nie zakończonej. Produkcję zwierzęcą objętą spisem z natury

wycenia się według cen rynkowych z dnia sporządzenia

spisu, z uwzględnieniem gatunku, grupy i wagi zwierząt.

2. Spis z natury powinien być wpisany do księgi według

poszczególnych rodzajów jego składników lub w jednej

pozycji (sumie), jeżeli na podstawie spisu zostało sporządzo­

ne odrębne szczegółowe zestawienie poszczególnych jego

składników . Zestawienie to powinno być złożone urzędowi

skarbowemu łącznie z księgą.

3. Podatnicy prowadzący księgi samodzielnie (nie korzystający z usług biura rachunkowego) mogą dokonywać

wpisów do księgi na zasadach określonych w ust. 1, pod

warunkiem prowadzenia równocześnie ewidencji, o której

mowa w § 7 ust. 1 pkt 2.

§ 21. W razie prowadzenia księgi w całości lub częś­

ciowo za pomocą komputera w formie tabulogramów (wydruków komputerowych), warunkiem uznania ksiąg za prawidłowe jest

1) określenie na piśmie szczegółowej instrukcji obsługi

programu komputerowego, wykorzystywanego do pro.wadzenia ksiąg ,

3. Spis z natury powinien być wyceniony najpóźniej

w terminie 14 dni od jego sporządzenia.

2) stosowanie programu komputerowego zapewniającego

bezzwłoczny wgląd w treść dokonywanych zapisów

oraz wydrukowanie wszystkich danych w porządku

chronologicznym, zgodnie ze wzorem księgi,

4. W razie przyjęcia wyceny towarów w kwocie niższej

od ceny zakupu lub nabycia albo od kosztów wytworzenia,

np. z powodu uszkodzenia, wyjścia z mody, należy przy

poszczególnych pozycjach uwidocznić również jednostkową cenę zakupu (nabycia) lub koszt wytworzenia.

3) przechowywanie zapisanych danych na magnetycznych

nośnikach informacji, do czasu wydruku zawartych na

nich danych, w sposób chroniący przed zatarciem lub

zniekształceniem tych danych albo naruszeniem ustalonych zasad ich przetwarzania.

5. Spis z natury towarów sporządzony na dzień likwidacji działalności wycenia się według cen rynkowych.

§ 20. 1. W wypadku prowadzenia księgi przez biuro

rachunkowe, zapisy powinny być dokonywane w porządku

chronologicznym na podstawie dowodów, o których mowa

w § 11-13, oraz sum miesięcznych przychodu wynikających

z ewidencji określonych w § 7 ust. 1 pkt 2, przekazywanych

przez podatnika zgodnie z postanowieniami umowy, o której

mowa w § 7 ust. 1 pkt 1, w czasie zapewniającym prawidłowe

i terminowe rozliczenia z budżetem, lecz nie później niż do

dnia czternastego każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

§ 22. Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów

z dnia 20 grudnia 1991 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 125, poz.

559).

§ 23. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1993 r.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podatników prowadzących przedsiębiorstwa wielozakładowe .

Minister Finansów: J. Osiatyński

-

1

b) pozostałe specjalności

1770

4

19.000 zł za każdą godzinę

912.000 zł + 23.000 zł za każdą godzinę ponad 48

2.016.000 zł

do 48

powyżej 96

Felczer medycyny

3.500 zł za każdą godzinę

168.000 zł + 4.200 zł za każdą godzinę ponad 48

370.000 zł

do 48

powyżej 48 do 96

po w yż ej 96

3

Technik dentystyczny

26.000 zł za każdą godzinę

624.000 zł + 27.000 zł za każdą godzinę ponad 24

1.272.000 zł + 29.000 zł za każdą godzinę ponad 48

2.664.000 zł

do 24

powyżej 24 do 48

powyżej 48 do 96

p owyżej 96

4

Pielęgniarka

Poz. 495 i 496

3

powyżej 48 do 96

2

-

3. 500 zł za każdą godzinę

168.000 zł + 4.200 zł za ka ż dą godzinę ponad 48

370.000 zł

do 48

powyżej 48 do 96

powyżej 96

496

RO ZPORZĄDZENIE M IN ISTRA FINANSOW

z dnia 15 grudnia 1992 r.

w sprawie prowadzen ia podatkowej ks i ęg i przychodów i rozchodów.

Na podstawie art. 38 pkt 1--4 ustawy z dn ia 19 grudnia

1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. Nr 27, poz.

111, z 1982 r. Nr 45, poz. 289, z 1984 r. Nr 52, poz. 268,

z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1988 r. Nr 41 , poz. 325, z 1989 r. Nr

4, poz. 23, Nr 33, poz. 176, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443,

z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r, Nr 100, poz. 442 i Nr 11 0,

poz. 475 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 86 i Nr 53, poz. 251 ) oraz

art. 1 ust. 1, art. 10 ust. 2 i art. 12 ustawy z dnia 16 grudnia

1972 r. O podatku obrotowym (Dz. U. z 1983 r. Nr 43, poz.

191, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1989 r. Nr 3, poz. 12 i Nr 74,

poz. 443, z 1991 r. Nr 9, poz. 30 i Nr 35, poz. 155 oraz

z 1992 r. Nr 21, poz. 86 i Nr 68, poz. 341) zarządza się, co

następuje

Załącznik do rozporządzenia Ministra Fi-

nansów z dnia 15 grudnia 1992 r. (poz.

496)

Strona tytułowa podatkowej księgi przychodów i rozchodów

PODATKOWA

KSIĘGA PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW

Imię i nazwisko (firma)

Adres

Rodzaj działalności

UWAGA: przed rozpoczęciem zapisów w księdze należy się szczegółowo zapoznać z przepisami rozporządzenia i objaśnieniami zamieszczonymi na okladkach

księgi.

Miesiąc

.... .... ...... . .................. 199 .. r.

Przychód

Kontrahent

Dzień

Lp.

mie-

Numer

dowodu

siąca

księgo-

imię i nazwisko

adres

(firma)

wartość

Opis zdarzenia

gospodarczego

wego

1

Uwagi

2

3

4

5

6

Suma folio

przen. z folio

Razem

sprzedanych

towarów

i usług

7

pozostałe

przychody

razem

przychód

(7+8)

-

Poz. 496

-

Wydatki koszty)

Zakup

wynagrodzenia

razem

towarów

koszty

wydatki

handlo Koszty

pozoprzereprezenwych i uboczne podatek robu i

stałe

wyposa - (12+13 +

tacji i

w go - w naobro- obróbki reklamy

materiałów zakupu

wydat- żenie +14+15+

tutówtowy

według cen

+16+17+

obcej

objęte

ki

rze

ce

zakupu

+18)

limitem

10

11

12

13

14

15

16

17

18

Uwagi

20

19

21

Strona ostatnia podatkowej ks i ęgi przychodów i rozchodów

Niniejsza księga została oparafowana jako podatkowa księga przychodów i rozchodów P. -

firmy

w ... .. ... ..... .... ..... ....... . .... ... ..... ...... .. .. ........ ..... . .. ..... ... ....... .... .. .. ... .. .... ... ...... .. .......... ........ ........ ....... .... .. ... . .

na czas od dnia .......... .. .. . 199 .. r. do dnia ........ .... ... 199 .. r.

Księga zawiera 32 stronice folio ponumerowane i ostemplowane pieczęcią urzędową oraz zarejestrowane pod nr

(podpis)

(miejscowość)

(data)

OBJASNIENIA DO PODATKOWEJ KSIĘGI PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW

1. Podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną

dalej " księgą", prowadzą osoby wykonujące pozarol niczą działalność gospodarczą i działalność w zakresie

wolnych zawodów, a także osoby wykonujące działal ­

ność na podstawie umów agencyjnych i umów na

warunkach zlecenia, zawartych na podstawie odrębnych

przepisów, oraz osoby prowadzące działy specjalne

produkcji rolnej, jeżeli zgłosiły zamiar prowadzenia tych

ksiąg, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra

Finansów z dnia 15 grudnia 1992 r., zwanego dalej

"rozporządzeniem", oraz niniejszymi objaśnieniami.

2. Zapisy w księdze dotyczącej wydatkó~ (kosztów) po winny być dokonywane na podstawie dowodów okreś ­

lonych w § 11-13 rozporządzenia.

3. Zapisy w księdze dotyczące przychodów ze sprzedaży

wyrobów towarów handlowych i usług powinny być

dokonywane na podstawie wystawionych rachunków,

jeżeli sprzedaż jest dokumentowana rachunkami, a w ra zie sprzedaży bez rachunków - w jednej pozycji obej mującej te przychody. Zapisów tych dokonuje się jeden

raz dziennie po zakończeniu dnia, nie później niż przed

rozpoczęciem działalności w dniu następnym . Jeżeli

w danym dniu podatnik wystawia wiele rachunków

potwierdzających sprzedaż, zapisów w księdze można

dokonywać jedną sumą wynikającą z dziennego zestawienia tych rachunków, zwanego dalej zestawien iem

sprzedaży . Zestawienie sprzedaży powinno zawierać co

najmniej następujące dane: datę i kolejny numer ze-

stawienia, numery od-do rachunków objętych zestawieniem, sumę zbiorczą tych rachunków oraz podpis

podatnika lub osoby, która sporządziła zestawienie.

4. Zapisy w księdze dotyczące pozostałych przychodów,

a w szczególności

a) przychodów ze sprzedaży całości lub części składników majątku (środków trwałych , wyposażenia),

b) otrzymanych dotacji przedmiotowych,

c) otrzymanych kar umownych,

d) różnice kursowe,

e) otrzymanych odsetek od wkładów oszczędnościo­

wych i środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą,

powinny

być

dokonywane na podstawie dowodów

potwierdzających te przychody (rachunki, dowody ban-

kowe) .

5. Rozbieżności (różnice) między danymi liczbowymi

(kwotowymi) uwidocznionymi w księdze i wynikający­

mi z dokumentów otrzymanych w późniejszym terminie

oraz udokumentowane zmiany tych danych, będące wynikiem zmienionego stanu faktycznego, spowodowane

późniejszymi okolicznościami (np. zwrotem zakupionego towaru), koryguje się nowym zapisem we właści­

wych rubrykach. W nowym zapisie należy powołać

-

pozycję zapisu pierwotnego, z równoczesnym podaniem

przy nim pozycji nowego zapisu, i doksięgować różnicę,

jeżeli dane zawarte w księdze należy powiększyć. Róż­

nicę należy zaksięgować na czerwono (lub ze znakiem

minus), jeżeli dane zawarte w księdze należy pomniejszyć. W razie występowania zapisów na czerwono, sumę

wynikającą z podsumowania kwot poszczególnych kolumn, ustaloną ~ pominięciem zapisów na czerwono,

należy pomniejszyć o sumę księgowań na czerwono.

6. Wpisów do poszczególnych kolumn księgi należy dokonywać stosownie do objaśnień podanych w ust. 7-25.

Przy dokonywaniu zapisów w księdze, wynikających

z prowadzonych przez podatnika

a) analitycznej ewidencji towarów przyjętych w komis

oraz rozliczeń z komitentami,

b) rejestru kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

c) ewidencji pożyczek i zastawionych rzeczy,

nie wypełnia się kolumn od 3 do 5 księgi.

7. Kol. 1 przeznaczona jest do wpisania kolejnego numeru

zapisów do księgi. Tym samym numerem należy oznaczyć dowód stanowiący podstawę dokonania zapisu .

8. W kol. 2 należy wpisywać dzień miesiąca, w którym

dokonuje się zapisu. W wypadku prowadzenia księgi

przez biuro rachunkowe w kolumnie tej należy wpisywać

dzień miesiąca wynikający z dokumentu stanowiącego

podstawę księgowania (data dokonania operacji gospodarczej) .

9. W kol. 3 należy wpisywać numer rachunku lub innego

dowodu. Jeżeli zapisów dokonuje się na podstawie

dziennego zestawienia sprzedaży, należy wpisywać numer zestawienia rachunków. Kolumny tej nie wypełnia

się np. w wypadku zapisów dotyczących przychodów ze

sprzedaży bez rachunków.

.

10. Kol. 4 i 5 są przeznaczone do wpisywania imion i nazwisk

(nazw firm) oraz adresów kontrahentów (dostawców

lub odbiorców), z którymi zawarte zostały transakcje

dotyczące zakupu surowców, materiałów, towarów itp.

lub sprzedaży wyrobów gotowych (towarów), w szcze gólności, gdy transakcje te udokumentowane są rachunkami i paragonami . Kolumn tych nie wypełnia się w wypadku zapisów dotyczących przychodu ze sprzedaży na

podstawie dziennych zestawień ze sprzedaży .

11 . W kol. 6 należy wpisać rodzaje przychodów lub wydatków. Określenie to powinno zwięźle oddawać istotę

dokonanego zdarzenia, np. zakup blachy, zapłata za

poniklowanie 100 obręczy , wypłata wynagrodzeń za

okres itp.

12. Kol. 7 przeznaczona jest do wpisywania przychodów ze

sprzedaży wyrobów (towarów handlowych) i ze sprzedaży usług . W kolumnie tej wpisuje się również należno­

ści (przychody) za wykonaną usługę, łącznie z wartością

dodanych własnych materiałów podatnika, które stoso wn ie do przepisów o podatku obrotowym podlegają

odliczeniu od obrotu . Jeżeli na poczet wykonania zamówienia podatnik przyjął zaliczkę, kwotę zaliczki wpisuje

s i ę w kol. 21 .

Poz. 496

Podatnicy prowadzący działalność w zakresie kupna

i sprzedaży wartości dewizowych w kolumnie tej wpisu ją dzienną kwotę przychodu (sprzedaży wartośc i dewi zowych) wynikającą z prowadzonego rejestru kupna

i sprzedaży wartości dewizowych.

W wypadku prowadzenia działalności polegającej na

udzielaniu pożyczek pod zastaw (w lombardach) do

kolumny 7 wpisuje się na koniec dnia dzienną kwotę

prowizji stanowiącą wartość spłaconych odsetek lub

różnicę między kwotą uzyskaną ze sprzedaży zastawio nej rzeczy a kwotą udzielonej pożyczki. Dane te wpisuje

się z odpowiednich kolumn prowadzonej przez podatnika ewidencji pożyczek i zastawionych rzeczy.

Przychody uzyskane ze sprzedaży komisowej (kwoty

prowizji) wynikającej z ewidencji towarów przyjętych

w kom is należy wpisywać do kolumny 7 po zakończeniu

miesiąca .

13. Kol. 8 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych

przychodów, o których mowa w ust. 4 objaśnień .

W kolumnie tej wpisuje się między innymi przychody

uzyskane ze sprzedaży składników majątku trwałego

związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą .

Zapisów tych dokonuje się na podstawie wystawionej

faktury (rachunku) lub umowy kupna-sprzedaży.

Kosztem uzyskania przy ustalaniu dochodu z omawianej

jest koszt ich nabycia,

a więc wartość początkowa wynikająca z ewidencji

środków trwałych, pomniejszona o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne. W wolnym polu kopii faktury (rachunku) lub umowy kupna - sprzedaży środka trwałego

należy zamieścić dane niezbędne do ustalenia koszt'u

uzyskania przychodu, a mianowicie: wartość począt­

kową sprzedanego składnika majątku trwałego i dotych czasową wysokość odpisów amortyzacyjnych.

sprzedaży środków trwałych

Przykład

Podatnik 30 stycznia 1993 r. sprzedał frezarkę za kwotę

20.000.000 zł. Przychód w kwocie zł 20.000.000 wpisał w kol.

8 księgi na podstawie wystawionej faktury z dnia 30 stycznia

1993 r.

Następnie

w wolnym polu tej faktury (lub na odwrocie)

zamieścił dane wynikające z ewidencji środków trwałych pro -

wadzonej w celu stosowania odpisów amortyzacyjnych .

1. Wartość początkowa frezarki

18.000.000 zł

2. Minus dotycł1czasowa wartość odpisów

amortyzacyjnych za cały okres uzytkowa nia

5.400.000 zł

3. Różnica (1 -2)

12.600.000 zł

(Różnica

jest wartością netto środka

trwałego, a zarazem kosztem uzyskania

przychodu ze sprzedaży frezarki) .

Tak ustalony koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży frezarki

należy wpisać w kol. 17 i 19 księgi.

Przy sprzedaży środków trwałych całkowicie zamortyzowanych oraz wyposażenia nie ustala się kosztów

uzyskania przychodów. W tych wypadkach przychód ze

sprzedaży równy jest dochodowi.

14. Kol. 9 przeznaczona jest do wpisywania łącznej kwoty

przychodów zaewidencjonowanych w kol. 7 i 8.

-

15. Kol. 10 przeznaczona jest do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu

udokumentowanych: rachunkami, paragonami oraz dowodami wewnętrznymi, jeżeli chodzi o wydatki, o których mowa w § 13 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 rozporządzenia.

W wypadku zakupu materiałów i towarów handlowych

z importu, w kolumnie tej wpisuje się cło i podatek

obrotowy pobierany na granicy.

16. Kol. 11 przeznaczona jest do wpisywania kosztów ubocznych związanych z zakupem, np. kosztów dotyczą­

cych transportu, ubezpieczenia w drodze itp.

17. Kol. 12 przeznaczona jest do wpisywania kwot należ­

nego podatku obrotowego od sprzedaży towarów, wyrobów i usług. Wpisy mogą być dokonywane w tej samej

pozycji, w której wykazano przychód (obrót). i w tym

samym dniu lub w odrębnej pozycji w łącznej kwocie na

koniec każdego miesiąca.

18. Kol. 13 wypełniają podatnicy prowadzący działalność

wytwórczą lub usługową. W kolumnie tej wpisują koszty

przerobu lub obróbki obcej materiałów własnych lub

powierzonych w obcym zakładzie, np. farbowania przę­

dzy, niklowania, obróbki metalu lub drewna.

19. Kol. 14 przeznaczona jest do wpisywania kosztów reprezentacji i reklamy prowadzonej w inny sposób niż

w środkach masowego przekazu lub prowadzonych

publicznie w inny sposób. W kolumnie tej wykazuje się

tylko koszty reprezentacji i reklamy, które określone

zostały do wysokości 0,25% przychodu. Jeżeli chodzi

o wydatki na reklamę w środkach masowego przekazu,

to wydatki te należy wpisywać w kol. 17.

20. Kol. 15 i 16 przeznaczone są do wpisywania wynagrodzeń brutto wypłacanych pracownikom (w gotówce

i w naturze). Wynagrodze'1ia w naturze wpisuje się

danej miejscowości, w dacie wypłaty w obrocie rzeczami tego

samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu

i stopnia zużycia, a jeżeli przedmiotem świadczeń w naturze są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej pracodawcy - według cen stosowanych

wobec innych odbiorców niż pracownicy. Wpisu dokonuje się na podstawie list płac lub innych dowodów, na

których pracownik potwierdza własnym podpisem kwoty otrzymanych wynagrodzeń w gotówce i w naturze (w

tym na podstawie zestawień z kart wynagrodzeń pracowników).

według przeciętnych cen stosowanych w

21. Kol. 17 przeznaczona jest do wpisywania pozostałych

kosztów (poza wymienionymi w kol. 10-16 i 18),

z wyjątkiem kosztów, które zgodnie z art. 23 ustawy nie

uznaje się za koszt uzyskania. W kolumnie tej wpisuje się

w szczególności takie wydatki, jak: czynsz za lokal,

opłatę za energię elektryczną, gaz, wodę, c.o., opłatę za

telefon, zakup paliw, wydatki dotyczące remontów,

amortyzację środków trwałych.

22. Kol. 18 przeznaczona jest do wpisywania wartości

zakupionego wyposażenia.

23. Kol. 19 przeznaczona jest do wpisywania kwoty łącznej

wydatków wpisanych w kolumnach od 1 2 do 18.

24. Kol. 20 jest wolna. W kolumnie tej można wpisywać inne

zaszłości gospodarcze poza wymienionymi w kol. 1-19.

Poz. 496

W kolumnie tej można również wpisywać wydatki odnoszące się do przychodów roku następnego (lat następnych). np. zapłacony czynsz najmu z góry, np. za

2 lata. Jeżeli podatnik w danym roku poniósł wydatki

dotyczące przychodów przyszłych okresów i wykazał te

wydatki w kol. 20, to wydatki te w przyszłym roku

podatnik powinien wpisać do księgi odpowiedniej kolumny wydatków (od kol. 13 do 18) jako wydatki poniesione w roku poprzednim i przypadające do zarachowania w koszty danego roku.

25. Kol. 21 przeznaczona jest do wpisywania uwag do treści

zapisów w kolumnach 2-20. Kolumna ta może być

także wykorzystywana do wpisywania pobranych zali-

czek, obrotu opakowaniami zwrotnymi.

26. Po zakończeniu miesiąca wpisy dokonane w danym

miesiącu należy podkreślić, a dane kol. 7-19 zsumować. Wynikłe z podsumowania kwoty należy podkreślić.

Podatnik może pod podsumowaniem danego miesiąca

w następnej linii do poszczególnych kolumn

sumy od początku roku za miesiące poprzedzające dany

miesiąc i w kolejnej linii wpisać wynik zsumowania

(sumy od początku roku) . Wynikłe z podsumowania

kwoty za okres od początku roku należy podkreślić.

wpisać

27. W wypadku prowadzenia księgi za pomocą komputera,

po zakończeniu miesiąca należy sporządzić wydruk

komputerowy i dołączyć go do księgi oraz wpisać do

odpowiednich kolumn księgi sumy miesięczne wynikające z tego wydruku.

28. W wypadku prowadzenia ewidencji zakupu i sprzedaży

lub ewidencji, o których mowa w § 7, za pomocą

komputera po zakończeniu każdego dnia należy sporzą­

dzić wydruk komputerowy i dołączyć go do ewidencji

oraz wpisać do odpowiednich kolumn ewidencji sumy

dzienne wynikające z wydruku .

29. Po zakończeniu każdego miesiąca, jak również roku

podatkowego, należy sporządzić zestawienie obrotów,

z podziałem według poszczególnych stawek podatku

obrotowego.

Wzór -

obrót według księgi za miesiąc (rok) ............ .. ..... .

w tym

- wedhm stawki podatku obrotowego ... . % zł

- według stawki podatku obrotowego .... % zł

- według stawki podatku obrotowego .... % zł

30. Jeżeli podatnik nie dokonuje podsumowania zapisów

kolejnych miesięcy narastająco od początku roku, to po

roku podatkowego musi na oddzielnej

karcie w księdze sporządzić zestawienie roczne. W tym

celu należy wpisać do właściwych kolumn sumy z poszczególnych miesięcy (ust. 27), dodać je, a otrzymaną

kwotę sum ogólnych podkreślić .

zakończeniu

31 . W celu ustalenia wartości poszczególnych składników

spisu z natury materiałów i towarów handlowych według cen nabycia należy ustalić procentowy wskaźnik

kosztów ubocznych zakupu (kol. 11) w stosunku do

ogólnej wartości zakupu towarów handlowych i materiałów zaewidencjonowanych (w kol. 10) (suma

kosztów ubocznych zakupu pomnożona przez 100 i podzielona przez wartość zakupu). O tak ustalony wskaźnik

-

1779

stępnie ustalić wartość poszczególnych skła dników spi -

z objaśn ie niami w pkt 2 niniejszego ustępu; wynika jąca z tego obliczenia różnica stanowi kwotę do-

su z natury.

chodu osiągniętego w roku podatkowym.

należy podwyższyć

jednostkowy koszt za kupu, a na -

Podatnik może dokonać wyceny wartości materiałów

i towarów handlowych według cen zakupu, tj . bez

podwyższenia tej ceny o wskaźnik kosztów ubocznych

zakupu.

32. Zasady określone w ust. 2- 30 stosuje się odpowiednio

w przypadku prow adzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w imieniu podatnika przez biuro

rachunkowe.

W celu ustalenia dochodu osiągniętego w roku podatkowym należy na oddzielnej karcie księgi

Przykład oblicząnia dochodu

1) ustalić wartość osiągniętego przychodu w roku podatkowym (kol. 9) ,

2)

2. Wys okość kosztów uzyskania przycho-

ustalić wysokość pon iesionych w roku podatkowym

dów poniesionych w roku podatkowym

a) wartość spisu z nat ury na początek roku podatkowego

b) plus wydatki na zakup towarów handlowych i materi ałów (kol. 10)

c ) plus wydatki na koszty uboczne zakupu (kol. 11 )

kosztów uzyskania przychodów w sposób następu­

jący

-

-

586.729.800 zł

1. Przych ód (kol. 9)

do wartości spisu z natury na początek roku

podatkowego doliczyć wartość zakupu towarów

handlowych (materiałów) z kolumn 10 i 11,

a następnie pomniejszyć o wartość spisu z natury

sporządzonego na koniec roku podatkowego,

kwotę wynikającą z tego obliczenia pow i ę kszyć

o kwotę wydatków z kolumny 19 oraz pom niejszyć o wartość wynagrodzeń w nat urze w tej

części, w której wydatki (koszty) związan e z wynagrodzeniami w naturze zostały zaksięgowa n e

w innych kolumnach księgi przychodów i rozchodów (np. w gastronomii koszty zakupu mate riałów i towarów handlowych zużytych do przy gotowania posiłków dla pracowników zostały

wpisane w kol. 10),

d) minus wa rtość spisu z natury na koniec roku podatkowego

e) plus kwota

(kol. 19)

pozostałych

20.300.300 zł

239.200.200 zł

11.200.000 zł

27.235.300 zł

wydatków

36.012.400 zł

f) minus wartoś ć wynagrodzeń w naturze ujętych w innych kolumnach księgi

3.750.000 zł

Razem koszty uzyskania przychodu

275.727.600 zł

3 . Ustalenie dochodu osiągniętego w roku

podatkowym

3) wartość osiągniętego przychodu (kol. 9) pomniejszyć o wysokość poniesionych w roku podatkowym

kosztów uzyskania przychodu, obliczo nych zgodnie

a) przychód (pkt 1)

586.729.800 zł

b) minus koszty uzyskania (pkt 2)

275.727.600' zł

311.002.200 zł

Dochód (a - b)

496

ROZPO RZĄDZENIE MINISTRA FINAN SOW

z dnia 16 grudnia 1992 r.

zmieniaj ące rozporz ądzenie w

sprawie opodatkowania przychodów o sób duchownych.

Na podstaw ie art. 9 pkt 1 i 2, art. 18 ust. 3 i art. 38

pkt 3 ustawy z dn ia 19 grudnia 1980 r. o zobow iąza niach

podatkowych (Dz. U. Nr 27, poz. 111 , z 1982 r. Nr

45, poz. 28 9, z 1984 r. Nr 52, poz. 268, z 1985 r. Nr

12, poz. 50, z 1988 r. Nr 41, poz. 325, z 1989 r. Nr 4,

poz. 23, Nr 33, poz. 176, Nr 35, poz. 192 i Nr 74,

poz. 443, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 100, poz. 442

i Nr 110, poz. 475 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 86 i Nr 53, poz.

251) w związ ku z art. 10 ust. 1 pkt 2 i art. 13 pkt 3 ustawy

z dn ia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych (Dz. U . Nr 80, poz. 350 i Nr 100, poz. 442 oraz

z 1992 r. Nr 21 , poz. 86 i Nr 68, poz. 341) zarząd za się , co

następ uje

§ 1. W rozporządzeniu Minist ra Finansów z dnia 20

grudnia 1991 r. w sprawie opodatkowania przychodów osób

duchow nych (Dz. U. Nr 124, poz. 552) w § 2 ust. 1 otrzymuje

brzmieni e

,,1. Kwartal ne stawki ryczałtu wynoszą

1) od przychodów proboszczów

w parafiach o liczbie mieszkańców

powyżej

do

1.000

2.000

.3.000

4.000

5.000

6.000

7.000

8.000

9.000

10.000

12.000

14.000

16.000

18.000

20.000

1.000

2.000

3.000

4.000

5.000

6.000

7.000

8.000

9.000

10.00.0

12.000

14 .000

16.000

18.000

20.000

.-

złotych

240.000

270.000

290.000

310.000

320.000

340.000

360.000

390.000

410.000

430.000

490.000

550.000

610.000

670.000

730.000

790.000

.