Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 kwietnia 1992 r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury.

§ 6. 1. Na zewnątrz budynku prokuratury umieszcza się

w widocznym miejscu tablicę z nazwą prokuratury oraz

godłem państwowym.

2. Na tablicy nie wymienia się siedziby prokuratury.

3. Przepis ust. 2 nie ma zastosowania do prokuratur

funkcjonujących w tymczasowych siedzibach oraz do ośrod­

ków zamiejscowych; na tablicy wymienia się nazwy obu

miejscowości.

4. Wewnątrz budynku umieszcza się tablicę informacyjną, wskazującą pełne nazwy komórek organizacyjnych pro -

§ 1. Prokuratorzy powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury wykonują swe zadania na podstawie

ustawy o prokuraturze i innych ustaw oraz przepisów niniejszego regulaminu.

§ 2. Właściwość prokuratora bez bliższego określenia

oznacza ustalony wewnętrznym podziałem zadań zakres jego

czynności w jednostce organizacyjnej prokuratury, do której

został powołany.

§ 3. Przepisy regulaminu o przełożonych odnoszą się

także do ich zastępców .

§ 4. Artykuły powołane w regulaminie bez bliższego

określenia oznaczają artykuły ustawy z dnia 20 czerwca

1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 1991 r. Nr 25, poz. 103, Nr

55, poz 234, Nr 100, poz. 443 i Nr 113, poz. 491 ), a paragrafy

- paragrafy niniejszego regulaminu .

Rozdział 2

Nazwy, tablice i pieczęcie urzędowe prokuratur

kuratury oraz ich rozmieszczenie.

§ 7. Prokuratury wojewódzkie i rejonowe używają pieczęci urzędowych z godłem państwowym i nazwą prokuratu -

ry, określonych w obowiązujących przepisach.

§ 8. Odpowiedzialność za posługiwanie się pieczęciami

i ich przechowywanie spoczywa na kierownikach sekretariatów.

Rozdział 3

Wewnętrzna struktura prokuratur

§ 9. 1. W prokuraturach wojewódzkich mogą być tworzone wydziały oraz działy - samodzielne bądź wchodzące

w skład wydziałów, obejmujące swym zakresem działania

problematykę: postępowania przygotowawczego, postępo­

wania sądowego, udziału prokuratora w innych postępowa­

niach, sprawy organizacyjne, kadrowe oraz budżetowo-ad ­

ministracyjne.

2. W prokuraturach wojewódzkich, w których siedzibie

§ 5. Nazwy prokuratur oraz ich ośrodków zamiejsco-

wych określają przepisy wydane na podstawie art. 17 ust.

5 i 6.

powołano sądy apelacyjne, tworzy się ponadto wydziały

obejmujące swym zakresem działania udział prokuratorów

w postępowaniu przed tymi sądami.

-

-

614

3. Wydziałami kierują naczelnicy wydziałów, a działami

kierownicy działów.

§ 10. 1. W prokuraturach rejonowych mogą być tworzone działy lub sekcje - samodzielne bądź wchodzące

w skład działów, według kryteriów rzeczowych lub terytorialnych.

2. Działami lub sekcjami kierują kierownicy tych komórek, a w prokuraturach o niewielkiej obsadzie kadrowej

- prokurator rejonowy lub jego zastępca.

§ 11. W każdej prokuraturze działa sekretariat wykonujący prace kancelaryjno-biurowe i pomocnicze w sprawach

załatwianych przez prokuratorów lub w zleconym zakresie

przewidziane w ustawach czynności formalnoprawne, które

nie są zastrzeżone do wyłącznej kompetencji prokuratora.

§ 12. Szczegółowe zasady dotyczące wewnętrznej organizacji powszec,hnych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz zakres działania sekretariatów i innych działów

administracji określa zarządzenie Ministra Sprawiedliwości,

wydane na podstawie art. 18 ust. 2.

Rozdział 4

Organizacja pracy prokuratur

§ 13. 1. Prokurator, wykonując samodzielnie czynności określone w ustawach, jest odpowiedzialny za prawidłowość i terminowość tych czynności, a zwłaszcza za treść

i formę postanowień, zarządzeń i innych pism procesowych

oraz rzetelność ustnych sprawozdań i ścisłość informacji.

2. Prokurator podpisuje sporządzone przez siebie pisma

z :zakresu zleconych mu czynności, jeżeli przepisy regulaminu

lub wewnętrznego podziału czynności nie stanowią inaczej.

Każde pismo sporządzone przez prokuratora powinno zawierać jego imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz datę.

§ 14. 1. Prawo wydawania poleceń co do treści czynności, o których mowa wart, 8 ust. 2, przysługuje przełożo­

nym: Prokuratorowi Generalnemu, prokuratorom wojewódzkim i prokuratorom rejonowym, a ponadto w zakresie zleconych czynności - dyrektorowi Departamentu Prokuratury

w Ministerstwie Sprawiedliwości i naczelnikom wydziałów

(kierownikom samodzielnych działów) prokuratur wojewódzkich.

.

2. Jeżeli polecenie dotyczy treści czynności w postępo­

waniu karnym, cywilnym, administracyjnym lub innym postępowaniu, prokurator może-zwłaszcza gdy nie zgadza się

z treścią polecenia - żądać doręczenia mu go na piśmie wraz

z uzasadnieniem.

3. Jeżeli prokurator nie zgadza się z poleceniem, może

żądać zmiany polecenia lub wyłączenia go od wykonania

czynności albo od udziału w sprawie.

4. Każde z żądań, o których mowa w ust. 2 i 3,

prokurator zgłasza na piśmie przełożonemu, który wydał

poleceni,e.

§ 15. 1. Jeżeli prokurator przełożony nie uwzględnił

żądania wyłączenia

prokuratora od wykonania czynności

albo od udziału w sprawie, prokurator może zwrócić się na

piśmie o ostateczne rozstrzygnięcie tej sprawy do prokuratora

bezpośrednio przełożonego nad prokuratorem, który wydał

polecenie.

Poz. 163

2. Uprawnienia prokuratorów bezpośrednio przełożo­

nych przysługują w zakresie zleconych czynności także

dyrektdrowi Departamentu ProkuratlJry w Ministerstwie

Sprawiedliwości wobec prokuratorów wojewódzkich oraz

naczelnikowi wydziału (kierownikowi samodzielnego działu) prokuratury wojewódzkiej wobec prokuratorów rejonowych.

§ 16. Stanowisko zajęte przez przełożonego w związku

z żądaniem, o którym mowa w § 14 ust. 3 i § 15 ust. 1,

powinno być wyrażone na piśmie.

§ 17. Prokurator przełożony, który nie uwzględnił żąda­

nia prokuratora zmiany polecenia lub wyłączenia go od

wykonania czynności albo od udziału w sprawie, przejmuje

odpowiedzialność służbową za treść czynności; prokurator

występujący z żądaniem obowiązany jest wykonać polecenie.

§ 18. 1. Prokurator przełożony uprawniony jest do

przejęcia sprawy i wykonania czynności należącej do proku-

ratora podległego, a także do zmiany lub uchylenia jego

decyzji.

2. Zmiana lub uchylenie decyzji, której treść podana została do wiadomości stron, ich pełnomocników lub

obrońców oraz innych uprawnionych osób, może nastą­

pić wyłącznie z zachowaniem trybu i zasad określonych

w ustawie.

§ 19. Prokurator pełniący funkcję kierownika komórki organizacyjnej w danej prokuraturze jest zwierzchnikiem w stosunku do prokuratorów zatrudnionych w tej

komórce.

§ 20. Prokuratorem nadrzędnym jest prokurator kierują­

cy jednostką organizacyjną prokuratury wyższego stopnia,

a także prokurator tej jednostki w zakresie zleconych mu

czynności.

§ 21. Zapatrywania prawne i wskazania prokuratora

nadrzędnego co do dalszego postępowania, zawarte w treści

decyzji podjętej w trybie instancyjnym, są

prokuratorów prokuratury niższego stopnia.

wiążące

dla

§ 22. 1. Prokurator przełożony (nadrzędny), wydając

polecenie, powinien zachować drogę służbową. Zachowanie

takiej drogi obowiązuje również w korespondencji z prokuratorem przełożonym (nadrzędnym).

2. Jeżeli jednak polecenie zostało wydane z pominię­

ciem drogi służbowej, prokurator wykonujący je zawiadamia

o tym bezpośredniego zwierzchnika.

§ 23. Jeżeli po wydaniu polecenia a przed jego wykonaniem lub podczas wykonywania nastąpi istotna zmiana

ustaleń faktycznych, uzasadniająca potrzebę wydania odmiennego polecenia, prokurator wykonujący polecenie niezwłocznie informuje o tym przełożonego lub zwierzchnika,

a gdy nie jest to możliwe - wykonuje polecenie z uwzględ­

nieniem powstałej zmiany lub odstępuje od wykonania,

informując o tym natychmiast wydającego polecenie.

§ 24. Zastępowanie się prokuratorów przy wykonywaniu czynności określonych w podziale ich zadań wymaga

zgody zwierzchnika, a w wypadkach nie cierpiących zwłoki

- bezzwłocznego powiadomienia go o tym, po wykonaniu

czynności.

-

-

Poz. 163

§ 25. Przed przekazaniem sprawy według właściwości

innej jednostce organizacyjnej prokuratury należy dokonać

czynności nie cierpiących zwłoki.

wych, uwzględniając zasady przyjęte w terenowych organach administracji rządowej i w innych urzędach państ­

wowych.

§ 26. 1. W razie potrzeby dokonania czynności wokrę­

gu działania innej prokuratury, można zwrócić się do niej

o udzielenie pomocy prawnej.

§ 31. 1. Prokurator przełożony może zarządzić pełnie­

nie przez prokuratorów dyżurów po godzinach pracy lub

w dni wolne od pracy.

2. We wniosku o udzielenie pomocy prawnej należy

określić czynności, jakie mają być dokonane, oraz wskazać

okoliczności wymagające wyjaśnienia. Do wniosku powinny

być dołączone niezbędne odpisy akt sprawy. Akta lub

odpowiednią ich część przesyła się tylko w razie istotnej

potrzeby, mając na uwadze, aby nie hamowało to toku

postępowania.

3. Prokurator wezwany do udzielenia pomocy prawnej

powinien bezzwłocznie dokonać czynności, tak aby nie zachodziła konieczność ich powtarzania lub uzupełniania, a także z własnej inicjatywy wykonać inne niezbędne czynności.

4. Jeżeli zleconych czynności nie można wykonać

w ciągu 14 dni, należy bezzwłocznie zawiadomić właś­

ciwego prokuratora o przyczynie zwłoki, z podaniem terminu

wykonania czynności.

§ 27.

1. Zawiadomienie o odmowie lub częściowej

odmowie uwzględnienia prośby, wniosku lub skargi należy

wysłać zainteresowanemu bezzwłocznie, wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługujących mu uprawnieniach.

2. Jeżeli prośba, wniosek lub skarga pochodzi od osoby

nie będącej w stanie dochodzić swych praw, prokurator, gdy

nie jest obowiązany do podjęcia działania z urzędu, powinien

rozważyć możliwość udzielenia tej osobie pomocy prawnej

lub zainteresować właściwą instytucję potrzebą udzielenia

takiej pomocy.

§ 28. 1. W korespondencji między jednostkami organizacyjnymi prokuratury obowiązują następujące zasady

1) prokurator wojewódzki podpisuje pisma do Prokuratora

Generalnego oraz do dyrektora departamentu (gabinetu,

biura) Ministerstwa Sprawiedliwości; inne pisma do

Ministerstwa Sprawiedliwości może podpisywać naczelnik wydziału prokuratury wojewódzkiej,

2) pisma z prokuratury wojewódzkiej do prokuratora rejonowego podpisuje prokurator wojewódzki lub prokurator nadrzędny działający w zakresie zleconych mu czynności.

2. Prokurator rejonowy może na żądanie departamentu

(gabinetu, biura) Ministerstwa Sprawiedliwości przekazać

korespondencję bez pośrednictwa prokuratora wojewódzkiego.

2. W razie niepełnienia dyżurów należy zapewnić moż­

liwość kontaktu służbowego z wyznaczonym prokuratorem

po godzinach pracy w celu załatwienia pilnych spraw.

§ 32. 1. Sekretariaty prokuratur wojewódzkich i rejonowych przyjmują interesantów przez cały czas urzędowa­

nia.

2. Kierownicy jednostek organizacyjnych prokuratury

ustalają godziny przyjęć interesantów osobiście oraz przez

swych zastępców i pozostałych prokuratorów.

§ 33. 1. Dni i godziny przyjęć interesantów podaje się

do publicznej wiadomości przez ogłoszenie na tablicy informacyjnej w budynku prokuratury.

2. Na tablicy informacyjnej podaje się także godziny

przyjęć

kierowników jednostek organizacyjnych wyższego

stopnia w sprawach skarg i wniosków.

D zi ał II

KIEROWANIE PRACĄ PROKURATUR

Rozdział 1

Zadania kierowników jednostek i komórek organizacyjnych prokuratur

§ 34. Prokuratorzy pełniący funkcje kierownicze odpowiedzialni są za prawidłową i sprawną realizację zadań

służbowych w powierzonych im jednostkach i komórkach

organizacyjnych prokuratury, a w szczególności za właściwą

organizację pracy oraz kształtowanie w podległych im zespołach postaw indywidualnej odpowiedzialności za wyniki

pracy.

§ 35. W celu realizacji zadań służbowych prokurator

wojewódzki może wydawać stosowne zarządzenia i pisma

okólne.

§ 36. Kierownicy jednostek organizacyjnych prokuratury dokonują podziału czynności, sporządzają plany pracy

obejmujące ważniejsze działania, sprawują nadzór nad pracą

podległych prokuratorów, w razie potrzeby zwołują odprawy, narady i konferencje oraz podejmują inne niezbędne

czynności dla prawidłowego i sprawnego kierowania jednostką·

§ 29. 1. Pisma prokuratora wojewódzkiego do naczel-

nych i centralnych organów państwowych oraz do przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych

państw obcych przesyła się za pośrednictwem odpowiednich departamentów (gabinetu) Ministerstwa Sprawiedliwości, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pism procesowych.

§ 37. Kierownicy jednostek organizacyjnych reprezentują prokuraturę

wobec organów państwowych i samona terenie ich właściwqści oraz

współdziałają z nimi w zakresie przewidzianym w ustawach.

rządowych działających

§ 38. Współdziałanie, o którym mowa w § 37, nie może

powodować naruszenia niezależności prokuratora, a zwłasz­

cza pozaprawnego wpływania na jego decyzje i cZynności.

Rozdział 5

Rozdział 2

Czas urzędowania, dyżury i godziny przyjęć interesantów

Podział czynności

§ 30. Prokurator wojewódzki określa rozkład czasu pracy w prokuraturze wojewódzkiej i w prokuraturach rejono-

§ 39. 1. Kierownicy jednostek organizacyjnych prokuratury dokonują podziału czynności podległych im prokura-

-

torów, określając zakres i rodzaj wykonywanych przez nich

zadań, z jednoczesnym wskazaniem czynności zastrzeżonych

dla siebie oraz form i zakresu służbowego nadzoru wewnętrz­

nego.

2. Przy podziale czynności należy w miarę możliwości

uwzględnić

indywidualne zainteresowania, kwalifikacje,

uzdolnienia i doświadczenie zawodowe poszczególnych

pracowników, a także przestrzegać zasady równomiernego

obciążenia ich pracą .

3. Podziału czynności dokonuje się w formie zarządze­

nia, którego treść podaje się do wiadomości wszystkich

pracowników, czyniąc o tym stosowną adnotację z datą

i podpisem zainteresowanych.

§ 40. Prokurator jest obowiązany

1) na polecenie przełożonego wykonywać również czynności, które nie należą do jego obowiązków określonych

podziałem czynności,

2) z ważnych względów służbowych, zwłaszcza w przypadkach nie cierpiących zwłoki albo na polecenie przeło­

żonego , wykonywać swe obowiązki także poza ustalonym czasem pracy,

3)

powiadomić niezwłocznie przełożonego o przeszkodzie

uniemożliwiającej pełnienie służby.

§ 41. Przełożeni i zwierzchnicy, niezależnie od sprawowania funkcji kierowniczych, powinni także wykonywać

czynności bezpośrednio związane z realizacją zadań ustawowych prokuratury.

-

Poz. 163

Departamentu Prokuratury, a w prokuraturze wojewódzkiej

- prokurator wojewódzki, jego zastępca lub naczelnik

wydziału, informując o tym odpowiednią jednostkę organizacyjną ·

§ 45. 1. Sprawowanie nadzoru służbowego przez jednostkę nadrzędną powinno odbywać się z poszanowaniem .

zasady samodzielności prokuratora.

2. Wykonywanie nadzoru służbowego polega przede

wszystkim na osobistym zapoznaniu się prokuratora sprawującego nadzór z aktami sprawy w celu udzielenia konsultacji

lub wytycznych. Jeżeli zachodzi potrzeba wydania odpowiednich poleceń co do treści czynności, należy przekazać je

kierownikowi jednostki lub jego zastępcy; nadzór nie może

ograniczać się wyłącznie do żądania nadsyłania informacji

i sprawozdań.

§ 46. Prokurator nadrzędny, sprawujący bezpośredni

nadzór nad postępowaniem prowadzonym w prokuraturze

niższego stopnia, nie może rozstrzygać zażaleń na powzięte

w toku tego postępowania - na jego polecenie lub za jego

zgodą postanowienia i inne decyzje podlegające zaskarżeniu. Do rozstrzygnięcia takiego zażalenia wyznacza się

innego prokuratora.

§ 47. Funkcje nadzorcze Prokuratora Generalnego

w stosunku do prokuratorów prokuratur wojewódzkich oraz

prokuratorów wojewódzkich wobec podległych prokuratorów prokuratur rejonowych są realizowane także poprzez

nadzór instancyjny oraz wizytacje i lustracje.

Rozdział 4

Rozdział 3

Aprobata

Nadzór służbowy

§ 42. Prokurator przełożony i zwierzchnik służbowy

sprawują

nadzór nad czynnościami podległych prokurato-

rów.

§ 43. Z tytułu sprawowanego nadzoru w ramach tej

samej jednostki organizacyjnej przełożony w szczególności

1) kontroluje obciążenie i wydajność pracy podległych

prokuratorów,

2) może żądać relacji o przebiegu czynności w poszczególnych sprawach i w razie potrzeby wydawać polecenia co

do kierunków postępowania, a nawet treści czynności,

§ 48. Aprobata należy do prokuratora przełożonego Jub

zwierzchnika służbowego , którym uprawnienie to przekazano.

§ 49. 1. Udzielenie aprobaty lub odmowa jej udzielenia następuje przez zamieszczenie na rękopisie albo odpisie pisma procesowego odpowiedniej adnotacji, daty

i podpisu.

2. W razie odmowy aprobaty, informuje się prokuratora

o powodach tej decyzji i udziela mu wskazówek co do

sposobu załatwienia sprawy lub usunięcia stwierdzonych

uchybień.

3) zapoznaje się z aktami prowadzonych postępowań,

4) sprawdza przygotowanie i poziom wystąpień prokuratorskich przed sądem,

5) dokonuje kontroli załatwianych spraw,

6) przeprowadza analizy prawidłowości realizacji zadań

służbowych .

§ 50. Jeżeli uzyskanie aprobaty przed podjęciem okreś­

lonej decyzji jest niemożliwe lub w znacznym stopniu utrudnione, a okoliczności sprawy wymagają niezwłocznego działania, prokurator decyduje samodzielnie, zawiadamiając bezzwłocznie przełożonego lub zwierzchnika o zajętym stanowisku.

§ 44. 1. O wszczęciu postępowania przygotowawczego w sprawach dużej wagi, ze względu na ich rodzaj,

charakter i skutki, prokurator jest obowiązany bezzwłocznie

informować prokuratora nadrzędnego. Z własnej inicjatywy

prokurator powinien informować prokuratora nadrzędnego

o sprawach zawiłych, zwłaszcza gdy sprawa wymaga konsultacji. Sprawy te mogą być objęte nadzorem służbowym

prokuratora nadrzędnego.

§ 51. Postanowienia kończące postępowanie przygotowawcze, akty oskarżenia oraz wnioski procesowe sporzą­

dzone przez asesora podlegają aprobacie.

2. Decyzję o objęciu sprawy nadzorem podejmuje

w Ministerstwie Sprawiedliwości dyrektor lub wicedyrektor

2. Zarządzenie o objęciu aprobatą uchyla się po ustaniu

przyczyny powodującej jego wydanie.

§ 52. 1. Prokurator przełożony może w razie potrzeby

zarządzić objęcie aprobatą wszystkich bądź niektórych pism

procesowych, wymienionych w § 51, sporządzonych przez

podległego mu prokuratora.

-

Rozdział 5

Wizytacja i lustracja

§ 53. 1. Wizytację i lustrację przeprowadza się stosow-

nie do potrzeb, zwłaszcza gdy pojawiają się sygnały o istotnych nieprawidłowościach w działalności danej prokuratury.

Wizytację prokuratur rejonowych przeprowadza się jednak

nie rzadziej niż raz na 3 lata. Lustrację przeprowadza się, gdy

zachodzi potrzeba pilnego usunięcia powtarzających się

uchybień w praktyce danej prokuratury.

2. Wizytacja i lustracja obejmuje

1) kontrolę realizacji ustawowych zadań przez jednostki

organizacyjne prokuratury, a zwłaszcza badanie prawidłowości i poziomu pracy,

2) ocenę wypełniania obowiązków służbowych przez prokuratorów · i pracowników administracyjnych oraz ich

kwalifikacji zawodowych i kultury pracy,

3) ocenę sposobu kierowania, a zwłaszcza organizacji

pracy i podziału czynności w kontrolowanych prokuraturach,

4) udzielanie jednostkom organizacyjnym prokuratury instruktażu w rozwiązywaniu istotnych problemów w pracy oraz w usprawnianiu ich działalności.

§ 54. 1. Zarządzenie o przeprowadzeniu wizytacji lub

Poz. 163

§ 59. 1. Przy formułowaniu ocen bierze się pod uwagę

ustalenia dotyczące zwłaszcza

1) prawidłowości czynności procesowych,

2) sprawności i poziomu prowadzonych bądź nadzorowanych postępowań,

3) wszechstronności oraz dokładności w zakresie ustaleń

faktycznych,

4) przestrzegania terminów procesowych,

5) trafności podejmowanych decyzji oraz poziomu sporzą­

dzanych orzeczeń i innych pism procesowych,

6) aktywności i poziomu wystąpień prokuratorskich w postępowaniu sądowym,

7) prawidłowości oceny orzeczeń sądowych i praktyki

rewizyjnej .

2. Za oczywiście rażące uchybienia w pracy uważa się

zwłaszcza

1) znaczną i zawinioną przewlekłość postępowania,

2) bezpodstawną decyzję w przedmiocie tymczasowego

aresztowania,

3) bezpodstawne postanowienie kończące postępowanie

przygotowawcze,

4) nieuzasadniony akt oskarżenia,

5) oczywiście niesłuszny wniosek w zakresie wymiaru kary,

lustracji prokuratury wojewódzkiej wydaje Prokurator

Generalny, a prokuratury rejonowej - prokurator wojewódzki.

6) niezaskarżenie oczywiście niesłusznego orzeczenia są­

dowego,

2. W zarządzeniu określa się zadania, zakres, termin oraz

7) zawinione niewykonanie polecenia przełożonego co do

ze wskazaniem prokuratora

treści czynności lub niezachowanie terminu zawitego,

§ 55. O zamierzonej wizytacji zawiadamia się kierow-

3. Przy formułowaniu ogólnej oceny kontrolowan ~

jednostki uwzględnia się ponadto

,

nika prokuratury w terminie umożliwiającym przygotowanie

1) stan kadrowy i warunki pracy prokuratury objętej kont-

skład zespołu wizytującego,

przewodniczącego zespołu.

-

żądanych materiałów i akt. Termin ten nie może być krótszy

niż 14 dni.

§ 56. Wizytacje i lustracje przeprowadzają wizytatorzy

oraz inspektorzy do spraw biurowości. Do udziału w wizytacjach i lustracjach mogą być powoływani pracownicy prokuratur wojewódzkich, z wyłączeniem pracowników kontrolowanej jednostki organizacyjnej.

§ 57. Poczynione w toku wizytacji (lustracji) ustalenia

omawia się z zainteresowanymi prokuratorami i innymi

pracownikami, wysłuchując ich wyjaśnień. O istotniejszych

spostrzeżeniach, wskazujących na potrzebę bezzwłocznego

usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, informuje się

kierownika jednostki.

§ 58. Z przebiegu wizytacji sporządza się protokół, który

powinien zawierać

1) określenie zakresu wizytacji,

2) poczynione ustalenia oraz w razie potrzeby sposób

usunięcia przyczyn stwierdzonych nieprawidlowości,

3)

liczbę skontrolowanych spraw, oceny badanych działów pracy i ogólną ocenę kontrolowanej jednostki oraz

określenie poziomu pracy prokuratorów i pracowników

administracyjnych, a także osobną ocenę pracy kierownika jednostki organizacyjnej,

4) wnioski końcowe i zalecenia powizytacyjne.

rolą,

2) stopień obciążenia przypadającego na jednego pracownika,

3) odsetek skomplikowanych spraw,

4)

,

liczbę oraz zasadność skarg na prokuratorów i pracowników administracyjnych prokuratury.

4. Przy ustalaniu wyników wizytacji ocenia się poszczególne działy pracy oraz całokształt funkcjonowania

kontrolowanej prokuratury, określając, czy i w jakim stppniu

wywiązuje się ona z ustawowych zadań, z uwzględni ~ iem

wyników poprzedniej kontroli .

f

§ 60. 1. Protokół wizytacji w ciągu 14 dni od jej zakoń ­

czenia przesyła się kierownikowi kontrolowanej jednostki,

który ma prawo zgłosić uwagi do protokołu w terminie 7 dni

od jego otrzymania. W razie potrzeby do uwag tych ustosunkowuje się zespół wizytacyjny.

2. Ocenę pracy prokuratury, przedstawioną przez zespół

wizytacyjny, zatwierdza - po rozpatrzeniu uwag kierownika

kontrolowanej jednostki - prokurator przełożony zarządza ­

jący wizytację; przełożony podpisuje zalecenia powizytacyjne.

§ 61. 1. Wyniki wizytacji omawia się na naradzie prokuratorów kontrolowanej jednostki w terminie 14 dni od

przekazania uwag do protokołu powizytacyjnego.

-

Poz. 163

Dzi ał III

2. Omówienie wyników wizytacji w prokuraturze wojewódzkiej odbywa się z udziałem Prokuratora Generalnego,

a w prokuraturze rejonowej - z udziałem prokuratora wojewódzkiego.

. § 62. W razie stwierdzenia oczywiście rażących uchybień przeprowadza się -

-

po upływie wyznaczonego terminu

sprawdzenie wykonania zaleceń powizytacyjnych.

§ 63. 1. Z lustracji sporządza się notatkę, w której

zamieszcza się dane dotyczące jej zakresu, poczynionych

ustaleń, ujawnionych uchybień i ich przyczyn, wydanych

zaleceń oraz podjętych środków.

2. Notatkę z lustracji przesyła się kierownikowi kontrolowanej jednostki, zakreślając termin wykonania zaleceń.

Rozdział 6

Informacje i sprawozdawczość

§ 64. Prokurator informuje bezzwłocznie przełożonego

o ważniejszych wydarzeniach poruszających opinię społecz­

ną, naruszeniach w stopniu znacznym porządku prawnego,

a zwłaszcza o sprawach dużej wagi ze względu na ich rodzaj,

charakter i skutki.

§ 65. Prokurator przełożony może żądać informacji lub

sprawozdania dotyczącego poszczególnej sprawy lub grupy

spraw.

§ 66. Zasady sporządzania sprawozdań statystycznych

,oraz bieżącej statystyki policyjno-prokuratorskiej określają

odrębne przepisy.

Rozdział 7

Współdziałanie z prasą

§ 67.

1. Prokuratorzy współdziałają z prasą w zakre-

si e

1) upowszechniania informacji służących umacnianiu praworządności,

2) urzeczywistniania zasady jawności życia publicznego

i kontroli społecznej oraz przeciwdziałania negatywnym

zjawiskom życia społecznego .

2. Współdziałanie z prasą prokuratorzy realizują przez

1) przekazywanie informacji dotyczących działalności prokuratury, ze szczególnym uwzględnieniem spraw poruszających opinię społeczną,

2) konferencje prasowe, wywiady i publikacje o tematyce

społeczn o - prawnej.

§ 68. Stałe kontakty z prasą utrzymują

1) w ~ prokuraturach wojewódzkich -

rzecznicy prasowi.

2) w prokuraturach rejonowych - prokurator rejonowy lub

jego zastępca.

§ 69. Udzielane prasie informacje nie mogą naruszać

chronionych prawem dóbr osobistych uczestników postępo­

wania.

§ 70. Odpowiedzi na krytykę oraz sprostowania pub-

likowanych wiadomości nieprawdziwych lub nieścisłych

kierują do prasy rzecznicy prasowi.

SPRAWY OSOBOWE

Rozdział 1

Wnioski i decyzje w sprawach ze stosunku pracy

podległych prokuratorów i innych pracowników

§ 71. Prokurator rejonowy przedstawia prokuratorowi

wojewódzkiemu pisemne wnioski w sprawach ze stosunku

pracy podległych pracowników.

§ 72.

1. Prokurator wojewódzki

1) dokonuje podziału etatów prokuratorskich, administracyjnych i obsługi na prokuratury rejonowe i komórki

organizacyjne prokuratury wojewódzkiej,

2) występuje z wnioskami o powołanie i odwołanie prokuratoróworaz mianowanie i zwolnienie asesorów prokuratury, powołanie do pełnienia funkcji i odwołanie

prokuratora rejonowego, naczelnika wydziału, kierownika samodzielnego działu w prokuraturze wojewódzkiej oraz kierownika ośrodka zamiejscowego prokuratury wojewódzkiej, o wyznaczenie prokuratora do występowania przed sądem apelacyjnym, a także w innych

sprawach zastrzeżonych do decyzji Prokuratora Generalnego,

3) powołuje do pełnienia funkcji w prokuraturze wojewódzkiej: wizytatora, rzecznika prasowego, kierownika wojewódzkiego ośrodka szkolenia, konsultanta, kierownika

działu w wydziale oraz do pełnienia funkcji w prokuraturze rejonowej: zastępcy prokuratora rejonowego, kierownika ośrodka zamiejscowego, kierownika działu i sekcji oraz odwołuje z tych funkcji,

4) wyznacza patronów aplikantów po rozpatrzeniu wniosków prokuratorów rejonowych,

5) mianuje i zwalnia aplikantów prokuratury,

6) powierza na okres do 6 miesięcy pełnienie funkcji

prokuratora rejonowego, naczelnika wydziału lub kierownika samodzielnego działu w prokuraturze wojewódzkiej oraz kierownika ośrodka zamiejscowego prokuratury wojewódzkiej,

7) w granicach posiadanego funduszu, z zachowaniem

przepisów o wynagrodzeniu, przyznaje podległym pracownikom administracyjnym i obsługi kolejne wyższe

stawki wynagrodzenia zasadniczego i dodatków,

8) ze względów służbowych deleguje pracowników do

innej jednostki w tej samej lub innej miejscowości,

9) udziela prokuratorowi urlopu w wymiarze do 1 miesiąca

dla załatwienia ważnych spraw rodzinnych lub osobistych,

10) na podstawie przepisów szczególnych udziela urlopów

wychowawczych oraz aplikantom i pracownikom administracyjnym urlopów bezpłatnych,

11) podejmuje decyzje we wszystkich innych sprawach

dotyczących pracowników, jeżeli przepisy szczególne

nie stanowią inaczej .

2. Uprawnienie do podejmowania decyzji w prokuraturach rejonowych w sprawach ze stosunku pracy pracowników obsługi prokurator wojewódzki może przekazać prokuratorom rejonowym.

-

3. Prokurator wojewódzki przyjmuje ślubowania od

aplikantów i pracowników administracyjnych, wręcza akty

nominacyjne i wyróżnienia.

§ 73. 1. Prokurator wojewódzki wydaje decyzje i skła­

da wnioski w sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej

1) prokuratorów - w ramach ustawowych

przełożonego dyscyplinarnego,

uprawnień

2) mianowanych pracowników administracyjnych i aplikantów - w ramach określonych przepisami prawa

uprawnień kierownika urzędu .

2. Jeżeli zachodzi potrzeba pociągnięcia prokuratora do

-

organizacyjnych prokuratury wojewódzkiej i rejonowej oraz

przedstawiciele związku zawodowego. W razie potrzeby

w posiedzeniach mogą uczestniczyć osoby spoza prokuratury.

1. Zgromadzenie i kolegium wyrażają opinię lub

§ 79.

zajmują inne stanowisko w formie uchwały,

należy zamieścić w protokole posiedzenia.

§ 80. 1. Z przebiegu posiedzenia zgromadzenia i kolegium sporządza się protokół, który powinien zawierać streszczenie dyskusji oraz treść powziętych uchwał.

2. Protokół podpisują prokurator wojewódzki i protokolant.

Część

3. Kierownicy jednostek organizacyjnych prokuratury

- zgodnie z ustalonym planem - udzielają urlopów wypoczynkowych oraz decydują o konieczności odwołania z urlopu wypoczynkowego podległych im prokuratorów i innych

pracowników.

Rozdział 2

Wydawanie opinii

§ 75. 1. O prokuratorach i innych pracownikach powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury wydaje

się opinię w związku z rozwiązaniem albo wygaśnięciem

stosunku pracy, a także po odbyciu aplikacji lub stażu oraz na

prośbę pracownika.

2. Opinię sporządza się zgodnie z przepisami kodeksu

pracy i wydanymi na ich podstawie przepisami wykonawczymi; wydaje ją prokurator wojewódzki.

3. Z treścią opinii zapoznaje pracownika jego bezpośre­

dni zwierzchnik.

§ 76. Opinia może być udostępniona do wglądu tylko

pracownikowi, którego dotyczy, jego zwierzchnikom i przełożonym, a także osobom prowadzącym postępowanie służ­

bowe lub dyscyplinarne wobec danego pracownika.

szczególna

Oz iał I

POSTĘPOWANIE PRZYGOTOWAWCZE

Rozdział 1

§ 74. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej prokuratury ustala roczny plan urlopów prokuratorów i innych pracowników.

2. Prokurator wojewódzki ustala także plan urlopów

prokuratorów rejonowych.

treść

2. Uchwały zapadają zwykłą większością głosów człon ­

3. Przełożony dyscyplinarny w wypadku, o którym mowa w ust. 2, rozważy potrzebę zawieszenia prokuratora

w czynnościach.

której

ków zgromadzenia i kolegium obecnych na posiedzeniu.

odpowiedzialności karnej, właściwy prokurator, po dokona-

niu niezbędnych czynności, występuje do przełożonego

dyscyplinarnego o skierowanie do komisji dyscyplinarnej

wniosku o zezwolenie na ściganie.

Poz. 163

Zasady ogólne

§ 81. Prokurator prowadzący lub nadzorujący postępo­

wanie przygotowawcze jest odpowiedzialny za zgodny z prawem przebieg tego postępowania.

§ 82. 1. Jeżeli w sprawie wszczęto śledztwo, prowadzi

się jew stosunku do wszystkich czynów ujawnionych w jego

przebiegu.

2. Prokurator jest również uprawniony do wszczęcia

i prowadzenia dochodzenia osobiście.

§ 83. Jednym postępowaniem przygotowawczym powinno się obejmować wszystkie czyny pozostające w związ­

ku podmiotowym lub przedmiotowym z czynem stanowią ­

cym podstawę jego wszczęcia.

§ 84. 1. Przy łączeniu spraw należy kierować się zasadą, że później wszczęte postępowanie dołącza się do w~ześ­

niej wszczętego.

2. W razie równoczesnego prowadzenia śledztwa i dochodzenia, materiały dochodzenia dołącza się do akt śledzt ­

wa, niezależnie od daty wszczęcia postępowania; jednakże

do sprawy, w której zastosowano tymczasowe aresztowanie,

dołącza się akta innych spraw.

3. W razie połączenia spraw, czas trwania postępowania

przygotowawczego liczy się od najwcześniejszej daty jego

wszczęcia .

§ 85. Jeżeli dla uproszczenia lub przyspieszenia poDział

IV

WOJEWÓDZKIE ZGROMADZENIE PROKURATORÓW

I KOLEGIUM PROKURATURY WOJEWÓDZKIEJ

§ 77. Prokurator wojewódzki ustala projekt porządku

dziennego posiedzenia wojewódzkiego zgromadzenia prokuratorów oraz kolegium prokuratury wojewódzkiej.

§ 78. Na posiedzenie zgromadzenia i kolegium mogą

być zaproszeni prokuratorzy rejonowi i kierownicy komórek

stępowania przygotowawczego zachodzi potrzeba wyłącze­

nia do odrębnego postępowania części materiałów dotyczą­

cych niektórych osób lub czynów, należy wydać stosowne

postanowienie ze wskazaniem - przez określenie numerów

kart akt i oznaczenie dowodów - jakie materiały podlegają

wyłączeniu. Czas trwania wyłączonego postępowania liczy

się od daty wszczęcia postępowania pierwotnego tylko

wówczas, gdy w wyłączonym zakresie były dokonywane

czynności procesowe; należy wówczas wyłączyć także odpis

postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia.

-

W pozostałych wypadkach, opierając się na wyłączonych

materiałach, wydaje się postanowienie o wszczęciu postępowania.

§ 86. Jeżeli przyjęcie wniosku o ściganie jest połączone

z przyjęciem zawiadomienia o przestępstwie, sporządza się

jeden protokół. W razie stwierdzenia w toku postępowania,

że przestępstwo jest ścigane na wniosek, należy wezwać

pokrzywdzonego do złożenia oświadczenia, czy żąda ściga­

nia.

§ 87. Prokurator, który wszczął postępowanie w sprawie o przestępstwo popełnione w okręgach kilku prokuratur,

prowadzi je do zakończenia, chyba że przekazanie sprawy

innemu prokuratorowi, także właściwemu miejscowo, będzie

miało istotny wpływ na przebieg i wyniki postępowania.

§ 88. W sprawach o przestępstwo określone wart. 186

kk postępowanie prowadzi się w okręgu, w którym zamieszkuje pokrzywdzony.

1. W sprawach o kradzieże w transporcie lądo­

wym, wodnym i powietrznym oraz o przestępstwa dokonane

na szkodę pasażerów korzystających z tego transportu,

w razie niemożności ustalenia miejsca popełnienia przestęps­

twa, właściwy do prowadzenia bądź nadzorowania postępo­

wania przygotowawczego jest prokurator, w którego okręgu

działania przestępstwo zostało stwierdzone.

§ 89.

2. Prokurator, który został zawiadomiony o dokonanym

w czasie transportu przestępstwie, co do którego nie jest

właściwy miejscowo, jest obowiązany zapewnić bezzwłocz­

ne dokonanie czynności niezbędnych dla zabezpieczenia

śladów i dowodów przestępstwa, a następnie przekazać

sprawę według właściwości.

3. W razie niemożności określenia miejsca stwierdzenia

(ujawnienia) przestępstwa, o którym mowa w ust. 1, właś­

ciwy jest prokurator, który przyjął lub w którego okręgu

działania przyjęto zawiadomienie o przestępstwie.

§ 90. W razie stwierdzenia, że sprawca przestępstwa

podlegającego orzecznictwu sądów powszechnych popełnił

także przestępstwo podlegające orzecznictwu sądów wojs-

kowych lub wspólnie z osobą podlegającą orzecznictwu tych

sądów, prokurator, po dokonaniu czynności niezbędnych dla

zabezpieczenia śladów i dowodów przestępstwa, wydaje

postanowienie o przekazaniu sprawy właściwemu prokuratorowi wojskowemu.

§ 91 . Zarządzenie prokuratora może być wydane ustnie,

gdy nie przysługuje na nie zażalenie. O wydaniu takiego

zarządzenia prokurator czyni w aktach podręcznych stosowną adnotację·

§ 92. Osobę albo instytucję państwową lub społeczną,

która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, informuje się

o wszczęciu i sposobie zakończenia postępowania przygotowawczego albo o odmowie jego wszczęcia .

Poz. 163

2. Jeżeli okoliczności przytoczone w zawiadomieniu nie

prokurator

jest obowiązany nadać bieg sprawie najpóźniej w terminie

7 dni od dnia sporządzenia protokołu lub otrzymania pisemnego zawiadomienia o przestępstwie.

wymagają bezzwłocznego podjęcia czynności,

§ 94. 1. Czynności, o których mowa wart. 258 § 2 kpk,

mogą polegać w szczególności na

1) osobistym przyjęciu przez prokuratora od pokrzywdzonego do protokołu zawiadomienia o przestępstwie,

2) zażądaniu przedstawienia dodatkowych dokumentów

albo wyjaśnień niezbędnych dla prawidłowej oceny

zdarzenia, którego dotyczy zawiadomienie,

3) zażądaniu przeprowadzenia kontroli w określonym zakresie,

4) przyjęciu uzupełniających informacji od przedstawiciela

pokrzywdzonej instytucji lub od inspektora organu kontroli,

5) zażądaniu nadesłania dokumentacji lekarskiej dotyczą­

cej osoby pokrzywdzonej, uzyskanej w trybie pozaprocesowym, a w razie zgonu tej osoby - urzędowego

stwierdzenia przyczyny zgonu oraz protokołu oględzin

i otwarcia zwłok.

2. Nie jest dopuszczalne dokonywanie na podstawie

art. 258 § 2 kpk czynności wymagających spisania protokołu,

z wyjątkiem przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępst­

wie i wniosku o ściganie.

§ 95. Anonimowe zawiadomienie o przestępstwie nie

może stanowić podstawy do wszczęcia postępowania przy-

gotowawczego bez uprzedniego sprawdzenia przytoczonych okoliczności. Zawiadomienie takie prokurator może przekazać Policji lub organom kontroli, żądając informacji o wynikach sprawdzenia, albo pozostawia się je bez

biegu.

§ 96. Podejmując decyzję o zatwierdzeniu wydanego

przez Policję postanowienia o odmowie wszczęcia postępo­

wania przygotowawczego, prokurator bada w szczególności,

czy istotnie brak jest podstaw do wszczęcia postępowania

i czy rozważono wszystkie okoliczności podniesione w zawiadomieniu o przestępstwie.

§ 97. Prokurator powinien zastrzec, aby Policja informowała go natychmiast o najpoważniejszych zdarzeniach,

z którymi związane jest uzasadnione podejrzenie zaistnienia

przestępstwa; dotyczy to zwłaszcza przypadków gwałtownej

śmierci, uzasadniającej podejrzenie popełnienia zabójstwa,

katastrof, poważnych wypadków drogowych i groźnych

pożarów .

§ 98. 1. Jeżeli zachodzi potrzeba dokonania czynności,

o których mowa wart. 267 kpk, prokurator - gdy jest obecny

na miejscu zdarzenia - dokonuje osobiście tych czynności

lub kieruje ich przebiegiem.

2. Prokurator, który był obecny przy dokonywaniu

procesowych przez Policję lub sam ich dokonywał, podejmuje decyzję w przedmiocie wszczęcia dochodzenia, przekazując od razu w ustnym poleceniu od- ·

powiednie wytyczne. Jeżeli dalsze postępowanie przygotowawcze wymaga śledztwa, prokurator po otrzymaniu akt

sprawy bezzwłocznie wydaje postanowienie o jego wszczę­

ciu.

czynności

Rozdział 2

Wszczęcie postępowania przygotowawczego

§ 93. 1. Prokurator w każdym wypadku przyjmuje zgło ­

szone ustnie zawiadomienie o przestępstwie i sporządza

protokół, informując zgłaszającego o odpowiedzialności karnej za fałszywe oskarżenie lub zawiadomienie o nie popeł­

nionym przestępstwie.

3. Czas trwania dochodzenia w niezbędnym zakresie

liczy się od dnia dokonania pierwszej czynności procesowej.

-

Poz. 163

4. W razie zaistnienia podstaw do umorzenia dochodzenia w niezbędnym zakresie, decyzję taką podejmuje się bez

uprzedniego wydania postanowienia o wszczęciu postępo­

wania przygotowawczego.

§ 99. 1. W postanowieniu o wszczęciu śledztwa lub

dochodzenia określa się czyn przez zwięzłe wskazanie okoliczności faktycznych należących do znamion przestępstwa,

czasu i miejsca jego popełnienia oraz osoby pokrzywdzonej.

2. Wskazanie sprawcy w opisie czynu określonego

w postanowieniu o wszczęciu postępowania może nastąpić,

gdy jest to niezbędne dla jego poprawnego określenia,

a jednocześnie zachodzą warunki do bezzwłocznego sporzą­

dzenia postanowienia o przedstawieniu zarzutów.

Rozdział 3

Śledztwo

Rozdział 5

Postępowanie dowodowe

Oddział 1

Udział stron, ich obrońców i pełnomocników

§ 105. Wnioski stron, ich obrońców i pełnomocników

o przeprowadzenie określonych dowodów, dopuszczenie ich

do udziału w czynnościach procesowych i udzielenie zezwolenia na przeglądanie akt sprawy należy bezzwłocznie

załatwiać i powiadamiać o podjętej decyzji, dokumentując to

w aktach.

§ 106. 1. W wypadku, o którym mowa wart. 272

§ 1 kpk, o terminie i miejscu czynności zawiadamia się osoby

uprawnione do wzięcia w niej udziału. Zawiadomienie powinno być przekazane w taki sposób i w takim terminie,

ażeby osoby te mogły skorzystać z przysługujących im

uprawnień.

§ 100. 1. Bezzwłocznie po wszczęciu śledztwa sporządza

się -

w miarę potrzeby - plan śledztwa (czynności śledczych),

sprawach zawiłych i o poważne przestępstwa.

Plan śledztwa (czynności śledczych) należy aktualizować stosownie do ujawnionych nowych okoliczności.

zwłaszcza w

2. Plany śledztw (czynności śledczych) przechowuje

się w aktach podręcznych sprawy.

2. Osobom uprawnionym, które nie brały udziału

w czynności wskazanej wart. 272 § 1 kpk, należy na żądanie

udostępnić spisany z niej protokół oraz przyjąć od nich

zgłoszone oświadczenia i wnioski.

§ 107. 1. W wypadku, o którym mowa wart. 272

§ 2 kpk, podejrzanego pozbawionego wolności nie sprowa-

dza się przede wszystkim, gdy

§ 101. 1. Powierzenie Policji lub innemu organowi

przeprowadzenia śledztwa w całości może nastąpić w szczególności wówczas, gdy zachodzi konieczność korzystania

w szerokim zakresie ze znajdujących się w ich dyspozycji

środków operacyjno-technicznych.

2. Powierzenie Policji lub innemu organowi przeprowadzenia śledztwa w całości lub w określonym zakresie następuje w formie zarządzenia.

Rozdział 4

Przedstawienie zarzutów

§ 102. 1. Ogłoszenie postanowienia o przedstawieniu

zarzutów oraz pouczenie o prawie żądania sporządzenia jego

uzasadnienia podejrzany potwierdza swoim podpisem. W razie odmowy złożenia podpisu lub przeszkody w jego złoże­

niu, należy o tym uczynić stosowną wzmiankę.

2. Na postanowieniu o przedstawieniu zarzutów zamieszcza się wzmiankę o zgłoszeniu przez podejrzanego lub jego

obrońcę żądania sporządzenia uzasadnienia.

3. W uzasadnieniu postanowienia przytacza się w sposób zwięzły okoliczności faktyczne stanowiące podstawę

przedstawienia zarzutów.

§ 103. Przepis § 102 stosuje się odpowiednio do postanowienia o uzupełnieniu lub o zmianie przedstawionych

zarzutów.

§ 104. Mimo niemożności ogłoszenia postanowienia

o przedstawieniu zarzutów należy je sporządzić, jeżeli zachodzi konieczność zawieszenia postępowania przygotowawczego z przyczyn leżących po stronie osoby podejrzanej.

Postanowienie takie sporządza się również w dochodzeniu

uproszczonym, jeżeli przed zawieszeniem postępowania nie

przesłuchano podejrzanego.

1) zakład karny lub areszt śledczy, w którym podejrzany jest

osadzony, jest zbyt odległy od miejsca dokonywania

czynności,

2) istnieją przeciwwskazania lekarskie co do -konwojowania i transportu podejrzanego,

3) zachodzi uzasadniona obawa ucieczki podejrzanego.

2. Występowanie takich trudności powinno być stwierdzone notatką urzędową lub innym dokumentem.

§ 108. 1. Jeżeli żądanie dopuszczenia do udziału

w czynnościach określonych wart. 273 § 1 kpk jest ogólnikowe, prokurator wzywa osobę uprawnioną do wskazania,

w jakich czynnościach chce uczestniczyć.

2. Odmowna decyzja w odniesieniu do żądania, o którym mowa w ust. 1, powinna być wyjątkiem, podyktowanym

rzeczywistym i konkretnym interesem śledztwa lub dochodzenia, wynikającym z okoliczności sprawy.

3. O treści postanowienia, o którym mowa w ust. 2,

zawiadamia się żądającego.

4. Zgłoszenie żądania w terminie uniemożliwiającym

powiadomienie osoby uprawnionej o czasie i miejscu czynności nie wstrzymuje jej dokonania. O dokonaniu czynności

powiadamia się osobę uprawnioną; przepis § 106 ust.

2 stosuje się.

§ 109. Odmowa uwzględnienia żądania podejrzanego

pozbawionego wolności o dopuszczenie go do udziału

w czynności wskazanej wart. 273 § 1 kpk w wypadkach, gdy

zachodzą poważne trudności w jego sprowadzeniu lub

sprowadzenie spowodowałoby zwłokę w postępowaniu, nie

wymaga wydania postanowienia; podejrzanego zawiadamia

się o odstąpieniu od sprowadzenia i o powodach odstąpie­

nia.

-

§ 110. Jeżeli interes postępowania przygotowawczego

tego wymaga, prokurator powinien poinformować uczestnika postępowania o celowości wzięcia udziału w określonej

czynności, wskazując czas i miejsce jej dokonania.

§ 111. 1. Jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że podejrzany nie jest w stanie ponieść kosztów obrony, prokurator powinien pouczyć go o prawie wystąpienia z żądaniem

wyznaczenia obrońcy z urzędu.

2. Po stwierdzeniu okoliczności uzasadniających wyznaczenie obrońcy z urzędu w myśl art. 70 § 1 kpk lub art. 49

ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich, prokurator

niezwłocznie występuje z odpowiednim wnioskiem do prezesa właściwego sądu.

§ 112. Zastrzeżenie prokuratora, o którym mowa wart.

64 § 2 kpk, powinno mieć charakter wyjątkowy, podyktowany rzeczywistą potrzebą zabezpieczenia interesów postępowania. Zastrzeżenie to wymaga formy zarządzenia

z uzasadnieniem.

Oddział 2

Przesłuchan ie

§ 113. 1. Przed przesłuchaniem sprawdza się dane

osobowe przesłuchiwanego na podstawie dowodu osobistego lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość,

czyniąc o tym stosowną wzmiankę w protokole przesłucha­

nia. Brak dowodu tożsamości należy również odnotować

w protokole.

2. W przypadku zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa osoby, której tożsamość budzi wątp­

liwości, należy podjąć czynności zmierzające do jej ustalenia.

W razie niemożności ustalenia tożsamości osoby, należy

- w chwili dokonywania czynności procesowej - posłużyć

się danymi uzyskanymi od podejrzanego, a następnie zastosować tryb określony w ustawie - Prawo o aktach stanu

cywilnego oraz w ustawie o ewidencji ludności i dowodach

osobistych.

§ 114. Przed pierwszym przesłuchaniem należy udzielić

pokrzywdzonemu i podejrzanemu wyczerpujących informacji i pouczeń o przysługujących im uprawnieniach oraz

ciążących na nich obowiązkach, jak również prawem przewidzianych konsekwencjach. O zakresie udzielonych informacji i pouczeń zamieszcza się stosowną wzmiankę w po-

Poz. 163

3. W protokole czynności wymienionej w ust. 1 należy

określić rodzaj aparatury, jaką się posługiwano, oraz podać

imiona, nazwiska i adresy osób ją obsługujących oraz ich

stanowiska służbowe, a nadto zamieścić informację o uprzedzeniu, o którym mowa wart. 133 § 1 kpk.

Oddział 3

Biegli

§ 117. Biegłego należy powoływać bezzwłocznie po

zebraniu materiału dowodowego potrzebnego do wydania

opinii.

§ 118. 1. Biegłego powołuje się przede wszystkim z listy prowadzonej przez sąd. Nie należy powoływać w charakterze biegłego osoby, która przeprowadzała w danej sprawie

kontrolę albo która jest zatrudniona w pokrzywdzonej instytucji bądź w instytucji z nią związanej.

2. Nie należy powoływać jako biegłych w tej samej

sprawie osób najbliższych między sobą bądź pozostających

w innym stosunku, który mógłby wywołać uzasadnioną

wątpliwość co do ich bezstronności.

§ 119. 1. Prokurator kieruje tokiem prac biegłego, zaznajamia go z wynikami śledztwa lub dochodzenia, niezbęd­

nymi do wydania opinii, a w razie potrzeby - stosownie do

wyników badań - może zmienić zakres opinii lub postawionych pytań.

2. Po otrzymaniu opinii prokurator bezzwłocznie zapoznaje się z opinią i w miarę potrzeby zleca jej uzupełnie­

nie.

§ 120. Postanowienie o powołaniu biegłych lekarzy

psychiatrów lub biegłego lekarza w celu oględzin zwłok i ich

otwarcia wydaje, również w dochodzeniu, prokurator.

§ 121 . Opinia biegłych lekarzy psychiatrów powinna

zawierać stwierdzenia dotyczące poczytalności podejrzane-

go w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu, jego aktualnego stanu zdrowia psychicznego i zdolności do udziału

w postępowaniu, a w razie stwierdzenia niepoczytalności lub

ograniczonej poczytalności - czy jego pozostawanie na

wolności grozi poważnym niebezpieczeństwem dla porząd­

ku prawnego.

Oddział 4

czątkowej części protokołu przesłuchania (protokołu przyję­

Przeszukanie i dowody rzeczowe

cia ustnego zawiadomienia o przestępstwie) .

protokole przesłuchania, zachowując moż­

liwą dokładność, należy przyjąć jako formę gramatyczną

relacji przesłuchiwanego osobę pierwszą czasu przeszłego

i zamieszczać charakterystyczne określenia lub zwroty użyte

przez osobę przesłuchiwaną oraz wzmianki dotyczące szczególnego zachowania się tej osoby. Każdą stronę protokołu

przesłuchania podpisują wszystkie osoby biorące udział

w czynności.

§ 115. W

§ 122. Przeszukanie osoby, rzeczy i pomieszczeń ma na

celu

1) znalezienie przedmiotów mogących stanowić dowód

w sprawie, które

a) służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa,

b) zachowały na sobie ślady przestępstwa,

c) pochodzą bezpośrednio lub pośrednio z przestępst­

wa,

d) mogą służyć jako środek dowodowy do wykrycia

sprawcy czynu lub ustalenia przyczyn i okoliczności

przestępstwa albo których posiadanie bez zezwolenia jest zabronione,

§ 116. 1. Utrwalenie przebiegu czynności protokoło­

wanej także za pomocą urządzenia rejestrującego obraz lub

dźwięk musi następować równocześnie z protokołowaniem

czynności .

2. Zapis dźwiękowy i jego przekład oraz zapis obrazu

stają się załącznikami do protokołu .

2)

ujęcie ukrywającego się sprawcy,

-

1) jedynego b,zpośredniego świadka zdarzenia,

2) świadków wykazujących odchylenia psychiczne i fizyczne oraz nieletnich,

3) pokrzywdzonych, przede wszystkim w sprawach o przestępstwa określone wart. 145 § 2, art. 155, 168

i 209-211 kk,

4)

Poz. 163

§ 140. Stwierdzone uchybienia związane z zatrzymaniem należy wytknąć, a w rażącym wypadku wystąpić

z wnioskiem o wszczęcie wobec winnych postępowania

dyscyplinarnego lub wszcząć postępowanie przygotowawcze.

Oddział 2

biegłych.

Środki zapobiegawcze

§ 134. 1. Prokurator pOWinien osobiście dokonywać

czynności zmierzających do usunięcia niejasności w

opinii

biegłych oraz sprzeczności w zeznaniach lub wyjaśnieniach

osób przesłuchiwanych w śledztwie powierzonym lub w dochodzeniu .

2. Czynności dowodowe przewidziane wart. 293

§ 3 kpk przed podjęciem decyzji w przedmiocie wznowienia

postępowania przygotowawczego powinny być dokonane

przez prokuratora.

dokonywanym osobiście

przez prokuratora nie może być obecny funkcjonariusz, który

prowadzi postępowanie przygotowawcze.

§ 135. Przy

przesłuchaniu

Rozdział 6

Środki przymusu

Oddział 1

Zatrzymanie

§ 136. Zatrzymanie może nastąpić, gdy zachodzą warunki do zastosowania tymczasowego aresztowania. Zarządzenie zatrzymania wydaje s i ę na piśmie.

§ 137. 1. Czas zatrzymania liczy się od momentu fak-

tycznego pozbawienia wolności.

2. Ponowne zatrzymanie osoby podejrzanej w tej samej

sprawie jest niedopuszczalne, jeżeli nie uległy zmianie uzasadniające je okoliczności faktyczne.

§ 138. W posiedzeniu sądu rozpoznającego zażalenie

na zatrzymanie udział prokuratora jest obowiązkowy, gdy

zatrzymanie nastąpiło na jego zarządzenie .

§ 139. 1. Prokurator w ramach sprawowanego nadzoru nad prawidłowością zatrzymania w toku postępowania

przygotowawczego ocenia legalność i zasadność zatrzymania, zwracając zwłaszcza uwagę na

1) istnienie przesłanek określonych wart. 206 § 1 i 3 kpk,

2) ustalenie, czy okres zatrzymania był adekwatny do

potrzeb procesowych i nie przekroczył 48 godzin,

3) udokumentowanie zatrzymania (pismo dotyczące zatrzymania powinno znajdować się w aktach głównych

sprawy i zawierać adnotację o doręczeniu jego odpisu

zatrzymanemu wraz z pouczeniem o przysługujących mu

prawach).

4) stan zdrowia zatrzymanego - czy poddano go badaniu

lekarskiemu w wypadkach tego wymagających.

2. Szczególnie wnikliwej oceny wymaga wypadek, gdy

w czasie zatrzymania lub bezpośrednio potem nie przesłuchano osoby zatrzymanej bądź przesłuchano ją w charakterze świadka.

§ 141 . Wniosek Policji lub innego organu o zastosowanie środka zapobiegawczego powinien mieć formę pisemną

i zawierać uzasadnienie niezbędności tego środka.

§ 142. Jeżeli zachodzą wątpliwości co do podstawy

faktycznej zastosowania środka zapobiegawczego, okreś­

lonej wart. 209 kpk, prokurator zleca Policji dokonanie

niezbędnych czynności dowodowych bądź dokonuje ich

sam.

§ 143. Doprowadzenie osoby podejrzanej z wnioskiem

o zastosowanie tymczasowego aresztowania powinno nastąpić z takim wyprzedzeniem, aby przesłuchanie jej, wydanie postanowienia o tymczasowym aresztowaniu i doręcze­

nie odpisu postanowienia nastąpiło w czasie określonym

wart. 207 kpk.

§ 144. Przesłuchanie podejrzanego poprzedzające zastosowanie tymczasowego aresztowania odbywa się w siedzibie prokuratury. Odstąpienie od tej zasady powinno być

wyjątkiem, podyktowanym ważnymi względami, a zwłaszcza

obawą ucieczki podejrzanego.

§ 145. Tymczasowe aresztowanie lub poręczenie mają­

tkowe

może

nastąpić

tylko

bezpośrednio

po osobistym

przesłuchaniu podejrzanego w zasadzie przez tego prokura-

tora, który stosuje środek zapobiegawczy.

§ 146. 1. Jeżeli w czasie przesłuchania podejrzany powołuje się na zły stan zdrowia lub doznane obrażenia ciała ,

prokurator zarządza zbadanie go przez lekarza i wyniki

badania uwzględnia przy podejmowaniu decyzji w przedmiocie tymczasowego aresztowania.

2. Jeżeli bezzwłoczne poddanie podejrzanego badaniu

lekarskiemu jest niemożliwe lub w znacznym stopniu utrud nione, prokurator - po zastosowaniu tymczasowego aresztowania - zleca dokonanie takiego badania w areszcie

śledczym. Po otrzymaniu opinii lekarza należy bezzwłocznie

rozważyć kwestię utrzymania tymczasowego aresztowania

i potrzebę umieszczenia podejrzanego w odpowiednim za kładzie leczniczym .

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w razie otrzymania w toku postępowania przygotowawczego

informacji o złym stanie zdrowia tymczasowo aresztowanego.

§ 147. Decyzję co do uchylenia lub odstąpienia od

tymczasowego aresztowania ze względów wskazanych

wart. 218 kpk podejmuje się bezzwłocznie po ich spraw dzeniu .

§ 148. Jeżeli istnieją podstawy, o których mowa wart.

217 § 1 kpk, postanowienie o tymczasowym aresztowaniu

można wydać także wtedy, gdy podejrzany jest pozbawiony

wolności w innej sprawie.

§ 149. 1. W razie stosowania tymczasowego areszto wania z powodu obawy ukrywania się podejrzanego lub

-

obawy matactwa, prokurator pOWinien wskazać dane, na

których opiera swoje stanowisko.

2. Jeżeli istnieje kilka podstaw tymczasowego aresztowania, należy je wymienić w postanowieniu i omówić

w uzasadnieniu .

§ 150. Podejmując decyzję o tymczasowym aresztowaniu, prokurator po przesłuchaniu podejrzanego oznajmia mu

o tym oraz doręcza odpis postanowien ia za pokwitowan iem,

ze wskazaniem daty i godziny doręczenia ; przepis § 102 ust.

1 zdanie drugie stosuje się .

§ 151 . Jeżeli nie ma osoby obowiązanej do sprawowan ia pieczy nad mieszkaniem i mieniem podejrzanego,

prokurator zleca Policji lub innemu organowi dokonanie

określonych czynności mających na celu zabezpieczenie

lokalu i majątku aresztowanego oraz wydaje inne stosowne

zarządzenia . W miarę możliwości należy uwzględnić wyrażo­

ne w tym względzie życzenia podejrzanego. O wydanych

zarządzeniach zawiadamia się bezzwłocznie aresztowanego,

a w razie potrzeby inny właściwy organ .

§ 152. Prokurator przesyła do właściwego aresztu śled­

czego odpis postanowienia o tymczasowym aresztowaniu

wraz z nakazem przyjęcia .

§ 153. 1. Jeżeli sąd lub inny uprawniony organ zwraca się o wydanie tymczasowo aresztowanego, który przebywa w areszcie śledczym do dyspozycji prokuratora, a dobro postępowania przygotowawczego nie stoi temu

na przeszkodzie, prokurator wyraża zgodę na doprowadzenie.

2. O wyrażeniu zgody zawiadamia się areszt śledczy,

w którym podejrzany jest osadzony. W razie nieudzielenia

zgody powiadamia się o tym organ żądający , ze wskazaniem,

kiedy doprowadzenie będzie mogło nastąpić .

§ 154. 1. W czasie trwania tymczasowego aresztowania prokurator umożliwia podejrzanemu komun ikowanie się

z osobami z zewnątrz w zakresie niezbędnym dla załatwienia

spraw osobistych i rodzinnych. O odmowie udzielenia zezwolenia na widzenie zawiadam ia się zainteresowanego.

2. Jeżeli korespondencja aresztowanego zawiera wiadomości mogące utrudnić postępowanie przygotowawcze,

prokurator zarządza załączenie jej do akt sprawy, o czym

zawiadamia nadawcę; nie dotyczy to korespondencji, którą

można doręczyć adresatowi po usunięciu z niej takich

wiadomości.

§ 155. 1. W razie wydania postanow ienia o poszuki waniu podejrzanego listem gończym , w postanowieniu o

tymczasowym aresztowaniu, określającym czas trwania tego

środka na 7 dni, należy wskazać, że term in aresztowania

liczyć się będz i e od daty uj ęcia podejrzanego.

2. Do listu gończego dołącza się odpis postanowienia

o tymczasowym aresztowaniu oraz nakaz przyjęcia podejrzanego do najbliższego - według miejsca jego ujęcia

- aresztu śledczego .

3. Po ujęciu i doprowadzeniu podejrzanego prokurator

i w razie potrzeby wydaje postanowienie

o tymczasowym aresztowaniu, z uwzględnieniem okresu

zatrzymania. Jeżeli prokurator odstępuje od zastosowania

tymczasowego aresztowania, uchyla uprzednio wydane po stanowienie w tym zakresie i zawiadamia o tym areszt

śledczy . List gończy odwołuje się .

przesłuchuje go

Poz. 163

§ 156. 1. Jeżeli ze sprawy wniesionej do sądu z aktem

oskarżenia wyłączono część materiałów dotyczących innego

przestępstwa zarzucanego oskarżonemu , który jest tymczasow aresztowany, i wszczęto przeciwko niemu postępowa­

nie, można - gdy zachodzą ku temu warunki - wydać

postanowienie o tymczasowym aresztowaniu w wyłączonej

sprawie.

2. Jeżeli tymczasowe aresztowanie nastąpiło w związku

z popełnieniem kilku przestępstw , a wyłączenie materiałów

dotyczy niektórych z nich, w nowym postanowieniu o za stosowaniu tego środka należy oznaczyć początek terminu

aresztowania od daty wskazanej w pierwszym postanowieniu .

§ 157. 1. W przypadku zwrotu sprawy przez sąd do

uzupełnienia postępowania

przygotowawczego przeciwko

osobie uprzednio tymczasowo aresztowanej przez prokuratora, czas trwania tymczasowego aresztowania w postępo ­

waniu przygotowawczym liczy się od daty wpływu akt do

prokuratury po uprawomocnieniu się postanowienia o zwrocie sprawy, przy czym okresy tymczasowego aresztowania

w postępowaniu przygotowawczym sumuje się .

2. W razie uchylenia przez sąd postanowienia o tymczasowym aresztowaniu, wydanego przez prokuratora, a na stępnie uwzględnienia przez sąd odwoławczy zażalenia prokuratora w tym zakresie, od czasu trwan ia tymczasowego

aresztowania odlicza się okres pobytu podejrzanego na

wolności; w takim wypadku po ponownym osadzeniu podejrzanego nie wydaje się postanowienia w przedmiocie tym czasowego aresztowania, chyba że upłynął okres, do którego

aresztowanie miało trwać.

3. Jeżeli postanowienie o tymczasowym aresztowaniu

wydane zostało przez sąd, a prokurator po otrzymaniu

zwróconych akt sprawy uzna, że środek ten powin ien być

utrzymany, wydaje postanowienie o przedłużeniu czasu jego

trwania, który liczy się od daty wpływu akt do prokuratury po

uprawomocnieniu się postanowienia . Na postanowien ie to

służy zażalenie.

§ 158. Tymczasowe aresztowanie w toku dochodzenia

stosuje się na okres do 1 miesiąca . W wyjątkowych wypadkach środek ten można przedłużyć na dalszy czas oznaczony,

nie przekraczający łącznie 3 m i esięcy .

§ 159. O zastosowanie tymczasowego aresztowania

w postępowaniu przygotowawczym wobec podejrzanego

pozostającego na wolności, który w tej samej sprawie

był przedtem aresztowany przez okres ponad 3 miesiące,

prokurator występuje do sądu właściwego do rozpoznania

sprawy.

§ 160. Jeżeli sąd wyda postanowienie o zwrocie sprawy

na podstawie art. 299 § 1 pkt 2 lub art. 344 kpk, a w sprawie tej

tymczasowe aresztowanie w toku śledztwa trwało ponad

3 miesiące i nadal istnieją podstawy do utrzymania tego

środka, właściwy prokurator niezwłocznie po uprawomoc nieniu się tego postanowienia - a jeszcze przed zwrotem akt

sprawy do prokuratury - występuje do sądu z wnioskiem

o przedłużenie tymczasowego aresztowania.

§ 161 . Z wnioskiem o przedłużenie tymczasowego are sztowania na okres ponad 3 miesiące prokurator powinien

wystąpić do sądu nie później niż 10 dni przed upływem tego

3-miesięcznego terminu.

-

-

Poz. 163

mowa wart. 15 § 1 kpk, w stosunku do innych podejrzanych

w tej samej sprawie postępowanie przygotowawcze toczy się

w dalszym ciągu.

rator informuje pokrzywdzonego o możliwości zapoznania

się z materiałami postępowania.

2. Jeżeli do czasu zakończenia śledztwa lub dochodzenia prowadzonego przeciwko kilku podejrzanym nie ustały

przyczyny, które spowodowały zawieszenie postępowania

w części dotyczącej jednego z nich, należy - przed sporzą­

dzeniem aktu oskarżenia - wyłączyć sprawę podejrzanego,

co do którego postępowanie zawieszono, do odrębnego

można również określić jako przyczynę umorzenia

postępowania.

3. W wypadku gdy wobec podejrzanych działają­

cych wspólnie odrębne postępowanie ograniczyłoby w sposób znaczny możliwość wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, przeszkoda po stronie jednego z podejrzanych może być podstawą zawieszenia postępowania

w całości.

§ 177. 1. Przed zatwierdzeniem postanowienia o zawieszeniu dochodzenia prokurator bada, czy zostały zebrane

i zabezpieczone w sprawie wszystkie dostępne materiały

dowodowe i czy podjęto niezbędne czynności w celu wykrycia i ujęcia podejrzanego.

2. Jeżeli prokurator uzna zawieszenie dochodzenia za

przedwczesne, poleca uzupełnienie postępowania we wskazanym przez siebie kierunku.

§ 178. Zawieszając postępowanie z powodu nieujęcia

podejrzanego, prokurator, w celu ustalenia miejsca jego

pobytu, zarządza poszukiwania za pośrednictwem Policji.

§ 179. Jeżeli poszukiwany popełnił przestępstwo więk­

szej wagi, a poszukiwania podejrzanego przez Policję okazały

się bezskuteczne, prokurator wydaje postanowienie o tymczasowym aresztowaniu oraz postanowienie o poszukiwaniu

listem gończym.

§ 180. Pismo zarządzające poszukiwaflia lub postanowienie o poszukiwaniu listem gończym przesyła się do

jednostki organizacyjnej Policji właściwej ze względu na

miejsce ostatniego zamieszkania podejrzanego.

§ 184. W postanowieniu o umorzeniu postępowania

1) niewykrycie sprawcy przestępstwa,

2) okoliczność, że podejrzany nie popełnił zarzucanego mu

przestępstwa.

§ 185. 1. Postępowanie przygotowawcze może być

umorzone w całości lub w części. Umorzenie postępowania

w części może dotyczyć osób, zarzuconych czynów lub

zdarzeń objętych postępowaniem przygotowawczym.

2. Jeżeli stwierdzono, że podejrzany nie popełnił zarzuconego mu przestępstwa, a jednocześnie nie wykryto

sprawcy, w postanowieniu wymienia się obie przyczyny

umorzenia postępowania.

§ 186. W uzsadnieniu postanowienia o umorzeniu śle­

dztwa lub dochodzenia należy wymienić osoby, przeciwko

którym toczyło się postępowanie, oraz zarzuty albo zdarzenia

będące jego przedmiotem, zwięźle przedstawić czynności,

jakich dokonano, i poczynione ustalenia, ocenić zebrane

dowody oraz wskazać powody faktyczne i prawne, które

zadecydowały o umorzeniu i przyjętej podstawie tego umorzenia.

§ 187. Jeżeli w wyniku śledztwa lub dochodzenia prowadzonego przeciwko kilku podejrzanym zachodzą podstawy do warunkowego umorzenia postępowania w stosunku do jednego lub niektórych z nich, a co do innych należy

sporządzić akt oskarżenia, prokurator wyłącza postanowieniem sprawę w odpowiedniej części do odrębnego prowadzenia.

§ 188. 1. Określając w postanowieniu o warunkowym

umorzeniu wysokość, sposób i termin naprawienia szkody,

można zobowiązać sprawcę bądź do przywrócenia stanu

poprzedniego, bądź do zapłaty odpowiedniej sumy pienięż­

nej jednorazowo lub w ratach.

2. W razie wyrządzenia szkody przez kilku sprawców,

§ 181. W czasie zawieszenia postępowania przygoto-

wawczego należy okresowo - nie rzadziej niż raz w ciągu

3 miesięcy - sprawdzać, czy przyczyny zawieszenia trwają

nadal.

§ 182. 1. Po ustaniu przyczyn zawieszenia postępowa­

nia prokurator wydaje postanowienie o jego podjęciu.

2. Jeżeli ustały przyczyny, które spowodowały zarzą­

dzenie poszukiwania lub wydanie postanowienia o poszukiwaniu listem gończym, należy bezzwłocznie odwołać poszukiwanie i zawiadomić o tym właściwą jednostkę organizacyjną Policji, podając. powód odwołania.

3. W razie uchylenia postanowienia o zastosowaniu

tymczasowego aresztowania, należy także uchylić w stosunku do tej samej osoby postanowienie o poszukiwaniu listem

gończym oraz odwołać list gończy .

Rozdział 8

Zakończenie postępowania przygotowawczego

§ 183. W sprawach o zdarzenia ze skutkiem śmiertel­

nym bądź w postaci ciężkiego uszkodzenia ciała przed

wydaniem postanowienia o umorzeniu postępowania proku-

obowiązek jej naprawienia powinien być ustalony na zasa-

dach odpowiedzialności solidarnej.

3. Odpis lub wyciąg postanowienia przesyła się pokrzywdzonemu, zobowiązując go do zawiadomienia, czy

sprawca wykonał w terminie nałożony na niego obowiązek.

§ 189. 1. W okresie próby prokurator sprawdza, czy

podejrzany wykonał bądź wykonuje nałożone na niego

obowiązki i czy przestrzega porządku prawnego. Czynności

tych należy dokonać przed upływem terminu wskazanego

wart. 29 § 3 kk i to w takim czasie, aby w razie potrzeby

można było podjąć warunkowo umorzone postępowanie.

2. Jeżeli okres próby upłynął pomyślnie, prokurator

wydaje postanowienie co do dowodów rzeczowych.

Rozdział 9

Terminy i zażalenia

§ 190. Do okresu postępowania przygotowawczego

nie wlicza się czasu, jaki upływa

1) od zamknięcia śledztwa lub dochodzenia, a w postępo­

waniu uproszczonym od wniesienia aktu oskarżenia do

-

otrzymania akt sprawy z sądu na skutek zwrotu sprawy

na podstawie art. 299 § 1 pkt 2 lub art. 344 kpk,

2) od zawieszenia postępowania do jego podjęcia,

3) od umorzenia postępowania do uchylenia postanowienia o umorzeniu na skutek zażalenia albo na podstawie

art. 294 kpk, a także od podjęcia na nowo lub wznowienia umorzonego postępowania na podstawie art. 293

kpk,

4) od warunkowego umorzenia postępowania do jego

podjęcia lub uchylenia postanowienia o warunkowym

umorzeniu postępowania na podstawie art. 294 kpk.

§ 191. Jeżeli

z treści

nie wynika, jakiego

postanowienia lub zarządzenia ono dotyczy, prokurator wzywa wnoszącego do uzupełnienia zażalenia.

zażalenia

§ 192. 1. Nie przychylając się do zażalenia na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, prokurator przesyła je właściwemu sądowi wraz z aktami sprawy i z wnioskiem, w którym uzasadnia swoje

stanowisko.

2. W razie przytoczenia w zażaleniu dotyczącym tymczasowego aresztowania okoliczności mogących mieć

wpływ na jego załatwienie, prokurator bezzwłocznie sprawdza je bądź we wniosku, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza

wzmiankę o czynnościach podjętych w celu ich sprawdzenia

oraz o przewidywanym terminie uzyskania odpowiednich

danych.

§ 193. 1. Zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego prokurator jest obowiązany

w każdym wypadku bezzwłocznie przedstawić prokuratorowi nadrzędnemu wraz z aktami sprawy i wnioskiem zawiera jącym ustosunkowanie się do zasadności zażalenia.

2. Prokurator przed dokonaniem czynności , o których

mowa w ust. 1, jest obowiązany osobiście przedsięwziąć lub

zlecić Policji dokonanie niezbędnych czynności dowodowych wnioskowanych w zażaleniu .

3. Przepis ust. 2 nie ma zastosowania w sprawie,

w której wydano postanowienie o umorzeniu postępowania

przeciwko określonej osobie.

§ 194. Prokurator nadrzędny obowiązany jest rozpoznać zażalenie najpóźniej w terminie 30 dni.

§ 195. 1. Zażalenie na postanowienie o warunkowym

umorzeniu postępowania przygotowawczego w zakresie

ustalonych warunków umorzenia przesyła się do sądu wraz

z aktami sprawy oraz ze stanowiskiem odnoszącym się do

argumentów zawartych w zażaleniu.

2. Jeżeli zażalenie pokrzywdzonego dotyczy istoty warunkowego umorzenia, a nie ustalonych warunków umorzenia, prokurator zarządzeniem odmawia przyjęcia go

jako niedopuszczalnego z mocy ustawy. Na zarządzenie

to przysługuje zażalenie, o czym należy pokrzywdzonego

pouczyć.

3. Jeżeli postanowienie o warunkowym umorzeniu pow wypadku, o którym

mowa w ust. 2 - zawiadomić pokrzywdzonego po uprawomocnieniu się zarządzenia, iż wystąpiono do Prokuratora

Generalnego o uchylenie postanowienia.

stępowania było niezasadne, należy -

Poz. 163

Rozdział 10

Podjęcie

postępowania

warunkowo umorzonego.

podjęcie na nowo i wznowienie umorzonego postę­

powania

§ 196. 1. Jeżeli zostaną ujawnione okoliczności uzasadniające podjęcie postępowania warunkowo umorzonego,

prokurator dokonuje w razie potrzeby niezbędnych czynności dowodowych lub zleca ich dokonanie Policji, a następnie

przesyła akta prokuratorowi nadrzędnemu ze stosownym

wnioskiem.

2. O podjęciu postępowania warunkowo umorzonego

zawiadamia się podejrzanego, pokrzywdzonego, poręczycie ­

la oraz te instytucje i organizacje, które były powiadomione

o warunkowym umorzeniu.

§ 197. Postanowienie o podjęciu na nowo umorzonego

śledztwa

lub dochodzenia należy wydać bezzwłocznie po

ujawnieniu okoliczności wskazującej, że umorzenie postępo­

wania było niezasadne.

§ 198. Ponowne prowadzenie postępowania przeciwko osobie, wobec której wydano postanowienie o odmowie

wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutów, możliwe

jest tylko na podstawie art. 293 § 2 lub art. 294 kpk.

§ 199. 1. W uzasadnieniu postanowienia o podjęciu na

nowo lub wznowieniu umorzonego postępowania należy

wskazać okoliczności stanowiące podstawę jego wydania.

2. O podjęciu na nowo i o wznowieniu umorzonego

postępowania zawiadamia się pokrzywdzonego, a o wzno-

wieniu -

również podejrzanego.

§ 200. 1. W toku czynności dowodowych przewidzianych wart. 293 § 3 kpk jest niedopuszczalne przesłuchanie

w jakimkolwiek charakterze osoby, przeciwko której postępowanie ma się toczyć.

2. W razie braku podstaw do podjęcia na nowo lub

wznowienia umorzonego postępowania, prokurator zawiadamia o tym osobę wnoszącą o podjęcie lub wznowienie

postępowania. podając motywy podjętej decyzji.

§ 201. Po podjęciu na nowo umorzonego postępowa ­

nia albo jego wznowieniu bądź uchyleniu prawomocnego

postanowienia o umorzeniu dochodzenia wydaje się postanowienie o wszczęciu dochodzenia lub śledztwa, jeżeli nie

było uprzednio wydane.

Rozdział 11

Nadzór prokuratora nad postępowaniem przygotowawczym

§ 202. 1. Obowiązkiem

prokuratora sprawującego

nadzór nad postępowaniem przygotowawczym jest zapewnienie sprawnego i zgodnego z przepisami procedury karnej

oraz regulaminu przebiegu tego postępowania .

2. Ze szczególną starannością prokurator nadzoruje postępowanie przygotowawcze przeciwko osobie tymczasowo

aresztowanej.

§ 203. 1. Powierzając Policji lub innym organom przeprowadzenie śledztwa w całości lub w określonym zakresie,

prokurator udziela wytycznych oraz zakreśla termin do przed-

-

stawienia planu śledztwa albo planu czynności śledczych.

Plan ten podlega kontroli prokuratora, który w razie potrzeby

dokonuje w nim zmian i uzupełnień oraz wskazuje czynności

procesowe, których dokona sam lub w których chce uczestniczyć.

2. W szczególnie uzasadnionych wypadkach prokurator

może zastrzec, że dopuszczenie stron do udziału w czynnoś­

ciach śledczych wymaga jego zgody.

§ 204. 1. Sprawując nadzór nad śledztwem, prokurator

powinien systematycznie zaznajamiać się z aktami sprawy.

2. W razie stwierdzenia uchybień prokurator powinien

je omówić z prowadzącym śledztwo, udzielając stosownego

instruktażu lub wytycznych, oraz podjąć niezbędne środki

zmierzające do należytego przeprowadzenia śledztwa.

W miarę potrzeby omówienie to odbywa się przy udziale

funkcjonariusza Policji sprawującego nadzór służbowy nad

postępowaniem przygotowawczym.

§ 205. 1. Polecając wszczęcie i przeprowadzenie dochodzenia, prokurator w pisemnych wytycznych określa czyn

przestępny i jego kwalifikację prawną oraz wskazuje czynności, które mają być dokonane, zakreślając termin do przeprowadzenia dochodzenia.

2. Zakres i szczegółowość wytycznych należy dostosować do wagi sprawy i przewidywanego stopnia trudności

postępowania.

§ 206. 1. W sprawach, w których organ dochodzeniowy z własnej inicjatywy wszczął dochodzenie, prokurator

podejmuje niezbędne czynności nadzorcze po otrzymaniu

odpisu postanowienia o wszczęciu dochodzenia, dbając o to,

aby odpisy tych postanowień były nadsyłane bezzwłocznie

po ich wydaniu.

2. Jeżeli ocena zasadności postanowienia o wszczęciu

dochodzenia wymaga zapoznania się z materiałami stanowiącymi podstawę do wydania tej decyzji, prokurator bezzwłocznie żąda ich przedstawienia.

§ 207. 1. Wniosek o przedłużenie czasu trwania dochodzenia lub dalsze stosowanie tymczasowego aresztowania w okresie do 3 miesięcy powinien być przedłożony

prokuratorowi wraz z aktami sprawy nie później niż 7 dni

przed upływem terminu.

2. Jeżeli zachodzi potrzeba przedłużenia tymczasowego

aresztowania na okres ponad 3 miesiące, stosowny wniosek

organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze wraz

z aktami sprawy powinien wpłynąć do prokuratora nie

później niż 14 dni przed upływem terminu.

§ 208. Zapoznając się z aktami sprawy i oceniając

przebieg postępowania, prokurator zwraca uwagę na realizację celów i zadań postępowania przygotowawczego,

w szczególności na

1) prawidłową realizację kierunku postępowania,

2) prawidłowość przeprowadzenia i udokumentowania

dowodów,

3) szybkość postępowania, a zwłaszcza koncentrację czynności,

4) prawidłowość przeprowadzenia czynności związanych

z przedstawieniem zarzutów,

5) procesową potrzebę stosowania środków zapobiegawczych i zabezpieczenia majątkowego,

-

Poz. 163

6) zakres przedmiotowy i podmiotowy postępowania,

7) wszechstronność w wyjaśnianiu okoliczności sprawy,

8) realizację uprawnień procesowych uczestników postę ­

powania,

9) sprawdzenie wyjaśnień podejrzanych,

10) ujawnienie

okoliczności

sprzyjających

popełnieniu

przestępstwa,

11) dostosowanie do potrzeb konkretnej sprawy ilościowe­

go zgromadzenia dowodów, przeprowadzenie ich

w odpowiednim momencie i w odpowiedniej kolejności,

12) techniczną stronę akt sprawy, a w szczególności przejrzystość ułożenia materiałów, numerację kart i szatę

graficzną·

§ 209. 1. W razie potrzeby prokurator nadzorujący zastrzega swój udział w czynnościach procesowych, osobiste

ich przeprowadzenie bądź przejęcie sprawy do swego prowadzenia.

2. Jeżeli dobro śledztwa lub dochodzenia wymaga

zmiany prowadzącego postępowanie przygotowawcze, prokurator zwraca się o to do jego przełożonego służbowego.

3. W razie uznania, że dany organ nie daje gwarancji

prawidłowego przeprowadzenia postępowania, prokurator

przejmuje śledztwo lub dochodzenie do swego prowadzenia.

§ 210. W razie potrzeby uzupełnienia zamkniętego dochodzenia, prokurator wydaje postanowienie o uchyleniu

postanowienia o zamknięciu dochodzenia i określa czynno ści wymagające dokonania.

§ 211. Zatwierdzenie

postanowienia

o

odmowie

wszczęcia postępowania przygotowawczego, o umorzeniu

dochodzenia lub aktu oskarżenia w postępowaniu uproszczonym następuje przez zamieszczenie na oryginale i odpisie

dokumentu decyzji "zatwierdzam" ze wskazaniem imienia,

nazwiska i stanowiska służbowego prokuratora oraz daty.

Odpis zatwierdzonego dokumentu składa się do akt podręcznych.

'

§ 212. 1. Jeżeli postanowienie o umorzeniu dochodzenia wymaga zmian i poprawek, prokurator zwraca je orga nowi prowadzącemu dochodzenie w celu ich dokonania lub

sam sporządza postanowienie.

2. Jeżeli akt oskarżenia, o którym mowa wart. 422

§ 3 kpk, został sporządzony niewłaściwie, prokurator poleca

poprawić go; odnosi się to również do wadliwego zawiadomienia o przestępstwie, które w postępowaniu przyspieszonym zastępuje akt oskarżenia.

3. Prokurator, nie zwracając akt sprawy, może wyłączyć

z nich wadliwy akt oskarżenia i sam sporządz ić nowy.

§ 213. 1. Prokurator przeprowadza w jednostkach organizacyjnych Policji okresowe kontrole dochodzeń .

2. Dokonując kontroli, prokurator kieruje się wskazania mi dotyczącymi. nadzoru nad dochodzeniem, a ponadto

sprawdza

1) szybkość i trafność podejmowania pierwszych czynności po otrzymaniu zawiadomienia o przestępstwie,

2) sposób dokumentowania ustnych zawiadomień o przestępstwie oraz zasadność wszczynania dochodzeń ,

\

-

3) prawidłowość decyzji o zatrzymaniu osób podejrzanych,

4) przestrzeganie terminów dochodzeń.

3. Prokurator przy udziale kierownika jednostki organi zacyjnej Policji omawia wyniki kontroli z funkcjonariuszami

Policji prowadzącymi dochodzenia oraz wydaje niezbędne

zarządzenia w celu zapewnienia prawidłowego toku postępowania.

§ 214. Spostrzeżenia i uwagi dotyczące pracy docho-

Poz. 163

§ 219. 1. Wskazanie sądu właściwego do rozpoznania

sprawy następuje przez wymienienie nazwy sądu i jego

siedziby oraz powołanie przepisów uzasadniających właś ­

ciwość rzeczową i miejscową.

2. W wypadku przewidzianym wart. 17 § 2 kpk w akcie

wskazuje się właściwy sąd rejonowy; wniosek

o rozpoznanie sprawy przez sąd wojewódzki składa prokurator wojewódzki w piśmie, przy którym przesyła akt oskaroskarżenia

żen i a .

dzeniowo-śledczej, wynikające z nadzoru, prokurator prze-

kazuje kierowllikowi właściwej jednostki organizacyjnej Policji, a w rażących wypadkach niewykonania polecenia

prokuratora w postępowaniu przygotowawczym, występuje

do przełożonego funkcjonariusza z żądaniem wszczęcia

przeciwko niemu postępowania służbowego lub dyscyplinarnego.

§ 215. Zasady sprawowania nadzoru nad pracą dochodzeniową

Policji mają odpowiednie zastosowanie do

nadzoru prokuratora nad pracą innych organów uprawnionych do prowadzenia dochodzeń.

§ 216. W sprawach podlegających postępowaniu

uproszczonemu prokurator może nałożyć na organy mające

uprawnienia do prowadzenia dochodzeń albo na niektóre

z tych organów obowiązek zawiadomienia go o wszczęciu

dochodzenia w każdej sprawie lub w sprawach o niektóre

przestępstwa .

3. W sprawach o przestępstwa skarbowe w akcie oskarżenia należy wskazać organ finansowy uprawniony do działania , obok prokuratora, w charakterze oskarżyciela publicz-

nego.

'

§ 220. 1. W uzasadnieniu aktu oskarżenia należy wskazać,

co do których oskarżonych wydano postanowienie

o zabezpieczeniu majątkowym oraz w jakiej części wyłączo­

no materiały do odrębnego postępowania lub postępowanie

umorzono albo warunkowo umorzono.

2. Na marginesie uzasadnienia, a także listy, wykazu

i wniosku, wymienionych wart. 296 kpk, należy podać

właściwe numery kart akt sprawy dotyczące powołanego

dowodu lub osoby.

§ 221 . 1. Akt oskarżenia przesyła do sądu prokurator

wojewódzki lub rejonowy.

2. W piśmie do sądu należy zamieścić

§ 217.

Prokurator rejonowy lub prokurator przez niego

wyznaczony co najmniej raz w roku dokonuje kontroli

dochodzeń prowadzonych przez organy państwowe posiadające uprawnienia oskarżycieli publicznych i w razie potrzeby udziela tym organom niezbędnego instruktażu w zakresie

czynności w postępowaniu przygotowawczym.

1) wzmiankę o wysłaniu zawiadomień, Q których mowa

wart. 297 § 2 kpk, z podaniem ich daty,

2) wzmiankę o przekazaniu tymczasowo aresztowanego

do dyspozycji sądu,

Akt oskarżenia

3) informację o miejscu przechowywania i o przekazaniu

do dyspozycji sądu dowodów rzeczowych, których nie

dołączono do akt sprawy, oraz o dokonanym zabezpieczeniu majątkowym,

§ 218. W akcie oskarżenia, oprócz tytułu i daty pisma

oraz danych wymienionych wart. 104 § 1 i art. 295 § 1 i 2 kpk,

4) wniosek o rozpoznanie wytoczonego równocześnie powództwa cywilnego lub wzmiankę o zgłoszeniu powó dztwa w toku postępowania przygotowawczego.

Rozdział 12

należy

i nazwisko osoby objętej

oskarżeniem, ze wskazaniem kwalifikacji prawnej zarzucanego jej czynu, z uzwględnieniem wymogów określonych wart. 1O kk,

1) w

nagłówku podać imię

2) podać dane dotyczące zatrzymania, zastosowania tym czasowego aresztowania albo innego środka zapobiegawczego,

3) w razie objęcia oskarżeniem kilku osób, wymienić w kolejności sprawców, podżegaczy, pomocników i inne

osoby, których przestępstwo pozostaje w ścisłym związ ­

ku z przestępstwem sprawcy, zamieszczając po danych

o osobie każdego z nich stawiane im zarzuty w zasadzie

w porządku chronologicznym, z tym jednak ażeby czyny

zagrożone oczywiście surowszymi karami poprzedzały

inne zarzuty,

4) w razie sporządzenia osobnych konkluzji w odniesieniu

do poszczególnych oskarżonych wymienić w każdej

z nich imiona i nazwiska wszystkich współsprawców

objętych aktem oskarżenia; jeżeli jednak przeciwko

współsprawcy toczy się odrębne postępowanie, jego

nazwiska nie zamieszcza się w konkluzji, podając je tylko

w uzasadnieniu .

3. Do akt sprawy należy dołączyć po jednym odpisie

aktu oskarżenia dla każdego z oskarżonych, a jeżeli oskarżony

pozbawiony wolności ma obrońcę - również dla obrońcy .

4. Zwrotne poświadczenie odbioru zawiadomień, o których mowa wart. 297 § 2 kpk, przesyła się bezzwłocznie po

ich otrzymaniu do sądu w ślad za aktem oskarżenia.

§ 222. 1. Przekazanie tymczasowo aresztowanego do

dyspozycji sądu następuje równocześnie z przesłaniem aktu

oskarżenia .

2. W razie zastosowania w postępowaniu przygotowawczym poręczenia lub dozoru Policji, o przesłaniu do sądu

aktu oskarżenia należy zawiadomić poręczającego lub jednostkę organizacyjną Policji sprawującą dozór nad podejrzanym.

§ 223. 1. Prokurator może jednocześnie z wniesieniem

aktu oskarżenia wytoczyć powództwo cywilne, jeżeli według

jego oceny wymaga tego interes społeczny, a dowody

zebrane w postępowaniu przygotowawczym są wystarczają­

ce do uwzględnienia powództwa; w razie wytoczenia powó dztwa, do akt sprawy należy dołączyć wymaganą liczbę

odpisów pozwu.

-

2. Na wniosek pokrzywdzonej osoby fizycznej lub po

uzyskaniu jej zgody prokurator powinien wytoczyć powództwo cywilne, zwłaszcza jeżeli pokrzywdzony na skutek ułom­

ności, niezaradności lub z innej przyczyny ma ograniczoną

możliwość samodzielnego dochodzenia przysługujących mu

roszczeń lub przemawia za tym wzgląd na zasady współżycia

społecznego i wychowawczą rolę postępowania karnego.

Rozdział 13

Postępowanie w sprawach z oskarżenia prywatnego

§ 224. Jeżeli zawiadomienie o przestępstwie ściganym

z oskarżenia prywatnego nie daje podstaw do wszczęcia

postępowania z urzędu, prokurator przekazuje doniesienie

właściwemu sądowi, powiadamiając o tym pokrzywdzonego. W sprawie, w której dokonywano czynności przewidzianych wart. 258 § 2 kpk, prokurator - nie znajdując podstaw

do wszczęcia postępowania z urzędu - po wydaniu postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania przesyła

materiały sprawy właściwemu sądowi.

§ 225. 1. Jeżeli dowody zebrane w toku postępowania

przygotowawczego nie potwierdzają oceny, o której mowa

wart. 50 § 1 kpk, prokurator wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania z uwagi na brak interesu społecznego

w kontynuowaniu ścigania z urzędu.

2. Pokrzywdzonego poucza się o prawie do złożenia

aktu oskarżenia w terminie wskazanym wart. 50 § 4 kpk, ze

wzmianką, że w wypadku wniesienia przez niego oskarżenia

prywatnego, akta sprawy na jego żądanie przekazane zostaną

sądowi.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, gdy prokurator wszczął

postępowanie w następstwie skargi pokrzywdzonego; w ta-

kim przypadku po uprawomocnieniu się postanowienia

o umorzeniu postępowania przesyła się akta sprawy właś­

ciwemu sądowi.

Poz. 163

2. We wniosku należy przytoczyć w miarę możliwości

dane personalne oraz adresy osoby podejrzanej i świadków,

określić zwięźle stan faktyczny sprawy, ze wskazaniem kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego podejrzanemu, wskazać

czynności , które mają być przeprowadzone, a w miarę

potrzeby dołączyć materiały pozwalające na zidentyfikowanie osób, których czynności mają dotyczyć.

§ 229. 1. Jeżeli umowa o obrocie prawnym nie przewiduje bezpośredniej wymiany wniosków o pomoc prawną

pomiędzy właściwymi prokuratorami, wnioski te przesyła się

w dwóch egzemplarzach bez wskazania adresata wraz z aktami sprawy do Departamentu Prokuratury Ministerstwa

Sprawiedliwości, który przesyła je do właściwego organu

obcego państwa.

2. Wniosek kierowany za granicę bezpośrednio przez

prokuratora powinien powoływać się na postanowienia umowy o obrocie prawnym.

właściwego

§ 230. Wniosek o przesłuchanie obywatela polskiego

przebywającego za granicą przez urząd konsularny Rzeczy-

pospolitej Polskiej prokurator wojewódzki przesyła bezpośrednio do właściwego urzędu konsularnego.

§ 231. Wyjazd prokuratora w celu wzięcia udziału

w czynnościach przeprowadzanych za granicą oraz dopuszczenie do udziału w czynnościach procesowych przedstawiciela organu ścigania państwa obcego wymaga zgody Departamentu Prokuratury Ministerstwa Sprawiedliwości.

§ 232. 1. Czynności w ramach pomocy prawnej powinny być dokonane przez prokuratora prokuratury wojewódzkiej; protokoły i inne dokumenty opatruje się pieczęcią

urzędową, a ich odpisy pozostawia się w aktach podręcz­

nych.

2. Jeżeli pomoc prawna nie jest następstwem bezpokontaktów pomiędzy właściwymi prokuratorami,

zebrane materiały przekazuje się w dwóch egzemplarzach

Departamentowi Prokuratury Ministerstwa Sprawiedliwości.

średnich

§ 226. Jeżeli w toku postępowąnia przygotowawczego

wszczętego

o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego okaże się, że czyn będący przedmiotem postępowania

jest przestępstwem ściganym z oskarżenia prywatnego, a interes społeczny nie wymaga objęcia oskarżenia, prokurator

wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania . W uzasadnieniu postanowienia należy wykazać brak w czynie znamion przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego oraz

brak interesu społecznego w kontynuowaniu ścigania z urzę­

du. Przepisy § 225 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Dział

II

§ 233. 1. Obywateli państw obcych, występujących

w postępowaniu karnym w charakterze stron, poucza się

o obowiązku wynikającym z art. 124 kpk.

2. Poza przypadkami określonymi wart. 520 § 1 i art.

540 § 1 kpk oraz gdy nie nastąpiło pouczenie o treści art. 124

kpk, doręczenie pisma stronie i osobie składającej poręczenie

majątkowe, a przebywającej w 'kraju, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o obrocie prawnym, odbywa

się w trybie przewidzianym w tej umowie; osobie przebywającej w innym kraju doręcza się pismo wraz z tłumaczeniem

drogą pocztową za zwrotnym poświadczeniem odbioru.

POSTĘPOWANIE KARNE

W STOSUNKACH MIĘDZYNARODOWYCH

Rozdział 2

Rozdział 1

Wydawanie osób ściganych (ekstradycja)

Pomoc prawna

materiału dowodowego.

§ 234. Do wniosku o wydanie przez państwo obce

osoby ściganej, kierowanego do Departamentu Prokuratury

Ministerstwa Sprawiedliwości, należy załączyć akta sprawy

wraz z odpisami podstawowych materiałów dowodowych

oraz w miarę możliwości rysopisy i inne materiały identyfikacyjne.

§ 228. 1. Wniosek o udzielenie pomocy prawnej

w sprawie karnej powinien być sporządzony w języku

polskim, podpisany przez prokuratora wojewódzkiego oraz

opatrzony pieczęcią urzędową prokuratury.

§ 235. 1. Realizacja wniosku organu państwa obcego

o wydanie osoby ściganej następuje w trybie określonym

w kodeksie postępowania karnego i w umowach między­

narodowych.

§ 227. Wniosek o udzielenie pomocy w sprawie karnej

sporządza się wtedy, gdy zachodzi konieczność dokonania za

granicą czynności procesowych lub uzyskania niezbędnego

-

2. Czynności zastrzeżone dla prokuratora powinny być

wykonywane przez prokuratora właściwej prokuratury wojewódzkiej. W toku tych czynności należy przede wszystkim

ustalić, czy zarzucony czyn jest przestępstwem ekstradycyjnym oraz czy sprawca jest osobą podlegającą wydaniu,

w myśl ustawy o obywatelstwie polskim.

3. O wyjaśnienie wątpliwości w przedmiocie obywatelstwa osoby objętej wnioskiem państwa obcego o ekstradycję

należy zwracać się do właściwego urzędu, a w przypadku

stwierdzenia, że uzyskanie dowodów obywatelstwa polskiego nastąpiło z naruszeniem prawa, należy wystąpić

o unieważnienie odnośnych dokumentów.

4. Jeżeli w toku czynności zajdzie potrzeba uzyskania

dodatkowych danych od organu występującego o ekstradycję, należy zebrane materiały wraz z odpowiednim wnioskiem

przedstawić Departamentowi Prokuratury Ministerstwa

Sprawiedliwości.

§ 236. Po ustaleniu, że osoba wskazana we wniosku

państwa obcego podlega ekstradycji, prokurator przesłuchu­

je tę osobę w charakterze podejrzanego, przesłuchuje świad­

ków i w miarę potrzeby dokonuje innych czynności, po czym

wnosi sprawę do właściwego miejscowo sądu wojewódzkiego.

§ 237. Prokurator bierze udział w posiedzeniu sądu,

dotyczącym wydania opinii w

przedmiocie ekstradycji.

Poz. 163

2. Do urzędów, o których mowa w ust. 1, należą

1) konsulaty generalne, konsulaty, wicekonsulaty i agencje ·

konsularne działające w ramach swej właściwości terytorialnej,

2) wydziały konsularne przedstawicielstw dyplomatycznych obejmujące zakresem swej działalności całe terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli dane państwo nie

ma w Polsce konsulatów, lub obejmujące terytorium nie

wchodzące w zakres właściwości konsulatów.

§ 243. W przypadku wątpliwości, czy pracownik przedstawicielstwa dyplomatycznego albo urzędu konsularnego

korzysta z immunitetu jurysdykcyjnego przewidzianego

wart. 512 i 513 kpk lub na mocy postanowień konwencji wiedeńskiej z dnia 18 kwietnia 1961 r. o stosunkach

dyplomatycznych (Dz. U. z 1965 r. Nr 37, poz. 232 i 233)

bądź poszczególnych umów konsularnych należy się

zwracać z odpowiednim zapytaniem do Protokołu Dyplomatycznego Ministerstwa Spraw Zagranicznych za pośrednictwem Departamentu Prokuratury Ministerstwa Sprawiedliwości.

§ 244. 1. Doręczenia odpisu decyzji merytorycznej

w sprawie przeciwko pracownikowi przedstawicielstwa dyplomatycznego lub urzędu konsularnego dokor)uje Protokół

Dyplomatyczny Ministerstwa Spraw Zagranicznych na

wniosek Departamentu Prokuratury Ministerstwa Sprawiedliwości.

§ 238. 1. Przy stosowaniu tymczasowego' aresztowa-

nia na wniosek organu państwa obcego obowiązują ogólne

przepisy o dopuszczalności stosowania środków zapobiegawczych .

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w sprawie,

w której pokrzywdzonym jest pracownik lub jednostka organizacyjna przedstawicielstwa dyplomatycznego lub urzę­

du konsularnego.

2. Zawiadamiając bezpośrednio organ ścigający państ­

wa obcego i Departament Prokuratury Ministerstwa Sprawiedliwości, należy podać datę tymczasowego aresztowania

liczoną od zatrzymania, z podkreśleniem, że środek ten został

zastosowany na jeden miesiąc.

3. O wszczęciu i zakończeniu postępowania w sprawach dotyczących osób wymienionych w ust. 1 i 2 zawiadamia się Departament Prokuratury Ministerstwa Sprawied-

Rozdział 3

Rozdział 4

Przejęcie i przekazanie ścigania karnego

Stosowanie środków zapobiegawczych wobec cudzoziemców

liwości.

§ 239. Przejęcie ścigania przestępstw popełnionych za

granicą przez obywateli polskich oraz przekazanie ścigania

następuje w

trybie i na zasadach określonych w umowach

o obrocie prawnym i w porozumieniach.

§ 240. Przekazywanie osób tymczasowo aresztowa~

nych wraz z aKtami spraw i wnioskami o przejęcie ścigania

odbywa się za pośrednictwem prokuratur wojewódzkich,

wskazanych w odrębnym trybie przez Departament Prokuratury Ministerstwa Sprawiedliwości.

§ 241. 1. W sprawie, w której przejęte postępowanie

karne zawiera wniosek pokrzywdzonego o naprawienie

szkody, należy, kierując do sądu akt oskarżenia, wnosić

i popierać powództwo cywilne.

2. Do akt sprawy przekazywanego postępowania karnego należy dołączyć udokumentowany wniosek pokrzywdzonego o naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem.

§ 242. 1. Do bezpośredniego porozumiewania się

w sprawach karnych z urzędami konsularnymi państw obcych w Polsce uprawnieni są prokuratorzy wojewódzcy lub

upoważnieni przez nich prokuratorzy prokuratur wojewódzkich .

§ 245. 1. O zastosowaniu i uchyleniu tymczasowego

aresztowania wobec obywatela państwa obcego prokurator

wojewódzki bezzwłocznie powiadamia Departament Prokuratury Ministerstwa Sprawiedliwości oraz wysyła pisemne

zawiadomienie bezpośrednio do właściwego terytorialnie

urzędu konsularnego lub do właściwego przedstawicielstwa

dyplomatycznego; kopię tego zawiadomienia przesyła się do

Departamentu Konsularnego i Wychodźstwa Ministerstwa

Spraw Zagranicznych. W odniesieniu do obywateli państw

obcych, 'z którymi Rzeczpospolita Polska nie utrzymuje

stosunków dyplomatycznych, oraz osób korzystających

z prawa azylu zawiadomienie kieruje się do Departamentu

Konsularnego i Wychodźstwa Ministerstwa Spraw Zagranicznych, a jego kopię przesyła się do Departamentu Prokuratury Ministerstwa Sprawiedliwości.

2. Zawiadomienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać

poza danymi osobowymi, określeniem obywatelstwa

i miejsca zamieszkania - oznaczenie dokumentu tożsamo­

ści, treść przedstawionego zarzutu wraz z kwalifikacją prawną czynu i podstawą prawną tymczasowego aresztowania,

datę tymczasowego aresztowania i miejsce osadzenia.

-

633 -

3. Dokument tożsamości cudzoziemca, wobec którego

zastosowano tymczasowe aresztowanie, deponuje się wareszcie śledczym.

4. O udzieleniu zezwolenia właściwemu przedstawicielowi dyplomatycznemu lub konsularnemu na widzenie z tymczasowo aresztowanym cudzoziemcem decyduje prokurator

wojewódzki lub wyznaczony przez niego prokurator, mając

na uwadze zasady i terminy określone w konwencji konsularnej, jeżeli zawarta została z państwem, którego obywatelem

jest tymczasowo aresztowany.

§ 246. 1. W postanowieniu o zastosowaniu dozoru

policyjnego odnotowuje się numer dokumentu tożsamości.

2. Odpis postanowienia przesyła się bezpośrednio do

właściwego terytorialnie urzędu konsularnego lub przedstawicielstwa dyplomatycznego państwa, którego obywatelem jest podejrzany, a także do Departamentu Prokuratury

Ministerstwa Sprawiedliwości .

§ 247. O zastosowaniu i uchyleniu wobec cudzoziemca

poręczenia majątkowego oraz o sposobie zakończenia postępowania przygotowawczego należy zawiadomić Depar-

tament Prokuratury Ministerstwa Sprawiedliwości. W informacji o zastosowaniu poręczenia majątkowego należy podać

wysokość kwoty poręczenia.

§ 248. Dokumenty przeznaczone do wysłania za granipowinny być sporządzone pismem maszynowym na

odpowiednim papierze (w zasadzie nie na formularzach

używanych w postępowaniu, z wyjątkiem protokołów przesłuchania) oraz opatrzone pieczęcią urzędową prokuratury;

w treści nie używa się skrótów.

cę

Dział

III

UDZIAŁ PROKURATORA W POSTĘPOWANIU

SĄDOWYM W SPRAWACH KARNYCH

Rozdział 1

Przepisy wstępne

§ 249. W postępowaniu przed sądem prokurator podejmuje czynności zmierzające do prawidłowego i jednolitego stosowania prawa. W tym celu

1) bierze udział w rozprawach i posiedzeniach,

2) składa wnioski co do wymiaru kary i innych rozstrzygnięć,

3) w sprawie wniesionej na posiedzenie przed rozprawą

główną,

4) o zażaleniu na postanowienie w przedmiocie tymczasowego aresztowania lub obserwacji w zakładzie leczniczym,

5) o zażaleniu w zakresie ustalenia warunków w arunkowe go umorzenia,

6) o zastosowaniu środka zabezpieczającego ,

7) w sprawie zażalenia na postanowienie prokuratora

o umieszczeniu nieletniego w schronisku dla nieletnich,

8) o wznowieniu postępowania,

9) o podjęciu postępowania warunkowo umorzonego.

2. Prokurator powinien uczestniczyć w innych spra wach, gdy wymaga tego interes postępowania, a zwłaszcza

gdy sąd rozpoznaje wniosek złożony przez prokuratora.

3. Prokurator uczestniczy w rozprawie przed sądem

rodzinnym przeciwko nieletniemu, który po ukończeniu 16

lat popełnił zbrodnię.

§ 252. Do udziału w rozprawie (posiedzeniu) wyznacza się w miarę możliwości prokuratora, który w danej

sprawie prowadził lub nadzorował postępowanie przygoto wawcze.

§ 253. Na rozprawie (posiedzeniu) prokurator składa

wnioski wę wszystkich kwestiach wymagających rozstrzygnięcia przez sąd i wypowiada się co do wniosków zgłasza­

nych przez uczestników postępowania. Wypowiedzi prokuratora powinny zawierać należycie sprecyzowane stanowisko.

§ 254. Odstąpienie od oskarżenia lub jego istotna zmiana wymagają zgody przełożonego, chyba że uzasadniające

taką decyzję okoliczności ujawniły się dopiero na rozprawie.

§ 255. 1. Prokurator w przemówieniu końcowym, po

przedstawieniu istotnych okoliczności sprawy, omówieniu

i ocenie dowodów, wskazuje na prawne i społeczne aspekty sprawy, uzasadniając kwalifikację prawną czynu,

a w sprawach poważniejszych - rodzaj i wymiar wnioskowanej kary zasadniczej i kar dodatkowych oraz innych

rozstrzygnięć.

2. Wniosek o wymierzenie kary

śmierci

prokurator

składa po uprzednim uzyskaniu zgody Prokuratora General-

nego.

3) zaskarża orzeczenia, które uznaje za niesłuszne .

§ 250. Prokurator w toku postępowania sądowego dą­

ży

do wyjaśnienia okoliczności sprawy mogących mieć

orzeczenia. Działania podejmowane przez

prokuratora powinny uwzględniać wychowawczą rolę procesu karnego oraz przyczyniać się do umacniania autorytetu

sądu i powagi jego orzeczeń.

wpływ na treść

Rozdział 2

Udział

Poz. 163

prokuratora w postępowaniu przed

I instancji

sądem

§ 251. 1. Prokurator uczestniczy w posiedzeniach, gdy

sąd orzeka

1) w związku z zażaleniem, o jakim mowa wart. 64 § 3 kpk,

2) o przepadku przedmiotu

sumy poręczenia,

poręczenia

lub ściągnięciu

§ 256. 1. W sprawach, w których funkcje oskarżyciels­

kie przed sądami rejonowymi wykonują przedstawiciele

innych organów, prokurator zapoznaje się z treścią orzeczeń

i w miarę potrzeby jZaskarża je. Organom tym prokurator

udziela wskazówek i zaleceń w wypełnianiu funkcji oskarżycielskiej.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do postępo­

wania przyspieszonego.

§ 257. Z przebiegu i wyników rozprawy (posiedzenia)

prokurator składa bezzwłocznie sprawozdanie wraz z własną

oceną orzeczenia (zarządzenia) przełożonemu, który swoim

podpisem pod adnotacją w aktach podręcznych stwierdza

przyjęcie sprawozdania. Przełożony, niezależnie od oceny

prokuratora, może polecić złożenie wniosku o sporządzenie

na piśmie uzasadnienia orzeczenia. W sprawach rozpoznawanych bez udziału prokuratora zasadność orzeczenia

bada i składa sprawozdanie wyznaczony prokurator.

-

§ 258. Od decyzji o wniesieniu środka odwoławczego

można odstąpić

zarówno p;zed, jak i po zapoznaniu 'się

z uzasadnieniem orzeczenia (zarządzenia); przepis § 257

zdanie drugie stosuje się .

Rozdział 3

Środki odwoławcze

§ 259. 1. Środek odwoławczy od orzeczenia sądu I in-

stancji

przesyła

do sądu prokurator, który skierował akt

oskarżenia.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wniosku

o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoław­

czego.

(

na dowód należy

w uzasadnieniu środka odwoławczego wskazać numer karty

akt sprawy, a także postanowienia o ujawnieniu dowodu.

§ 260. 1. Przy

powoływaniu

się

2. Jeżeli w środku odwoławczym powołuje się dowody

wnioskiem o sprostowanie protokołu rozprawy,

a w kwestii tej nie nastąpiło jeszcze rozstrzygnięcie, treść

dowodów można także podać w brzmieniu określonym we

wniosku .

objęte

Poz. 163

§ 264. 1. W postępowaniu przed sądem odwoławczym

przepis § 253 stosuje się odpowiednio.

2. W sprawie, w której wymierzono karę śmierci, prokurator występujący przed sądem zajmuje stanowisko po

przedstawieniu sprawy Prokuratorowi Generalnemu.

3. W razie potrzeby, wynikającej z charakteru sprawy

lub wagi rozstrzyganych problemów, sporządza się wniosek

na piśmie .

4. We wniosku należy omówić uchybienia postępowa­

nia sądowego wymagające zwrócenia na nie uwagi sądowi

niższej instancji.

§ 265. Akta podręczne zwraca się właściwej prokuraturze, podając w miarę potrzeby główne motywy stanowiska

sądu odwoławczego oraz ocenę tego stanowiska.

§ 266. Zwracając akta podręczne prokuratorowi wojewódzkiemu (rejonowemu), powiadamia się go o dostrzeżo­

nych w postępowaniu odwoławczym uchybieniach postę­

powania przygotowawczego lub sądowego, a w miarę

potrzeby podejmuje się odpowiednie środki oddziaływania

służbowego.

Rozdział 5

§ 261. 1. Równocześnie z przesłaniem do sądu środka

odwoławczego należy przekazać prokuratorowi, który będzie

występował przed sądem" instancji, akta podręczne wraz

z odpisem zaskarżonego orzeczenia i dodatkowym odpisem

środka odwoławczego.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio po otrzymaniu

z sądu zawiadomienia o przyjęciu środka odwoławczego

wniesionego przez oskarżonego, z tym że z aktami podręcz­

nymi przesyła się w miarę możliwości odpis wyroku i tego

środka.

Rozdział 4

Udział

prokuratora w

postępowaniu

przed

sądem

odwoławczym

Zaskarżanie prawomocnych orzeczeń

§ 267. 1. Uznając potrzebę wniesienia rewizji nadzwyczajnej, prokurator przedstawia prokuratorowi nadrzędnemu

umotywowany wniosek wraz z aktami sprawy i innymi

niezbędnymi dokumentami; można równocześnie przedstawić projekt rewizji nadzwyczajnej.

2. Wniosek (projekt rewizji nadzwyczajnej), gdy dotyczy rewizji nadzwyczajnej na niekorzyść oskarżonego, należy

przedstawić w takim czasie, aby wpłynął do Ministerstwa

Sprawiedliwości najpóźniej na dwa miesiące przed upływem

terminu do jej wniesienia do Sądu Najwyższego.

3. Akta sprawy powinny zawierać aktualne dane dotyczące oskarżonego, a zwłaszcza jego miejsca zamieszkania,

§ 262. Do udziału w rozprawach i posiedzeniach sądu

odwoławczego wyznacza prokuratora naczelnik właściwego

wydziału, który decyduje także o potrzebie złożenia pisem-

nego wniosku.

§ 263. 1. Prokurator wyznaczony do występowania

przed sądem odwoławczym cofa, za zgodą przełożonego,

środek odwoławczy, jeżeli uzna, że jest on niezasadny.

2. Rozbieżności w ocenie zasadności wniesionego śro­

dka odwoławczego prokurator występujący przed sądem

apelacyjnym konsultuje z prokuratorem wnoszącym środek

odwoławczy. W wypadku nie dających się usunąć tą drogą

rozbieżności, ostateczną decyzję podejmuje prokurator wojewódzki, właściwy według siedziby sądu apelacyjnego, po

uprzednim porozumieniu się z prokuratorem wojewódzkim

wnoszącym środek odwoławczy.

3. Jeżeli okoliczności uzasadniające cofnięcie środka

odwoławczego ujawniły się dopiero na rozprawie, prokurator

samodzielnie podejmuje decyzję w tym zakresie.

4. O cofnięciu środka odwoławczego należy zawiadomić prokuratora, który zaskarżył orzeczenie, podając mu

motywy tej decyzji .

stosunków rodzinnych i majątkowych oraz sposobu życia.

§ 268. 1. Podania o wniesienie rewizji nadzwyczajnej

pochodzące od osób uprawnionych przesyła się wraz z ak-

tami sprawy do Ministerstwa Sprawiedliwości.

2. Podania o wniesienie rewizji nadzwyczajnej, złożone

do prokuratury przez osoby nie uprawnione, pozostawia się

bez biegu, chyba że treść podania nasuwa wątpliwości co do

słuszności orzeczenia. W takim wypadku podanie wraz

z aktami sprawy i stanowiskiem prokuratora przesyła się do

Ministerstwa Sprawiedliwości.

§ 269. 1. Uznając potrzebę wznowienia postępowania

sądowego

z urzędu lub na skutek podania uprawnionej

osoby, prokurator rejonowy przedstawia prokuratorowi wojewódzkiemu stosowny wniosek wraz z aktami sprawy.

W razie uznania podania za niezasadne, pozostawia się je bez

biegu i powiadamia o tym zainteresowanego, podając motywy odmowy. Analogicznie postępuje prokurator wojewódzki

rozpoznając podanie w sprawie, w której sam wniósł akt

oskarżenia.

2. Wniosek o wznowienie postępowania przesyła do

właściwego sądu prokurator wojewódzki.

-

Dzienni~ Ustaw Nr 38

Dział

635

-

Poz. 163

Rozdział 3

IV

Nadzór penitencjarny prokuratora

UDZIAŁ PROKURATORA W POSTĘPOWANIU

WYKONAWCZYM I NADZOR PENITENCJARNY

§ 276. 1. W trybie uregulowanym odrębnymi przepisami prokurator sprawuje nadzór przede wszystkim w toku

wizytacji zakładu karnego lub aresztu śledczego, a także

w razie pobytu w zakładzie lub areszcie w związku z innymi

Rozdział 1

Nadzór nad wykonaniem orzeczeń

§ 270. Sprawując nadzór nad wykonaniem orzeczeń

w sprawach karnych, prokurator podejmuje środki prawne

. w razie stwierdzenia naruszenia przepisów lub wadliwego

działania organów wykonujących orzeczenia.

§ 271. Prokurator powinien w drodze badania wybranej

grupy spraw kontrolować prawidłowość wykonywania orzeczeń, zwłaszcza terminowość osadzania skazanych na karę

pozbawienia wolności, którzy w chwili prawomocności

wyroku pozostawali na wolności.

§ 272. 1. W razie ujawnienia okoliczności dających

w wykonaniu

kary pozbawienia wolności lub warunkowego przedterminowego zwolnienia albo do podjęcia zawieszonego postępo­

wania wykonawczego, prokurator bezzwłocznie występuje

do sądu ze stosownym wnioskiem.

podstawę do odwołania odroczenia, przerwy

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności

i warunkowego umorzenia postępowania.

Rozdział 2

Udział

prokuratora przed sądem w

wykonawczym

postępowaniu

§ 273. Prokurator powinien brać udział w posiedzeniach sądu, gdy sąd I lub II instancji rozstrzyga

1) prośbę o ułaskawienie,

2) wątpliwości co do wykonania orzeczenia lub zarzuty co

do obliczenia kary,

3) o zamianie kary pozbawienia

wobec cudzoziemca,

wolności

na

grzywnę

4) w przedmiocie umorzenia lub zawieszenia postępowa­

nia,

5) o niezaliczeniu skazanemu na poczet kary pozbawienia

wolności okresu leczenia spowodowanego samouszkodzeniem,

6) o zamianie kary grzywny lub kary ograniczenia wolności

na zastępczą karę pozbawienia wolności,

7) w przedmiocie wykonania kary pozbawienia wolności

po zwolnieniu skazanego ze szpitala psychiatrycznego

lub z zakładu leczenia odwykowego.

§ 274. Prokurator powinien rozważyć potrzebę wzięcia

udziału

w posiedzeniu sądu również w innych sprawach,

lub poruszających opinię społeczną,

a także w sprawach, o których mowa wart. 92 § 3 ustawy

o postępowaniu w sprawach nieletnich.

zwłaszcza zawiłych

§ 275. Biorąc udział w posiedzeniu sądu, prokurator

powinien ustosunkować się do rozpatrywanych wniosków

i kwestii z nimi związanych, a następnie do oceny zasadności

orzeczenia sądu oraz, w razie potrzeby, do jego zaskarżenia,

jeżeli uzna je za wadliwe lub niesłuszne.

czynnościami.

2. W czasie wizytacji zakładu lub aresztu prokurator

powinien przyjmować skargi, wnioski i prośby osób pozbawionych wolności, a w razie potrzeby przeprowadzać

z nimi rozmowy na osobności.

3. Wizytację zakładów i aresztów przeprowadza prokurator wyznaczony przez prokuratora wojewódzkiego.

§ 277. Jeżeli prokurator wojewódzki nie zarządzi inaczej, w sprawach nadzwyczajnych wypadków w zakładach

karnych, aresztach śledczych, pomieszczeniach dla zatrzymanych Policji, Urzędu Ochrony Państwa i Straży Granicznej, czynności nie cierpiących zwłoki dokonuje właściwy

według miejsca zdarzenia prokurator prokuratury rejonowej .

§ 278. 1. W pomieszczeniach dla zatrzymanych Policji,

Urzędu

Ochrony Państwa i Straży Granicznej prokurator

obejmuje nadzorem także sprawy należące w odniesieniu do

zakładów karnych i aresztów śledczych do nadzoru sędziego

penitencjarnego, a nadto kontroluje zasadność zatrzymań

dokonywanych w ramach uprawnień tych organów.

2. W toku kontroli zatrzymań, o których mowa w ust. 1,

prokurator powinien wizytować pomieszczenia, w których

przebywają zatrzymani, oraz przeprowadzać z nimi rozmowy,

w razie potrzeby na osobności .

§ 279. 1. W zakładach leczniczych, w których wykonywane są środki zabezpieczające, nadzór prokuratora obejmuje kontrolę legalności umieszczen ia i przebywania sprawców w zakładach oraz ich zwalniania, a także zapobieżenia

samowolnym wydaleniom z zakładu sprawców szczególnie

niebezpiecznych dla porządku prawnego.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób

przebywających na obserwacji psychiatrycznej w zamknię­

tych

zakładach

leczniczych w

związku

z prowadzonym

postępowaniem przygotowawczym przeciwko tym osobom.

§ 280. 1. W razie stwierdzenia niezgodnego z prawem

pozbawienia wolności, prokurator zarządza natychmiastowe

zwolnienie osoby osadzonej; przed wydaniem zarządzenia

uzyskuje stosowne wyjaśnienie od organu, który wydał

decyzję o pozbawieniu wolności. O zarządzeniu zwolnienia

prokurator zawiadamia właściwego sędziego penitencjarnego.

2. Zarządzenie o zwolnieniu otrzymuje naczelnik (kierownik) zakładu karnego, aresztu śledczego lub pomieszczenia,

o których mowa w § 278, a odpisy przesyła się organowi,

który wydał decyzję o pozbawieniu wolności, oraz organowi

nadrzędnemu.

§ 281. 1. Terminy i zakres wizytacji ustala prokurator

wojewódzki; terminy te powinny być koordynowane z terminami czynności sędziego penitencjarnego. Mogą też być

przeprowadzane wspólne wizytacje zakładów karnych i aresztów śledczych przez prokuratora i sędziego penitencjarnego.

-

2. Na podstawie ustaleń wynikających z jednej lub kilku

wizytacji prokurator kieruje w razie potrzeby wystąpienie lub

stosowny środek prawny do organów wykonujących orzeczenia albo do ich organów nadrzędnych.

Dział

V

POSTĘPOWANIE O UŁASKAWIENIE

§ 282. 1. Jeżeli z treści otrzymanego pisma wynika, iż

zawiera ono prośbę o ułaskawienie, prokurator przesyła je do

właściwego sądu pierwszej instancji.

2. Biorąc udział w posiedzeniu sądu rozpoznającego

prośbę o ułaskawienie, prokurator powinien zwracać uwagę

na to, czy okoliczności, o których mowa wart. 495 kpk, są

należycie wyjaśnione i poparte dowodami. Prokurator zwraca w szczególności uwagę, czy

1) wskazane w prośbie, a powstałe po wydaniu wyroku,

zdarzenia są należycie udokumentowane,

2) zebrano dokumenty dotyczące zachowania się skazanego po wydaniu wyroku, a zwłaszcza

a) aktualny wywiad środowiskowy,

b) opinie z miejsca pracy,

c) aktualne dane o karalności,

d) opinie o zachowaniu się w zakładzie karnym w okresie odbywania kary pozbawienia wolności,

e) dowody dotyczące zapłaty orzeczonej grzywny, nawiązki, opłat i kosztów sądowych,

.

f) dane o naprawieniu szkody lub zadośćuczynieniu.

3. Przychylając się do prośby na posiedzeniu sądu,

prokurator zajmuje równocześnie stanowisko co do udzielenia przerwy w wykonaniu kary lub wstrzymaniu jej wykonania.

4. Niedopuszczalne jest składanie przez prokuratora na

posiedzeniu wniosku o pozostawienie sprawy bez dalszego

biegu, jeżeli o wydanie opinii zwrócił się Prokurator Generalny na podstawie art. 499 § 1 i 2 kpk.

§ 283. 1. Uznając potrzebę wszczęcia postępowania

o ułaskawienie z urzędu, prokurator przedstawia pr.okuratorowi nadrzędnemu umotywowany wniosek wraz z aktami

sprawy i odpowiednimi dokumentami.

2. W wypadku przewidzianym wart. 501 kpk prokurator

występuje równocześnie z wnioskiem o wstrzymanie przez

Prokuratora Generalnego wykonania kary lub zarządzenia

przerwy w jej wykonaniu.

Dział

VI

UDZIAŁ PROKURATORA W POSTĘPOWANIU SĄDO­

WYM W SPRAWACH CYWILNYCH, RODZINNYCH

I OPIEKUŃCZYCH ORAZ ZE STOSUNKU PRACY

§ 284. 1. Prokurator, podejmując czynności w granicach zakreślonych przepisami kodeksu postępowania cywilnego, nie może naruszać swobody kształtowania stqsunków

cywilnoprawnych pomiędzy stronami, jeżeli są one zgodne

z prawem.

2. Prokurator ocenia samodzielnie przesłanki określone

wart. 7 kpc, uzasadniające jego udział w postępowaniu.

Jeżeli w postępowaniu przed sądem strony mają zapewnioną

-

Poz. 163

ochronę prawną lub gdy interes Skarbu Państwa reprezentowany jest przez obowiązaną do tego państwową jednostkę

organizacyjną, udział prokuratora w postępowaniu mogą

uzasadniać wyjątkowe okoliczności.

§ 285. 1. Sprawy cywilne należą do zakresu działania

prokuratury, która jest miejscowo właściwa ze względu na

siedzibę sądu właściwego do rozpoznania sprawy cywilnej.

2. Prokurator rejonowy uprawniony jest do podjęcia

czynności przed sądem wojewódzkim jako sądem I instancji,

jeżeli wyniki postępowania prowadzonego w podległej mu

prokuraturze uzasadniają podjęcie takich czynności,chyba że

udział przed sądem wojewódzkim prokuratora prokuratury

wojewódzkiej przyczyni się do usprawnienia postępowania.

W takim wypadku przekazuje się akta sprawy lub inne

materiały prokuratorowi wojewódzkiemu, z wnioskiem

o podjęcie czynności.

3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, gdy zachodzi

potrzeba udziału prokuratora w postępowaniu odwoław­

czym w sprawie, w której prokurator rejonowy uczestniczył

przed sądem I instancji.

§ 286. Przed wytoczeniem powództwa na rzecz oznaczonej osoby, złożeniem wniosku o zabezpieczenie powództwa lub wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego

prokurator porozumiewa się z osobą zainteresowaną, pouczając ją o przysługujących jej prawach. Jeżeli osoba ta nie

zamierza dochodzić przysługujących jej roszczeń, podjęcie

przez prokuratora czynności mogą uzasadniać tylko szczególne okoliczności.

§ 287. Powództwo w interesie Skarbu Państwa o orzeczenie przepadku świadczenia (przedmiotu lub jego ~arto­

ści), o którym mowa wart. 412 kodeksu cywilnego, prokurator wytacza zwłaszcza w sprawie z zawisłego w prokuraturze

postępowania karnego o przyjęcie korzyści majątkowej

w związku z pełnieniem funkcji publicznej lub powoływa­

niem się na wpływy w instytucji państwowej lub społecznej.

W wypadku gdy prokurator nie wytacza powództwa, o potrzebie jego wytoczenia zawiadamia organ obowiązany do

dochodzenia roszczeń na rzecz Skarbu Państwa .

§ 288. W sprawach o roszczenia majątkowe prokurator

przed wniesieniem pozwu powinien zwrócić się na piśmie do

osoby obowiązanej o dobrowolne spełnienie świadczenia

w zakreślonym terminie.

§ 289. Powództwo w warunkach określonych wart. 57

kpc powinno być wytoczone zwłaszcza wtedy, gdy zachodzi

potrzeba ustalenia na podstawie art. 58 kc nieważności

umów sprzecznych z prawem albo zawartych w celu obejścia

prawa.

§ 290. Składając wniosek o wszczęcie postępowania

nieprocesowego, prokurator wskazuje osoby zainteresowane w sprawie w rozumieniu art. 510 § 1 kpc w celu

umożliwienia im uczestnictwa w postępowaniu.

§ 291. Złożenie przez prokuratora wniosku o ubezwłas­

nowolnienie może nastąpić po stwierdzeniu, że brak jest

innych osób uprawnionych do jego zgłoszenia z mocy art.

545 § 1 kpc albo że osoby uprawnione od tego się uchylają.

§ 292. 1. Zgłoszenie udziału prokuratora w toczącym

się postępowaniu

wach

jest wskazane w szczególności w spra-

-

1) przeciwko Skarbowi Państwa o naprawienie szkody

wyrządzonej przez funkcjonariusza państwowego przy

wykonywaniu powierzonych mu czynności,

2) o zwolnienie od egzekucji przedmiotów majątkowych

zajętych w postępowaniu karnym,

3) związanych z ochroną rodziny,

4) o roszczenia związane z ochroną środowiska naturalnego,

5) przeciwko sprawcy czynu o charakterze chuligańskim,

od którego dochodzi się odszkodowania.

2. Prokurator zgłasza także udział w sprawie, w której

go o uznaniu jego udziału za potrzebny;

niezgłoszenie udziału w takiej sprawie może nastąpić tylko

w wyjątkowych wypadkach.

sąd zawiadomił

3. Prokurator jest obowiązany brać udział w postępo­

waniu sądowym, uczestnicząc w każdej rozprawie, o której

terminie został powiadomiony.

§ 293. W sprawach, w których dochodzenie roszczeń na

podstawie art. 67 § 2 kpc wiąże się z działalnością prokuratury,

prokurator reprezentuje Skarb Państwa na podstawie pełno­

mocnictwa udzielonego przez prokuratora wojewódzkiego.

§ 294. O niewstąpieniu do sprawy, w której prokurator

otrzymał zawiadomienie z sądu, zawiadamia się sąd. Sąd

zawiadamia się również w wypadku odstąpienia prokuratora

od dalszego udziału w sprawie.

§ 295. 1. Prokurator może w każdym stadium postępo­

wania zmienić uprzednie stanowisko, cofnąć lub zmienić

zgłoszone wnioski procesowe, jeżeli jest to uzasadnione

okolicznościami sprawy.

2. Prokurator może cofnąć pozew bez zgody osoby, na

której rzecz wytoczył powództwo, chyba że osoba ta wstąpiła

do sprawy w charakterze powoda.

3. Prokurator nie jest uprawniony do samodzielnego

a w szczególności nie

może zrzec się roszczenia, jak również zawrzeć ugody sądo­

wej zawierającej rozporządzenie przedmiotem sporu.

Poz. 163

wa wywołała poruszenie opinii publicznej lub ma charakter precedensowy,

2) pracownik na skutek bezradności lub wyjątkowej sytuacji życiowej nie jest w stanie dochodzić swoich praw,

3) rozwiązanie stosunku pracy nastąp i ło w związku z ujaw nieniem przez pracownika przestępstwa w zakładzie

pracy albo z powodu wyrażonej przez niego społecznie

uzasadnionej krytyki zakładu pracy lub osób pełniących

w zakładzie funkcje kierownicze lub związkowe,

4) wskutek rażących zaniedbań zakładu pracy pracownik

poniósł szkodę z powodu nieotrzymania świadczenia

należnego z ubezpieczenia społecznego bądź nie otrzymał świadczeń pieniężnych przysługujących mu z tytułu

wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.

§ 299. Udział prokuratora w postępowaniu odwoław­

czym jest wskazany w szczególności w sprawach :.

1) które toczyły się przed sądem I instancji z udziałem

prokuratora, chyba że udział prokuratora w postępowa­

niu odwoławczym jest niecelowy,

2) zwolnienia od egzekucji przedmiotów

zajętych w postępowaniu karnym,

majątkowych

3) przeciwko Skarbowi Państwa o naprawienie szkody

wyrządzonej przez funkcjonariusza, jeżeli wartość rosz czenia jest znaczna.

§ 300. Jeżeli w ocenie prokuratora prawomocne orzeczenie sądu rażąco narusza prawo albo interes Rzeczypospolitej Polskiej, występuje on do Prokuratora Generalnego

drogą służbową z wnioskiem o wniesienie rewizji nad zwyczajnej, załączając jednocześnie akta sprawy.

Dział

VII

UDZIAŁ PROKURATORA W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM, W POSTĘPOWANIU W SPRAWACH O WYKROCZENIA ORAZ W INNYCH POSTĘPOWANIACH

rozporządzania przedmiotem sporu,

§ 296. W sprawach z zakresu prawa rodzinnego prokurator wytacza powództwo, gdy osoba uprawniona na

skutek nieporadności lub z innych ważnych względów nie

jest w stanie dochodzić swoich roszczeń bądź też uchyla się

od ich dochodzenia ze szkodą dla interesu społecznego.

§ 297. Udział prokuratora w postępowaniu z zakresu

§ 301 . 1. Prokurator bierze udział w postępowaniu administracyjnym lub w innych postępowaniach, w których

ustawa przewiduje jego udział, jeżeli wymaga tego ochrona

praworządności zwłaszcza gdy naruszenie prawa lub

bezczynność organu naruszSl interes Rzeczypospolitej Pol skiej, podstawowe prawa obywatela lub gdy strona z jakichkolwiek powodów nie jest w stanie chronić swoich praw.

2·. Prokurator może odmówić podjęcia czynności na

prawa rodzinnego i opiekuńczego wskazany jest w szczególności w sprawach

.

żądanie strony, jeżeli postępowanie administracyjne nie

zostało zakończone, a stronie służą środki odwoławcze,

skarga do sądu administracyjnego, wniosek o wznowienie

1) o odebranie dziecka,

postępowania albo o stwierdzenie nieważności decyzji.

2) o zaprzeczenie ojcostwa lub

dziecka,

unieważnienie

uznania

3) o przysposobienie osoby małoletniej przez cudzoziemca,

4) o unieważnienie albo o ustalenie istnienia lub nieistnienia małżeństwa.

§ 298. W sprawach o roszczenia pracownika ze stosunku pracy lub z zakresu ubezpieczenia społecznego wystąpie­

nie prokuratora z wnioskiem do sądu pracy lub przystąpienie

do toczącego się postępowania wskazane jest wszczególności, gdy

1) wskutek rażącego naruszenia prawa narażony został

interes pracownika lub grupy pracownikówaibo spra- '

3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, gdy właściwy

organ nadzoru podjął z urzędu czynności w celu przywrócenia stanu zgodnego z prawem.

§ 302. 1. Prokuratorowi służą w postępowaniu administracyjnym środki prawnę przewidziane w działach IV i VI

kodeksu postępowania administracyjnego, art. 5 ust. 3 ustawy o prokuraturze oraz w innych ustawach . .

2. W razie gdy w sprawie można skierować zarówno

skargę do sądu administracyjnego, jak i sprzeciw, prokurator

dokonuje wyboru środka prawnego na podstawie oceny

całokształtu sprawy, mając zwłaszcza na uwadze szybkie

i skuteczne załatwienie sprawy.

-

638

§ 303. Od decyzji nie uwzględniającej sprzeciwu prokurator może złożyć odwołanie, chyba że decyzję wydał

naczelny (centralny) organ administracji państwowej. W razie uchybienia terminu do złożenia odwołania, prokurator

może złożyć skargę do sądu administracyjnego.

§ 304. 1. Sprawy toczące się w postępowaniu administracyjnym lub w innym postępowaniu, w którym ustawa

przewiduje udział prokuratora, należą do właściwości tego

prokuratora, w którego okręgu działania wszczęto lub powinno być wszczęte postępowanie.

2. Prokurator właściwy stosownie do ust. 1 kontroluje

zgodność z prawem wszystkich decyzji podjętych w sprawie,

także w postępowaniu odwoławczym. Jest on uprawniony

do wnoszenia środka odwoławczego, sprzeciwu, skargi do

sądu administracyjnego, wniosku o uchylenie lub zmianę

sprzecznych z prawem uchwał organu gminy albo rozporządzeń i zarządzeń terenowych organów administracji

rządowej.

§ 307. Czynności dowodowe, o których mowa wart. 43

ust. 1, prokurator przeprowadza tylko wówczas, gdy dowody

zebrane w toku postępowania administracyjnego albo zawarte w aktach postępowania karnego, w którego toku ujawniono naruszenie prawa przez organ administracyjny, nie są

wystarczające dla oceny przestrzegania prawa .

§ 308. Prokurator podejmuje czynności w postępowa­

niu w sprawach o wykroczenia, gdy poweźmie wiarygodną

wiadomość o naruszeniu prawa w toku tego postępowania

lub gdy ze względu na społeczny wydźwięk albo charakter

sprawy uzna, że jego udział jest wskazany.

§ 309. W postępowaniu w sprawach o wykroczenia

prokurator może podejmować następujące czynności prawne

1) na wniosek uprawnionego organu prowadzącego postępowanie sprawdzające wydaje polecenie przeprowadzenia przeszukania pomieszczeń, osób i rzeczy,

1. Prokurator kieruje drogą służbową do Prokuratora Generalnego wnioski z uzasadnieniem wraz z aktami

sprawy, gdy zachodzi potrzeba

2) wydaje postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia

przeszukania przeprowadzonego w warunkach nie cierpiących zwłoki bez polecenia prokuratora,

1) złożenia rewizji nadzwyczajnej od wyroku sądu administracyjnego,

3) zgłasza swój udział w postępowaniu przed kolegium do

spraw wykroczeń, wnosząc o informowanie go o terminach posiedzeń i doręczenie wydanych rozstrzygnięć,

§ 305.

2) wniesienia sprzeciwu od decyzji administracyjnej podjętej przez naczelny lub centralny organ administracji

państwowej,

3) zwrócenia się do naczelnego lub centralnego organu

administracji państwowej, który wydał sprzeczny z usta wą akt normatywny, z wnioskiem o jego uchylenie lub

zmianę przed wystąpieniem do Trybunału Konstytucyjnego,

4)

wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego o wykładnię

5)

wystąpienia

przepisów prawa,

do Prezesa Rady Ministrów o uchylenie

rozporządzenia wojewody.

2. Prokurator wojewódzki kieruje, za pośrednictwem

Ministerstwa Sprawiedliwości, sprzeciw do naczelnego lub

centralnego organu administracji państwowej od sprzecznej

z prawem decyzji administracyjnej oraz skargę do sądu

administracyjnego o uchylenie sprzecznej z prawem decyzji

naczelnego (centralnego) organu administracji państwowej

lub sprzecznej z prawem uchwały sejmiku samorządowego.

§ 306. 1. Prokurator wojewódzki w mieście stanowią­

cym siedzibę sądu administracyjnego zapewnia udział prokuratora w posiedzeniach tego sądu, zwłaszcza w sprawach,

w których

1) prokurator brał udział w postępowaniu administracyjnym, wniósł skargę albo zgłosił udział w postępowaniu

przed tym sądem,

2) sąd administracyjny uznał udział prokuratora za potrzebny.

2. Prokurator, który wniósł skargę do sądu administracyjnego mającego siedzibę w innym województwie niż

siedziba prokuratury, po otrzymaniu od właściwego organu

informacji o nieskorzystaniu z prawa uchylenia lub zmiany

decyzji w trybie art. 200 § 2 kpa, przekazuje drogą służbową

akta podręczne prokuratorowi wojewódzkiemu w siedzibie

sądu administracyjnego - do wykorzystania w postępowa­

niu, chyba że dla dobra sprawy zamierza sam występować

przed sądem administracyjnym.

4) zaskarża do sądu rejonowego rozstrzygnięcia kolegium,

5) wnosi odwołania od orzeczeń kolegiów przy okręgo­

wych urzędach górniczych do kolegiów II instancji przy

Wyższym Urzędzie Górniczym,

6) zaskarża orzeczenia inspektora pracy poprzez żądanie

skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego,

7) kieruje wnioski do sądu wojewódzkiego o uchylenie

pozbawionych podstaw prawnych lub oczywiście niesłusznych prawomocnych orzeczeń kolegiów do spraw

wykroczeń oraz orzeczeń inspektora pracy,

8) uczestniczy w postępowaniu przed sądem, gdy sąd

rozpatruje środki zaskarżenia od rozstrzygnięć kolegiów

oraz wnioski o uchylenie prawomocnych rozstrzygnięć

w sprawach o wykroczenia .

§ 310. Jeżeli w toku czynności procesowych prokurator

stwierdzi, że nastąpiło naruszenie prawa nie mające wpływu

na rozstrzygnięcie sprawy przez kolegium albo uchybienie

o charakterze organizacyjnym, sygnalizuje to organom uczestniczącym w postępowaniu, odpowiedzialnym za te uchybienia, zawiadamiając o tym jednocześnie prezesa sądu

rejonowego sprawującego nadzór nad działalnością kolegium.

§ 311 . 1. W postępowaniach prowadzonych na podstawie ustaw o zobowiązaniach podatkowych, o kontroli

skarbowej i Prawo celne zgodę na dokonywanie przewidzianych w tych ustawach czynności kontrolnych w lokalach

mieszkalnych prokurator wydaje w formie postanowienia.

2. Przepisy § 124 ust. 2, § 1 25 i 126 stosuje

odpowiednio.

się

DziałVIII

ZAPOBIEGANIE NARUSZENIU PRAWA

§ 312. 1. Prokurator zapobiega naruszeniu prawa stosując środki przewidziane w

ustawach.

-

2. Środki prawne zapobiegające naruszeniu prawa prokurator podejmuje na podstawie nie budzących wątpliwości

ustaleń poczynionych w postępowaniu karnym .

3. Zapobiegania naruszeniu prawa, na podstawie usta poczynionych w toku czynności prokuratora w innych

rodzajach postępowania niż wskazane w ust. 2, prokurator

dokonuje poprzez podejmowanie środków przewidzianych

w tych postępowaniach, zmierzających do przywrócenia

stanu zgodnego z prawem.

leń

§ 313. Środki zapobiegające popełnianiu przestępstw

prokurator podejmuje bezpośrednio po ustaleniu okoliczności uzasadniających ich stosowanie, niezależnie od stopnia

zaawansowania postępowania przygotowawczego.

Poz. 163

o stanie przestępczości i stanie przestrzegania prawa,

a w razie potrzeby przedstawia tym organom wnioski

o wydanie przepisów porządkowych na podstawie art.

40 ust. 3 ustawy o samorządzie terytorialnym i art. 22

ustawy o terenowych organach rządowej administracji

ogólnej,

2) kieruje z własnej inicjatywy do innych organów państ­

wowych i organizacji społecznych informacje o stanie

zagrożenia przestępczością i innymi naruszeniami prawa

z odpowiednimi wnioskami ,

3) podejmuje inne działania zmierzające do tworzenia pra wnych i organizacyjnych warunków przeciwdziałania

naruszeniom prawa.

Dział

§ 314. 1. Przekazanie na podstawie art. 12 kpk właś­

ciwemu organowi sprawy, w której odmówiono wszczęcia

postępowania przygotowawczego bądź postępowanie umorzono, powinno nastąpić w szczególności, gdy zachodzi

potrzeba podjęcia przez obowią~ane organy przewidzianych

prawem środków zmierzających między innymi do

1) ochrony środowiska naturalnego,

2) ukarania winnych popełnienia wykroczenia,

3) wyciągnięcia konsekwencji w stosunku do pracownika

naruszającego obowiązki służbowe,

4)

pociągnięcia pracownika winnego powstania szkody do

odpowiedzialności materialnej,

5)

przeciwdziałania demoralizacji nieletniego,

6) zobowiązania osoby uzależnionej do poddania się leczeniu odwykowemu .

2. Jeżeli ustawa uzależnia wszczęcie przez właściwy

organ postępowania, o którym mowa w ust. 1, od złożenia

wniosku, prokurator przekazując sprawę składa wniosek lub

zwraca się do uprawnionego organu o jego złożenie, wnosząc jednocześnie o poinformowanie go o sposobie załat­

wienia sprawy.

§ 315. 1. Zawiadomienie przewidziane wart. 13 kpk

prokurator kieruje wówczas, gdy zawiadomienia takiego nie

skierował organ prowadzący postępowanie przygotowawcze lub gdy po skierowaniu przez ten organ zawiadomienia

reakcja organu obowiązanego do nadzoru nad daną jedno-

stką organizacyjną była niewystarczająca .

2. Karę pieniężną przewidzianą wart. 13 § 2 kpk

prokurator może nałożyć także na wniosek Policji.

§ 316. 1. W wystąpieniu skierowanym na podstawie

art. 27 prokurator może żądać pociągnięcia do odpowiedzialności służbowej i dyscyplinarnej osobę objętą aktem oskarżenia .

2. Żądanie pociągnięcia do odpowiedzialności materialnej osoby objętej aktem oskarżenia prokurator kieruje do

odpowiedniego organu, gdy uzna za niecelowe wystąpienie

przez siebie z powództwem cywilnym .

3. Żądając udzielenia odpowiedzi na wystąpienie skierowane w myśl art. 27, prokurator powołuje się na art. 13 kpk.

IX

SKARGI I WNIOSKI

§ 318. Wpływające do prokuratury skargi i wnioski,

o których mowa wart. 227 i 241 kpa, podlegają załatwieniu

zgodnie z przepisami działu VIII tego kodeksu oraz uchwały

Rady Ministrów w sprawie organizacji przyjmowania, rozpatrywania i załatwiania skarg i wniosków.

§ 319. Skargę na czynności lub zachowanie prokurato ra lub innego pracownika prokuratury rozpatruje jego przeło ­

żony .

§ 320. Pisma o charakterze procesowym dotyczące zakresu działania prokuratora w postępowaniu karnym w konkretnej sprawie załatwia się w trybie przewidzianym w odpowiednich przepisach tego postępowania; pism tych nie

należy traktować jako skarg.

§ 321. Jeżeli pismo lub zgłoszenie ustne, podlegające

rozpoznaniu w trybie określonego postępowania, zawiera

także zarzuty dotyczące niedopełnienia obowiązków, przekroczenia uprawnień lub uchybienia godności urzędu przez

prokuratora lub innego pracownika prokuratury, w tej części

należy traktować je jako skargę, do której załatwienia właś­

ciwy jest prokurator przełożony.

§ 322. Skargę na działalność prokuratury, zawierają­

cą także zarzuty odnoszące się do działalności

innych organów, prokurator rozpoznaje w zakresie swojej właściwości

i niezwłocznie przekazuje odpis skargi właściwemu organowi.

§ 323. Złożoną ustnie skargę na działalność prokuratury

przyjmuje się do protokołu. Skargę na inne organy przyjmuje

się do protokołu tylko wówczas, gdy okoliczności sprawy

uzasadniają podjęcie przez prokuratora czynności w okreś­

lonym trybie. W pozostałych wypadkach informuje się skarżącego , jaki organ jest właściwy do rozpatrzenia skargi lub

o przysługujących mu środkach prawnych.

§ 324. Wielokrotnie ponawiane skargi w sprawach już

wyjaśnionych w całości, nie zawierające nowych okoliczności,

mogą być pozostawione bez biegu; należy o tym powiadomić

skarżącego informując, że

podtrzymuje się zajęte uprzednio

stanowisko i że niewykazanie w kolejnych skargach nowych

okoliczności spowoduje pozostawienie ich bez biegu.

§ 317. W ramach współdziałania w zapobieganiu przestępczości

i innym naruszeniom prawa z organam i państ­

wowymi, państwowymi jednostkami organizacyjnymi i organizacjami społecznymi prokurator

1) na żądanie organów samorządu terytorialnego oraz

wojewody bądź z własnej inicjatywy składa informację

Przepis końcowy

§ 325. Rozporządzen i e wchodzi w życie po upływie 14

dni od dnia ogłoszenia.

Minister Sprawiedliwości: Z. Dyka

Nr 38

Warszawa, dnia 4 maja 1992 r.

TREŚĆ

Poz.

163 164 165 -

R o z P o R Z Ą D Z E N I A

Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 kwietnia 1992 r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania

powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury .

Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 1992 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie

wynagrodzenia tłumaczy przysięgłych .

Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 1992 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie kosztów

przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym .

613

640

640

163

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 11 kwietnia 1992 r.

Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury.

Na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca

1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 1991 r. Nr 25, poz. 103, Nr

55, poz. 234, Nr 100, poz. 443 i Nr 113, poz. 491) zarządza

się, co następuje

Część

ogólna

Dział I

ORGANIZACJA WEWNĘTRZNA PROKURATUR

Rozdział 1

Przepisy wstępne