Ustawa z dnia 19 września 1992 r. o zmianie ustawy o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń.

W ustawie z dnia 22 grudnia 1990 r. o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń

(Dz. U. z 1991 r. Nr 1, poz. 1 i z 1992 r. Nr 21, poz. 85) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 2

a)

w pkt 5 po wyrazach „oraz fundacji” dodaje się wyrazy „i stowarzyszeń”,

b)

w pkt 7 skreśla się wyrazy „powstałych do dnia 31 grudnia 1990 r. i”,

c)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

spółek, z wyjątkiem takich, w których

a)

co najmniej 50% udziałów lub akcji należy do Skarbu Państwa, przedsiębiorstw państwowych,

gmin lub związków międzygminnych,

b)

co najmniej 50% udziałów lub akcji należy do Skarbu Państwa, przedsiębiorstw państwowych,

gmin, związków międzygminnych lub spółek, o których mowa w lit. a),

”

d)

dodaje się pkt 14, 15 i 16 w brzmieniu

„

14)

spółek wodnych, wodno-ściekowych i wodno-melioracyjnych oraz ich związków w odniesieniu

do działalności statutowej, finansowanej ze składek członków oraz dotacji budżetowych,

15)

instytucji kultury i instytucji filmowych,

16)

kopalni soli „Wieliczka” i kopalni soli „Bochnia” w zakresie prowadzonych prac zabezpieczająco-remontowych,

obsługi ruchu turystycznego i utylizacji wycieków podziemnych wód zasolonych.

”

,

2)

w art. 2 w ust. 4 dodaje się pkt 26-38 w brzmieniu

„

26)

świadczeń przysługujących pracownikom czasowo przeniesionym według zasad i w wysokości

określonej w odrębnych przepisach dla pracowników przedsiębiorstw państwowych,

27)

dopłat do biletów na dojazdy do pracy zakupione przez podatnika u przewoźników obcych

oraz do kosztów dowozu pracowników własnym transportem,

28)

dopłat do żywienia przyzakładowego prowadzonego w stołówkach własnych podatnika lub

zleconego do prowadzenia jednostce wyspecjalizowanej albo innemu zakładowi pracy,

29)

kwoty strawnego wypłacanej załogom pływającym w zamian za bezpłatne wyżywienie, do

wysokości nie przekraczającej dodatku za rozłąkę wypłacanego pracownikom czasowo przeniesionym,

o którym mowa w pkt 26,

30)

dopłat kalorycznych dla personelu latającego i pokładowego w lotnictwie cywilnym,

do wysokości obowiązującej w jednostkach wojsk lotniczych,

31)

dodatków dewizowych należnych za grudzień 1991 r. w żegludze i rybołówstwie morskim

podwyższonych o 25% odpowiednio w tych częściach, które w latach 1992 i 1993 podlegają

opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a następnie uaktualnianych

w każdym kolejnym miesiącu na podstawie kursu dolara amerykańskiego, ustalanego przez

Narodowy Bank Polski na ostatni dzień miesiąca, zwiększanych w sposób określony w

art. 5,

32)

dopłat do lokali w hotelach pracowniczych i kwater najmowanych na cele zbiorowego

zakwaterowania oraz do czynszów za mieszkania zakładowe w wysokości wynikającej z

proporcji dopłat stosowanych w 1991 r.,

33)

wartości ubioru służbowego (umundurowania), jeżeli jego używanie należy do obowiązków

pracownika,

34)

wartości wyżywienia junaków, uczestników Ochotniczych Hufców Pracy oraz poborowych

odbywających zastępczą służbę poborowych lub wypłacanych w zamian za wyżywienie równoważników

pieniężnych,

35)

wynagrodzeń wypłacanych z tytułu przyuczenia bezrobotnych do pracy lub przekwalifikowania

zawodowego,

36)

wynagrodzeń wypłacanych z tytułu prowadzonej edukacyjnej działalności gospodarczej

w zakresie nauki, oświaty i kultury, ochrony zdrowia i opieki społecznej oraz ochrony

środowiska w jednostkach wymienionych w art. 1 ust. 2 pkt 5,

37)

wynagrodzeń wypłacanych z tytułu uczestnictwa w akcji przeciwdziałania i usuwania

skutków klęsk żywiołowych,

38)

wypłat z zakładowego funduszu nagród do wysokości odpisu podstawowego odniesionego

w ciężar kosztów.

”

,

3)

w art. 2 ust. 6 pkt 2, w art. 3 ust. 1 pkt 2 i w art. 15 ust. 1 pkt 4 wyrazy „zysku brutto” zastępuje się wyrazami „zysku netto”,

4)

w art. 3

a)

w ust. 2

-

w pkt 1 wyraz „dwukrotność” zastępuje się wyrazem „trzykrotność”,

-

w pkt 2 wyraz „czterokrotność” zastępuje się wyrazem „sześciokrotność”,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do kwoty wypłat oraz równowartości świadczeń rzeczowych wypłacanych z funduszu socjalnego,

o których mowa w ust. 2, nie zalicza się środków przekazanych na utrzymanie i prowadzenie

działalności ośrodków wczasowych i kolonijnych, domów wypoczynkowych, sanatoriów,

ogrodów działkowych, żłobków, przedszkoli, a także dopłat do indywidualnych skierowań

zorganizowanego wypoczynku dla dzieci i młodzieży.

”

,

c)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Do kwoty wypłat pieniężnych oraz równowartości świadczeń rzeczowych wypłacanych z

funduszu mieszkaniowego, o których mowa w ust. 2, zalicza się także pożyczki udzielane

z tego funduszu. Kwotę wypłat pieniężnych oraz równowartość świadczeń rzeczowych z

funduszu mieszkaniowego zmniejsza się o

1)

środki, w tym pożyczki, przekazane na zakładowe budownictwo mieszkaniowe i do spółdzielni

mieszkaniowych na uzupełnienie wkładów oraz zakup budynku mieszkalnego lub lokalu

mieszkalnego od jednostek, które wybudowały budynek w ramach prowadzonej działalności

gospodarczej,

2)

kwotę zwróconych w roku podatkowym pożyczek wraz z ich oprocentowaniem.

”

,

5)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Podstawę ustalenia normy przeciętnego wynagrodzenia na styczeń 1992 r. stanowi przeciętne

wynagrodzenie wynikające z normy za grudzień 1991 r., ustalone na podstawie dotychczasowych

przepisów o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń.

2.

Podstawę ustalenia normy przeciętnego wynagrodzenia na styczeń roku następnego stanowi

przeciętne wynagrodzenie wynikające z normy grudnia roku poprzedniego.

3.

Podstawę ustalenia normy przeciętnego wynagrodzenia, o której mowa w ust. 2, zwiększa

się o 1/12 kwoty, obliczonej w sposób określony w art. 8, za rok poprzedni.

4.

Podatnicy, którzy w 1992 r. powiększali normę przeciętnego wynagrodzenia zgodnie z

art. 9, zwiększają podstawę ustalenia normy przeciętnego wynagrodzenia, o której mowa

w ust. 2, o 1/12 tego powiększenia.

5.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może podwyższyć podstawę ustalenia normy

przeciętnego wynagrodzenia, o której mowa w ust. 1 i 2.

”

,

6)

w art. 5

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Miesięczną normę przeciętnych wynagrodzeń w styczniu 1992 r. stanowi kwota przeciętnego

wynagrodzenia, o której mowa w art. 4 ust. 1, powiększona o kwotę wynikającą z pomnożenia

tego wynagrodzenia przez procentowy wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych w styczniu

1992 r. oraz współczynnik korygujący.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Miesięczną normę przeciętnych wynagrodzeń w każdym następnym miesiącu stanowi miesięczna

norma z miesiąca poprzedniego, powiększona o kwotę wynikającą z pomnożenia normy z

miesiąca poprzedniego przez procentowy przyrost wynagrodzeń w tym miesiącu.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Miesięczną normę przeciętnych wynagrodzeń w styczniu każdego następnego roku podatkowego

stanowi podstawa normy przeciętnego wynagrodzenia ustalona według zasad określonych

w art. 4 ust. 2-4, powiększona o kwotę wynikającą z pomnożenia normy z grudnia roku

poprzedniego przez procentowy przyrost wynagrodzeń w styczniu roku podatkowego.

”

,

d)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustala miesięczne procentowe przyrosty wynagrodzeń

na poszczególne kwartały roku podatkowego w terminie do dnia 15 pierwszego miesiąca

danego kwartału.

”

,

e)

skreśla się ust. 10 i 11,

7)

w art. 6

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

kwot przyrostów wynagrodzeń wynikających z pomnożenia kwoty określonej w pkt 1 przez

procentowe przyrosty wynagrodzeń w roku podatkowym za miesiące poprzedzające i miesiąc

podjęcia działalności w tym roku,

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Podatnikom, którzy podjęli działalność w roku podatkowym, a nie zatrudnili pracowników

na podstawie umowy o pracę, urząd skarbowy może określić na pierwszy miesiąc działalności

kwotową normę wynagrodzeń na podstawie przedłożonego programu działania jednostki.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Miesięczne normy przeciętnych wynagrodzeń w każdym następnym miesiącu ustala się zgodnie

z art. 5 ust. 2, a dla roku (okresu) podatkowego - zgodnie z art. 5 ust. 3.

”

,

d)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Miesięczną normę wynagrodzeń dla podatników, o których mowa w ust. 2, w każdym następnym

miesiącu stanowi miesięczna norma z miesiąca poprzedniego, powiększona o kwotę wynikającą

z pomnożenia tej normy przez procentowy przyrost wynagrodzeń w tym miesiącu.

”

,

e)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Normę wynagrodzeń roku (okresu) podatkowego stanowi suma kwot miesięcznych norm wynagrodzeń.

”

,

f)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Za przekroczenie sumy miesięcznych norm wynagrodzeń w roku (okresie) podatkowym podatek

od wzrostu wynagrodzeń ustala się według skali określonej w art. 13 ust. 2 pkt 1.

”

,

g)

dotychczasowe ust. 4 i 5 otrzymują oznaczenie ust. 7 i 8,

8)

w art. 7 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przyjętą miesięczną normę przeciętnych wynagrodzeń, o której mowa w ust. 1-3, powiększa

się o kwotę przyrostu wynikającego z pomnożenia tej normy przez procentowy przyrost

wynagrodzeń w pierwszym miesiącu działalności po dokonanych zmianach organizacyjnych.

”

,

9)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

1.

Podatnicy, u których wystąpi zmniejszenie przeciętnego zatrudnienia w roku (okresie)

podatkowym w stosunku do przeciętnego zatrudnienia w roku poprzednim, mogą zwiększyć

normę przeciętnego wynagrodzenia roku (okresu) podatkowego o 1/2 kwoty wynikającej

z normy wynagrodzeń stanowiącej oszczędność z tytułu zmniejszenia zatrudnienia.

2.

Zmniejszenie zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, ustala się w 1992 r. jako różnicę

między przeciętnym zatrudnieniem z grudnia roku poprzedniego a przeciętnym miesięcznym

zatrudnieniem wyliczonym narastająco za okres od stycznia do końca roku (okresu) podatkowego.

3.

Od dnia 1 stycznia 1993 r. zmniejszenie zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, ustala

się jako różnicę między przeciętnym zatrudnieniem z roku poprzedniego a przeciętnym

miesięcznym zatrudnieniem wyliczonym narastająco za okres od stycznia do końca roku

(okresu) podatkowego.

4.

Przy ustalaniu wielkości zmniejszenia zatrudnienia, o którym mowa w ust. 2 i 3, nie

uwzględnia się zmniejszenia zatrudnienia spowodowanego

a)

rozwiązaniem stosunku pracy na podstawie przepisu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania

z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie

niektórych ustaw

(Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19, Nr 10, poz. 59 i Nr 51, poz. 298, z 1991 r. Nr 83, poz. 372, Nr 106, poz. 457 i Nr 113, poz. 491 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 84),

b)

zmianami organizacyjnymi, o których mowa w art. 7 ust. 1, w wyniku których podatnicy

tracą ciągłość rozliczania podatku od wzrostu wynagrodzeń od początku roku,

c)

likwidacją jednostki organizacyjnej,

d)

przekazaniem w dzierżawę lub agencję zakładów, wydziałów, działów lub innych organizacyjnie

i ewidencyjnie wyodrębnionych obiektów produkcyjnych, usługowych i handlowych.

5.

Przepis ust. 1 ma zastosowanie do podatników, którzy terminowo regulują w roku i za

rok podatkowy zobowiązania wobec budżetu.

6.

Izba skarbowa, właściwa dla podatnika, w szczególnie uzasadnionych przypadkach może

uznać spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 5, w przypadku niewielkich opóźnień

w regulowaniu zobowiązań.

”

,

10)

w art. 9

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podatnicy w roku (okresie) podatkowym

1)

mogą powiększać normę przeciętnego wynagrodzenia, o której mowa w art. 5 ust. 3, o

dodatkową kwotę, która nie spowoduje zmniejszenia relacji wynagrodzeń obciążających

koszty całokształtu działalności powiększonych o zysk brutto do wynagrodzeń obciążających

koszty całokształtu działalności za ten okres w stosunku do relacji z roku poprzedniego,

2)

od dnia 1 stycznia 1993 r. do ustalenia relacji, o których mowa w pkt 1, przyjmują

wynagrodzenia obciążające koszty całokształtu działalności łącznie z wypłatami z funduszu

socjalnego ustalonymi zgodnie z art. 3 ust. 3 i funduszu mieszkaniowego ustalonymi

zgodnie z art. 3 ust. 4.

”

,

b)

skreśla się ust. 4,

c)

dodaje się ust. 9 w brzmieniu

„

9.

W 1992 r. do ustalenia relacji wymienionej w ust. 1 pkt 1 przyjmuje się wynagrodzenia

osobowe obciążające koszty całokształtu działalności w 1991 r., powiększone o 25%

tych wynagrodzeń.

”

,

11)

w art. 12

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Normę dla wypłat nagród i premii z zysku netto za 1991 r. stanowi kwota wynosząca

8,5% wynagrodzeń obciążających koszty całokształtu działalności w 1991 r., powiększonych

o wynagrodzenia osób wymienionych w art. 2 ust. 4 pkt 1-6 i 17 i pomniejszonych o

wynagrodzenia bezosobowe, a w spółdzielniach pracy - o wynagrodzenia bezosobowe osób

fizycznych nie będących członkami tych spółdzielni.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W 1992 r. podatnicy mogą dokonywać, za zgodą pracowników, zaliczkowych wypłat nagród

i premii z zysku netto za rok podatkowy wyłącznie w formie akcji nabytych od Skarbu

Państwa przy zachowaniu warunków wynikających z przepisów regulujących obrót tymi

akcjami. Kwota odpowiadająca 50% wartości akcji przekazanych pracownikom zwiększa

normę, o której mowa w ust. 1. Wartość akcji przyjmuje się według ceny ofertowej w

pierwszym dniu ich sprzedaży, a w przypadku rozpoczęcia notowań w obrocie giełdowym

- według ostatniego kursu giełdowego tych akcji. Jeżeli wypłata następuje w dniu notowania,

podstawą obliczenia wartości akcji jest poprzednie notowanie.

”

,

12)

w art. 13

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dla ustalenia przekroczenia normy przeciętnych wynagrodzeń w roku (okresie) podatkowym

kwotę wynagrodzeń obciążających koszty całokształtu działalności danego okresu (roku)

podatkowego pomniejsza się o wypłaty nagród jubileuszowych i odpraw emerytalnych naliczanych

na podstawie zasad określonych w odrębnych przepisach, obowiązujących przed dniem

30 czerwca 1992 r., a następnie dzieli się przez przeciętne miesięczne zatrudnienie

w tym okresie.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Podatek od wzrostu wynagrodzeń ustala się według następującej skali opodatkowania

1)

za przekroczenie normy przeciętnych wynagrodzeń w roku (okresie) podatkowym

a)

w roku 1992

Lp.

Przekroczenie normy

Stawka podatku za każdy kolejny procent przekroczenia normy

1

do 3%

100%

2

ponad 3% do 5%

200%

3

ponad 5%

400%

b)

w roku 1993

Lp.

Przekroczenie normy

Stawka podatku za każdy kolejny procent przekroczenia normy

1

do 3%

100%

2

ponad 3% do 6%

200%

3

ponad 6%

300%

2)

za przekroczenie normy wypłat, o której mowa w art. 12

a)

w 1992 r. w wysokości 500% kwoty przekroczenia,

b)

w 1993 r., w zakresie dotyczącym nagród z zysku za 1992 r.

Lp.

Przekroczenie normy

Stawka podatku za każdy kolejny procent przekroczenia normy

1

do 50%

40%

2

ponad 50% do 100%

100%

3

ponad 100%

300%”

c)

w ust. 5 skreśla się pkt 2 oraz oznaczenie pkt 1 i wyrazy „spełniają następujące warunki:”,

13)

w art. 15 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku ustania obowiązku podatkowego w ciągu miesiąca, podatnik zobowiązany jest

do naliczenia i wpłaty podatku od początku roku do końca miesiąca poprzedzającego

miesiąc ustania obowiązku podatkowego.

”

,

14)

art. 16 otrzymuje brzmienie

„

Art. 16.

1.

Minister Finansów ustali wzory deklaracji dotyczących obliczenia podatku oraz przeciętnego

zatrudnienia i oszczędności z tytułu zmniejszenia zatrudnienia, o których mowa w art.

8.

2.

Minister Finansów może wyrazić zgodę na ustalanie normy wynagrodzeń, o których mowa

w art. 5 i 6, oraz uiszczanie podatku przez zakłady (oddziały) osób prawnych sporządzające

samodzielnie bilans.

”

,

15)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

Upoważnia się podatników do dokonywania w 1992 r. zaliczkowych wypłat nagród i premii

z zysku netto za 1991 r.

1)

przed złożeniem pierwszej wersji rocznego sprawozdania finansowego za 1991 r. (bilansu)

w wysokości nie przekraczającej 30% kwoty wolnej, ustalonej zgodnie z art. 12 ust.

2,

2)

po złożeniu pierwszej wersji rocznego sprawozdania finansowego za 1991 r. (bilansu),

a przed jego weryfikacją, w wysokości nie przekraczającej 70% pozostałej kwoty wolnej,

po uwzględnieniu zaliczkowych wypłat, o których mowa w pkt 1.

”

,

16)

dodaje się art. 17a, 17b i 17c w brzmieniu

„

Art. 17a.

Upoważnia się podatników do dokonania w 1993 r. zaliczkowych wypłat nagród i premii

z zysku netto za 1992 r.

1)

przed złożeniem pierwszej wersji rocznego sprawozdania finansowego za 1992 r. (bilansu)

w wysokości nie przekraczającej 30% kwoty wolnej, ustalonej zgodnie z art. 12,

2)

po złożeniu pierwszej wersji rocznego sprawozdania finansowego za 1992 r. (bilansu),

a przed jego weryfikacją, w wysokości nie przekraczającej 70% pozostałej kwoty wolnej,

po uwzględnieniu zaliczkowych wypłat, o których mowa w pkt 1.

Art. 17b.

1.

Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 7, podatników, jeżeli spełnią warunki

określone w ust. 2.

2.

Ustala się następujące warunki

1)

terminowa realizacja zobowiązań wobec budżetu, z uwzględnieniem art. 8 ust. 6,

2)

relacja wynagrodzeń obciążających koszty całokształtu działalności łącznie z wypłatami

z funduszy socjalnego i mieszkaniowego powiększonych o zysk brutto do wynagrodzeń

obciążających koszty całokształtu działalności łącznie z wypłatami z funduszy socjalnego

i mieszkaniowego za rok (okres) podatkowy jest nie mniejsza od analogicznej relacji

za cały rok poprzedni.

3.

Do wyliczenia relacji w roku (okresie) podatkowym, o której mowa w ust. 2 pkt 2, przyjmuje

się

1)

wynagrodzenia obciążające koszty całokształtu działalności, ustalone zgodnie z art.

2 ust. 6 pkt 1,

2)

wypłaty z funduszu socjalnego, ustalone zgodnie z art. 3 ust. 3,

3)

wypłaty z funduszu mieszkaniowego, ustalone zgodnie z art. 3 ust. 4.

4.

Podatnicy, o których mowa w art. 7, do ustalenia relacji wymienionej w ust. 2 pkt

2 przyjmują wynagrodzenia obciążające koszty całokształtu działalności, wypłaty z

funduszy socjalnego i mieszkaniowego oraz zysk brutto w wysokości uwzględniającej

zmiany organizacyjne.

5.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do podatników, o których mowa w art. 6.

6.

Podatnicy są zobowiązani do przedłożenia we właściwym urzędzie skarbowym informacji

o kształtowaniu się relacji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, w terminach ustalonych

w art. 15 ust. 1 pkt 1-3.

7.

Jeżeli podatnik w ciągu roku podatkowego nie spełni jednego lub obu warunków określonych

w ust. 2, dokonuje naliczania i wpłaty podatku od początku do końca roku podatkowego.

Wymagalność podatkowa powstaje z chwilą niespełnienia warunków upoważniających do

zwolnienia od podatku.

Art. 17c.

1.

Podatnicy, którym właściwa izba skarbowa zaakceptuje zasady kształtowania wynagrodzeń

w 1993 r., nie naliczają podatku od wzrostu wynagrodzeń na podstawie art. 3-5 oraz

12 i 13, z zastrzeżeniem ust. 4.

2.

Zasady kształtowania wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności

1)

dopuszczalny limit wzrostu wynagrodzeń obciążających koszty całokształtu działalności,

2)

udział nagród i premii w kwocie zysku netto oraz zasady ich wypłacania,

3)

wielkość zryczałtowanego podatku od wzrostu wynagrodzeń.

3.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej określi, w

drodze rozporządzenia, ramowe zasady kształtowania wynagrodzeń oraz minimalnej kwoty

zryczałtowanego podatku od wzrostu wynagrodzeń, określone w ust. 1 i 2.

4.

Jeżeli podatnik narusza zasady kształtowania wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1

i 2, lub nie realizuje terminowo zobowiązań wobec budżetu, dokonuje naliczenia i wpłaty

podatku od wzrostu wynagrodzeń za cały rok podatkowy. Wymagalność podatkowa powstaje

z chwilą niespełnienia warunków upoważniających do nienaliczania podatku od wzrostu

wynagrodzeń.

”

1.

Począwszy od dnia 1 sierpnia 1992 r. kwotę podatku od wzrostu wynagrodzeń, określonego

w art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 1, zmniejsza się o kwotę podatku

odpowiadającą udziałowi przychodów z tytułu eksportu w całości przychodów podatnika.

2.

Przez przychody, o których mowa w ust. 1, rozumie się przychody podatnika określone

dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych.

3.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do podatników, którzy nie regulują terminowo zobowiązań

wobec budżetu, z tym że podatnicy zalegający ze spłatą zobowiązań wobec budżetu mogą

zastosować zmniejszenie podatku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w terminie 2 miesięcy

od daty wejścia w życie ustawy uregulują zaległości.

4.

W 1992 r. zmniejszenie kwoty podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie

do różnicy między podatkiem należnym za 1992 r. a sumą zaliczek za pierwsze 7 miesięcy.

Przepis ten stosuje się odpowiednio przy rozliczaniu zaliczek podatku od wzrostu wynagrodzeń

należnych za okres po dniu 31 lipca 1992 r.

W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy Rada Ministrów wyda rozporządzenie,

o którym mowa w art. 1 pkt 6 lit. d), ustalające miesięczne procentowe przyrosty wynagrodzeń

na miesiące pozostałe do końca kwartału po dniu wejścia w życie ustawy.

1.

Podstawę ustalenia normy przeciętnego wynagrodzenia na styczeń 1992 r. stanowi przeciętne

wynagrodzenie wynikające z normy za grudzień 1991 r., ustalone na podstawie dotychczasowych

przepisów o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń.

2.

Podstawę ustalenia normy przeciętnego wynagrodzenia na styczeń roku następnego stanowi

przeciętne wynagrodzenie wynikające z normy grudnia roku poprzedniego.

3.

Podstawę ustalenia normy przeciętnego wynagrodzenia, o której mowa w ust. 2, zwiększa

się o 1/12 kwoty, obliczonej w sposób określony w art. 8, za rok poprzedni.

4.

Podatnicy, którzy w 1992 r. powiększali normę przeciętnego wynagrodzenia zgodnie z

art. 9, zwiększają podstawę ustalenia normy przeciętnego wynagrodzenia, o której mowa

w ust. 2, o 1/12 tego powiększenia.

5.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może podwyższyć podstawę ustalenia normy

przeciętnego wynagrodzenia, o której mowa w ust. 1 i 2.

Minister Finansów ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst

ustawy z dnia 22 grudnia 1990 r. o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania

jednolitego tekstu.

Ustawa wchodzi w życie

1)

z dniem ogłoszenia, z tym że

a)

przepisy art. 1 pkt 1 lit. a i d, pkt 2-4, pkt 5 (dotyczący art. 4 ust. 1), pkt 6

lit. a, pkt 7 lit. f, pkt 9 (dotyczący art. 8 ust. 1 i 2 oraz 4-6), pkt 10 lit. a

(dotyczący art. 9 ust. 1 pkt 1) i lit. c, pkt 11 lit. a, pkt 12 lit. a i lit. b (dotyczący

art. 13 ust. 2 pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. a), pkt 13, pkt 14 (dotyczący art. 16 ust.

1) i pkt 15 z mocą od dnia 1 stycznia 1992 r.,

b)

przepisy art. 1 pkt 1 lit. b i c, pkt 6 lit. b, c i e, pkt 7 lit. a-e i g, pkt 8 i

pkt 11 lit. b oraz art. 2 z mocą od dnia 1 sierpnia 1992 r.,

2)

z dniem 1 stycznia 1993 r. w zakresie przepisów art. 1 pkt 9 (dotyczącego art. 8 ust.

3), pkt 10 lit. a (dotyczącego art. 9 ust. 1 pkt 2) i lit. b, pkt 12 lit. b (dotyczącego

art. 13 ust. 2 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b) i c oraz pkt 16.

1.

Podatnicy, u których wystąpi zmniejszenie przeciętnego zatrudnienia w roku (okresie)

podatkowym w stosunku do przeciętnego zatrudnienia w roku poprzednim, mogą zwiększyć

normę przeciętnego wynagrodzenia roku (okresu) podatkowego o 1/2 kwoty wynikającej

z normy wynagrodzeń stanowiącej oszczędność z tytułu zmniejszenia zatrudnienia.

2.

Zmniejszenie zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, ustala się w 1992 r. jako różnicę

między przeciętnym zatrudnieniem z grudnia roku poprzedniego a przeciętnym miesięcznym

zatrudnieniem wyliczonym narastająco za okres od stycznia do końca roku (okresu) podatkowego.

3.

Od dnia 1 stycznia 1993 r. zmniejszenie zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, ustala

się jako różnicę między przeciętnym zatrudnieniem z roku poprzedniego a przeciętnym

miesięcznym zatrudnieniem wyliczonym narastająco za okres od stycznia do końca roku

(okresu) podatkowego.

4.

Przy ustalaniu wielkości zmniejszenia zatrudnienia, o którym mowa w ust. 2 i 3, nie

uwzględnia się zmniejszenia zatrudnienia spowodowanego

a)

rozwiązaniem stosunku pracy na podstawie przepisu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania

z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie

niektórych ustaw

(Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19, Nr 10, poz. 59 i Nr 51, poz. 298, z 1991 r. Nr 83, poz. 372, Nr 106, poz. 457 i Nr 113, poz. 491 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 84),

b)

zmianami organizacyjnymi, o których mowa w art. 7 ust. 1, w wyniku których podatnicy

tracą ciągłość rozliczania podatku od wzrostu wynagrodzeń od początku roku,

c)

likwidacją jednostki organizacyjnej,

d)

przekazaniem w dzierżawę lub agencję zakładów, wydziałów, działów lub innych organizacyjnie

i ewidencyjnie wyodrębnionych obiektów produkcyjnych, usługowych i handlowych.

5.

Przepis ust. 1 ma zastosowanie do podatników, którzy terminowo regulują w roku i za

rok podatkowy zobowiązania wobec budżetu.

6.

Izba skarbowa, właściwa dla podatnika, w szczególnie uzasadnionych przypadkach może

uznać spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 5, w przypadku niewielkich opóźnień

w regulowaniu zobowiązań.

1.

Minister Finansów ustali wzory deklaracji dotyczących obliczenia podatku oraz przeciętnego

zatrudnienia i oszczędności z tytułu zmniejszenia zatrudnienia, o których mowa w art.

8.

2.

Minister Finansów może wyrazić zgodę na ustalanie normy wynagrodzeń, o których mowa

w art. 5 i 6, oraz uiszczanie podatku przez zakłady (oddziały) osób prawnych sporządzające

samodzielnie bilans.

Upoważnia się podatników do dokonywania w 1992 r. zaliczkowych wypłat nagród i premii

z zysku netto za 1991 r.

1)

przed złożeniem pierwszej wersji rocznego sprawozdania finansowego za 1991 r. (bilansu)

w wysokości nie przekraczającej 30% kwoty wolnej, ustalonej zgodnie z art. 12 ust.

2,

2)

po złożeniu pierwszej wersji rocznego sprawozdania finansowego za 1991 r. (bilansu),

a przed jego weryfikacją, w wysokości nie przekraczającej 70% pozostałej kwoty wolnej,

po uwzględnieniu zaliczkowych wypłat, o których mowa w pkt 1.

Upoważnia się podatników do dokonania w 1993 r. zaliczkowych wypłat nagród i premii

z zysku netto za 1992 r.

1)

przed złożeniem pierwszej wersji rocznego sprawozdania finansowego za 1992 r. (bilansu)

w wysokości nie przekraczającej 30% kwoty wolnej, ustalonej zgodnie z art. 12,

2)

po złożeniu pierwszej wersji rocznego sprawozdania finansowego za 1992 r. (bilansu),

a przed jego weryfikacją, w wysokości nie przekraczającej 70% pozostałej kwoty wolnej,

po uwzględnieniu zaliczkowych wypłat, o których mowa w pkt 1.

1.

Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 7, podatników, jeżeli spełnią warunki

określone w ust. 2.

2.

Ustala się następujące warunki

1)

terminowa realizacja zobowiązań wobec budżetu, z uwzględnieniem art. 8 ust. 6,

2)

relacja wynagrodzeń obciążających koszty całokształtu działalności łącznie z wypłatami

z funduszy socjalnego i mieszkaniowego powiększonych o zysk brutto do wynagrodzeń

obciążających koszty całokształtu działalności łącznie z wypłatami z funduszy socjalnego

i mieszkaniowego za rok (okres) podatkowy jest nie mniejsza od analogicznej relacji

za cały rok poprzedni.

3.

Do wyliczenia relacji w roku (okresie) podatkowym, o której mowa w ust. 2 pkt 2, przyjmuje

się

1)

wynagrodzenia obciążające koszty całokształtu działalności, ustalone zgodnie z art.

2 ust. 6 pkt 1,

2)

wypłaty z funduszu socjalnego, ustalone zgodnie z art. 3 ust. 3,

3)

wypłaty z funduszu mieszkaniowego, ustalone zgodnie z art. 3 ust. 4.

4.

Podatnicy, o których mowa w art. 7, do ustalenia relacji wymienionej w ust. 2 pkt

2 przyjmują wynagrodzenia obciążające koszty całokształtu działalności, wypłaty z

funduszy socjalnego i mieszkaniowego oraz zysk brutto w wysokości uwzględniającej

zmiany organizacyjne.

5.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do podatników, o których mowa w art. 6.

6.

Podatnicy są zobowiązani do przedłożenia we właściwym urzędzie skarbowym informacji

o kształtowaniu się relacji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, w terminach ustalonych

w art. 15 ust. 1 pkt 1-3.

7.

Jeżeli podatnik w ciągu roku podatkowego nie spełni jednego lub obu warunków określonych

w ust. 2, dokonuje naliczania i wpłaty podatku od początku do końca roku podatkowego.

Wymagalność podatkowa powstaje z chwilą niespełnienia warunków upoważniających do

zwolnienia od podatku.

1.

Podatnicy, którym właściwa izba skarbowa zaakceptuje zasady kształtowania wynagrodzeń

w 1993 r., nie naliczają podatku od wzrostu wynagrodzeń na podstawie art. 3-5 oraz

12 i 13, z zastrzeżeniem ust. 4.

2.

Zasady kształtowania wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności

1)

dopuszczalny limit wzrostu wynagrodzeń obciążających koszty całokształtu działalności,

2)

udział nagród i premii w kwocie zysku netto oraz zasady ich wypłacania,

3)

wielkość zryczałtowanego podatku od wzrostu wynagrodzeń.

3.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej określi, w

drodze rozporządzenia, ramowe zasady kształtowania wynagrodzeń oraz minimalnej kwoty

zryczałtowanego podatku od wzrostu wynagrodzeń, określone w ust. 1 i 2.

4.

Jeżeli podatnik narusza zasady kształtowania wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1

i 2, lub nie realizuje terminowo zobowiązań wobec budżetu, dokonuje naliczenia i wpłaty

podatku od wzrostu wynagrodzeń za cały rok podatkowy. Wymagalność podatkowa powstaje

z chwilą niespełnienia warunków upoważniających do nienaliczania podatku od wzrostu

wynagrodzeń.