Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 3 listopada 1992 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów.

§ 1. Rozporządzenie określa

1) szczegółowe zasady ochrony przeciwpożarowej i zabezpieczenia przeciwpożarowego budynków, innych obiektów budowlanych i terenów oraz wyposażania ich

w sprzęt, urządzenia przeciwpożarowe I ratownicze,

2) rodzaje budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, w których jest wymagana instalacja sygnalizacyjno-alarmowa.

Załącznik nr 1

WYTYCZNE W ZAKRESIE OKRESLANIA PRZYROSTU CISNIENIA W POMIESZCZENIU, JAKI MÓGŁBY ZOSTAC

SPOWODOWANY PRZEZ WYBUCH

1. Przy dokonywaniu oceny zagrożenia wybuchem pomie-

V

-

szczeń należy brać pod uwagę najbardziej niekorzystną

z punktu widzenia ewentualnych skutków wybuchu sytuację, mogącą wytworzyć się w procesie ich eksploatacji,

uwzględniając najbardziej niebezpieczny, występujący

tam rodzaj substancji oraz największą jej ilość, jaka

mogłaby brać udział w reakcji wybuchu.

objętość przestrzeni powietrznej pomieszczenia, stanowiąca różnicę między objętością pomieszczenia i objętością znajdujących się w nim

instalacji, sprzętu, zamkniętych opakowań itd.

(m 3 ),

CSI

-

objętościowe stężenie

stechiometryczne pal-

nych gazów lub par,

2. Przyrost ciśnienia w pomieszczeniu AP (w Pa), spowodoC -----sI - 1 + 4,84 . {3

wany przez wybuch z udziałem jednorodnych palnych

gazów lub par o cząsteczkach zbudowanych z atomów

węgla, wodoru, tlenu, azotu i chlorowców, określany jest

za pomocą równania

{3 -

AP = m max' AP max' W

V . Cst • P

{3 =n

-

AP mu -

W

-

maksymalna masa substancji palnych, tworzą­

cych mieszaninę wybuchową, jaka może wydzielić się w rozpatrywanym pomieszczeniu

(kg),

maksymalny przyrost ciśnienia przy wybuchu

stechiometrycznej mieszaniny gazowo- lub parowo-powietrznej w zamkniętej komorze (Pa),

współczynnik przebiegu reakcji

uwzględniający niehermetyczność

czenia, nieadiabatyczność reakcji

c

tlenu

no

+ nH -4 nCI - 2

odpowiednio ilości atomów

węgla, wodoru, chlorowców i tlenu w cząsteczce

gazu lub pary,

gęstość palnych gazów lub par w temperaturze

pomieszczenia w normalnych warunkach.pracy

(kg' m- 3 ).

nc, nH' nCI' no -

gdzie

m max

stechiometryczny współczynnik

w reakcji wybuchu,

wybuchu,

pomieszwybuchu,

a takie fakt udziału.w reakcji niecałej ilości

palnych gazów i par, jaka wydzieliłaby się

w pomieszczeniu - równy 0,17 dla palnych

gazów i 0,1 dla palnych par,

p

-

3. Przyrost ciśnienia w pomieszczeniu AP (w Pa), spowodowany przez wybuch z udziałem substancji palnych nie

wymienionych w pkt 2, jest określany za pomocą równania

gdzie

q.p - ciepło spalania (J . kg - 1),

Po Pp -

cp

-

T

-

-

Poz. 460

1661

ciśnienie

atmosferyczne

normalne,

równe

101325 Pa,

gęstość powietrza w temperaturze T (kg' m -Y),

ciepło właściwe powietrza, równe 1 ,01 . 10 3 J .

. kg -l. K- 1 ,

Tabela 1

Wartości współczynnika parowania K

Prędkość przepływu powietrza nad powierzchnią

parowania (m· S-l)

temperatura pomieszczenia w normalnych warunkach pracy (K),

O

0,1

0,2

0,5

1,0

0,17 dla palnych gazów i uniesionego palnego

W

pyłu,

= 0,1 dla palnych par i mgieł.

W

4. Masa palnych par m (w kg), wydzielających się w pomieszczeniu wskutek parowania cieczy z otwartej powierzchni, jest określana za pomocą równania

m = 10- 9 . F . t . K· Ps'

t

-

lM

powierzchnia parowania cieczy (w m2 ) - dla każ­

dego dm 3 cieczy rozlanej na posadzce betonowej

przyjmuje się F = 0,5 m 2 dla roztworów zawierają­

cych nie więcej niż 70% masowego udziału rozpuszczalnika i F = 1 m 2 dla pozostałych cieczy,

współczynnik parowania określony w tabeli 1,

Ps -

prężność pary nasyconej w temperaturze pomieszczenia t w oC (Pa),

30

35

1,0

3,0

4,6

6,6

10,0

1,0

2,6

3,8

5,7

8,7

1,0

2,4

3,5

5,4

7,7

1,0

1,8

2,4

3,6

5,6

1,0

1,6

2,3

3,2

4,6

7. Obliczenie przewidywanego przyrostu ciśnienia w pomieszczeniu nie jest wymagane w przypadku, gdy bez jego

dokonania inwestor, jednostka projektowania lub użyt­

kownik decydujący o procesie technologicznym uznaje

pomieszczenie za zagrożone wybuchem .

współczynniki równania Antoine'a dla danej

cieczy,

M -

20

6. Przy dokonywaniu oceny zagrożenia wybuchem pomieszczeń jest zalecane posługiwanie się danymi zawartymi

w tabeli 2 oraz PN-70j B-02852.

Ps = 133 . 1O (A - t +B eJ

A. B, CA -

15

k=1+n·t

gdzie

n - ilość wymian powietrza w pomieszczeniu przy działaniu wentylacji awaryjnej (S-l),

t - przewidywany czas wydzielania gazów lub par (s).

przewidywany maksymalny czas wydzielania się

par (s),

K -

10

5. W przypadku występowania w pomieszczeniu uruchamianej samoczynnie wentylacji awaryjnej, przy określaniu

mmax dla palnych gazów lub par dopuszcza się uwzględ­

nianie jej działania, jeżeli odciągi powietrza znajdują się

w pobliżu miejsca przewidywanego wydzielania się gazów lub par. Przyjmowaną do obliczenia ~P maksymalną

masę substancji palnych można wtedy zmniejszyć "k"

razy, przy czym

gdzie

F -

Temperatura pomieszczenia w oC

masa cząsteczkowa cieczy (kg' kmol- 1 ).

Tabela 2

Palne gazy, pary i ciecze

Lp.

Nazwa substancji

Wzór

chemiczny

Tem·

peratura

Masa wrze· Tem· Tem· Tem· Kla·

nia pera· pera- pera· sa

czą·

stecz- pod tura tura tura emkowa ciś · top- za p- !>amo- pekg · nie- nie - łonu zap· raoC łonu uro·kmol- t niem nia

nor- oC

oC wa

mainym

oC

2

6

7

3

4

5

1 Aceton

2 Acetylen

3 Akroleina

4 Aldehyd benzoesowy

5 Aldehyd krotonowy

6 Aldehyd octowy

CH 3COCH 3

C1Hl

CH1=CHCHO

C6H,CHO

CH 3CH =CHCHO

CH 3CHO

58,1

26.0

56,1

106,1

70,1

44,1

7 Alkohol allilowy

8 Alkohol n-amylowy I - rzęd

9 Alkohol izobutylowy

10 Alkohol n-butylowy

11 Alkohol etylowy

12 Alkohol metylowy

13 Alkohol propylowy

14 Alkohol izopropylowy

CH1=CHCH,OH

C,HllOH

(CH 3),CHCH 1OH

C.H 9OH

C1H,OH

CH 30H

C3H,OH

CH 3CH(OH)CH 3

58,1

88,15

74,12

74,1

46,1

32

60,1

60,1

56 -95 -19

- 84 -81,8 52.7 -87.7 -26

179 -56 64

102 -74 13

21 -123 -270;.

0;.-38

97 -136 21

138 -78,5 33

107,9 -108 28

117,7 -90 29

78 -114,5 11 0;.13

65 -97,5 11

97 -126 15

83 -89,5 12

1

"/

Mak·

symal·

ny

przy.

roSI

Granice

wybuchowości

% obj.

d

g

Grupa ciśnie·

g' m- 3

wybu- nia

w temperaprzy

choturze

wybuwości

20°C pod

chu

Iw mieciśnieniem

szaninormalnym

nie

z powietd

g

rzem

kPa

Tempera·

tu rowy

zakres

stosowania

Współczynniki

równania

Antoine'a

współczyn-

ników

równania

Antoine'a

oC

A

B

C.

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

540

Tl

T2

T3

T4

T3

2,1

2,3

2,8

1.4

2,1

13

82

31

315

889

730

IIA

772

909

7,250

1281,72

237,1

-

-

15,5

50

25

65

60

450

118

140 T4 4

380 T2 2,5

330 T2 1,2

430 T2 1.75

340 T2 1.4

425 T2 3,1

470 Tl 5,5

420 T2 2,1

400 T2 2,0

57

18

7,6

13,5

11 ,3

20

36,5

13,5

12

73

60

44

54

43

104

436

280

417

350

384

487

IIA

118

IIA

IIA

IIA

IIA

IIA

IIA

IIA

305

278

190

230

-

60

73

50

50

340

300

liC

118

615

644

634

634

625

-

-

-

6.908

7,101

1132,01

1628,00

227,9

207,0

-15-H93

-380;. +87

+270;.+187

7,192

7,342

7,182

8.705

1093,54

1271.70

1287,62

2058,39

233.4

187,9

161 ,3

245,6

+130;.+127

+740;.+157

-9 0;. +116

8,687

8,228

1918,51

1660.45

252,1

245,8

-310;.+78

-100;. +90

8,386

1733,00

232.4

-260;. +148

-80~+20

-

2

15 Amoniak

16 Anilina

17 Arsenowodór

18 Akrylonitryl

19 Benzyna samochodowa zwykla

3

NHl

C,H, NH,

AsH ,

CH,= CH-CN

20 Benzyna ekstrakcyjna

21 Benzen

22 Bezwodnik kwasu octowego

23 Bromek etylu

24 Bromek metylu

25 n-Butan

26 Butadien-l ,3-dwuwinylowy

27 Butoksyl

28 Butylen-1

29 Chlorek etylu

30 Chlorek etylenu

31 Chlorek metylenu

32 Chlorek metylu

33 Chlorek metyloallilu

34 Chlorek winylu

35 Chlorobenzen

36 Chlorohydryna etylenu

37 Cyjan

38 Cyjanek etylu

39 Cyjanogen

40 Cyjanowodór

41 Cykloheksan

42 Cykloheksanol

43 Cykloheksanon

44 Cyklopropan

45 n-Dekan

46 Cis-Dekalina

47 1.4-Dioksan

48 Dodekan

49 O-Dwuchlorobenzen

50 1,1-Dwuchloroetylen

51 1,2- Dwuchloroetylen

52 1,2- Dwuchloropropan

53 Dwuchlorek siarki

54 Dwusiarczek węgla

55 Dwumetyloamina

56 Etan

57 Eter etylowy

C,H,

(CH ,CO),O

C,H, Br

CH,Br

C,H,o

CH,=CHCH=CH,

CH,COOC,H,OCH,

C,H,CH=CH,

C,H,CI

CICH,CH,CI

CH,CI,

CH ,CI

CH,= C-CH,CH,CI

CH,= CHCI

C,H,CI

CICH,CH,OH

(CN),

CH,CH,CN

C,N,

HCN

(CH,),

(CH,),-CHOH

(CH,), =C=O

C,H,

CIOH"

CIO HI8

C,H,O,

C12 H16

C, H,CI,

CH,=CCI,

CHCI=CHCI

CH,CHCICH,CI

S,CI,

CS,

(CH,),NH

C,H,

(C,H,),u

58 Eter dwu metylowy

59 Eter winylowy

60 Etylen

61 Etylenodwuamina

62 Etylobenzen

63 Fenol

64 Fosforowodór

65 Furfurol

66 Gaz generatorowy

67 Gaz miejski

68 Gaz wielkopiecowy

69 Gaz ziemny

70 Gaz wodny

71 Gliceryna

72 Glikol etylowy

73 n-Heksan

74 n-Heptan

75 Hydrazyna (64% roztw.)

76 Izobutylen

77 Izopropylobenzen

78 Keton metylowobutylowy

79 Keton metylowoetylowy

CH,OCH,

(CH , =CH),O

C,H,

NH,-CH,-CH,-NH,

C,H,CH,CH,

C,H,(OH)

PH,

C,H,OCHO

80 n-Krezol

81 o-Ksylen

82 n-Ksylen

83 p-Ksylen

84 Kwas mrówkowy

85 Kwas octowy

B6 Merkaptan etylowy

87 Metan

88 Metyloacetylen

B9 Metyloamina

90 Metylocykloheksan

91 Metylocykloheksanol

92 Metylocykloheksanon

-

HOCH,CH(OH)CH,OH

C,H,OCH,CH,OH

C, H"

C,H16

NH,NH,

(CH,),C =CH,

C,H,CH(CH,),

CH,CO(CH,),CH,

~H,COCH , CH ,

CH,C, H,OH

~H4 (CH , ) ,

C,H, (CH,),

C,H,(CH,),

HCOOH

CH,COOH

C,H,SH

CH,

CH,C=CH

CH,NH ,

CH,(CH,),CHCH,

CH,C,H,oOH

CH,C,H,O

4

5

6

Poz. 460

1662 10

11

12

13

14

15

17.03 - 33 - 77.7 630 Tl 15

93,1

184 - 6 76

540 Tl 1.3

77,9 - 55 113,5 53,03

77 -83 372 T2 3,05

95,3.;. 3~ ~

.;.98,2 .;. 205 - 45 300 T3 0.76

70.;.

- 6 480 Tl 1,1

.;.120 78,1

80,1 5,51 - 11 540 Tl 1.4

102,1 140 -73 49 330 T2 2

109,0 38

118,9 540 Tl 6.7

95,0

4 94,95 <- 30 540 Tl 13,5

58,1 -0,5 -135 - 60 430 T2 1,5

54,1

- 5 -109 - 60 450 T2 2

146,2 167

60

56,1

- 6 - 130 - 80 445 T2 1,6

64,5

12 -139 - 50 510 T1 3,6

99,0

84 -35,3 13 450 T2 6,2

84,9

660 T1 13

41 -96,5 50,5 - 24 -97.7 625 T1 7,6

90,6

72

- - 12 - - 2,3

62,5 - 14 - 160 - 43 550 T1

4

112,6 132 - 45 28

590 T1 1,3

80,5 129 - 67,5 55

- - 5

52,0 - 21 -28,3 6

850 T1

55,2 97,1 -91.9 2

675 T1 3,1

52,0 -21 ,1 -28 850 T1

6

27,0

25 - 13,3 - 18 540 T1 5,6

84,1

6,5 - 18 270 T3 1.3

80

161 25,5 68

98,1 156 - 31 ~- 65 430 T2 1,1

42,1 - 33,5 127,6

498 Tl 2.4

142,3 173 -30 46

231 T3 0.7

138,2 193 -51 58

270 T3

88,1

101 11 ,8 12

180 T4 2

170,3 216 -9.7 74 530 T1 0,6

147,0 179 - 17 66

640 T1 2,2

96,9

37 -122 14 460 Tl 5,6

96,9

60 - 80,5 6

475 T1 6,2

113,0 96

15 560 T1 3.4

135,0 138 - 80 230 T3

76,1

46 -108 - 30 102 T5 1

45,1

7 -96 400 T2 2,8

30,1

470 T1

- 89 -172 3

74,1

35 - 116 30do

- 40 160 T4 1,6

46,1 - 24 -138 350 T2 3.4

70,1

39

< -30 360 T2 1.7

28,05 - 104 169,5 455 T1 2.7

60,1 117 8,5 34 385 . T2 2.7

106,2 136,2 -94.4 20 420 T2 0,9

94,1

183 41

75

605 T1 0,3

34

- 87 132,5 100 T6

96,1 161 - 36,5 60

320 T2 2,1

- - 20

- 560 T1 5,3

- - 35

- - 4,3

- - 6

92,1

290 20 160 390 T2

90,1

135

40 240 T3 1,8

86,2

69 -94,3 -26 260 T3 1,1

100,2 98 -90,5 - 4 244 T3 1

32,0 120,1 - 51.7 72,8 267 T3 4.7

56,1 -6,9 -140 465 T1 1,8

120,2 152.4 -96 38,8 424 T2 0,9

100,2 128 - 56,9 23

1,2

72,1

80 -86,4 - 1 do

-14 530 T1 1,8

108,1 202 12,2 86

559 T1 1,0

106,2 144 -25 30 465 T1 1,0

106,2 139,1 -47,9 29 525 T1 1,1

106,2 138 13

25 525 T1 1.1

46,0 100.7 8.4 (69) 504 T1 18

60,0 118 16,5 40 485 T1 4,0

62,1

144,! - 20 299 T3 2,8

37

16,04 - 165 -184 650 T1 4,9

40,1 - 28 104, 1.7

31 ,1 - 6,3 - 93,5 430 T2 5

98,2 101 126,! - 4 285 T3 1,1

114,2 165

68

11 2,2 163 -40,6 48

7

28

4,2

106

43

200

130

IIA

IIA

487

17,5

67

387

IIB

8

9

7,6

7,5

9,5

10

11 ,3

14,5

8,5

12,5

9,3

15.4

16

18

19.7

31

11

16

43

IIA

46

85

304

530

36

45

309

430

503

574

206

284

37.4

97

256

460

160

87

100

217

414

660

637

414

32

41

8,3

168

130

71

130

60

45

10.4

5.4

45

40

40

22

-

782

17

18

19

6,921

1457,02

176,2

+35 ·c+ 184

5,14.;.

.;.5,00

695.;.

.;.665

223.;.

.;. 222

- 60.;. +90

6,489

902,27

178,1

0.;. +6

6,960

986,59

238,3

- 58.;. +53

6,827

6,985

954,12

1171.41

229,5

228,1

- 90.;. +12

-31H79

6,497

7,261

783,44

1607,32

229,9

235,3

- 88.;. +17

-35 H 132

6,930

1277,20

217,9

-3H132

7,172

6,648

1123,00

1095,53

235,9

210,1

- 39.;. +57

- 45.;. +81

1809,97

1594,56

1632.42

2463.74

227.7

203.4

250.7

253,9

+17H174

+95.;. +222

+12.;. +101

+48.;. +214

245,6

- 15.;.+80

742

585

IIA

IIA

IIA

800

520

536

930

692

450

290

60

IIA

IIA

IIA

IIA

IIA

IIB

16

IIA

IIA

566

458

IIA

IIA

liS

IIA

767

185

320

IIA

IIA

IIA

636

807

IIB

12

13

16

14,5

73

42

130

226

250

160

7,395

6,875

7,516

8,171

683

IIA

IIA

-

-

50

14.4

15,5

32

52

38

1585

270

195

liC

IIA

IIA

664

7,000

-

1202.47

-

-

-

48

18,1

36,5

34

16,6

3,9

2,3

49

64

50

31

67

1482

340

1060

397

415

IIB

IIB

801

6,998

1098,94

232,4

- 60.;. +35

-

-

-

-

1055,26

228.6

-40.;.+60

13

92

liS

IIA

IIA

IIA

6,988

7,126

6,959

7,135

19,3

75

40

75

15

70

85

740

IIB

-

-

-

-

750

525

648

484

603

68

39

48

60

40

45

50

590

266

280

1265

220

325

330

11,5

54

45

44

48

48

345

100

70

33

29

60

45

345

20.7

liS

15.7

7.4

6.7

100

9,6

6,5

8

7,6

7,0

7,0

57

17

18,2

15,4

772

335

310

310

1092

425

465

100

270

IIA

IIA

liC

IIA

IIA

IIA

752

741

IIA

IIA

IIA

IIA

IIA

IIA

IIA

IIA

I, IIA

liS

IIA

IIA

IIA

733

-

-

-

-

1350,00

1425.46

1516,07

+20H152

-20.;. +220

+72 H 208

-

200,9

213,3

174,5

-

-

-

-

-

9,053

3074,22

214.7

6,870

6,951

7,813

1166,27

1295.40

1684,04

+3 .;. +153

+12.;. +152

-

+141 .;. +263

- 54.;. +69

-60H98

+15 .;.+ 70

-

-

6,938

6,826

1460,67

1256.70

223.7

219,8

227,9

207,6

202,3

7,024

7,508

6,999

7,008

6,992

7,378

1292.79

1856,36

1474,68

1461 ,92

1454,33

1563,28

232,3

199,0

213.7

215,1

215.4

247,0

-48.;. +80

+97 H 207

-20H220

- 20 H 220

+lh+220

-2.;. +136

6,952

1084,54

231 ,3

-49.;. +57

-

-

-

-

6,823

1270.76

221 ,3

-3 ~+ 127

-

429

-

-

-

2

3

4

5

120

93 Metyloglikol

CH)OC,H.OH

76.1

94 Mrówczan etylu

95 Mrówczan metylu

96 Nafta oświetleniowa

97 Naftalen

98 Nitrobenzen

99 n-Nonan

100 Octan izoamylu

101 Octan izobutylu

102 Octan n-butylu

103 Octan etylu

104 Octan etyloglikolu

105 Octan metylu

106 Octan metyloglikolu

HCOOC,H,

HCOOCH)

74,1

60,0

-

-

'128.2

CIO H8

123,1

C,H,NO,

C9H, O

128,2

130,2

CH)COOC,HI1

116,1

CH)COOC. H9

116,1

CH)COOC. H9

88,1

CH)COOC,H,

132,2

CH)COOC,H.OC,H,

74,1

CH)COOCH)

CH)COOC,H.OCH) 118,1

107 Octan n-propylu

CH)COOC)H,

108 Octan izopropylu

109 Octan winylu

110 n-Oktan

111 Olej kreozotowy

112 Olej naftalenowy

113 Olej napędowy do silników Diesla

114 Olej opałowy

115 n-Pentan

116 Pirydyna

117 Propan

118 Propylen

119 Ropa naftowa nie oczyszczona

120 Siarkowod&

121 Smoła drzewna

122 Solventnafta (bryt)

123 Styren

124 Terpentyna

125 Tetralina

126 Tlenek etylenu

127 Tlenek propylenu

128 Tlenek węgla

129 Tlenosiarczek węgla

130 Toluen

131 Tr6jchloroetylen (tri)

132 Wod&

CH)COOCH(CH)), 102,1

CH)COOCH =CH, 86,1

114,2

C8H!8

-

C,H Il

C,H, N

C)H8

CH)CH=CH,

-

102,1

72,1

79,1

44,1

42,1

34,1

H,S

-

-

C,H,CH=CH,

CIO H16

C10HIl

C,H.O

C)H,O

CO

COS

C,H,CH)

CICH =CCI,

H,

104,1

136,2

132,2

44,0

58,1

28,0

60,1

92,1

131.4

2,016

-

6

1663 7

8

9

Poz. 460

10

11

12

13

36 do

58 290 T3 2,5 20

80 630

54,5 -80,5 - 20 370 T2 2.7 16.4 83 506

32 - 99 - 19 445 T2 4,5 23 113 580

>150

>38 >250 T3 1.4 7,5

218 80

80 540 Tl 0,9 5,9 48 315

211 5.7

88 480 Tl 1,8

92

150 53.7 31

235 T3 0,7 5,6 39,5 300

143 -78,5 25 380 T2

10

l

60 542

118 - 99 18 427 T2 2.4 10,5 116 507

127 -76,8 22 310 T2 1.4

15

68 725

77 -83,6 - 4 460 Tl 2,2 11 ,5 80 422

156

51

380 T2 1,7

95

-10 455 Tl 3,1

60

16

95 500

144

44 do

56

1.7 8,2 83 404

102 -92,5 10do

15 450 T2 1,8

8

77

340

4

90 - 74

460 T1 1,8

8

77 340

72 -84 -8 425 T2 2,6 13.4 93 480

125 -56,8 13 240 T3 0,8

6

38 285

190

70 330 T2

70

1,3 6,0

>37

215

>38 250 T3

36 -130 > -40 285 T3 1,35

8 40,5 240

115 -42 20 480 Tl 1,8 12.4 59 410

-42 -187 500 Tl 2,1 9,5

38 175

- 48 185, 455 Tl

2 11 ,1 35 195

150

>- 21 >250 T3

40 50-30(

-60 -85,6 290 T3 4,3 45,5 60 646

32

360 T2

130

26.7

145,2 -30,6 31

490 Tl 1,1 6,1 45

270

150 -55 35 240 T3 0,8 6,0

45 334

206 -35,8 77 425 T2 0,8 3,2

10,5 112, - 50 440 T2 3

100 55 1833

34,2 -112 - 37 430 T2 1,9 27,5 49 700

- 192 -205 605 Tl 12,5 75 145 875

- 50 -148 11 ,9 29 300 730

111 -95

4

570 Tl 1,3

49

270

7

86,9 -73 32 410 T2 8

43 430 2310

- 253 259, 75

63

580 Tl 4

3.4

14

15

IIA

IIA

IIA

IIA

16

17

18

19

7,019

7,170

1130,60

1125,21

218,9

230,5

-33 + +87

-48 + +51

10,554 3123,34

243,6

0+ +80

7,053

1510,69

211,5

+2+ +150

IIA

IIA

630

IIA

IIA

650

752

7,023

7,028

7,015

1343,20

1368,50

1211 ,90

206,9

203,9

215,9

+16++154

+22 + +162

- 13++112

IIA

762

7,005

1130,00

216,9

-28++87

IIA

650

7,048

1294,40

208,9

+7++135

IIA

IIA

693

6,992

6,969

1192,00

1379,56

216,9

211 ,9

-18 + +106

-14 + +126

1062,55

1217,73

-

231 ,8

196,3

IIA

IIA

IIA

IIA

IIA

IIA

IIB

747

6,847

6,786

742

742

-

389

IIA

IIA

IIA

-

-

-50 + +36

-19++116

-

-

-

-

-

546

7,940

2113,06

273,0

-7 + +146

870

7,270

6,654

1115,11

915,31

244,1

208,2

-73+ +37

615

-

-

-

-

IIA

IIA

566

6,955

7.028

1344,80

1315,10

219.4

229,9

+7 + +137

-13+ +127

liC

625

-

-

-

-

IIB

IIB

IIA

-48 ~+ 67

§ 2. 1. Budynki, inne obiekty budowlane, a także tereny, zwane dalej "obiektami", powinny być projektowane,

użytkowane i utrzymywane w sposób zabezpieczający przed

powstaniem pożaru.

2. Materiały palne znajdujące się wewnątrz obiektu, na

terenie przyległym do niego lub na placu składowym powinny być używane oraz przechowywane w sposób nie naruszający bezpieczeństwa ludzi oraz mienia.

3. Warunki bezpieczeństwa w tym zakresie zapewnia

lub użytkownik obiektu, z uwzględ ­

nieniem właściwości pożarowych materiałów oraz powodo wanych nimi zagrożeń.

właściciel, zarządca

4. Budynki, ich części lub pomieszczenia ze względu na

ich funkcję kwalifikuje się do kategorii zagrożenia ludzi

3) ZL III - szkoły, budynki biurowe, domy studenckie,

internaty, hotele, ośrodki zdrowia, otwarte przychodnie

lekarskie, sanatoria, lokale handlowo-usługowe , w których może przebywać do 50 osób, koszary, pomieszczenia ETO, zakłady karne i inne podobne,

4) ZL IV -

budynki mieszkalne,

5) ZL V -

archiwa, muzea i biblioteki.

Załącznik nr 2

WYTYCZNE W ZAKRESIE WYZNACZANIA STREF ZAGROŻENIA WYBUCHEM

1. Wymiary stref zagrożenia wybuchem, o których

mowa w § 29 ust. 4 rozporządzenia - do czasu ustanowienia odnośnej Polskiej Normy - należy określać z wykorzystaniem aktualnego stanu wiedzy światowej, dotyczącego tego zagadnienia, na podstawie norm innych państw, wytycznych oraz pomiarów i badań modelowych przeprowadzonych w rozpatrywanych warunkach, a także rozwiązań przyjętych w analogicznych sytuacjach.

2. Strefy zakwalifikowane przed wejściem w życie rozporządzenia są zaliczane

1) w przypadku stref kategorii W l, w których mieszanina

wybuchowa występuje stale lub długotrwale w normalnych warunkach pracy - do ZO,

2) w przypadku stref kategorii W l, w których mieszanina

wybuchowa występuje okresowo w normalnych warunkach pracy oraz stref kategorii W II, w których

mieszanina wybuchowa może występować długotrwale

- do Z1 ,

3) w przypadku stref kategorii W II, w których mieszanina

wybuchowa może występować jedynie krótkotrwale oraz

stref kategorii W III - do Z2,

4) w przypadku stref kategorii W IV - do Z10,

5) w przypadku stref kategorii W V - do Z11 .

§ 3. Ilekroć w przepisach rozporządzenia jest mowa o

1) bezpieczeństwie pożarowym - rozumie się przez to stan

eliminujący zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi,

uzyskiwany przez funkcjonowanie systemu norm prawnych i technicznych środków zabezpieczenia przeciwpożarowego oraz prowadzonych działań zapobiegaw czych przed pożarem,

2) bezpieczeństwie pożarowym w lasach - rozumie się

przez to stan eliminujący prawdopodobieństwo wystąpienia pożaru lasu, uzyskiwany przez funkcjonowa nie systemu norm prawnych i technicznych środków

zabezpieczenia przeciwpożarowego,

3) bezpieczniku ogniowym - rozumie się przez to urządze­

nie zapobiegające przenoszeniu się ognia wzdłuż smugi

gazowych mieszanin wybuchowych, stosowane

w zbiornikach i aparatach z cieczami łatwo zapalnymi,

instalacjach acetylenowych, instalacjach chemicznych,

urządzeniach lakierniczych,

-

4) cieczy palnej - rozumie się przez to ciecz o temperaturze

zapłonu do 100°C,

5) instalacji sygnalizacyjno -alarmowej - rozumie się przez

to instalację automatycznego wykrywan ia i przekazywania informacji o pożarze ,

6)

materiałach

niebezpiecznych pożarowo rozumie się przez to ciecze palne o temperaturze zapłonu

poniżej 55°C, gazy palne, ciała stałe wytwarzające

w zetknięciu z wodą lub parą wodną gazy palne, ciała

stałe zapalające się samorzutnie w powietrzu, materiały

wybuchowe i pirotechniczne, ciała stałe palne utleniają­

ce o temperaturze rozkładu poniżej 21 oC, ciała stałe

jednorodne o temperaturze samozapalenia poniżej

200°C oraz materiały mające skłonności do samozapalenia,

7) pasie przeciwpożarowym rozumie się przez to

system drzewostanów różnej szerokości poddanych

specjalnym zabiegom gospodarczym i porządkowym

lub powierzchni wylesionych i oczyszczonych do warstwy mineralnej,

8)

przeciwpoża rowym

wyłączniku

prądu

-

rozumie

się przez to wyłącznik odcinający dopływ prądu do

wszystkich obwodów, z wyjątkiem obwodów zasilają­

cych instalacje i urządzenia, których funkcjonowanie

jest niezbędne podczas pożaru ,

9) sprzęcie i urządzeniach ratowniczych - rozumie się

przez to przedmioty, narzędzia, maszyny i urządzenia

związane na stałe z budynkiem, obiektem lub terenem,

uruchamiane lub wykorzystywane do ratowania ludzi

i mienia w warunkach pożaru, klęski żywiołowej oraz

innego miejscowego zagrożenia,

10) strefie pożarowej - rozumie się przez to przestrzeń

wydzieloną w taki sposób, aby w określonym czasie

pożar nie przeniósł się na zewnątrz lub do wewnątrz

wydzielonej pr~estrzeni ,

11) strefie zagrożenia wybuchem - rozumie się przez to

przestrzeń, w której może występować mieszanina substancji palnych z powietrzem lub innymi gazami utleniającymi , o stężeniu zawartym między dolną i górną

granicą wybuchowości,

-

Poz. 460

16) urządzeniach przeciwpanicznych - rozumie się przez to

specjalne urządzenia instalowane na drzwiach ewakuacyjnych, umożliwiające łatwe i pewne otwarcie drzwi od

wewnątrz pomieszczenia, zgodnie z kierunkiem ewakuacji ludzi na korytarzach lub klatkach schodowych bez

względu na blokady i zamki, uniemożliwiające otwarcie

tych drzwi od zewnątrz,

17) warunkach ewakuacji - rozumie się przez to zespół

przedsięwzięć oraz środków techniczno-organizacyjnych zapewniający szybkie i bezpieczne opuszczenie

strefy zagrożonej lub objętej pożarem,

18) zagrożeniu wybuchem - rozumie się przez to moż­

liwość tworzenia przez palne gazy, pary palnych cieczy,

pyły lub włókna palnych ciał stałych, w różnych warunkach, mieszanin z powietrzem, które pod wpływem

czynnika inicjującego zapłon (iskra, łuk elektryczny lub

przekroczenie temperatury samozapalenia) wybuchają,

czyli ulegają gwałtownemu spalaniu połączonemu ze

wzrostem ciśnienia.

Załącznik nr 3

1) Komenda Wojewódzka Państwowej Straży Pożarnej

w

(adres)

Zgodność projektu z wymaganiami

ochrony przeciwpożarowej

stwierdzam

dnia .......... ..

(stopień , tytuł zawodowy, imię i nazwisko)

2) Zgodność projektu z wymaganiami

ochrony przeciwpożarowej

stwierdzam

RZECZOZNAWCA ds. ZABEZPIECZEŃ

PRZECIWPOŻAROWYCH

(stopień , tytuł zawodowy, imię i nazwisko, nr uprawnień)

miejscowość, data

Pojedyncze egzemplarze Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego można nabywać za gotówkę

w Warszawie

- w punkcie sprzedaży Urzędu Rady Ministrów, Al. Szucha 2/4 (tel. 29-61 -73) - egzemplarze bieżące oraz z lat 1987-1991 ,

- w księgarni sądowej (gmach Sądów: Al. Solidarności 127, tel. 20-03-71 w. 377), w księgarni im. St. Żeromskiego, Al. Solidarności 119 (tel. 20-46-28)

- egzemplarze bieżące oraz z roku 1991, w księgarni Wydawnictw Ekonomicznych i Budowlanych, ul. Zurawia 1/3 przy pl. Trzech Krzyży (tel. 21-44-05)

- egzemplarze bieżące oraz z roku 1991, Domu Wydawniczym ABC, ul: Zamenhofa 1 (tel. 31-01-58), Księgarni Bankowej "Afiks", Al. Solidarności 83/ 89,

Księgarni " Elinex" - gmach Ministerstwa Finansów, ul. Świętokrzyska 12, (tel. 694-47-69), salonie " Manager" w Warszawie (ul. Wspólna 69) ,

w Ministerstwie Przemysłu i Handlu (ul. WspÓlna 4);

poza Warszawą - egzemplarze bieżące oraz z roku 1991

- w punktach sprzedaży znajdujących się w urzędach wojewódzkich w: Białej Podlaskiej (ul. Brzeska 41), Bielsku-Białej (ul. Miczurina 2a), Bydgoszczy (ul.

Jagiellońska 3), Krakowie - Księgarnia "Interesik" (ul. Basztowa 22), Krośnie (ul. Bieszczadzka 1), Łodzi (ul. Piotrkowska 104), Opolu (ul. Piastowska 14),

Radomiu (ul. Zeromskiego 53), Sieradzu (pl. Wojewódzki 3), Skierniewicach (ul. Konstytucji 3 Maja 6), Suwałkach (ul. Noniewicza 10), Tarnobrzegu (ul.

Mickiewicza 7) i Włocławku (ul. 3 Maja 17);

- w punktach sprzedaży znajdujących się w sądach w: Białymstoku (ul. Marii Curie - Skłodowskiej 1), Bielsku-Białej (ul. Cieszyńska 10), Bydgoszczy (ul. Wały

Jagiellońskie 4), Częstochowie (ul. Dąbrowskiego 23/ 25) , Elblągu (ul. Trybunalska 25), Gdańsku (ul. Gen. Świerczewskiego 30) , Gdyni (pl. Konstytucji 5) ,

Gliwicach (ul. Powstańców Warszawy 23), Jeleniej Górze (ul. Wojska Polskiego 56) , Kaliszu (al. Wolności 13a), Katowicach (ul. Andrzeja 16/ 18), Kielcach

(ul. Jana Pawła 119), Krakowie- Księgarnia "Interesik" (ul. Przy Rondzie 7), Lublinie (ul. Krakowskie Przedmieście 43 i Obrońców Pokoju 1), Nowym Sączu

(ul. Pijarska 1), Ostrowie Wielkopolskim (ul. Sądowa 2), Poznaniu (ul. Młyńska 1a) , Radomiu (ul. Piłsudskiego 1 O) , Rzeszowie (pl. Śreniawitów 3) , Świdnicy

(pl. Grunwaldzki 14), Tarnowie (ul. Dąbrowskiego 29), Toruniu (ul. Fosa Staromiejska 12/14), Wrocławiu (ul. Energetyczna 4) , Zielonej Górze (pl.

Słowiański 1);

- w Przedsiębiorstwie Produkcyjno-Usługowym " Vega" sp. z 0 .0 . w Bydgoszczy (ul. Stary Port 5), Spółce Cywilnej " Infolex" w Cieszynie (ul. Stalmacha 7) ,

w Biurze Rachunkowo- Podatkowym w Koszalinie (ul. Chopina 7) , Prywatnej Firmie Gospodarczej" Boom" w Koszalinie (ul. Waryńskiego 7 - budynek Sądu

Wojewódzkiego) , w księgarni "Interesik" w Krakowie (ul. Krowoderskich Zuchów 2), Księgarence " Eureka" w Krakowie (ul. Wadowicka 12),

w Przedsiębiorstwie Handlowo-Usługowym " Regis" - Sklep " Kleks" - Olsztyn (ul. Okopowa), w Zakładzie Usług Biurowych "ZUBIK" w Pile (al.

Niepodległości 2) , w Wojewódzkiej Bibliotece Publicz(lej w Płocku, (ul. Kościuszki 6), w punkcie Informacyjno - Kolportażowym w Poznaniu (ul. Galileusza

3) , w firmie "Drukan" w Pruszkowie (ul. Jasna 2), w Agencji "STA- HA" w Słupsku (ul. Norwida 1O/ 50), w spółce cywilnej "Mawi-Consulting" w Szczecinie

(ul. Ogińskiego 15), w Przedsiębiorstwie Usługowo-Handlowym "ANDREW-TAG" - księgarnia we Wrocławiu (pl. Powstańców Warszawy 1); filie

- księgarnie Domu Wydawniczego ABC: Gdynia (ul Świętojańska 68), Łódź (pl. Wolności 1 0/ 12), Opole (pl. Wolności 7/8) .

Egzemplarze bieżące oraz z lat ubiegłych można nabywać na podstawie nadesłanego zamówienia w Wydziale Wydawnictw Urzędu Rady

.

Ministrów, ul. Powsińska 69/11, 00-979 Warszawa P-1.

Reklamacje z powodu niedoręczenia poszczególnych numerów zgłaszać należy na piśmie do Wydziału Wydawnictw Urzędu Rady Ministrów, ul. Powsińska 69/11,

00-979 Warszawa, P-1, niezwłocznie po otrzymaniu następnego kolejnego numeru.

o wszelkich zmianach nazwy prenumeratora lub adresu prosimy niezwłocznie informować na piśmie Wydział Wydawnictw Urzędu Rady Ministrów .

Wydawca: Urząd Rady Ministrów

Redakcja: Biuro Prawne, 00-583 Warszawa, Al. Ujazdowskie 1/ 3, P-29.

Organizacja druku i kolportaż: Wydział Wydawnictw, 00-979 Warszawa, ul. Powsińska 69/71 , P-1 ,

tel. 42-14-78 i 694-67 -50, teleks 825944WW, telefaks (22) 694 -62-06.

Tłoczono z polecenia Prezesa .Rady Ministrów w Zakładach Graficznych "Tamka" S.A., Zakład nr 1, Warszawa, ul. Tamka 3.

Zam. 2472-1300-92.

PL ISSN 0867-3411

Cena 3000 zł

§ 4. 1. W obiektach oraz na terenach przyległych do

nich jest zabronione wykonywanie czynności, które mogą

spowodować pożar, jego rozprzestrzenienie się, utrudnienie

prowadzenia działania ratowniczego lub ewakuacji,

a w szczególności

1) używanie otwartego ognia i palenie tytoniu w strefach

zagrożonych pożarem lub wybuchem,

2) garażowanie pojazdów silnikowych w obiektach i pomieszczeniach nie przeznaczonych do tego celu, jeżeli

nie opróżniono zbiornika paliwa pojazdu i nie odłączono

na stałe zasilania akumulatorowego pojazdu,

3) rozgrzewanie za pomocą otwartego ognia smoły i innych materiałów w odległości mniejszej niż 5 m od

obiektu, przyległego do niego składowiska lub placu

składowego z materiałami palnymi, przy czym jest dopuszczalne wykonywanie tych czynności na dachach

o konstrukcji i pokryciu niepalnym w budowanych

obiektach, a w pozostałych , jeżeli zostaną zastosowane

odpowiednie, przeznaczone do tego celu podgrzewacze,

12) stałych urządzeniach gaśniczych - rozumie się przez to

urządzenia związane na stałe z obiektem, zawierające

własny zapas środka gaśniczego, wyposażone w układ

przechowywan ia i podawania środka gaśniczego, uruchamiane automatycznie lub ręcznie we wczesnej fazie

rozwoju pożaru,

4) wysypywanie gorącego popiołu i żużla lub spalanie

śmieci i odpadków w miejscu umożliwiającym zapalenie

się sąsiednich obiektów lub materiałów palnych,

13) technicznych środkach zabezpieczeń przeciwpożaro­

wych - rozumie ' się przez to techniczne urządzenia ,

sprzęt, instalacje lub rozwiązania budowlane służące

zapobieganiu powstawania i rozprzestrzeniania się po-

a) urządzeń i instalacji, których powierzchnie zewnętrz­

ne mogą nagrzewać się do temperatury przekraczają­

cej 100°C,

żarów,

14) terenie przyległym - rozumie się przez to pas terenu

wokół obiektu o szerokości równej minimalnej dopuszczalnej odległości od innych obiektów ze względu na

wymagania ochrony przeciwpożarowej, określonej

w przepisach techniczno-budowlanych,

15) urządzeniach do usuwania dymów i gazów pożarowych

- rozumie się przez to urządzenia montowane w górnych częściach klatek schodowych i pomieszczeń, uruchamiane w przypadku nagromadzenia się gorących'

gazów i dymów pożarowych w celu ich odprowadzenia

drogą wentylacji naturalnej lub wymuszonej,

5) przechowywanie materiałów palnych w

mniejszej niż 0,5 m od

odległości

b) linii kablowych o napięciu powyżej 1 kV, przewodów uziemiających oraz przewodów odprowadzają­

cych instalacji odgromowej,

jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej,

6) użytkowanie elektrycznych urządzeń ogrzewczych ustawionych bezpośrednio na podłożu palnym, z wyjątkiem

urządzeń eksploatowanych zgodnie z warunkami okreś­

lonymi przez producenta,

7) stosowanie na osłony punktów świetlnych materiałów

palnych, z wyjątkiem materiałów trudno zapalnych,

jeżeli zostaną umieszczone w odległości co najmniej

0,05 m od żarówki,

-

8) instalowanie opraw oświetleniowych oraz osprzętu instalacji elektrycznych, jak: wyłączniki, przełączniki, gniazda wtyczkowe, bezpośrednio na podłożu palnym, jeżeli

ich konstrukcja nie zabezpiecza podłoża przed zapaleniem,

§ 5. Wymagania przeciwpożarowe dotyczące procesów

technologicznych powinny być zawarte w instrukcjach technologiczno-ruchowych, a dotyczące obiektów użyteczności

publicznej i zamieszkania zbiorowego - w instrukcjach

9) składowanie materiałów palnych na drogach komunika-

§ 6. 1. Przy używaniu lub przechowywaniu materiałów

. należy przestrzegać następujących zasad

cji ogólnej służących ewakuacji,

11) zamykanie drzwi ewakuacyjnych w sposób uniemoż­

liwiający ich natychmiastowe użycie,

12) uniemożliwianie lub ograniczanie dostępu do

2)

a) urządzeń przeciwpożarowych, takich jak stałe i pół­

stałe urządzenia gaśnicze i zabezpieczające, urządze­

nia odciążające, instalacje sygnalizacyjno-alarmowe,

hydranty, zawory hydrantowe, suche piony, przeciwpożarowe zbiorniki wodne, klapy przeciwpożarowe,

urządzenia do usuwania dymów i gazów pożaro­

wych,

b)

urządzeń uruchamiających instalacje gaśnicze i sterujących

takimi instalacjami oraz innymi instalacjami

wpływającymi na stan bezpieczeństwa pożarowego

obiektu,

c) wyjść ewakuacyjnych,

d) wyłączników i tablic rozdzielczych prądu elektrycznego oraz głównych zaworów gazu.

2. Właściciele, zarządcy lub użytkownicy budynków

oraz placów składowych i wiat, z wyjątkiem budynków

mieszkalnych jednorodzinnych, są zobowiązani do

,.,,

bezpieczeństwa pożarowego .

1) wszystkie czynności związane z wytwarzaniem, przetwarzaniem, obróbką, transportem lub składowaniem

materiałów należy wykonywać zgodnie z warunkami

ochrony przeciwpożarowej określonymi w instrukcji

technologicznej lub według wskazań ich producenta,

10) ustawianie na klatkach schodowych jakichkolwiek

przedmiotów utrudniających ewakuację,

, . ·t"·"

Poz. 460

1 ) umieszczenia w miejscach widocznych wykazu telefonów alarmowych oraz instrukcji postępowania na wypadek pożaru,

2) oznakowania, zgodnie z Polskimi Normami

a) dróg, wyjść i kierunków ewakuacji (z wyłączeniem

budynków mieszkalnych).

b) miejsc usytuowania urządzeń przeciwpożarowych,

c) elementów sterujących urządzeniami przeciwpożarowymi,

d) lokalizacji przeciwpożarowych wyłączników prądu, głównych zaworów gazu oraz materiałów niebezpiecznych pożarowo, zwanych dalej "materiałami",

e) pomieszczeń, w których występują materiały .

3. Wokół placów składowych, składowisk przy obiektach oraz obiektach tymczasowych o konstrukcji palnej

należy zachować pas ochronny o szerokości minimum

2 m i nawierzchni z materiałów niepalnych lub gruntowej

oczyszczonej.

4. Składowanie stałych materiałów palnych pod ściana­

mi obiektu związanych z jego funkcją, z wyjątkiem materiałów niebezpiecznych pożarowo, jest dopuszczalne pod warunkiem

1) nieprzekroczenia strefy pożarowej dopuszczalnej dla

danego obiektu,

2) zachowania dostępu do obiektu na wypadek działania

ratown iczego,

3) nienaruszenia wymaganej potrzebami ochrony przeciw'pożarowej minimalnej odległości od obiektów sąsied­

nich.

ilość materiału znajdującego się na stanowisku pracy

w obiekcie produkcyjnym nie może przekroczyć wielkości dobowego zapotrzebowania lub dobowej produkcji,

jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej,

3) zapas materiałów przekraczający wielkości określone

w pkt 2 należy przechowywać w oddzielnym pomieszczeniu przystosowanym do takiego celu,

4)

materiały powinny być przechowywane w sposób uniemożliwiający powstanie pożaru lub wybuchu w następ ­

stwie procesu składowania lub wskutek wzajemnego

oddziaływania,

5) ciecze o temperaturze zapłonu poniżej 55°C należy

przechowywać wyłącznie w pojemnikach wykonanych

z materiałów co najmniej trudno zapalnych, odprowadzających ładunki elektryczności statycznej, wyposażo­

nych w szczelne zamknięcia; w obiektach i pomieszczeniach produkcyjnych lub magazynowych pojemniki

z cieczami powinny być dodatkowo zabezpieczone

przed stłuczeniem,

6) w obiektach zaliczonych do kategorii zagrożenia ludzi

nie należy przechowywać materiałów w pomieszczeniach piwnicznych, na poddaszach i strychach, w obrębie klatek schodowych i korytarzy oraz innych pomieszczeniach ogólnie dostępnych, jak również na tarasach,

balkonach i loggiach,

7) nie należy przechowywać cieczy o temperaturze zapłonu

poniżej 55°C w pojemnikach, urządzeniach i instalacjach nie przystosowanych do tego celu,

8) przy stosowaniu w pomieszczeniach cieczy o temperaturze zapłonu poniżej 21 °C należy zapewnić skuteczną

wentylację,

9) jeżeli w budynku zakwalifikowanym do kategorii za grożenia ludzi obciążenie ogniowe w jego części nie

związanej funkcjonalnie z resztą budynku i przeznaczonej do celów handlowych, magazynowych lub produkcyjnych stwarza wyższe wymagania w stosunku do

klasy odporności ogniowej obiektu niż kategoria zagrożenia ludzi tego obiektu, wymieniona część obiektu

o klasie odporności ogniowej odpowiadającej jej obciążeniu ogniowemu powinna stanowić odrębną strefę

pożarową; warunki wydzielenia strefy póżarowej regulują przepisy techniczno-budowlane.

2. Zasadę określoną w ust. 1 pkt 9 stosuje się również do

tych części obiektów zakwalifikowanych do kategorii zagrożenia ludzi, które są przeznaczone na kotłownie ze składa­

mi opału.

3. Podczas przechowywania cieczy o temperaturze za' płonu poniżej 55°C w pomieszczeniach budynków zaliczonych do kategorii zagrożenia ludzi należy przestrzegać następujących zasad

-

Poz. 460

1) w jednej strefie pożarowej, zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi innej niż ZL IV oraz o przeznaczeniu

innym niż handlowo-usługowe, jest dopuszczalne przechowywanie do 10 dm 3 cieczy o temperaturze zapłonu

poniżej 21 °C oraz 50 dm 3 cieczy o temperaturze zapłonu

21-55°C, a w mieszkaniach odpowiednio 5 i 20 dm 3

cieczy;

§ 8. W celu zapewnienia ewakuacji ludzi z obiektów

i pomieszczeń należy uwzględniać liczbę przebywających

w nich ludzi, ich stan sprawności oraz funkcję, wielkość

i wysokość pomieszczeń i obiektów.

2) w pomieszczeniach handlowo-usługowych jest dopuszczalne przechowywanie cieczy o temperaturze zapłonu do 55°C w takiej ilości, że obciążenie ogniowe

stworzone przez te ciecze nie przekroczy 500 MJ/m 2 ,

1) zapewnieniu odpowiedniej ilości i szerokości wyjść,

3) w pomieszczeniach handlowo-usługowych stanowią­

cych odrębną strefę pożarową jest dopuszczalne przechowywanie cieczy palnych w ilościach większych niż

określone w pkt 2, pod warunkiem spełniania przez te

pomieszczenia wymagań budowlanych i instalacyjnych

dotyczących obiektów magazynowych,

4) w pomieszczeniach handlowo-usługowych ciecze pal ne powinny być przechowywane w szczelnych naczy niach, zabezpieczonych przed stłuczeniem, a ich sprzedaż należy prowadzić bez rozlewania .

4. Podczas przechowywania cieczy o temperaturze za100°C w garażach należy przestrzegać następujących zasad

płonu poniżej

1) w garażach wolno stojących wykonanych z materiałów

niepalnych o powierzchni do 60 m 2 jest dopuszczalne

przechowywanie 200 dm 3 cieczy o temperaturze zapłonu poniżej 55°C,

2) w garażach o powierzchni do 60 m 2 innych niż wymienione w pkt 1 jest dopuszczalne przechowywanie 20

dm 3 cieczy o temperaturze zapłonu poniżej 21 °C lub 60

dm 3 cieczy o temperaturze zapłonu 21-100°C,

3) w garażach o powierzchni powyżej 60 m 2 jest zabronione

przechowywanie cieczy o temperaturze zapłonu poniżej

100°C, z wyjątkiem cieczy niezbędnych przy eksploatacji

pojazdu, przechowywanych w jednostkowych opakowaniach stosowanych w handlu detalicznym,

4) ciecze o temperaturze zapłonu poniżej 100°C należy

przechowywać w naczyniach metalowych lub innych

dopuszczonych do tego celu, posiadających szczelne

zamknięcia,

5) w

garażach

jest zabronione przelewanie paliwa oraz

napełnianie nim zbiorników paliwa w pojazdach.

5. Pomieszczenie, w którym może wytworzyć się mieszanina wybuchowa, powstała z wydzielającej się takiej

ilości palnych gazów, par, mgieł lub pyłów , której wybuch

mógłby spowodować przyrost ciśnienia w tym pomieszczeniu przekraczający 5 kPa, określa się jako pomieszczenie

zagrożone wybuchem .

6. Wytyczne w zakresie określania przyrostu ciśnienia

w pomieszczeniu, jaki mógłby zostać spowodowany przez

wybuch, zawiera załącznik nr 1 do rozporządzenia.

§ 7. W obiektach budowlanych i pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi należy zapewnić bezpieczne

wyjście prowadzące bezpośrednio na otwartą przestrzeń albo

bezpośrednio lub pośrednio na poziome (korytarze) lub

pionowe (klatki schodowe) drogi komunikacji ogólnej, zwane dalej "drogami ewakuacyjnymi".

§ 9. 1. Warunki ewakuacji polegają w szczególności

na

2) zachowaniu dopuszczalnych długości dróg ewakuacyjnych,

3) zapewnieniu odpowiedniej, bezpiecznej pożarowo obudowy i wydzieleń dróg ewakuacyjnych,

4) zapewnieniu urządzeń do usuwania dymów i gazów

pożarowych.

2. Warunki, o których mowa w ust. 1, regulują przepisy

techniczno-budowlane.

§ 10. Właściciele, zarządcy lub użytkownicy obiektu,

w którym są organizowane imprezy artystyczne i inne zgromadzenia z udziałem ponad 200 widzów, a w przypadku

imprez i zgromadzeń dziecięcych ponad 100 widzów, są

obowiązani, niezależnie od wymagań określonych wodręb­

nych przepisach, zapewnić

1) szerokość przejść pomiędzy rzędami siedzeń nie mniejszą niż 0,45 m; odległość tę należy ustalać biorąc pod

uwagę odstęp pomiędzy elementami stałymi siedzeń,

2) liczbę siedzeń w rzędzie nie większą niż 16 pomiędzy

przejściami oraz 8 w rzędzie przyściennym; dopuszcza

się zwiększenie miejsc w rzędach odpowiednio do 40

i 20 pod warunkiem zwiększenia odstępu pomiędzy

rzędami siedzeń o 1 cm na każde dodatkowe siedzenie

odpowiednio powyżej 16 lub 8,

3) szerokość przejść na widowni nie mniejszą niż

1,2 m przy liczbie osób do 1 50, a przy większej ich liczbie

szerokość tę należy zwiększyć o 0,3 m na każde dalsze 50

osób.

4) rzędy siedzeń lub ławek trwale umocowane do podłogi

albo siedzenia sztywno łączone ze sobą w rzędy oraz

między rzędami,

5) widownię o liczbie miejsc powyżej 600 oddzieloną

kurtyną przeciwpożarową od sceny, jeżeli powierzchnia

sceny przekracza 150 m 2 lub jej kubatura 1200 m 3 ,

6) kurtyny

przeciwpożarowe

pomiędzy

sceną

a kie-

szenią sceniczną o powierzchni ponad 100 m 2 , jeżeli

powierzchnia sceny przekracza 300 m 2 lub kubatura

6000 m 3 ,

7) wyposażenie sceny o powierzchni przekraczającej

150 m 2 lub kubaturze przekraczającej 1200 m 3 w urzą­

dzenia do usuwania dymów i gazów pożarowych,

8) fotele wykonane z materiałów co najmniej trudno zapalnych oraz nie wydzielających toksycznych produktów

spalania, jeżeli nie zastosowano pod tkaniną obiciową

warstwy stanowiącej skuteczne zabezpieczenie przed

zapaleniem materiałów wypełniających fotel.

§ 11. Drzwi pomieszczeń, w których może przebywać

jednocześnie więcej niż 300 osób, należy w miarę możliwości

wyposażać w urządzenia przeciwpaniczne.

-

§ 12. 1. Obiekty

budowlane

należy

wyposażać

w oświetlenie bezpieczeństwa, ewakuacyjne, kierunkowe

i przeszkodowe, wykonane zgodnie z warunkami technicznymi określonymi w odrębnych przepisach i Polskich Normach.

2. Okiennice lub kraty powinny otwierać się od wewnątrz

1) w budynkach tymczasowych wykonanych z materiałów

palnych i przeznaczonych na pobyt ludzi,

2) w pomieszczeniach, w których zgodnie z odrębnymi

przepisami drzwi wyjść ewakuacyjnych otwierają się na

zewnątrz,

3) w pomieszczeniach, w których przebywają ludzie

o ograniczonej zdolności poruszania się,

4) w pomieszczeniach spełniających funkcje hotelowe,

5) w pomieszczeniach piwnicznych przeznaczonych na

pobyt ludzi.

3. Warunek, o którym mowa w ust. 2, dotyczy co

najmniej jednego okna w każdym z wymienionych pomieszczeń, z wyłączeniem obiektów o charakterze zamkniętym,

a w szczególności oddziałów zakwaterowania skazanych,

tymczasowo aresztowanych oraz zakładów poprawczych

i schronisk dla nieletnich.

§ 13. 1. Obiekty powinny być wyposażane w podręcz­

ny sprzęt gaśniczy i agregaty, zwane dalej "sprzętem",

w zależności od zagrożenia wybuchem, kategorii zagrożenia

ludzi, wielkości obciążenia ogniowego oraz powierzchni

(jednostki odniesienia) .

2. Jedna jednostka sprzętu o masie środka gaśniczego

2 kg (lub 2 dm 3 ) powinna przypadać

1) w strefach pożarowych zaliczonych do kategorii zagrożenia ludzi ZL II i ZL V oraz w strefach, w których

występują pomieszczenia zagrożone wybuchem na

każde 150 m 2 powierzchni,

2) w strefach pożarowych o obciążeniu ogniowym 500

MJ/m 2 i wyższym oraz zaliczonych do kategorii zagrożenia ludzi ZL I i ZL III na każde 300 m 2

powierzchni,

3) w pozostałych strefach pożarowych, z wyjątkiem stref

zaliczonych do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV - na

każde 500 m 2 powierzchni.

3. Stację paliw płynnych należy wyposażyć w następu­

Poz. 460

§ 14. Strefy pożarowe, w których są zainstalowane

silniki elektryczne lub spalinowe, należy wyposażyć dodatkowo w jednostkę sprzętu na każde 30 silników.

§ 15. Przy ustalaniu rodzaju sprzętu gaśniczego należy

stosować następujące zasady

1) do gaszenia pożarów grupy A (w których występuje

zjawisko spalania żarowego, np. drewna, papieru, tka nin) stosuje się gaśnice płyn owe lub pianowe,

2) do gaszenia pożarów grupy B (cieczy palnych i substancji stałych topiących się, np. benzyn, alkoholi, olejów,

tłuszczów, lakierów) stosuje się zamiennie gaśnice pły­

nowe, pianowe, śniegowe, proszkowe lub halonowe,

3) do gaszenia pożarów grupy C (gazów palnych, np.

propanu, acetylenu, gazu ziemnego) stosuje się zamiennie gaśnice proszkowe, śniegowe lub halonowe,

4) do gaszenia pożarów grupy D (metali lekkich, np.

magnezu, sodu, potasu, litu) stosuje się gaśnice pro szkowe do tego celu przeznaczone,

5) do gaszenia pożarów poszczególnych grup z indeksem

E (urządzeń elektrycznych pod napięciem i innych

materiałów znajdujących się w pobliżu tych urządzeń)

stosuje się zamiennie gaśnice śniegowe, halonowe lub

proszkowe.

§ 16. Przy rozmieszczaniu sprzętu w obiektach należy

stosować następujące zasady

1) sprzęt powinien być umieszczany w miejscach łatwo

dostępnych i widocznych, przy wejściach i klatkach

schodowych, przy przejściach i korytarzach, przy wyjściach na zewnątrz pomieszczeń ,

2) w obiektach wielokondygnacyjnych sprzęt należy umieszczać w tych samych miejscach na każdej kondygnacji,

jeżeli warunki techniczne na to pozwalają ,

3) oznakowanie miejsc usytuowania sprzętu powinno być

zgodne z Polskimi Normami,

4) do sprzętu powinien być zapewniony dostęp o szerokości co najmniej 1 m,

5) sprzęt należy umieszczać w miejscach nie narażonych na

uszkodzenie mechaniczne oraz działanie źródeł ciepła

(piece, grzejniki).

6) odległość dojścia do sprzętu nie powinna być większa

niż 30 m.

jący sprzęt

Rozdział 2

1) 2 agregaty proszkowe 25 kg,

2) 1 gaśnicę proszkową lub śniegową 6 kg na jeden

dystrybutor,

3) 2 gaśnice proszkowe lub śniegowe 6 kg na dwa i więcej

dystrybutorów,

4) 3 koce gaśnicze, w tym 1 koc dla stanowiska rozlewu

gazów skroplonych,

5) 2 gaśnice proszkowe lub śniegowe 6 kg na

stanowisko rozlewu gazów skroplonych.

4. Miejsca

omłotów,

niezależnie

od

każde

wymaganego

sprzętu, należy wyposażyć w beczkę z wodą o pojemności

min. 200 dm 3 z wiadrem lub w inny równorzędny sposób.

Zasady wyposażania obiektów w stałe i półstałe

urządzenia gaśnicze

§ 17. 1. Stosowanie stałych urządzeń gaśniczych , do

których zalicza się stałe urządzenia gaśnicze wodne (tryskaczowe i zraszaczowe), parowe, pianowe, gazowe i aerozolowe, proszkowe, jest wymagane w obiektach

1) handlowych

a) jednokondygnacyjnych o powierzchni strefy pożaro ­

wej powyżej 10000 m 2 ,

b) wielokondygnacyjnych o powierzchni strefy pożaro­

wej powyżej 2500 m 2 ,

1650 -

2) gastronomicznych o liczbie miejsc powyżej 600,

3) salach widowiskowych i zamkniętych obiektach sportowych o liczbie miejsc powyżej 3000,

4) wystawowych

Poz. 460

10) zakładach pracy zatrudniających ponad 100 osób niepełnosprawnych w budynku,

11) budynkach administracyjno-biurowych o

powyżej 25 m,

wysokości

a) jednokondygnacyjnych, o powierzchni strefy poża­

rowej powyżej 10000 m 2 ,

12) hotelach, pensjonatach i zajazdach o liczbie miejsc

noclegowych powyżej 50,

b) wielokondygnacyjnych, o powierzchni strefy poża­

rowej powyżej 2500 m 2 ,

13) hotelach robotniczych, internatach, domach studenckich i innych podobnych o liczbie miejsc noclegowych

powyżej 200,

5) budynkach administracyjno-biurowych o wysokości

powyżej 55 m,

6) hotelach, hotelach robotniczych, internatach, domach

studenckich i innych podobnych o wysokości ponad

55 m,

7) archiwach, wyznaczonych przez centralny organ administracji państwowej właściwy w sprawach archiwistyki,

8) muzeach oraz zabytkach budowlanych, wyznaczonych

przez Generalnego Konserwatora Zabytków,

9) ośrodkach elektronicznego przetwarzania danych o znaczeniu krajowym,

10) garażach podziemnych o liczbie stanowisk powyżej 100

lub o więcej niż jednej kondygnacji podziemnej.

2. Półstałe urządzenia gaśnicze stosuje się odpowiednio

do zakresu określonego w wytycznych technologicznych

oraz na podstawie szczegółowej analizy zagrożenia pożaro­

wego występującego w obiekcie.

Rozdział 3

Rodzaje obiektów, w których jest wymagana

instalacja sygnalizacyjno-alarmowa

§ 18. Instalacje sygnalizacyjno-alarmowe stosuje się w

1) obiektach handlowych

14) archiwach wyznaczonych przez centralny organ administracji państwowej właściwy w sprawach archiwistyki,

15) muzeach oraz zabytkach budowlanych, wyznaczonych

przez Generalnego Konserwatora Zabytków,

16) ośrodkach elektronicznego przetwarzania danych o zasięgu krajowym, wojewódzkim i resortowym,

17) centralach telefonicznych o pojemności ponad 10000

numerów i innych tego typu obiektach,

18) garażach podziemnych o liczbie stanowisk powyżej 50,

19) stacjach metra (kolei podziemnych),

20) dworcach i portach posiadających pomieszczenia,

w których może przebywać równocześnie powyżej 300

osób,

21) bankach.

§ 19. W przypadku wyposażenia obiektów w stałe urzą­

dzenia gaśnicze można zrezygnować z wyposażania ich

w instalację sygnalizacyjno-alarmową.

§ 20. Sposób połączenia instalacji sygnalizacyjno-alarmowej właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu jest

obowiązany uzgodnić z właściwym terenowo komendantem

rejonowym Państwowej Straży Pożarnej.

a) jednokondygnacyjnych o powierzchni strefy pożaro­

wej powyżej 5000 m 2 ,

b) wielokondygnacyjnych o powierzchni strefy pożarowej powyżej 1500 m 2 ,

Rozdział 4

Zasady wyposażania obiektów w sprzęt i urządzenia

ratownicze

2) teatrach o liczbie miejsc powyżej 300,

3) kinach o liczbie miejsc powyżej 600,

§ 21. Do sprzętu

w szczególności

4) obiektach gastronomicznych o liczbie miejsc powyżej

300,

1) dźwigi pożarowe,

5) salach widowiskowych i zamkniętych budynkach sportowych o liczbie miejsc powyżej 1500,

b) wielokondygnacyjnych o powierzchni strefy pożarowej powyżej 2000 m 2 ,

7) szpitalach o liczbie łóżek powyżej 100 w budynku,

8) sanatoriach o liczbie łóżek powyżej 200 w budynku,

9) domach pomocy społecznej i ośrodkach rehabilitacji dla

osób niepełnosprawnych o liczbie łóżek powyżej 100

w budynku,

ratowniczych zalicza się

2) drabiny i zewnętrzne schodyewakuacyjne,

3)

6) obiektach wystawowych

a) jednokondygnacyjnych o powierzchni strefy pożaro­

wej powyżej 5000 m 2 ,

urządzeń

rękawy ratownicze, linkowe aparaty ratownicze, skokochrony oraz inny sprzęt do ratownictwa bezpośredniego

z wysokości,

4) sprzęt ochrony dróg oddechowych i ochrony osobistej,

5)

narzędzia służące uzyskiwaniu dostępu do zagrożonych

i ratowanych osób lub mienia,

6) sprzęt i urządzenia sygnalizacyjno-pomiarowe do celów

rozpoznawania stężeń wybuchowych oraz skażeń chemicznych i promieniotwórczych,

7) sprzęt i urządzenia do odkażania i dezaktywacji.

-

§ 22. 1. Dźwigi przystosowane do celów przeciwpożarowych należy instalować w

budynkach zaliczonych do

kategorii zagrożenia ludzi ZL I - ZL III o wysokości powyżej 25 m oraz w innych budynkach o wysokości powyżej

55 m.

2. W sprzęt i urządzenia ratownicze wymienione w § 21

pkt 2-7 należy wyposażyć obiekty, w uzgodnieniu z właś­

ciwym terenowo komendantem rejonowym Państwowej

Straży Pożarnej, w przypadkach

1) niezachowania warunków ewakuacji,

w przepisach techniczno-budowlanych,

określonych

2) występowania szczególnie trudnych warunków do

działania ratowniczego,

3) występowania zagrożeń wybuchowych, toksycznych,

chemicznych i promieniotwórczych.

Rozdział 5

Instalacje i urządzenia techniczne

§ 23. 1. Instalacje i urządzenia techniczne, będące wyposażeniem obiektu, powinny pod względem bezpieczeńst­

wa pożarowego odpowiadać warunkom technicznym okreś­

lonym w Polskich Normach oraz przepisach szczególnych.

2. Przez instalacje i urządzenia techniczne rozumie się

następujące instalacje oraz urządzenia

1) ogrzewcze,

2) wentylacyjne, dymowe i spalinowe,

3) klimatyzacyjne,

4) gazowe,

5) elektroenergetyczne i odgromowe,

6) wodociągowe i kanalizacyjne,

7) technologiczne.

3. Przy doborze instalacji i urządzeń należy uwzględnić

funkcje i przeznaczenie obiektu oraz wynikające stąd czynniki zagrożenia.

4. Instalacje i urządzenia techniczne należy użytkować

i utrzymywać w stanie zgodnym z warunkami technicznymi

i wymaganiami ustalonymi przez producenta, w szczególności należy poddawać je okresowym przeglądom i konserwacji.

5. Eksploatacja instalacji i urządzeń, których stan tech niczny może przyczynić się do powstania pożaru, wybuchu

lub rozprzestrzenienia ognia, jest zabroniona.

6. Obiekty zagrożone wybuchem oraz inne obiekty

o kubaturze przekraczającej 1000 m 3 należy wyposażać

w przeciwpożarowe wyłączniki prądu .

7. Przeciwpożarowe wyłączniki prądu powinny być

umieszczane w pobliżu głównego wejścia do obiektu lub

głównego przyłącza sieciowego i odpowiednio oznako wane.

Poz. 460

3) od palenisk zakładów zbiorowego żywienia i usług

gastronomicznych - co najmniej raz w miesiącu ,

jeżeli przepisy miejscowe nie stanowią inaczej .

2. W obiektach, o których mowa w ust. 1,

należy

usuwać zanieczyszczenia z przewodów wentylacyjnych co

najmniej raz w roku, jeżeli większa częstotliwość nie wynika

z warunków użytkowych .

§ 25. 1. Temperatura zewnętrznych powierzchni urzą­

dzeń

i zasilających je instalacji, z wyłączeniem instalacji

elektroenergetycznych, jak również temperatura wtłaczane ­

go do pomieszczenia powietrza, w zależności od rodzaju

występujących w obiekcie mater i ałów, nie powinna przekroczyć następujących wielkości

1) w przypadku gazów i par cieczy 2/3 maksymalnej

temperatury powierzchni wyrażonej w stopniach Celsjusza (oC), określonej Polską Normą dla poszczególnych

klas temperaturowych gazów i par cieczy,

2) w przypadku pyłów i włókien

a) co najmniej 70°C poniżej temperatury tlenia się 5 mm

warstwy pyłu dla poziomych powierzchni ogrzewczych lub nachylonych do 60° w stosunku do

poziomu,

b) 2/3 temperatury samozapalenia, wyrażonej w stopniach Celsjusza (oC), mieszaniny pyłów lub włókien

z powietrzem dla powierzchni o nachyleniu więk­

szym niż 60° w stosunku do poziomu oraz dla tych

powierzch'ni, na których uniemożliwiono gromadzenie się pyłów i włókien,

c) 2/3 temperatury samozapalenia, wyrażonej w stopniach Celsjusza (oC), mieszaniny pyłów lub włókien

z powietrzem dla nie tlących się pyłów lub włókien,

niezależnie od stopnia nachylenia powierzchni urzą­

dzeń ogrzewczych,

3) w przypadku pozostałych ciał stałych łatwo zapalnych

2/3 temperatury samozapalenia, wyrażonej w stopniach

Celsjusza (OC).

2. Dopuszczalne temperatury pracy urządzeń elektroenergetycznych oraz zasady klasyfikacji gazów i par cieczy do

klas temperaturowych określają odrębne przepisy i Polskie

Normy.

3. Przy ustalaniu dopuszczalnych temperatur za podstawę należy przyjmować ten materiał palny znajdujący się

w danym pomieszczeniu, który ma najniższą temperaturę

samozapalenia, a dla tlących się pyłów - najniższą temperaturę tlenia.

4. W systemach ogrzewczych oraz wentylacyjnych jest

zabroniona recyrkulacja powietrza, jeżeli mogłaby spowodować wzrost zagrożenia wybuchem .

co najmniej

5. Systemy centralnego ogrzewania powietrznego stosuje się we wszystkich obiektach i pomieszczeniach pod

warunkiem zastosowania samoczynnych urządzeń (termoregulatorów) zapobiegających przekroczeniu dopuszczalnych temperatur w wypadku zaniku przepływu powietrza

oraz blokady uniemożliwiającej włączenie elementów grze wczych przed uruchomieniem nawiewu powietrza.

2) od palenisk opalanych paliwem płynnym i gazowym

- co najmniej dwa razy w roku,

6. Systemy centralnego ogrzewania wodnego i parowego stosuje się we wszystkich obiektach i pomieszczeniach, z wyjątkiem tych, w których występują materiały

§ 24. 1. Właściciele, zarządcy lub użytkownicy obiektów ogrzewanych paliwem stałym, ciekłym lub gazowym są

obowiązani do usuwania zanieczyszczeń z przewodów dymowych i spalinowych

1) od palenisk opalanych paliwem stałym 4 razy w roku,

-

wytwarzające w reakcji z wodą lub parą wodną palne gazy,

jeżeli reakcje takie nie są przewidziane w procesie techno-

logicznym.

7. Urządzenia ogrzewcze, elektroenergetyczne, gazowe, zasilane paliwem płynnym lub stałym, należy stosować

zgodnie z odrębnymi przepisami.

8. Powierzchnie przewodów i urządzeń ogrzewczych

oraz ich izolacje w obrębie pomieszczeń, w których mogą

wydzielać się palne pyły i włókna, powinny być gładkie,

łatwe do oczyszczenia i nie rozprzestrzeniające ognia.

9. Palne elementy konstrukcji i wystroju wnętrz budynku, przez które lub obok których przechodzą przewody

ogrzewcze, wentylacyjne, dymowe lub spalinowe, powinny

być zabezpieczone przed możliwością zapalenia lub zwęg­

lenia.

§ 26. 1. Usytuowanie wentylacyjnych otworów wycią­

gowych powinno uwzględniać gęstość względną w stosunku do powietrza, par cieczy i gazów występujących w pomieszczeniu oraz przewidywany kierunek ruchu zanieczyszczonego powietrza.

2. W pomieszczeniach, w których mogą występować

palne pyły, tworzące z powietrzem mieszaniny wybuchowe,

otwory wentylacji nawiewnej powinny być usytuowane oraz

wykonane tak, aby nie powodowały unoszenia pyłów osiad-

-

Poz. 460

znaczonym na stałe do tego celu miejscem, jak prace remon towo-budowlane związane z użyciem otwartego ognia,

prowadzone wewnątrz obiektów, na przyległych do nich

terenach oraz placach składowych, a także wszelkie prace

remontowo-budowlane wykonywane w strefach zagrożo­

nych wybuchem, należy prowadzić w sposób uniemoż­

liwiający powstanie pożaru lub wybuchu .

2. Przed rozpoczęciem prac niebezpiecznych pożarowo

właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu oraz wykonawca

jest obowiązany

1) ocenić zagrożenie pożarowe w rejonie, w którym prace

będą wykonywane,

2) ustalić rodzaj przedsięwzięć mających na celu niedopuszczenie do powstania i rozprzestrzenienia się pożaru lub

wybuchu,

3) wskazać osoby odpowiedzialne za zabezpieczenie miejsca pracy, za przebieg oraz zabezpieczen ie miejsca po

zakończeniu pracy.

3. Szczegółowe zasady zabezpieczenia przeciwpożaro­

wego prac, o których mowa w ust. 1, jak również warunki

uzyskania zezwolenia na ich przeprowadzenie, określa wodrębnej instrukcji właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu.

Obowiązek ten nie dotyczy właścicieli, zarządców lub użyt­

kowników jednorodzirinych domów mieszkalnych.

4. Przy wykonywaniu prac należy przestrzegać następu­

łych.

3. Prowadzenie przewodów z palnymi i toksycznymi

cieczami, gazami lub pyłami oraz przewodów elektrycznych

wewnątrz kanałów wentylacyjnych jest zabronione.

4. W pomieszczeniach zagrożonych wybuchem należy

stosować urządzenia

wstrzymujące automatycznie pracę

wentylatorów w razie powstania pożaru i sygnalizujące ich

wyłączenie, jeżeli działanie wentylatorów mogłoby przyczynić się do jego rozprzestrzeniania.

§ 27 . 1. Filtry, komory pyłowe i cyklony do palnych

pyłów powinny być zlokalizowane w pomieszczeniach wy-

dzielonych pożarowo lub też na zewnątrz budynku, w miejscu bezpiecznym pożarowo dla tych urządzeń oraz w sposób

nie powodujący przez nie zagrożenia dla otoczenia.

2. Wymagania, o których mowa w ust. 1, nie dotyczą

przypadków uzasadnionych względami technologicznymi,

w których filtry, komory pyłowe i cyklony stanowią bezpośrednie wyposażenie urządzeń i agregatów produkcyjnych.

3. Przewody wentylacyjne przed miejscem wprowadzenia ich do komór pyłowych i cyklonów powinny być

wyposażone w urządzenia zapobiegające przeniesieniu się

ognia.

4. Komory pyłowe i cyklony dla pyłów tworzących

z powietrzem mieszaniny wybuchowe powinny być wyposa żone w urządzen i a (klapy, przepony) zabezpieczające przed

skutkami wybuchu konstrukcję cyklonu i komory, a także

konstrukcję obiektu, w którym są zlokalizowane.

Rozdział 6

Prace niebezpieczne pożarowo oraz ocena

zagrożenia wybuchem

§ 28. 1. Prace niebezpieczne pożarowo, nie przewidziane instrukcją technologiczną lub prowadzone poza wy-

jących zasad

1) wszelkie materiały palne występujące w miejscu wykonywania prac oraz w rejonach przyległych, w tym

również elementy konstrukcji budynku i znajdujących

się w nim instalacji technicznych, należy zabezpieczyć

przed zapaleniem,

2) prace niebezpieczne pożarowo w pomieszczeniach (urządzeniach) zagrożonych wybuchem lub w pomieszczeniach, w których wcześniej wykonywano inne prace

związane z użyciem łatwo zapalnych cieczy lub palnych

gazów, mogą być prowadzone wyłącznie wtedy, gdy

stężenie par cieczy lub gazów w mieszaninie z powietrzem w miejscu wykonywania prac nie przekracza 10%

ich dolnej granicy wybuchowości,

3) w miejscu wykonywania prac powinien znajdować się

sprzęt umożliwiający likwidację wszelkich źródeł poża­

ru,

4) po zakończeniu prac należy poddać kontroli miejsce,

w którym prace były wykonywane, oraz rejony przyległe,

5) prace niebezpieczne pożarowo mogą być wykonywane

wyłącznie przez osoby do tego upoważnione, posiadają­

ce odpowiednie kwalifikacje,

6) właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu jest obowiązany przed rozpoczęciem prac zapoznać wyznaczone osoby z zagrożeniami pożarowymi występującymi

w rejonie wykonywania prac oraz z rodzajem przedsię­

wzięć mających na celu niedopuszczenie do powstania

poża r u lub wybuchu,

7) sprzęt używany do wykonywania prac powinien być

sprawny technicznie i zabezpieczony przed możliwością

wywołania pożaru .

§ 29. 1. Ocena zagrożenia wybuchem pomieszczeń

oraz przestrzeni zewnętrznych obejmuje wskazanie pomiesz-

-

1653 -

czeń zagrożonych wybuchem, a także wyznaczenie w pomieszczeniach i przestrzeniach zewnętrznych odpowiednich

stref zagrożenia wybuchem.

2. Za dokonanie oceny, o której mowa w ust. 1, są

odpowiedzialni: inwestor, jednostka projektowania lub użyt ­

kownik decydujący o procesie technologicznym.

3. W pomieszczeniu należy wyznaczyć strefę zagrożenia

wybuchem, jeżeli może w nim wystąpić mieszanina wybuchowa o objętości co najmniej 0,01 m3 w zwartej przestrzeni.

4. Ustanawia się następującą klasyfikację stref zagroże­

nia wybuchem

1) ZO - strefa, w której mieszanina wybuchowa gazów,

par lub mgieł występuje stale lub długotrwale w normalnych warunkach pracy,

2) Z1 - strefa, w której mieszanina wybuchowa gazów,

par lub mgieł może występować w normalnych warunkach pracy,

3) . Z2 -

strefa, w której istnieje niewielkie prawdopodobieństwo wystąpienia mieszaniny wybuchowej gazów,

par lub mgieł, przy czym mieszanina wybuchowa może

występować jedynie krótkotrwale,

strefa, w której mieszanina wybuchowa pyłów

występuje często lub długotrwale w normalnych warun-

4) Z10 -

kach pracy,

5) Z11 - strefa, w której zalegające pyły mogą krótkotrwale stworzyć mieszaninę wybuchową wskutek przypadkowego zawirowania powietrza.

5. Wytyczne dotyczące wyznaczania stref zagrożenia

wybuchem stanowią załącznik nr 2 do rozporządzenia .

§ 30. Do prac związanych ze stosowaniem cieczy, gazów i pyłów, przy których mogą powstać mieszaniny wybuchowe, zalicza się w szczególności prace związane z

1) przygotowaniem cieczy, gazów i pył~w do stosowania,

2) stosowaniem tych cieczy i pyłów do malowania, lakierowania, klejenia, mycia, nasycania,

3) suszeniem,

4) usuwaniem pozostałości tych substancji ze stanowisk

pracy.

§ 31. Przepisów § 32-36 nie stosuje się

1) podczas prac związanych z konserwacją i remontem

urządzeń w miejscu ich stałego ustawienia lub poza

stanowiskiem do prowadzenia prac (zabezpieczenie

prac powinno być ustalone indywidualnie),

2) przy stosowaniu niewielkich ilości cieczy i pyłów uniemożliwiających powstanie mieszaniny wybuchowej

o objętości co najmniej 0,01 m 3 w zwartej przestrzeni.

§ 32. 1. Prace wymienione w § 30 powinny być prowadzone na stanowiskach przeznaczonych specjalnie do tego

celu.

2. Wykonywanie innych prac na stanowiskach jest

dopuszczalne wyłącznie po usunięciu stosowanych tam

cieczy, gazów, pyłów lub ich pozostałości, gdy przeprowadzone pomiary stężeń wykluczają możliwość. powstania

mieszanin wybuchowych.

3. Przy pracach, o których mowa w ust. 2, należy

analizy zagrożenia wybuchem oraz określić nie-

dokonać

Poz. 460

zbędne techniczne środki zabezpieczenia przeciwpożarowe­

go.

§ 33. 1. Wentylacja stanowisk powinna uniemożliwiać

powstanie stref zagrożenia wybuchem ZO, Z1 i Z10.

2. Prace na stanowisku należy uzależnić od sprawnie

działającej wentylacji za pomocą blokad lub innych równo rzędnych zabezpieczeń.

§ 34. Wielkość stanowiska lub grupy stanowisk jest

wyznaczona przez

1) przegrody budowlane tworzące odrębne pomieszczenia

wydzielone pożarowo,

2) szczelne ścianki wykonane z materiałów niepalnych

o wysokości większej o 1,5 m od wysokości strefy

zagrożenia wybuchem, przy ograniczeniu użytkowania

przestrzeni nad stanowiskiem ze względu na możliwość

stworzenia zagrożenia pożarem lub wybuchem,

3) pełne szczelne obudowy wykonane z materiałów niepalnych.

§ 35. 1. Wokół stanowiska lub grupy stanowisk powinna być wyznaczona ochronna strefa bezpieczeństwa, o szerokości minimalnej 1,5 m, z wyjątkiem części wydzielonych

stafymi szczelnymi przegrodami budowlanymi.

2. Stanowisko wraz ze strefą ochronną należy oznakować tablicami ostrzegawczymi.

3. Na stanowisku i w strefie ochronnej jest zabronione

używanie ognia otwartego i stosowanie urządzeń mogących

spowodować pożar lub wybuch.

4. Powierzchnia podłoża stanowiska i strefy ochronnej

powinna być nienasiąkliwa, ograniczająca możliwość powstania iskier, umożliwiająca szybkie usunięcie pozostałości

po stosowanych na stanowisku substancjach oraz nie powinna posiadać nie wentylowanych zagłębień.

§ 36. 1. Stanowisko lub grupy stanowisk powinny być

lokalizowane w wydzielonych pożarowo obiektach lub ich

częściach, gdy

1) powierzchnia lub suma powierzchni, na której mogą

powstać strefy zagrożenia wybuchem, jest większa niż

50% powierzchni obiektu lub pomieszczenia,

2) proces technologiczny nie wymaga lokalizacji stanowiska we wspólnych pomieszczeniach lub obiektach.

2. Stanowiska w pomieszczeniach nie wydzielonych

pożarowo należy tak lokalizować, aby skutki ewentualnego

wybuchu nie stanowiły zagrożenia dla osób lub obiektu.

§ 37 . 1. Na stanowiskach mogą znajdować się stosowane tam ciecze, gazy i pyły w ilości niezbędnej do prowadzenia prac, z zapasem umożliwiającym utrzymanie ciągłości

pracy danej zmiany.

2. Zapas substancji znajdującej się na stanowisku powinien być przechowywany w niepalnych lub innych dopuszczonych, szczelnych opakowaniach.

3. Pozostawianie opróżnionych opakowań na stanowisku jest zabronione.

§ 38. Po :zakończeniu prac na stanowisku wszystkie

naczynia, wanny i pojemniki należy szczelnie zamknąć lub

zabezpieczyć w inny sposób przed emisją do otoczenia

znajdujących się w nich substancji.

-

§ 39. Ciecze, gazy i pyły oraz ich pozostałości stosowane na stanowisku nie powinny zalegać na urządzeniach

stanowiska, w przewodach wentylacyjnych i na . podłożu.

Rozdział 7

Poz. 460

3. Warunki, o których mowa w ust. 1 i 2, nie dotyczą

butli o pojemności do 11 kg składowanych w kontenerach

i na paletach, przy czym wysokość składowania nie powinna

przekraczać 5 m.

§ 49. Magazyny karbidu powinny spełniać wymagania

Magazynowanie gazów palnych

§ 40. Pomieszczenia magazynowe przeznaczone do

składowania gazów palnych powinny spełniać wymagania

określone dla pomieszczeń zagrożonych wybuchem.

§ 41 . Butle z gazami palnymi w ilości do 10, w przypadkach uzasadnionych technologicznie, można sytuować przy

ścianach budynków produkcyjnych i magazynowych, pod

warunkiem, że są to ściany pełne o klasie 1 odporności

ogniowej.

§ 42. Przechowywanie materiałów palnych oraz wykonywanie prac z ogniem otwartym w odległości do 10m od

magazynów i 20 m od zadaszonych składów gazów palnych

jest zabronione.

dotyczące

obiektów zagrożonych wybuchem,

w odrębnych przepisach.

określone

§ 50. 1. Pomieszczenia magazynowe karbidu należy

zabezpieczyć przed zawilgoceniem i zalaniem wodą. Prowadzenie w tych pomieszczeniach instalacji wodnych, parowych i kanalizacyjnych jest zabronione.

2. Składowanie karbidu w piwnicach i zagłębieniach

ziemnych jest zabronione.

§ 51. 1. Karbid należy przechowywać w pojemnikach

hermetycznych; przechowywanie karbidu w pojemnikach

uszkodzonych lub nie zabezpieczonych pokrywą jest zabronione.

2. Sposób otwierania pojemników z karbidem powinien

wykluczać możliwość spowodowania wybuchu mieszaniny

§ 43. Butle przeznaczone do transportu i przechowywania gazów palnych powinny być oznakowane zgodnie z Polskimi Normami.

acetylenu z powietrzem.

Rozdział 8

§ 44. 1. Butle z gazami palnymi należy przechowywać

w pomieszczeniach przeznac;zonych wyłącznie do tego celu.

Stacje paliw płynnych

2. Dopuszcza się magazynowanie w jednym pomieszczeniu

płynnych ze zbiornikami podziemnymi lub naziemnymi, prze-

1) butli z gazami palnymi oraz z gazami niepalnymi, nietrującymi, z wyjątkiem gazów utleniających,

2) butli opróżnionych z butlami napełnionymi gazem palnym pod warunkiem ich oddzielnego ustawienia.

§ 45. 1. Butle z gazami palnymi posiadające stopy należy ustawiać jednowarstwowo w pozycji pionowej, segregując je według zawartości.

2. Butle z gazami palnymi nie posiadające stóp należy

magazynować w drewnianych ramach w pozycji poziomej;

§ 52. Przepisy niniejszego rozdziału dotyczą stacji paliw

znaczonych do

1) magazynowania i dystrybucji silnikowych paliw płyn­

nych, olejów i smarów na potrzeby transportu drogowego, lotniczego, morskiego śródlądowego i kolejowego, z wyjątkiem kolei użytku publicznego,

2) magazynowania i dystrybucji gazów skroplonych na

potrzeby ludności do celów turystycznych.

§ 53. 1. Stacje paliw płynnych ze zbiornikami podziemnymi, zwane dalej "stałymi stacjami paliw", powinny być

zlokalizowane w odległości nie mniejszej niż

dopuszcza się układanie butli w stosy o wysokości do 1,5 m.

1) 20 m od budynków o konstrukcji palnej,

3. Butle należy zabezpieczyć przed upadkiem, stosując

bariery, przegrody lub inne środki ochronne, a zawory butli

3) 10m od wjazdów i wyjazdów do garaży podziemnych,

zabezpieczyć kołpakami.

4) 15 m od sieci trakcji elektrycznej,

§ 46. 1. Poddawanie butli z gazami palnymi bezpośred­

niemu działaniu ognia jest zabronione.

2. Pomieszczenie magazynowe butli z gazami palnymi

należy chronić przed ogrzaniem do temperatury przekraczają­

cej 35°C.

3. Butle z gazami palnymi należy ustawiać co najmniej

1 m od nie osłoniętych grzejników i 10m od źródeł ognia

otwartego.

§ 47. Składowanie butli z gazami skroplonymi w pomieszczeniach położonych poniżej poziomu terenu oraz w budynkach nie przeznaczonych do tego celu jest zabronione.

§ 48. 1. Butle z gazem skroplonym należy składować

w pozycji stojącej.

2. Butle luzem o pojemności do 11

składować najwyżej w trzech warstwach.

kg gazu można

2) 10m od budynków o konstrukcji niepalnej,

5) 40 m od lasu o powierzchni powyżej 3 ha, gazociągu

wysokiego ciśnienia, osi toru kolejowego bez względu

na rodzaj trakcji, z wyjątkiem torów technologicznych

obsługi transportowej stacji paliw,

6) 1,5 wysokości słupa elektroenergetycznej linii napowietrznej w rzucie poziomym od tej linii, przy czym dopuszcza się zmniejszenie odległości, gdy

a) przewody linii o napięciu do 1 kV zostaną zawieszone

z obostrzeniem 1 stopnia,

b) przewody linii o napięciu powyżej 1 kV do 60 kV

będą zawieszone z obostrzeniem 3 stopnia,

c) przewody linii o napięciu 110 kV będą zawieszone

z obostrzeniem 3 stopnia na słupach ograniczonych

słupami odporowymi, a ponadto odległość słupa od

stacji paliw płynnych (budynek, zbiorniki, pompy)

będzie wynosić co najmniej 30 m, a odległość

pionowa przewodów będzie wynosić co najmniej

6 m od źródeł emisji par produktów naftowych.

-

2. Odległości, o których mowa w ust. 1, należy mierzyć

od dystrybutora, studzienki spustowej, rury pomiarowej,

przewodu oddechowego oraz miejsca magazynowania i rozlewania gazu płynnego.

3. Stałe stacje paliw użytku publicznego należy oddzielać od drogi wysepką o szerokości co najmniej 3 m,

wzniesioną ponad poziom drogi. W miastach dopuszcza się

lokalizację stałych stacji paliw bez wysepki, pod warunkiem

zastosowania zatoki o głębokości co najmniej 5 m, licząc od

zewnętrznego krawężnika jezdni.

4. Stacje paliw płynnych ze zbiornikami naziemnymi

(kontenerowe lub przewoźne) powinny być zlokalizowane

w odległości nie mniejszej niż 30 m od budynków, a od

innych obiektów - z zachowaniem wymagań określonych

w ust. 1.

§ 54. 1. Lokalizowanie stacji paliw płynnych na podwórzach otoczonych ze wszystkich stron budynkami jest

zabronione; nie dotyczy to obiektów garażowych posiadają­

cych dwa wjazdy usytuowane na przeciwległych stronach

obiektu.

2. Stałe stacje paliw

mogą

być

lokalizowane bez-

pośrednio przy motelach, obiektach gastronomicznych i han-

dlowych, garażach, stacjach obsługi samochodów i ciąg­

ników oraz sprzętu samobieżnego, z wyjątkiem stacji obsługi, w których stosuje się otwarty ogień, pod warunkiem

że

1) ściana od strony dystrybutora, studzienek spustowych,

przewodów oddechowych i rur pomiarowych ma co

najmniej dwugodzinną odporność ogniową,

Poz. 460

4. Dopuszcza się wykonanie przyłącza szczytowego,

w przypadku lokalizacji dystrybutorów z drugiej strony

budynku.

5. Stacje paliw płynnych mogą być w szczególnych

przypadkach ogrodzone, przy czym ogrodzenie może być

jedynie ażurowe, z materiałów niepalnych .

§ 56. 1. Dopuszcza się przechowywanie w pomieszczeniu magazynowym pawilonu cieczy palnych o temperaturze zapłonu poniżej 55°C w szczelnie zamkniętych opakowaniach o pojemności 1 dm 3 w łącznej ilości do 25 dm 3 .

2. Ciecze palne o temperaturze zapłonu powyżej 55°C,

przeznaczone do rozlewania, można przechowywać tylko

w wydzielonym pomieszczeniu pawilonu; w pomieszczeniu tym może odbywać się również rozlewanie cieczy do

naczyń .

3. Pomieszczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny

być skutecznie wentylowane.

§ 57. 1. Dystrybutory w stałych stacjach paliw powinny

być ustawione pod wiatami na wysepkach o wysokości nie

mniejszej niż 0,15 m, licząc od poziomu przyległego terenu

podjazdu. Odległość dystrybutora ustawionego na fundamencie od krawężnika wysepki nie może wynosić mniej niż

0,5 m z każdej strony.

2. Dystrybutory powinny być rozmieszczone na wysep kach i podjazdach stacji, aby umożliwiały swobodne, bezkolizyjne manewrowanie tankującym pojazdom.

3. Nawierzchnie wysepek, chodników i podjazdów stacji paliw płynnych powinny być równe, wykonane z materiałów niepalnych i zmywalne.

2) w odległości do 5 m od dystrybutora, studzienki spustowej, przewodów oddechowych i rury pomiarowej nie

ma w ścianie żadnych otworów,

4. Wysokość wiaty w świetle mierzona od poziomu

podjazdu powinna wynosić nie mniej niż 4,5 m.

3) na całej długości ściany nie ma otworów do pomieszczeń, w których podłoga jest położona poniżej poziomu

przyległego terenu.

5. ObudOWY dystrybutorów paliw i wiata powinny być

wykonane z materiałów niepalnych, uziemione i chronione

przed skutkami wyładowań atmosferycznych instalacją odgromową, w sposób określony w odrębnych przepisach .

3. Jeżeli obok stacji paliw płynnych, o których mowa

w ust. 2, znajdują się także inne obiekty budowlane, należy

zachować odległości określone w § 53.

4. Wokół stacji paliw płynnych, zlokalizowanych na

placach publicznych oraz w innych miejscach zgromadzeń

ludności lub postoju pojazdów, należy wyznaczyć pas bezpieczeństwa z zakazem zajmowania go przez ludność lub

pojazdy, o szerokości co najmniej 10m, licząc od dystrybutora oraz pawilonu stacji.

§ 55. 1. Pawilon stacji paliw płynnych powinien być

wykonany z materiałów niepalnych i usytuowany w takiej

odległości od obiektów, o których mowa w § 53 ust. 2, aby

znajdował się poza strefą zagrożenia wybuchem.

2. Pawilon stacji paliw płynnych powinien być chroniony przed skutkami wyładowań atmosferycznych, a jego

pomieszczenia wentylowane.

6. Ustawianie dystrybutorów w pomieszczeniach, na

chodnikach i pasach przeznaczonych do ruchu pieszego jest

zabronione.

7. Węże nalewcze przy dystrybutorach powinny być

wykonane w sposób zapewniający skuteczne odprowadzanie ładunków elektryczności statycznej .

8. W odległości 10m od dystrybutora nie mogą znajdować się studzienki kanalizacyjne, wodociągowe i ciepło­

wnicze. Wpusty kanalizacyjne ustytuowane na terenie stacji

paliw płynnych należy wyposażyć- w sprawnie działające

urządzenia zabezpieczające przed przen ikaniem paliw do

kanalizacji.

9. W czasie przerw w pracy stacji dystrybutory powinny

być zabezpieczone przed możliwością poboru z nich paliwa

przez osoby nie upoważnione.

§ 58. 1. Łączna pojemność zbiorników w stałych stacjach paliw płynnych nie powinna przekraczać

3. Energia elektryczna może być doprowadzona do

stacji paliw płynnych tylko kablami ziemnymi, a najbliższy

słup elektrycznej sieci napowietrznej powinien znajdować

się w odległości co najmniej 1,5 jego wysokości, licząc od

odmierzacza paliw, studzienki spustowej, przewodu oddechowego, rury pomiarowej oraz magazynu i rozlewarki gazu

2. Zbiorniki i rurociągi technologiczne w stałych stac jach paliw nie mogą być instalowane w odległości mniejszej

płynnego.

niż

1) 200 m3 3

2} 500 m -

przy lokalizowaniu stacji na terenie miast,

przy lokalizowaniu stacji poza terenem miast.

-

1) 10m - od podziemnych elementów budowli ochronnych dla ludności,

2) 3 m -

od fundamentów budynków,

3) 1 m - od rurociągów gazowych niskiego ciśnienia,

wodnych, kanalizacyjnych, jak również od kabli podziemnych; odległość pomiędzy zbiornikami nie może być

mniejsza niż 0,5 m.

3. Dopuszcza się lokalizowanie zbiorników pod podjazdami stałych stacji paliw, pod warunkiem przykrycia ich płytą

żelbetową o konstrukcji zabezpieczającej zbiornik przed

odkształceniem i uszkodzeniem.

4. W stałych stacjach paliw, zlokalizowanych w bezpośrednim sąsiedztwie rzek, jezior i ujęć wody, każdy zbiornik

paliwowy posadowiony pod ziemią powinien być wyposaodpowiednie urządzenie umożliwiające okresową

kontrolę stanu jego szczelności.

Poz. 460

lizacyjnych, wodociągowych , kablowych,

czych i wpustów kanalizacyjnych,

ciepłowni­

2) 20 m od obiektów handlowo-gastronomicznych na

stacjach paliw.

4. Odległość miejsca magazynowania i rozlewu gazów

skroplonych od budynków mieszkalnych oraz użytecznośc i

publicznej · nie może być mniejsza niż 30 m. Odległość tę

można zmniejszyć o 50% w razie dystrybucji gazu bez

rozlewania .

5. Obiekty przeznaczone do magazynowania i rozlewa nia gazów skroplonych powinny posiadać stropodachy

o ciężarze mniejszym niż 75 kg/ m2 i być chronione przed

skutkami wyładowań atmosferycznych zgodnie z odrębnymi

przepisami.

żony w

6. Ilość magazynowanego gazu nie może przekraczać

330 kg, a ilość magazynowanego gazu skroplonego może

być zwiększona do 1000 kg, pod warunkiem przechowywa 5. Pojemność zbiornika naziemnego stacj i paliw płyn ­

nia butli z gazem zgodnie z wymaganiami określonymi w ust.

3

nych nie może przekraczać 35 m , a łączna pojemność

3, w miejscu odległym od budynków mieszkalnych, użytecz­

zbiorników naziemnych nie może być większa od 70 m 3 .

ności publicznej i zamieszkania zbiorowego co naj mniej 50

6. Rurociągi technologiczne i zbiorniki powinny być m. Ściany zewnętrzne tych magazynów powinny być wyko uziemione, zabezpieczone przed działaniem korozji i pod- . nane w klasie odporności ogniowej odpowiadającej wydane próbie szczelności przed ich zasypaniem ziemią lub stępującemu obciążeniu ogniowemu .

za izolowaniem.

7. Butle, zbiorniki oraz urządzenia do rozlewania gazów

7. Zbiorniki i wykładziny zbiorników oraz rurociągi teskroplonych należy zabezpieczyć przed działaniem promieni

chnologiczne mogą być wykonane z tworzyw sztucznych lub słonecznych.

innych materiałów, jeżeli zostanie zapewn ione skuteczne

8. Stanowiska rozlewcze gazów skroplonych powinny

odprowadzanie ładunków elektryczności statycznej.

być zabezpieczone przed skutkami elektryczności statycznej

8. Zbiorniki podziemne zawierające paliwa płynne o przez uziemienie butli i urządzeń służących do rozlewania

temperaturze zapłonu do 55°C powinny być przykryte warst- gazów skroplonych.

wą ziemi o grubości co najmniej 0,5 m, a przewód od9. Zbiorniki, butle i urządzenia służące do magazynowa dechowy zbiornika zabezpieczony przed przedostaniem się

nia

i

rozlewania gazów skroplonych powinny być zabezdo niego ognia.

pieczone przed dostępem osób nie upoważnionych .

9. Zbiorniki naziemne powinny być wyposażone w za§ 60. 1. Podczas napełniania zbiornika stacji paliw

wory oddechowe i dodatkowo w bezpiecznik ogniowy dla

płynnych powinna być zapewniona odległość nie mniejsza

zbiorników z cieczami o temperaturze zapłonu do 55°C.

niż 10m między opróżnianą cysterną a innymi pojazdami. Nie

10. Przewód oddechowy może być umieszczony tylko dotyczy to przypadków, gdy zastosowano urządzenia od na tlajwyższej części zbiornika i nie może sięgać poniżej

prowadzające pary paliwa ze zbiornika do cysterny.

wewnętrznej ściany zbiornika. Wylot tego przewodu powi2. Podczas rozładunku paliwa i napełniania zbiorników

nien być wyprowadzony co najmniej 2 m nad powierzchnię

stacji

cysterna powinna być hermetycznie połączona z rurą

ziemi. Przewód wlewowy do zbiornika powinien być zaopaspustową

zbiornika i skutecznie uziemiona linką miedzianą

trzony w zamknięcie hydrauliczne (syfon) .

o przekroju 16 mm 2 do króćca uziemiającego.

11 . Studzienka spustowa nie może znajdować się na

3. Opróżnianie cystern i dokonywanie rozlewu gazów

jezdni, a jej armatura spustowa i urządzenia pomiarowe

powinny być zabezpieczone przed dostępem osób nie upo- skroplonych w czasie burzy jest zabronione.

ważnionych .

§ 59. 1. W stałych stacjach paliw powszechnie dostęp­

nych można magazynować i rozlewać gazy skroplone do

butli turystycznych o wadze do 5 kg.

2. Rozlewania gazów skroplonych do butli turystycznych można dokonywać z butli 33 kg lub zbiorników

kontenerowych za pomocą specjalnych urządzeń rozlewczych .

4. Nalewanie paliw do kanistrów (pojemników) z tworzyw sztucznych jest zabronione, jeżeli nie posiadają stosownego atestu zezwalającego na używanie ich do tego celu.

5. Na terenie stacji paliw płynnych, poza pomieszczeniem biurowym w pawilonie, obowiązuje zakaz palenia

tytoniu i używania otwartego ognia.

3. Miejsce przeznaczone do magazynowania i rozlewu

gazów skroplonych nie może być zlokalizowane w odległości

mniejszej niż

6. Teren stacji paliw płynnych należy wyposażyć w znaki drogowe, napisy informacyjne i ostrzegające, określające

w szczególności odległość między pojazdem pobierającym

paliwo a najbliższym pojazdem oczekującym na pobranie

paliwa.

, 1) 10m od pawilonu stacji i obiektów z nią związanych,

dróg, ulic, podjazdów, dystrybutorów, studzienek kana-

unieruchomić, a pasażerowie znajdujący się w autobusach,

7. W czasie pobierania paliwa silnik pojazdu

należy

';

-

1657

samochodach ciężarowych lub przyczepach przystosowanych do przewozu osób powinni pojazdy te opuścić.

8. Zbiorniki nieczynnych stacji paliw płynnych należy,

po ich opróżnieniu z paliwa, zalać wodą i zabezpieczyć przed

dostępem osób nie upoważnionych .

-

Poz. 460

2) zapewnić zasoby wody dla celów gaśniczych o pojemności minimum 50 m 3 lub wydajności minimum

15 dm 3/s dla terenu o promieniu

a) 3 km w lasach I kategorii zagrożenia pożarowego,

b) 5 km w lasach" kategorii zagrożenia pożarowego,

3)

Rozdział 9

utrzymywać drogi dojazdowe do stanowisk czerpania

wody,

Zabezpieczenie przeciwpożarowe lasów

4)

oznakować stanowiska czerpania wody pożarniczymi

tablicami informacyjnymi,

§ 61. 1. Lasy położone przy zakładach przemysłowych,

obiektach magazynowych, obiektach użyteczności publicznej, liniach kolejowych, drogach publicznych i poligonowych, parkingach oraz polach roboczych poligonów oddziela się od tych obiektów pasami przeciwpożarowymi.

5)

urządzić i utrzymywać w miejscach wyznaczonych,

w porozumieniu z komendantami rejonowymi Państ­

wowej Straży Pożarnej, bazy sprzętu do gaszenia poża­

rów lasów.

2. Pasy przeciwpożarowe należy utrzymywać w stanie

zapewniającym ich użyteczność przez cały rok.

3. Właściciel lub zarządca jest obowiązany do umieszczania, w uzgodnieniu z komendantem rejonowym Państ­

wowej Straży Pożarnej, przy wjazdach do lasów oraz przy

parkingach leśnych tablic informacyjnych i ostrzegawczych

3. Rodzaje i zasady wykonywania i utrzymywania pasów określają odrębne przepisy.

dotyczących bezpieczeństwa pożarowego .

4. Obowiązek urządzania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych ciąży na

§ 63. 1. W lasach i na terenach śródleśnych, na obszarze łąk, torfowisk i wrzosowisk, jak również w odległości

do 100 m od granicy lasów jest zabronione wykonywanie .

1) kierownikach lub właścicielach zakładów przemysło­

wych, obiektów magazynowych i użyteczności publicznej,

a w szczególności

2)

właścicielach linii kolejowych,

3) komendantach poligonów,

1) rozniecanie ognia poza miejscami wyznaczonymi do

tego celu przez właściciela lub zarządcę lasu,

2) wypalanie wierzchniej warstwy gleby i

4) właścicielach lub zarządcach lasów położonych przy

drogach publicznych,

5) właścicielach dróg zakładowych.

5. Obowiązek utrzymywania pasów

wych nie dotyczy

czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo pożaru,

przeciwpożaro­

1) lasów zaliczonych do III kategorii zagrożenia pożarowe­

go,

pozostałości

roślinnych,

3) palenie tytoniu, z wyjątkiem dróg utwardzonych i miejsc

wyznaczonych do pobytu ludzi,

4)

używanie w parowozach dmuchaw, manipulowanie na

rusztach palenisk oraz wyrzucanie żaru węglowego

z parowozów i wagonów wyposażonych w paleniska.

2. Przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 nie

dotyczą czynności

związanych z gospodarką leśną. Organizację tych czynności

2) drzewostanów starszych niż 30 lat, położonych przy

liniach kolejowych, przebiegających przez lasy 1/ kategorii zagrożenia pożarowego, na których ruch odbywa

się z wyłączeniem trakcji parowej,

oraz ich zabezpieczenie przeciwpożarowe regulują odrębne

przepisy.

3) drzewostanów starszych niż 30 lat, położonych przy

drogach publicznych i parkingach.

Zabezpieczenie przeciwpożarowe zbioru, transportu

i składowania palnych płodów rolnych

6. Zaliczenia obszarów leśnych nadleśnictwa do kategorii zagrożenia pożarowego dokonuje Państwowe Gospodarstwo Leśne "Lasy Państwowe" .

7. Komendant rejonowy Państwowej Straży Pożarnej

w porozumieniu z nadleśniczym może zwolnić osoby wymienione w ust. 4 z obowiązku utrzymywania pasów lub ustalić

odrębny sposób ich wykonania.

§ 62. 1. W odległości mniejszej niż 50 m od skraju toru

kolejowego lub drogi publicznej pozostawianie gałęzi, chrustu, nie okrzesanych ściętych drzew i odpadów poeksploatacyjnych jest zabronione.

2. Właściciel lub zarządca lasów o powierzchni łącznej

ponad 100 ha jest obowiązany

1) zorganizować w okresie zagrożenia pożarowego obserwację i patrolowanie lasów w celu wykrywania pożarów

oraz alarm0ll":ania o ich powstaniu,

Rozdział 10

§ 64. Osoby odpowiedzialne za pracę sprzętu , maszyn

i pojazdów są obowiązane zapewnić bezpieczeństwo poża­

rowe prac.

§ 65. 1. Podczas zbioru płodów rolnych należy przestrzegać zasad bezpieczeństwa pożarowego, a w szczególności

1) stosować się do wskazań podanych w instrukcjach

obsługi przy eksploatacji maszyn rolniczych i innych

z napędem,

2) stosować silniki elektryczne o odpowiednim do warunków pracy stopniu ochrony; minimalna odległość ukła­

du napędowego od stert, stogów i budynków o konstrukcji palnej powinna wynosić 5 m,

3)

ustawiać silniki spalinowe na podłożu niepalnym, wod-

ległości co najmniej 10m od stert, stogów lub budynków o konstrukcji palnej,

-

1658 -

4) zabezpieczać urządzenia wydechowe silników spalinowych przed wylotem iskier,

nego w uzgodnieniu z komendantem rejonowym

wowej Straży Pożarnej .

5) zapewnić możliwość ewakuacji ludzi i sprzętu,

6) przechowywać niezbędne materiały pędne, w ilości nie

przekraczającej dobowego zapotrzebowania, w zamkniętych nie tłukących się naczyńiach, w odległości co

najmniej 10m od punktu omłotowego, stertowania i tym

podobnych prac,

7) używać otwartego ognia i palić tytoń w odległości nie

mniejszej niż 10m od punktu omłotowego, stertowania itp. prac, w miejscu oczyszczonym z materiałów

palnych,

8) wyposażyć miejsca omłotów, stertowania i kombajnowania w sprawny podręczny sprzęt gaśniczy oraz w razie

potrzeby w sprzęt służący do wykonywania przerw

hamujących rozprzestrzenianie się pożarów.

2. Palenie tytoniu przy obsłudze sprzętu, maszyn i pojazdów podczas zbiorów palnych płodów rolnych oraz ich

transporcie jest zabronione.

§ 66. 1. Strefa pożarowa sterty lub stogu z palnymi

produktami roślinnymi nie może przekraczać powierzchni

1000 m 2 lub kubatury 5000 m3 .

2. Przy ustawianiu stert, stogów i brogów należy zachować co najmniej następujące odległości

1) od budynków wykonanych z materiałów

a) palnych - 30 m,

b) niepalnych i pokryciu co najmniej trudno zapalnym

-20m,

2) od dróg publicznych i torów kolejowych -

30 m,

3) od urządzeń i przewodów linii elektrycznych wysdkiego

napięcia - 30 m,

4) od lasów i terenów zadrzewionych -

100 m,

5) między stertami, stogami stanowiącymi odrębne strefy

pożarowe - 30 m.

3. Wokół stert i stogów należy wykonać i utrzymać

co najmniej 2 m w odległości

3 m od ich obrysu, pozbawioną materiałów palnych.

powierzchnię o szerokości

§ 67. Tereny stogowania słomy lnianej i konopnej zakładów lniarskich i roszarniczych powinny odpowiadać wa-

runkom określonym w § 66, a ponadto spełniać warunki

dotyczące zaopatrzenia wodnego, urządzeń odgromowych

i dróg dojazdowych, określone w odrębnych przepisach.

§ 68. Produkty roślinne należy składować w sposób

uniemożliwiający ich samozapalenie. W przypadku konieczności składowania produków nie dosuszonych, należy okresowo sprawdzać ich temperaturę.

Państ­

Rozdział 11

Zapobieganie powstawaniu innych miejscowych zagrożeń

§ 70. Jednostki organizacyjne i osoby fizyczne są obowiązane bezzwłocznie zawiadomić organy administracji rzą­

dowej, samorządu terytorialnego lub najbliższą jednostkę

ochrony przeciwpożarowej o wystąpieniu innego miejscowego zagrożenia.

§ 71. Jednostki organizacyjne i osoby fizyczne prowadzące lub zamierzające podjąć działalność, która może stworzyć możliwość powstania innego miejscowego zagrożenia,

są obowiązane zastosować

odpowiednie środki zabezpie-

czające i ochronne.

§ 72. W zakresie przeciwdziałania innym miejscowym

organy samorządu terytorialnego i kontroli oraz Państwowa Straż Pożarna

są obowiązane do

zagrożeniom organy administracji rządowej,

1) kontroli podmiotów gospodarczych, których działalność

może stanowić przyczynę innego miejscowego zagroże­

nia,

2) uczestnictwa w badaniach przyczyn oraz określania

sposobów likwidacji skutków innych miejscowych zagrożeń, w tym w państwowym monitoringu środowiska,

3) inicjowania działań umożliwiających zapobieganie innym miejscowym zagrożeniom oraz usuwanie ich skutków, •

4) współdziałania w sprawach

a) uzgadniania planów kontroli,

b) wymiany informacji o wynikach kontroli,

c) wymiany z organami celnymi i Strażą Graniczną

informacji związanych ze sprowadzaniem do kraju

towarów, których wwóz jest zakazany lub ograniczony ze względu na możliwość stworzenia innego

miejscowego zagrożenia.

§ 73. Organy, o których mowa w § 70, zapewniają

informowanie społeczeństwa o zaistniałym lub przewidywanym innym miejscowym zagrożeniu.

§ 74. Kierownicy jednostek organizacyjnych i osoby

fizyczne oddające do eksploatacji nowe albo zmodernizowane obiekty lub urządzenia mogące stworzyć inne miejscowe

zagrożenie są obowiązani zawiadomić właściwy terenowo

organ administracji rządowej i samorządowej o terminie

przekazania do eksploatacji takich obiektów lub urządzeń.

§ 75. Koszty pobierania próbek oraz wykonywania pomiarów i analiz, na których podstawie stwierdzono wystąpienie innego miejscowego zagrożenia, ponoszą jednostki

organizacyjne lub osoby fizyczne, których działalność jest

§ 69. 1. Wypalanie słomy i pozostałości roślinnych na

polach jest dopuszczalne w odległości co najmniej 100 m od źródłem zagrożenia.

zabudowań, miejsc ustawienia stert i stogów, lasów oraz .

§ 76. Producenci maszyn i innych urządzeń techniczzboża na pniu, przy zapewnieniu stałego nadzoru miejsca

wypalania oraz w sposób nie powodujący zakłóceń w ruchu nych, które przy niewłaściwym używaniu lub stosowaniu

mogłyby stworzyć inne miejscowe zagrożenie, są obowiązani

drogowym.

dołączyć do nich pouczenia co do sposobu ich używania lub

2. Szczegółowe zasady wykonywania czynności, o któ- stosowania, ze względu na potrzeby ochron'y przed innym

rych mowa w ust. 1, ustalają organy samorządu terytorial- miejscowym zagrożeniem.

-

§ 77. Producenci maszyn i innych urządzeń technicznych są obowiązani dokonywać bieżącej analizy ich rozwiązań konstrukcyjnych, zmierzającej do wyeliminowania

lub zmniejszenia innego miejscowego zagrożenia.

-

Poz. 460

6) obiektów produkcyjnych, magazynowych i usługo­

wych, urządzeń technologicznych, placów składowych

i wiat o powierzchni ponad 1000 m 2 , w których występują materiały palne, oraz bez względu na powierzchnię, jeżeli występuje zagrożenie wybuchem,

§ 78. Użytkownicy maszyn i innych urządzeń technicznych są obowiązani przeprowadzać ich okresowe kontrole co

do spełniania przez nie wymagań niezbędnych do ochrony

przed innym miejscowym zagrożeniem.

7) obiektów, w których istnieje obowiązek instalowania

urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych lub stałych urzą­

§ 79. Inwestor, projektant i wykonawca robót, każdy

w swoim zakresie zadań, są obowiązani zapewnić stosowanie materiałów i elementów skutecznie chroniących użyt­

kowników przed innym miejscowym zagrożeniem.

2. Przepisy ust. 1 stosuje się również w razie rozbudowy lub modernizacji obiektów albo kapitalnych remontów, jeżeli z uwagi na charakter lub rozmiar robót jest

niezbędne sporządzenie dla tych remontów dokumentacji

projektowej.

dzeń gaśniczych.

§ 80. Nowo budowany lub modernizowany obiekt lub

zespół obiektów nie może być oddany do użytku, jeżeli nie

wykonano przewidzianych w ramach danej inwestycji urzą­

dzeń chroniących przed powstaniem innego miejscowego

zagrożenia .

§ 81. Podmioty prowadzące działalność gospodarczą są

obowiązane zapobiegać powstawaniu innego miejscowego

zagrożenia, w szczególności przez

1) rozmieszczanie środków produkcji w sposób stwarzają­

cy najmniej możliwości powstania innego miejscowego

zagrożenia,

2) zapewnienie w przygotowywanej lub prowadzonej

działalności

gospodarczej wymaganych środków

ochrony obiektu oraz przywracanie ich do właściwego

stanu, jeżeli w wyniku działalności gospodarczej utraciły

swą wartość użytkową,

3) stosowanie w działalności gospodarczej technologii

i rozwiązań technicznych stwarzających jak najmniejsze

zagrożenie,

§ 83. Podstawę uzgodnień

stanowią

dane określone

w dokumentacji projektowej, dotyczące

1) usytuowania obiektów i urządzeń technologicznych,

2) parametrów pożarowych materiałów i substancji palnych,

3) oceny zagrożenia wybuchem pomieszczeń oraz przestrzeni zewnętrznych,

4) obciążeń ogniowych dla budynków, innych obiektów,

pomieszczeń, kondygnacji i stref pożarowych ,

5) wyposażenia obiektów w sprzęt i urządzenia ratownicze,

6) liczby osób przebywających w poszczególnych pomieszczeniach,

7) warunków ewakuacji,

8) wyposażenia obiektów w

we,

urządzenia przeciwpożaro­

9) zaopatrzenia obiektów w sprzęt oraz środki gaśnicze,

4) budowę lub instalowanie oraz sprawne funkcjonowanie

i eksploatację urządzeń chroniących obiekt,

10) wyposażenia obiektów w światła: ewakuacyjne, bezpieczeństwa, przeszkodowe i kierunkowe,

5) instalowanie aparatury kontrolno-pomiarowej oraz prowadzenie niezbędnych pomiarów,

11) zapewnienia jednostkom straży pożarnych dróg pożaro­

wych i dostępu do obiektów,

6) wykorzystanie osiągnięć naukowych i technicznych,

stosowanie środków ekonomicznych, prawnych i organizacyjnych w celu ochrony obiektu przed innym

miejscowym zagrożeniem.

12) zapewnienia wody do gaszenia pożaru.

§ 84. Projekty inwestycji wymagają uzgodnienia z

1)

Rozdział 12

Uzgadnianie dokumentacji projektowej pod wzglę­

dem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpo-

2)

1) obiektów zaliczonych do kategorii zagrożenia ludzi ZL I,

2) obiektów użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego o wysokości ponad 25 m,

3) obiektów mieszkalnych o wysokości powyżej 55 m,

4) obiektów przeznaczonych dla ludzi o ograniczonej zdolności poruszania się, a w szczególności: szpitali, sanatoriów, domów rencistów, zakładów pracy zatrudniają­

cych inwalidów, szkół dla dzieci specjalnej troski oraz

opieki zdrowotnej,

5) żłobków i przedszkoli,

Główną

Państwowej

Straży

Pożarnej

komendą wojewódzką

Państwowej

Straży

Pożarnej

właściwą dla miejsca lokalizacji inwestycji -

w stosunku do planów realizacyjnych, planów sytuacyjnych,

obiektów i urządzeń technologicznych,

żarowej

§ 82. 1. Uzgodnienia pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej wymagają projekty

inwestycji

Komendą

- w stosunku do projektów obiektów zalecanych do

powtarzania,

3)

rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożaro­

wych - w stosunku do obiektów i urządzeń technologicznych, jeżeli nie zostały uzgodnione z komendą

wojewódzką Państwowej Straży Pożarnej.

§ 85. Uzgodnienia, o których mowa w § 82, nie dotyczą

inwestycji budowlanych realizowanych w resortach obrony

narodowej oraz spraw wewnętrznych na terenach zamknię­

tych.

§ 86. Uzgodnienie, o którym mowa w § 84, potwierdza

się przez ostemplowanie rzutu pierwszej kondygnacji budyn-

ku, planu zagospodarowania przestrzennego oraz planu

sytuacyjnego pieczęciami, których wzory określa załącznik nr

3 do rozporządzenia.

Rozdział 13

tych, w których

500 MJjm 2 ,

Przepisy przejściowe i końcowe

§ 87. 1. Jeżeli w przepisach ogłoszonych przed wejś­

ciem w życie niniejszego rozporządzenia jest mowa o

1) pomieszczeniach oraz strefach pożarowych I i II kategorii niebezpieczeństwa pożarowego, rozumie się przez to

pomieszczenia zagrożone wybuchem oraz strefy pożaro­

we, w których występują pomieszczenia zagrożone

wybuchem,

2) placach składowych oraz urządzeniach technologicznych I i II kategorii niebezpieczeństwa pożarowego,

rozumie się przez to place składowe oraz urządzenia

technologiczne, nę lub wokół których są wyznaczone

strefy zagrożenia wybuchem,

3) pomieszczeniach, strefach pożarowych, placach składo­

wych oraz urządzeniach technologicznych III kategorii

niebezpieczeństwa pożarowego, rozumie się przez to

pomieszczenia, strefy pożarowe, place składowe oraz

urządzenia technologiczne, w których występują materiały palne, z wyjątkiem wymienionych w pkt 1 i 2 oraz

obciążenie

ogniowe nie przekracza

4) pomieszczeniach, strefach pożarowych, placach składo­

wych oraz urządzeniach technologicznych IV i V kategorii niebezpieczeństwa pożarowego, rozumie się przez to

pomieszczenia, strefy pożarowe, place składowe oraz

urządzenia technologiczne nie wymienione w pkt 1,

2 i 3.

2. Warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać

budynki, uzależnione od kategorii niebezpieczeństwa poża­

rowego, określa się w budynku dla poszczególnych stref

pożarowych z uwzględnieniem ich kategorii niebezpieczeńs­

twa pożarowego, rozumianych zgodnie z ust. 1, przy czym

warunki techniczne wspólne dla kilku stref pożarowych

powinny uwzględniać wymagania dla każdej z nich.

3. W stosunku do obiektów wzniesionych przed dniem

wejścia w życie rozporządzenia wymagania określone w § 17

obowiązują od dnia 1 stycznia 1995 r.

§ 88. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30

dni od dnia ogłoszenia.

Minister Spraw Wewnętrznych: A. Milczanowski

Warszawa, dnia 10 grudnia 1992 r.

Nr 92

TREŚĆ

Poz.

ROZPORZĄDZENIE

460 -

Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 3 listopada 1992 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej

budynków, innych obiektów budowlanych i terenów .

1645

460

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 3 listopada 1992 r.

w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów.

Na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 2 ustawy

z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.

U. Nr 81, poz. 351) zarządza się, co następuje

1) ZL I - budynki użyteczności publicznej lub ich części ,

w których mogą przebywać ludzie w grupach ponad 50

osób,

Rozdział 1

2) ZL II - budynki lub ich części przeznaczone do użytku

ludzi o ograniczonej zdolności poruszania się,

Przepisy ogólne

Załączniki

do rozporządzenia Ministra

Spraw Wewnętrznych z dnia 3 listopada

1992 r. (poz. 460)