Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 marca 1992 r. w sprawie składników majątkowych uznawanych za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, zasad i stawek ich amortyzacji oraz trybu i terminów aktualizacji wyceny środków trwałych.

§ 1. Przepisy rozporządzenia stosuje się do podmiotów

wymienionych wart. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r.

o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie

niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania (Dz.

U. Nr 21, poz. 86), zwanych dalej "jednostkami".

§ 2. 1. Za środki trwałe uznaje się, z zastrzeżeniem ust.

2 i 3, poszczególne kompletne i zdatne do użytku w momencie

przyjęcia do użytkowania maszyny, urządzenia, środki transportu, budynki i budowle oraz ich części składowe stanowiące

odrębną nieruchomość, w tym również nawierzchnie dróg,

ulic i placów, uzbrojenie terenu, melioracje, budowle wodne,

grunty, inwestycje w obcych środkach trwałych i inne przedmioty majątkowe przeznaczone do wykorzystania na własne

potrzeby jednostki, których cena zakupu lub koszt wytworzenia, a w razie nabycia w drodze darowizny ich wartość

rynkowa - są wyższe niż 5.000.000 zł, a okres użytkowania

przekracza rok. Przez cenę zakupu w imporcie rozumie się

cenę, jaką nabywca płaci za zakupione środki trwałe, powięk­

szoną o cło i podatek obrotowy.

2. Jednostki mogą uznać za środki trwałe także przedmioty majątkowe o cenie zakupu lub koszcie wytworzenia albo wartości rynkowej niższej aniżeli ustalona w ust. 1,

jeżeli spełniają one pozostałe warunki określone w tym

przepisie.

3. Do środków trwałych nie zalicza się

1) książek, dzieł sztuki i eksponatów muzealnych, a także

mebli i dywanów,

2) środków dydaktycznych, w tym także środków transportu,

służących do nauczania i wychowania w szkołach, z wyłą­

czeniem szkół wyższych, a w instytucjach kultury i instytucjach filmowych także aparatury wideo, sprzętu nagłaśniającego, projektorów filmowych, filmowych stołów

montażowych, stołów miksyjnych, urządzeń świetlnych,

magnetowidów studyjnych, instrumentów muzycznych,

3) inwentarza żywego, w tym zwierząt pociągowych, zwierząt w ogrodach zoologicznych i zwierząt w cyrkach,

4) urządzeń rozbieralnych stanowiących wyposażenie placów i zaplecza budów (rusztowań, zestawów metalowych, szalunków przestawnych itp.) oraz zaplecza produkcyjno-usługowego i socjalno-administracyjnego

budów, przeznaczonego do likwidacji po zakończeniu

budowy, z wyjątkiem obiektów służących jako zaplecze

wielokrotnego użytku (barakowozy, kontenery itp.),

5) urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych oraz sprzętu pożarniczego, a w szczególności agregatów pożarniczych,

działek, masztów pionowych i aparatów ochrony dróg

oddechowych, z wyjątkiem samochodów i statków

pożarniczych.

§ 3. Za wartości niematerialne i prawne uznaje się

1) koszty nabycia praw majątkowych, w szczególności

projektów wynalazczych, patentów, licencji, znaków

towarowych,

2) wartość firmy,

3) koszty organizacji i zgromadzenia kapitału zakładowe­

go, jeżeli przepis szczegóiny zezwala na pokrycie tych

kosztów przez jednostkę,

4) nabyte oprogramowanie komputerów,

których wartość jest wyższa niż 5.000.000 zł.

-

§ 4. 1. Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 jednostki dokonują

w ciężar kosztów lub strat odpisów amortyzacyjnych od

zaktualizowanej w przewidzianym trybie wartości stanowią ­

cej równowartość ceny nabycia, kosztu wytworzenia lub

wartości rynkowej, zwanej dalej "wartością brutto"

1) własnych środków trwałych,

2)

wartości niematerialnych i prawnych.

2. Od składników majątku trwałego otrzymanego do

na podstawie umów najmu lub dzierżawy,

z których wynika prawo ich zakupu przez najemcę lub

dzierżawcę za ustaloną w tych umowach cenę, zawartych na

podstawie przepisów ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 51, poz. 298

i Nr 85, poz. 498 oraz z 1991 r. Nr 60, poz. 253 i Nr 111, poz.

480), jednostki dokonują odpisów amortyzacyjnych na zasadach określonych w § 8 ust. 3, co oznacza, że ustala się je

w proporcji do okresu wynikającego z umowy, z wyjątkiem

obiektów o krótszym czasie użytkowania, niż wynika to

z okresu ustalonego w umowie.

użytkowania

3. Odpisów amortyzacyjnych nie do.konuje się od

1) gruntów,

2) budynków mieszkalnych wraz ze znajdującymi się

w nich dźwigami, jeżeli budynki te służą w całości lub

w przeważającej części na cele mieszkalne, chyba że

znajdujące się w tych budynkach lokale przeznaczone są

do prowadzenia w nich działalności gospodarczej albo

są wydzierżawiane lub wynajmowane, a dochód z tej

dzierżawy lub najmu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

3) budynków nie wymienionych w pkt 2, budowli i urzą­

dzeń zaliczanych do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wy­

chowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe,

4) składników majątku trwałego służących kolejowej służ­

bie zdrowia,

5)

składników

majątku

trwałego

jednostek i zakładów

budżetowych oraz gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych, z wyjątkiem majątku trwałego służą­

cego zakładowej działalności socjalnej,

6) budynków i budowli szkół wyższych, z wyjątkiem służą­

cych zakładowej działalności socjalnej,

7)

składników majątku trwałego osób prawnych, których

celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na

kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury

fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnych na wsi, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego, z wyjątkiem

składników majątku trwałego służących wyodrębnionej

organizacyjnie działalności gospodarczej oraz zakłado ­

wej działalności socjalnej; wymienione jednostki, jeżeli

nie są dotowane z budżetu, mogą we własnym zakresie

podjąć decyzję o amortyzowaniu składników majątku

trwałego .

Poz. 130

§ 5. 1. Od składników majątku trwałego, od których są

dokonywane odpisy amortyzacyjne, dokonuje się w tej samej

wysokości odpisów umorzeniowych.

2. Od składników majątku trwałego, o których mowa

w § 4 ust. 3 pkt 2-7, dokonuje się odpisów umorzeniowych

według zasad i w wysokości określonych dla odpisów

amortyzacyjnych . Mogą one być dokonywane za okresy

roczne.

3. W zakładach budżetowych i gospodarstwach pomocniczych jednostek budżetowych nie objętych zwolnieniem

od podatku dochodowego odpisy umorzeniowe od środków

trwałych, z wyłączeniem budynków i budowli, traktuje się na

równi z odpisami amortyzacyjnymi.

§ 6. 1. Odpisów amortyzacyjnych od wykazanej wewidencji księgowej wartości brutto poszczególnych składni­

ków majątku trwałego dokonuje się w równych ratach co

miesiąc.

2. Odpisów amortyzacyjnych od składników majątku

sezonowo dokonuje się tylko za

okres ich wykorzystania. Wysokość odpisu miesięcznego

stanowi w takim wypadku iloraz wynikający z podzielenia

rocznej kwoty amortyzacji przez liczbę miesięcy w sezonie.

trwałego użytkowanego

§ 7. 1. Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych

dokonuje się od pierwszego dnia miesiąca następującego po

miesiącu, w którym przyjęto je w użytkowanie, do końca tego

miesiąca, w którym następuje zrównanie wysokości umorzenia z ich wartością brutto lub w którym środki trwałe

postawiono w stan likwidacji, sprzedano lub stwierdzono ich

niedobór.

2. Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych

trwale z cudzymi gruntami dokonuje się od

pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki trwałe zostały przyjęte do użytkowania, przez cały

czas trwania umowy najmu lub dzierżawy gruntu, według

zasad określonych w § 8 ust. 3, albo do końca tego miesiąca,

w którym następuje zrównanie wysokości umorzenia z ich

wartością brutto albo w którym środki trwałe postawiono

w stan likwidacji lub sprzedano.

związanych

3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do inwestycji

w obcych środkach trwałych .

4. Odpisy amortyzacyjne od ujawnionych środków

nie objętych ewidencją, oraz korekty odpisów

amortyzacyjnych dokonanych w nieprawidlowej wysokości

mogą nastąpić wyłącznie za rok obrotowy poprzedzający rok,

w którym wypadki te ujawniono.

trwałych,

§ 8. 1. Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych

dokonuje się przy zastosowaniu rocznych stawek amortyzacyjnych określonych w wykazie stanowiącym załącznik

do rozporządzenia, zwanym dalej "wykazem".

2. Jednostki mogą podane w wykazie stawki amortyzacyjne podwyższać

1) dla budynków i budowli użytkowanych w warunkach

a) pogorszonych - przy zastosowaniu współczynni­

ków nie wyższych niż 1,2,

b) złych - przy zastosowaniu współczynników nie

wyższych niż 1,4,

2) dla maszyn, . urządzeń i środków transportu użytkowa ­

nych bardziej intensywnie w stosunku do warunków

przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawno-

-

ści technicznej

(np. pod ziemią, w warunkach terenowych, w warunkach leśnych , przy pracy na trzy zmiany,

mimo że nie działają ze swej istoty w ruchu ciągłym)

- przy zastosowaniu w tym okresie współczynników

nie wyższych niż 1 A,

3) dla

a) rurociągów podsadzkowych - przy zastosowaniu

współczynników nie wyższych niż 7,0,

b) odwiertów ropy naftowej i gazu ziemnego - przy

zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 5,0,

c) pomp tłoczących ciecze z zawiesinami, wodą morską, materiałami ściernymi, solanką i innymi żrącymi,

wentylatorów, urządzeń wentylacyjnych i klimatyzacyjnych, dmuchaw i ssaw - przy zastosowaniu

współczynników nie wyższych niż 4,0,

d) silników powietrznych - przy zastosowaniu współ­

czynników nie wyższych niż 2,5,

e) wykopów górniczych, sztolni, wyrobisk upadowych,

szybów i szybików - przy zastosowaniu współczyn­

ników nie wyższych niż 2,0,

f) rurociągów przemysłowych i rozdzielczych solanki

- przy zastosowaniu współczynników nie wyższych

niż 2,0,

g) maszyn i urządzeń grupy 4 do 6 poddanych szybkiemu postępowi technicznemu - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0.

Warunki uzasadniające stosowanie podwyższonych stawek

amortyzacyjnych oraz sposób ich ustalania określają objaś­

nienia do wykazu .

Poz. 130

7. W wypadku podwyższania lub obniżania podanych

w wykazie stawek amortyzacyjnych za pomocą współczyn­

ników określonych w ust. 2, 5 i 6 należy stosować jeden

współczynnik dla poszczególnych środków trwałych .

8. Jednostki dokonujące wyłącznie odpisów umorzeniowych do wyliczenia umorzenia, o którym mowa w § 5 ust.

1, nie stosują przepisów ust. 6.

§ 9. 1. Z zastrzeżeniem § 4 ust. 2 okres dokonywania

odpisów amortyzacyjnych od wartości firmy oraz kosztów

organizacji i zgromadzenia kapitału zakładowego nie może

przekroczyć 5 lat, a od pozostałych wartości niematerialnych

i prawnych -1 lat. Jednostki ustalają stawki amortyzacyjne

poszczególnych tytułów wartości niematerialnych i prawnych z góry w momencie rozpoczęcia dokonywania odpisów

amortyzacyj nych.

°

2. Odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych dokonuje się w równej wysokości, od

pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ujęto je w ewidencji księgowej jako składniki majątku

trwałego, do końca tego miesiąca, w którym następuje

zrównarfie wysokości umorzenia z ich wartością brutto.

3. Przepis § 7 ust. 4 stosuje się odpowiednio do korekty

odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych .

§ 10. 1. Jednostki mogą uznać za trwale nieczynne

środki trwałe, mające istotny wpływ na zdolność produkcyjną i poziom kosztów działalności gospodarczej, w wypadku

gdy przewidywane jest ich nieużytkowanie przez okres

dłuższy niż trzy kolejne miesiące. Nie uznaje się za trwale

3. Jednostki ustalają stawki amortyzacyjne dla środków

nowo wprowadzonych do użytkowania : używa­

nych, zmodernizowanych lub o przewidywanym okresie

użytkowania krótszym od okresu przyjęt~go za podstawę

stawki amortyzacyjnej ustalonej w wykazie, w sposób okreś­

lony w objaśnieniach do wykazu.

nieczynne środków trwałych użytkowanych sezonowo lub

nie użytkowanych na skutek remontów, utrzymywania w zapasie lub rezerwie. W okresie uznania środków trwałych za

trwale nieczynne nie dokonuje się od nich odpisów amortyzacyjnych.

4. Przepis ust. 3 nie dotyczy jednostek przekazujących

własne środki trwałe do użytkowania innym jednostkom na

podstawie umów najmu, dzierżawy i innych umów o podobnym charakterze.

trwałych, o których mowa w § 4 ust. 3 pkt 2-7.

5. Jednostki mogą podane w wykazie stawki amortyzacyjne maszyn, urządzeń i środków transportu użytkowa­

nych w warunkach lepszych od przeciętnych obniżać w tym

okresie przy zastosowaniu współczynników nie niższych niż

0,66.

według zasad stosowanych przed okresem uznania ich za

trwale nieczynne.

trwałych

6. Jednostki mogą podane w wykazie stawki amortyzacyjne dla maszyn i urządzeń o charakterze produkcyjnym

(grupy 3--6 i 8) oraz środków transportu (z wyjątkiem

samochodów osobowych) przyjętych do użytkowania po

dniu 1 stycznia 1991 r. podwyższać przy zastosowaniu

współczynników nie wyższych niż 2, a w przypadku ich

użytkowania w gminach o szczególnym zagrożeniu wysokim

bezrobociem strukturalnym, których wykaz ustala Rada Ministrów - nie wyższych niż 3. Tak ustalone stawki amortyzacyjne stosuje się do wartości brutto środków trwałych

w pierwszym roku ich -użytkowania, a w następnych latach

do ich wartości brutto, pomniejszonej o dotychczasowe

umorzenie, ustalonej na początek kolejnych lat ich użyt­

kowania . Począwszy od roku następującego po roku, w któ rym nastąpiło zrównanie rocznej kwoty amortyzacji obliczo nej przy zastosowaniu zasad przewidzianych w ust.

1 i w § 6 ust. 1 oraz zasady, o której mowa w niniejszym

ustępie, jednostki dokonują dalszych odpisów amortyzacyj nych według zasad określonych w ust. 1 i w § 6 ust. 1.

2. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do środków

3. Po upływie okresu trwałej nieczynności środków

trwałych jednostki dokonują odpisów amortyzacyjnych od

uznanych uprzednio za trwale nieczynne środków trwałych

§ 11. 1. Jednostki aktualizują wycenę własnych środ­

ków trwałych metodą szczegółową polegającą na przeliczeniu wykazanej w ewidencji księgowej wartości brutto oraz

wartości umorzenia poszczególnych środków trwałych.

2. Przeliczeń, o których mowa w ust. 1, dokonuje się

przy zastosowaniu wskaźników przeliczeniowych, uwzględ­

niających relacje poziomu cen środków trwałych wykazanych w ewidencji księgowej i poziomu cen przyjętego za

podstawę przeliczenia.

3. Jeżeli wyliczona przy zastosowaniu wskaźnika przeliczeniowego cena środka trwałego różni się więcej niż o 10%

od znanej jednostce aktualnej ceny, kosztorysu lub ceny

zapłaconej za nowy środek trwały o takim samym lub zbliżo­

nym przeznaczeniu i parametrach użytkowych, to przeliczenie

może nastąpić przy zastosowaniu tej ceny, z uwzględnieniem

kosztów dodatkowych, w szczególności transportu, montażu,

przy czym zastosowana cena wymaga odpowiedniego udokumentowania, np. protokołem własnym . Wartość umorzenia

środka trwałego ustala się wówczas w takiej proporcji do

zaktualizowanej wartości brutto, w jakiej pozostało umorzenie

do wartości brutto przed aktualizacją.

-

472 -

4. Wyniki aktualizacji wartości brutto i umorz.enia środ­

ków trwałych wprowadza się do ewidencji księgowej pod

datą jej przeprowadzenia, przy czym różnice między dotychczasową a zaktualizowaną wyceną wpływają na wysokość

funduszy zasadniczych lub kapitału zapasowego albo innego

o podobnym charakterze.

§ 12. 1. W razie zmiany formy prawnej przedsiębiorstw

państwowych i komunalnych, przedsiębiorstwa te aktualizują metodą szczegółową wycenę własnych środków trwałych

według stanu na dzień poprzedzający tę zmianę.

2. Aktualizacja, o której mowa w ust. 1, następuje przy

zastosowaniu aktualnych cen, kosztorysu, ceny zapłaconej

za nowy środek trwały o takim samym lub zbliżonym przeznaczeniu i parametrach, a w razie braku takich danych - na

podstawie ekspertyzy, przy wykorzystaniu ogłoszonych

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski"

wskaźników cen dóbr inwestycyjnych za ostatni miesiąc

kwartału poprzedzającego kwartał, w którym nastąpiło przekształcenie formy prawnej przedsiębiorstwa, o którym mowa

w ust. 1.

3. Przepisy § 11 stosuje się odpowiednio.

§ 13. 1. Jednostki mogą dokonać metodą szczegółową

aktualizacji wyceny środków trwałych według ich stanu na

dzień 1 stycznia 1992 r., pochodzących z zadań inwestycyjnych rozpoczętych przed dniem 1 stycznia 1991 r. i zakoń­

czonych w 1991 r., według aktualnych cen lub kosztorysów

na dzień 1 stycznia 1992 r. lub za pomocą współczynników

podanych w obwieszczeniu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego i Ministra Finansów z dnia 28 marca 1991 r.

w sprawie współczynników przeliczeniowych do aktualizacji

Poz. 130

wyceny wartości środków trwałych na dzień 1 stycznia

1991 r. (Monitor Polski Nr 12, poz. 82) .

2. Aktualizacji, o której mowa w ust. 1, dokonuje się

w terminie do dnia 30 czerwca 1992 r.

3. Jednostki, w wypadku, o którym mowa w ust. 1,

obliczają od dnia 1 stycznia 1992 r. odpisy amortyzacyjne od

wartości środków trwałych ustalonej w wyniku tej aktualiza-

cji.

§ 14. Jednostki dokonują aktualizacji wyceny środków

o której mowa w § 11, według stanu na dzień

trwałych,

1 stycznia 1993 r. w terminie do dnia 31 maja 1993 r.

§ 15. Jednostki i zakłady budżetowe oraz gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych, które do końca

1991 r. nie umarzały składników majątku trwałego, obliczą

i wprowadzą do ksiąg rachunkowych pod datą 1 stycznia

1992 r. umorzenie poszczególnych składników majątku

trwałego. Wartość tego umorzenia można ustalić jako sumę

umorzenia na dzień 1 stycznia 1991 r., wyliczonego przy

zastosowaniu przepisów obwieszczenia, wymienionego

w § 13 ust. 1, i umorzenia za rok 1991, obliczonego zgodnie

z zasadami i stawkami amortyzacyjnymi określonymi w niniejszym rozporządzeniu.

§ 16. Przepisy § 2 i 3 nie dotyczą wykazanego w ewidencji księgowej jednostek na dzień 31 grudnia 1991 r. stanu

środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

§ 17. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia z mocą od dnia 1 stycznia 1992 r.

Minister Finansów: A. Olechowski

Nr 30

Warszawa, dnia 7 kwietnia 1992 r.

TREŚĆ

Poz.

130 -

R o z p o R Z Ą D Z E N I A

Ministra Finansów z dnia 27 marca 1992 r. w sprawie składników majątkowych uznawanych za środki

trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, zasad i stawek ich amortyzacji oraz trybu i terminów

aktualizacji wyceny

131 -

środków

trwałych

.

469

Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 18 marca 1992 r. w sprawie wymagań, jakim powinny

odpowiadać osoby na stanowiskach kierowniczych w zakładach opieki zdrowotnej.

476

130

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 27 marca 1992 r.

w sprawie składników majątkowych uznawanych za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne,

zasad i stawek ich amortyzacji oraz trybu i terminów aktualizacji wyceny środków trwałych.

Na podstawie art. 15 ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego

1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz

o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania (Dz. U. Nr 21, poz. 86) zarządza się, co następuje

Załącznik do rozporządzenia Ministra Fi-

nansów z dnia 27 marca 1992 r. (poz.

130)

WYKAZ ROCZNYCH STAWEK AMORTYZACYJNYCH

Pozycja

Symbol*>

grupa,

podgrupa,

rodzaj

dalsze

szczeble

1

2

3

01

1

z wyjątkiem poz.

02 i 03

16

125, 169,198

02

03

04

05

06

2

z wyjątkiem

poz. 05

250, 251, 253,

254, 255, 256,

259, 28, 291,

293,297,01

3

z wyjątkiem

poz. 07

Nazwa środków trwałych

Stawka %

4

5

podziału

Budynki, w tym budynki hoteli miejskich i schronisk turystycznych

2,5

Budynki mieszkalne (z wyjątkiem rodzaju 166, 168 i 169)

Kioski, budki towarowe, domki kempingowe o konstrukcji

trwałej wzniesione na fundamencie trwałym , budynki zastępcze z pudeł wagonowych

Budowle

10,0

4,0

Budowle inżynieryjne wodne (z wyjątkiem rodzaju 250-5,

251-3 i 255-5), budowle sportowe, wieże przeciwpożarowe,

budowle oznakowania nawigacyjnego, pochylnie i slipy,

melioracje szczególowe

Kotły i maszyny energetyczne

2,5

5,0--6,0

*> Według Klasyfikacji rodzajowej środków trwałych, wydanej przez Główny Urząd Statystyczny.

1,5

-

2

07

323, 324, 325,

326, 343, 344,

349

4

z wyjątkiem

poz. 09-13

40,41

431

450

451

454,475

477

08

09

10

11

44,46,47

12

434

465

49

449

465

469

474

479

481,482

484

49

13

14

3

0,4

2

01,02

81

°

°

0,1,3,6

15

16

17

502

505

33

18

506

507

51

z wyjątkiem

poz. 20-24

510

511

1,2

2,3,4

20

21

22

23

511

518

512,513

514

Poz. 130

-

4

5

Silniki spalinowe na paliwo lekkie, ciężkie, gazowe, silniki

powietrzne, zespoły elektroenergetyczne polowe o napędzie

spalinowym, reaktory jądrowe

Maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania

10,0-12,5

8,5-10,0

Obrabiarki do metali skrawające

Filtry (prasy) błotniarki, cedzidła mechaniczne, piece do

przerobu surowców (z wyjątkiem rodzaju 450-50). piece do

przetwarzania paliw (z wyjątkiem rodzaju 451-0), piece do

wypalania tunelowe, aparaty bębnowe, suszarki komorowe

12,5-14,0

5,0-6,0

Odo 4

6 do 8

50

z wyjątkiem

poz. 15-18

501

19

473

0, 1

1

01 do 04

10 do 12

0,1,2,

3 do 6

8

Maszyny i urządzenia do przetłaczania i sprężania cieczy

i gazów, aparaty do wymiany ciepła (z wyjątkiem rodzaju 465

i 469-0). maszyny i aparaty do operacji i procesów materiało­

wych (z wyjątkiem rodzaju 474, 475, 477-0 do 4 i 6 do

8 i 479-0)

Zamykarki do słoi i do puszek, wymienniki przeponowe

rurowe pracujące jako chłodnice kwasu siarkowego, mikrokomputery 8- i 16-bitowe

Urządzenia dystrybucyjne do benzyny i olejów elektryczne

i przepływomierze składowe do paliw płynnych, wymienniki

płynów obiegowych przy produkcji sody, chłodnice odmulin

i prób kotłowych rozkładni gazu, kolumny nitracyjne i denitracyjne, odbieralnice hydrauliczne rozkładni gazu, aparaty i urządzeni~

do powierzchniowej obróbki metali sposobem chemicznym

i elektrochemicznym oraz sposobem cieplnym, urządzenia do

spawania i napawania łukowego w ochronie gazów oraz do

spawania i napawania plazmowego, przenośne wytwornice

acetylenu wysokiego ciśnienia i przenośne maszyny do cięcia

termicznego i metodami pokrewnymi, zgrzewarki oporowe i tarcicowe oraz przetwornice spawalnicze (spawarki wirujące),

urządzenia do metalizacji natryskowej, urządzenia do natryskiwania tworzywami sztucznymi, komputery (z wyjątkiem uję­

tych w poz. 12), samodzielne urządzenia do automatycznej

regulacji i sterowania procesami, roboty przemysłowe

Maszyny, urządzenia i aparaty przemysłu chemicznego

Aparaty szklane i porcelanowe oraz porcelanowe młyny

kulowe

Odgazowywacze

Piece prażalnicze fluidyzacyjne stosowane przy produkcji

kwasu siarkowego

Aparaty do rektyfikacji powietrza, maszyny, urządzenia i aparaty przemysłu rafineryjnego

Maszyny i urządzenia wiertnicze, górnicze, hutnicze, odlewnicze i torfiarskie oraz geodezyjno-kartograficzne

Maszyny i urządzenia wiertnicze

Maszyny górnicze, z wyłączeniem obudów zmechanizowanych

Obudowy zmechanizowane, aparaty i urządzenia do pomiarów i zabiegów geofizycznych, geodezYinych, fotogramet rycznych i kartograficznych (z wyjątkiem rodzaju 518-00, 2)

Maszyny i urządzenia do eksploatacji otworów wiertniczych,

maszyny i urządzenia do obróbki mechanicznej rud i węgla,

maszyny i urządzenia hutnicze, aglomerowni, wielkopiecowe, nożyce hutnicze do cięcia na gorąco, tabor hutniczy,

walcowniczy, maszyny i urządzenia hutnicze stalowni, inne

maszyny i urządzenia hutnicze

10,0-12,5

20,0

14,0-17,0

10,0-12,5

25,0

20,0

14,0-17,0

5,0-6,0

14,0-17,0

17,0-20,0

25,0

20,0

8,5-10,0

-

24

25

26

27

2

517

52

z wyjątkiem

poz. 26 i 27

520

523

525

529

524

31

8,81,

82

34, 40

-

Poz. 130

4

5

Maszyny i urządzenia torfiarskie

Maszyny do produkcji surowców mineralnych i wyrobów

z nich

10,0--12,5

12,5-14,0

Maszyny i urządzenia przemysłu kamieniarskiego, cementowego, autoklawy, maszyny do produkcji elementów z lastryka i kamienia sztucznego

7,0--8,5

3

O do 5

474

Piece do trampowania głowic "Hagera", piece do topienia

żużla wielkopiecowego i bazaltu

28

29

53

z wyjątkiem

poz. 29

535

31

54

z wyjątkiem

poz. 31

548

32

55

33

56

z wyjątkiem

poz. 34

561

568

30

34

35

Maszyny do wyrobów z metali i tworzyw sztucznych

0301,07,

111, 127, 7

O

6

36

57

z wyjątkiem

poz. 36 i 37

571

37

579

38

58

z wyjątk i em

poz. 39-42

580, 581

582

3

40

41

581

582

2, 31,4

115, 22

42

583

O, 1

39

43

44

45

59

6

z wyjątkiem

poz. 45-49

600, 601

623

641

648

657

660

30, 31 , 8

000,003,

01,02

7

70

Aparaty specjalne do wytwarzania kwasu wolframowego,

maszyny do redukcyjnych, próżniowych i specjalnych wytopów metali, do produkcji węglanów i past emulsyjnych,

urządzenia do produkcji półprzewodników

Maszyny do obróbki i przerobu drewna, wyrobów z drewna

oraz maszyny papiernicze i poligraficzne

25,0

10,0--12,5

17,0--20,0

10,0--12,5

Maszyny, urządzenia i aparaty do produkcji materiału zecerskiego

Maszyny włókiennicze i odzieżowe oraz do produkcji skóry

i wyrobów ze skóry

Maszyny, urządzenia i aparaty przemysłów rolnych

10,0--12,5

7,0--8,5

Maszyny, urządzenia i aparaty do produkcji wód gazowanych,

maszyny impregnacyjne, maszyny, urządzenia i aparaty przemysłu piekarniczego (z wyjątkiem rodzaju 568-40 do 48)

Maszyny, urządzenia i aparaty przemysłów spożywczych

12,5-14,0

10,0--12,5

Autoklawy do hydrolizy, neutralizatory stalowe, neutralizatory i hydrolizatory betonowe lub murowane

Destruktory, młynki młotkowe, maszyny i urządzenia do

przerobu odpadków zwierzęcych

Maszyny do robót ziemnych, budowlanych i drogowych

5,0--6,0

25,0

17,0--20,0

14,0--17,0

Maszyny do robót ziemnych i fundamentowych (z wyjątkiem

maszyny do robót budowlanych (z wyjątkiem rodzaju 581-2, 31 i 4), szczotki mechaniczne i osprzęt

roboczy do utrzymania dróg

Wibratory, zacieraczki do tynku i wibromłoty

Pojemniki do bitumu stalowe powyżej 20.000 I pojemności,

odśnieżarki o mocy silników powyżej 120 KM

Koparki i zwałowarki w kopalniach odkrywkowych węgla,

koparki w piaskowniach przemysłu węglowego

Maszyny rolnicze i gospodarki leśnej

Urządzenia techniczne

10,0--12,5

8,5-10,0

Zbiorniki naziemne z cegły betonowe i żelbetowe (z wyjątkiem

z wykładziną chemoodporną dla kwasu ponitracyjnego), urządzenia telefoniczne systemów nośnych na liniach wysokiego

napięcia i urządzenia telefonii na przewodach zawieszonych

pod przewodami wysokiego napięcia, wyciągi kopalniane,

towarowe kolejki linowe i dźwignice linowe, akumulatory

hydrauliczne, wagi wozowe, wagonowe i inne wbudowane

4,0--5,0

wibromłotów) ,

20,0

50,0

7,0--8,5

5, ~,0

-

46

47

48

49

50

3

2

Poz. 130

4

5

Urządzenia rozdzielcze i aparatura energii elektrycznej prze-

610 do 615

641

662

681

633,634

662

644

644

664

475 -

woźna, dźwigniki, wciągniki

5

O

0-4

70, 71, 72,

73, 77

i wciągarki przejezdne oraz

nieprzejezdne, kołowroty i wyciągi (z wyjątkiem rodzajów

641 -63, 70, 71, 84), projektory przenośne 16 mm i 35 mm,

kontenery

Baterie akumulatorów elektrycznych stałych (stacyjnych)

i przewoźnych, ekrany kinowe

Przenośniki zgrzebłowe ciężkie i lekkie w kopalniach węgla

Przenośniki w kopalniach i zakładach przetwórczych rud

i węgla, urządzenia do przeprowadzania badań technicznych, aparaty kontrolno-pomiarowe elektryczne i elektro niczne do mierzenia wielkości elektrycznych i nieelektrycznyc;h

Tabor szynowy i tabor pływający

14,0-17,0

20,0

50,0

17,0-20,0

6,0-7,0

z wyjątkiem

poz. 51-53

51

52

53

700-706

710 do 712

770

773

780-781

740,741

742, 744

782

743, 745

746, 747

748, 75, 76

7

01 do 03

10 do 14

13

1010

12,5--14,0

Pojazdy mechaniczne, szybowce

17,0-20,0

Samochody specjalne, trolejbusy i samochody ciężarowe

o napędzie elektrycznym, ciągniki, przyczepy i naczepy, tabor

konny, pozostały tabor bezszynowy

Inne nie wymienione maszyny, urządzenia i środki transportowe

Narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie

54

55

Drezyny i przyczepy do drezyn, lokomotywy akumulatorowe,

wozy kopalniane, kontenery pływające, wodoloty oraz łodzie

różnego typu, tabor lotniczy

8

12,5--14,0

12,5--17,0

17,0-20,0

z wyjątkiem

poz. 56--59

56

57

801

802

804

803

58

59

805

806,008

o

O

Elektroniczna aparatura kontrolno-pomiarowa do przeprowadzania badań laboratoryjnych, aparaty i sprzęt hydroi mechanoterapii, wyposażenie cyrków

Maszyny biurowe oraz dalekopisy do maszyn matematycznych

Wyposażenie teatrów, kin itp., instrumenty muzyczne

Kioski, budki, domki kempingowe, plantacje wikliny

20,0-25,0

12,5--14,0

8,5--10,0

10,0

Objaśnienia

1. W razie podwyższania lub obniżania stawek amortyzacyjnych podanych w wykazie za pomocą odpowiednich współczynników, mnoży się

właściwe dla danych środków trwałych stawki amortyzacyjne, ustalone w wykazie dla warunków normalnych, przez odpowiedni

współczynnik określony w § 8 ust. 2, 5 i 6 rozporządzenia.

2. Za pogorszone warunki użytkowania uważa się użytkowanie budynku lub budowli pod ciągłym działaniem wody, par wodnych,

znacznych drgań, nagłych zmian temperatury oraz innych czynników powodujących przyspieszenie zużycia obiektu .

Za złe warunki użytkowania uważa się użytkowanie budynku lub budowli pod ciągłym wpływem silnej agresji chemicznej, w razie gdy są

to obiekty, w których wytwarza się, stosuje w produkcji lub przechowuje agresywne środki chemiczne. Dotyczy to również wypadków

silnego działania na środek trwały agresywnych środków chemicznych rozproszonych w atmosferze, wodzie lub wydzielających się

w postaci oparów, których źródłem są inne obiekty znajdujące się w pobliżu .

3. Przez maszyny i urządzenia grupy 4-6 poddane szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 3 lit. g)

rozporządzenia, rozumie się maszyny, urządzenia i aparaturę, w których zastosowane są układy mikroprocesorowe lub systemy

komputerowe spełniające założone funkcje dzięki wykorzystaniu w nich naj nowszych zdobyczy techniki, a także pozostałą aparaturę

naukowo-badawczą i doświadczalno-produkcyjną.

4. Od środków trwałych używanych nowo wprowadzonych do użytkowania, zmodernizowanych w drodze inwestycji, a także o krótszym

przewidzianym okresie użytkowania od okresu przyjętego za podstawę ustalenia stawki amortyzacyjnej określonej w wykazie na skutek

ograniczenia zasobów złóż, czasu produkcji określonych produktów lub trwania kontraktu na wykonanie usług lub budowę obiektów za

granicą, jak również ograniczenia z góry okresu użytkowania , o których mowa w § 8 ust. 3 rozporządzenia , oblicza się stawki

amortyzacyjne

-

-

Poz. 130 i 131

1) gdy w ewidencji księgowej ujmuje się jedynie wartość brutto środka trwałego 100

według wzoru

S=o Es

2) gdy w ewidencji ks i ęgowej ujmuje się zarówno wartość brutto, jak i umorzenie środka trwałego -

według wzoru

S = W pl X 100

o

W p2 X Es

w których

So

- roczna stawka amortyzacyjna,

Es

- przewidywany okres użytkowania środka trwałego w latach,

W p!

nie umorzona część wartości brutto środka trwałego na dzień ustalenia stawki amortyzacyjnej,

W p2 - wartość brutto środka trwałego, dla którego ustala się stawkę amortyzacyjną ·

131

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 18 marca 1992 r.

w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać osoby na stanowiskach kierowniczych w zakładach opieki

zdrowotnej.

Na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia

1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz.

408) zarządza się , co następuje

§ 1. 1. Kierownikiem szpitala lub innego zakładu przeznaczonego dla osób potrzebujących całodobowych lub

całodziennych świadczeń zdrowotnych w odpowiednim

stałym pomieszczeniu oraz w zakładzie pomocy doraźnej

(pogotowia ratunkowego) powinien być lekarz mający prawo wykonywania zawodu w Rzeczypospolitej Polskiej i co

najmniej 5- letni staż pracy.

2. Kierownikiem szpitala może być również osoba mają­

ca wyższe wykształcenie i 2-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym pod warunkiem zatrudnienia na stanowisku

zastępcy kierownika lub na stanowisku odpowiedzialnym za

udzielanie świadczeń zdrowotnych osoby posiadającej kwalifikacje i uprawnienia określone w ust. 1.

§ 2. Ordynatorem oddziału szpitala powinien być lekarz

mający

prawo wykonywania zawodu w Rzeczypospolitej

Polskiej, mający tytuł specjalisty w odpowiedniej dziedzinie

medycyny i posiadający co najmniej 8-letni staż pracy.

§ 3. Kierownikiem przychodni lekarskiej (ośrodka zdrowia) powinien być lekarz lub lekarz dentysta mający prawo

wykonywania zawodu w Rzeczypospolitej Polskiej i co

najmniej 5-letni staż pracy.

§ 4. Kierownikiem pracowni diagnostycznej prowadzą­

cej działalność w dziedzinie analityki medycznej lub bakteriologicznej powinien być lekarz, magister farmacji, magister

analityki medycznej, magister biologii lub magister chemii,

mający tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny, uzyskany na zasadach określonych odrębnymi przepisami, oraz co

najmniej 5- letni staż pracy.

§ 5. Kierownikiem pracowni diagnostycznej w dziedzinie medycyny nuklearnej, radiologii i ultrasonografii i innych

podobnych metod diagnostyki powinien być lekarz odpowiadający wymaganiom określonym w § 1 ust. 1 oraz mający

tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny.

§ 6. Kierownikiem zakładu rehabilitacji ruchowej powinien być lekarz odpowiadający wymaganiom określonym

w § 1 ust. 1 bądź magister wychowania fizycznego, który

posiada uprawnienia do wykonywania zawodu fizjoterapeuty, określone odrębnymi przepisami.

§ 7. Kierownikiem pracowni protetyki stomatologicznej

i ordodoncji powinien być lekarz dentysta odpowiadający

wymaganiom określonym w § 1 ust. 1 bądź technik dentystyczny wykonujący zawód co najmniej przez 5 lat.

§ 8. Kierownikiem zakładu udzielającego świadczeń

w zakresie zdrowia psychicznego powinien być lekarz odpowiadający wymaganiom określonym w § 1 ust. 1, mający

tytuł specjalisty w dziedzinie psychiatrii, bądź magister psychologii, mający tytuł specjalisty w dziedzinie psychologii

klinicznej, uzyskany na zasadach określonych odrębnymi

przepisami, oraz co najmniej 5-letni staż pracy.

§ 9. Wymagania określone w § 4--7 dotyczą również

kierowników pracowni i zakładów będących komórkami

organizacyjnymi zakładu opieki zdrowotnej.

§ 10. Przepisy rozporządzenia nie naruszają odrębnych

przepisów określających szczegółowe wymagania kwalifikacyjne na kierownicze stanowiska w publicznych zakładach

opieki zdrowotnej.

§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14

dni od dnia ogłoszenia.

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej: M. Miśkiewicz

Wydawca: Urząd Rady Ministrów

Redakcja: Biuro Prawne, 00-583 Warszawa, Al. Ujazdowskie 1/ 3, P-29.

Organizacja druku i kolportaż: Wydział Wydawnictw, 00-979 Warszawa, ul. Powsińska 69/ 71 , P- 1,

tel. 42-14-78 i 694-67 -50, teleks 825944 WW.

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zakładach Graficznych "Tamka", Zakład nr 1, Warszawa, ul. Tamka 3.

Zam. 2711 -1300-92.

PL ISSN 0867-3411

Cena 1200 zł