Ustawa z dnia 28 lutego 1992 r. o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. Nr 12, poz. 49, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 i z 1991 r. Nr 7, poz. 25) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6

a)

wyrazy „organizuje oraz prowadzi” zastępuje się wyrazami „organizuje, prowadzi, koordynuje i nadzoruje”,

b)

w pkt 4 wyrazy „zakłady służby zdrowia” zastępuje się wyrazami „zakłady opieki zdrowotnej”;

2)

w art. 13 w ust. 2 wyrazy „zakładów społecznych służby zdrowia” zastępuje się wyrazami „publicznych zakładów opieki zdrowotnej”;

3)

w art. 15

a)

w ust. 1 wyrazy „zakładem społecznym służby zdrowia” zastępuje się wyrazami „zakładem opieki zdrowotnej”,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Stacja sanitarno-epidemiologiczną prowadzona jest w formie jednostki budżetowej.

”

;

4)

w art. 17 po wyrazie „organy” dodaje się wyrazy „służby weterynaryjnej”;

5)

w art. 20 w ust. 2

a)

w pkt 1 dodaje się na końcu wyrazy „a także oddziałów i pododdziałów zwartych Policji,”

b)

w pkt 2 wyrazy „Urzędu Ochrony Państwa i Policji” zastępuje się wyrazami „Urzędu Ochrony Państwa, Policji, Straży Granicznej i Straży Pożarnej”;

6)

w art. 27

a)

w ust. 3 wyrazy „w ust. 1” zastępuje się wyrazami „w ust. 2”, a wyrazy „hodowli i chowu zwierząt” - wyrazami „hodowli lub chowu zwierząt”,

b)

skreśla się ust. 4;

7)

art. 34 otrzymuje brzmienie

„

Art. 34.

1.

Główny Inspektor Sanitarny może osobie posiadającej wymagane kwalifikacje nadać w

określonym zakresie uprawnienie rzeczoznawcy do spraw sanitarnohigienicznych do opiniowania

w imieniu państwowego inspektora sanitarnego dokumentacji projektowej pod względem

wymagań higienicznych i zdrowotnych.

2.

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określa, w drodze rozporządzenia, wymagane od

rzeczoznawców kwalifikacje, szczegółowe zasady, zakres i tryb nadawania uprawnień

rzeczoznawcy do spraw sanitarnohigienicznych oraz zasady i tryb opiniowania przez

rzeczoznawców dokumentacji projektowej.

”

;

8)

art. 36 otrzymuje brzmienie

„

Art. 36.

1.

Za badania oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej

w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera

się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi

osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych

i zdrowotnych.

2.

Za badania i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru

sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od

osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych

i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań.

3.

Za badania i inne czynności związane z wydaniem oceny o środkach spożywczych, używkach,

substancjach dodatkowych dozwolonych i przedmiotach użytku, przywożonych z zagranicy

w celu wprowadzenia do obrotu lub produkcji, wykonywane w ramach bieżącego nadzoru

sanitarnego, pobiera się od osób lub jednostek organizacyjnych, na rzecz których są

one przywożone, opłaty w wysokości określonej w ust. 1, choćby badania związane z

wydaniem oceny nie wykazały naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych.

4.

Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1-3, ustala, na zasadach określonych przez Ministra

Zdrowia i Opieki Społecznej, kierownik jednostki organizacyjnej, w której przeprowadza

się badania.

5.

Do usług świadczonych przez stacje sanitarno-epidemiologiczne, wykonywanych na podstawie

umowy zawartej z osobami fizycznymi lub osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi

nie posiadającymi osobowości prawnej, stosuje się ceny umowne.

”

;

9)

w art. 38 skreśla się wyrazy „do 20 000 zł”.

W ustawie z dnia 25 listopada 1970 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia

(Dz. U. Nr 29, poz. 245, z 1971 r. Nr 12, poz. 115, z 1985 r. Nr 12, poz. 49 i z 1989 r. Nr 35, poz. 192) w art. 25 w ust. 1 skreśla się wyrazy „stopnia wojewódzkiego.”

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Główny Inspektor Sanitarny może osobie posiadającej wymagane kwalifikacje nadać w

określonym zakresie uprawnienie rzeczoznawcy do spraw sanitarnohigienicznych do opiniowania

w imieniu państwowego inspektora sanitarnego dokumentacji projektowej pod względem

wymagań higienicznych i zdrowotnych.

2.

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określa, w drodze rozporządzenia, wymagane od

rzeczoznawców kwalifikacje, szczegółowe zasady, zakres i tryb nadawania uprawnień

rzeczoznawcy do spraw sanitarnohigienicznych oraz zasady i tryb opiniowania przez

rzeczoznawców dokumentacji projektowej.

1.

Za badania oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej

w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera

się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi

osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych

i zdrowotnych.

2.

Za badania i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru

sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od

osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych

i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań.

3.

Za badania i inne czynności związane z wydaniem oceny o środkach spożywczych, używkach,

substancjach dodatkowych dozwolonych i przedmiotach użytku, przywożonych z zagranicy

w celu wprowadzenia do obrotu lub produkcji, wykonywane w ramach bieżącego nadzoru

sanitarnego, pobiera się od osób lub jednostek organizacyjnych, na rzecz których są

one przywożone, opłaty w wysokości określonej w ust. 1, choćby badania związane z

wydaniem oceny nie wykazały naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych.

4.

Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1-3, ustala, na zasadach określonych przez Ministra

Zdrowia i Opieki Społecznej, kierownik jednostki organizacyjnej, w której przeprowadza

się badania.

5.

Do usług świadczonych przez stacje sanitarno-epidemiologiczne, wykonywanych na podstawie

umowy zawartej z osobami fizycznymi lub osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi

nie posiadającymi osobowości prawnej, stosuje się ceny umowne.