Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 września 1992 r. w sprawie Ochotniczych Hufców Pracy.

§ 4. 1. W razie wypadku junaka lub choroby powstałej

w związku ze szczególnymi właściwościami lub

warunkami zasadniczej służby w oddziale obrony cywilnej, postępowanie, o którym mowa w § 3, wszczyna się

z urzędu.

2. W razie pogorszenia się stanu zdrowia junaka po

zwolnieniu z zasadniczej służby w oddziale obrony cywilnej,

postępowanie, o którym mowa w § 3, prowadzi się na jego

wniosek.

§ 5. 1. Określone w rozporządzeniu z dnia 25 paździer­

nika 1976 r. obowiązki i uprawnienia w zakresie postępowa­

nia powypadkowego

1) dowódcy jednostki wojskowej oddziału obrony cywilnej,

wykonuje komendant

2) inspektora do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy

- wykonuje przedstawiciel właściwej służby bezpieczeństwa i higieny pracy,

3) lekarza wojskowego - wykonuje lekarz publicznego

zakładu opieki zdrowotnej.

2. W skład komisji powypadkowej powoływanej przez

komendanta oddziału obrony cywilnej wchodzi przedstawiciel jednostki organizacyjnej, przy której został utworzony ten

oddział, lub przedstawiciel organu, który utworzył ten od-

Poz. 346 i 347

3. W razie wypadku zbiorowego albo wypadku, wskutek którego junak poniósł śmierć albo doznał ciężkiego

uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia, komendant oddziału obrony cywilnej zawiadamia organ, który

utworzył ten oddział; przedstawiciel tego organu może

wchodzić w skład komisji powypadkowej jako jej członek.

§ 6. 1. Organem właściwym do ustalenia prawa do

świadczeń odszkodowawczych i ich wysokości oraz wypłaty

tych świadczeń jest organ, który utworzył oddział obrony

cywilnej.

2. Uprawnienia dla Ministra Obrony Narodowej przewidziane wart. 8 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. przysługują

organowi, który utworzył oddział obrony cywilnej .

§ 7. Organ, który utworzył oddział obrony cywilnej,

w przypadkach określonych w rozporządzeniu z dnia 25

października 1976 r., kieruje junaka lub zwraca się do

rejonowej wojskowej komisji lekarskiej właściwej ze wzglę­

du na siedzibę tego organu, za pośrednictwem miejscowo

właściwego wojskowego komendanta uzupełnień.

§ 8. W razie śmierci junaka, koszty pogrzebu pokrywa

i odprawę wypłaca organ, który utworzył oddział obrony

cywilnej, w którym odbywał on zasadniczą służbę w obronie

cywilnej - na zasadach i w trybie przewidzianych w ustawie

z dnia 17 grudnia 1974 r. dla żołnierza pełniącego zasadniczą

służbę wojskową.

§ 9. Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31

grudnia 1983 r. w sprawie właściwości organów i trybu

postępowania o odszkodowanie i inne świadczenia pienięż­

ne przysługujące z tytułu uszczerbku na zdrowiu lub śmierci

junaka odbywającego zasadniczą służbę w obronie cywilnej

(Dz. U. z 1989 r. Nr 28, poz. 153) .

§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia.

dział.

Prezes Rady Ministrów: H. Suchocka

347

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 8 września 1992 r.

w sprawie Ochotniczych Hufców Pracy.

Na podstawie art. 39 ustawy z dnia 16 października

1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu (Dz. U. Nr 106, poz. 457

i z 1992 r. Nr 21, poz. 84) oraz art. 69 ust. 3 ustawy z dnia

7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. Nr 95, poz. 425

oraz z 1992 r. Nr 26, poz. 113 i Nr 54, poz. 254) zarządza się,

co następuje

§ 1. Ochotnicze Hufce Pracy, zwane dalej "OHP", wykonują zadania państwa w zakresie zatrudniania i wychowania młodzieży w wieku powyżej 15 lat. Do zadań tych

w szczególności należy

1) organizowanie hufców pracy oraz ośrodków szkolenia

i wychowania w celu umożliwienia młodzieży zaniedbanej wychowawczo i wymagającej specjalnej troski

uzupełnienia wykształcenia i zdobycia kwalifikacji zawodowych,

2) organizowanie ośrodków szkolenia zawodowego i innych form działalności umożliwiających podwyższanie

kwalifikacji zawodowych oraz przekwalifikowanie zawodowe młodzieży,

3) współudział w organizowaniu praktyk szkolnych i zawodowych młodzieży w kraju i za granicą,

4) organizowanie zatrudnienia, w tym wakacyjnego i śród­

rocznego, młodzieży szkół ponadpodstawowych,

5) poszukiwanie i przygotowywanie ofert zatrudnienia indywidualnego i grupowego młodzieży pozostającej bez

pracy,

6) współuczestnictwo w organizowaniu dla

prac interwencyjnych i robót publicznych,

młodzieży

, Dziennik Ustaw Nr 69

-

7) inicjowanie i organizowanie międzynarodowej współ­

pracy w celu zatrudnienia młodzieży polskiej za granicą

i młodzieży innych krajów w Rzeczypospolitej Polskiej,

8) prowadzenie działalności wychowawczej, profilaktycznej i resocjalizacyjnej wśród młodzieży zagrożonej i niedostosowanej społecznie, wymagającej specjalnych oddziaływań.

§ 2.

Poz. 347

1227

1. Jednostkami organizacyjnymi OHP są

§ 5. Zatrudnianie uczestników hufca pracy w zakładzie

pracy odbywa się zgodnie z warunkami określonymi w umowie zawartej z zakładem pracy przez komendanta regionalnego lub wojewódzkiego OH P, która ustala w szczególności

1) rodzaj hufca pracy,

2) okres, na jaki została zawarta umowa,

3)

liczbę zatrudnionych osób,

4) rodzaj i miejsce przygotowania zawodowego,

1) Komenda Główna OHP,

5) zasady organizacji, zakwaterowania i wyżywienia,

2) komendy regionalne OH P, wraz z ich delegaturami,

obejmujące swoim zasięgiem obszar co najmniej dwóch

województw, oraz komendy wojewódzkie OH P w województwach nie objętych działalnością komend regionalnych,

6) zakres i tryb dokonywania rozliczeń związanych z działa­

lnością hufca pracy.

3) hufce pracy, ośrodki szkolenia i wychowania.

2. Komendą Główną OHP kieruje Komendant Główny,

powoływany przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej. Komendant Główny

1) określa struktury organizacyjne OHP i zakres ich działa­

nia,

2) tworzy i znosi jednostki organizacyjne, o których mowa

w ust. 1 pkt 2,

3)

powołuje komendantów regionalnych i wojewódzkich

OH P oraz ich zastępców,

4)

może tworzyć i znosić jednostki organizacyjne inne niż

wymienione w ust. 1.

3. Komendami regionalnymi i wojewódzkimi OHP kierują komendanci regionalni i wojewódzcy. Komendanci

regionalni i wojewódzcy

1) tworzą i znoszą - za zgodą Komendanta Głównego

- hufce pracy oraz ośrodki szkolenia i wychowania,

2)

nawiązują

stosunek pracy z komendantami hufców

pracy oraz kierownikami ośrodków szkolenia i wychowania, a także innych jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 2 pkt 4.

§ 3. Mogą być tworzone w szczególności następujące

hufce pracy

1) stacjonarne lub bez zakwaterowania dla niepracującej

i nieuczącej się młodzieży w wieku od 15 do 18 lat,

w których zdobywa ona przygotowanie zawodowe

i uzupełnia wykształcenie,

2) stacjonarne lub bez zakwaterowania dla niepracującej

i nieuczącej się młodzieży w wieku powyżej 18 lat,

w których zdobywa ona zawód lub przyucza się do

wykonywania określonej pracy oraz uzupełnia wykształ­

cenie,

3) wakacyjne i śród roczne dla młodzieży szkolnej w kraju

i za granicą,

4) dla uczestników międzynarodowych obozów młodzie­

ży.

§ 4. Ośrodki szkolenia i wychowania tworzy się jako

stacjonarne lub bez zakwaterowania dla młodzieży zaniedbanej wychowawczo i wymagającej specjalnej troski w celu

umożliwienia jej uzupełnienia wykształcenia i zdobycia zawodu albo przekwalifikowania zawodowego, w zależności

od potrzeb miejscowego rynku pracy.

§ 6.

1. Kuratorzy oświaty i inne organy prowadzące

szkoły, na wniosek komendantów regionalnych lub wojewó-

dzkich OHP, zapewniają

1) warunki do organizacji i działalności OH P wśród mło­

dzieży szkół ponadpodstawowych,

2) kształcenie uczestników hufców pracy i uczestników

ośrodków szkolenia i wychowania, w zależności od

posiadanego wykształcenia, w następujących typach

szkół publicznych

a) w szkołach podstawowych dla dorosłych,

b) w podstawowych studiach zawodowych,

c) w szkołach przysposabiających do zawodu,

d) w zasadniczych szkołach dla dorosłych

oraz na kursach w zakresie szkoły podstawowej.

2. Wnioski, o których mowa w ust. 1, powinny być

zgłoszone w terminach umożliwiających kuratorom oświaty

i innym organom prowadzącym szkoły ich realizację .

3. Kształcenie uczestników hufców pracy oraz uczestników ośrodków szkolenia i wychowania jest prowadzone

według planów i programów nauczania obowiązujących

w określonych typach szkół.

4. Kuratorzy oświaty sprawują nadzór pedagogiczny

nad działalnością, o której mowa w § 1 pkt 1 i 2.

5. Kuratorzy oświaty i dyrektorzy szkół publicznych

współpracują z komendantami regionalnymi i wojewódzkimi

OHP w zakresie

1) organizacji zatrudniania młodzieży szkolnej w ramach

OHP,

2) organizowania praktyk zawodowych w ramach wakacyjnych i śródrocznych hufców pracy,

3) korzystania przez hufce pracy z obiektów szkolnych.

6. Uczestnikom hufców pracy oraz ośrodków szkolenia

i wychowania, pobierającym naukę w formach kształcenia

wymienionych w ust. 1, przysługują uprawnienia przewidziane dla uczniów szkół.

7. Nauczyciele, wychowawcy i inni pracownicy pedagogiczni zatrudnieni w OHP uczestniczą w doskonaleniu

zawodowym na zasadach dotyczących nauczycieli szkół

i placówek publicznych.

§ 7. Komenda Główna OHP, komendy regionalne OHP

oraz komendy wojewódzkie OHP są państwowymi jednostkami budżetowymi działającymi na zasadach prawa budże­

towego.

§ 8. 1. OHP ponoszą wydatki związane z funkcjonowaniem hufców pracy oraz ośrodków szkolenia i wychowania, a w szczególności

-

1) wydatki na wynagrodzenia oraz składki na ubezpieczenie społeczne młodocianych uczestników hufców pracy

za okres nauki zawodu, a także za okres przyuczenia do

wykonywania określonej pracy i za następujący po nim

bezpośrednio okres zatrudnienia do czasu ukończenia

szkoły podstawowej, nie dłużej jednak łącznie niż za

okres 18 miesięcy,

2) koszty środków dydaktycznych związanych ze szkoleniem zawodowym,

3) koszty szkolenia uczestników hufców pracy oraz ośrod­

ków szkolenia i wychowania młodocianych i pełnolet­

nich w formach pozaszkolnych,

4) 50% kosztów wyżywienia i zakwaterowania uczestników stacjonarnych hufców pracy,

5) koszty organizacji i funkcjonowania ośrodków szkolenia

i wychowania,

6) wydatki związane z organizacją wakacyjnych i śród rocznych hufców pracy.

§ 11 . 1. Rządowa administracja ogólna oraz państwo­

we jednostki organizacyjne tworzą warunki do działalności

OHP.

2. Publiczne zakłady opieki zdrowotnej przeprowadzają

badania profilaktyczne stanu zdrowia oraz zapewnia;ą właś­

ciwą opiekę lekarską uczestników hufców pracy oraz uczestników ośrodków szkolenia i wychowania.

3. Minister Sprawiedliwości współdziała z Komendantem Głównym OHP w zakresie rekrutacji do hufców pracy

oraz ośrodków szkolenia i wychowania młodzieży zaniedbanej, zagrożonej demoralizacją, która w celu profilaktyki

i resocjalizacji wymaga zorganizowanej opieki na wolności.

4. Minister Spraw Wewnętrznych zapewnia współpracę

jednostek Policji z jednostkami organizacyjnymi OH P w zakresie realizacji zadań określonych w § 1 pkt 8.

5. Organy rządowej administracji ogólnej zapewnią

obiekty zakwaterowania i inne lokale niezbędne do działal­

ności jednostek organizacyjnych OHP.

2. Część kosztów wyżywienia i zakwaterowania uczestników stacjonarnych hufców pracy ponoszą zakłady pracy

oraz uczestnicy tych hufców.

§ 1 2. Tracą moc

1) uchwała nr 260 Rady Ministrów z dnia 16 grudnia

1982 r. w sprawie dalszego rozwoju Ochotniczych Hufców Pracy (Monitor Polski Nr 31, poz. 267, z 1984 r. Nr

1, poz. 4, Dz. U. z 1987 r. Nr 2, poz. 9, Monitor Polski

z 1989 r. Nr 3, poz. 27 i z 1990 r. Nr 33, poz. 261),

§ 9. Wojewódzkie i rejonowe urzędy pracy współdziała­

ją z jednostkami organizacyjnymi OH P w zakresie rekrutacji

uczestników do hufców pracy, organizowania kształcenia

zawodowego, poradnictwa zawodowego, przyuczenia do

zawodu, przekwalifikowania, pośrednictwa pracy, organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz tworzenia miejsc pracy dla młodzieży.

2) uchwała nr 94 Rady Ministrów z dnia 7 lipca 1984 r.

w sprawie wzoru i koloru umundurowania uczestników

i pracowników etatowych Ochotniczych Hufców Pracy

(Monitor Polski Nr 19, poz. 131),

§ 10. Minister Pracy i Polityki Socjalnej w ramach

sprawowanego nadzoru nad OHP

3) rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 stycznia 1987 r.

w sprawie Ochotniczych Hufców Pracy (Dz. U. Nr 2,

poz. 9),

1) nadaje OHP statut,

2) określa normy wyżywienia uczestników hufców pracy

oraz ośrodków szkolenia i wychowania,

4) uchwała nr 139 Rady Ministrów z dnia 8 sierpnia 1988 r.

w sprawie oddziałów obrony cywilnej do odbywania

zasadniczej służby w obronie cywilnej (Monitor Polski

Nr 23, poz. 210) - w części dotyczącej Ochotniczych

Hufców Pracy.

3) określa wysokość i zasady ponoszenia kosztów wyży­

wienia i zakwaterowania, o których mowa w § 8 ust. 2,

4) określa rodzaj ubioru organizacyjnego przydzielanego

bezpłatnie uczestnikom hufców pracy oraz ośrodków

szkolenia i wychowania. ,

Poz. 347 i 348

§ 13. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14

dni od dnia ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: H. Suchocka

348

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ

z dnia 28 sierpnia 1992 r.

zmieniające rozporządzenie w

sprawie zasad organizowania prac interwencyjnych oraz robót publicznych.

Na podstawie art. 19 ustawy z dnia 16 października

1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu (Dz. U. Nr 106, poz. 457

i z 1992 r. Nr 21, poz. 84) zarządza się, co następuje

dokonały w okresie ostatnich 6 miesięcy zwolnień

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjal-

2) w § 8 w ust. 2 po wyrazach "organizator robót publicznych" dodaje się wyrazy "lub upoważniony przez niego

zakład pracy".

nej z dnia 17 grudnia 1991 r. w srawie zasad organizowania

prac interwencyjnych oraz robót publicznych (Dz. U. Nr 122,

poz. 540) wprowadza się następujące zmiany

1) w § 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie

,,1. Prace interwencyjne, z zastrzeżeniem ust. 2, mogą

być organizowane w zakładach pracy, które nie

pracowników przekraczających 10% stanu załogi

oraz nie są w stanie likwidacji lub upadłości . ",

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej: J. Kuroń

-

- prowadzi się stosownie do przepisów rozporządzenia

Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 października 1976 r.

w sprawie postępowania o odszkodowanie w razie wypadku lub choroby pozostającej w związku ze służbą wojskową

(Dz. U. Nr 36, poz. 212), zwanego dalej "rozporządzeniem

z dnia 25 października 1976 r.", oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 marca 1973 r. w sprawie

ustalania stopnia trwałego uszczerbku na zdrowiu oraz

związku śmierci żołnierzy ze służbą wojskową wskutek

wypadku lub choroby (Dz. U. Nr 13, poz. 93, z 1976 r. Nr 41,

poz. 242 i z 1992 r. Nr 57, poz. 278), z zastrzeżeniem § 4-7

niniejszego rozporządzenia.