Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 lipca 1992 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych.

§ 1. Ustalone w § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 marca 1989 r. w sprawie określenia wysokości

odsetek ustawowych (Dz. U. Nr 16, poz. 84, Nr 41, poz. 225

i Nr 57, poz. 338, z 1990 r. Nr 1, poz. 1, Nr 4, poz. 25, Nr 11,

poz. 70, Nr19, poz. 116, Nr28,poz.166,Nr41,poz.241 iNr

82, poz. 478 oraz z 1991 r. Nr 12, poz. 50 i Nr 82, poz. 367)

odsetki ustawowe ustala s i ę od dnia 15 sierpnia 1992 r.

w wysokości 60% w stosunku rocznym .

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 sierpnia 1992 r.

Prezes Rady Ministrów: H. Suchocka

305

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 28 lipca 1992 r.

w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych.

Na podstawie art. 8 ust. 4, art. 18, 24, 25 ust. 4, art. 33

ust. 2, art. 35 ust. 3, art. 39,49 ust. 5, art. 50 ust. 2, art. 56, 74

ust. 2, art. 80 ust. 2 i art. 87 oraz w związku z art. 108 ust.

1 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej

żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1992 r. Nr 8, poz. 31 i Nr 54,

poz. 254) zarządza się, co następuje

4) o żołnierzu w służbie kontraktowej - należy przez to

rozumieć żołnierza powołanego do zawodowej służby

wojskowej na podstawie art. 1 3 i 1 7 ust. 2 ustawy;

Rozdział 1

6) o wyższych szkołach wojskowych - należy przez to

rozumieć wyższe szkoły oficerskie i akademie wojskowe;

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporządzenie reguluje powoływanie do zawodowej służby wojskowej, przebieg tej służby, zwalnianie

z niej. a także niektóre prawa i obowiązki żołnierzy zawodowych, związane z pełnieniem tej służby .

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu mówi się

1) o ustawie - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 30

czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1992 r. Nr 8, poz. 31 i Nr 54, poz. 254);

2) o żołnierzu zawodowym bez bliższego określenia - należy przez to rozumieć oficera, chorążego i podoficera

pełniącego zawodową służbę jako służbę stałą lub

kontraktową ;

3) o żołnierzu w służb i e stałej żołnierza

pełniącego

należy przez to rozumieć

zawodową

służbę

wojskową

w dniu 9 grudnia 1991 r., żołnierza powołanego do

zawodowej służby wojskowej na podstawie art. 10, 11

i 17 ust. 1 ustawy, a także żołnierza powołanego do

służby stałej na podstawie art. 16 ustawy;

5) o kontrakcie -

należy

przez to

rozumieć

pisemną

umowę zawartą między osobą zgłaszającą chęć peł­

nienia zawodowej służby wojskowej a organem właś­

ciwym do zawierania kontraktu ;

7) o wojskowym komendancie uzupełnień - należy przez

to rozumieć wojskowego komendanta uzupełnień właś­

ciwego ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) żołnierza lub jego pobytu czasowego trwającego

ponad dwa miesiące , chyba że przepis szczególny stanowi inaczej .

§ 3. Przewidziane w rozporządzeniu uprawnienia dowódców jednostek wojskowych przysługują w stosunku do

żołnierzy zajmujących stanowiska służbowe dowódców jednostek ich bezpośrednim przełożonym .

§ 4. 1. Wnioski i prośby w sprawach personalnych

żołnierzy zawodowych przesyła się drogą służbową, z wyjąt­

kiem przypadków określonych w dalszych przepisach.

2. Wnioski i prośby skierowane do Ministra Obrony

Narodowej przesyła się drogą służbową poprzez Szefa Departamentu Kadr.

3. Dokumenty w sprawach personalnych żołnierzy zawodowych, a w szczególności wnioski o przeniesienie,

zwolnienie, mianowanie i odznaczenie oraz rozkazy personalne, podpisują właściwi dowódcy (przełożeni) .

-

Rozdział 2

Powoływanie do zawodowej służby wojskowej

§ 5. Powołanie do służby stałej następuje

1) w stosunku do absolwentów i słuchaczy szkół kształ­

cących kandydatów na żołnierzy zawodowych na

wniosek o powołanie wn iesiony przed przyjęciem do

tych szkół;

2) w stosunku do słuchaczy szkół kształcących kandydatów na oficerów i chorążych zawodowych, którzy po

odbyciu nauki nie złożyli z wynikiem pozytywnym

egzaminów końcowych - na wniosek o powołanie do

tej służby odpowiednio w korpusie chorążych lub podoficerów zawodowych;

3) w stosunku do żołnierzy skierowanych przez organy

wojskowe na studia lub naukę do szkół niewojskowych

- na wniosek wniesiony przed skierowaniem na te

studia lub naukę ;

4) w stosunku do oficerów rezerwy i absolwentów szkół

wyższych, którzy odbyli przeszkolenie wojskowe lub

zajęcia wojskowe i złożyli egzamin na oficera na

wniosek o powołanie do służby;

Poz. 305

Techniki WP, Szef Departamentu Wychowania WP, Szef

Wojskowych Służb Informacyjnych, Komendant Głów­

ny Żandarmerii Wojskowej, dowódcy okręgów wojskowych (rodzajów sił zbrojnych) oraz Dowódca Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON

a) absolwentów podporządkowanych im szkół kształ­

cących kandydatów na podoficerów zawodowych,

b) słuchaczy podporządkowanych im szkół kształ ­

cących kandydatów na chorążych zawodowych,

którzy po odbyciu nauki nie złożyli z wynikiem

pozytywnym egzaminów końcowych, a ich wnioski

o powołanie do służby stałej zostały rozpatrzone

pozytywnie - po mianowaniu na stopień wojskowy

plutonowego.

§ 8. 1. Oficer rezerwy lub absolwent szkoły wyższej,

który odbył przeszkolenie wojskowe lub zajęcia wojskowe

i złożył egzamin na oficera, składa wniosek o powołanie do

służby stałej do Ministra Obrony Narodowej, poprzez wojskowego komendanta uzupełnień .

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się

1) odpis skrócony aktu urodzenia;

5) w stosunku do osób, o których mowa wart. 17 ust.

1 ustawy - na wniosek lub za ich zgodą na powołanie

do służby ;

2) dokument

szych.

6) w stosunku do żołnierzy w służbie kontraktowej - na

wniosek lub za ich zgodą na powołan i e do służby stałej .

3. Po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1,

wojskowy komendant uzupełnień niezwłocznie

§ 6. Chorążowie i podoficerowie zawodowi pełniący

służbę stałą

mianowani na stopień podporucznika oraz

podoficerowie zawodowi mianowan i na stopień młodszego

chorążego pełnią nadal zawodową służbę wojskową jako

służbę stałą w korpusie oficerów lub chorążych zawodowych

wskutek wniosków wniesionych przed powołaniem do służ­

by zawodowej w poprzednich korpusach.

§ 7. Do służby stałej powołują

1) Minister Obrony Narodowej

a) absolwentów i słuchaczy wyższych szkół wojskowych,

b) absolwentów szkół wyższych niewojskowych, skierowanych na te studia przez organy wojskowe,

c) absolwentów szkół kształcących kandydatów na

chorążych zawodowych,

d) słuchaczy wyższych szkół wojskowych , którzy po

odbyciu nauki nie złożyli z wynikiem pozytywnym

egzaminów końcowych , a ich wnioski o powołanie

do służby stałej zostały rozpatrzone pozytywnie, po

mianowaniu na stopień wojskowy młodszego chorą ­

żego,

e) oficerów rezerwy i absolwentów szkół wyższych ,

którzy odbyli przeszkolenie wojskowe lub zajęcia

wojskowe i złożyli egzamin na oficera,

f) osoby wymienione wart. 17 ust. 1 ustawy po

mianowaniu na stop i eń wojskowy w korpusie ofice rów;

2) wiceminister obrony narodowej (sekretarz i podsek retarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej) , Szef

Sztabu Generalnego WP, Szef Głównego Zarządu Szkolenia Bojowego WP, Główny Inspektor Obrony Teryto rialnej, Główny Kwatermistrz WP, Główny Inspektor

stwierdzający

ukończenie

studiów

wyż­

1) kieruje do rejestru osób prawomocnie skazanych, prowadzonego przez Ministerstwo Sprawiedliwości, zapytanie o karalność osoby, która złożyła wniosek o powo łanie do służby;

2) kieruje osobę składającą wniosek do właściwej wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia zdolności

fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojsko wej.

4. Wojskowy komendant uzupełnień opiniuje wniosek

osoby występującej o powołanie do służby stałej i przesyła

go wraz z posiadanymi aktami personalnymi oraz odpowiedzią z rejestru osób prawomocnie skazanych i orzeczeniem

wojskowej komisji lekarskiej - bezpośrednio do Departamentu Kadr.

§ 9. 1. W celu powołania do służby stałej osoby, o której mowa wart. 17 ust. 1 ustawy, dowódca jednostki

wojskowej przedstawia Szefowi Departamentu Kadr wyrażoną na piśmie jej zgodę lub wniosek o powołanie do tej

!;>łużby .

2. Szef Departamentu Kadr zleca wojskowemu komen dantowi uzupełnień niezwłoczne sporządzenie dokumentów

niezbędnych do powołania do zawodowej służby wojskowej

oraz wniosku o mianowanie na odpowiedni stopień wojs kowy.

3. Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, złoży wniosek

o powołanie do służby stałej bezpośrednio wojskowemu

komendantowi uzupełnień , czynności określone w § 8 ust.

3 i 4 wraz z wnioskiem o mianowanie tej osoby na odpowiedni stopień wojskowy wykonuje ten komendant.

§ 10. O odmownym załatwieniu wniosku o powołanie

do służby stałej wojskowy komendant uzupełnień zawiada mia osobę składającą ten wniosek.

-

§ 11. Rozkaz personalny o powołaniu do służby stałej

wykonuje w stosunku do

1) absolwenta i słuchacza szkoły kształcącej kandydatów

na żołnierzy zawodowych - komendant szkoły;

2) absolwenta szkoły wyższej niewojskowej, skierowanego na studia przez organy wojskowe - komendant

szkoły wojskowej, której ewidencją był objęty;

3) żołnierza rezerwy 4)

wojskowy komendant uzupełnień ;

słuchacza szkoły kształcącej

kandydatów na oficerów

lub chorążych zawodowych, który po odbyciu nauki nie

złożył z wynikiem pomyślnym egzaminów końcowych

- komendant szkoły.

§ 12. 1. W razie powołania do służby stałej oficera

rezerwy, wojskowy komendant uzupełnień doręcza kartę

powołania co najmniej na trzydzieści dni przed datą stawienia się w jednostce wojskowej .

2. Jednocześnie z doręczeniem karty powołania wojskowy komendant uzupełnień zawiadamia zakład pracy zatrudniający oficera rezerwy o powołaniu go do zawodowej

służby wojskowej .

3. Oficer rezerwy powołany do zawodowej służby wojskowej stawia się do tej służby w terminie i miejscu okreś­

lonym w karcie powołania .

4. Dowódca jednostki wojskowej w terminie czterdziestu ośmiu godzin od chwili stawienia się oficera rezerwy do

służby zwraca kartę powołania wojskowemu komendantowi

uzupełnień .

5. Jeżeli wojskowy komendant uzupełnień w terminie

siedmiu dni od daty stawienia się oficera rezerwy w jednostce

wojskowej określonej w karcie powołania nie otrzyma zwrotu tej karty, ustala przyczyny niestawiennictwa i zawiadamia

o tym bezpośrednio Szefa Departamentu Kadr.

6. Dzień stawienia się oficera rezerwy do służby w jednostce wojskowej stwierdza w rozkazie dziennym dowódca

tej jednostki.

§ 13. O powołaniu do służby stałej absolwenta (słucha­

cza), o którym mowa w § 11 pkt 1, 2 i 4, komendant szkoły

zawiadamia wojskowego komendanta uzupełnień, który powołał go do służby kandydackiej .

§ 14. Dniem rozpoczęcia pełnienia zawodowej służby

wojskowej jest w odniesieniu do

1) absolwentów i słuchaczy szkół kształcących kandydatów na żołnierzy zawodowych oraz absolwentów szkół

niewojskowych, do których byli skierowani przez organy

wojskowe - dzień mianowania ich na pierwszy stopień

wojskowy w odpowiednich korpusach;

2) żołnierzy rezerwy (z wyjątkiem odbywających okresową

służbę wojskową) oraz osób, o których mowa wart. 17

ust. 1 ustawy - dzień stawienia się do służby w jednostce wojskowej;

3) żołnierzy rezerwy odbywających okresową służbę wojs kową dzień określony w rozkazie o powołaniu do

zawodowej służby wojskowej .

§ 15. 1. Absolwenci szkół wojskowych, absolwenci

szkół

niewojskowych, do których byli skierowani przez

organy wojskowe, a także słuchacze Wojskowej Akademii

-

Poz. 305

Technicznej i Akademii Marynarki Wojennej , którzy po ukoń­

czeniu IV roku studiów zostali mianowani na stopień wojskowy podporucznika (podporucznika marynarki) i powołani

do służby stałej, pełnią służbę obowiązkową od dnia rozpoczęcia zawodowej służby wojskowej (§ 14 pkt 1) .

2. Słuchacze szkół kształcących kandydatów na oficerów lub chorążych zawodowych , którzy po odbyciu nauki nie

złożyli z wynikiem pozytywnym egzaminów końcowych

i zostali powołani do służby stałej odpowiednio w korpusie

chorążych lub podoficerów zawodowych, pełnią służbę

obowiązkową określoną wart. 12 ust. 1 ustawy w wymiarze

przewidzianym odpowiednio dla chorążych lub podoficerów.

3. Ukończenie przez żołnierza zawodowego, w czasie

pełnienia przez niego służby stałej, studiów lub nauki w szkO-

le wojskowej lub niewojskowej nie zobowiązuje go do

odbywania z tego tytułu służby obowiązkowej, o której

mowa wart. 12 ust. 1 ustawy.

§ 16. 1. Osoba zainteresowana pełnieniem zawodowej

służby wojskowej jako służby kontraktowej zgłasza się do

wojskowego komendanta uzupełnień.

2. Wojskowy komendant uzupełnień ustala, czy osoba

w ust. 1 spełnia warunki do powołania jej do

służby kontraktowej, przewidziane wart. 13 lub 17 ustawy.

określona

3. Jeżeli osoba zainteresowana

spełnia

warunki do

powołania jej do służby kontraktowej, wojskowy komendant

uzupełnień

zapoznaje ją z zasadami i trybem pełnienia tej

służby .

§ 17. Dowódcy jednostek wojskowych zawiadamiają

wojskowego komendanta uzupełnień właściwego ze wzglę­

du na miejsce stacjonowania jednostki o nie obsadzonych

stanowiskach, na których mogą pełnić służbę oficerowie,

chorążowie i podoficerowie w służbie kontraktowej.

§ 18. 1. Wojskowy komendant uzupełnień po dokonaniu czynności określonych w § 16 ust. 2 i 3 kieruje osobę

zainteresowaną pełn i eniem służby kontraktowej do dowódcy jednostki wojskowej, w której znajdują się nie obsadzone

stanowiska przewidziane dla żołnierzy w służbie kontraktowej, w celu odbycia rozmowy.

2. Skierowanie następuje do jednostki, którą wskaże

osoba zainteresowana, jeżeli w jednostce tej znajduje się nie

obsadzone stanowisko, na którym osoba ta mogłaby pełnić

służbę kontraktową.

3 . Dowódca jednostki wojskowej informuje o wyniku

rozmowy wojskowego komendanta uzupełnień . W przypadku pozytywnego rezultatu rozmowy, komendant przyjmuje

od osoby zainteresowanej wniosek o powołanie do służby

kontraktowej .

§ 19. 1. Wojskowy komendant uzupełnień dokonuje

na wniosku o powołanie do służby kontraktowej adnotacji

o czynnościach określonych w § 16 ust. 2 i 3 oraz § 18,

a następnie przesyła go wraz z posiadanymi dokumentami

do

1) Szefa Departamentu Kadr - gdy osoba zainteresowana

wnosi o powołanie do służby w korpusie oficerów

zawodowych;

-

2) dowódcy okręgu wojskowego - jeżeli osoba zainteresowana ma pełnić służbę w jednostce wojskowej, która

podlega temu dowódcy, a do Szefa Departamentu Kadr

w przypadkach innej podległości - gdy osoba ta wnosi

o powołanie do służby w korpusie chorążych;

3) szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego - jeżeli osoba zainteresowana ma pełnić służbę w jednostce wojskowej stacjonującej na obszarze działania tego sztabu

albo w wojewódzkim sztabie wojskowym lub podległych wojskowych komendach uzupełnień, a w pozostałych przypadkach do dowódcy okręgu wojskowego

- gdy osoba ta wnosi o powołanie jej do służby

w korpusie podoficerów zawodowych.

2. Rozkaz personalny o powołaniu do służby kontraktowej wydaje Minister Obrony Narodowej lub organy wymienione w ust. 1 pkt 2 i 3.

3. Organy określone w ust. 1 przesyłają wyciągi rozkazów personalnych o powołaniu do służby kontraktowej do

wojskowego komendanta uzupełnień i do dowódcy jednostki wojskowej, w której osoba zainteresowana ma pełnić

służbę kontraktową.

4. Po otrzymaniu wyciągu, o którym mowa w ust. 3,

wojskowy komendant uzupełnień kieruje osobę zainteresowaną do właściwego dowódcy jednostki wojskowej w celu

zawarcia kontraktu.

§ 20. 1. Osoba zainteresowana oraz dowódca jednostki wojskowej, w której ma ona pełnić służbę kontraktową,

zawierają kontrakt.

2. Osoba zainteresowana rozpoczyna pełnienie służby

kontraktowej z dniem określonym w kontrakcie.

3. Po zawarciu kontraktu podejmuje się czynności określone w § 12.

§ 21 . Kontrakt powinien zawierać

2) datę i miejsce podpisania kontraktu;

pełnienia

4) określenie stanowiska służbowego, na jakim osoba

zainteresowana ma pełnić służbę kontraktową, oraz

grupy uposażenia, do której jest ono zaliczone;

5)

254) - Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek

Ministra Obrony Narodowej;

2) w korpusie chorążych zawodowych Narodowej;

Minister Obrony

3) w korpusie podoficerów zawodowych - dowódca

(szef) uprawniony do powoływania podoficerów do

zawodowej służby wojskowej .

§ 23. Słuchacza szkoły kształcącej kandydatów na oficerów zawodowych, który po odbyciu nauki w tej szkole nie

złożył z wynikiem pomyślnym egzaminu końcowego, mianuje się na stopień młodszego chorążego, jeżeli jego wniosek

o powołanie do służby stałej w korpusie chorążych został

rozpatrzony pozytywnie.

§ 24. Słuchacza szkoły kształcącej kandydatów na cho rążych zawodowych, który po odbyciu nauki w tej szkole nie

złożył z wynikiem pomyślnym egzaminu końcowego, mianu je się na stopień plutonowego, jeżeli jego wniosek o powoła­

nie do służby stałej w korpusie podoficerów został rozpatrzony pozytywnie.

§ 25. Na stopień młodszego chorążego lub plutonowego mianuje się, w związku z powołaniem do służby kontraktowej, żołnierzy spełniających warunki określone odpowiednio wart. 13 ust. 1 pkt 2 lit. b) lub wart. 13 ust. 1 pkt

3 ustawy.

§ 26. 1. W celu skierowania chorążego lub podoficera

zawodowego na egzamin na oficera dowódca jednostki

wojskowej przesyła do Departamentu Kadr wniosek żołnierza

i dołącza jego akta personalne.

2. Szef Departamentu Kadr, w zależności od potrzeb

kadrowych Sił Zbrojnych, kieruje żołnierza na egzamin na

oficera do właściwej wyższej szkoły wojskowej albo zawiadamia dowódcę jednostki wojskowej o nieuwzględnieniu

wniosku . Dowódca jednostki wojskowej zawiadamia o tym

żołnierza.

1) oznaczenie stron kontraktu: stopień, imię i nazwisko oraz

stanowisko służbowe dowódcy jednostki wojskowej;

stopień, imię i nazwisko, imię ojca, datę urodzenia, adres

oraz numer dowodu tożsamości osoby powoływanej do

służby kontraktowej;

3) określenie daty rozpoczęcia i zakończenia

służby kontraktowej;

Poz. 305

oświadczenie

osoby zainteresowanej, że znane są jej

zasady odbywania służby kontraktowej;

6) podpisy stron kontraktu.

Rozdział 3

3. Egzaminy na oficera organizują komendanci wywojskowych według programów ustalonych

przez Szefa Głównego Zarządu Szkolenia Bojowego WP

w uzgodnieniu z dowódcami rodzajów sił zbrojnych albo

szefami rodzajów wojsk lub służb oraz z Szefem Departamentu Kadr.

ższych szkół

4. O terminie egzaminu na oficera komendant wyższej

szkoły wojskowej zawiadamia dowódcę jednostki wojskowej.

Dowódca jednostki wojskowej zawiadamia o tym żołnierza co

najmniej na dwa miesiące przed terminem egzaminu.

§ 27. 1. W celu skierowania podoficera zawodowego

na egzamin na chorążego dowódca jednostki wojskowej

przesyła do Departamentu Kadr wniosek żołnierza i dołącza

jego akta personalne.

2. W zakresie organizacji egzaminów na

stosuje się odpowiednio § 26 ust. 2-4.

chorążego

Mianowanie na stopnie wojskowe

§ 28. Mianowanie żołnierza zawodowego na kolejny

§ 22. Na pierwszy stopień wojskowy mianuje

1) w korpusie oficerów zawodowych - na podstawie art.

76 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.

U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174 i Nr 54, poz.

stopień

wojskowy następuje po spełnieniu przez niego

warunków określonych wart. 29 i 30 ustawy, a w szczególności jeżeli

1) posiada on kwalifikacje do pełnienia służby w wyższym

stopniu;

-

2) posiada pozytywną opinię służbową;

3) zajmuje, w przypadku oficera, stanowisko służbowe

o stopniu etatowym równym lub wyższym od stopnia,

na który ma być mianowany, przez okres nie krótszy niż

dwa lata, a w stosunku do oficerów w stopniu podporucznika - jeden rok.

§ 29. 1. O mianowanie żołnierza zawodowego na kolejnv stopień wojskowy występuje z wnioskiem dowódca

jednostki wojskowej, w której żołnierz zajmuje stanowisko

służbowe lub zajmował jako ostatnie stanowisko w zawodowej służbie wojskowej . Propozycje mianowania do stopnia

kapitana włącznie sporządza się w formie wykazów zbiorczych .

2. Z wnioskiem o mianowanie żołnierza zawodowego

w drodze wyróżnienia lub w związku z dokonaniem czynu

świadczącego o szczególnym męstwie lub za wyjątkowe

zasługi może wystąpić również wyższy przełożony żołnierza,

będący jednocześnie przełożonym dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz ten pełni zawodową służbę wojs-

kową ·

3. Z wnioskiem o mianowanie na kolejny stopień wojskowy oficera, któremu powierzono pełnienie obowiązków

(p.o.), nie występuje się, jeżeli posiada on stopień równy lub

wyższy od stopnia etatowego przewidzianego dla stanowiska zajmowanego przez niego bezpośrednio przed powierzeniem mu pełnienia obowiązków służbowych.

§ 30. 1. Absol\(Venci Wojskowej Akademii Medycznej,

którzy posiadają pozytywną opinię służbową, mogą być

mianowani na stopień porucznika bezpośrednio po zakoń­

czeniu stażu lekarskiego.

2. Na stopień porucznika mogą być także mianowani

oficerowie zawodowi bezpośrednio po odbyciu aplikacji

i zdaniu egzaminu sędziowskiego , prokuratorskiego, radcowskiego, adwokackiego lub notarialnego.

§ 31. Żołnierze zawodowi będący słuchaczami akademii wojskowych mogą być mianowani w czasie studiów na

kolejny stopień wojskowy, jeżeli posiadają k'walifikacje do

pełnienia służby w wyższym stopniu, mają pozytywną opinię

służbową i spełniają warunki określone wart. 30 ust.

1 ustawy.

§ 32. 1. Na kolejny stopień wojskowy mianują

1) Minister Obrony Narodowej - oficerów zawodowych

od stopnia porucznika do stopnia pułkownika (komandora) włącznie;

2) wiceminister obrony narodowej (sekretarz i podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej), Szef

Sztabu Generalnego WP, Szef Głównego Zarządu Szkolenia Bojowego WP, Główny Inspektor Obrony Terytorialnej, Główny Kwatermistrz WP, Główny Inspektor

Techniki WP, Szef Departamentu Wychowania WP, Szef

Wojskowych Służb Informacyjnych, Komendant Głów ­

ny Żandarmerii Wojskowej, dowódcy okręgów wojskowych i rodzajów sił zbrojnych oraz komendanci akademii wojskowych - żołnierzy zawodowych pełnią­

cych służbę w podległych im jednostkach wojskowych

i jednostkach podporządkowanych pod względem kadrowym

Poz. 305

a) w korpusie chorążych zawodowych,

b) w korpusie podoficerów zawodowych;

3) dowódcy korpusów, dywizji, samodzielnych brygad,

dowódcy flotylli, szefowie rodzajów wojsk (służb),

szefowie instytucji centralnych, Dowódca Zgrupowania

Jednostek Zabezpieczenia MON, komendanci wyższych szkół oficerskich, komendant Garnizonu m.st.

Warszawy, szefowie wojewódzkich sztabów wojskowych oraz równorzędni - podległych im podoficerów

zawodowych do stopnia starszego sierżanta sztabowe go (starszego bosmana sztabowego) włącznie;

4) dowódcy pułków, samodzielnych batalionów (równorzędni) - podległych im podoficerów zawodowych do

stopnia starszego sierżanta (starszego bosmana) włącz­

nie.

2. Szefowi Departamentu Kadr przysługuje w zakresie

mianowań uprawnienie określone w ust. 1 pkt 2 w stosunku

do żołnierzy pełniących służbę w instytucjach centralnych

i innych jednostkach, których dowódcy (szefowie) nie posiadają uprawnień wyższych niż określone w ust. 1 pkt 3, oraz

w stosunku do żołnierzy pełniących służbę na stanowiskach

służbowych w jednostkach organizacyjnych poza Ministerstwem Obrony Narodowej.

z zastrzeżeniem przypadków

wart. 76 ust. 4 i 6 ustawy o powszechnym

obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, następuje rozkazem personalnym uprawnionego dowódcy (szefa) .

§ 33. 1. Mianowanie,

określonych

2. Dniem mianowania żołnierza zawodowego na kolejny stopień wojskowy jest data rozkazu personalnego o mianowaniu, jeżeli w rozkazie nie został określony inny dzień

mianowania.

§ 34. Przełożony, który wystąpił z wnioskiem o mianowanie żołnierza, jest obowiązany niezwłocznie powiadomić

organ, do którego wystąpił z tym wnioskiem, o ujawnionych

faktach powodujących niezasadność mianowania.

§ 35. 1. W razie skazania żołnierza zawodowego prawomocnym wyrokiem sądu na karę dodatkową obniżenia

stopnia wojskowego, fakt ten podaje w rozkazie personalnym w stosunku do

1) oficera -

Szef Departamentu Kadr;

2) chorążego - dowódca (szef) wymieniony w § 32 ust.

1 pkt 2 i ust. 2;

3) podoficera - dowódca (szef) uprawniony do mianowania na stopień, który podoficer posiada w wyniku

obniżenia mu stopnia wojskowego.

2. Żołnierzowi zawodowemu, któremu obniżono stopień wojskowy, czas wysługi w posiadanym stopniu, wyma-

ganej do mianowania na wyższy stopień wojskowy, biegnie

od daty

1) uprawomocnienia się wyroku sądu, którym został mu

obniżony stopień wojskowy;

2) rozkazu personalnego uprawnionego dowódcy (szefa),

którym został mu obniżony stopień wojskowy na wniosek sądu honorowego.

3. Żołnierza zawodowego, któremu został obniżony

stopień wojskowy, można mianować w drodze wyróżnienia

-

-

Poz. 305

§ 39. 1. Żołnierza zawodowego wyznaczonego na stanowisko służbowe oznaczone w etacie dwoma stopniami wojskowymi zaszeregowuje się do jednego z tych

stopni .

stki, wyznacza żołnierza zawodowego na inne stanowisko

albo występuje z wnioskiem o przeniesienie go na stanowisko służbowe odpowiadające stanowi jego zdrowia i kwalifikacjom w ramach tej samej lub do innej jednostki wojskowej .

2. Zaszeregowanie żołnierza zawodowego do okreś­

lonego stopnia wojskowego oznaczonego w etacie dla

danego stanowiska służbowego jest uzależnione od dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego, posiadanego

stopnia wojskowego i opin ii służbowej .

§ 44. Żołnierza zawodowego można wyznaczyć na niż­

sze stanowisko służbowe na jego wniosek wniesiony do

dowódcy (szefa) uprawnionego do wyznaczania na stanowiska służbowe . Żołnierza zawiadamia się o sposobie załat­

wienia jego wniosku .

3. Żołnierza zawodowego wyznaczonego na stanowisko oznaczone w etacie dwoma stopniami wojskowymi

i zaszeregowanego do niższego stopnia można, w zależności

od opinii służbowej, zaszeregować do wyższego stopnia, nie

wcześniej jednak niż po upływie jednego roku od wyznaczenia go na to stanowisko lub po upływie okresu

próbnego.

§ 40. 1. Absolwentów wyższych szkół wojskowych

wyznacza' się w zasadzie na stanowiska służbowe dowód·ców plutonów (równorzędne).

2. Absolwenci szkół, o których mowa w ust. 1, mogą

po ukończeniu szkoły na

innych stanowiskach służbowych na zasadach i w trybie

określonych w odrębnych przepisach.

również odbywać staż (praktykę)

§ 41 . 1. Żołnierzy w służbie kontraktowej można wyznaczać

1) w korpusie oficerów- na stanowiska służbowe przewidziane w etacie dla oficera, z wyjątkiem stanowisk

dowódczych - dowódców kompanii szkolnych i samodzielnych oraz wyższych niż dowódca kompanii, jak

również z wyłączeniem stanowisk kierowniczych począwszy od szefa wydziału wzwyż ;

2) w korpusie chorążych - na stanowiska przewidziane

w etatach dla chorążych zawodowych;

3) w korpusie podoficerów zawodowych - na stanowiska

służbowe przewidziane w etatach dla podoficerów zawodowych

-

z tym że konkretne stanowisko służbowe, na którym

żołnierz pełni służbę , określa kontrakt.

2. Szef Departamentu Kadr może wyrazić zgodę na

wyznaczenie żołnierza w służbie kontraktowej na stanowisko

służbowe wyłączone na podstawie ust. 1 pkt 1.

§ 42. Czas pełnienia służby na stanowisku służbowym

liczy się od dnia objęcia tego stanowiska po wydaniu rozkazu

personalnego właściwego dowódcy o wyznaczeniu żołnie­

rza zawodowego na to stanowisko.

§ 43. 1. Żołnierza zawodowego, który orzeczeniem

wojskowej komisji lekarskiej został uznany za niezdolnego do

pełnien i a służby w danym rodzaju wojsk (służb), w okreś­

lonych jednostkach wojskowych albo na zajmowanym stanowisku służbowym, należy przenieść na inne stanowisko

służbowe odpowiadające stanowi jego zdrowia i kwalifikac jom. Wyznaczenie żołnierza w służbie stałej na niższe stanowisko służbowe, a żołnierza w służbie kontraktowej na inne

stanowisko służbowe niż określone w kontrakcie - wymaga

jego pisemnej zgody.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dowódca

jednostki wojskowej, po zasięgnięciu opinii lekarza jedno-

§ 45. Żołnierza zawodowego nie można wyznaczyć na

wyższe

stanowisko służbowe, jeżeli toczy się przeciwko

niemu postępowanie karne lub przed sądem honorowym

oraz w okresie próby orzeczonej w związku z warunkowym

umorzeniem postępowania karnego, warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności lub warunkowym przedterminowym zwolnieniem i w okresie odbywania kary ograniczenia wolności.

§ 46. Minister Obrony Narodowej wyznacza oficerów

w służbie stałej na następujące stanowiska służbowe i zwalnia z tych stanowisk

1) na stanowiska o stopniu 'etatowym generała (admirała),

z wyjątkiem stanowisk: Szefa Sztabu Generalnego WP,

dowódców okręgów wojskowych i rodzajów sił zbrojnych;

2) na stanowiska o stopniu etatowym pułkownika (komandora)

a) szefa oddziału (głównego specjalisty) i wyższe w in stytucjach centralnych oraz w dowództwach okrę­

gów wojskowych i rodzajów sił zbrojnych,

b) zastępcy szefa rodzaju wojsk w dowództwach okrę­

gów wojskowych i rodzajów sił zbrojnych oraz

zastępcy dowódcy flotylli, dywizji i brygady, a także

dowódcy pułku,

c) szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego,

d) zastępcy komendanta wyższej szkoły oficerskiej,

e) zastępcy komendanta wydziału , szefa katedry, szefa

(komendanta) instytutu oraz profesora zwyczajnego

i nadzwyczajnego w wyższych szkołach wojskowych, a także profesora i docenta w wojskowych

jednostkach badawczo-rozwojowych,

f) komendanta i zastępcy komendanta do spraw nau kowych wojskowej jednostki badawczo-rozwojowej,

g) komendanta wojskowego szpitala klinicznego, wojskowego szpitala uzdrowiskowego i wojskowego

szpitala oraz kierownika kliniki,

h) przewodniczącego Centralnej Wojskowej Komisji

Lekarskiej,

i) dyrektora: Domu Wojska Polskiego, Muzeum Wojska

Polskiego, Centralnej Biblioteki Wojskowej, Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Pol skiego, Orkiestry Koncertowej WP, Wydawnictwa

"Czasopisma Wojskowe", Wydawnictwa "Bellona",

Wojskowych Zakładów Graficznych oraz redaktora

naczelnego Redakcji Gazety Codziennej WP;

3) na stanowiska sędziów w Izbie Wojskowej Sądu Najwyższego i sądach wojskowych, jak również prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

-

§ 47. 1. Oficerów zawodowych wyznaczają na stanowiska służbowe i zwalniają z tych stanowisk

1) wiceminister obrony narodowej (sekretarz i podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej), Szef

Sztabu Generalnego WP, Szef Głównego Zarządu Szkolenia Bojowego WP, Główny Inspektor Obrony Teryto rialnej, Główny Kwatermistrz WP, Główny Inspektor

Techniki WP, Szef Departamentu Wychowania WP, Szef

Wojskowych Służb Informacyjnych, Komendant Głów­

ny Żandarmerii Wojskowej, Komendant Akademii Obro ny Narodowej oraz dowódcy okręgów wojskowych

(rodzajów sił zbrojnych) - w podległych im jednostkach wojskowych i jednostkach podporządkowanych

pod względem kadrowym, z wyjątkiem wyższych szkół

oficerskich - na stanowiska oznaczone w etacie do

stopnia wojskowego pułkownika (komandora) włącz­

nie, nie wymienione w § 46;

2) komendanci wyższych szkół wojskowych (z wyjątkiem

komendanta Akademii Obrony Narodowej) - na stanowiska służbowe do stanowiska oznaczonego w etacie

dwoma stopniami wojskowymi podpułkownik-pułkow­

nik (komandor porucznik-komandor) włącznie, z wyjąt ­

kiem zastępców dowódców pułków ;

3) dowódcy korpusów, flotylli i dywizji, dowódca Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON , komendanci

centralnych ośrodków szkolenia lub wojskowych jednostek badawczo-rozwojowych, szefowie wojewódzkich sztabów wojskowych, komendanci żandarmerii

okręgów wojskowych, dowódcy 6 Brygady Desanto wo-Szturmowej i 7 Brygady Obrony Wybrzeża, komendanci baz materiałowo-technicznych , komendant Garnizonu m.st. Warszawy, komendant Centralnego Szpitala Klinicznego Wojskowej Akademii Medycznej

- w podległych im jednostkach wojskowych i jedno stkach podporządkowanych pod względem kadrowym

- na stanowiska oznaczone w etacie do stopnia wojskowego podpułkownika (komandora porucznika) włą­

cznie, z wyjątkiem zastępców dowódców pułków;

4) dowódcy brygad i pułków oraz dowódcy (szefowie)

jednostek zajmujący stanowiska oznaczone w etacie do

stopnia wojskowego pułkownika (komandora) lub stanowiska oznaczone w etacie dwoma stopniami wojskowymi podpułkownik-pułkownik (komandor porucz. nik-komandor) bez względu na stopień zaszeregowania

- w podległych im jednostkach wojskowych - na

stanowiska oznaczone w etacie do stopnia wojskowego

majora (komandora podporucznika) włącznie;

5) dowódcy samodzielnych batalionów (równorzędni)

- na stanowiska oznaczone w etacie do stopnia wojskowego kapitana (kapitana marynarki) włącznie , z wyjątkiem swoich zastępców .

2. Szef Departamentu Kadr wyznacza oficerów na sta ·

nowiska służbowe i zwalnia ze stanowisk w jednostkad

wojskowych nie podlegających i nie podporządkowanyd

pod względem kadrowym dowódcom (szefom) wymienionym w ust. 1 pkt 1 na stanowiska oznaczone w etaci e do

stopnia wojskowego pułkownika (komandora) włączni e ,

z wyjątkiem stanowisk, o których mowa w § 46.

§ 48. Chorążych i podoficerów zawodowych wyznaczają

na stanowiska

służbowe

i zwalniają ze stanowisk

-

Poz. 305

dowódcy

(szefowie)

jednostek

wojskowych

określeni

w § 47.

§ 49 . 1. Przy wyznaczaniu na stanowiska szefa komórki

prawnej lub radcy prawnego oraz zwalnianiu z tych stanowisk stosuje się wymagania określone w przepisach o obsłudze prawnej w wojsku.

2. Wyznaczanie na stanowiska kierownicze w wojskowej służbie zdrowia wymaga zasięgania opinii Rady Lekarskiej Wojskowej Izby Lekarskiej.

§ 50. Do przenoszenia żołnierza z jednostki wojskowej,

w której zajmuje stanowisko służbowe, do innej jednostki

uprawniony jest przełożony , któremu podlegają obie te

jednostki .

§ 51. 1. Do przenoszenia żołnierzy zawodowych na

stanowiska oznaczqne w etacie do stopnia wojskowego pułkownika (komandora) włącznie, z wyjątkiem stanowisk wymienionych w § 46, między poszczególnymi

okręgami wojskowymi (rodzajami sił zbrojnych) oraz instytucjami centralnymi uprawniony jest Szef Departamentu

Kadr.

2. Żołnierz zawodowy zajmujący stanowisko oznaczoqe w etacie do stopnia wojskowego majora (komandora

~ odporucznika) może być przeniesiony na stanowisko służ­

!owe do jednostki organizacyjnej podległej szefowi (dowójcy) wymienionemu w § 47 ust. 1 albo Prezesowi Izby

IVojskowej Sądu Najwyższego lub Naczelnemu Prokuratolowi Wojskowemu na podstawie porozumienia zainteresoIvanych szefów (dowódców). Szef (dowódca), który wystąpił o przeniesienie, zwalnia żołnierza zawodowego z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i kieruje do

dyspozycji szefa (dowódcy), który wyraził zgodę na jego

przyjęcie w celu liVyznaczenia na uzgodnione stanowisko

służbowe .

3. Szef Dep 3rtamentu Kadr wyznacza na stanowiska

służbowe albo kieruje do dyspozycji odpowiednich dowód-

ców (szefów) oficerów, o których mowa w ust. 1, pozostających bez przydziału służbowego.

§ 52. Na stanowiska służbowe oznaczone w etacie

dwoma stopniami wojskowymi w'{znacza i zwalnia z tych

stanowisk dowódca (szef) posiadający uprawnienia do wyznaczania i zwalniania ze stanowisk służbowych przewidzianych w etacie dla wyższego stopnia wojskowego.

§ 53. W Izbie Wojskowej Sądu Najwyższego, w sądach

wojskowych i wojskowych jednostkach organizacyjnych

prokuratury wyznaczają żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe nie wymienione w § 46 i zwalniają z tych

stanowisk odpowiednio Prezes Izby Wojskowej Sądu Najwyższego lub Naczelny Prokurator Wojskowy.

§ 54. 1. Minister Obrony Narodowej zwalnia ze stanowisk służbowych oficerów zawodowych zakwalifikowanych

na podyplomowe sh.: dia operacyjno-strategiczne w kraju lub

za granicą oraz wyznacza absolwentów tych studiów na

stanowiska służbowe. Oficer~w odbywających studia w kraju Minister Obrony Narodowej zalicza do etatowego stanu

zmiennego Akademii Obrony Narodowej, a skierowanych do

akademii wojskowych za granicą przenosi do swojej dyspozycji i kieruje do tych akademii.

§ 62. 1. Przekazywanie stanowiska

winno odbywać się osobiście.

służbowego

1111

po-

2. W razie nieuczestniczenia żołnierza w przekazywaniu

zajmowanego przez niego stanowiska służbowego, dowódca jednostki wojskowej zarządza komisyjne zdanie tego

stanowiska. Dowódca określa jednocześnie skład komisji

i zakres jej działania.

3. W zależności od potrzeb dowódca jednostki może

zarządzić komisyjne przekazywanie stanowiska także w

innych przypadkach, zwłaszcza gdy przekazanie dotyczy stanowiska związanego z odpowiedzialnością materialną.

4. Z komisyjnego przekazania stanowiska sporządza się

protokół. Jeżeli

przekazanie stanowiska odbywa się bez

udziału komisji, zdający i obejmujący stanowisko sporządza­

ją protokół. Protokoły przedstawia się bezpośredniemu przełożonemu.

5. Przekazanie stanowiska powinno

w terminie do piętnastu dni.

być

dokonane

§ 63. W przypadku wprowadzenia nowego etatu jedno-

stki wojskowej, dowódca tej jednostki wyznacza żołnierzy

zawodowych na stanowiska służbowe w ramach posiadanych kompetencji, a pozostałym powierza czasowe pełnienie

obowiązków służbowych na nowo wprowadzonych stanowiskach i występuje niezwłocznie do właściwego dowódcy

(szefa) z wnioskiem o wyznaczenie żołnierzy na te stanowiska określone w nowym etacie, a w stosunku do żołnierzy,

którzy nie zostali wyznaczeni na te stanowiska - z wnioskiem o przeniesienie.

§ 64. W przypadku wprowadzenia zmian do etatu jednostki wojskowej, powodujących zmianę nazwy stanowisk

służbowych, oznaczenia korpusów osobowych, grup albo

oznaczenia w etacie stopni wojskowych, żołnierzy zajmują­

cych te stanowiska wyznacza się na zmienione stanowiska.

§ 65. W przypadku rozformowania jednostki wojskowej, dowódca kieruje żołnierzy zawodowych zgodnie z rozkazem właściwego przełożonego, posiadającego uprawnienia w zakresie wyznaczania na stanowiska służbowe.

§ 66.

1. Minister Obrony Narodowej oraz dowódcy

określeni w § 47 ust. 1 pkt 1-3 i ust. 2 i § 53 oraz dowódcy

brygad mogą pozostawić w swojej dyspozycji żołnierza

zawodowego zwolnionego ze stanowiska służbowego przez

okres nie dłuższy niż dwa miesiące. W wyjątkowych przypadkach dowódca okręgu wojskowego lub rodzaju sił zbrojnych

może pozostawić w swojej dyspozycji żołnierza przez okres

nie dłuższy niż sześć miesięcy, a Minister Obrony Narodowej

i Szef Departamentu Kadr - dwanaście miesięcy.

2. Dowódcy wymienieni w § 47 ust. 1 pkt 4 i 5,

z wyjątkiem dowódców brygad, nie mogą pozostawiać

w swojej dyspozycji żołnierzy zawodowych zwolnionych ze

swoich stanowisk. Dowódcy ci niezwłocznie wyznaczają

żołnierzy zawodowych na inne stanowiska służbowe.

3. Dowódca jednostki wojskowej wykonujący rozkaz

o zwolnieniu żołnierza zawodowego ze służby wojskowej

wskutek wypowiedzenia stosunku służbowego przez żoł­

nierza zawodowego lub organ wojskowy, może utrzymywać

tego żołnierza w swojej dyspozycji przez okres wypowiedzenia.

Poz. 305

4. Żołnierze pozostający w dyspozycji mogą być kierowani przez dowódcę (szefa) , w którego dyspozycji pozostają, do wykonywania określonych przez niego zadań służ­

bowych.

Rozdział 5

Stan nieczynny

§ 67.

1. W stan nieczynny przenoszą

1) Minister Obrony Narodowej -żołnierzy w służbie stałej

zajmujących stanowiska, na które wyznacza i z których

zwalnia Minister Obrony Narodowej;

2) Szef Departamentu Kadr - pozostałych żołnierzy w słu­

żbie stałej.

2. Żołnierza zawodowego przeniesionego w stan nie czynny zwalnia się z zajmowanego stanowiska służbowego

i przenosi na wykaz żołnierzy w stanie nieczynnym prowadzony przez

1) Szefa Departamentu Kadr - dla żołnierzy wymienionych wart. 21 ust. 1 ustawy;

2) dowódcę jednostki wojskowej, w której pełnią służ­

bę - dla żołnierzy wymienionych wart. 21 ust. 2 ustawy.

§ 68. 1. Podstawę przeniesienia w stan nieczynny żoł­

nierza w służbie stałej w przypadkach określonych wart. 21

ust. 1 ustawy stanowią dokumenty potwierdzające

1) wybór, powołanie lub mianowanie żołnierza zawodowego na kierownicze stanowisko państwowe;

2) skierowanie żołnierza zawodowego do pracy za granicą

w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym, urzę­

dzie konsularnym lub innym przedstawicielstwie;

3) wybranie żołnierza zawodowego na posła na Sejm lub

senatora;

4) podjęcie zatrudnienia przez żołnierza zawodowego

w administracji rządowej .

2. Podstawę przeniesienia w stan nieczynny żołnierza

w służbie stałej w przypadkach określonych wart. 21 ust.

2 ustawy stanowi

1) wniosek żołnierza określający niezbędny czas sprawowania osobistej opieki nad najbliższym członkiem rodziny, wraz z opinią lekarską lub innym dokumentem

potwierdzającym konieczność sprawowania osobiście

przez żołnierza tej opieki;

2) orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej stwierdzające

niezdolność żołnierza do zawodowej służby wojskowej

przez określony czas wraz z opinią tej komisji uzasadniającą przypuszczenie, że żołnierz zawodowy odzyska

zdolność do tej służby po upływie ustalonego w orzeczeniu okresu niezdolności, oraz pisemna zgoda żoł­

nierza zawodowego na przeniesienie go w stan nieczyn ny.

§ 69. 1. Najbliższymi członkami rodziny, o których mo wa w § 68 ust. 2 pkt 1, są

1) małżonek, dziecko lub rodzice - w razie ich choroby,

inwalidztwa wymagającego opieki drugiej osoby lub

nieszczęśliwego wypadku;

-

2) dziecko do lat 8 czasowej opieki.

1112

w razie pozbawienia go dotych-

-

Poz. 305

udzielone na wniosek żołnierza zawodowego lub kierownika

skierowany do dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni zawodową służbę wojskową.

zakładu pracy -

2. Przeniesienie w stan nieczynny żołnierza zawodowego w celu sprawowania osobistej opieki nad najbliższym

członkiem rodziny może nastąpić tylko wówczas, gdy z tym

żołnierzem nie zamieszkują członkowie rodziny, którzy mogą

taką opiekę zapewnić, a VI. przypadku konieczności zapewnienia opieki dziecku - gdy żołnierz jest samotny albo gdy

małżonek z powodu choroby lub pozbawienia władzy rodzicielskiej nie może sprawować opieki nad dzieckiem i gdy nie

ma innych członków rodziny wspólnie zamieszkałych, którzy

mogliby zapewnić mu opiekę .

§ 70. W rozkazie personalnym o przeniesieniu żołnierza

zawodowego w stan nieczynny określa się okres, na jaki

następuje przeniesienie w stan nieczynny.

§ 71 . 1. Żołnierz zawodowy niezwłocznie zawiadamia

organ wojskowy, który przeniósł go w stan nieczynny,

o ustaniu przyczyny uzasadniającej jego pozostawanie w tym

stanie.

2. W czasie przebywania w stanie nieczynnym żołnierz

zawodowy zawiadamia organ wojskowy, o którym mowa

w § 67 ust. 2, o faktach powodujących zmianę w ewidencji

prowadzonej przez ten organ.

§ 72. 1. Powrót ze stanu nieczynnego następuje poprzez

wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe

lub przeniesienie do dyspozycji dowódcy jednostki.

2. Dzień powrotu żołnierza zawodowego do czynnej

służby wojskowej dowódca jednostki wojskowej ogłasza

w rozkazie dziennym.

§ 73. 1. Żołnierze zawodowi przeniesieni w stan nieczynny nie występują w umundurowaniu, odznakach i oznakach wojskowych.

2. Żołnierze zawodowi przeniesieni w stan nieczynny

posiadanych stopni wojskowych z okreś­

leniem "w stanie nieczynnym".

mogą używać

§ 74. 1. Żołnierze zawodowi przeniesieni w stan nieczynny wykorzystują urlopy wypoczynkowe w czasie przebywania w tym stanie.

2. Po powrocie ze stanu nieczynnego żołnierze zawodowi wykorzystują należne im w bieżącym roku kalendarzowym urlopy wypoczynkowe. Na poczet tych urlopów zalicza

się urlopy wypoczynkowe wykorzystane za bieżący rok

w czasie pozostawania w stanie nieczynnym.

§ 75. Żołnierzom zawodowym przeniesionym w stan

nieczynny przysługują uprawnienia i świadczenia należne

żołnierzom zawodowym, z ograniczeniem wynikającym z art.

22 ust. 1 pkt 2 ustawy oraz ograniczeniem ustanowionym na

podstawie art. 63 ustawy.

Rozdział 6

Praca dodatkowa żołnierzy zawodowych oraz uczestnictwo we władzach podmiotów gospodarczych

2. W zezwoleniu określa się miejsce pracy, okres oraz

wymiar czasu pracy, w jakim żołnierz może wykonywać pracę

dodatkową·

3. Dowódca jednostki wojskowej, który udzielił zezwolenia na pracę zarobkową, może je cofnąć w każdym czasie,

jeżeli ustały przyczyny uzasadniające udzielenie tego zezwolenia, określone wart. 49 ust. 3 ustawy, zapewniając

żołnierzowi odpowiedni czas potrzebny do rozwiązania stosunku pracy lub innego stosunku prawnego w dodatkowym

miejscu pracy.

§ 77. 1. Żołnierze zawodowi posiadający szczególnie

przydatne kwalifikacje mogą być zatrudniani dodatkowo

w jednostkach wojskowych na stanowiskach pracowników

cywilnych, na których wymagane są takie kwalifikacje.

2. Zatrudnienie może obejmować nie więcej niż połowę

wymiaru czasu pracy na określonym stanowisku pracownika

cywilnego i mieć miejsce poza jednostką wojskową, w której

żołnierz zawodowy pełni służbę, oraz poza jednostką bezpośrednio podległą .

3. Z wnioskiem o zatrudnienie, o którym mowa w ust. 1,

występuje dowódca (szef, komendant) jednostki (instytucji,

szkoły) wojskowej, w której żołnierz ma być zatrudniony, lub

zainteresowany żołnierz.

§ 78. 1. Właściwymi do udzielania żołnierzom zawo dowym zezwoleń na wejście w skład władz spółek, fundacji

i innych podmiotów gospodarczych są dowódcy (szefowie,

komendanci) uprawnieni do wyznaczania na stanowiska

służbowe, na których żołnierze ci pełnią służbę .

2. W zezwoleniu określa się nazwę i siedzibę spółki,

fundacji lub innego podmiotu gospodarczego.

§ 79. Zezwolenie na wejście żołnierza zawodowego

w skład władz spółek, fundacji i innych podmiotów gos podarczych może być udzielone, jeżeli nie jest to sprzeczne

z interesem Sił Zbrojnych oraz nie koliduje z wykonywaniem

przez żołnierza zadań służbowych.

§ 80. 1. Zezwolenia, o którym mowa w § 78, udziela się

na wniosek żołnierza zawodowego albo na wniosek władz

spółki, fundacji lub innego podmiotu gospodarczego.

2. Dowódca, który udzielił zezwolenia, może je cofnąć

w każdym czasie, jeżeli ustały przyczyny uzasadniające

udzielenie tego zezwolenia, zapewniając żołnierzowi zawodowemu czas niezbędny do wystąpienia z władz spółki,

fundacji lub innego podmiotu gospodarczego.

Rozdział 7

Opiniowanie służbowe żołnierzy zawodowych

§ 81. Żołnierze zawodowi podlegają opiniowaniu służ­

bowemu, które obejmuje opiniowanie okresowe oraz opiniowanie specjalne.

§ 82. Przełożeni, kierując się względami dobra służby,

§ 76. 1. Zezwolenie na pracę zarobkową, w przypad-

kach wymienionych wart. 49 ust. 3 ustawy, może być

wydają o żołnierzu opinię rzetelną, obiektywną i sprawied-

liwą·

-

§ 83. 1. Treść opinii służbowej jest dostępna dla zainteresowanego żołnierza zawodowego i innych osób okreś­

lonych w odrębnych przepisach .

2. Podawanie treści opinii służbowej o żołnierzu zawodowym do wiadomości publicznej jest niedopuszczalne.

§ 84. 1. Opiniowanie okresowe służy

1) do ustalania przydatności żołnierza zawodowego na

zajmowanym stanowisku służbowym oraz określania

dalszego przebiegu jego służby wojskowej;

2) jako podstawa doboru kandydatów na stanowiska służ­

bowe.

2. Wyniki opiniowania okresowego służą do

1) wyłaniania rezerwy kadrowej oraz żołnierzy szczególnie

uzdolnionych;

2) uzasadniania wniosków o przeniesienie na inne stanowisko służbowe, mianowanie na kolejny stopień wojs kowy oraz nadanie odznaczenia.

§ 85. 1. Żołnierze zawodowi podlegają opiniowaniu

okresowemu corocznie, z tym że co trzy lata w rozszerzonym zakresie, a przez kolejne dwa lata w skróconym zakre sie.

2. Żołnierze kończący studia (naukę) w szkołach wojskowych podlegają opiniowaniu okresowemu na zakończenie

studiów (nauki) .

3. Żołnierz zawodowy nie podlega opiniowaniu okresowemu

1) w razie przebywania przez cały okres opiniodawczy

w stanie nieczynnym, na urlopie bezpłatnym lub wychowawczym;

2) w roku zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.

§ 86. 1. W rozszerzonej opinii okresowej uwzględnia

się

1) stan i rozwój kwalifikacji zawodowych żołnierza ;

2) ocenę cech osobowości żołnierza wpływających na

wykonywanie zadań służbowych;

3)

sprawność, kondycję fizyczną i stan zdrowia żołnierza ;

4)

ocenę realizacji zadań służbowych w minionym roku ,

w tym zwłaszcza osiągnięte wyniki w służbie;

5)

prognozę

dalszego przebiegu służby wojskowej żoł­

nierza.

2. W skróconej opinii okresowej uwzględnia się

1) sprawność, kondycję fizyczną i stan zdrowia;

2) ocenę realizacji zadań służbowych w minionym roku,

w tym zwłaszcza osiągnięte wyniki w służbie;

3) przydatność żołnierza na zajmowanym stanowisku służ­

bowym.

3. Przy opiniowaniu dowódców (szefów, komendan tów, kierowników) , na których spoczywa obowiązek opinio wania, należy dodatkowo ocenić ich umiejętność opiniowania (oceniania ludzi) oraz trafność prognozowania przebiegu

służby wojskowej podwładnych żołnierzy .

Poz. 305

§ 87. 1. Rozszerzoną opinię okresową, o której mowa

w § 86 ust. 1, sporządzają

1) w odniesieniu do oficerów zawodowych

a)

bezpośredni

przełożony oficera jako pierwszy

z uwzględnieniem opinii przełożonego

sprawującego nadzór specjalistyczny nad opiniowanym z bezpośrednio wyższego szczebla dowodzenia

do szczebla związku taktycznego włącznie;

opiniujący,

b) kolejny przełożony wyższego szczebla - jako drugi

opiniujący, który zatwierdza opinię, uzupełnia ją lub

zmienia;

2) w odniesieniu do chorążych oraz podoficerów- bezpośredni przełożony.

2. Drugi opiniujący, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. bL

opiera swoją opinię na znajomości opiniowanego i jego

pracy albo na podstawie wyników przeprowadzonych inspekcji, kontroli itp.

3. Dowódcy okręgów wojskowych i rodzajów sił zbrojnych oraz szefowie instytucji centralnych Ministerstwa

Obrony Narodowej, stosownie do posiadanych uprawnień

do wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służ­

bowe, dla celów opiniowania okresowego ustalają przełożo­

nych, którzy będą kolejnymi opiniującymi oficera - jeżeli nie

wynika to z odrębnych ustaleń.

§ 88. Rozszerzoną opinię okresową, o której mowa

w § 86 ust. 1, o oficerach zajmujących stanowiska kierownicze w jednostkach organizacyjnych poza Ministerstwem

Obrony Narodowej sporządzają bezpośredni przełożeni z tytułu pełnienia służby wojskowej przez tych oficerów, okreś­

leni w odrębnych przepisach . Przełożeni ci zwracają się do

kierowników instytucji cywilnych o sporządzenie opinii na

piśmie o tych oficerach. Opinie te stanowią integralną część

rozszerzonej opinii okresowej.

§ 89. 1. Skróconą opinię okresową, o której mowa

w § 86 ust. 2, sporządza bezpośredni przełożony żołnierza

zawodowego.

2. Skróconą opinię okresową o żołnierzu zawodowym

wyznaczonym na stanowisko służbowe w jednostce organizacyjnej poza Ministerstwem Obrony Narodowej sporządza jego przełożony z tytułu pełnienia zawodowej służby

wojskowej.

§ 90. 1. Komendanci szkół wojskowych ustalają dla

celów opiniowania okresowego przełożonych, którzy będą

pierwszymi i drugimi opiniującymi żołnierzy kończących

studia (naukę) w tych szkołach .

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy komendantów podoficerskich szkół zawodowych.

§ 91. Opinię okresową o zastępcach dowódców okrę­

gów wojskowych i rodzajów sił zbrojnych, szefach rodzajów

wojsk i służb, szefach oddziałów (samodzielnych wydziałów) oraz głównych specjalistach bezpośrednio podległych

dowódcom okręgów wojskowych i rodzajów sił zbrojnych,

a także o oficerach zajmujących stanowiska od szefa oddziału

(samodzielnego wydziału) wzwyż w instytucjach centralnych bezpośrednio podległych Ministrowi Obrony Narodowej sporządzają tylko bezpośredni przełożeni.

-

§ 92.

1114

1. Opinię okresową sporządza bezpośredni prze-

łożony, któremu żołnierz zawodowy podlega co najmniej rok.

Poz. 305

s i ęwzięciach organizacyjno-szkoleniowych poza jednostką wojskową, w której pełni służbę ;

Opinia może być sporządzona przed upływem roku, nie

wcześniej jednak niż po sześciu miesiącach, jeżeli przełożony

ten uzna, że może sporządzić taką opinię .

5) przed mianowaniem chorążego lub podoficera na stopień oficerski w innym trybie niż w związku z zakoń­

czeniem studiów w wyższej szkole wojskowej;

2. Opinię okresową można sporządzić o żołnierzu, jeżeli

6) uznania braku przydatnośc i do zawodowej sł użby wojs kowej, nie wcześniej niż po trzech miesiącach pełnienia

służby stałej w okresie próbnym lub służby kontraktowej

w trakcie pierwszego kontraktu ;

zajmował stanowisko służbowe co najmniej rok; przepis ust.

1 stosuje się odpowiednio.

§ 93. 1. Żołnierza zawodowego zapoznaje z opinią

okresową

bezpośredni

przełożony.

Zapoznanie

żołnierza

kończącego studia (naukę) w szkole wojskowej następuje co

najmniej na miesiąc przed zakończeniem tych studiów (nauki).

2. Żołnierz potwierdza zapoznanie się z opinią okresową

podpisem na tej opinii. W razie odmowy

złożenia podpisu, zapoznający z opinią czyni na niej adnotację o tej odmowie.

własnoręcznym

7) wystąpienia o opinię przez sąd, prokuratora, Żan­

darmerię Wojskową lub Wojskowe Służby Informacyjne;

8) zwolnienia z zawodowej służby wojskowej .

2. Opiniowanie specjalne ma na celu ocenę służby

wojskowej żołnierza, wykazanych przez niego umiejętności

(uzdolnień) oraz osiąganych wyników.

§ 96. 1. Opinię specjalną sporządza bezpośredni prze -

§ 94. 1. Odwołanie od opinii okresowej wnosi się do

bezpośredniego przełożonego opiniującego, a jeżeli opiniujących było

dwóch - do bezpośredniego

drugiego opiniującego.

przełożonego

2. Odwołanie wniesione po terminie określonym wart.

25 ust. 3 ustawy nie podlega rozpoznaniu.

3. Przełożony, do którego wniesiono odwołanie, rozpatruje je osobiście lub powołuje komisję; komisja przedstawia swoje wnioski w przedmiocie odwołania .

4. W skład komisji powołuje się żołnierzy zawodowych

posiadających stop i eń wojskowy co najmniej równy stop-

niowi wojskowemu posiadanemu przez żołnierza składające­

go odwołanie . W skład komisji powołuje się także osobę

wskazaną przez żołnierza , który wniósł odwołanie, bez

względu na posiadany stopień wojskowy. W skład komisji

nie powołuje się przełożonych , którzy wydali opinię okreso wą będącą przedmiotem odwołania.

5.

Przełożony rozpatrujący odwołanie

łożony

opiniowanego, z wyjątkiem przypadku, o którym

mowa w § 97.

2. Opinię specjalną o żołnierzu zawodowym będącym

na praktyce (stażu), kursie lub ćwiczen i ach poza jednostką

wojskową sporządza bezpośredni przełożony i w ciągu

trzydziestu dni od zakończenia praktyki (stażu), kursu lub

ćwiczenia przesyła do jednostki wojskowej , w której żołnierz

pełni służbę .

3. Opinie specjalne o oficerach - słuchaczach akademii

wojskowych, odbywających praktykę w jednostkach wojskowych, przesyła się w terminie określonym w ust. 2 do

właśc i wych akademii, a o oficerach - słuchaczach akademii

wojskowych za granicą, odbywających praktykę w jednostkach wojskowych w kraju - do Departamentu Kadr.

§ 97 . Opinię specjalną o żołnierzu zawodowym dla

potrzeb sądu, prokuratora, Żandarmerii Wojskowej lub Wojskowych Służb Informacyjnych sporządza dowódca (szef,

komendant) jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni

służbę ·

1) zmienia lub uzupełnia opinię;

2) utrzymuje w mocy opinię .

6. Odwołanie od opinii okresowej powinno być rozpatrzone w ciągu trzydziestu dni od daty jego wniesienia.

7. O sposobie załatwienia odwołania zawiadamia się

pisemnie żołnierza, który wniósł odwołanie .

§ 95. 1. Żołnierz zawodowy podlega opiniowaniu spe-

cjalnemu w razie

1) ukończenia stacjonarnych studiów podyplomowych,

wyższych kursów doskonalenia oficerów oraz zakoń­

czenia praktyki (stażu). trwających co najmniej sześć

miesięcy;

2) ukończenia podoficerskiej szkoły zawodowej;

§ 98. Opin i ę specjalną o żołnierzu zwolnionym z zawo dowej służby wojskowej wręcza się temu żołnierzowi .

§ 99. 1. Z opinią specjalną zapoznaje żołnierza jego

przepis § 93 ust. 2 stosuje się

bezpośredni przełożony;

odpowiednio.

2. Do odwołań od opinii specjalnej stosuje się odpowiednio przepisy § 94.

§ 100. Wzory dokumentów opiniodawczych oraz sposoby i terminy ich sporządzania określają odrębne przepisy.

Rozdział 8

Urlopy żołnierzy zawodowych

3) zakończenia praktyki w jednostce wojskowej, odbywanej w ramach studiów w wyższej szkole wojskowej;

§ 101 . 1. Żołnierz zawodowy, oprócz urlopu wypo czynkowego określonego wart. 53 ustawy, może otrzymać

urlop

4) uczestniczenia przez żołnierza będącego na przydziale

mobilizacyjnym w ćwiczeniach lub innych przed-

1) dodatkowy;

2) zdrowotny;

-

3)

1115

Poz. 305

okolicznościowy;

4) krótkoterminowy w drodze wyróżnien i a.

2. Żołnierzowi w służbie stałej. niezależnie od urlopów

określonych w ust. 1, p rzysługuje urlop

1) ze względów służbowych : przeniesieniowy i szkoleniowy;

2)

-

bezpłatny;

§ 106. 1. Urlopu dodatkowego w wymiarze 15 dn i

udziela się corocznie żołnierzom zawodowym

1) pełniącym służbę w jednostkach desantowo-szturmowych lub innych jednostkach, jeżeli wykonal i określoną

w odrębnych przepisach liczbę skoków ze spadochro nem;

3) z innych ważnych przyczyn.

2) zajmującym stanowiska instruktorów szkolen ia spadochronowego;

3. Żołnierzowi zawodowemu - kobiecie, niezależnie

od urlopów określonych w ust. 1 i 2, przysługuje

3) wchodzącym w skład czynnych załóg okrętów podwodnych;

1) urlop macierzyński;

4) zajmującym stanowiska nurków (płetwonu r ków) oraz

stanowiska lekarzy (instruktorów sanitarnych) zabezpieczających nurkowanie, którzy systematycznie nur kują lub przebywają w komorze dekompresyjnej. a także

żołnierzom nie zajmującym stanowisk nurków i płet ­

wonurków, którzy z przyczyn służbowych wykonują

czynności nurka lub płetwonurka, jeżeli w ciągu roku

przebywali pod wodą przez czas określony w odrębnych

przepisach;

2) na jej wn iosek urlop wychowawczy

- w wymiarze i na zasadach określonych w przepisach

prawa pracy.

§ 102. 1. Żołn i erzom zawodowym udzielają urlopów

dowódcy jednostek wojskowych , w których żołnierze ci

pełnią służbę, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej .

2. Żołnierzom zawodowym -

absolwentom szkół

kształcących kandydatów na żołnierzy zawodowych pierw-

szego urlopu wypoczynkowego udziela komendant szkoły

po powołaniu ich do zawodowej służby wojskowej .

3. Udzielenie żołnierzowi zawodowemu urlopu ogłasza

w rozkazie dziennym dowódcy jednostki wojskowej

z podaniem rodzaju urlopu i czasu jego trwania .

się

4. W rozkazie dziennym ogłasza się również zmiany

5) wchodzącym w skład czynnych załóg trałowców , kut rów rakietowych i torpedowych oraz żołnierzom zawodowym specjalistom i dowódcom ze sztabów nadrzęd­

nych do stanowiska etatowego dowódcy flotylli włącz ­

nie - jeżeli brali udział w trałowaniach bojowych lub

pływali na okrętach podwodnych w zanurzaniu albo na

kutrach rakietowych lub torpedowych co najmniej 60

godzin w danym roku kalendarzowym .

dotyczące udzielonego urlopu (przesunięcie urlopu na inny

2. Urlopu dodatkowego udziela się corocznie również

termin, odwołanie z urlopu itp.).'

żołnierzom zawodowym

§ 103. Do wymiaru urlopu wypoczynkowego nie wlicza

urlopów otrzymanych w czasie pełnienia służby kandydackiej oraz podczas odbywania nadterminowej zasadniczej 'służby wojskowej .

się

§ 104. 1. Żołnierzowi powołanemu do służby zawodowej pierwszego urlopu wypoczynkowego udziela się w roku

kalendarzowym, w którym został powołany. Na poczet tego

urlopu zalicza się wykorzystany przez żołnierza urlop wypoczynkowy, przysługujący mu za ten rok z tytułu poprzedniej

służby lub pracy,. z wyjątkiem przypadków określonych

w § 103.

2. Żołnierzowi, który przed powolaniem do zawodowej

służby wojskowej wykorzystał już za dany rok kalendarzowy

urlop wypoczynkowy w miejscu poprzedn iej służby lub pracy

albo otrzymał tam ekwiwalent pieniężny za nie wykorzystany

urlop, pierwszego urlopu wypoczynkowego udziela się

w następnym roku kalendarzowym.

§ 105. 1. Żołnierz zawodowy zajmujący stanowisko

naukowo -dydaktyczne, dydaktyczne lub naukowe w wyższej szkole wojskowej oraz stanowisko naukowe i badawczo-techniczne w wojskowej jednostce badawczo-rozwojowej albo w innej jednostce organizacyjnej, której statutowa

działalność obejmuje prowadzenie prac naukowych i badawczo-rozwojowych, otrzymuje corocznie urlop dodatkowy

w wymiarze 12 dni, jeżeli posiada co najmniej tytuł zawodowy oficera dyplomowanego; magistra lub równorzędny .

2. Urlop dodatkowy w wym iarze 12 dni przysługuje

zawodowym zajmującym stanowiska

służbowe w centralnych ośrodkach szkolenia, jeżeli spełniają

warunki określone w ust. 1.

również żołn i erzom

1) wykonującym zadania w komorach wysokich i niskich

ciśnień, w zakładach i laboratoriach, w których stosuje

się izotopy promieniotwórcze, oraz w zasięgu promieni

rentgenowskich - w wymiarze godzin określonym

w odrębnych przepisach;

2) wykonującym zadania w laboratoriach i pracowniach

stacji sanitarno -epidemiologicznych oraz w laborato riach materiałów pędnych i smarów, a także przy ob słudze sprzętu radiolokacyjnego, jeżeli przepracowali

minimum połowę obowiązującego ich czasu pracy;

3)

pełniącym służbę w wojskowych zakładach opieki zdrowotnej przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych chorym

na gruźlicę.

3. Żołnierzom zawodowym wymienionym w ust . 2

urlopu dodatkowego udzielają dowódcy jednostek woj skowych w zależności od ustalonego, w trybie okr eś l o­

nym w odrębnych przepisach, stopnia szkodliwośc i w wymiarze

1)

5 dni -

przy pierwszym stopniu szkodliwości ;

2)

7 dni -

przy drugim stopn iu szkodliwości;

3) 10 dni -

przy trzecim stopniu szkodliwości ;

4) 15 dni -

przy czwartym stopniu szkodliwości .

§ 107. 1. Urlopu dodatkowego w wymiarze 15 dn i

rocznie udziela się ponadto żołnierzom zawodowym nie

wymienionym w § 106, pełniącym służbę w warunkach

uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, określonych wodrębnych przepisach .

2. Uprawnienia do urlopu, o których mowa w ust. 1,

stwierdza Szef Departamentu Kadr na wniosek dowódcy

okręgu wojskowego (rodzaju sił zbrojnych), szefa instytucji

centralnej lub szefa rodzaju wojska (służby) zgłoszony w porozumieniu z Szefem Służby Zdrowia w wymiarze okreś­

lonym w § 106 ust. 3.

§ 108. 1. Żołnierzom zawodowym, w zależności od

okresu czynnej służby wojskowej - udziela się corocznie

urlopu dodatkowego w wymiarze

1) 5 dni kalendarzowych wojskowej;

po osiągnięciu 15 lat służby

2) 10 dni kalendarzowych wojskowej;

po osiągnięciu 20 lat służby

3) 15 dni kalendarzowych wojskowej.

po osiągnięciu 25 lat służby

2. Żołnierzom zawodowym - kombatantom przysługu­

je urlop dodatkowy w wymiarze 10 dni rocznie.

§ 109. 1. Do wymiaru urlopu wypoczynkowego oraz

urlopu dodatkowego nie wlicza się innych urlopów, z zastrzeżeniem ust. 3.

2. W razie zbiegu uprawnlen do urlopów dodatkowych z różnych tytułów, żołnierzowi zawodowemu przysługuje tylko jeden urlop w wymiarze najkorzystniejszym.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się w razie zbiegu uprawnienia do urlopu dodatkowego z tytułu pełnienia służby

w warunkach uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia,

przewidzianego dla żołnierzy zawodowych określonych

w § 106 i 107, z uprawnieniem do urlopu dodatkowego

z innego tytułu.

§ 110. Urlop dodatkowy w wymiarze do 12 dni nie

może obejmować więcej niż jeden dzień ustawowo wolny od

pracy, a urlop dodatkowy w wymiarze 15 dni dwa dni ustawowo wolne od pracy.

więcej niż

§ 111 . 1. Żołnierzowi zawodowemu, który w danym

roku kalendarzowym wykorzystał urlop dodatkowy, a następnie nabył w tym samym roku prawo do tego urlopu

w wyższym wymiarze, przysługuje prawo do urlopu w wyższym wymiarze z zaliczeniem urlopu dotychczas wykorzystanego.

2. Prawo do urlopu dodatkowego żołnierz zawodowy

nabywa z dniem zaistnienia przyczyn uzasadniających udzielenie tego urlopu .

3. Żołnierzowi zawodowemu, który nabył prawo do

urlopu dodatkowego w danym roku kalendarzowym i nie

wykorzystał go przed przeniesieniem na inne stanowisko

służbowe, na którym urlop ten nie przysługuje, udziela się

tego urlopu w ciągu trzech miesięcy od dnia przeniesienia.

§ 112. Dowódca uprawniony do udzielania urlopów

sporządza

w końcu roku plan urlopów wypoczynkowych

i dodatkowych podległych mu żołnierzy zawodowych na

następny rok kalendarzowy.

§ 113. Żołnierzowi zawodowemu, który ma być skierowany do wyższej szkoły wojskowej lub na inne szkolenie,

trwające co najmniej sześć miesięcy przypadających na drugą

-

Poz. 305

połowę roku kalendarzowego, udziela się urlopu należnego

w danym roku kalendarzowym przed skierowaniem go do

szkoły lub na szkolenie.

§ 114. 1. Odwołanie żołnierza zawodowego z urlopu

wypoczynkowego z ważnych względów służbowych następuje na podstawie przekazanego telegraficznie lub telefonicznie polecenia dowódcy jednostki wojskowej. W przypadku braku pewności, że polecenie do żołnierza dotarło,

stosuje się inne środki zawiadamiania .

2. Dowódca jednostki wojskowej, który odwołał żoł­

nierza z urlopu wypoczynkowego lub wstrzymał mu udzielenie urlopu w całości lub w części, ogłasza ten fakt w rozkazie

dziennym, podając w nim przyczynę odwołania lub wstrzymania urlopu .

3. Żołnierzowi, który został odwołany z urlopu wypoczynkowego w myśl art. 55 ustawy, przysługuje

1) powtórny przejazd na koszt wojska dla wykorzystania

pozostałej części przerwanego urlopu;

2) na jego wniosek zwrot innych kosztów poniesionych

przez żołnierza, spowodowanych bezpośrednio odwołaniem go z urlopu.

§ 115. 1. Dowódca jednostki wojskowej udziela żoł­

nierzowi zawodowemu urlopu wypoczynkowego i dodatkowego w tym samym roku kalendarzowym, w którym urlop

przysługuje, w zasadzie na jeden nieprzerwany okres.

2. Jeżeli przemawia za tym interes służby albo ważny

interes żołnierza, można udzielić żołnierzowi urlopu wypoczynkowego w częściach.

§ 116. Przesunięcie żołnierzowi zawodowemu urlopu

na pierwsze trzy miesiące następnego roku kalendarzowego

może nastąpić za zgodą dowódcy okręgu wojskowego

(rodzaju sił zbrojnych), szefa instytucji centralnej lub szefa

rodzaju wojska (służby), a na okres dłuższy-za zgodą Szefa

Departamentu Kadr.

§ 117. 1. Żołnierzowi zawodowemu nie udziel l się

urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego w okresie zwolnienia go od zajęć służbowych wskutek choroby lub z innych przyczyn albo w okresie przebywania na innym urlopie.

Za zwolnionego od zajęć służbowych wskutek choroby

uważa się również żołnierza uznanego przez wojskową

komisję lekarską za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej .

2. Jeżeli żołnierz zawodowy nie może wykorzystać

urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego w całości lub

w części w ustalonym terminie z powodu usprawiedliwionej

nieobecności w służbie , a w szczególności z powodu choroby powodującej czasową niezdolność do zajęć służbowych,

dowódca przesuwa urlop na termin późniejszy, nie przekraczający jednak trzech miesięcy od ustan Ia przyczyny

uzasadniającej przesunięcie .

§ 118. 1. Jeżeli żołnierz zawodowy zachorował w czasie przebywania na urlopie wypoczynkowym lub dodat;

kowym, dowódca jednostki wojskowej przesuwa na wniosek

żołnierza urlop o czas trwania choroby, jeżeli trwała ona co

najmniej 3 dni, na okres następujący bezpośrednio po

wyzdrowieniu lub na okres późniejszy .

-

2. Przesunięcie urlopu o czas trwania choroby następu­

je na podstawie przedłożonego przez żołnierza świadectwa

lekarskiego, stwierdzającego chorobę i czas jej trwania.

§ 119. Żołnierzowi zawodowemu, który nie wykorzystał przysługującego mu w danym roku kalendarzowym urlo-

pu wypoczynkowego lub dodatkowego z powodu odbywania kary ograniczenia wolności, urlopu udziela się w ciągu

trzech miesięcy od dnia odbycia tej kary.

§ 120. Urlopu zdrowotnego udziela się żołnierzowi zawodowemu na zasadach i w trybie przewidzianych wodręb­

nych przepisach.

§ 121. 1. Żołnierzowi zawodowemu udziela się urlopu okolicznościowego w celu zawarcia związku małżeńs­

kiego, w przypadku urodzenia się dziecka, ślubu dziecka

(własnego, przysposobionego, pasierba, dziecka obcego

przyjętego na wychowanie i utrzymanie, w tym także w ramach rodziny zastępczej), a także z powodu pogrzebu

małżonka, dziecka, rodziców, teściów, dziadków i opiekunów. Urlopu okolicznościowego można także udzielić żoł­

nierzowi zawodowemu dla załatwienia ważnych spraw osobistych albo w innych przypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie.

2. W razie pełnienia służby poza miejscem stałego

zamieszkania, żołnierzowi zawodowemu przysługuje raz

w miesiącu urlop okolicznościowy w celu odwiedzenia

rodziny. Rodzinę w rozumieniu niniejszego przepisu stanowią: żona, mąż, dzieci wymienione w ust. 1 do czasu

założenia własnej rodziny, a także pozostający na wyłącznym

utrzymaniu żołnierza jego rodzice, dziadkowie lub opiekunowie.

3. Urlop, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje

w miesiącu, w którym żołnierz wykorzystuje urlop wypoczynkowy w wymiarze co najmniej 14 dni lub urlop dodatkowy.

4. Czas trwania urlopu okolicznościowego, z wyjątkiem

przypadku, o którym mowa w ust. 5, może wynosić od

jednego do pięciu dni kalendarzowych. W urlopie okolicznościowym, o którym mowa w ust. 2, musi być co najmniej

jeden dzień roboczy. Wymiar urlopu przeznaczonego na

odwiedzenie rodziny jest uzależniony od odległości do

miejsca stałego zamieszkania żołnierza.

5. Żołnierz zawodowy ubiegający się o wybór na posła

na Sejm lub senatora otrzymuje urlop okolicznościowy na

czas trwania kampanii wyborczej na podstawie zaświad­

czenia właściwej komisji wyborczej o zarejestrowaniu żoł­

nierza jako kandydata.

§ 122. Zasady udzielania i wykorzystania krótkoterminowego urlopu w drodze wyróżnienia określają odrębne

przepisy.

§ 123. 1. Urlopu przeniesieniowego udziela się żołnie­

rzowi w służbie stałej wyznaczonemu na stanowisko służ­

bowe, jeżeli związane jest z tym przeniesienie się do innej

miejscowości.

2. Urlopu przeniesieniowego udziela się w wymiarze od

3 do 7 dni kalendarzowych w zależności od odległości

miejscowości, w której żołnierz będzie pełnił służbę, oraz

warunków służbowych, osobistych i przewozowych.

Poz. 305

3. Urlopu przeniesieniowego udziela dowódca jednostki wojskowej. w której żołnierz został wyznaczony na

stanowisko służbowe, bezpośrednio po zameldowaniu się

żołnierza w tej jednostce, chyba że względy służbowe lub

osobiste żołnierza wymagają udzielenia tego urlopu w terminie późniejszym.

§ 124. 1. Urlopu szkoleniowego udziela się żołnierzowi

w służbie stałej, który uzyskał zezwolenie na pobieranie poza

siłami zbrojnymi nauki (odbywanie studiów) w szkole,

jednostce badawczo-rozwojowej lub na kursie i naukę tę

pobiera (odbywa studia). jak również uzyskał zezwolenie na

przeprowadzenie poza siłami zbrojnymi przewodu doktorskiego lub habilitacyjnego.

2. Urlop szkoleniowy jest przeznaczony na udział w

obowiązkowych, przygotowanie się i złożenie

egzaminów, przygotowanie pracy dyplomowej. przygoto wanie się i złożenie egzaminu dyplomowego oraz na naukę

zajęciach

własną·

§ 125.

1. Wymiar urlopu szkoleniowego wynosi

1) na przygotowanie się do egzaminu wstępnego (rozmowy kwalifikacyjnej) i jego złożenie oraz załatwienie

spraw związanych z przyjęciem na naukę lub studia

w szkole ponadpodstawowej lub wyższej - 14 dni;

2) w szkołach ponadpodstawowych roku szkolnym;

14 dni w każdym

3) w szkołach wyższych, w każdym roku studiów, odbywanych w systemie zaocznym - 28 dni, a w systemie

wieczorowym - 21 dni;

4) w ostatnim roku studiów odbywanych w systemie

zaocznym i wieczorowym (niezależnie od urlopu okreś­

lonego w pkt 3) oraz eksternistycznym - 28 dni;

5) dla żołnierzy pobierających naukę w szkołach pomaturalnych i na studiach podyplomowych oraz na innych

studiach lub kursach specjalnych, prowadzonych przez

szkoły wyższe (jednostki badawczo-rozwojowe) - 21

dni w celu przygotowania się i złożenia egzaminu

końcowego;

6) w celu przygotowania się do złożenia egzaminów doktorskich i obrony rozprawy doktorskiej lub dla przygotowania się do kolokwium oraz wykładu habilitacyjnego

- 28 dni;

7) w celu przygotowania się i złożenia egzaminu na radcę

prawnego lub egzaminu po zakończeniu aplikacji sądo­

wej. prokuratorskiej, adwokackiej albo notarialnej - 30

dni.

2. Urlop szkoleniowy określony w ust. 1 pkt 3-6 może

być przedłużony na wniosek żołnierza w służbie stałej przez

dowódcę jednostki wojskowej, który udzielił zezwolenia na

pobieranie nauki (odbywanie studiów). jeżeli zachodzi uzasadniona potrzeba, a zwłaszcza jeżeli wymaga tego realizacja

programu studiów.

3. W przypadku powtarzania przez żołnierza w służbie

klasy lub roku (semestru) z powodu choroby albo

z przyczyn uznanych przez dowódcę jednostki wojskowej za

usprawiedliwione, żołnierzowi przysługuje ponownie prawo

do urlopów szkoleniowych określonych w ust. 1 pkt 1-5.

stałej

-

4. W przypadku powtarzania przez żołnierza w służbie

lub roku (semestru) z przyczyn nie uznanych

przez dowódcę jednostki wojskowej za usprawiedliwione,

żołnierz może być zwolniony z zajęć służbowych tylko na

czas niezbędny do złożenia egzaminu (kolokwium).

stałej kłasy

§ 126. Wymiar, zasady i tryb udzielania urlopu szkoleniowego żołnierzom zawodowym odbywającym studia wyższe, wyższe studia zawodowe, studia podyplomowe oraz

studia doktoranckie lub inne studia i kursy albo przeprowadzającym przewód doktorski lub habilitacyjny w jednostkach organizacyjnych resortu obrony narodowej określają

odrębne przepisy.

§ 127. 1. Urlop szkoleniowy może być udzielony żoł­

nierzowi zawodowemu jednorazowo albo w częściach

w okresie danego roku szkolnego, w wymiarze proponowanym przez żołnierza lub szkołę.

2. Do wymiaru urlopu szkoleniowego nie wlicza się dni

ustawowo wolnych od pracy.

§ 128. 1. Żołnierzowi w służbie stałej może być udzielony urlop w celu wykonania pracy naukowej, literackiej,

artystycznej, publicystycznej albo w celu odbycia praktyki

poza siłami zbrojnymi .

2. Urlopu wymienionego w ust. 1 udziela Szef Departamentu Kadr na wniosek żołnierza w służbie stałej, okreś­

lając w każdym przypadku czas trwania i warunki korzystania

z urlopu.

3. Szef Departamentu Kadr

może

w

każdym

czasie

odwołać żołnierza w służbie stałej z urlopu, o którym mowa

w ust. 1.

§ 129. 1. Urlopu bezpłatnego, o którym mowa wart.

54 ust. 4 ustawy, może udzielić dowódca jednostki wojskowej na wniosek żołnierza w służbie stałej, uzasadniony

ważnymi względami osobistymi, jeżeli nie zakłóci to toku

służby.

2. Dowódca jednostki wojskowej, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem służby, może w każdym

czasie odwołać żołnierza z urlopu, o którym mowa w ust. 1.

§ 130. 1. Urlopu bezpłatnego można udzielić również

żołnierzowi

w służbie stałej na wniosek organów państ­

wowych innych niż administracja rządowa, organów samo rządu terytorialnego, kierowników podmiotów gospodarczych i centralnych organów organizacji społecznych, zwanych dalej "organami", w celu podjęcia przez żołnierza, za

jego zgodą, zatrudnienia poza resortem obrony narodowej.

Poz. 305

4. Urlopu bezpłatnego, o którym mowa w ust. 1, nie

udziela się, jeżeli żołnierz w służbie stałej spełnia warunki do

przeniesienia w stan nieczynny.

§ 131 . 1. Żołnierzowi urlopowanemu udziela się urlopu na okres uzgodniony z organem, który wystąpił z wnioskiem o udzielenie żołnierzowi tego urlopu - jednakże łącznie

na czas nie dłuższy niż 5 lat w okresie służby stałej .

2. Minister Obrony Narodowej lub Szef Departamentu

Kadr mogą odwołać żołnierza urlopowanego z urlopu

1) na wniosek organu, o którym mowa w § 130 ust. 1;

2) na wniosek żołnierza;

3) z urzędu -

w każdym czasie .

3. W sprawie odwołania żołnierza urlopowanego z urlopu stosuje się odpowiednio § 76 ust. 3.

§ 132. 1. Żołnierzowi

urlopowanemu

przysługują

uprawnienia i świadczenia otrzymywane przez żołnierzy

zawodowych z następującymi ograniczeniami

1) uprawnienia do umundurowania i równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie na zasadach

ogólnych przysługują tylko żołnierzom, którzy za zgodą

Szefa Departamentu Kadr w czasie wykonywania zadań

służbowych wynikających z zajmowanego stanowiska

mogą występować w umundurowan iu wojskowym;

pozostałym żołnierzom zawiesza się uprawnienia do

umundurowania wydawanego w naturze oraz do równoważnika pieniężnego za przedmioty mundurowe nie

wydane w naturze;

2) zawiesza się prawo żołnierza i członków jego rodziny do

korzystania z gratyfikacji urlopowej oraz świadczeń

wczasowo -turystycznych przysługujących żołnierzom

zawodowym oraz do przejazdu na koszt wojska raz

w roku do obranej przez uprawnionego miejscowości

w kraju i z powrotem.

2. Żołnierze urlopowani, którzy w czasie przebywa nia na urlopie bezpłatnym nie uzyskali zgody na noszenie

umundurowania wojskowego, mogą używać stopni i tytu łów wojskowych tylko w kontaktach z organami wojskowymi.

§ 133. Żołnierze urlopowani zawiadamiają Departament Kadr o faktach powodujących zmianę w ewidencji

prowadzonej przez organy wojskowe.

Rozdział 9

Zwalnianie z zawodowej służby wojskowej

2. Żołnierzom, o których mowa w ust. 1, urlopu bezpłat­

nego udziela

§ 134. Z zawodowej służby wojskowej zwalniają

1) Minister Obrony Narodowej - żołnierzom zajmującym

stanowiska, na które wyznacza i z których zwalnia

Minister Obrony Narodowej;

1) oficerów - Minister Obrony Narodowej, a w przypad kach określonych w § 1 37 ust. 3, § 138 ust. 3, § 1 53 ust.

5, § 154 ust. 3, § 155 ust. 4, § 157 ust. 3 i § 1 59 ust.

2 - Szef Departamentu Kadr;

2) Szef Departament u Kadr -

pozostałym żołnierzom .

3. Żołnierza, któremu udzielono urlopu bezpłatnego na

podstawie ust. 1, zwanego dalej "żołnierzem urlopowanym",

zwalnia się z zajmowanego stanowiska służbowego i przenosi do dyspozycji Szefa Departamentu Kadr.

2) chorążych - wiceminister obrony narodowej (sekretarz

i podsekretarz stanu w Min isterstwie Obrony Narodowej), Szef Sztabu Generalnego WP, Szef Głównego

Zarządu Szkolenia Bojowego WP, Główny Inspektor

Obrony Terytorialnej, Główny Kwatermistrz WP, Głów -

-

ny Inspektor Techniki WP, Szef Departamentu Wychowania WP, Szef Wojskowych Służb Informacyjnych,

Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej. Komęn­

dant Akademii Obrony Narodowej lub dowódca okręgu

wojskowego (rodzaju sił zbrojnych) - w zależności od

podległości lub podporządkowania kadrowego jednostki wojskowej, w której pełnią służbę, a Szef Depar tamentu Kadr - chorążych pełniących służbę w pozostałych jednostkach wojskowych podległych bezpośred­

nio Ministrowi Obrony Narodowej oraz chorążych peł­

niących służbę na stanowiskach służbowych w jednostkach organizacyjnych poza M inisterstwem Obrony

Narodowej;

3) podoficerów - dowódca korpusu, flotylli, dywizji, brygady, komendant wyższej szkoły wojskowej. szef wojewódzkiego sztabu wojskowego, w zależności od podległości lub podporządkowania kadrowego jednostki

wojskowej. w której pełnią służbę, a w przypadku innej

podległości - dowódca (szef) wymieniony w pkt 2.

§ 135. 1. Zwolnienie z zawodowej służby wojskowej

następuje rozkazem

personalnym (w formie zbiorowej lub

indywidualnej) Ministra Obrony Narodowej lub Szefa Departamentu Kadr albo dowódcy (szefa) wymienionego w § 134

pkt 2 i 3, zwanego dalej "organem zwalniającym".

2. Rozkaz personalny lub wyciąg z tego rozkazu sporzą­

dzony w formie zbiorowej organ zwalniający przesyła do

dowódcy jednostki wojskowej, w której zwalniany żołnierz

zawodowy pełni służbę .

§ 136. Dowódca jednostki wojskowej do ręcza rozkaz

personalny lub wyciąg z tego rozkazu zwalnianemu żoł ­

nierzowi zawodowemu . Żołnierz zawodowy potwierdza

podpisem otrzymanie rozkazu (wyciągu). podając jednocześnie datę jego otrzyman ia.

§ 137. 1. Żołn i erza zawodowego, który utracił obywatelstwo polskie lub nabył obywatelstwo innego państwa ,

zwaln ia s i ę na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 1 ustawy

z zawodowej służby wojskowej z dniem wydania orzeczenia

o utracie obywatelstwa polskiego lub z dniem nabycia

obywatelstwa innego państwa .

2. Podstawę wydania rozkazu personalnego o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej. w przypadkach

określonych w ust. 1, stanowi orzeczenie o utracie obywatelstwa polskiego lub stwierdzenie nabycia obywatelstwa innego państwa przez organ właśc i wy do orzekania w sprawach obywatelstwa.

3. Rozkazy personalne o zwolnieniu oficerów w trybie

ust. 1 wydaje Szef Departamentu Kadr.

określonym w

§ 138. 1. W razie ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdo l ności żołnierza do zawodowej służby wojskowej,

dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę,

zwalnia go od wykonywan ia obowiązków służbowych .

2. Dowódca jednostki wojskowej przedstawia zatwierdzone orzeczenie wojskowej komisj i lekarskiej wraz z wnioskiem o zwolnienie organowi zwalniającemu .

3. Oficerów uznanych przez wojskowe komisje lekarskie za niezdolnych do zawodowej służby wojskowej zwalnia

-

Poz. 305

rozkazem personalnym Szef Departamentu Kadr, z wyjątkiem

przypadków, o których mowa wart. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy.

§ 139. 1. Zwolnienie z zawodowej służby wojskowej

żołnierza, który osiągnął wiek określony wart. 75 ust. 1 pkt

3 ustawy, następuje nie później niż przed upływem 30 dni od

dnia osiągnięcia odpowiedniego w ieku .

2. Na trzy miesiące przed

1) osiągnięciem przez żołnierza zawodowego wieku, o którym mowa wart. 75 ust. 1 pkt 3 ustawy;

2)

końcem roku akademickiego w przypadkach, o których

mowa wart. 75 ust. 2 i 5 ustawy;

3)

końcem roku kalendarzowego w przypadku, o którym

mowa wart. 75 ust. 4 ustawy

- dowódca jednostki wojskowej , w której żołnierz zawodowy zajmuje stanowisko służbowe , występuje z

wnioskiem o zwolnienie go z zawodowej służby wojskowej .

§ 140. Wniosek lub zgodę żołnierza na zatrzymanie

w zawodowej służbie wojskowej, w przypadku określonym

wart. 75 ust. 4 lub 5 ustawy, dowódca jednostki wojskowej

przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej . W przypadkach

tych nie sporządza się wniosków o zwoln ienie, lecz wypowiada się co do celowości zatrzyman ia żołnierza w zawodowej służbie wojskowej .

§ 141 . 1. Żołnierz, którego zatrzymano w zawodowej

służbie wojskowej , po osiągnięciu

odpowiedniego wieku,

w każdym czasie wniosek o zwolnienie z tej

służby . Wniosek żołnierza przedstawia się bezpośrednio do

organu zwalniającego.

może złożyć

2. Żołnierza zwalnia się z zawodowej służby wojskowej

w ciągu trzech miesięcy od dnia wniesienia

wniosku , o którym mowa w ust. 1. Zwolnienie następuje na

podstawie odpowiednio art. 75 ust. 1 pkt 31ub ust. 2 ustawy.

najpóźniej

§ 142. W razie stwierdzenia w dwóch kolejnych opiniach służbowych niewywiązywania się żołnierza zawodowego z obowiązków służbowych, dowódca jednostki wojskowej. w której żołnierz zajmuje stanowisko służbowe,

niezwłocznie występuje z wnioskiem o zwolnienie żołnierza

z zawodowej służby wojskowej . Do wniosku dołącza się akta

personalne żołnierza zawodowego.

§ 143. 1. Zwolnienie żołnierza zawodowego ze służby

kontraktowej - jeżeli nie nastąpi zawarcie kolejnego kontraktu lub powołanie do służby stałej - następuje w dniu

określonym w kontrakcie.

2. Fakt zwolnienia żołnierza zawodowego ze służby

kontraktowej stwierdza się w rozkazie dziennym dOWÓdcy

jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni tę służbę ·

Rozkazu personalnego o zwolnieniu nie wydaje się.

§ 144. W razie niewyrażenia przez żołn i erza w służbie

kontraktowej zgody na wyznaczen ie na niższe stanowisko

służbowe (art. 75 ust. 1 pkt 6 ustawy). dowódca jednostki

wojskowej. w której żołnierz zajmuje stanowisko służbowe ,

przesyła do organu zwalniającego wniosek o zwolnienie

wraz z oświadczeniem żołnierza o niewyrażeniu zgody na

-

1120 -

przeniesienie na niższe stanowisko służbowe oraz akta personalne żołnierza.

§ 145. 1. Wypowiedzenie stosunku służbowego przez

żołnierza zawodowego uważa się za dokonane, jeżeli zostało

doręczone

za pokwitowaniem w jednostce wojskowej,

w której żołnierz pełni służbę wojskową.

2. Wypowiedzenie stosunku służbowego przez organ

zwalniający uważa się za dokonane, jeżeli zostało dorę­

czone za pokwitowaniem żołnierzowi zawodowemu.

3. Wycofanie wypowiedzenia, o którym mowa w ust.

1 lub 2, może nastąpić za zgodą strony (organu zwalniającego lub żołnierza), do której było skierowane.

§ 146. 1. Wypowiedzenie stosunku służbowego przez

żołnierza zawodowego, w

przypadku określonym wart. 75

ust. 1 pkt 7 ustawy, następuje w formie pisemnej i powinno

zawierać oświadczenie woli żołnierza wskazujące jednoznacznie na zamiar wypowiedzenia przez niego stosunku

służbowego, a ponadto stwierdzenie, iż żołnierzowi znane są

ustawowe warunki wypowiedzenia.

2. Żołnierz zawodowy wnosi wypowiedzenie stosunku

służbowego do organu zwalniającego.

3. Do wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 1, dowódca jednostki wojskowej dołącza pisemną informację o faktach mających wpływ na realizację wypowiedzenia,

a w szczególności czy żołnierz pełni służbę obowiązkową,

odbywa okres próbny oraz czy otrzymał osobną kwaterę

stałą·

4. Organ zwalniający wydaje rozkaz personalny o zwolnieniu żołnierza . Rozkaz ten dodatkowo określa datę zwolnien ia żołnierza z zawodowej służby wojskowej, wynikającą

z wypowiedzenia, a w przypadku zwolnienia żołnierza

w okresie pełnienia przez niego służby obowiązkowej - po nadto zastrzeżenie , że wypowiedzenie będzie skuteczne,

jeżeli żołnierz przekaże do dyspozycji organów wojskowych

przydzieloną mu osobną kwaterę stałą oraz zwróci równowartość kosztów zakwaterowania, wyżywienia i umundurowania otrzymanych w czasie studiów lub nauki.

5. Żołnierz zawodowy będący w okresie służby obowią ­

zkowej po otrzymaniu wyciągu z rozkazu personalnego

składa pisemne oświadczenie, iż przyjmuje do wiadomości,

że w przypadku nieprzekazania w okresie wypowiedzenia do

dyspozycji organów wojskowych osobnej kwatery stałej

przydzielonej przez te organy i niezwrócenia równowartości

kosztów, o których mowa wart. 80 ust. 1 ustawy - dokonane przez niego wypowiedzenie stosunku służbowego stanie

się bezskuteczne.

6. W przypadku bezskuteczności wypowiedzenia stosunku służbowego (ust. 5), dowódca jednostki wojskowej

zawiadamia o tym fakcie organ zwalniający, który wydaje

rozkaz personalny uchylający rozkaz (stwierdzając jego wygaśnięcie) o zwolnieniu tego żołnierza.

§ 147. Wysokość kosztów, o których mowa wart. 80

ust. 1 ustawy, zwanych dalej "kosztami", ustala się na

podstawie wynikających z odrębnych przepisów norm bud żeto wych określających jednostkowe wskaźniki kosztów

Poz. 305

utrzymania żołn i erza - w zakresie zakwaterowania, wyży­

wienia i umundurowania, obowiązujących w dniu zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej .

§ 148. Przy ustalaniu kosztów podlegających zwrotowi

stosuje się następujące zasady

1) całkowite koszty dzieli się przez liczbę lat służby obowią­

zkowej, a następnie mnoży się przez liczbę lat, których

żołnierz nie przesłużył;

2) każdy rozpoczęty rok służby obowiązkowej zaokrągla się

w górę do pełnego roku.

§ 149. Decyzję w sprawie ustalenia wysokości kosztów, które żołnierz zawodowy powinien zwrócić, wydaje

dowódca jednostki wojskowej , w której żołnierz pełni lub

ostatnio pełnił służbę .

§ 150. 1. Żołnierz w służbie stałej może być zwolniony

od obowiązku zwrotu kosztów

1) w szczególnie uzasadnionych, nie zawinionych przez

żołnierza przypadkach losowych;

2) z uwagi na bardzo trudną sytuację rodzinną żołnierza;

3) gdy zwolnienie z wojska następuje w związku z przejś­

ciem do administracji państwowej lub innej służby.

2. Decyzję w sprawie zwolnienia od obowiązku zwrotu

kosztów wydaje organ, który jest uprawniony do zwolnienia

żołnierza z zawodowej służby wojskowej, na wniosek żoł­

nierza zawodowego lub z urzędu.

3. Wniosek żołnierza zawodowego, o którym mowa

w ust. 2, może być złożony nie później niż

1) trzy miesiące przed upływem terminu wypowiedzenia

stosunku służbowego dokonanego przez żołnierza zawodowego;

2) czternaście dni od otrzymania przez żołnierza zawodowego wyciągu z rozkazu o zwolnieniu .

§ 151 . 1. Dokonanie wypowiedzenia stosunku służbo­

wego przez organ wojskowy może nastąpić w przypadkach

określonych wart. 78 ust. 2 ustawy na wniosek dowódcy

jednostki wojskowej skierowany do organu zwalniającego

żołnierza z zawodowej służby wojskowej.

2. Jeżeli organ zwalniający (w odniesieniu do oficerów

- Szef Departamentu Kadr) uznał zasadność wniosku,

o którym mowa w ust. 1, dokonuje wypowiedzenia stosunku

służbowego ; dwa egzemplarze wypowiedzenia przesyła się

dowódcy jednostki wojskowej .

3. Dowódca jednostki wojskowej doręcza żołnierzowi

zawodowemu wypowiedzenie, określające datę, od której

biegnie okres wypowiedzenia. Na drugim egzemplarzu żoł­

nierz zawodowy potwierdza jego doręczenie z podaniem

daty tego doręczenia .

4. Egzemplarz wypowiedzenia z potwierdzeniem, o którym mowa w ust. 3, dowódca jednostki wojskowej przesyła

do organu zwalniającego w celu wydania rozkazu personalnego o zwolnieniu tego żołnierza z zawodowej służby

wojskowej .

-

Dzienn ik Ustaw Nr 60

5. Rozliczenie żoł nierza zawodowego następuje na

podstawie wyciągu z rozkazu o zwolnieniu i powinno być

dokonane przed dniem upływu okresu wypowiedzenia.

§ 152. 1. Okresy wypowiedzenia stosunku służbowe­

go określone wart. 79 ustawy mogą być skracane za wspólną

i organu zwalniającego , wyrażoną w formie pisemnej .

zgodą zwalnianego żołnierza zawodowego

Poz. 305

1) Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej -

w stosunku do

generałów (admirałów);

2) Ministra Obrony Narodowej - w stosunku do oficerów

- w stopniu do pułkownika (komandora) włącznie ;

3)

dowódcę (szefa) uprawnionego do mianowania na ten

stopień ,

z wyjątkiem dowódcy pułku i samodzielnego

batalionu (równorzędnego) - w stosunku do chorąże­

go lub podoficera .

2. Z wnioskiem o skrócen ie okresu wypowiedzenia

lub organ zwalniający .

Wniosek taki może być zgłoszony w wypowiedzeniu stosun ku służbowego, o którym mowa w § 146 lub 151 , albo

w trakcie okresu wypowiedzenia.

młodszego chorążego podejmuje dowódca (szef) wymienio -

3. W przypadku skrócenia okresu wypowiedzenia ustala

się datę zwolnienia żołnierza. Oświadczenia woli żołnierza

i organu zwalniającego w tym przedmiocie składa się na

3. Podstawę wydania rozkazu personalnego o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej żołnierza, którego

pozbawiono posiadanego stopnia wojskowego, w przypad ku wymienionym w ust. 1 stanowi decyzja (rozkaz, postanowienie) o pozbawieniu tego stopnia .

może wystąpić żołnierz zawodowy

piśmie.

4. Przed upływem skróconego okresu wypowiedzenia

ustawowe warunki zwolnienia oraz

dokonane czynności określone w § 172 i 177.

muszą być spełnione

§ 153. 1. Zwolnienie z zawodowej służby wojskowej

wskutek upływu okresu próbnego, określone wart. 75 ust.

1 pkt 8 ustawy, następuje, jeżeli żołnierz zawodowy najpóź­

niej na jeden miesiąc przed końcem okresu próbnego złoży

pisemne oświadczenie o zamiarze rozwiązania stosunku

służbowego lub dowódca jednostki wojskowej w tym samym terminie wręczy żołnierzowi wyciąg z rozkazu o jego

zwolnieniu .

2. Oświadczenie żołnierza zawodowego dowódca jednostki wojskowej niezwłocznie przesyła wraz z aktami per sonalnymi bezpośrednio do

1) Departamentu Kadr 2)

właściwego

jeżeli złożył je oficer;

organu zwalniającego chorąży lub podoficer.

jeżeli złożył

je

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dowódca

jednostki wojskowej zwalnia żołnierza zawodowego z dniem

upływu okresu próbnego, także wówczas, gdy nie otrzymał

wyciągu z rozkazu o zwolnieniu żołnierza.

4. W celu zwolnienia żołnierza zawodowego z upływem

okresu próbnego dowódca jednostki wojskowej występuje

z wnioskiem o zwolnienie do organów wojskowych wymienionych w ust. 2 najpóźniej na trzy miesiące przed upływem

okresu próbnego.

2. Decyzję , o której mowa w ust. 1, w stosunku do

ny w § 32 ust. 1 pkt 2.

4. Rozkazy personalne o zwolnien iu oficerów w trybie

ust. 1 wydaje Szef Departamentu Kadr.

określonym w

§ 156. 1. Żołnierza zawodowego, który

1) zmarł lub został uznany za zmarłego albo

2) zaginął

- skreśla z ewidencji rozkazem personalnym wodniesieniu

do oficerów Szef Departamentu Kadr, a w odniesieniu do

chorążych i podoficerów - organ zwalniający .

2. Podstawę wydania rozkazu personalnego o skreś­

leniu z ewidencji stanowi

1) w przypadku określonym w ust. 1 pkt 1 orzeczenie o uznaniu za zmarłego;

akt zgonu lub

2) w przypadku określonym w ust. 1 pkt 2 - postanowienie prokuratora wojskowego o zawieszeniu postępowa ­

nia karnego .

§ 157. 1. Żołn i erza zawodowego, w stosunku do którego sąd orzekł karę zakazu wykonywania zawodu żołnierza

zawodowego (art. 75 ust. 1 pkt 10 ustawy). zwalnia się

z dniem uprawomocnienia się wyroku .

2. Podstawę wydania rozkazu personalnego o zwolnieniu żołnierza zawodowego stanowi prawomocny wyrok

sądu .

3. Rozkazy personalne o zwolnieniu oficerów w trybie

ust. 1 wydaje Szef Departamentu Kadr.

5. Rozkazy personalne o zwolnieniu oficerów w trybie

określonym w ust. 1 wydaje Szef Departamentu Kadr.

określonym w

§ 154. 1. Żołnierza zawodowego skazanego prawo mocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia praw publicz-

nięcia z zawodowej służby wojskowej zwalnia się rozkazem

nych lub degradacji zwalnia się z zawodowej służby wojskowej z dniem uprawomocnienia się wyroku .

2. Podstawę wydania rozkazu personalnego o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej żołnierza skazanego

na karę wymienioną w ust. 1 stanowi prawomocny wyrok

sądu .

3. Rozkazy personalne o zwolnieniu oficerów w trybie

ust. 1 wydaje Szef Departamentu Kadr.

określonym w

§ 155. 1. Żołnierza zawodowego, którego pozbawiono

posiadanego stopnia wojskowego na wniosek sądu honoro wego, zwalnia się z zawodowej służby wojskowej z dniem

podjęcia decyzji o pozbawieniu tego stopnia przez

§ 158. 1. Żołnierza ukaranego karą dyscyplinarną usu-

personalnym właściwego dowódcy (szefa). który tę karę

wymierzył .

2. Podstawę wydania rozkazu personalnego o zwol nieniu stanowi rozkaz o wymierzeniu kary dyscyplinarnej .

§ 159. 1. Żołnierza zawodowego skazanego prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne na karę

pozbawienia wolności (aresztu wojskowego) bez warun kowego zawieszenia jej wykonania zwalnia się rozkazem

personalnym wydanym na podstawie prawomocnego wyro ku sądu .

2. Rozkaz personalny o zwolnieniu oficerów w trybie

określonym w ust. 1 wydaje Szef Departamentu Kadr.

-

§ 160. W celu zwolnienia żołnierza w służbie stałej,

który nabył prawo do emerytury w pełnej wysokości okreś­

lonej w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy

zawodowych (art. 76 ust. 1 pkt 1 ustawy) , dowódca jednostki wojskowej , w której żołnierz pełni służbę, występuje do

organu zwalniającego z wnioskiem o zwolnienie.

§ 161 . W celu zwolnienia żołnierza w służbie stałej,

który osiągnął w posiadanym stopniu wojskowym wiek

określony wart. 76 ust. 1 pkt 2 ustawy, dowódca jednostki

wojskowej , w której żołnierz pełni służbę, występuje do

organu zwalniającego z wnioskiem o zwolnienie.

§ 162. Wniosek o zwolnienie z zawodowej służby wojskowej, w przypadku określonym wart. 76 ust. 1 pkt 3 ustawy,

żoł nierz wnosi do organu zwalniającego .

§ 163. 1. Zwolnienie żołnierza zawodowego w przypadkach określonych wart. 76 ust. 1 pkt 4 ustawy może

nastąpić na wniosek dowódcy jednostki wojskowej, w której

żołnierz zawodowy pełni służbę . Do wniosku dowódca

do ł ącza pisemne oświadczenie żołnierza oniewyrażeniu

zgody na wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe

w przypadku, o którym mowa wart. 36 ust. 4 ustawy, albo na

wyższe , równorzędne lub niższe stanowisko służbowe

w przypadku, o którym mowa wart. 37 ust. 2 pkt 2

ustawy.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, w razie

pozostawienia żołnierza w służbie nie można wyznaczyć go

na stanowisko służbowe niższe od dotychczas zajmowanego

an i na stanowisko, na którego objęcie żołnierz nie wyraził

zgody.

§ 164. 1. W razie skazania żołnierza zawodowego prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności

(aresztu wojskowego) w przypadkach nie wymienionych

wart. 75 ust. 1 pkt 12 ustawy, dowódca jednostki wojskowej,

po otrzymaniu prawomocnego wyroku o skazaniu, występuje

do organu zwalniającego - z wyjątkiem przypadku, o którym

mowa w ust. 2 - z wnioskiem o zwolnienie z zawodowej

służby wojskowej; do wniosku załącza się wyrok.

2. W przypadku gdy przestępstwo żołnierza nie zostało

razie warunkowego

zaw ieszenia wykonania kary pozbawienia wolności (aresztu

wojskowego) lub darowania tej kary na podstawie amnestii,

dowódca jednostki wojskowej może wystąpić z wnioskiem

o pozostawienie żołnierza zawodowego w służbie.

popełnione z niskich pobudek albo w

Poz. 305

2. Do wniosku dołącza się pisemną zgodę żołnierza na

zwolnienie z zawodowej służby wojskowej oraz akta personalne żołnierza .

§ 167. 1. Z wnioskiem o zwoln ienie z zawodowej służ­

by wojskowej żołnierza w służbie stałej odbywającego okres

próbny lub żołnie rza w służbie kontraktowej w ramach

pierwszego kontraktu może wystąpić dowódca jednostki

wojskowej w przypadkach określonych wart. 77 ust. 1 ustawy.

2. Do wniosku dołącza się opinię służbową lub doku menty stwierdzające chorobę oraz akta personalne żołnierza .

§ 168. W razie uchylenia prawomocnego orzeczenia

sądu skazującego żołnierza

na karę zakazu wykonywania

zawodu żołnierza zawodowego lub uchylenia wymierzonej

przez organ właściwego samorządu zawodowego kary zawieszenia lub pozbawienia prawa wykonywania zawodu

albo specjalności zawodowej , przepis art. 81 ustawy stosuje

się odpowiednio.

§ 169. Żołni erzy zawodowych zaj mujących stanowisko

prokuratora, sędziego sądu wojskowego lub sędziego Izby

Wojskowej Sądu Najwyższego nie można zwolnić z zawodo wej służby wojskowej przed zwolnieniem z zajmowanych

przez nich stanowisk służbowych . .

§ 170. Rozkaz personalny o zwolnieniu żołnierza z zawodowej służby wojskowej wykonuje

1) dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawo dowy pełni służbę ;

2) Szef Departamentu Kadr - w stosunku do żołnierza

zawodowego pełniącego służbę na stanowisku służ­

bowym w jednostce organizacyjnej poza M inisterstwem

Obrony Narodowej;

3) komendant wojskowego zakładu opieki zdrowotnej

-w stosunku do żołnierza zawodowego przebywające­

go na leczen iu w tym zakładzie .

§ 171 . 1. W przypadku zwolnienia z zawodowej służby

wojskowej żołnierza, do którego zastosowano tymczasowe

aresztowanie albo odbywającego karę pozbawienia wolno ści (aresztu wojskowego), wyc i ąg z rozkazu personalnego

o zwolnieniu przesyła się do jednostki wojskowej, w której

żołnierz zajmuje stanowisko służbowe, a ponadto

1) w odniesieniu do żołnierzy zawodowych, do których zastosowano tymczasowe aresztowanie - do

sądu lub prokuratora, w którego dyspozycji pozostaje

żołnierz po zastosowaniu tego środka zapobiegawczego;

§ 165. W razie prawomocnego ukarania żołnierza zawodowego przez organ właściwego samorządu zawodowego ka r ą zawieszenia albo pozbawienia prawa wykonywania

zawodu lub specjalności zawodowej (art. 76 ust. 1 pkt

6 ustawy), dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz

zajmuje stanowisko służbowe, w przypadku braku możliwo­

ści wykorzystania go na innym stanowisku służbowym,

występuje do organu zwalniającego z wnioskiem o zwolnienie żołnierza z zawodowej służby wojskowej. Do wniosku

dołącza s i ę prawomocne orzeczenie stwierdzające ukaranie

przez samorząd zawodowy oraz akta personalne żołnierza.

2. Dowódca jednostki wojskowej wykonujący rozkaz

o zwolnieniu doręcza za pokwitowaniem tymczasowo aresztowanemu lub skazanemu żołnierzowi zawodowemu wyciąg

z rozkazu personalnego o zwolnieniu go z zawodowej służby

wojskowej.

§ 166. 1. Z wnioskiem o zwolnienie z zawodowej służ­

by wojskowej żołnierza w służbie stałej w przypadku, o któ rym mowa wart. 76 ust. 3 ustawy, może wystąpić dowódca

jednostki wojskowej , w której żołnierz ten pełni służbę, jeżeli

żołnierz nabył prawo do zaopatrzenia emerytalnego z tytułu

wysługi lat oraz wyraził zgodę na zwolnienie.

§ 172. Żołnierza zawodowego zwalnianego z zawodo wej służby wojskowej rozlicza się w trybie i terminie okreś­

lonych w § 62. Zwolnienie, z wyjątkiem przypadków wymienionych wart. 75 ust. 1 pkt 1, 5 oraz 7- 1O ustawy, powinno

nastąpić nie później niż w ciągu 30 dni od dnia otrzymania

przez jednostkę wojskową wyciągu z rozkazu personalnego

2) w odniesieniu do żołnierzy zawodowych odbywających

karę pozbawien ia wolności (aresztu wojskowego) -do

sądu wojskowego, który wydał wyrok w pierwszej

instancji.

-

o zwolnieniu żołnierza z zawodowej służby wojskowej. Jeżeli

z ważnych przyczyn dowódca jednostki wojskowej nie może

wykonać rozkazu o zwolnieniu w tym terminie, informuje

niezwłocznie o tym organ zwalniający, podając faktyczne

przyczyny i proponując termin zwolnienia.

§ 173. Zasady kierowania do wojskowej komisji lekarskiej żołnierzy, w stosunku do których jest wykonywany

rozkaz o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, okreś­

lają odrębne przepisy, z tym że skierowanie takiego żołnierza

przez dowódcę jednostki wojskowej wykonującego ten

rozkaz następuje na wniosek żołnierza. Skierowanie do

wojskowej komisji lekarskiej nie wpływa na rozliczenie

żołnierza z jednostką wojskową oraz zwolnienie go z zawodowej służby wojskowej w terminach określonych w § 172.

§ 174. Jeżeli żołnierz zwolniony z zawodowej służby

wojskowej przebywa w wojskowym zakładzie opieki zdrowotnej, dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz ten

ostatnio pełnił służbę, przesyła komendantowi tego zakładu

wyciąg z rozkazu personalnego o zwolnieniu oraz zaświad­

czenie o rozliczeniu żołnierza.

§ 175. 1. Wykonanie rozkazu personalnego o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej żołnierza przebywające­

go na leczeniu w wojskowym zakładzie opieki zdrowotnej

powinno nastąpić niezwłocznie.

2. Wykonanie rozkazu personalnego o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej na podstawie art. 75 ust. 1 pkt

7 ustawy, w przypadku gdy wypowiedzenia dokonał organ

wojskowy, oraz na podstawie art. 77 ust. 1 pkt 2 ustawy

powinno nastąpić po zakończeniu leczenia, nie później

jednak niż po upływie 6 miesięcy od dnia zachorowania,

chyba że żołnierz mimo choroby wnosi o zwolnienie.

3. Jeżeli zakończenie leczenia żołnierza, o którym mowa

w ust. 2, nastąpiło przed upływem 6 miesięcy, komendant

wojskowego zakładu opieki zdrowotnej kieruje żołnierza do

jednostki wojskowej, której dowódca wykonuje rozkaz

o zwolnieniu.

4. Jeżeli leczenie żołnierza, o którym mowa w ust. 2, nie

6 miesięcy, komendant wojs-

zostało zakończone w ciągu

kowego zakładu opieki zdrowotnej wykonuje rozkaz o zwolnieniu.

§ 176. W ramach rozliczenia związanego ze zwolnieniem żołnierza z zawodowej służby wojskowej dowódca

jednostki wojskowej (komendant wojskowego zakładu

opieki zdrowotnej) odbiera od niego broń osobistą i inne

uzbrojenie oraz wyekwipowanie, dokumenty służbowe,

a także wyposażenie wojskowe, wydane mu na czas peł­

nienia służby, na zasadach i w trybie określonych w odręb­

nych przepisach.

§ 177. 1. Najpóźniej w dniu zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej powinny być uregulowane

wszy.stkie należności pieniężne przysługujące żołnierzowi,

wynikające ze stosunku służbowego.

2. Żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej wydaje się przysługujące mu dokumenty zgodnie

z odrębnymi przepisami.

§ 178. 1. Dniem zwolnienia żołnierza z zawodowej

służby wojskowej, z wyjątkiem przypadków wymienionych

wart. 75 ust. 1 pkt 1, 5 i 7-10 ustawy, jest dzień doręczenia

skierowania do wojskowej komendy uzupełnień, ogłoszony

w rozkazie dziennym dowódcy jednostki wojskowej.

Poz. 305

2. Dniem zwolnienia z zawodowej służby wojskowej

o którym mowa w ust. 1, odbywającego karę

pozbawienia wolności (aresztu wojskowego) oraz w stosunku do którego zastosowano tymczasowe aresztowanie, jest

dzień doręczenia mu wyciągu z rozkazu personalnego o zwolnieniu z tej służby .

żołnierza,

§ 179. 1. Dowódca jednostki wojskowej (komendant

wojskowego zakładu opieki zdrowotnej) wykonujący rozkaz

o zwolnieniu żołnierza z zawodowej służby wojskowej wysyła niezwłocznie do Departamentu Kadr i organów prowadzących ewidencję żołnierza meldunek o zwolnieniu żoł­

nierza.

2. W przypadkach, w których wykonanie rozkazu personalnego o zwolnieniu żołnierza z zawodowej służby wojskowej należy do komendanta wojskowego zakładu opieki

zdrowotnej, zawiadamia on o zwolnieniu również dowódcę

jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę.

Rozdział 10

Służba wojskowa żołnierzy zawodowych w jednostkach podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych

§ 180. 1. Przepisy rozporządzenia stosuje się również

do żołnierzy zawodowych pełniących służbę w jednostkach

wojskowych podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych.

2. Przewidziane w rozporządzeniu w odniesieniu

żołnierzy wymienionych w ust. 1 uprawnienia

do

1) Ministra Obrony Narodowej przysługują Ministrowi

Spraw Wewnętrznych;

2) Szefa Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej przysługują Dyrektorowi Biura Kadr Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych, z tym że uprawnienie określone

w § 66 ust. 1, dotyczące możliwości pozostawiania

żołnierza zawodowego w dyspozycji przez 12 mie sięcy, przysługuje również Dowódcy Nadwiślańskich

Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnęt­

rznych;

3) dowódców okręgów wojskowych przysługują Dowódcy Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW oraz

Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr 1004 Biura Ochrony

Rządu;

4) dowódców dywizji przysługują dowódcom brygad

Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW, Komendantowi Centralnego Ośrodka Szkolenia Nadwiślańs­

kich Jednostek Wojskowych MSW oraz Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr 2305;

5) dowódców pułków przysługują dowódcom pułków

i samodzielnych batalionów wchodzących w skład Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW oraz Samodzielnemu Oddziałowi Żandarmerii Wojskowej przy Dowództwie Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych

MSW.

§ 181. 1. Do dokonywania przeniesień żołnierzy zawodowych zajmujących stanowiska służbowe oznaczone

w etacie do stopnia wojskowego pułkownika włącznie

między Nadwiślańskimi Jednostkami Wojskowymi MSW,

Jednostkami Wojskowymi Nr 1004 i Nr 2305 oraz Samodzielnym Oddziałem Żandarmerii Wojskowej przy Dowództwie Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW jest wła­

ściwy Dyrektor Biura Kadr MSW.

-

2. Do dokonywania przeniesień żołnierzy zawodowych

między jednostkami wojskowymi i innymi jednostkami organizacyjnymi podległymi lub nadzorowanymi przez Ministra Obrony Narodowej a jednostkami wojskowymi podporzą­

dkowanymi Ministrowi Spraw Wewnętrznych są uprawnieni

1) w stosunku do oficerów - Ministrowie Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych działający w porozumieniu;

2) w stosunku do chorążych i podoficerów zawodowych

- Szef Departamentu Kadr MON i Dyrektor Biura Kadr

MSW działający w porozumieniu .

Rozdział 11

Przepisy przejściowe i końcowe

§ 182. Oficerów, którzy w dniu wejścia w życie rozporządzenia pełnią obowiązki na zajmowanych stanowis-

kach służbowych

§ 185. Decyzje w sprawach kadrowych wydawane

przez Ministra Obrony Narodowej są równoznaczne z rozkazami personalnymi Ministra Obrony Narodowej, o których

mowa w rozporządzeniu.

§ 186. Szefowie kompanii (równorzędni) mianowani

w trybie wyróżnienia na stopień wojskowy w korpusie

chorążych zawodowych do dnia wejścia w życie rozporzą­

dzenia, pozostają na dotychczas zajmowanych stanowiskach

służbowych .

§ 187. Podoficerowie zawodowi powołani do zawodosłużby wojskowej na czas określony na podstawie

zarządzenia, o którym mowa w § 189 pkt 3, pełnią zawodową

służbę wojskową na warunkach określonych w tym zarządzeniu do czasu ich zwolnienia.

wej

§ 188. Wydane przed dniem wejścia w życie rozporzą­

dzenia zezwolenia, o których mowa w § 76 ust. 1, zachowują

ważność, chyba że dowódca jednostki wojskowej na podstawie § 76 ust. 3 cofnie to zezwolenie .

1) wyznacza się na te stanowiska w ciągu 3 miesięcy od

dnia wejścia w życie rozporządzenia, jeżeli posiadają

kwalifikacje wymagane do ich zajmowania, lub postępuje się w sposób określony w § 57 ust. 2 albo

2) pozostawia się jako pełniących obowiązki na tych stanowiskach, jeżeli nie posiadają kwalifikacji wymaganych do ich zajmowania, lub postępuje się w sposób

określony w § 57 ust. 2.

§ 189. Tracą moc

1) zarządzenie nr 45/ MON Ministra Obrony Narodowej

z dnia 9 września 1970 r. w sprawie przebiegu służby

wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. Rozk. MON

z 1991 r. poz. 28);

2) zarządzenie nr 102/ MON Ministra Obrony Narodowej

z dnia 22 grudnia 1973 r. w sprawie urlopowania

żołnierzy zawodowych angażowanych do pracy poza

resortem obrony narodowej;

§ 183. Chorążych i podoficerów zawodowych, którzy

w dniu wejścia w życie rozporządzenia pełnią obowiązki

służbowe na stanowiskach określonych w etacie odpowiednio dla oficerów lub chorążych, pozostawia się jako peł­

niących obowiązki na tych stanowiskach do czasu wyznaczenia ich na stanowiska odpowiadające posiadanym

przez nich stopniom wojskowym, nie dłużej jednak niż do

dnia 31 grudnia 1994 r.

§ 184. Oficerowie zajmujący w dniu wejścia w życie

rozporządzenia stanowiska służbowe wymienione w § 38

ust. 3 zajmują te stanowiska mimo niespełniania warunków

określonych w tym przepisie.

Poz. 305 i 306

3) zarządzenie nr 32/ MON Ministra Obrony Narodowej

z dnia 12 maja 1975 r. w sprawie powoływania podoficerów do zawodowej służby wojskowej na czas okreś­

lony (Dz. Rozk. MON Nr 6, poz. 50);

4) zarządzenie nr 50/ MON Ministra Obrony Narodowej

z dnia 28 lipca 1989 r. w sprawie opiniowania służ­

bowego żołnierzy zawodowych (Dz. Rozk. MON poz.

52 i z 1990 r. poz. 74).

§ 190. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia.

Minister Obrony Narodowej: J. Onyszkiewicz

306

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA WSPÓŁPRACY GOSPODARCZEJ Z ZAGRANICĄ

z dnia 7 sierpnia 1992 r.

zmiemaJące rozporządzenie w sprawie sposobu rozdysponowania kontyngentów na przywóz alkoholi

skażonych. niektórych napojów alkoholowych. wyrobów tytoniowych. benzyn i olejów napędowych.

Na podstawie art. 58 pkt 1 ustawy z dnia 28 grudnia

1989 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 75, poz. 445, z 1991 r. Nr

60, poz. 253, Nr 73, poz. 320 i Nr 100, poz. 442 oraz z 1992 r.

Nr 21, poz. 85) zarządza się, co następuje

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Współpracy Gospodar-

czej z Zagranicą z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie sposobu

rozdysponowania kontyngentów na przywóz alkoholi skażo-

nych, niektórych napojów alkoholowych, wyrobów tytoniowych, benzyn i olejów napędowych (Dz. U. Nr 27, poz. 121)

w § 1 w ust. 1 skreśla się pkt 5.

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłosze­

nia.

Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą: A. Arendarski

Wydawca: Urząd Rady Ministrów

Redakcja: Biuro Prawne, 00-583 Warszawa, Al. Ujazdowskie 1/ 3, P-29.

Organizacja druku i kolportaż: Wydział Wydawnictw, 00-979 Warszawa, ul. Powsińska 69/71, P-1,

tel. 42-14-78 i 694-67-50, teleks 825944WW.

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zakładach Graficznych " Tamka" S.A., Zakład nr 1, Warszawa, ul. Tamka 3.

lam. 2240-1300-92 .

PL ISSN 0867-3411

Cena 3600 zł

304

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTROW

z dnia 10 sierpnia 1992 r.

w sprawie określenia wysokości odsetek ustawowych.

Na podstawie art. 359 § 3 Kodeksu cywilnego zarządza

się , co następuje