Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 listopada 1992 r. w sprawie służby zastępczej.

§ 1. 1. Przepisy art. 38, 87, 91, 93, 189, 191, 192, 193

i 196 ustawy, powołane w niniejszym rozporządzeniu bez

bliższego określenia , oznaczają przepisy ustawy z dnia 21

listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40,

poz. 174 i Nr 54, poz. 254) .

2. Czynności przewidziane w rozporządzeniu dla wojskowego komendanta uzupełnień wykonuje wojskowy ko mendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu

stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego trwającego

ponad dwa miesiące poborowego skierowanego do służby

zastępczej.

Rozdział 2

Tryb kierowania poborowych do służby zastępczej

i zawieranie umów z zakładami pracy

§ 2. Wojewodowie, na podstawie ostatecznych orzeczeń komisji poborowych, przekazują Ministrowi Pracy i Po-

lityki Socjalnej informacje o liczbie poborowych, których

wnioski o skierowanie do służby zastępczej zostały rozpatrzone pozytywnie, z wyszczególnieniem ich wykształcenia

i zawodu.

§ 3. Wojewodowie zawi~rają z określonymi przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej zakładami pracy lub podmiotami określonymi wart. 189 ust. 3 i 4 ustawy umowy

o wykonanie pracy przez poborowych, które w szczególności

powinny określać

1) zobowiązanie zakładu pracy do przyjęcia poborowego

i zapewnienia mu warunków wykonywania wskazanego

rodzaju pracy oraz do wypłacania świadczeń, o których

mowa wart. 193 ustawy,

2)

liczbę poborowych, których przyjmie zakład pracy,

3) warunki odstąpienia od umowy.

§ 4. 1. Karta skierowania, o której mowa wart. 191 ust.

3 ustawy, nakłada na poborowego obowiązek stawienia się

do służby w określonym dn iu we wskazanym zakładzie pracy.

2. O skierowaniu poborowego wojewoda powiadamia

kierownika zakładu pracy, w którym poborowy ma odbywać

służbę zastępczą, oraz wojskowego komendanta uzupełnień ,

a także Ministra Pracy i Polityki Socjalnej .

§ 5. 1. W karcie skierowania poborowego do służby

zastępczej

nie można ustalić późniejszego terminu stawie-

nia się do służby niż dzień trzydziesty grudnia roku kalen darzowego, w którym poborowy kończy dwadzieścia osiem

lat z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Poborowy, który jest absolwentem szkoły wyższej

w rozumieniu art. 91 ustawy, może być skierowany do służby

zastępczej nie później niż w ciągu osiemnastu miesięcy od

dnia, w którym stał się absolwentem, a jeżeli skierowanie

w tym terminie nie nastąpiło z przyczyn określonych wart. 93

ust. 2 ustawy - w ciągu następnych osiemnastu miesięcy .

§ 6. Wojewoda, który skierował poborowego do służby

zastępczej, zapewnia mu bezpłatny przejazd z miejsca jego

pobytu stałego lub pobytu czasowego trwającego ponad .

dwa miesiące do miejscowości , w której ma odbywać

służbę·

§ 7. Poborowy skierowany do odbywania służby zastępczej, przeciwko któremu toczy się postępowanie karne,

może odbywać tę służbę , jeżeli nie zastosowano względem

niego tymczasowego aresztowania albo dozoru Policji.

§ 8. 1. Doręczenie poborowemu karty skierowania naw sposób określony w Kodeksie postępowania

adm i n istracyj nego.

stępuje

2. W stosunku do poborowego, który uchyla s i ę od

potwierdzenia doręczenia mu karty skierowania do służby

zastępczej, właściwy wojewoda może wystąpić do wojewódzkiej komisji poborowej o uchylenie skierowania do służby

zastępczej .

3. Od orzeczenia wojewódzkiej komisji poborowej,

o którym mowa wart. 38 ust. 2 pkt 3 ustawy, przysługuje

poborowemu i wojewodzie odwołanie do Ministra Pracy

i Polityki Socjalnej na ogólnych zasadach.

§ 9. 1. Dniem rozpoczęcia odbywania służby zastępczej

przez poborowego jest dzień, w którym stawił się on w zakładzie pracy do odbycia tej służby .

2. Kierownik zakładu pracy, do którego stawił się poborowy w celu odbycia służby zastępczej

1) dokonuje w dowodzie osobistym poborowego wpisu

o rozpoczęciu przez niego odbywania służby zastępczej,

2) zawiadamia o powyższym wojewodę oraz wojskowego

komendanta uzupełnień,

3) przekazuje wojskowemu komendantowi uzupełnień

książeczkę wojskową w celu dokonania odpowiednich

wpisów,

4) powierza poborowemu, uwzględniając jego kwalifikacje

i predyspozycje, wykonywanie pracy po przeszkoleniu

go w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz

przepisów przeciwpożarowych ,

5) zapoznaje poborowego z obowiązującym w zakładzie

regulaminem pracy i aktualnymi przepisami dotyczącymi

odbywania służby zastępczej.

-

§ 10. .1 . N iestawienie się poborowego w wyznaczonym

terminie do odbycia służby zastępczej jest usprawiedliwione,

jeżeli nie mógł on stawić się w terminie z powodu

1) obłożnej choroby, stwierdzonej właściwym zaświad­

czeniem lekarskim zakładu opieki zdrowotnej,

2) nadzwyczajnych okoliczności (jak na przykład śmierci

najbliższego członka rodziny, katastrofy, klęski żywioło­

wej itp.), potwierdzonych zaświadczeniem wydanym

przez wójta lub burmistrza (prezydenta miasta) właś­

ciwego ze względu na miejsce zamieszkania poborowego.

2. O niemożności stawienia się w wyznaczonym terminie do odbycia służby zastępczej poborowy powinien

niezwłocznie zawiadomić zakład pracy.

3. Poborowy z chwilą ustania przyczyny uniemożliwia­

jącej mu stawienie się do służby zastępczej w określonym

terminie ma obowiązek niezwłocznego przybycia do zakładu

pracy i złożenia odpowiedniego zaświadczen i a uzasadniają ­

cego przyczynę jego spóźnienia do służby.

4. Kierownik zakładu pracy może uznać za usprawiedliwione opóźnienie stawienia się do odbycia służby zastęp­

czej, nie przekraczające dwóch dni, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, innych niż określone w ust. 1.

§ 11. 1. W razie niestawienia się poborowego w wyznaczonym terminie do odbycia służby zastępczej oraz niezawiadomienia o przyczynie niestawiennictwa, kierownik za kładu pracy zawiadamia niezwłocznie wojewodę , który skierował poborowego do tej służby, oraz właściwego prokuratora rejonowego i wojskowego komendanta uzupełnień .

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, o którym

mowa w § 10 ust. 1 i 3.

Rozdział 3

Zasady przyznawania premii miesięcznych i innych

świadczeń poborowym odbywającym służbę zastęp­

czą

§ 12. Wysokość premii miesięcznej oraz zasady jej przyznawania poborowym, wykazującym się wysokim zdyscyplinowaniem i dobrymi wynikami pracy, określa kierownik

zakładu pracy, uwzględniając obowiązujący w danym zakładzie pracy regulamin premiowania.

§ 13. 1. Poborowemu, niezależnie od świadczeń okreś­

lonych wart. 193 ust. 1 ustawy, przysługują od zakładu

pracy, w którym odbywa służbę zastępczą

1) bezpłatne posiłki profilaktyczne, regeneracyjne i wzmacniające, jeżeli odbywa służbę na stanowisku, na którym

w danym zakładzie przysługują pracownikom takie posi łki,

2)

bezpłatne bilety na codzienny dojazd do zakładu pracy

i z powrotem, z wyjątkiem przypadków, gdy bezpłatny

przejazd zapewnia zakład pracy we własnym zakresie,

3) zwrot kosztów przejazdu państwowymi środkami komu nikacji po zakończeniu służby zastępczej do miejsca jego

pobytu w dniu skierowania do służby .

2. Świadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie

przysługuje poborowemu w dniach wolnych od pracy oraz za

czas urlopów i zwolnień od pracy.

Poz. 429

3. Bezpłatne zakwaterowanie, o którym mowa wart.

193 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje, gdy czas dojazdu

publicznymi środkami komunikacji przewidziany w rozkła ­

dzie jazdy, łącznie z przesiadkami, przekracza w obie strony

dwie godziny, licząc od stacji (przystanku) najbliższej miejsca pełnienia służby przez poborowego do stacji (przystanku)

najbliższej miejsca zamieszkania. Do czasu tego nie wlicza się

dojazdu do i od stacji (przystanku) w obrębie miejscowości,

z której poborowy dojeżdża, oraz miejscowości, gdzie znajduje się siedziba zakładu, w którym poborowy odbywa

służbę zastępczą.

4. W razie czasowego wykonywania pracy poza siedzipracy (w innej miejscowbści). poborowemu

przysługuje od zakładu pracy zwrot kosztów przejazdu i zakwaterowania według zasad określonych w przepisach

w sprawie diet i innych należności z tytułu podróży służ­

bowych na obszarze kraju .

bą zakładu

5. Poborowemu wykonującemu prace w warunkach

szkodliwych dla zdrowia lub szczególnie uciążliwych albo

w porze nocnej przysługuje dodatek za wykonywanie tych

prac na zasadach określonych dla pracowników wykonują­

cych takie same prace w danym zakładzie pracy.

§ 14. W zamian za czas przepracowany ponad ustaloną

normę czasu pracy na polecenie kierownika zakładu pracy

poborowemu przysługuje, w tym samym wymiarze, czas

wolny od pracy.

Rozdział 4

Urlopy

§ 15. 1. Poborowemu przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze dziewięciu dni kalendarzowych w pierwszym

roku służby zastępczej i jedenastu w drugim roku służby,

a absolwentom szkół wyższych - dziewięciu dni kalendarzowych.

2. W pierwszym roku służby zastępczej zakład pracy

udziela poborowemu urlopu wypoczynkowego po odbyciu

przez niego co najmniej sześciu miesięcy służby, a absolwentom szkół wyższych - po odbyciu trzech miesięcy .

3. Jeżeli poborowy nie wykorzystał urlopu wypoczyn kowego w całości lub w części z powodu czasowej niezdolnośc i do pracy wskutek choroby, zakład pracy udziela nie

wykorzystanego urlopu w terminie późniejszym.

§ 16. Poborowemu, który wykazuje się wysokim zdyscyplinowaniem i dobrymi wynikami pracy, kierownik zakładu

pracy może, w drodze wyróżnienia, zwiększyć wymiar urlopu

wypoczynkowego, ponad wymiar określony w § 15 ust. 1,

o 1-5 dni za dany rok służby.

§ 17. 1. Poborowemu będącemu krwiodawcą przysłu­

guje zwolnienie od pracy w celu oddania krwi oraz na

okresowe badania lekarskie, na zasadach jak dla pracowników.

.

2. Poborowemu przysługuje urlop z tytułu honorowego

krwiodawstwa w wymiarze jednego dnia za każde oddane

200 mi krwi.

§ 18. Poborowemu przysługuje zwolnienie od pracy na

zasadach określonych w regulaminie pracy lub w innych

przepisach obowiązujących w .tym zakresie w danym zakładzie pracy.

-

§ 19. W czasie odbywania służby zastępczej, w zakresie

usprawiedliwiania nieobecności lub spóźnień, stosuje się

przepisy w sprawie zasad usprawiedliwiania nieobecności

w pracy i spóźnień do pracy pracowników, obowiązujące

w danym zakładzie pracy.

Rozdział 5

Zawieszanie. zwalnianie ze służby zastępczej i kierowanie do odbycia pozostałego okresu tej służby

§ 20. 1. Zawieszenie służby zastępczej, o którym mowa

wart. 192 ust. 3 ustawy, może nastąpić na wniosek wojewody, który skierował poborowego do służby, w razie

1) zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn ekonomicznych

lub w związku ze zmianami organizacyjnymi, produkcyjnymi albo technologicznymi,

2) likwidacji lub upadłości zakładu pracy,

3) szczególnie uzasadnionych przypadków losowych.

2. Zawieszenie służby zastępczej, o którym mowa w ust.

1, może być udzielone na okres do dwunastu miesięcy,

jednakże nie może spowodować nieodbycia tej służby.

§ 21. 1. Dniem zwolnienia poborowego ze służby zastępczej jest dzień, w którym upływa okres dwudziestu

czterech miesięcy, a dla absolwentów szkół wyższych dziewięciu miesięcy tej służby, obliczony z uwzględnieniem

przepisu ust. 2.

2. Do okresu odbywania służby zastępczej nie wlicza się

okresu

1) tymczasowego aresztowania, chyba że poborowy został

uniewinniony lub toczące się przeciwko niemu postępowanie karne zostało umorzone,

2) odbywania zasadniczej lub zastępczej kary aresztu,

3) zawieszenia służby zastępczej.

3. Do okresu odbywania służby zastępczej nie wlicza się

także okresu odbytej służby, w razie uchylenia skierowania

do służby zastępczej.

§ 22. 1. Kierownik zakładu pracy, na siedem dni przed

. terminem zwolnienia poborowych ze służby zastępczej, sporządza wykaz tych poborowych i przesyła go wojskowemu

komendantowi uzupełnień.

2. Najpóźniej w ostatnim dniu odbywania służby zastępczej kierownik zakładu pracy

1) dokonuje w dowodach osobistych poborowych wpisu

o zakończeniu odbywania służby zastępczej,

2) przekazuje książeczki wojskowe poborowych wojskowemu komendantowi uzupełnień,

3) zawiadamia wojewodę i wojskowego komendanta uzupełnień o poborowych, którzy przebywają

a) na leczeniu w zakładzie opieki zdrowotnej,

b) w areszcie tymczasowym.

3. Wojskowy komendant uzupełnień przenosi do rezerwy poborowych posiadających w dowodach osobistych

wpisy, o których mowa w ust. 2 pkt 1, dokonując odpowiednich wpisów w ich wojskowych dokumentach osobistych

i ewidencyjnych.

Poz. 429

§ 23. Poborowego, który w ostatnim dniu służby zastępczej przebywał na leczeniu w zakładzie opieki zdrowot-

nej, zwalnia się ze służby w ostatnim dniu ustalonego czasu

jej trwania. Kierownik zakładu pracy zawiadamia o tym fakcie

kierownika zakładu opieki zdrowotnej, w którym przebywa

poborowy, oraz poborowego.

§ 24. 1. W okresie tymczasowego aresztowania poborowemu nie przysługują równoważniki i świadczenia okreś­

lone wart. 193 ust. 1 ustawy. Jeżeli jednak poborowy

zostanie uniewinniony lub toczące się przeciwko niemu

postępowanie karne zostało umorzone, za okres tymczasowego aresztowania wypłaca się zaległe równoważniki i świa­

dczenia; nie dotyczy to warunkowego umorzenia postępo­

wania oraz umorzenia postępowania z powodu przedawnienia lub amnestii.

2. Poborowego, względem którego zastosowano tymczasowe aresztowanie, kierownik zakładu pracy zwalnia ze

służby zastępczej

1) po upływie trzech miesięcy tymczasowego aresztowania,

2)

bezpośrednio po tymczasowym aresztowaniu, jeżeli naono po odbyciu przez poborowego służby co

stąpiło

najmniej równej okresowi zasadniczej służby wojskowej, a jeżeli jest on absolwentem szkoły wyższej -służ­

by równej okresowi przeszkolenia wojskowego dla absolwentów szkół wyższych.

3. O zwolnieniu poborowego ze służby zastępczej,

w wypadkach, o których mowa w ust. 2, kierownik zakładu

pracy zawiadamia

1) wojskowego komendanta uzupełnień,

2) wojewodę,

3) właściwy sąd lub prokuratora.

4. Poborowego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, wojskowy komendant uzupełnień przenosi do rezerwy.

5. Przepisy § 22 ust. 2 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

§ 25. 1. Decyzję o zwolnieniu poborowego ze służby

zastępczej

w przypadkach określonych wart. 87 ust.

2 i 3 ustawy wykonuje właściwy wojewoda za pośrednict­

wem kierownika zakładu pracy, w którym poborowy odbywa

służbę·

2. Przepisy § 22 ust. 2 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

3. Zasady i tryb uznawania konieczności sprawowania przez poborowych bezpośredniej opieki nad człon­

kiem rodziny, prowadzenia przez nich gospodarstwa rolnego oraz uznawania ich za jedynych żywicieli rodzin,

określają odrębne przepisy dotyczące żołnierzy i członków

ich rodzin.

§ 26. 1. Poborowego, o którym mowa wart. 196 ust.

3 ustawy, kieruje się do odbycia pozostałego okresu służby

zastępczej po ustaniu przyczyn, które uzasadniały zwolnienie

go z tej służby. Przepisy § 4 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

2. W sprawach związanych z kierowaniem do odbycia

okresu służby zastępczej oraz stawianiem się

do tej służby stosuje się ponadto przepisy § 5-11 oraz

22-25.

pozostałego

-

Rozdział 6

Właściwość

organów w sprawach

Poz. 429

3. W razie skierowania poborowego do szpitala lub jego

związanych

ze

służbą zastępczą

śmierci, zakład pracy zawiadamia o tym niezwłocznie pełno­

letniego członka jego najbliższej rodziny.

Rozdział 7

§ 27. 1. Jeżeli poborowy zaniedbuje swoje obowiązki

albo narusza ustalony w zakładzie pracy porządek lub dyscyplinę pracy, kierownik zakładu pracy wymierza poborowemu kary wymienione w Kodeksie pracy.

Zasady finansowania świadczeń przysługujących poborowym

2. W razie bezskuteczności zastosowania kar, o których

mowa w ust. 1, kierownik zakładu pracy może wystąpić do

wojewódzkiej komisji poborowej o uchylenie skierowania do

1) likwidacji stanowiska pracy,

§ 31. 1. Poborowemu przysługuje, według jego uznania, od zakładu pracy bezpłatne całodzienne wyżywienie

- według norm ustalonych w zakładzie dla pracowników

korzystających z wyżywienia zbiorowego we wszystkie

dni kalendarzowe w okresie odbywania służby zastępczej.

z wyjątkiem dni, w których jego nieobecność w pracy była nie

usprawiedliwiona lub gdy korzystał z bezpłatnego wyżywie­

nia, wydanego przez inny zakład, albo równoważnik pienięż­

ny.

2) zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn ekonomicznych

lub w związku ze zmianami organizacyjnymi, produkcyjnymi lub technologicznymi,

2. Równoważnik pieniężny za wyżywienie przysługuje

poborowemu za wszystkie dni, w które przysługuje bezpłatne

wyżywienie, w tym za okres urlopu wypoczynkowego i po-

3) likwidacji lub upadłości zakładu pracy,

dróży służbowej.

4) stwierdzenia przeciwwskazań do wykonywania okreś­

lonego rodzaju pracy,

3. W razie gdy poborowy z uzasadnionych przyczyn

korzysta tylko z częściowego wyżywienia, należny mu ekwiwalent pieniężny za wyżywienie ustala się przyjmując 50%

kwoty równoważnika, o którym mowa w ust. 1, za obiad i po

25% za śniadanie i kolację.

służby zastępczej.

§ 28. 1. Na wniosek kierownika zakładu pracy poborowy może być przeniesiony do odbywania służby zastępczej

w innym zakładzie pracy, w razie

5) zmiany miejsca pobytu stałego lub czasowego trwające­

go ponad dwa miesiące, jeżeli zakład pracy nie zapewnił

poborowemu bezpłatnego zakwaterowania i istnieje

możliwość zapewnienia poborowemu miejsca pracy

w celu kontynuowania służby.

2. Decyzję w sprawie przeniesienia pob!;Howego do

innego zakładu pracy podejmuje wojewoda, który skierował

poborowego do służby zastępczej. Jeżeli siedziba zakładu

pracy, do którego ma być przeniesiony poborowy w celu

pełnienia dalszej służby, znajduje się na terenie innego

województwa, decyzję w sprawie przeniesienia poborowego

podejmuje wojewoda, który skierował poborowego do służ­

by zastępczej. w porozumieniu z wojewodą właściwym ze

względu na siedzibę zakładu pracy, gdzie poborowy ma

pełnić dalszą służbę zastępczą .

§ 29. 1. Poborowemu, który uzyskał określone kwalifikacje zawodowe w czasie odbywania służby zastępczej,

zakład p~acy wydaje zaświadczenie stwierdzające uzyskanie

tych kwalifikacji.

2. Zakład pracy, na wniosek poborowego, wydaje zaświadczenie stwierdzające okres i rodzaj wykonywanej pracy

w czasie odbywania służby zastępczej.

§ 30. 1. Jeżeli poborowy jest niezdolny do pracy z powodu choroby trwającej co najmniej dwadzieścia osiem dni,

kierownik zakładu pracy jest obowiązany zawiadomić o tym

wojewodę i wojskowego komendanta uzupełnień. Wojskowy komendant uzupełnień kieruje poborowego do rejonowej komisji lekarskiej, a jeżeli komisja ta nie urzęduje - do

rejonowej wojskowej komisji lekarskiej, w celu ustalenia

zdolności poborowego do czynnej służby wojskowej.

2. Jeżeli poborowy w czasie odbywania służby zalub uległ wypadkowi, a stwierdzone u niego

schorzenia lub uraz dają podstawę do zmiany kategorii

zdrowia, kierownik zakładu pracy jest obowiązany niezwło­

cZnie zawiadomić o tym wojewodę i wojskowego komendanta uzupełnień.

4. Za pierwszy miesiąc odbywania służby zastępczej

równoważnik pieniężny za wyżywienie jest wypłacany przez

zakład pracy z góry, a za następne miesiące -

w terminach

wypłaty wynagrodzenia.

§ 32. 1. Poborowemu odbywającemu służbę zastępczą

przysługuje od zakładu pracy, w którym pełni służbę, równoważnik pieniężny za ubranie.

2. Zakład pracy wypłaca poborowemu równoważnik

ust. 1, w okresach miesięcz­

nych, w terminie wypłaty wynagrodzenia w zakładzie pracy.

pieniężny, o którym mowa w

3. Na wniosek poborowego równoważnik pieniężny,

o którym mowa w ust. 1, może być wypłacony zaliczkowo

z góry, jednak za okres nie dłuższy niż sześć miesięcy .

4. Zakład pracy wypłaca poborowemu

równoważnik

pieniężny za ubranie w pełnej wysokości również za miesiąc,

w którym odbywanie służby zastępczej nie obejmowało

wszystkich dni.

§ 33. 1. Poborowemu odbywającemu służbę zastępczą

przysługuje od zakładu pracy, w którym pełni służbę, świad­

czenie pieniężne w wysokości odpowiadającej grupie uposażenia zasadniczego według stopnia wojskowego żołnierza

odbywającego zasadniczą służbę wojskową w stopniu wojskowym szeregowego.

2. Zakład pracy wypłaca świadczenie pieniężne, o którym mowa w ust. 1, z góry w okresach miesięcznych,

w terminie wypłaty wynagrodzenia w zakładzie pracy.

chorował

§ 34. Równoważniki oraz świadczenie pieniężne, o których mowa w § 31 ust. 1, § 32 ust. 1 i § 33 ust. 1, pokrywa

zakład pracy, w którym poborowy odbywa służbę zastępczą,

ze środków własnych.

-

§ 35. Wysokość równoważników oraz świadczenia pieniężnego, o których mowa w § 31 ust. 1, § 32 ust. 1 i § 33 ust.

-

Poz. 429 i 430

8 sierpnia 1988 r.w sprawie służby zastępczej (Dz. U. Nr 30,

poz. 208).

1, określają odrębne przepisy.

§ 37. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14

dni od dnia ogłoszenia.

Rozdział 8

Przepisy końcowe

Prezes Rady Ministrów: H. Suchocka

§ 36. Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia

430

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTROW

z dnia 5 listopada 1992 r.

w sprawie szczególnych uprawnień żołnierzy i osób spełniających zastępczo obowiązek służby wojskowej

oraz członków ich rodzin.

Na podstawie art. 56 ust. 3, art. 108 ust. 4, art. 128 ust. 9,

art. 131 ust. 1 pkt 1 lit. d), art. 132 ust. 2, art. 136 i art. 164 ust.

2 oraz w związku z art. 134, art. 135 ust. 1, art. 164 ust. 1 i art.

198 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym

obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej (Dz. U.

z 1992 I. Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174 i Nr 54, poz. 254) ,

a także w ·związku z art. 100 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r.

o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1992 r.

Nr 8, poz. 31 i Nr 54, poz. 254) zarządza się, co następuje

§ 1. 1. Rozporządzenie stosuje s i ę do żołnierzy, którzy

1) odbywają

a) zasadniczą służbę wojskową,

b) przeszkolenie wojskowe,

c) ćwiczenia wojskowe,

2)

a) nadterminową zasadniczą służbę wojskową,

b) okresową służbę wojskową,

c) czynną służbę wojskową w charakterze kandydatów

na żołnierzy zawodowych (służbę kandydacką).

d) czynną służbę wojskową w razie ogłoszen i a mobilizacji i w czasie wojny.

2. Rozporządzenie stosuje się również do osób, które

1) pełnią służbę w formacjach uzbrojonych nie wchodzą­

cych w skład sił zbrojnych,

2)

odbywają zasadniczą służbę w obronie cywilnej,

3)

odbywają służbę zastępczą.

Rozporządzenie

stosuje

się także

2. Wysokość wynagrodzenia z tytułu pracy nakładczej,

o którym mowa w ust. 1, ustala się na podstawie przecięt­

nego wynagrodzenia z ostatnich 12 miesięcy poprzedzają­

cych miesiąc powołania do zasadniczej służby wojskowej,

a jeżeli umowa o pracę nakładczą trwa krócej - na podstawie

przeciętnego wynagrodzenia z okresu trwania umowy, obliczonego według zasad określonych do ustalenia wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy osób wykonujących

pracę nakładczą·

pełnią

3.

wojskowej, nabywa prawo do odprawy, o której mowa wart.

125 ustawy, jeżeli uzyskuje za tę pracę wynagrodzenie

miesięczne w wysokości co najmniej 50% kwoty najniższego

wynagrodzenia pracowników za pełny miesięczny wymiar

czasu pracy, określonego przez Ministra Pracy i Polityki

Socjalnej na podstawie Kodeksu pracy.

do ok reślonych

członków rodziny żołnierzy oraz osób, o których mowa w ust.

1 i 2.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa, bez bliższego

określenia, o art. 90, 120, 122, 125, 127, 128, 131, 138 i 139

ustawy- należy przez to rozumieć przepisy ustawy z dnia 21

listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rze czypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40,

poz. 174 i Nr 54, poz. 254) .

§ 3. 1. Osoba wykonująca pracę nakładczą na rzecz

zakładu pracy, w razie powołania jej do zasadniczej służby

3. Podstawę wymiaru odprawy, o której mowa w ust. 1,

stanowi przeciętne wynagrodzenie miesięczne z tytułu pracy

nakładczej, obliczone w sposób określony w ust. 2.

§ 4. 1. Jeżeli pracownik zgłosił w ciągu 30 dni od dnia

zwolnienia z zasadniczej służby wojskowej gotowość podjęcia pracy w zakładzie pracy, w którym był zatrudniony

w dniu powołania do tej służby, lecz nie może przystąpić do

pracy z przyczyn usprawiedliwiających nieobecność w pracy,

zatrudnienie uważa się za podjęte z dniem zgłoszenia, pod

warunkiem przedstawienia dowodów usprawiedliwiających

nieobecność w pracy.

2. Jeżeli pracownik podejmujący pracę w zakładzie

pracy, w którym był zatrudniony w dniu powołania do

zasadniczej służby wojskowej, nie może być, zgodnie z art.

122 ust. 2 ustawy, zatrudniony stosownie do uzyskanych

podczas odbywania tej służby innych lub wyższych niż

posiadane uprzednio kwalifikacji zawodowych, zakład pracy

jest obowiązany, za zgodą pracownika, zatrudnić go na

stanowisku poprzednio zajmowanym lub równorzędnym

pod względem rodzaju pracy oraz wynagrodzenia wynikają­

cego z jego osobistego zaszeregowania. Jeżeli pracownik

w terminie 3 dni od dnia otrzymania propozycji zakładu pracy

nie wyrazi zgody na zatrudnienie, dotychczasowy stosunek

pracy uważa się za rozwiązany na mocy porozumienia stron

z dniem niewyrażenia zgody przez pracownika; w takim

429

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTROW

z dnia 3 listopada 1992 r.

w sprawie służby zastępczej.

Na podstawie art. 193 ust. 1 pkt 1, 2, 5 i ust. 4 oraz art.

199 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym

obowiązku obrony Rzeczypospol itej

Polskiej (Dz. U.

z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174 i Nr 54, poz. 254)

zarządza się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne