Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 lipca 1992 r. w sprawie zasad, warunków i trybu mianowania na stopnie wojskowe.

§ 1. Przepisy rozporządzenia stosuje się do

1) żołnierzy, którzy odbywają

a) zasadniczą służbę wojskową,

b) nadterminową zasadniczą służbę wojskową,

c) przeszkolenie wojskowe,

d) ćwiczenia wojskowe,

e) okresową służbę wojskową;

2) żołnierzy nie będących w czynnej służbie wojskowej;

3) studentów wyższych szkół morskich.

§ 2. 1. Warunkiem mianowania na wyższy stopień wojskowy jest posiadanie odpowiednich kwalifikacji wojskowych oraz wartości moralnych.

2. W przypadku ujawnienia okoliczności powodują­

cych niezasadność mianowania na wyższy stopień wojskowy, organ, który wystąpił z wnioskiem o mianowanie,

powiadamia o tym niezwłocznie odpowiednio przełożonego

uprawnionego do mianowania na dany stopień lub przełożo­

nego uprawnionego do wystąpienia do Ministra Obrony

Narodowej z wnioskiem o mianowanie na stopień podporucznika.

Rozdział 2

Mianowanie żołnierzy odbywających zasadniczą słu­

żbę wojskową

§ 3. W czasie odbywania zasadniczej służby wojskowej

żołnierze mogą być mianowani na wyższe stopnie wojskowe,

do stopnia starszego kaprala włącznie.

§ 4. 1. Na stopień starszego szeregowego mianuje się

szeregowych z dniem ukończenia szkolenia w wojskowym

ośrodku szkolenia.

2. Na stopień starszego szeregowego można mianować

również szeregowych

1) po odbyciu co najmniej połowy okresu nauki w wojskowej szkole podoficerskiej;

2) po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy zasadniczej

służby wojskowej

- jeżeli osiągają bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej .

§ 5. Na stopień kaprala mianuje się

1) szeregowych i starszych szeregowych - z dniem ukoń­

czenia szkolenia w wojskowej szkole podoficerskiej;

2) starszych szeregowych, którzy ukończyli kurs instruktorsko-metodyczny i złożyli egzamin na podoficera

- z dniem wyznaczenia na stanowisko służbowe przewidziane w etacie jednostki wojskowej dla podoficera.

§ 6. Na stopień starszego kaprala mogą być mianowani,

nie wcześniej niż po upływie sześciu miesięcy od dnia

poprzedniego mianowania, żołnierze posiadający stopień

kaprala, którzy osiągają bardzo dobre wyniki w szkoleniu

i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

§ 7. 1. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień

wojskowy występuje przełożony żołnierza, posiadający

uprawnienia dyscyplinarne co najmniej dowódcy kompanii.

Poz. 300

2. Wnioski, o których mowa w ust. 1, przedstawia się

drogą służbową przełożon.emu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy.

3. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje

rozkazem przełożonego uprawnionego do mianowania na

dany stopień wojskowy.

§ 8. Do mianowania na stopnie wojskowe są upraw-

nieni

1) na stopnie starszego szeregowego i kaprala - dowódcy

jednostek wojskowych, których ewidencją są objęci

żołnierze;

2) na stopień starszego kaprala - dowódcy, o których

mowa w pkt 1, jeżeli posiadają uprawnienia dyscyplinarne co najmniej dowódcy pułku, a w przypadku gdy

uprawnień tych nie posiadają - ich przełożeni posiadający takie uprawnienia.

Rozdział 3

Mianowanie żołnierzy odbywających nadterminową

zasadniczą służbę wojskową

§ 9. W czasie odbywania nadterminowej zasadniczej

służby wojskowej żołnierze mogą być mianowani na wyższe

stopnie wojskowe, do stopnia plutonowego włącznie.

§ 10. 1. Na stopień starszego szeregowego można mianować szeregowych po odbyciu co najmniej sześciu miesię­

cy nadterminowej zasadniczej służby wojskowej.

2. Na stopień kaprala mianuje się starszych szeregowych, którzy ukończyli kurs instruktorsko-metodyczny i zło­

żyli egzamin na podoficera z dniem wyznaczenia na

stanowisko służbowe przewidziane w etacie jednostki wojskowej dla podoficera .

3. Na stopnie starszego kaprala i plutonowego mogą

być mianowani, nie wcześniej niż po upływie sześciu miesię­

cy od dnia poprzedniego mianowania, żołnierze posiadający

odpowiednio stopień kaprala i starszego kaprala .

4. Warunkiem mianowań, o których mowa w ust. 1 i 3,

jest osiąganie przez żołnierzy bardzo dobrych wyników

w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej . Mianowanie żołnierza posiadającego stopień starszego kaprala na stopień plutonowego może nastąpić, jeżeli ponadto zajmuje on stanowisko służbowe

przewidziane w etacie jednostki wojskowej dla żołnierza

zawodowego.

§ 11. Przepisy § 7 i 8 stosuje się odpowiednio, z tym że

do mianowania na stopień plutonowego są uprawnieni

dowódcy, o których mowa w § 8 pkt 2.

Rozdział 4

Mianowanie żołnierzy odbywających przeszkolenie

wojskowe

§ 12. W czasie odbywania przeszkolenia wojskowego

żołnierze mogą być

mianowani na wyższe stopnie wojs-

kowe

1) do stopnia sierżanta włącznie trwałe przeszkolenie wojskowe;

odbywający długo­

2) do stopnia starszego kaprala włącznie krótkotrwałe przeszkolenie wojskowe.

odbywający

-

1098 -

§ 13.1. W czasie szkolenia w szkole podchorążych

rezerwy żołnierze mogą być mianowani do stopnia kaprala

włącznie, jeżeli osiągają bardzo dobre wyniki w szkoleniu

i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

2. Z dniem ukończenia szkolenia w szkole podchorą­

żych rezerwy żołnierzy posiadających stopień szeregowego,

starszego szeregowego i kaprala mianuje się na stopień

starszego kaprala.

§ 14. 1. Po odbyciu co najmniej jednego miesiąca praktyki w jednostce wojskowej żołnierze będący absolwentami

szkół podchorążych rezerwy mogą być mianowani na stopień

plutonowego, jeżeli osiągają bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie

wojskowej.

2. Z dniem ukończenia długotrwałego przeszkolenia

wojskowego żołnierze posiadający stopień plutonowego

mogą być mianowani na stopień sierżanta, jeżeli osiągają

bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań

służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

§ 15. Żołnierze odbywający długotrwałe przeszkolenie

wojskowe, którzy nie ukończyli szkolenia w szkole podchorążych rezerwy, mogą być mianowani do stopnia starszego kaprala włącznie, jeżeli osiągają bardzo dobre wyniki

w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

Poz. 300

2) łączny czas odbytych przez nich ćwiczeń w posiadanym

stopniu wojskowym wynosi co najmniej piętnaście dni,

a jeżeli posiadają tytuł podchorążego - co najmniej

dziesięć dni.

§ 21. 1. Na stopień młodszego chorążego mianuje się

szeregowych, starszych szeregowych i podoficerów, którzy

ukończyli kurs przeszkolenia na chorążych - z dniem złoże­

nia egzaminu na chorążego.

2. Na zakończenie odbywania ćwiczeń wojskowych

chorążowie mogą być mianowani na kolejny stopień wojskowy w korpusie chorążych, jeżeli

1) ćwiczenia te trwały co najmniej dwadzieścia dni;

2) łączny czas odbytych przez nich ćwiczeń w posiadanym

stopniu wojskowym wynosi co najmniej piętnaście dni.

§ 22. 1. Wystąpienie do Ministra Obrony Narodowej

z wnioskiem o mianowanie na stopień podporucznika może

nastąpić w stosunku do żołnierzy, którzy

1) posiadają tytuł podchorążego i odbyli przeszkolenie

wojskowe;

2) posiadają wyższe wykształcenie i ukończyli kurs przeszkolenia na oficerów

- jeżeli zdali egzamin na oficera i odbyli ćwiczenia wojskowe w łącznym wymiarze co najmniej czternastu dni.

2. Na kolejny stopień wojskowy w korpusie oficerów

można mianować oficerów, którzy w posiadanym stopniu

wojskowym odbyli ćwiczenia wojskowe w łącznym wymia-

§ 16. Przepisy § 7 stosuje się odpowiednio.

rze co najmniej trzydziestu dni.

§ 17. Do mianowania na stopnie wojskowe są upraw-

§ 23. 1. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień

wojskowy występują

nieni

1) na stopnie starszego szeregowego, kaprala i starszego

kaprala - komendanci szkół podchorążych rezerwy,

których ewidencją są objęci żołnierze;

2) na stopnie starszego szeregowego, kaprala, starszego

kaprala, plutonowego i sierżanta - dowódcy jednostek

wojskowych, których ewidencją są objęci żołnierze,

jeżeli posiadają uprawnienia dyscyplinarne co najmniej

dowódcy pułku, a w przypadku gdy uprawnień tych nie

posiadają ich przełożeni posiadający takie uprawnienia.

Rozdział 5

Mianowanie żołnierzy rezerwy odbywających ćwi­

czenia wojskowe

§ 18. W czasie odbywania ćwiczeń wojskowych żoł­

nierze mogą być mianowani na wyższe stopnie wojskowe, do

stopnia kapitana włącznie.

§ 19. Na stopień starszego szeregowego można miano-

1) na stopień starszego szeregowego i stopnie wojskowe

w korpusie podoficerów - przełożony żołnierza posiadający uprawnienia dyscyplinarne co najmniej dowódcy

kompanii;

2) na stopnie wojskowe w korpusach chorążych i oficerów

- dowódca jednostki wojskowej. w której żołnierz

odbywa ćwiczenia wojskowe.

2. Przepisy § 7 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

§ 24.

Do mianowania na stopnie wojskowe są upraw-

nieni

1) na stopnie starszego szeregowego i kaprala - dowódcy

jednostek wojskowych, w których żołnierze odbywają

ćwiczenia wojskowe;

2) na pozostałe stopnie wojskowe w korpusie podoficerów

- dowódcy, o których mowa w pkt 1, jeżeli posiadają

uprawnienia dyscyplinarne co najmniej dowódcy pułku,

a w przypadku gdy uprawnień tych nie posiadają - ich

przełożeni posiadający takie uprawnienia;

szeregowych, którzy w czasie odbywania ćwiczeń

wojskowych osiągają bardzo dobre wyniki w szkoleniu

i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

3) na stopnie wojskowe w korpusie chorążych, z wyjątkiem

stopnia młodszego chorążego - przełożony o uprawnieniach dyscyplinarnych dowódcy okręgu wojskowego (rodzaju sił zbrojnych), któremu podlega jednostka

wojskowa, w której żołnierz odbywa ćwiczenia wojskowe.

§ 20. 1. Na stopień kaprala mianuje się szeregowych

i starszych szeregowych z dniem złożenia egzaminu na

podoficera.

Rozdział 6

wać

2. Na zakończenie odbywania ćwiczeń wojskowych

podoficerowie mogą być mianowani na kolejny stopień

wojskowy w korpusie podoficerów, jeżeli

1) ćwiczenia te trwały co najmniej czternaście dni;

Mianowanie żołnierzy odbywających okresową służ­

bę wojskową

§ 25. 1. Żołnierze odbywający okresową służbę wojskową mogą być w czasie odbywania tej służby mianowani na

wyższy stopień wojskowy.

-

1099

2. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić

tylko raz, nie wcześniej niż po odbyciu sześciu miesięcy

okresowej służby wojskowej.

§ 26. Mianowanie żołnierzy odbywających okresową

służbę wojskową na wyższe stopnie wojskowe następuje na

zasadach i w trybie przewidzianych dla żołnierzy pełniących

zawodową służbę wojskową, z tym że nie jest wobec nich

wymagane. przesłużenie w posiadanym stopniu odpowiedniego okresu oraz przesłużenie odpowiedniego okresu na

określonym stanowisku służbowym.

Rozdział 7

Mianowanie żołnierzy nie będących w czynnej służ­

bie wojskowej

§ 27. 1. Żołnierze nie będący w czynnej służbie wojskowej mogą być mianowani na wyższy stopień wojskowy

1) po odbyciu

a) ćwiczeń wojskowych,

b) okresowej służby wojskowej;

2) w przypadkach uzasadnionych potrzebami sił zbrojnych.

2. Warunki, o których mowa w ust. 1, stosuje się

odpowiednio w razie wystąpienia do Ministra Obrony Narodowej o mianowanie na stopień podporucznika.

§ 28. 1. Do mianowania na pierwszy stopień wojskowy

w korpusie podoficerów i chorążych, jak również do wystąpienia do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o mianowanie na stopień podporucznika jest wymagane posiadanie przez żołnierza odpowiedniej zdolności fizycznej i psychicznej do służby wojskowej, a ponadto

1) do mianowania na stopień kaprala

a) posiadanie wykształcenia w zakresie co najmniej

szkoły zasadniczej oraz

b) złożenie egzaminu na podoficera;

2) do mianowania na stopień młodszego chorążego

a) posiadanie wykształcenia w zakresie co najmniej

szkoły średniej oraz

b) złożenie egzaminu na chorążego;

3) do wystąpienia do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o mianowanie na stopień podporucznika

a) posiadanie wyższego wykształcenia, tytułu podchorążego i odbycie przeszkolenia wojskowego zakoń­

czonego złożeniem egzaminu na oficera oraz

b) odbycie ćwiczeń wojskowych w wymiarze co najmniej dziesięciu dni na stanowisku określonym posiadanym przydziałem mobilizacyjnym, z których

uzyskał pozytywną opinię, z zastrzeżeniem § 29.

2. Egzaminy na podoficera organizują dowódcy jednostek wojskowych, a na chorążego - komendanci wojskowych ośrodków szkolenia, w których żołnierze odbywali

ćwiczenia wojskowe.

§ 29. Wystąpienie do Ministra Obrony Narodowej

z wnioskiem o mianowanie żołnierzy na stopień podporucznika może ponadto nastąpić

1) mimo nieposiadania tytułu podchorążego i niezłożenia

egzaminu na oficera, o których mowa w § 28 ust. 1 pkt

3 lit. a), jeżeli posiadają specjalność wojskową w grupie

osobowej lekarzy korpusu osobowego medycznego

bądź w grupie osobowej pilotów korpusu osobowego

lotnictwa;

2) mimo nieodbycia ćwiczeń wojskowych, o których mowa w § 28 ust. 1 pkt 3 lit. b), w przypadkach

uzasadnionych potrzebami sił zbrojnych, jeżeli posiadają

specjalność wojskową w korpusach osobowych lotnictwa, marynarki wojennej, medycznym lub sprawiedliwości i obsługi prawnej, oraz przez okres co najmniej

jednego roku - przydział mobilizacyjny lub zamust-

rowanie na statku żeglugi morskiej przewidzianym dla

potrzeb mobilizacyjnych Marynarki Wojennej.

§ 30. W przypadkach uzasadnionych potrzebami sił

zbrojnych można mianować

1) oficerów rezerwy- na kolejny stopień wojskowy w korpusie oficerów, do stopnia kapitana włącznie, jeżeli

posiadają specjalność wojskową, o której mowa w § 29

pkt 2; w takim przypadku mianowanie może nastąpić

w czasie posiadania przydziału mobilizacyjnego lub

zamustrowania na statek żeglugi morskiej, jeżeli od

poprzedniego mianowania upłynęło co najmniej pięć lat;

2) żołnierzy rezerwy oraz osoby nie będące żołnierzami

- na kolejny lub odpowiedni stopień wojskowy w razie

posiadania szczególnych kwalifikacji lub umiejętności

do odbywania czynnej służby wojskowej.

§ 31. W okresie odbywania kary pozbawienia wolności,

zastępczej kary pozbawienia wolności i kary ograniczenia

wolności, a także w okresie warunkowego zawieszenia

wykonania kary pozbawienia wolności, żołnierza rezerwy nie

można mianować na wyższy stopień wojskowy.

§ 32. 1. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień

wojskowy występuje wojskowy komendant uzupełnień wła­

ściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania)

lub pobytu czasowego trwającego ponad dwa miesiące

żO'łnierza rezerwy lub osoby, o której mowa w § 30 pkt 2, albo

dowódca jednostki wojskowej, do której żołnierz posiada

przydział mobilizacyjny.

2. Przepisy § 7 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

§ 33. Na stopnie wojskowe mianują

1) na stopień starszego szeregowego oraz na stopnie

wojskowe w korpusie podoficerów, do stopnia sierżanta

włącznie - wojskowi komendanci uzupełnień;

2) na stopień starszego sierżanta - szefowie wojewódzkich sztabów wojskowych;

3) na stopnie wojskowe w korpusie podoficerów nie wymienione w pkt 1 i 2 oraz na stopnie wojskowe w korpusie chorążych, z wyjątkiem stopnia młodszego chorą­

żego dowódcy okręgów wojskowych (rodzajów sił

zbrojnych).

Rozdział 8

Mianowanie studentów wyższych szkół morskich

§ 34. Studenci wyższych szkół morskich odbywający

zajęcia wojskowe mogą być mianowani na wyższy stopień

wojskowy do stopnia starszego mata włącznie .

§ 35. Studentów, o których mowa w § 34, kierownik

studium wojskowego może mianować

1) na stopień starszego marynarza - po ukończeniu pierwszego semestru zajęć wojskowych, jeżeli w tym okresie

wyróżnili się bardzo dobrymi wynikami w szkoleniu oraz

złożyli przysięgę wojskową;

2) na kolejne stopnie wojskowe

a) na stopień mata - w pozostałych semestrach zajęć

wojskowych,

b) na stopień starszego mata - po ukończeniu zajęć

wojskowych i zdaniu egzaminu z tych zajęć.

Rozdział 9

Przepisy końcowe

§ 36. Wręczanie aktów mianowania na wyższe stopn ie

wojskowe jest dokonywane w sposób uroczysty.

§ 37. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14

dni od dnia ogłoszenia.

Minister Obrony Narodowej: J. Onyszkiewicz

Artykuł 17

-

Poz. 298, 299 i 300

gierską

Republiką

Ludową,

podpisany w Budapeszcie

w dniu 16 maja 1968 r.

Umawiające się Strony uznają prawo dostępu państw

śródlądowych do mórz.

Rzeczpospolita Polska potwierdza prawo Republiki Wę ­

gierskiej dostępu do Morza Bałtyckiego .

Artykuł 18

Niniejszy układ podlega ratyfikacji. Układ wejdzie w ży­

cie w dniu wymiany dokumentów ratyfikacyjnych, która

odbędzie się w Budapeszcie. Z wejściem w życie niniejszego

układu traci moc Układ o przyjaźn i , współpracy i pomocy

wzajemnej między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Wę-

Niniejszy układ zostaje zawarty na okres 15 lat. Ulega

automatycznemu przedłużaniu na okresy pięcioletnie jeżeli

żadna z Umawiających się Stron nie wypowie go w drodze

notyfikacji na rok przed upływem danego okresu obowiązy­

wania .

Sporządzono w Krakowie dnia 6 października 1991 r.

w dwóch oryginalnych egzemplarzach, każdy w językach

polskim i węg i erskim, przy czym oba teksty mają jednakową

moc obowiązującą.

Za Rzeczpospolitą Polską

Za Republikę Węgierską

L. Wałęsa

J. Anta"

Po zaznajomieniu się z powyższym układem w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że

-

został on uznany za słuszny zarówno w całości , jak i każde z postanowień w nim zawartych,

jest przyjęty , ratyfikowany i potwierdzony,

będzie niezmiennie zachowywany.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 17 marca 1992 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej : L. Wałęsa

L. S.

Minister Spraw Zagranicznych: K. Skubiszewski

299

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 30 czerwca 1992 r.

w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Układu między Rzecząpospolitą Polską a Republiką

Węgierską o przyjacielskiej i dobrosąsiedzkiej współpracy, sporządzonego w Krakowie dnia 6 października

1991 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z art.

18 Układu między Rzecząpospolitą Polską a Republiką

Węgierską o przyjacielskiej i dobrosąsiedzkiej współpracy ,

sporządzonego w Krakowie dnia 6 października 1991 r.,

dokonana została w Budapeszcie dnia 15 czerwca 1992 r.

wymiana dokumentów ratyfikacyjnych wymienionego ukła­

du.

Zgodnie z postanowieniem artykułu 18 powyższego

układu wszedł on w życie dnia 15 czerwca 1992 r.

Minister Spraw Zagranicznych: K. Skubiszewski

300

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 30 lipca 1992 r.

w sprawie zasad, warunków i trybu mianowania na stopnie wojskowe.

Na podstawie art. 76 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada

1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej (Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174 i Nr 54,

poz. 254) zarządza się, co następuje

-

Rozdział 1

Przepisy ogólne