Ustawa Konstytucyjna z dnia 23 kwietnia 1992 r. o trybie przygotowania i uchwalenia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej, uchwaloną przez Sejm i Senat połączone w Zgromadzenie Narodowe, przyjmuje Naród

w drodze referendum konstytucyjnego.

2.

Zwołanie Zgromadzenia Narodowego w celu przygotowania i uchwalenia Konstytucji zarządza

Marszałek Sejmu, w porozumieniu z Marszałkiem Senatu.

3.

Obradom Zgromadzenia Narodowego przewodniczy Marszałek Sejmu, którego zastępuje Marszałek

Senatu.

4.

Zasady i tryb działania Zgromadzenia Narodowego, zwołanego w celu uchwalenia Konstytucji,

określa regulamin uchwalony przez to Zgromadzenie.

1.

Prawo inicjatywy ustawodawczej w zakresie przedstawienia Zgromadzeniu Narodowemu projektu

nowej Konstytucji przysługuje

1)

Komisji Konstytucyjnej, utworzonej na podstawie niniejszej ustawy,

2)

grupie 56 członków Zgromadzenia Narodowego,

3)

Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Podmioty wymienione w ust. 1 pkt 2 i 3 mają prawo wniesienia projektów nowej Konstytucji

w terminie 6 miesięcy od dnia ukonstytuowania się Komisji Konstytucyjnej, o której

mowa w ust. 1 pkt 1.

1.

Po zebraniu projektów Konstytucji Sejm przeprowadza debatę na temat zasadniczych kwestii

ustrojowych wskazanych przez Komisję Konstytucyjną.

2.

Komisja Konstytucyjna może w każdym czasie wystąpić do Sejmu z wnioskiem o debatę

na temat wybranych zagadnień konstytucyjnych.

1.

Tworzy się Komisję Konstytucyjną Zgromadzenia Narodowego, zwaną dalej „Komisją Konstytucyjną”,

w której skład wchodzi 46 posłów wybranych przez Sejm i 10 senatorów wybranych przez

Senat.

2.

Komisja Konstytucyjna wybiera ze swojego składu przewodniczącego Komisji i zastępcę

przewodniczącego, z których jeden jest posłem, a jeden jest senatorem.

3.

W posiedzeniach Komisji Konstytucyjnej uczestniczą z prawem przedkładania wniosków

upoważnieni przedstawiciele Prezydenta, Rady Ministrów oraz Trybunału Konstytucyjnego.

4.

Komisja Konstytucyjna uchwala regulamin swojej pracy.

1.

Komisja Konstytucyjna podejmuje uchwały większością głosów w obecności co najmniej

połowy jej członków, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Przyjęcie przez Komisję projektu Konstytucji wnoszonego z inicjatywy własnej następuje

bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy jej członków.

3.

Przyjęcie przez Komisję sprawozdania o skierowanych do niej przez Zgromadzenie Narodowe

projektach, zawierającego projekt Konstytucji w formie tekstu jednolitego, następuje

większością 2/3 głosów w obecności co najmniej połowy jej członków.

Zgromadzenie Narodowe po przeprowadzeniu w pierwszym czytaniu debaty może projekt

Konstytucji odrzucić lub skierować do Komisji Konstytucyjnej.

1.

Drugie czytanie obejmuje

1)

przedstawienie Zgromadzeniu Narodowemu przez Komisję Konstytucyjną sprawozdania zawierającego

projekt Konstytucji w formie tekstu jednolitego,

2)

przeprowadzenie debaty oraz zgłaszanie poprawek do projektu,

3)

głosowanie.

2.

Zgromadzenie Narodowe może zwrócić Komisji Konstytucyjnej przedstawione przez nią

sprawozdanie, określając jednocześnie termin złożenia dodatkowego sprawozdania.

3.

Przyjęcie poprawek oraz uchwalenie Konstytucji w drugim czytaniu następuje większością

2/3 głosów w obecności co najmniej połowy ogólnej liczby członków Zgromadzenia Narodowego.

4.

W razie nieuchwalenia Konstytucji w drugim czytaniu, Zgromadzenie Narodowe może przekazać

projekt ponownie do Komisji Konstytucyjnej.

1.

Konstytucję uchwaloną w drugim czytaniu Marszałek Sejmu jako Przewodniczący Zgromadzenia

Narodowego przesyła Prezydentowi oraz zarządza podanie jej do wiadomości publicznej.

2.

Zgromadzenie Narodowe rozpatruje Konstytucję w trzecim czytaniu, jeżeli Prezydent,

w ciągu 60 dni od dnia przesłania Konstytucji, zgłosi do jej tekstu propozycje zmian.

Przyjęcie zgłoszonych przez Prezydenta propozycji zmian następuje bezwzględną większością

głosów w obecności co najmniej połowy ogólnej liczby członków Zgromadzenia.

3.

Uchwalenie Konstytucji w trzecim czytaniu następuje większością 2/3 głosów w obecności

co najmniej połowy ogólnej liczby członków Zgromadzenia Narodowego.

1.

Prezydent zarządza poddanie Konstytucji pod referendum w ciągu 14 dni od daty jej

uchwalenia przez

Zgromadzenie Narodowe w trzecim czytaniu, a w razie niezgłoszenia propozycji zmian

w terminie, o którym mowa w art. 8 ust. 2 - w ciągu 14 dni od upływu tego terminu.

2.

Prezydent wyznacza datę przeprowadzenia referendum na dzień wolny od pracy, przypadający

w okresie nie dłuższym niż 4 miesiące od dnia zarządzenia referendum.

1.

Prawo do udziału w referendum przysługuje każdemu obywatelowi Rzeczypospolitej Polskiej,

który ma czynne prawo wyborcze do Sejmu.

2.

W referendum obywatele w drodze głosowania, na urzędowych kartach do głosowania, wypowiadają

się za lub przeciw poddanej pod referendum Konstytucji.

3.

Tryb przeprowadzenia referendum konstytucyjnego określa ustawa.

1.

Przyjęcie w referendum Konstytucji następuje wówczas, gdy opowiedziała się za nią

większość biorących udział w głosowaniu.

2.

Prezydent podpisuje przyjętą w referendum Konstytucję i zarządza jej niezwłoczne ogłoszenie

w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Zmiany Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lipca 1952 r.

(Dz. U. z 1976 r. Nr 7, poz. 36, z 1980 r. Nr 22, poz. 81, z 1982 r. Nr 11, poz. 83, z 1983 r. Nr 39, poz. 175, z 1987 r. Nr 14, poz. 82, z 1988 r. Nr 19, poz. 129, z 1989 r. Nr 19, poz. 101 i Nr 75, poz. 444, z 1990 r. Nr 16, poz. 94, Nr 29, poz. 171 i Nr 67, poz. 397 oraz z 1991 r. Nr 41, poz. 176 i Nr 119, poz. 514) dokonywane są w trybie art. 106 tej Konstytucji.

2.

Przepisy Konstytucji, o której mowa w ust. 1, uznaje się za przepisy tymczasowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.