Ustawa z dnia 5 czerwca 1992 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne.

1.

Osoby zajmujące kierownicze stanowiska państwowe, w rozumieniu przepisów o wynagrodzeniu

osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, w okresie zajmowania tych stanowisk

nie mogą być

1)

członkami zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółek prawa handlowego

ani też być zatrudnione lub wykonywać innych zajęć w tych spółkach,

2)

członkami zarządów fundacji prowadzących działalność gospodarczą.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, nie mogą również w okresie zajmowania stanowisk posiadać

w spółkach prawa handlowego kontrolnych udziałów lub pakietów akcji oraz podejmować

działalności gospodarczej, jeżeli pozostawałoby to w sprzeczności z obowiązkami tych

osób albo mogło wywołać podejrzenie o ich stronniczość lub interesowność.

3.

Zakaz zajmowania stanowisk we władzach spółek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nie

dotyczy osób wyznaczonych do spółki prawa handlowego z udziałem Skarbu Państwa, innych

państwowych osób prawnych, gminy lub związków międzygminnych jako przedstawicieli

tych podmiotów.

1.

Przepis art. 1 stosuje się również do pracowników

1)

urzędów państwowych, zajmujących stanowiska kierownicze

a)

w naczelnych i centralnych urzędach państwowych: dyrektora departamentu (jednostki

równorzędnej) i jego zastępcy oraz naczelnika wydziału (jednostki równorzędnej),

b)

w urzędach terenowych organów rządowej administracji ogólnej: dyrektora urzędu wojewódzkiego,

dyrektora wydziału (jednostki równorzędnej) i jego zastępcy, kierownika urzędu rejonowego

i jego zastępcy oraz kierownika rejonowego biura i jego zastępcy,

c)

w urzędach terenowych organów rządowej administracji specjalnej: kierownika urzędu

administracji specjalnej i jego zastępcy,

2)

urzędów państwowych, zajmujących stanowiska równorzędne pod względem płacowym ze stanowiskami

wymienionymi w pkt 1,

3)

Najwyższej Izby Kontroli, wykonujących lub nadzorujących czynności kontrolne,

4)

samorządowych, wymienionych w art. 2 pkt 1 lit. a) i b) oraz w pkt 2 i 3 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach

samorządowych

(Dz. U. Nr 21, poz. 124 i Nr 43, poz. 253),

5)

banków państwowych, zajmujących stanowiska: prezesa, wiceprezesa, członka zarządu

i skarbnika,

6)

przedsiębiorstw państwowych, zajmujących stanowiska: dyrektora przedsiębiorstwa, jego

zastępcy i głównego księgowego,

7)

jednoosobowych spółek Skarbu Państwa oraz spółek z udziałem Skarbu Państwa powyżej

50%, zajmujących stanowiska: prezesa, wiceprezesa i członka zarządu.

2.

Naruszenie zakazu, o którym mowa w art. 1, przez osoby

1)

wymienione w ust. 1 pkt 1-4 stanowi przewinienie służbowe, które podlega odpowiedzialności

dyscyplinarnej albo może stanowić podstawę do rozwiązania stosunku pracy z winy pracownika

bez wypowiedzenia,

2)

wymienione w ust. 1 pkt 5-7 może stanowić podstawę do odwołania ze stanowiska.

Poseł, senator i osoba wchodząca w skład organów gminy nie może prowadzić działalności

gospodarczej na własny rachunek z wykorzystaniem mienia państwowego lub komunalnego,

a także nie może być zastępcą lub przedstawicielem w prowadzeniu takiej działalności.

1.

Posłowie i senatorowie nie mogą być członkami zarządów, rad nadzorczych lub komisji

rewizyjnych spółek prawa handlowego z udziałem Skarbu Państwa, innych państwowych

osób prawnych, gmin lub związków międzygminnych albo podległych im jednostek organizacyjnych.

Osoby te nie mogą również posiadać w tych spółkach kontrolnych udziałów lub pakietów

akcji.

2.

Osoby wchodzące w skład organów gminy nie mogą być członkami zarządów, rad nadzorczych

lub komisji rewizyjnych spółek prawa handlowego z udziałem Skarbu Państwa, innych

państwowych osób prawnych, gmin lub związków międzygminnych albo podległych im jednostek

organizacyjnych. Osoby te nie mogą również posiadać w tych spółkach kontrolnych udziałów

lub pakietów akcji.

Wybór lub powołanie osób, o których mowa w art. 1-4, do władz spółki z naruszeniem

zakazów określonych w art. 1, 3 i 4 jest z mocy prawa nieważne i nie podlega wpisaniu

do rejestru handlowego.

1.

Posłowie i senatorowie są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym.

Oświadczenie to powinno zawierać w szczególności informacje o posiadanych przez posła

i senatora zasobach pieniężnych, nieruchomościach, udziałach i akcjach w spółkach

prawa handlowego, prowadzeniu innej działalności gospodarczej, a ponadto o nabyciu

przez posła i senatora od Skarbu Państwa, innej państwowej osoby prawnej, gminy lub

związku międzygminnego mienia, które podlegało zbyciu w drodze przetargu. Oświadczenie

to powinno również zawierać dane dotyczące zajmowania przez posła i senatora stanowisk

w spółkach, o których mowa w art. 1.

2.

Wiadomości zawarte w oświadczeniach o stanie majątkowym stanowią tajemnicę służbową,

chyba że osoba, która złożyła oświadczenie, wyraziła pisemną zgodę na ich ujawnienie.

3.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się Marszałkowi Sejmu (Senatu) w terminie

30 dni od daty objęcia mandatu posła i senatora. Kolejne oświadczenia składają posłowie

i senatorowie co roku, do dnia 31 marca oraz na miesiąc przed upływem kadencji Sejmu

i Senatu.

4.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe oraz do osób wchodzących w skład organów gminy, jak również pracowników

urzędów państwowych i pracowników samorządowych.

1.

Niezłożenie oświadczeń, o których mowa w art. 6, albo podanie nieprawdy lub zatajenie

prawdy w złożonym oświadczeniu powoduje odpowiedzialność regulaminową lub służbową.

2.

Podanie w oświadczeniu, o którym mowa w art. 6, nieprawdy powoduje odpowiedzialność

karną na zasadach określonych w art. 266 kk.

Skarb Państwa, inna państwowa osoba prawna, gmina lub związek międzygminny mogą, w

terminie 3 lat od zawarcia umowy, żądać od osób wymienionych w art. 1-4 zwiększenia

świadczenia wzajemnego, a gdy jest to nadmiernie utrudnione - uchylić się od skutków

prawnych swego oświadczenia woli, jeżeli osoby te, wykorzystując zajmowane stanowisko

państwowe lub samorządowe, nabyły mienie państwowe lub komunalne, którego wartość

w chwili zawarcia umowy została określona rażąco nisko w stosunku do wartości rynkowej.

1.

Osoby wymienione w art. 1 i 2, które w dniu wejścia w życie ustawy są członkami zarządów,

rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółek prawa handlowego albo członkami zarządów

fundacji prowadzących działalność gospodarczą, są obowiązane zrzec się tych funkcji

w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy, chyba że w tym terminie złożyły

oświadczenie o rezygnacji ze stanowiska. W razie niezłożenia oświadczenia w tym terminie,

osoby te tracą z mocy prawa stanowiska we władzach spółki lub fundacji i zostaną wykreślone

z rejestru handlowego.

2.

Posłowie lub senatorowie, którzy w dniu wejścia w życie ustawy są członkami zarządów,

rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółek, o których mowa w art. 4 ust. 1, oraz

osoby wchodzące w skład organów gminy, które w dniu wejścia w życie ustawy są członkami

zarządów lub rad nadzorczych spółek, o których mowa w art. 4 ust. 2, są obowiązane

zrzec się tych funkcji w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy, chyba że

złożą mandat posła, senatora lub członka organu gminy. W razie niezłożenia oświadczenia

w tym terminie, osoby te tracą z mocy prawa stanowiska we władzach spółki i zostaną

wykreślone z rejestru handlowego.

3.

Złożenie przez osobę wymienioną w art. 2 oświadczenia o rezygnacji ze stanowiska,

o którym mowa w ust. 1, powoduje rozwiązanie z nią stosunku pracy w drodze porozumienia

stron lub wypowiedzenia przez zakład pracy albo odwołania ze stanowiska.

1.

Osoby wymienione w art. 1 i 2, które w dniu wejścia w życie ustawy posiadają odpowiednio

kontrolne udziały lub pakiety akcji w spółkach prawa handlowego albo prowadzą działalność

gospodarczą, są obowiązane w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy

do zbycia kontrolnych udziałów lub pakietów akcji oraz zaprzestania działalności gospodarczej,

jeżeli posiadanie tych udziałów lub akcji albo prowadzenie takiej działalności pozostaje

w sprzeczności z obowiązkami tych osób lub może wywołać podejrzenie o ich stronniczość

lub interesowność.

2.

Osoby wymienione w art. 3, które w dniu wejścia w życie ustawy posiadają odpowiednio

kontrolne udziały lub pakiety akcji w spółkach prawa handlowego z udziałem Skarbu

Państwa, innych państwowych osób prawnych, gmin i związków międzygminnych albo podległych

im jednostek organizacyjnych, są obowiązane w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy do zbycia kontrolnych udziałów lub pakietów akcji.

Przepis art. 8 nie narusza przepisów innych ustaw umożliwiających dochodzenie przez

Skarb Państwa należnych mu świadczeń.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

kontrolnych udziałach lub pakietach akcji - rozumie się przez to liczbę udziałów lub

akcji uprawniającą do domagania się zwołania nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników

lub walnego zgromadzenia akcjonariuszy, jak również umieszczenia poszczególnych spraw

w porządku obrad tego zgromadzenia,

2)

spółce prawa handlowego - rozumie się przez to spółkę handlową, a także inną spółkę,

do której stosuje się przepisy prawa handlowego, w tym spółkę według prawa obcego.

Traci moc rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 20 października 1926 r. o uzupełnieniu

przepisów normujących ustrój władz spółek akcyjnych

(Dz. U. Nr 103, poz. 598).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia.