Legislator Case Law & Legislation
DU_1992_227 PL

Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 23 maja 1992 r. w sprawie kwalifikacji i składu załóg polskich statków morskich.

41 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (41)

Statutory Text (41 Articles)

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 2. 1. Dla ustalania uprawnień zawodowych i składu

Oz iał I

PRZEPISY OGOLNE

§ 1. 1. Przepisy rozporządzenia określają kwalifikacje

zawodowe członków załóg polskich statków morskich, wymagane do zajmowania stanowisk oficerskich i nieoficerskich, oraz skład załóg polskich statków morskich niezbędny

dla bezpieczeństwa żeglugi.

2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do statków

1) urzędów morskich i państwowej morskiej służby hydrograficznej i oznakowania nawigacyjnego, .

2) jednostek pływających Marynarki Wojennej, Straży Granicznej i Policji,

3) morskich statków sportowych.

3. Kwalifikacje zawodowe oraz skład załóg statków

morskich wymienionych w ust. 2 pkt 1 określają, za zgodą

załóg rozróżnia się

1) żeglugę na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej, zwaną dalej żeglugą krajową ,

2) żeglugę na pozostałych obszarach morskich,

dalej żeglugą międzynarodową,

zwaną

3) krótką podróż międzynarodową, w czasie której statek

nie oddala się więcej niż 200 mil morskich (Mm) od

portu lub miejsca, w którym pasażerowie i załoga mogą

znaleźć bezpieczne schronienie, przy czym odległość

pomiędzy ostatnim odwiedzonym portem kraju rozpoczęcia podróży a końcowym portem przeznaczenia nie

przekracza 600 Mm,

4) długą podróż międzynarodową, czyli podróż inną niż

podróż określona w pkt 3.

2. Przez praktykę pływania rozumie się okres pływania

na morskich statkach handlowych oraz na polskich statkach

morskich, z wyjątkiem morskich statków sportowych.

-

Poz. 227

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 3. 1. Kwalifikacje zawodowe niezbędne dla bezpieczeństwa

Dział

żeglugi

do zajmowania stanowisk oficerskich

stwierdza dyplom określający przyznany stopień oficerski,

a do zajmowania stanowisk nieoficerskich - świadectwo

określające przyznany stopień nieoficerski.

2. Dyplomy i świadectwa odpowiadają wymaganiom

w Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy,

wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, sporządzo­

nej w Londynie dnia 7 lipca 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 24,

poz. 201 i 202), zwanej dalej "konwencją STCW".

międzynarodowym, określonym

3. Dyplom i świadectwo stwierdza również dodatkowe

uprawnienia do zajmowania stanowisk na statkach o zwięk­

szonych wymogach bezpieczeństwa, a zwłaszcza na statkach: pasażerskich, rybackich, do przewozu ładunków ropopochodnych, chemikaliów, gazów płynnych oraz innych

Rozdział 1

Oficerowie specjalności pokładowej statków

morskich

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 8. W specjalności pokładowej ustala się następujące

stopnie oficerskie

1) szyper II klasy,

2) szyper I klasy,

3) oficer pokładowy III klasy,

4) oficer pokładowy II klasy,

5) starszy oficer pokładowy,

6) kapitan żeglugi wielkiej.

ładunków mogących stanowić zagrożenie życia, bezpieczeń­

stwa żeglugi lub środowiska w zakresie wymaganym konwencją STCW i odrębnymi przepisami .

4. Dyplom oficerski uprawnia do zajmowania stanowisk

oficerskich pod warunkiem potwierdzania kwalifikacji na

zasadach określonych w rozporządzeniu.

§ 4. 1. Z zastrzeżeniem przepisu ust. 2, osoby ubiegają­

ce się o uzyskanie stopni oficerskich obowiązane są posiadać

świadectwo ukończenia szkoły średniej, a osoby ubiegające

się o uzyskanie stopni nieoficerskich świadectwo ukoń­

czenia szkoły podstawowej .

II

KWALIFIKACJE OFICERSKIE

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 9. 1. Do uzyskania stopnia szypra II klasy wymagane

jest

1) posiadanie stopnia starszego marynarza, dodatkowa

36-miesięczna praktyka pływania na stanowisku starszego marynarza na morskich statkach handlowych oraz

złożenie egzaminu; dla osób z wykształceniem średnim

zawodowym o kierunku pokładowym wymagana praktyka pływania wynosi 18 miesięcy, a dla osób z wykształceniem średnim 30 miesięcy, albo

2) posiadanie stopnia podoficera Marynarki Wojennej lub

Straży Granicznej, 48-miesięczna praktyka pływania

w dziale pokładowym na statkach morskich oraz złoże­

nie egzaminu, albo

2. Warunek posiadania świadectwa ukończenia szkoły

nie dotyczy osób ubiegających się o uzyskanie

stopnia szypra II i I klasy oraz oficera mechanika okrętowego

V klasy.

3) posiadanie stopnia chorążego Marynarki Wojennej lub

Straży Granicznej, wykształcenie średnie w specjalności

nawigacyjnej, 24-miesięczna praktyka pływania w dziale pokładowym na statkach morskich.

§ 5. 1. Osoby ubiegające się o uzyskanie stopni oficers-

2. Do uzyskania stopnia szypra I klasy wymagane jest

posiadanie dyplomu szypra II klasy, 24-miesięczna praktyka

pływania na morskich statkach handlowych, co najmniej na

stanowisku oficera wachtowego, oraz złożenie egzaminu .

średniej

kich w specjalności pokładowej są obowiązane posiadać

świadectwo radarowe.

2. Osoby ubiegające się o uzyskanie stopni oficerskich

lub nieoficerskich obowiązane są posiadać świadectwa

o przeszkoleniu w zakresie indywidualnych technik ratunkowych i ochrony przeciwpożarowej.

3. Osoby ubiegające się o stopień starszego marynarza

obowiązane są posiadać świadectwo ratownika.

§ 6. Osoby ubiegające się o stopnie oficerskie lub nieoficerskie powinny być pełnoletnie i posiadać ważne zaświad­

czenie o spełnieniu warunków zdrowotnych wymaganych

od osób zatrudnionych na polskich statkach morskich.

§ 7. 1. Osoby posiadające zagraniczne dyplomy oficerskie lub zagraniczne świadectwa nieoficerskie, wydane na

podstawie konwencji STCW, mogą ubiegać się o stopnie

oficerskie i nieoficerskie na zasadach określonych w rozporządzeniu, pod warunkiem złożenia egzaminu na stopień,

o który się ubiegają.

2. Osoby posiadające zagraniczne dyplomy oficerskie

lub zagraniczne świadectwa nieoficerskie, wydane na podstawie konwencji STCW, mogą zajmować na polskich statkach morskich odpowiednie stanowiska określone w rozporządzeniu, z wyłączeniem stanowisk kapitana lub starszego otrcera mechanika.

3. Praktykę pływania nabytą na statkach morskich bez

własnego napędu zalicza się do praktyki pływania wymaganej do uzyskania lub potwierdzenia dyplomu szypra II i I klasy

w stosunku 2 miesiące tej praktyki za jeden miesiąc wymaganej, w ilości nie większej jednak niż 1/ 3.

4. Do uzyskania stopnia oficera pokładowego III klasy

wymagane jest

1) ukończenie wyższej uczelni morskiej o kierunku nawigacyjnym oraz 15-miesięczna praktyka pływania w dziale

pokładowym na statkach morskich, w tym co najmniej

6 miesięcy na wachcie nawigacyjnej pod nadzorem

oficera wachtowego, albo

2) posiadanie stopnia starszego marynarza, dodatkowa

24-miesięczna praktyka pływania na stanowisku starszego marynarza na morskich statkach handlowych

o pojemności brutto powyżej 200 TR w żegludze

międzynarodowej, w tym co najmniej 12 miesięcy na

wachcie nawigacyjnej pod nadzorem oficera wachtowego, oraz złożenie egzaminu, albo

3) posiadanie stopnia szypra I klasy, dodatkowa 12-miesięczna praktyka pływania w dziale pokładowym na

morskich statkach handlowych o pojemności brutto

powyżej 200 TR w żegludze międzynarodowej oraz

złożenie egzaminu .

-

5. Do uzyskania stopnia oficera pokładowego II klasy

wymagane jest posiadanie dyplomu oficera pokładowego III

klasy oraz dodatkowa 12-miesięczna praktyka pływania na

stanowisku oficera wachtowego na morskich statkach handlowych o pojemności brutto powyżej 200 TR w żegludze

międzynarodowej.

Poz. 227

3. Oficer pokładowy III klasy może być

1) oficerem wachtowym na każdym statku w każdej żeg­

ludze,

2) kapitanem statku bez własnego napędu o pojemności

brutto do 1600 TR w żegludze krajowej,

6. Do uzyskania stopnia starszego oficera pokładowego

wymagane jest posiadanie dyplomu oficera pokładowego II

klasy, dodatkowa 24-miesięczna praktyka pływania na stanowisku oficera wa"chtowego na morskich statkach handlowych o pojemności brutto powyżej 1600 TR w żegludze

międzynarodowej oraz złożenie egzaminu.

3) kapitanem statku, z wyjątkiem statków pasażerskich,

o pojemności brutto do 200 TR w żegludze krajowej,

a w żegludze międzynarodowej - po odbyciu 6-miesię­

cznej praktyki pływania na stanowisku oficera wachtowego w tej żegludze.

7. Do uzyskania stopnia kapitana żeglugi wielkiej wymagane jest posiadanie dyplomu starszego oficera pokłado­

wego, dodatkowa 12-miesięczna praktyka pływania na stanowisku starszego oficera na morskich statkach handlowych

o pojemności brutto powyżej 1600 TR w żegludze między­

narodowej oraz złożenie egzaminu.

1) oficerem wachtowym na każdym statku w każdej żeg­

ludze,

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 10. W specjalności pokładowej ustala się następujące

stanowiska oficerskie

1) oficer wachtowy,

2) starszy oficer,

3) kapitan.

4. Oficer pokładowy II klasy może być

2) starszym oficerem na statku o pojemności brutto do

1600 TR w każdej żegludze,

3) kapitanem statku bez własnego napędu w każdej żeg­

ludze,

4) kapitanem statku o

w każdej żegludze.

pojemności

brutto do 200 TR

5. Starszy oficer pokładowy może być

1) starszym oficerem na każdym statku w każdej żegludze,

2) kapitanem każdego statku w żegludze krajowej,

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 11. Ustala się następujące uprawnienia zawodowe

dla oficerów specjalności pokładowej

1. Szyper II klasy może być

1) oficerem wacht.owym na statkach o pojemności brutto

do 1600 TR w żegludze krajowej,

2) oficerem wachtowym na statku o pojemności brutto do

200 TR w żeglu9ze międzynarodowej,

3) kapitanem statku bez własnego napędu o pojemności

brutto do 1600 TR w żegludze krajowej,

4) kapitanem statku ' o pojemności brutto do 200 TR

w żegludze krajowej, z wyjątkiem statków pasażerskich,

5) kapitanem statku o pojemności brutto do 80 TR w żeg­

ludze międzynarodowej, z wyjątkiem statków pasażers­

kich, pod warunkiem odbycia 6-miesięcznej praktyki

pływania na stanowisku oficera wachtowego w żeg­

ludze międzynarodowej .

2. Szyper I klasy może być

1) oficerem wachtowym na każdym statku w żegludze

krajowej oraz na statku o pojemności brutto do 200 TR

w żegludze międzynarodowej,

2) starszym oficerem na statku o pojemności brutto do

1600 TR w żegludze krajowej,

3) kapitanem statku bez własnego napędu o tonażu do

1600 TR w żegludze krajowej,

4) kapitanem statku o tonażu do 1600 TR w żegludze

krajowej pod warunkiem posiadania 24-miesięcznej

praktyki pływania na stanowisku kapitana statku o pojemności brutto d.o '600 TR,

5) kapitanem statku -o' "pojemności brutto do 600 TR

w żegludze krajowej, zwyjątkiem statków pasażerskich,

6) kapitanem statló{ ' o ' pojemności brutto do 200 TR

w żegludze międzynarodowej, z wyjątkiem statków

pasażerskich, pod I Warunkiem odbycia 6-miesięcznej

praktyki pływania na .stanowisku oficera wachtowego

w żegludze międzynfIrodowej.

3) kapitanem statku o pojemności brutto do 1600 TR

w żegludze międzynarodowej .

6. Kapitan żeglugi wielkiej może być kapitanem każ­

dego statku w każdej żegludze .

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 12. 1. Zajmowanie stanowiska kapitana i starszego

oficera na statkach o zwiększonych wymogach bezpieczeńst­

wa, wymienionych w § 3 ust. 3, wymaga co najmniej

12-miesięcznej praktyki pływania na stanowiskach oficerskich

na tych statkach oraz złożenia egzaminu z wiedzy specjalistycznej. Absolwentów szkół rybołówstwa morskiego zwalnia

się z obowiązku złożenia egzaminu przy obejmowaniu wyżej

wymienionych stanowisk na statkach rybackich.

2. Zajmowanie stanowisk oficerskich innych niż wymienione w ust. 1 na statkach używanych do przewozu

ładunków stanowiących zagrożenie życia, bezpieczeństwa

żeglugi lub środowiska, wymienionych w § 3 ust. 3, wymaga

złożenia egzaminu z wiedzy specjalistycznej.

Rozdział 2

Oficerowie specjalności mechanicznej statków

morskich

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 13. Dla ustalenia uprawnień zawodowych i praktyki

kwalifikacyjnej oficerów specjalności mechanicznej statki

morskie dzieli się na następujące kategorie

1) kategoria V - statki o mocy napędu głównego większej

niż 140 KW, lecz nie większej niż 500 KW,

2) kategoria IV -statki o mocy napędu głównego większej

niż 500 KW, lecz nie większej niż 750 KW,

3) kategoria III-statki o mocy napędu głównego większej

niż 750 KW, lecz nie większej niż 1100 KW,

4) kategoria II - statki o mocy napędu głównego większej

niż 1100 KW, lecz nie większej niż 3000 KW,

5) kategoria I - statki o mocy napędu głównego większej

niż 3000 KW.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 14.

-

783

W specjalności mechanicznej ustala się następu-

jące stopnie oficerskie

1) oficer elektryk okrętowy,

2) oficer mechanik okrętowy V klasy,

3) oficer mechanik okrętowy IV klasy,

4) oficer mechanik okrętowy III klasy,

5) oficer mechanik okrętowy II klasy,

6) starszy oficer mechanik okrętowy.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 15. 1. Do uzyskania stopnia oficera elektryka okrę­

towego wymagane jest

1) ukończenie wyższej uczelni o kierunku elektrycznym,

24-miesięczna praktyka pływania w charakterze członka

załogi w specjalności elektrycznej lub mechanicznej na

statkach morskich oraz złożenie egzaminu przez osoby,

które nie ukończyły wyższej uczelni morskiej; 1/ 3 wymaganej praktyki pływania może być zastąpiona praktyką

przy budowie lub naprawie elektrycznych urządzeń

okrętowych w warsztatach lub stoczniach; dla absolwentów wyższych uczelni 'morskich o kierunku elektrycznym w specjalności elektrotechnika okrętowa wymagana praktyka pływania wynosi 12 miesięcy, albo

2) posiadanie wykształcenia średniego zawodowego o kierunku elektrycznym, 36-miesięczna praktyka pływania

w charakterze członka załogi w specjalności elektrycznej

lub mechanicznej na statkach morskich oraz złożenie

egzaminu; 1/3 wymaganej praktyki pływania może być

zastąpiona praktyką przy budowie lub naprawie elektrycznych urządzeń okrętowych w warsztatach lub stoczniach.

2. Do uzyskania stopnia oficera mechanika okrętowego

V klasy wymagane jest

1) ukończenie wyższej uczelni morskiej o kierunku mechanicznym w specjalności eksploatacji siłowni okrętowych

oraz 3-miesięczna praktyka pływania na statkach morskich w dziale mechanicznym albo

2) posiadanie dyplomu inżyniera mechanika o specjalności

budowy lub obsł'ugi silników spalinowych albo eksploatacji siłowni okrętowych oraz 6 - miesięczna praktyka pływania w charakterze członka załogi w specjalności mechanicznej na statkach morskich, albo

3) posiadanie dyplomu oficera elektryka okrętowego oraz

12-miesięczna praktyka pływania w charakterze członka

załogi w specjalności mechanicznej na statkach morskich co ~ajmniej III kategorii, albo

4) ukończenie wyższej uczelni morskiej o kierunku elektro.technika okrętowa, 6-miesięczna praktyka pływania

w charakterze członka załogi w specjalności mechanicznej na statkach morskich co najmniej III kategorii oraz

złożenie egzaminu, albo

5) posiadanie stopnia motorzysty okrętowego , dodatkowa

12-miesięczna praktyka pływania w charakterze członka

załogi w specjalności mechanicznej na statkach co

najmniej V kategorii oraz złożenie egzaminu przez osoby,

które nie ukończyły co najmniej średniej szkoły zawodowej o kierunku budowy lub obsługi maszyn lub siłowni

okrętowych, budowy lub obsługi silników spalinowych,

albo

6) posiadanie stopnia podoficera Marynarki Wojennej lub

Straży Granicznej oraz 48-miesięczna praktyka pływania

w specjalności mechanicznej na statkach morskich co

najmniej V kategorii, albo

-

Poz. 227

7) posiadanie stopnia chorążego Marynarki Wojennej lub

Straży Granicznej oraz 24-miesięczna praktyka pływania

w specjalności mechanicznej na statkach morskich co

najmniej V kategorii, albo

8) posiadanie stopnia mechanika

I klasy oraz złożenie egzaminu.

żeglugi

śródlądowej

3. Do uzyskania stopnia oficera mechanika okrętowego

IV klasy wymagane jest

.

1) ukończenie wyższej uczelni Q kierunku mechanicznym

w specjalności eksploatacja -ąiłc;>wni okrętowych, 15-miesięczna praktyka pływania w ',charakterze członka

załogi lub studenta w specjalności mechanicznej na

statkach morskich; 1/ 3 wymaganej praktyki pływania

może być zastąpiona praktyką ' przy budowie lub na prawie maszyn okrętowych, w stoczniach, zakładach

produkcyjnych lub warsztatach mechanicznych, albo

2) posiadanie dyplomu inżyniera mechanika, stopień motorzysty okrętowego, dodatkowa 15-miesięczna praktyka pływania w charakterze członka załogi w specjalności mechanicznej, w tym 6 miesięcy na stanowisku

motorzysty na statku III kategorii lub powyżej, oraz

złożenie egzaminu; 1/ 3 ogólnej wymaganej praktyki

pływania może być zastąpiona praktyką przy budowie

lub naprawie maszyn okrętowych w stoczniach, zakładach produkcyjnych lub warsztatach mechanicznych, albo

3) posiadanie dyplomu oficera elektryka okrętowego, 12-miesięczna praktyka pływania w charakterze członka

załogi w specjalności mechanicznej, w tym co najmniej

6 miesięcy w charakterze motorzysty na statku III kate gorii lub powyżej, oraz złożenie egzaminu, albo

4) posiadanie stopnia oficera mechanika okrętowego

V klasy, dodatkowa 12-miesięczna praktyka pływania

w charakterze członka załogi w specjalności mechanicznej, w tym 6 miesięcy na stanowisku motorzysty na

statku co najmniej II kategorii lub oficera mechanika

wachtowego na statku III kategorii lub II oficera mechanika na statku IV kategorii, oraz złożenie egzaminu, albo

5) posiadanie stopnia motorzysty okrętowego , dodatkowa

24-miesięczna praktyka pływania w charakterze członka

załogi w specjalności mechanicznej, w tym co najmniej

6 miesięcy na stanowisku motorzysty na statkach III

kategorii lub powyżej , oraz złożenie egzaminu; dla osób

z wykształceniem średnim zawodowym o kierunku budowy lub obsługi maszyn, lub siłowni okrętowych okres

wymaganej praktyki pływania wynosi 18 miesięcy, albo

6) posiadanie stopnia chorążego Marynarki Wojennej lub

Straży Granicznej oraz 48-miesięczna praktyka pływania

w specjalności mechanicznej na statkach morskich III

kategorii lub wyższej .

4. Do uzyskania stopnia oficera mechanika okrętowego

III klasy wymagane jest

1) ukończenie wyższej uczelni o kierunku mechanicznym

w specjalności eksploatacja .siło'!NDi okrętowych , stopień oficera mechanika okrętowegó tVklasy, dodatkowa

12-miesięczna praktyka pływania ńa stanowisku oficera

mechanika wachtowego na morskich statkach hand lowych co najmniej III katego~ii ; dla absolwentów

wyższych uczelni morskich wymagana praktyka pływa­

nia wynosi 6 miesięcy, albo

2) posiadanie stopnia oficera rnechalllika IV klasy, dodatkowa 18-miesięczna praktyka pływania na stanowisku

oficera mechanika wachtowego na morskich statkach

-

-

Poz. 227

złożenie

1) oficer elektryk okrętowy może być oficerem elektrykiem

na każdym statku,

5. Do uzyskanii: stopnia oficera mechanika okrętowego

II klasy wymagane iest

2) oficer mechanik okrętowy V klasy może być

a) motorzystą okrętowym na każdym statku,

b) oficerem mechanikiem wachtowym na statku III

kategorii,

c) II oficerem mechanikiem na statku IV kategorii,

d) starszym oficerem mechanikiem na statku V katego rii,

handlowych co najmniej III kategorii oraz

egzaminu.

1) ukończenie w yZszej uczelni o kierunku mechanicznym

w specjalnośc i eksploatacja siłowni okrętowych, stopień oficera meGhanika okrętowego III klasy, dodatkowa

18 - miesięczna praktyka pływania na stanowisku oficera

mechanika wachtowego na morskich statkach handlowych co najmniej III kategorii, w tym 12 miesięcy na

stanowisku starszego oficera mechanika na morskich

statkach handlowych III kategorii, albo II oficera mechanika na morskich statkach handlowych II kategorii, albo

oficera mechanika wachtowego na morskich statkach

handlowych I kategorii, oraz złożenie egzaminu; dla

absolwentów wyższych uczelni morskich okres wymaganej praktyki w ynosi 12 miesięcy,

2) posiadanie stopnia oficera mechanika okrętowego III

klasy, dodatkowa 24-miesięczna praktyka pływania na

stanowisku oficera mechanika wachtowego na morskich statkach handlowych co najmniej III kategorii,

w tym 12 mies ięcy na stanowisku starszego oficera

mechanika na statkach III kategorii lub II oficera mechanika na statkach II kategorii lub oficera mechanika

wachtowego na statkach I kategorii , oraz złożenie egzaminu.

6. Do uzyskania stopnia starszego oficera mechanika

okrętowego wymagane jest

1)

ukończenie wyższej uczelni o kierunku mechanicznym

w specjalności eksploatacja siłowni okrętowych, stopień oficera mech anika okrętowego II klasy, dodatkowa

18-miesięczna praktyka pływania na stanowisku oficera

mechanika wachtowego na morskich statkach hand lowych co najmniej III kategorii, w tym 12 miesięcy na

stanowisku starszego oficera mechanika na statkach II

kategori i lub II oficera mechanika na statkach I kategorii,

oraz złożenie egzaminu, albo

2) posiadanie stopnia oficera mechanika okrętowego II

klasy, dodatkowa 24-miesięczna praktyka pływania na

stanowisku oficera mechanika wachtowego na morskich statkach handlowych co najmniej III kategorii,

w tym 12 miesięcy na stanowisku starszego oficera

mechanika na statk<Clch II kategorii lub II oficera mechanika na statkach I kategorii, oraz złożenie egzaminu.

7. Osoby posiadające dyplom inżyniera mechanika oraz

absolwenci wyższych szkół morskich o kierunku elektrotechnika okrętowa uzyskują odpowiednie dyplomy mechanika

okrętowego na warunkach określonych dla absolwentów

wyższych uczelni morsk.ich, poq warunkiem złożenia egzaminu sprawdzającego wiadomości odpowiadające programowym różnicom posiadanego wykształcenia w stosun ku do wyższych uczelni morskich o kierunku mechanicznym.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 16. W specjalności mechanicznej ustala się następujące stanowiska oficerskie

1) oficer elektryk,

2) oficer mechanik wachtowy,

3) II oficer mechanik,

4) starszy oficer mechanik.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 17. Ustala się następujące uprawnienia zawodowe

oficerów specjalności me :hanicznej

3) oficer mechanik okrętowy IV klasy może być

a) oficerem meĆhanikiem wachtowym na statku III

kategorii,

b) II oficerem mechanikiem na statku IV kategorii ,

c) starszym oficerem mechanikiem na statku V kategorii,

4) oficer mechanik okrętowy III klasy może być

a) oficerem mechanikiem wachtowym na każdym statku,

b) II oficerem mechanikiem na statku III kategorii,

c) starszym oficerem mechanikiem na statku IV kategorii,

.

5) oficer mechanik okrętowy II klasy może być

a) II oficerem mechanikiem na każdym statku,

b) starszym oficerem mechanikiem na statku III kategorii,

6) starszy oficer mechanik okrętowy może być starszym

oficerem mechanikiem na każdym statku.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 18. Zajmowanie stanowiska starszego oficera mechanika lub II oficera mechanika na statkach z napędem innym

niż tłokowy silnik spalinowy oraz na statkach o zwiększonych

wymogach bezpieczeństwa, wymienionych w § 3 ust. 3,

wymaga co najmniej 6-miesięcznej praktyki pływania na

stanowiskach oficerskich na tych statkach i złożenia egzaminu z wiedzy specjalistycznej.

Rozdział 3

Oficerowie specjalności radiokomunikacyjnej

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 19. Dla ustalenia uprawnień zawodowych i praktyki

kwalifikacyjnej oficerów specjalności rQdiokomunikacyjnej

statki morskie dzieli się na następujące kategorie

1) kategoria I -

statki pasażerskie i szkolne uprawiające

żeglugę międzynarodową,

2) kategoria II -

inne statki morskie.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 20. W specjalności radiokomunikacyjnej ustala się

następujące stopnie oficerskie

1) radiooficer okrętowy II klasy,

2) radiooficer okrętowy I klasy.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 21 . 1. Do uzyskania stopnia radiooficera okrętowego

II klasy wymagane jest

1) ukończenie wyższej uczelni morskiej o kierunku elektronicznym w specjalności radiokomunikacja morska, po siadanie świadectwa radiotelegrafisty II klasy w służbie

morskiej, przewidzianego w przepisach obowiązujących

w tym zakresie, oraz 12-miesięczna praktyka na stacji

brzegowej lub na statku, w tym co najmniej 6 miesięcy

przy obsłudze radiostacji na statku pod nadzorem radiooficera, albo

2) posiadanie wykształcen i a co najmniej średniego o kierunku elektronicznym, łącznościowym lub radiowym,

-

785

oraz świadectwa radiotelegrafisty II klasy w służbie

morskiej, przewidzianego w przepisach obowiązujących

w tym zakresie, oraz 24-miesięcznapraktyka na stacji

brzegowej lub na statku, w tym minimum 12 miesięcy na

statku przy obsłudze radiostacji pod nadzorem radiooficera, albo

3) posiadanie świadectwa radiotelegrafisty II klasy w służ­

bie morskiej oraz 36-miesięczna praktyka pływania

w charakterze członka załogi w specjalności radiokomunikacyjnej, w tym co najmniej 6 miesięcy przy obsłudze

radiostacji pod nadzorem radiooficera.

2. Do uzyskania stopnia radiooficera okrętowego I klasy

wymagane jest posiadanie stopnia radiooficera okrętowego

II klasy oraz świadectwa radiotelegrafisty I klasy w służbie

morskiej przewidzianego w przepisach obowiązujących

w tym zakresie oraz dodatkowa 18-miesięczna praktyka

pływania na stanowisku radiooficera i 6 miesięcy praktyki

w radiostacji brzegowej.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 22. W specjalności radiokomunikacyjnej ustala się

następujące stanowiska oficerskie

1) II radiooficer wachtowy,

2) I radiooficer.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 23. Ustala się następujące uprawnienia zawodowe

oficerów specjalności radiokomunikacyjnej

1) radiooficer okrętowy II klasy może być

a) radiooficerem wachtowym na statku I kategorii ,

b) I radiooficerem na statku II kategorii,

2) radiooficer okrętowy I klasy może być I radiooficerem na

statku I kategorii.

Dział III

KWALIFIKACJE NIEOFICERSKIE

Rozdział 1

Marynarze specjalności pokładowej statków

morskich

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 24. W specjalności pokładowej ustala się następujące

stopnie

3. Praktyka pływania nabyta na statkach morskich bez

własnego napędu może być zaliczona do praktyki wymaga-

nej na stopień marynarza w stosunku 2 miesiące takiej

praktyki za 1 miesiąc wymaganej i w ilości nie większej niż

1/2 wymaganej.

4. Osoby ubiegające się o przyznanie stopnia marynarza

oraz starszego marynarza obowiązane są, niezależnie od

wymogów określonych w ust. 1 i 2, posiadać wniosek

awansowy kapitana statku wraz z opinią, sporządzone według prawidła 11/6 konwencji STCW.

5. Dla osób, które nabyły praktykę pływania wymaganą

przy ubieganiu się o stopień marynarza na statkach innych niż

morskie statki handlowe, wniosek, o którym mowa w ust. 4,

sporządza dowódca lub kierownik jednostki pływającej.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 26. W specjalności pokładowej ustala się następujące

stanowiska

1) młodszy marynarz,

2) marynarz,

3) starszy marynarz,

4) kierownik statku .

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 27. Ustala się następujące uprawnienia zawodowe

marynarzy specjalności pokładowej

1) marynarz może być

a) marynarzem na każdym statku,

b) kierownikiem otwartej łodzi rybackiej,

2) starszy marynarz może być

a) starszym marynarzem na każdym statku,

b) kierownikiem statku bez własnego napędu o pojemności brutto do 200 TR w żegludze krajowej,

c) kierownikiem łodzi rybackiej w żegludze krajowej,

d) kierownikiem statku o długości całkowitej do 14

metrów i mocy silnika do 140 KW w żegludze

krajowej - bez prawa przewozu pasażerów, pod

warunkiem złożenia egzaminu w zakresie obsługi

silników spalinowych.

Rozdział 2

Marynarze specjalności mechanicznej

1) marynarz,

2) starszy marynarz.

§ 25. 1. Do uzyskania stopnia marynarza wymagane

jest

1) ukończenie zasadniczej lub średniej szkoły zawodowej

o kierunku pokładowym oraz 6-miesięczna praktyka

pływania w specjalności pokładowej na statkach morskich albo

2) posiadanie 12-miesięcznej praktyki pływania w specjalności pokładowej na statkach morskich, albo

3) posiadanie 36-miesięcznego okresu zatrudnienia

w charakterze pracownika przetwórni statku rybackiego

oraz 6-miesięczna praktyka pływania na stanowisku

młodszego marynarza.

2. Do uzyskania stopnia starszego marynarza wymagane jest posiadanie 24-miesięcznej praktyki pływania na

morskich statkach handlowych na stanowisku marynarza

i złożenie egzaminu. Dla absolwentów zasadniczej lub śred­

niej szkoły zawodowej o kierunku pokładowym wymagana

praktyka pływania wynosi 18 miesięcy.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 28. W specjalności mechanicznej ustala się stopień

motorzysty okrętowego.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 29. 1. Do uzyskania stopnia motorzysty okrętowego

wymagane jest

1) posiadanie dyplomu inżyniera mechanika lub ukończe­

nie wyższej uczelni morskiej o kierunku elektrotechnika

okrętowa albo

2) posiadanie wykształcenia średniego o kierunku mechanicznym w zakresie remontów, montażu, budowy lub

obsługi maszyn i urządzeń okrętowych lub siłowni

okrętowych oraz 6-miesięczna praktyka pływania

w charakterze członka załogi w specjalności mechanicznej na statkach morskich co najmniej III kategorii, albo

3) posiadanie wykształcenia zasadniczego zawodowego

o kierunku mechanicznym w zakresie remontów, montażu, budowy lub obsługi maszyn i urządzeń okrętowych

albo budowy lub obsługi silników spalinowych oraz

12-miesięczna praktyka pływania w charakterze członka

załogi w specjalności mechanicznej na statkach morskich co najmniej III kategorii, albo

-

Poz. 227

na statkach morskich na stanowisku młodszego kucharza oraz złożenie egzaminu albo

4) posiadanie wykształcenia średniego lub zasadniczego

zawodowego o,kierunku mechanicznym lub elektrycznym oraz 18-miesięczna praktyka pływania w charakterze członka załogi w specjalności mechanicznej na

statkach morskich co najmniej III kategorii, albo

2) posiadanie dyplomu mistrza kucharskiego oraz 3-miesięczna praktyka pływania na statkach morskich na

stanowisku młodszego kucharza, albo

5) posiadanie 24-miesięcznej praktyki pływania w charakterze członka załogi w specjalności mechanicznej na

statkach morskich co najmniej III kategorii, albo

3) posiadanie 24-miesięcznej praktyki pływania na statkach morskich na stanowisku młodszego kucharza oraz

złożenie egzaminu .

6) posiadanie 36-miesięcznego okresu zatrudnienia

w charakterze pracownika przetwórni statku rybackiego

przy obsłudze maszyn przetwórczych lub chłodni oraz

6-miesięczna praktyka pływania na stanowisku młod­

szego motorzysty.

2. Praktyka pływania wymagana na stopień motorzysty,

nabyta na statkach morskich kategorii niższej niż kategoria

III, może być zaliczona do wymaganej pod warunkiem

złożenia egzaminu z wiedzy praktycznej.

3. Przy ubieganiu się o stopień motorzysty okrętowego

1/3 ogólnej wymaganej praktyki pływania może być zastąpiona praktyką przy budowie, naprawie lub obsłudze

maszyn okrętowych, w stoczniach, zakładach produkcyjnych

lub warsztatach mechanicznych .

4. Osoby ubiegające się o stopień motorzysty okrętowe­

go na warunkach określonych w ust. 1 pkt 2-6 obowiązane

są posiadać wniosek kapitana statku wraz z opinią, sporzą­

dzone zgodnie z prawidłem 111/ 6 konwencji STCW.

5. Dla osób, które nabyły praktykę pływania wymaganą

przy ubieganiu się o stopień motorzysty na statkach innych

niż morskie statki handlowe, wniosek, o którym mowa w ust.

4, sporządza dowódca lub kierownik jednostki pływającej.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 35. Ustala się następujące stanowiska dla kucharzy

zatrudnionych na statkach morskich

1) młodszy kucharz,

2) kucharz.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 36. Stanowisko kucharza może zajmować osoba posiadająca stopień kucharza okrętowego .

Dzi ał IV

DOKUMENTY KWALIFIKACYJNE I EGZAMINY

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 37. Dyplomy i świadectwa przewidziane w rozporzą­

dzeniu wydają i potwierdzają dyrektorzy urzędów morskich.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 38. Dyplomy i świadectwa wystawia się z datą waż­

ności od dnia spełnienia ostatniego warunku uzależniające­

go przyznanie określonego stopnia.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 39. W sprawach wydania dyplomu lub świadectwa

stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 40. Dowodem odbycia wymaganej rozporządzeniem

praktyki pływania jest wpis w książeczce żeglarskiej lub

zaświadczenie o odbytej praktyce pływania na statkach,

§ 30. W specjalności mechanicznej ustala się następu- .

o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz na zagranicznych

jące stanowiska

morskich statkach handlowych.

1) młodszy motorzysta,

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 41 . 1. Warunkiem potwierdzenia kwalifikacji jest od2) motorzysta okrętowy,

bycie w okresie ostatnich 5 lat co najmniej 12-miesięcznej

praktyki pływania na stanowiskach oficerskich wodpowied3) zastępca kierownika maszyn,

niej specjalności na statkach morskich objętych rozporządze­

4) kierownik maszyn.

niem.

§ 31. Motorzysta może być

2. W razie niespełnienia warunku określonego w ust. 1,

1) kierownikiem rt;laszyn na statku o mocy silnika spalino- dopuszcza się możliwość potwierdzenia kwalifikacji przez

wego do 140 KW,

1) odbycie co najmniej 3-miesięcznej praktyki morskiej

w charakterze oficera nadliczbowego w swojej specjal2) zastępcą kierownika maszyn na statku V kategorii,

ności bezpośrednio przed objęciem stanowiska, do

3) motorzystą na każdym statku.

którego uprawnia posiadany dyplom, albo

§ 32. Zajmowanie stanowisk nieoficerskich na statkach

używanych

do przewozu ładunków

mogących stanowić

zagrożenie życia, bezpieczeństwa żeglugi

lub środowiska,

o których mowa w § 3 ust. 3, wymaga co najmniej 6-miesię­

cznej praktyki pływania na stanowiskach nieoficerskich oraz

złożenia egzaminu z wiedzy specjalistycznej.

Rozdział 3

Kwalifikacje kucharzy okrętowych

§ 33. Ustala się stopień kucharza okrętowego.

§ 34. Do uzyskania stopnia kucharza okrętowego wy-

magane jest

1) posiadanie wyksztafcenia zasadniczego zawodowego

w zawodzie kuchaFZ8 lub średniego wykształcenia gastronomicznego oraz 12-miesięczna praktyka pływania

2) złożenie egzaminu.

3. Dokumentem określającym utrzymanie kwalifikacji

oficerskich jest potwierdzenie dyplomu, wydawane po speł­

nieniu warunków określonych w ust. 1 lub 2.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 42. 1. Egzaminy przewidziane w rozporządzeniu

przeprowadzają komisje egzaminacyjne działające przy dyrektorach urzędów morskich.

2. Przewodniczącego komisji egzaminacyjnej powołuje

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej na wniosek dyrektora właściwego urzędu morskiego.

3. Wymagania egzaminacyjne, regulaminy prac komisji

i przeprowadzania egzaminów, wzory dyplomów i świa­

dectw przewidzianych w rozporządzeniu oraz certyfikatu

bezpiecznej obsługi określają przepisy wydane przez dyrektorów urzędów morskich za zgodą Ministra Transportu

i Gospodarki Morskiej.

-

4. Skład komisji egzaminacyjnej ustala dyrektor urzędu

morskiego. W skład komisji egzaminacyjnej nie mogą wchodzić wykładowcy przeprowadzający szkolenie.

5. Egzamin na określony stopień może zdawać osoba,

która posiada co najmniej połowę wymaganej na ten stopień

praktyki pływania.

6. Za przeprowadzane egzaminy pobiera się opłaty.

Wysokość opłat oraz zasady wynagradzania za udział w pracach komisji egzaminacyjnej określają przepisy wydane przez

dyrektorów urzędów morskich za zgodą Ministra Transportu

i Gospodarki Morskiej.

DziałV

SKŁAD

ZAŁÓG

NIEZBĘDNY DLA BEZPIECZEŃSTWA

STATKÓW MORSKICH

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 43. Ustala się następujący niezbędny dla bezpieczeń­

stwa żeglugi skład załogi statków morskich

1) dla statków innych niż rybackie, odbywających długie

podróże międzynarodowe

a) kapitan,

b) starszy oficer,

c) oficer wachtowy,

d) radiooficer,

e) starszy oficer mechanik,

f) II oficer mechanik,

g) oficer mechanik wachtowy, oficer elektryk,

h) dwaj starsi marynarze,

i) dwaj marynarze,

j) dwaj motorzyści,

k) kucharz,

2) dla statków wymienionych w pkt 1 odbywających

krótkie podróże międzynarodowe, na których praca

odbywa się w systemie trójwachtowym

a) kapitan,

b) starszy oficer,

c) oficer wachtowy,

d) radiooficer na statkach o pojemności brutto powyżej

1600 TR, dwaj członkowie załogi z odpowiednim

świadectwem radiooperatora na statkach o pojemności brutto od 500 do 1600 TR lub jeden, jeżeli jest

przewidziany wyłącznie do obsługi stacji radiotelefonicznej, lub jeden członek załogi z odpowiednim

świadectwem radiooperatora na statkach o pojemności brutto 300-500 TR,

e) starszy oficer mechanik,

f) oficer mechanik wachtowy,

g) dwaj starsi marynarze,

h) marynarz,

i) motorzysta,

j) kucharz,

3) na statkach, na których praca odbywa się w systemie

dwuwachtowym, skład załogi może być zmniejszony

o jednego oficera wachtowego, oficera mechanika wachtowego i jednego marynarza,

4) dla sta·t ków rybackich

a) o pojemności brutto powyżej 500 TR

- kapitan,

- oficer wachtowy,

- radiooficer na statkach o pojemności brutto powyżej 1600 TR, dwaj członkowie załogi z odpowiednim świadectwem radiooperatora na stat-

Poz. 227

kach o pojemności brutto od 500 do 1600 TR lub

jeden, jeżeli przewidziany jest wyłącznie do obsługi stacji radiotelefonicznej,

- starszy oficer mechanik,

- oficer mechanik wachtowy,

- dwaj starsi marynarze,

- dwaj marynarze,

- dwaj motorzyści,

- kucharz,

b) o pojemności brutto od 300 do 500 TR

- kapitan,

- oficer wachtowy,

- członek załogi z odpowiednim świadectwem radiooperatora,

- starszy oficer machanik,

- oficer mechanik wachtowy,

- dwaj starsi marynarze,

- motorzysta.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 44. 1. Dla statków

1) rybackich o pojemności brutto 300 TR,

2) innych niż rybackie, uprawiaj'ących żeglugę w żegludze

krajowej,

•

3) odbywających podróże próbne lub jednorazowe,

4) regularnie uprawiających żeglugę u wybrzeży państwa

strony konwencji STCW, o których mowa w prawidle 1/3

ust. 2,

5) pełniących pogotowie ratownicze

skład załogi ustala na wniosek armatora lub stoczni dyrektor

urzędu morskiego w karcie bezpieczeństwa statku.

2. Dla statków pasażerskich ustala się stanowisko oficera pożarowego, pełniącego funkcję komendanta straży.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 45. 1. Dokumentem stwierdzającym skład załogi niezbędny dla bezpieczeństwa statku uprawiającego żeglugę

międzynarodową jest certyfikat bezpiecznej obsługi.

2. Certyfikat bezpiecznej

dyrektor urzędu morskiego.

Dział

obsługi

dla statku wydaje

VI .

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE r ,~OŃCOWE

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 46. 1. Dyplomy oficerów i . marynarzy uzyskane na

podstawie dotychczasowych prz~pisów podlegają wymianie

na odpowiednie dyplomy i świadectwa przewidziane w rozporządzeniu

1) dyplomy szypra I klasy rybołówstwa morskiego i szypra

II klasy rybołówstwa morskiego - odpowiednio na

dyplomy szypra I klasy i szypra II klasy,

2) dyplomy szypra III klasy żeglugi krajowej i dyplomy

szypra II klasy żeglugi krajowej - na dyplomy szypra II

klasy; dyplomy szypra I klasy żeglugi krajowej - na

dyplomy szypra I klasy,

3) dyplomy kapitana żeglugi wielkiej rybołówstwa morskiego, oficera pokładowego I, II i III klasy rybołówstwa

morskiego - na dyplomy kapitana żeglugi wielkiej,

starszego oficera pokładowego, oficera pokładowego II

i III klasy,

4) dyplomy oficera pokładowego I klasy starszego oficera pokładowegp" • ,

na dyplomy

5) dyplomy oficera mechanika 'okrętowego I klasy - na

dyplomy starszego oficera mechanika okrętowego,

-

-

Poz. 227 i 228

6) dyplomy oficerów elektryków okrętowych I, II i III klasy

- na dyplom oficera elektryka okrętowego.

porządzeniu do uzyskania tego stopnia, jeżeli okres posiadanej

praktyki pływania jest nie krótszy od wymaganego .

2. Świadectwa marynarzy uzyskane na podstawie dotychczasowych przepisów kwalifikacyjnych podlegają wymianie na odpowiednie świadectwa przewidziane w rozporządze­

niu

2. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania przy ubieganiu się

o stopnie: kapitana żeglugi wielkiej, starszego oficera mechanika okrętowego i radiooficera okrętowego I klasy.

2) świadectwa starszego rybaka, bosmana, sternika i sternika-motorzysty - na świadectwo starszego marynarza,

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 52. 1. W sprawach o wydanie dyplomu lub świadect­

wa oraz potwierdzenie dyplomu, wszczętych, lecz nie zakoń­

czonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządze­

nia, stosuje się jego przepisy.

3) świadectwo magazyniera okrętowego motorzysty.

2. Postępowanie o wydanie albo potwierdzenie dyplomu

oraz świadectwa nie przewidzianego w rozporządzeniu umarza

1) świadectwo rybaka -

na świadectwo marynarza,

na świadectwo.

§ 47 . Dyplomy i świadectwa wydane na podstawie do-

tychczasowych przepisów w sprawie kwalifikacji zawodowych członków załóg polskich statków morskich zachowują

swoją ważność do czasu wymiany na odpowiednie dyplomy

i świadectwa przewidziane w rozporządzeniu .

§ 48. Ostateczny termin wymiany dyplomów i świadectw

ustala się na dzień 31 grudnia 1995 r.

§ 49. Ukończenie Państwowej Szkoły .Morskiej w Gdyni

i w Szczecinie, Państwowej Szkoły Rybołówstwa Morskiego

w Gdyni i w Szczecinie, przed 1974 r. , oraz Wyższej Szkoły

Marynarki Wojennej przed 1987 [. upoważnia do ubiegania się

o stopnie oficerskie na warunkach przewidzianych dla absolwentów wyższych uczelni morskich.

się ·

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 53. 1. Kwalifikacje osób, które nie dokonały wymiany

posiadanych dyplomów i świadectw na dyplomy i świadectwa

przewidziane w rozporządzeniu w terminie, o którym mowa

w § 48, bierze się z urzędu pod uwagę przy przyznawaniu

stopnia przewidzianego rozporządzeniem.

2. Dyplomy szyprów i oficerów rybołówstwa uzyskane na

podstawie dotychczasowych przepisów stanowią dopełnienie

warunków, o których mowa w § 12, do zajmowania stanowisk

na statkach rybackich.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 54. Świadectwa złożenia egzaminów na poszczególne

stopnie oficerskie i nieoficerskie, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują ważność.

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 55. Tracą moc

1) rozporządzenie Ministra- Kierownika Urzędu Gospodarki

Morskiej z dnia 17 sierpnia 1983 r. w sprawie kwalifikacji

zawodowych członków załóg polskich statków morskich

(Dz.U. Nr 52, poz. 232 i z 1987 r. Nr 10, poz. 70),

2) rozporządzenie Ministra - Kierownika Urzędu Gospodarki Morskiej z dnia 30 lipca 1984 r. w sprawie ustalania

składu załóg niezbędnego do bezpiecznej żeglugi polskich

statków morskich (Dz.U. Nr 43, poz. 229) .

§ 50. Studenci wydziału nawigacyjnego lub mechanicznego wyższych uczelni morskich mogą po III roku studiów

otrzymać stopień marynarza lub motorzysty pod warunkiem

posiadania co najmniej 2-miesięcznej praktyki pływania na

morskich statkach handlowych w specjalności pokładowej lub

mechanicznej.

§ 51 . 1. W indywidualnych, szczególnie uzasadnionych

przypadkach dyrektor urzędu morskiego może wyrazić zgodę

na uzyskanie określonego stopnia przez osobę, której specjalność wyuczona lub rodzaj praktyki w danej specjalności nie

odpowiadają

ściśle

wymaganiom określonym w roz-

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

§ 56. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni

od dnia ogłoszenia .

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej: E. Waligórski

228

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA WSPOlPRACY GOSPODARCZEJ Z ZAGRANICĄ

z dnia 30 kwietnia 1992 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia towarów, które mogą być przedmiotem czasowego przywozu

z zagranicy lub czasowego wywozu za granicę.

Na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 28 grudnia

1989 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 75, poz. 445, z 1991 r. Nr 60,

poz. 253, Nr 73, poz. 320 i Nr 100, poz. 442 oraz z 1992 r. Nr

21, poz. 85) zarządza się, co następuje

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 31 sierpnia 1990 r. w sprawie określenia

towarów, które mogą być przedmiotem czasowego przywozu

z zagranicy lub czasowego wywozu za granicę (Dz. U. Nr 64,

poz. 382 i z 1992 r. Nr 25, poz. 111), w § 1 dodaje się pkt 13

w brzmieniu

,,13) taśmy magnetyczne zapisane o formacie 1 cal, UMATlC

lub BETACAM oraz taśmy kinematograficzne z wprowadzoną ścieżką dźwiękową o szerokości 16 i 35 mm,

przeznaczone wyłącznie do bezprzewodowej emisji telewizyjnej ."

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w

szenia.

życie

z dniem

ogło­

Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą: A. Glapiński

Wydawca: Urząd Rady Ministrów

Redakcja: Biuro Prawne, 00-583 Warszawa, Al. Ujazdowskie 1/ 3, P-29.

Organizacja druku i kolportaż: Wydział Wydawnictw, 00-979 Warszawa, ul. Powsińska 69/71, P-1 ,

tel. 42-14-78 i 694-67-50, teleks 825944WW.

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zakładach Graficznych "Tamka"

Zam. 2179-1 300-92.

PL ISSN 0867-3411

SA. Zakład nr 1. Warszawa. ul. Tamka 3.

Cena 2400 zł

Dz.U. 1992 nr 49 poz. 227 notInForce

-

-

Poz. 22'6 i 227

(pieczęć nagłówkowa)

00-000-------------

str. 2

227

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ

z dnia 23 maja 1992 r.

w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg polskich statków morskich.

Na podstawie art. 49 § 1 oraz art. 50 ustawy z dnia

1 grudnia 1961 r. - Kodeks morski (Dz. U. z 1986 r. Nr 22,

poz. 112, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 i z 1991 r. Nr 16, poz. 73)

oraz art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 21 maja 1963 r. o rybołówst­

w ie morskim (Dz. U. Nr 22, poz. 115, z 1970 r. Nr 3, poz. 14,

z 1977 r. Nr 37, poz. 163 i z 1991 r. Nr 32, poz. 131) zarządza

się , co następuje

Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, odpowiednio

dyrektorzy urzędów morskich oraz dyrektor Biura Hydrograficznego Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Kwalifikacje zawodowe oraz skład załogi statków

morskich wymienionych w ust. 2 pkt 2 i 3 określają odrębne

przepisy.

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →