Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 4 kwietnia 1992 r. w sprawie udzielania wyróżnień oraz postępowania dyscyplinarnego w stosunku do funkcjonariuszy Straży Granicznej.

§ 1. Użyte w rozporządzeniu wyrażenia oznaczają

1) "ustawa" - ustawę z dnia 12 października 1990 r.

o Straży Granicznej (Dz. U. Nr 78, poz. 462 i z 1991 r. Nr

94, poz. 422),

2)

"władza dyscyplinarna" -

prawo przełożonych do wyróżniania i karania funkcjonariuszy na zasadach okreś­

lonych w rozporządzeniu ,

3)

"przełożeni właściwi w sprawach osobowych" -

Ko-

mendanta Głównego Straży Granicznej i jego zastępcę,

komendantów oddziałów Straży Granicznej, komendanta Centrum Szkolenia Straży Granicznej i dyrektorów

biur w Komendzie Głównej Straży Granicznej,

4) "funkcjonariusz" - funkcjonariusza Straży Granicznej

w służbie stałej, przygotowawczej i kandydackiej ,

5)

6)

"bezpośredni przełożony" funkcjonariusza zajmują­

cego stanowisko kierownicze bezpośrednio wyższe,

poczynając od stanowiska dowódcy drużyny ,

" zakończenie postępowania dyscyplinarnego" wydanie prawomocnego orzeczenia o ukaraniu funkcjonariusza lub orzeczenia o uniewinnieniu bądź umorzeniu

postępowa n ia.

Rozdział 2

Właściwość przełożonych w

sprawach dyscyplinar-

nych

§ 2. 1. Władzę dyscyplinarną wobec wszystkich funkcjonariuszy posiada Komendant Główny Straży Granicznej .

2. Władzę dyscyplinarną wobec funkcjonariuszy, z wyjątkiem komendantów i zastępców komendantów oddziałów

(równorzędnych),

posiada również zastępca Komendanta

Głównego Straży Granicznej .

§ 3. 1. Przełożeni właściwi w sprawach osobowych

i bezpośredni przełożeni funkcjonariuszy posiadają władzę

dyscyplinarną w stosunku do funkcjonariuszy pełniących

służbę w podległych im jednostkach lub komórkach organizacyjnych Straży Granicznej.

2. Wyższy przełożony nad przełożonym posiadającym

władzę dyscyplinarną może w każdym stadium postępowa­

nia dyscyplinarnego realizować swoje uprawnienia z pominięciem niższego przełożonego, jeżeli uzna to za uzasadnione

okolicznościami sprawy.

§ 4 . 1. Funkcjonariusz, któremu powierzono pełnienie

obowiązków służbowych

na danym stanowisku, posiada

władzę dyscyplinarną przysługującą funkcjonariuszowi mia-

nowanemu na to stanowisko.

2. Funkcjonariusz, który w zastępstwie pełni obowiązki

na danym stanowisku służbowym , posiada władzę dyscyplinarną przysługującą osobie zastępowanej.

§ 5. 1. Funkcjonariusz przeniesiony do pełnienia służby

lub oddelegowany do czasowego pełnienia służby albo

skierowany na przeszkolenie lub naukę podlega władzy

dyscyplinarnej właściwego przełożonego w miejscu peł­

nienia służby , miejscu przeniesienia lub nauki .

2. Funkcjonariusz pozostają c y bez przydziału służbo­

wego podlega władzy dyscyplinarnej przełożonego, w którego dyspozycji pozostaje.

3. Funkcjonariusz pozostający na urlopie bezpłatnym

podlega władzy dyscyplinarnej przełożonego właściwego

w sprawach osobowych .

§ 6. Przełożeni właściwi w sprawach osobowych funkcjonariuszy zajmujących stanowiska kierownicze posiadają

władzę dyscyplinarną również w odniesieniu do ich zastęp­

ców.

Rozdział 3

Zasady i tryb udzielania wyróżnień

§ 7. Do udzielania funkcjonariuszom wyróżnień w przypadkach określonych wart. 91 ustawy są uprawnieni

1) Komendant Główny Straży Granicznej i jego zastępca

- do udzielania: pochwały , pochwały w rozkazie, nagrody pieniężnej lub rzeczowej, krótkoterminowego

urlopu do 10 dni, przedstawienia do odznaczenia państ­

wowego, przedterminowego mianowania na wyższy

stopień, mianowania na wyższe stanowisko służbowe,

2) komendant oddziału (Centrum Szkolenia) Straży Granicznej oraz dyrektor biura w Komendzie Głównej Straży

Granicznej -do udzielania : pochwały , pochwały w rozkazie, nagrody pieniężnej lub rzeczowej, krótkoterminowego urlopu do 7 dni, przedstawienia do odznaczenia

państwowego, przedterminowego mianowania na wyższy stopień, mianowania na wyższe stanowisko służ­

bowe,

3) komendant granicznej placówki kontrolnej (strażnicy ,

dywizjonu) do udzielania: pochwały , pochwały

w rozkazie, krótkoterminowego urlopu do 5 dni,

4) dowódca kompanii - do udzielania: pochwały, po chwały w rozkazie, krótkoterminowego urlopu do 3 dni,

5) dowódca plutonu, dowódca drużyny oraz inny bezpośredni przełożony do udzielania pochwały.

§ 8. 1. Przełożony właściwy w sprawach osobowych

lub przełożony upoważniony do mianowania w myśl art. 53

ust. 1 ustawy może mianować funkcjonariusza na wyższy

stopień w drodze wyróżnienia .

-

2. Wniosek o przedterminowe mianowanie na wyższy

oficerski przedkłada Ministrowi Spraw Wewnętrz­

nych Komendant Główny Straży Granicznej .

stopień

3. Zasady i tryb występowania z wnioskami o przyznanie odznaki resortowej lub przedstawienie do odznaczenia państwowego określają odrębne przepisy.

§ 9. Jeżeli przełożony uzna, że funkcjonariusz zasługuje

na wyższe wyróżnienie , n i ż może mu udzielić, występuje

z odpowiednim wnioskiem do przełożonego uprawnionego

do udzielania tego wyróżnienia.

§ 10. 1. Wyróżnienia wymien ione wart . 91 pkt 2- 8

ustawy podlegają ogłoszeniu w rozkazie personalnym .

2. Rozkaz o wyróżnieniu podaje się do wiadomości

funkcjonariuszom oraz włącza do akt osobowych wyróż­

nionego.

§ 11 . 1. Nie można wyróżn i ć funkcjonariuszy, przeciw ko którym prowadzone jest postępowanie karne lub dyscyplinarne, oraz funkcjonariuszy ukaranych karą dyscyplinarną

przed jej zatarciem .

2. Przepis ust. 1 stosuje się

jonariuszy

również

wobec funkc-

1) skazanych wyrokiem sądu - w czasie warunkowego

zawieszenia wykonania kary,

2) kt órym postępowan i e karne zostało warunkowo umorzone - w czasie próby określonej orzeczeniem o wa runkowym umorzeniu .

Rozdział 4

Odpowiedzialność dyscyplinarna

§ 12. Funkcjonariusz ponosi odpowied z ialność dyscyplinarną za

1)

popełnienie przestępstwa lub wykroczenia,

2) naruszenie dyscypliny służbowej.

3) czyny, za które w myśl odrębnych przepisów właściwe

organy są uprawnione do nakładan i a ka r porządkowych

lub stosowania grzywny w celu przymuszenia.

§ 13. Naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szcze gólności

1) odmowa wykonania albo niewykonanie rozkazu lub

polecenia służbowego , z uwzględnieniem przepisu art.

63 ust. 2 ustawy,

2) zaniechanie czynności służbowej lub wykonanie jej

w sposób n i edbały lub nieprawidłowy ,

3)

4)

świadome

wprowadzenie w błąd przełożonego lub

innego funkcjonariusza, jeżeli wyrządziło to szkodę

służbie, funkcjonariuszowi lub innym osobom,

niedopełnienie obowiązków służbowych określonych

w ustawie lub w innych przepisach,

5) stawienie się do służby w stanie po spożyciu alkoholu

lub podobnie działającego środka albo spożywanie

alkoholu w czasie pełnienia służby lub w pomiesz czeniach służbowych ,

6)

św i adome wprowadzen ie s i ę w stan ogran i czający zdol ność wykonywania obowiązków służbowych lub uniemo ż liw i ający ich wykonanie,

7) porzucenie służby lub samowolne oddalenie się z rejonu

zakwaterowania ,

Poz. 161

8) zagubienie lub utrata dokumentów zawierających wiadomości stanowiące tajemnicę państwową lub służ ­

bową,

9) znieważenie przełożonego ,

10) symulowanie choroby w celu uchylenia się od służby ,

11) zawiniona utrata broni służbowej.

12) zawiniona utrata legitymacj i służbowej .

§ 14. Rodzaje kar dyscyplinarnych określa art. 136 ust.

1-3 ustawy, z tym że ka rę zakazu opuszczania miejsca

zakwaterowania można wymierzyć funkcjonariuszowi w słu ­

żbie kandydackiej na czas nie dłuższy niż 21 dni .

§ 15. Kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby

1) nie stosuje się w razie skazania funkcj onariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne, ści­

gane z oskarżenia publicznego,

2)

można nie stosować w razie skazania prawomocnym

wyrokiem sądu za inne przestępstwo .

§ 16. Do wymierzania funkcjonariuszom kar dyscyp linarnych są uprawnieni

1) Komendant Główny Straży Granicznej - do wymierza nia kar: upomnienia, nagany, nagany z ostrzeżeniem,

wyznaczenia -na niższe stanowisko służbowe , obniżenia

stopnia, pozbawien ia stopnia cho rążego lub podoficerskiego, wydalenia ze służby , zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych pojazdów na okres od

6 miesięcy do 3 lat zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania do 21 dni, aresztu do 14 dni oraz do

występowania z wnioskiem o pozbawienie lub obniże­

nie stopnia oficerskiego,

2) zastępca Komendanta Głównego Straży Granicznej

- do wymierzania kar określonych w pkt 1, z wyjątkiem

kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby ,

3) komendant oddziału (Centrum Szkolenia) Straży Grani~

cznej oraz dyrektor biura w Komendzie Głównej Straży

Granicznej do wymierzania kar: upomnienia, nagany,

nagany z ostrzeżeniem , wyznaczenia na niższe stanowi sko służbowe , obniżenia i pozbawienia stopnia podoficerskiego, zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych pojazdów, zakazu opuszczania miejsca

zakwaterowania do 21 dni, aresztu do 14 dni ,

4) komendant granicznej placówki kontrolnej (strażnicy ,

dywizjonu) - do wymierzania kar: upomnienia, nagany,

nagany z ostrzeżeniem, zakazu opuszczania miejsca

zakwaterowania do 15 dni, aresztu do 10 dni,

5) dowódca kompanii - do wymierzania kar: upomnienia,

nagany, nagany z ostrzeżeniem, zakazu opuszczania

miejsca zakwaterowania do 10 dni, aresztu do 7 dni,

6) dowódca plutonu - do wymierzania kar: upomnienia,

nagany, nagany z ostrzeżen i em , zakazu opuszczania

miejsca zakwaterowania do 6 dni,

7) dowódca drużyny oraz inny bezpośredni przełożony

- do wymierzania kar: upomnienia, nagany, nagany

z ostrzeżen i em .

Rozdział 5

Postępowanie dyscyplinarne

§ 17. 1. Postępowan i e dyscypl inarne wszczyna si ę nie zwłocznie, jeżel i zachodzi uzasadnione podejrzenie popeł ­

nienia przez funkcjonariusza przewinienia lub naruszenia

dyscypliny służbowej .

-

602

3. Prowadzący postępowanie dyscypl inarn e jest obo -

2. Postępowanie dyscyplinarne ma na celu

1) ustalenie, czy przewinienie lub naruszenie dyscypłiny

służbowej faktycznie zaistniało oraz w jakim czasie

i przez kogo zostało popełnione,

2) wszechstronne wyjaśnienie przyczyn i okoliczności popełnienia przewinienia lub naruszenia, o których mowa

w pkt 1.

3. O wszczęciu postępowania dyscyplinarnego wydaje

się postanowienie. Postanowienie niezwłocznie doręcza się

obwinionemu .

§ 18. 1. Postępowanie dyscyplinarne wszczyna, z za strzeżeniem § 19 i 20, przełożony właściwy w sprawach

osobowych

1) z własnej inicjatywy,

1) sprawa dotyczy go bezpośrednio,

2) jest małżonkiem obwin ionego lub osoby przez ni ego

pokrzywdzonej,

3) jest krewnym lub powinowatym obwinionego w myśl

przepisów Kodeksu postępowania karnego dotyczących

wyłączenia sędziego z mocy prawa od udziału w spra wie,

4)

był świadkiem zdarzenia,

5)

pomiędzy nim a obwinio nym zachodzi stosunek osobis ty mogący wywołać wątpliwości co do bezstronności

prowadzonego postępowania .

4. Prowadzący postępowanie bada ż urzędu, czy nie

2) na wniosek bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza,

3) na polecenie wyższego przełożonego,

4) na wniosek sądu honorowego, sądu lub prokuratora

albo organu uprawnionego do nakładania grzywny

w drodze mandatu karnego lub organu uprawnionego

do nakładania kar porządkowych.

2. Przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego

podejmuje się czynności wyjaśniające, jeżeli wiadomość

o przewinieniu lub naruszeniu dyscypliny służbowej budzi

wątpliwości , w szczególności co do popełnienia tego czynu

lub co do osoby sprawcy.

3. Czynności, o których mowa w ust. 2, należy ukończyć

w terminie dwóch tygodni od daty ich podjęcia .

§ 19. 1. Jeżeli wina funkcjonariusza nie budzi wątp­

liwości lub nie zachodzi potrzeba wymierzenia surowszej

kary niż upomnienie, nagana, nagana z ostrzeżeniem i zakaz

opuszczania miejsca zakwaterowania do 6 dni, postępowa­

nie dyscyplinarne może wszcząć bezpośredni przełożony

funkcjonariusza.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, po

wysłuchaniu obwinionego i złożeniu przez niego wyjaśnienia

na piśmie sporządza się notatkę służbową, na podstawie

której wydaje się orzeczenie o wymierzeniu kary.

§ 20. 1. Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna

się

1) jeżeli czynności wyjaśniające nie potwierdziły zaistnienia przewinienia lub naruszenia dyscypliny,

2) po upływie terminu określonego wart. 137 ust. 1 ustawy.

2. Postępowania dyscyplinarnego można

nać, jeżeli

wiązany wyłączyć się od udziału w tym po stę pow ani u , jeże l i

nie wszczy-

1) funkcjonariusz złożył raport z prośbą O niezwłoczne

zwolnienie ze służby,

2) wina funkcjonariusza nie budzi wątpliwości i nie zachodzi potrzeba wymierzenia kary surowszej niż upomnienie; przepis § 19 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

§ 21 . 1. Postępowanie dyscyplinarne przeprowadza

przełożony, który wydał postanowienie o jego wszczęciu, lub

wyznaczony przez niego funkcjonariusz.

2. Do prowadzenia postępowania wyznacza się funkcjonariusza posiadającego stopień nie niższy od stopnia

posiadanego przez obwinionego albo zajmującego co najmniej równorzędne z nim stanowisko służbowe.

zachodzą okoliczności uzasadniające jego wyłączenie s i ę od

udziału w postępowaniu dyscyplinarnym.

5. O zaistnien iu okoliczności wymienionych w ust.

3 prowadzący postępowanie powiadamia przełożonego,

który go wyznaczył . Do czasu wyznaczenia innego funkc jonariusza do prowadzenia postępowania podejmuje on

jednak czynności nie c i erpiące zwłoki .

6. Przepisy ust. 1- 5 mają odpowiednie zastosowanie

przy czynnościach wyjaśniających .

7. Obwiniony ma prawo złożyć do przełożonego właś ­

ciwego w sprawach osobowych wniosek o wyłączenie

prowadzącego postępowan i e z przyczyn, o których mowa

w ust. 3. Do czasu rozpatrzenia wniosku przez przełożonego

podejmuje się czynności nie cierpiące zwłoki.

8. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne prowadzi przeło ­

żony właściwy w sprawach osobowych, wniosek, o którym

mowa w ust. 7, obwiniony kieruje do wyższego przełożone- .

go.

§ 22. 1. Prowadzący

postępowanie

dyscyplinarne

zbiera materiały i podejmuje czynności niezbędne do wyjaś­

nienia sprawy, w szczególności przesłuchuje świadków,

pokrzywdzonych, przyjmuje wyjaśnienia od obwinionego

oraz zleca przeprowadzenie odpowiednich badań. Z czynności tych sporządza protokoły . Obwiniony może złożyć wyjaś­

nienia na p i śmie .

2. W razie konieczności przeprowadzenia czynności

poza miejscowością , w której toczy się postępowanie, o jej

przeprowadzenie można zwrócić się do kierownika jednostki

organizacyjnej Straży Granicznej właśc i wego według miejsca, w którym czynność ma być dokonana.

3. Materiały przekazane przez prokuratora, organ upra wniony do nałożenia kary grzywny w drodze mandatu

karnego lub kary porządkowej, organ uprawniony do stoso wania grzywny w celu przymuszen ia albo przez sąd honoro wy włącza się do akt postępowania dyscyplinarnego.

§ 23. W toku postępowania dyscyplinarnego obwinionemu, oprócz uprawnień przewidzianych w § 21 ust. 7,

przysługują uprawnienia do

1) zgłaszania wniosków dowodowych,

2) wnoszenia w terminie 7 dni od doręczenia mu po stanowienia lub orzeczenia

a) zażalenia na postanowienie, z wyjątkiem postano wienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego,

b) odwołania od orzeczen ia o ukaraniu,

-

603

3) ustanowienia spośród funkcjonariuszy wskazanego

przez siebie obrońcy, który jest uprawniony do

a) zapoznania się z materiałami postępowania dyscyplinarnego,

b) składania wniosków dowodowych i przedstawiania

opinii,

c) obecności przy ogłaszaniu obwinionemu postanowień podejmowanych w toku postępowania dyscyplinarnego.

§ 24. 1. Wnioski o przeprowadzenie postępowania dowodowego obwiniony zgłasza na piśmie prowadzącemu

postępowanie dyscyplinarne.

3. Odmowa obwinionego zapoznania się z aktami postępowania lub złożenia podpisu stwierdzającego tę okolicz ność

nie wstrzymuje dalszych czynności . Prowadzący po dokonuje wzmianki o odmowie w aktach po-

stępowanie

stępowania.

4. W przypadku korzystania w postępowaniu dyscyplinarnym z materiałów prowadzonego równocześnie postę­

powania przygotowawczego, zapoznanie obwinionego z tymi materiałami następuje po uzyskaniu zgody prokuratora

nadzorującego lub prowadzącego postępowanie przygotowawcze. Z odmowną decyzją prokuratora w tej sprawie

należy zapoznać obwinionego.

2. Oddalenie wniosku wymaga uzasadnienia na piśmie

i akceptacji przełożonego, który wydał postanowienie

o wszczęciu postępowania.

5. Po zebraniu materiałów i zapoznaniu z nimi ob winionego prowadzący postępowanie wydaje postanowienie o zamknięciu postępowania dyscyplinarnego i sporządza

sprawozdanie, które powinno zawierać

§ 25. Postanowienia wydane w toku postępowania

dyscyplinarnego i orzeczenia o ukaraniu doręcza się niezwłocznie obwinionemu (ukaranemu).

1) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe funkcjonariusza, który prowadził postępowanie,

kończone w ciągu 1 miesiąca od daty jego wszczęcia.

2) stanowisko służbowe przełożonego, który wydał postanowienie o wszczędu postępowania dyscyplinarnego,

2. Komendant oddziału Straży Granicznej może przedłużyć termin prowadzenia postępowania do 2 miesięcy.

3) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe obwinionego,

3. W szczególnie uzasadnionych okolicznościach Komendant Główny Straży Granicznej może przedłużyć termin

prowadzenia postępowania na dalszy okres, nie dłuższy

jednak niż 3 miesiące .

4) określenie czynu zarzucanego obwinionemu,

§ 26.

1. Postępowanie dyscyplinarne powinno być za-

§ 27 . 1. Jeżeli wiadomość o przewinieniu lub narusze-

niu dyscypliny służbowej wskazuje, że czyn zawiera znamiona przestępstwa ściganego z urzędu albo taki charakter czynu

ustalono w toku postępowania dyscyplinarnego, zawiadamia się o tym niezwłocznie prokuratora .

2. W sprawach prowadzonych przeciwko funkcjonariuszom podejrzanym o popełnienie przestępstwa postępowa­

nie dyscyplinarne prowadzi się niezależnie od postępowania

przygotowawczego. W sprawach tych należy wyznaczyć

funkcjonariusza do współdziałania z prokuratorem. W postępowaniu dyscyplinarnym można, za zgodą prokuratora,

wykorzystać dowody zebrane w postępowaniu przygotowawczym .

§ 28. 1. Przełożony właściwy w sprawach osobowych

zawiesza postępowanie dyscyplinarne do czasu zakończenia

postępowania karnego, jeżeli czyn zarzucany funkcjonariuszowi jest przedmiotem tego postępowania i nie stanowi

naruszenia dyscypliny służbowej.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, gdy przestępstwo

popełni6ne przez funkcjonariusza jest oczywiste i uniemoż­

liwia dalsze pozostawanie funkcjonariusza w służbie .

3. Przełożony właściwy w sprawach osobowych może

zawiesić postępowanie dyscyplinarne, gdy zachodzi długo­

trwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie postępo­

wania; okres zawieszenia nie może przekroczyć 9 miesięcy.

§ 29. 1. Jeżeli prowadzący postępowanie dyscyplinarne uzna, że zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy dotyczące obwinionego, zapoznaje go z aktami postępowania i poucza o prawie do zgłoszenia w terminie 3 dn i

wniosku o ich uzupełnienie. Przepisy § 23 i 24 stosuje się

odpowiednio.

2. Obwiniony po zapoznaniu się z aktami postępowania

podpisuje protbkół sporządzony z tej czynności. .

5) opis ustalonego stanu faktycznego na podstawie zebranych dowodów,

6) wnioski dotyczące wymiaru kary, umorzenia postępo­

wania dyscyplitlarnego lub skierowania sprawy do wła­

ściwego sądu honorowego, z uzasadnieniem i wskazaniem okoliczności łagodzących lub obciążających .

§ 30. 1. Postanowienie o umorzeniu

wydaje się, jeżeli

postępowania

1) nastąpiło przedawnienie wszczęcia postępowania lub

wymierzenia kary dyscyplinarnej,

2) zaistniały inne okoliczności wyłączające postępowanie

dyscyplinarne.

2. Postępowanie dyscyplinarne można umorzyć w razie

długotrwałej choroby obwinionego lub złożenia przez niego

pisemnego żądania o niezwłoczne zwolnienie go ze służby,

jeżeli postępowanie dotyczy czynu, za który funkcjonariusz

ponosi wyłącznie odpowiedzialność dyscyplinarną .

3. Postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego wydaje przełożony, który wszczął to postępowa­

nie.

Rozdział 6

Zasady orzekania

§ 31. 1. Na podstawie całokształtu okoliczności oraz '

zebranego w sprawie materiału dowodowego przełożony,

który wszczął postępowanie dyscyplinarne, orzeka

1) o uniewinnieniu, jeżeli przeprowadzone postępowanie

nie potwierdziło zarzutów stawianych obwinionemu lub

przeprowadzone postępowanie karne zostało zakończo­

ne orzeczeniem o uniewinnieniu, a czyn nie stanowi

naruszenia dyscypliny służbowej,

2) o uznaniu funkcjonariusza winnym popełnienia przewi nienia lub naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzeniu kary dyscyplinarnej,

-

604 -

3) o uznaniu funkcjonariusza winnym popełnienia przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbowej, odstąpieniu

od wymierzen ia kary i przekazaniu sprawy sądowi honorowemu,

4) o uznaniu funkcjonariusza winnym popełnienia przewi nienia lub naruszenia dyscypliny służbowej i odstąpie­

niu od wymierzenia kary.

2. Orzeczen ie, o którym mowa w ust. 1, należy wydać

nie później niż w ciągu 7 dni od daty zamknięcia postępowania dyscyplinarnego.

§ 32. 1. Wymierzona kara dyscyplinarna powinna być

współmierna do czynu popełnionego przez obwinionego.

2. Przy wymierzaniu kary dyscyplinarnej należy uwzglę ­

dnić charakter przewinienia lub naruszenia dyscypliny służ­

bowej, ich skutki, pobudki działania , okoliczności popeł­

nienia czynu, stopiell nasilenia złej woli , następstwa ujemne

dla służby, dotychczasowe wyniki w służbie oraz zachowanie

się obwinionego poza służbą . Należy również brać pod

uwagę inne okoliczności, zarówno łagodzące, jak i ob ciążające, istotne w sprawie.

3. Na zaostrzenie wymiaru kary mają wpływ następują­

ce okoliczności

1) popełnienie przewinienia lub naruszenie dyscypliny słu ­

żbowej przez funkcjonariusza będącego w stanie po

użyciu alkoholu,

2)

popełnienie przewinienia lub naruszenie dyscypliny słu­

żbowej przez funkcjonariusza w

3)

4) uniewinnienie obwinionego.

§ 34. 1. Przełożony uprawniony do wymierzenia kary

orzeczonej w postępowaniu dyscyplinarnym wzywa obwinionego do stawienia się do raportu w celu zawiadomienia

go o treśc i orzeczenia.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku

1) tymczasowego aresztowania obwinionego,

2) długotrwałej, obłożnej choroby obwinionego,

3) odmowy stawien ia się obwinionego do raportu lub nie

usprawiedliwionej nieobecności w wyznaczonym terminie,

4) udokumentowanego porzucenia służby przez obwinionego.

3. W przypadkach określonych w ust. 2 orzeczenie

dyscyplinarne doręcza obwinionemu kierownik komórki organizacyjnej właściwej w sprawach osobowych.

§ 35. Jeżeli przełożony uzna, że należy wymierzyć karę ,

do której wymierzenia nie jest uprawniony, przesyła akta

właściwemu przełożonemu z wnioskiem o wydanie orzeczenia o wymierzeniu określonej kary.

Rozdział 7

Postępowanie odwoławcze

§ 36. 1. Od orzeczenia dyscyplinarnego obwiniony ma

prawo w terminie 7 dn i złożyć na piśmie odwołanie do

wyższego przełożonego za pośrednictwem przełożonego,

który wydał orzeczen ie.

popełnienie przewinienia lub naruszenie dyscypliny słu ­

3. Wniesien ie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie orzeczenia o wymierzeniu kary.

2. Termin do wniesienia odwołania biegnie od dnia

doręczenia orzeczenia obwinionemu.

4. Orzeczenie, od którego nie wniesiono w terminie

popełnienie przewinienia lub naruszenie dyscypliny słu ­

odwołania, staje się po upływie tego terminu prawomocne

żbowej z niskich pobudek z poważnymi skutkami .

i podlega wykonaniu.

§ 33. 1. Orzeczenie powinno zawierać

1) oznaczenie

orzeczenie,

2)

3) stw ierdzen ie winy i odstąpien i e od wymierzenia kary,

albo

czasie prowadzonego

przeciwko niemu postępowania dyscyplinarnego lub

w czasie odbywania uprzednio wymierzonej kary dys cyplinarnej , jak również w czasie próby określonej

w orzeczeniu o warunkowym zawieszeniu wykonania

kary lub warunkowym umorzeniu postępowania karnego,

żbowej wobec podwładnego , wspólnie z nim lub na

jego szkodę ,

4)

Poz. 161

właściwego

przełożonego,

który wydaje

datę wydania,

3) stopień, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe

obwinionego,

4)

określenie czynu przypisanego obwinionemu,

5)

rozstrzygn i ęcie w sprawie,

.6) uzasadnienie orzeczenia,

7) pouczenie o prawie wniesienia odwołania ,

8) podpis przełożonego i pieczęć jednostki .

2. Rozstrzygnięcie w sprawie powinno zawierać

1) stwierdzenie winy i rodzaj wymierzonej kary dyscyplinarnej albo

2) stwierdzenie winy, odstąpienie od wym ierzen ia kary

i przekazanie sprawy sądowi honorowemu, albo

5. Jeżeli orzeczenie wydał Komendant Główny Straży

Granicznej, odwołanie od tego orzeczenia nie przysługuje.

Obwiniony może zwrócić się z wnioskiem do Komendanta

Głównego Straży Granicznej w terminie, o którym mowa

w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy.

§ 37. Przełożony, który wydał orzeczenie dyscyplinarne,

przesyła odwołanie w terminie 7 dni wyższemu przełożone ­

mu, załączając akta osobowe i akta postępowania dyscyplinarnego.

§ 38. 1. Odwołan i e od orzeczenia dyscyplinarnego wydanego przez bezpośredniego przełożonego rozpatruje przełożony właściwy w sprawach osobowych funkcjonariusza .

2. Odwołanie od orzeczenia wydanego przez przełożo ­

nego właściwego w sprawach osobowych rozpatruje wyższy

przełożony właściwy w sprawach osobowych .

§ 39. 1. W postępowaniu odwoławczym rozpoznanie

sprawy następuje na podstawie stanu faktycznego ustalonego w postępowaniu zakończonym zaskarżonym orzeczeniem

dyscypl inarnym.

-

605 -

2. Przełożony uprawniony do rozpatrzenia odwołania

może zaskarżone orzeczenie

1)

utrzymać w

2)

zmienić i uniewinnić obwinionego,

mocy,

Poz. 161

7) osadzeniu ukaranego w celi aresztu na liczbę dni okreś­

loną w orzeczeniu o ukaraniu w przypadku kary

aresztu.

2. Przełożony, który wymierzył karę wymienioną w ust.

1 pkt 5

3) zmienić i wymierzyć karę łagodniejszą ,

4)

uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia,

5)

uchylić i przekazać sprawę do sądu honorowego.

3. W postępowaniu odwoławczym nie można wymierzyć kary surowszej niż orzeczona w zaskarżonym orzeczeniu

dyscyplinarnym.

4. Orzeczen ie przełożonego rozpatrującego odwołanie

powinno być wydane w ciągu 14 dni od dnia otrzymania

odwołan i a . Orzeczenie wymienione w ust. 2 pkt 1-3 jest

prawomocne i podlega wykonaniu .

Rozdział 8

Wykonywanie kar dyscyplinarnych

§ 40. Po uprawomocnieniu się orzeczenia dyscyplinar-

nego przełożony właściwy w sprawach osobowych wykonuje orzeczoną karę , a w orzeczeniu o wymierzeniu kary aresztu

- określa termin wykonania tej kary.

1) zawiadamia organ właściwy do wydawania dokumentów uprawniających do prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych pojazdóvil o zatrzymaniu wskazanemu

funkcjonariuszowi takiego dokumentu na okres ustalony w decyzji o ukaraniu,

2) przekazuje zatrzymany dokument organowi, o którym

mowa w pkt 1, z podaniem przyczyn i okoliczności

zatrzymania - w przypadku zwolnienia funkcjonariusza

ze służby .

3. Funkcjonariusze z Morskiego Oddziału Straży Grani cznej ukarani karą aresztu odbywają ją w aresztach jednostek

organizacyjnych Straży Granicznej, najbliższych miejsca peł­

nienia służby.

4. Do wykonywania kary aresztu stosuje się odpowied nio przepisy o aresztach i postępowaniu z żołnierzami osadzonymi w areszcie.

Rozdział 9

§ 41 . 1. Przełożony, o którym mowa w § 40, może

podać orzeczenie dyscyplinarne do wiadomości wszystkim

Zatarcie kar dyscyplinarnych

funkcjonariuszom podległej jednostki lub komórki organizacyjnej, jeżeli

§ 43. 1. Zatarcie kary dyscyplinarnej polega na uznaniu

kary za niebyłą, usunięciu z akt osobowych funkcjonariusza

orzeczenia o ukaraniu oraz uczynieniu nieczytelnym zapisu

o karalności.

1) uzna to za wskazane ze względów wychowawczych,

2) orzeczenie o ukaraniu dotyczy rażącego przewinienia

lub naruszenia dyscypliny służbowej, popełnionego

przez przełożonego , a przewinienie to znane jest jego

podwładnym.

2. Ze względu na tajemnicę służbową lub autorytet

ukaranego przełożony może podać orzeczenie o ukaraniu

wyłącznie do wiadomości funkcjonariuszom zajmującym

stanowiska równorzędne lub wyższe od stanowiska zajmowar.ego przez ukaranego funkcjonariusza .

3. Orzeczenie podlega włączeniu do akt osobowych

ukaranego funkcjonariusza.

§ 42. 1. Wykonanie kar dyscyplinarnych polega na

2. Kary dyscyplinarne podlegają zatarciu po upływie

1) 3 miesięcy od dnia orzeczenia kary upomnienia lub

zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania,

2) 6 miesięcy od dnia orzeczenia kary nagany lub kary

aresztu,

3) 9 miesięcy od dnia orzeczenia kary nagany z ostrzeże ­

niem,

4) 18 mies i ęcy od dnia orzeczenia kary wyznaczenia chorą­

żego i podoficera na niższe stanowisko służbowe oraz

obniżenia stopnia chorążego, stopnia podoficerskiego

i stopnia starszego szeregowego,

1) wytknięciu niewłaściwego postępowania - w przypadku kar upomnien ia, nagany, nagany z ostrzeżeniem ,

5) 24 miesięcy od dnia orzeczenia kary wyznaczenia oficera

na niższe stanowisko służbowe lub obniżenia stopnia

oficerskiego,

2) mianowaniu na niższe stanowisko służbowe - w przypadku kary wyznaczenia na niższe stanowisko służ­

bowe,

6) 30 miesięcy od dnia orzeczenia kary pozbawienia stopnia chorążego i stopnia podoficerskiego,

3) wydaniu decyzj i w trybie art. 59 ustawy - w przypadku

orzeczenia kary obniżenia albo pozbawienia stopnia,

4) zwolnieniu funkcjonariusza ze służby kary wydalenia ze służby,

w przypadku

5) zatrzymaniu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych pojazdów na

okres ustalony w orzeczeniu o ukaraniu - w przypadku

kary zakazu prowadzenia pojazdów,

6) zabronieniu ukaranemu opuszczania miejsca zakwaterowan ia w czasie wolnym od zajęć przez czas trwania

kary oraz nałożeniu obowiązku meldowania się, nie

częściej n iż trzykrotnie w ciągu dnia, na wezwanie

dyżurnego lub innego wyznaczonego funkcjonariusza

- w przypadku kary zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania,

7) 36 miesięcy od dnia orzeczenia kary pozbawienia stopnia oficerskiego,

8) terminu, na jaki została wymierzona kara zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych pojazdów.

3. W przypadku nienagannej służby , stwierdzonej

w opinii służbowej przez bezpośredniego przełożonego, kary

dyscyplinarne mogą być zatarte po upływie

1) 1 miesiąca od dnia orzeczenia kary upomnienia lub

zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania,

2) 3 miesięcy od dnia orzeczenia kary nagany lub aresztu,

3) 6 miesięcy od dnia orzeczenia kary nagany z ostrzeże ­

niem,

4) 12 miesięcy od dnia orzeczenia kary wyznaczenia na

niższe stanowisko służbowe lub obniżenia stopnia,

D71enn ik Ustaw Nr 37

-

Poz. 161 i 162

5) 18 m i esięcy od dnia orzeczenia kary pozbawienia stopniA sh nrą7pu" I 'itnpnlil p0r:łofice rs ki e go,

2. Karę wykonaną zalicza się na poczet kary orzeczonej

w trybie, o którym mowa w ust. 1.

6) 24 miesięcy od d nia orzeczenia kary pozbawienia stopnia (lficerskiego

3. Termin do zatarcia kary zmienionej w następstwie

wznowienia postępowania liczy s i ę od dn ia wyd ania orzeczenia dyscyplinarnego o ukaraniu pierwszą karą.

4. Za wykazanie męstwa lub odwagi oraz za poważne

osiągnięcia w wykonywaniu zadań służbowych można skrócić terminy zatarc ia kary określone w ust. 2 i 3. Nie dotyczy to

przypadku określonego w ust. 2 pkt 8.

5 D ecyzję o zatarciu kary w przypadkach, o których

mowa w ust . 3 i 4, podejmuje przełożony, który karę

wYM ierzył , lub wyż szy przełożony. Decyzję tę ogłasza się

w rozk azie o zatarciu kary.

~

44 . 1 J eżeli fu nkcjonariusz zostanie ponownie uka rany przed zatarci em kary dyscyplinarnej, okres wymagany

dQ zatc'H' 18 nie orl bytej kary liczy się od dnia orzeczenia nowej

kCl ry.

Rozdział 11

Nadzór nad orzecznictwem dyscyplinarnym

§ 48. 1. Komendant Główny Straży Granicznej spra wuje nadzór i kontrolę nad prawidłowym orzekaniem i stosowaniem kar dyscyplinarnych i wyróżnień.

2. Komendanci oddziałów Straży Granicznej sprawują

nadzór; o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do podległych im funkcjonariuszy.

3. W ramach nadzoru można

1) zmienić orzeczenie i uniewinnić ukaranego lub wymie -

2 W pr7ypadkach o kreś l onych wart. 136 ust. 4 ustawy

lati'lrCle kar qastępuj e z upływem terminu przewidzianego dla

kary 'il.lrnws7ej.

rzyć karę łagodniejszą ,

2) uchylić orzeczenie i sprawę przekazać do ponownego

rozpatrzenia właściwemu przełożonemu,

R ozd z iał 10

3) uchylić postanowienie o umorzeniu lub zawieszeniu

postępowania dyscyplinarnego,

Wznowi enie post ępowania dyscyplinarnego

1. Pnstępow a nie dyscyplinarne zakończone prawomocnym or?eclen iem dyscypli narnym wznawia się, jeżeli

4) dokonać zatarcia kary dyscyplinarnej .

~ 45

1)

~'~

rlnwnrlv na kt ńrvrh podstawie ustalono istotne dla

'ipri'lwy nknlIGln OŚC I , o kazały się fałszywe,

" I fłw ni n np 7n srałv

I!lrlna w

3)

istntne dl a sprawy okoliczności nie

tokll postęp0w anla dyscyplinarnego,

or7eczenie wydano z naruszeniem obowiązująych przepl<;nw,

4. Nadzór, o którym mowa w ust. 3, sp r awują w podlegim Jednostkach organizacyjnych p rzeł o ż e n i wł a ściwi

w sprawach osobowych .

łych

§ 49. 1. Zmiana lub uchylenie orzeczen ia w trybie nadzoru następuje w szczególności w następującyc h przypadkach

1) ujawnienia nowych okoliczności, wskazuj ącyc h na brak

podstaw do odpowiedzialności dyscyplinarnej albo uzasadniających wymierzenie innej kary dyscyplinarnej,

4) orzeczenie 70 5tało w ydane w oparciu o inną decyzję lub

f)ppr7enle 'iąd u , które zostało następnie uchylone lub

2) istotnego naruszenia przepisów prawa.

znłlen lone .

2 W znowienie post ępowania dyscyplinarnego na niefljnk.<:I()nanusza ..., ie moż e nastąpić po upływie terminów okre śl on yc h wart. 137 ustawy.

~nr7V C;;'

2. Zmiana lub uchylenie orzeczenia w trybie nadzoru

może nastąpić

1) na niekorzyść funkcjonariusza - najpóźniej w ciągu

3 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia

dyscyplinarnego,

1. Wznowienie postępowania dyscyplinarnego

nRstęp u)€ 7 urzędu lub na w ni osek ukaranego.

§ 46

2) na korzyść funkcjonariusza -

2. Wniosek o wzn owienie postępowania funkcjonariusz składa do prz ełoż o nego , który wydał orzeczenie koń­

w każdym czasie.

3. Przepis § 46 stosuje się odpowiednio.

r.7;:"~ F r>ostępowani e.

Rozdział 12

:5 np.ryzję o wznow ien iu postępowania dyscyplinarneon pO(1p.JmuIP prz ełożo n y , kt óry wydał orzeczenie dyscyplinH ,T1F k ();) r. 7.(,c~ oost ępo wanie.

Przepisy przejściowe i końcowe

§ 47. 1. Jeżeli w n astępstwie wznowienia postępowa­

§ 50. Rozporządzenie stosuje się również

toczących się w dniu jego wejścia w życie .

niR \/IIy.,..,i p'·7" i")(l i(fJrę ła god niejszą, ulegają uchyleniu skutki

wVn1Ip.rzoJleJ popr7ednio kary, a w razie wymierzenia kary

5urowszej. jeJ skutki liczy s ię od dnia wymierzenia tej kary.

do spraw

§ 51. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszen ia.

Minister Spraw Wewnętrznych : A. Macierewicz

162

ROZPO RZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 14 kwietnia 1992 r.

w ';J:'r~wie k wa lifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych stanowiskach pracy w publicznych

zakładach opieki zdrowotnej.

1\1" n".-I<;T"''''II;.. ~rt

" .. . 1) "

,h';

. 1'-"

"

40 lI ~t 1 pkt 1 ustawy z dnia 30

I)!'lipki zd rowot nej Dz. U. Nr 91,

,~I(I H(\"('"

'J.,l~' 'r< .~.i· ,

~i" , "0 n astępuj e

§ 1. 1. Kwalifikacje wymagane od pracown ików na

poszczególnych stanowiskach pracy w publicznyc h za kła­

dach opieki zdrowotnej ok reśla załącznik do roz po rząd ze nia .

161

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 4 kwietnia 1992 r.

w sprawie udzielania wyróżnień oraz postępowania dyscyplinarnego w stosunku do funkcjonariuszy Straży

Granicznej.

Na podstawie art. 141 ust. 2 ustawy z dnia 12 paździer­

nika 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. Nr 78. poz. 462

i z 1991 r. Nr 94, poz. 422) zarządza się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne