Ustawa z dnia 4 września 1992 r. o zmianie ustawy o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu

drogowego

(Dz. U. Nr 75, poz. 332) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej, po zasięgnięciu opinii polskich organizacji

zrzeszających międzynarodowych przewoźników drogowych, określi, w drodze rozporządzenia,

zasady wykonywania przewozów dla potrzeb własnych, o których mowa w ust. 1.

”

,

2)

w art. 3 dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

pojazdami innymi niż wymienione w pkt 1-4, których dopuszczalna ładowność wraz z przyczepą

nie przekracza 1500 kg.

”

,

3)

w art. 6

a)

w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

posiada kapitał w postaci pieniężnej lub rzeczowej w wysokości równej co najmniej

3000 ECU na pojazd lub 150 ECU na tonę dopuszczalnej ładowności pojazdu ciężarowego

lub na jedno miejsce siedzące w autobusie lub posiada inne zabezpieczenie majątkowe,

dla roszczeń wierzycieli, w wysokości podanej wyżej,

”

,

b)

w ust. 1 dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

spełnia warunki wynikające z umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską

w zakresie międzynarodowego transportu drogowego.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej określi, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu

opinii polskich organizacji zrzeszających międzynarodowych przewoźników drogowych,

niezbędne dokumenty do wydania koncesji oraz treść i wzór koncesji.

”

,

d)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii polskich organizacji zrzeszających międzynarodowych

przewoźników drogowych, może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe warunki

kwalifikacyjne przewoźników i kierowców, od których spełnienia uzależnione będzie

udzielenie koncesji.

”

,

4)

w art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Koncesji udziela się podmiotowi gospodarczemu na

1)

przewóz do jednego lub więcej krajów,

2)

przewóz jednym lub większą liczbą określonych pojazdów samochodowych,

3)

wykonywanie wszystkich lub niektórych rodzajów przewozów.

”

,

5)

po art. 13 dodaje się art. 13

„

Art. 13

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Współpracy Gospodarczej

z Zagranicą, Ministrem Spraw Wewnętrznych i Prezesem Głównego Urzędu Ceł określi,

w drodze rozporządzenia, organy właściwe w sprawach kontroli przestrzegania przez

zagranicznych przewoźników obowiązujących przepisów w zakresie międzynarodowych przewozów

drogowych oraz zasady jej przeprowadzania.

”

,

6)

w art. 15 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Finansów, po

zasięgnięciu opinii polskich organizacji zrzeszających międzynarodowych przewoźników

drogowych, w drodze rozporządzenia, określa wysokość opłat, o których mowa w ust.

1, oraz tryb ich wnoszenia.

”

,

7)

użyte w art. 19 i 20 ust. 1 wyrazy „organizacje zrzeszające międzynarodowych przewoźników drogowych w Polsce” zastępuje się wyrazami „polskie organizacje zrzeszające międzynarodowych przewoźników drogowych”,

8)

w art. 23

a)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Podmioty gospodarcze prowadzące w dniu wejścia w życie ustawy działalność w zakresie

międzynarodowego transportu drogowego uważa się za podmioty posiadające co najmniej

roczną praktykę w wykonywaniu międzynarodowego transportu drogowego w rozumieniu art.

6 ust. 1 pkt 1.

”

,

b)

dotychczasowy ust. 2 otrzymuje oznaczenie ust. 3.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Współpracy Gospodarczej

z Zagranicą, Ministrem Spraw Wewnętrznych i Prezesem Głównego Urzędu Ceł określi,

w drodze rozporządzenia, organy właściwe w sprawach kontroli przestrzegania przez

zagranicznych przewoźników obowiązujących przepisów w zakresie międzynarodowych przewozów

drogowych oraz zasady jej przeprowadzania.