Umowa międzynarodowa Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Danii w sprawie popierania i wzajemnej ochrony inwestycji, podpisana w Kopenhadze dnia 1 maja 1990 r.

Nr 28

Warszawa, dnia 1 kwietnia 1992 r.

TREŚĆ

Poz.

U MOWY MIĘDZYNARODOWE

122 -

Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Danii w sprawie popierania

i wzajemnej ochrony inwestycji, podpisana w Kopenhadze dn ia 1 maja 1990 r. .

123 -

Oświadczenie rządowe z dnia 28 stycznia 1992 r. w sprawie wejścia w życie Umowy między Rządem

Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Danii w sprawie popierania i wzajemnej ochrony

124 -

125 -

126 -

127 -

433

inwestycji, podpisanej w Kopenhadze dnia 1 maja 1990 r. .

437

Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Państwa Izrael w sprawie unikania

podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków

od dochodu , podpisana w Jerozol imie dnia 22 maja 1991 r. .

437

Oświadczenie rządowe z dnia 15 stycznia 1992 r. w sprawie w ejścia w życie Umowy między Rządem

Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Państwa Izrael w sprawie un ikania podwójnego opodatkowania

i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej

w Jerozolimie dnia 22 maja 1991 r. .

446

Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei w sprawie unikania

podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków

od dochodu, podpisana w Seulu dnia 21 czerwca 1991 r.

447

Oświadczenie rządowe z dnia 23 stycznia 1992 r. w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych

Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Kore i w sprawie unikania

podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków

od dochodu, podpisanej w Seulu dnia 21 czerwca 1991 r. .

456

122

UMOWA

między Rządem

Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Danii w sprawie popierania

ochrony inwestycji.

wzajemnej

podpisana w Kopenhadze dnia 1 maja 1990 r.

W imieniu Rzeczypospol itej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

I W dniu 1 maja 1990 r. została podpisana w Kopenhadze Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem

Królestwa Danii w sprawie popierania i wzajemnej ochrony inwestycji w następującym brzmieniu

UMOWA

między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem

Królestwa Danii w sprawie popierania i wzajemnej

ochrony inwestycji

prywatnymi przedsiębiorstwami w obu Państwach , mającej

na celu pobudzenie do wydajnego wykorzystania zasobów,

uznając , że sprawiedliwe i właściwe traktowan ie inwes tycji na zasadzie wzajemności będzie służyło temu celowi ,

uzgodniły , co następuje

Preambuła

Rząd Rzeczypospol itej Polskiej

i Rząd Królestwa Danii,

dążąc do stworzenia korzystnych warunków dla inwes tycji w obu Państwach i do pogłębienia współpracy między

Artykuł 1

Definicje

W rozumieniu niniejszej umowy

(1) (a) Określenie " inwestycja " oznacza wszel kie mienie zainwestowane zgodnie z ustawodawstwem Umaw i ają -

-

Poz. 122

cej się Strony, przyjmującej inwestycje na swoim terytorium,

a w szczególności

(i) ruchomości i nieruchomości oraz wszelkie inri'e prawa

rzeczowe, takie jak hipoteka, prawo zatrzymania lub

zastaw,

(ii)

udziały , akcje i obligacje w spółce oraz wszelkie inne

formy uczestnictwa w spółkach,

(iii) roszczenia pieniężne lub inne prawa odnoszące się do

Artykuł 2

Popieranie inwestycji

Każda Umawiająca się Strona będzie popierać na swoim

terytorium inwestycje dokonane przez inwestorów drugiej

Umawiającej się Strony, tworzyć korzystne warunki dla

inwestorów drugiej Umawiającej się Strony do inwestowania i będzie dopuszczać takie inwestycje zgodnie ze swoim

ustawodawstwem.

świadczeń mających wartość finansową,

(iv) prawa własności przemysłowej i intelektualnej, technologie, znaki handlowe, goodwill, know-how oraz wszelkie inne zbliżone prawa,

(v) koncesje gospodarcze mające wartość finansową, które

są wymagane dla prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z prawem odnośnej Umawiającej się Strony i są przyznane przez prawo, decyzję administracyjną

lub umowę, włączając koncesje na poszukiwanie, uprawę, wydobywanie czy eksploatację zasobów naturalnych.

(b) Powyższe określenie będzie się odnosiło do

wszystkich inwestycji w spółkach dokonanych w celu ustanowienia trwałych stosunków gospodarczych między inwestorem a spółką i dających inwestorowi możliwość wywierania istotnego wpływu na zarządzanie odnośną spółką.

Wszelkie zmiany formy zainwestowanego mienia nie mają

wpływu na charakter inwestycji w rozumieniu niniejszej

umowy.

(2) Określenie "przychody" oznacza sumy uzyskiwane

z inwestycji, włączając w to w szczególności, choć nie

wyłącznie : zysk, odsetki, dochody z kapitału, dywidendy,

należności licencyjne lub opłaty. Sumy te, a w wypadku

ponownego zainwestowania sumy uzyskane z tej ponownej

inwestycji, będą korzystały z takiej samej ochrony jak inwestycja .

Artykuł 3

Ochrona inwestycji

(1) Inwestycje inwestorów każdej Umawiającej się

Strony będą zawsze traktowane właściwie i sprawiedliwie

oraz będą korzystały z pełnej ochrony i bezpieczeństwa na

terytorium drugiej Umawiającej się Strony. Żadna Umawiają­

ca się Strona nie będzie w żaden sposób utrudniać w nieuzasadniony lub dyskryminacyjny sposób zarządzania, utrzymania, wykorzystania, osiągania korzyści lub rozporządzania

inwestycjami na swoim terytorium przez inwestorów drugiej

Umawiającej się Strony. Każda z Umawiających się Stron

wywiązywać się będzie ze wszelkich zobowiązań, których się

podjęła w stosunku 'do inwestycji inwestorów drugiej Umawiającej się Strony.

(2) Żadna Umawiająca się Strona nie będzie na swoim

terytorium traktować inwestycji dokonanych przez inwestorów drugiej Umawiającej się Strony lub przychodów

z takich inwestycji mniej korzystnie niż inwestycji lub przychodów swoich własnych inwestorów lub inwestycji czy

przychodów inwestorów państwa trzeciego.

(3) Żadna Umawiająca się Strona nie będzie na swoim

terytorium traktować inwestorów drugiej Umawiającej się

Strony, odnośnie do zarządzania, utrzymania, wykorzystania,

osiągania korzyści lub rozporządzania ich inwestycjami lub

przychodami, mniej korzystnie niż swoich własnych inwestorów lub inwestorów państwa trzeciego.

Artykuł 4

(3)

Określenie "inwestor" oznacza,

w odniesieniu do

Odszkodowanie za straty

każdej Umawiającej się Strony

(a) osoby fizyczne, posiadające obywatelstwo tej Umawiającej się Strony,

(b) spółki, korporacje, firmy lub stowarzyszenia zarejestrowane lub utworzone zgodnie z obowiązującym

prawem tej Umawiającej się Strony, z siedzibą na jej

terytorium.

(4) Określenie "terytorium" oznacza w odniesieniu do

Strony terytorium podlegające jej

zwierzchnictwu oraz morze i obszary podwodne, nad którymi

Umawiająca się Strona sprawuje, zgodnie z prawem między­

narodowym, suwerenne prawa lub jurysdykcję. Z zastrzeże­

niem artykułu 12 niniejsza umowa nie będzie miała zastosowania do Wysp Owczych i Grenlandii.

każdej Umawiającej się

(5) Określenie "Umawiająca się Strona" oznacza w za leżności od kontekstu Rzeczpospolitą Polską lub Królestwo

Danii.

(6) Określenie "bez zwłoki" uważa się za spełnione,

jeśli transfer jest dokonany w ciągu okresu normalnie wymaganego przez międzynarodowy zwyczaj finansowy, w każ­

dym razie nie później niż w ciągu trzech miesięcy.

(1) Inwestorom jednej Umawiającej się Strony, których

inwestycje na terytorium drugiej Umawiającej się Strony

doznały uszczerbku z powodu wojny lub innego konfliktu

zbrojnego, rewolucji, stanu wyjątkowego, rewolty, powstania lub buntu na terytorium drugiej Umawiającej się Strony,

będzie przyznane przez tę drugą Umawiającą się Stronę

odnośnie do odtworzenia, odszkodowania, kompensaty lub

innego uregulowania traktowanie nie mniej korzystne niż to,

które druga Umawiająca się Strona przyzna inwestorom

własnym lub inwestorom państwa trzeciego . Traktowanie

takie powinno być również przyznane inwestorom każdej

Umawiającej się Strony, którzy w jakiejkolwiek sytuacj i wyżej

opisanej doznali uszczerbku na terytorium drugiej Umawiają­

cej się Strony w rezultacie

(a) zarekwirowania ich

własności

przez jej

siły

lub

władze;

(b) zniszczenia ich własności przez jej siły lub władze,

które nie było spowodowane akcją bojową.

(2) Ewentualne płatności, wynikające z jakiegokolwiek

postanowienia niniejszego artykułu, będą dokonane bez

zwłoki i będą podlegały wolnemu transferowi w walucie

wymienialnej, włącznie odsetkami liczonymi do dnia płat­

z

ności.

435 -

Artykuł 5

Wywłaszczenie

(1) Inwestycje dokonane przez inwestorów jednej Umai wywłaszczeniu ani nie będą poddane środkom wywołującym

skutki równoznaczne nacjonalizacji lub wywłaszczeniu (zwane dalej "wywłaszczeniem") na terytorium drugiej Umawiają­

cej się Strony, chyba że nastąpi to w interesie publicznym

odnoszącym się do wewnętrznych potrzeb wywłaszczającej

Umawiającej się Strony, na zasadzie niedyskryminacji oraz za

niezwłocznym, właściwym i efektywnym odszkodowaniem.

Odszkodowanie takie będzie odpowiadało wartości wywłasz­

czanej inwestycji bezpośrednio przed wywłaszczeniem lub

gdy zagrożenie wywłaszczeniem stało się publicznie wiadome, będzie ono wypłacone bez zwłoki oraz będzie zawierać

odsetki według stawki LlBOR liczonej dla właściwej waluty

do daty płatności, będzie efektywnie wykonalne oraz będzie

podlegało wolnemu transferowi. Inwestorowi będzie przysługiwało uprawnienie do niezwłocznego zbadania legalności

środka podjętego przeciwko inwestycji oraz ustalenia wartości

zgodnie z zasadami określonymi w tym paragrafie we właś­

ciwym trybie prawnym na terytorium Umawiającej się Strony

wiającej się Strony nie będą podlegały nacjonalizacji

dokonującej wywłaszczenia .

(2) W razie wywłaszczenia przez Umawiającą się Stronę

mienia spółki, która została zarejestrowana lub utworzona

zgodnie z obowiązującym prawem na jakiejkolwiek części jej

terytorium i w której inwestorzy drugiej Umawiającej się Strony

posiadają udziały lub obligacje, przyjmuje się, że postanowienia

paragrafu (1) niniejszego artykułu mają zastosowanie w stopniu niezbędnym do zagwarantowania niezwłocznego, właś­

ciwego, efektywnego odszkodowania odnośnie do ich inwestycji właścicielom tych udziałów lub obligacji.

Artykuł 6

Repatriacja i transfer kapitału i przychodów

(1) Każda Umawiająca się Strona zezwoli, w zakresie

dopuszczonym przez prawo i zgodnie z jej ustawodawstwem, na transfer

(a) zainwestowanego kapitału lub wpływów z całkowi­

tej lub częściowej likwidacji lub podziału inwestycji;

(b) zrealizowanych przychodów;

(c) płatności dokonanych w celu spłaty kredytów zaciągniętych na inwestycję i należnych odsetek;

(d) odpowiedniej części wynagrodzenia obywateli zatrudnionych w inwestycji dokonanej na terytorium

drugiej Umawiającej się Strony.

(2) Transfery waluty stosownie do artykułu 4, 5 i paragrafu (1) niniejszego artykułu będą dokonywane w walucie

wymienialnej, w której dokonano inwestycji, lub w jakiejkolwiek walucie wymienialnej uzgodnionej z inwestorem, po

oficjalnym kursie wymiany obowiązującym w dniu transferu.

(3) Umawiające się Strony przyznają transferom, o których mowa w paragrafie (1) niniejszego artykułu, traktowanie nie mniej korzystne niż przyznane transferom pochodzą ­

cym z inwestycji dokonanych przez inwestorów z państwa

trzeciego.

(4) W zakresie, w jakim przychód z inwestycji duńskiego

inwestora na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest realizowny w walucie niewymienialnej, w razie udzielenia przez

Poz. 122

właściwe władze polskie według ich uznania wcześniejszego

zezwolenia, Narodowy Bank Polski dostarczy ekwiwalentną

kwotę w walucie wymienialnej, wymaganą do dokonania

transferu takiego przychodu, w zamian za płatność w tej

samej walucie niewylnienialnej.

(5) Transfery, o których mowa w paragrafach (1) i (4)

niniejszego artykułu, będą realizowane bez zbędnej zwłoki i,

w każdym razie, w ciągu okresu nie przekraczającego miesią­

ca od daty, w której złożono wniosek o dokonanie transferu.

Artykuł 7

Wyłączenia

Postanowienia niniejszej umowy odnoszące się do przyznania traktowania nie mniej korzystnego niż inwestorom

każdej Umawiającej się Strony lub jakiegokolwiek państwa

trzeciego nie będą interpretowane jako zobowiązujące jedną

Umawfającą się Stronę do przyznania inwestorom drugiej

Umawiającej się Strony korzyści dotyczących traktowania ,

preferencji lub przywilejów, wynikających z

(a) jakiejkolwiek istniejącej albo przyszłej unii celnej,

organizacji wzajemnej pomocy gospodarczej, regionalnej organizacji gospodarczej lub podobnej umowy międzynarodowej, której jedna z Umawiających

się Stron jest lub może stać się stroną , lub

(b) jakiejkolwiek międzynarodowej umowy lub porozumienia dotyczącego w całości lub głównie opodatkowania .

Artykuł 8

Spory między Umawiającymi się Stronami

(1) Spory między Umawiającymi się Stronami, dotyczą­

ce interpretacji i stosowania niniejszej umowy, powinny być,

w miarę możliwości, rozstrzygane poprzez negocjacje między

Umawiającymi się Stronami.

(2) Jeżeli taki spór nie może być rozstrzygnięty w ciągu

sześciu miesięcy od rozpoczęcia negocjacji, zostanie on, na

żądanie którejkolwiek Umawiającej się Strony, przedłożony

do rozstrzygnięcia trybunałowi arbitrażowemu .

(3) Taki trybunał arbitrażowy będzie powoływany dla

każdej indywidualnej sprawy w następujący sposób: W ciągu

trzech miesięcy od otrzymania wniosku arbitrażowego każda

Umawiająca się Strona wyznaczy jednego członka trybunału .

Ci dwaj członkowie wybiorą następnie obywatela państwa

trzeciego, który po zaaprobowaniu przez Umawiające się

Strony zostanie mianowany przewodniczącym trybunału .

Przewodniczący zostanie wyznaczony w ciągu trzech miesięcy od daty wyznaczenia pozostałych dwóch członków .

(4) Jeżeli w wymienionych terminach nie zostaną dokonane niezbędne nominacje, każda Umawiająca się Strona

może, w przypadku braku innego uzgodnienia, zwrócić się do

Przewodniczącego Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości o dokonanie wszelkich niezbędnych nominacji .

Jeżeli Przewodniczący jest obywatelem którejkolwiek Uma wiającej się Strony lub jeżeli z innych przyczyn nie może

spełnić funkcji, do dokonania niezbędnych nominacji zostanie zaproszony wiceprzewodniczący. Jeżeli wiceprzewodniczący jest obywatelem którejkolwiek Umawiającej się

Strony lub jeżeli on również nie może spełnić powyższej

funkcji, do dokonania niezbędnych nominacji zostanie za-

-

proszony najstarszy rangą członek Mięązynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, który nie jest obywatelem żadnej

Umawiającej się Strony.

(5) Trybunał arbitrażowy będzie stosował postanowienia niniejszej umowy, innych umów zawartych między Umawiającymi się Stronami oraz normy proceduralne wymagane

w prawie międzynarodowym . Orzeka on większością gło­

sów. Orzeczenie jest ostateczne i wiążące dla obu Umawiają­

cych się Stron. Na żądanie którejkolwiek Umawiającej się

Strony trybunał sporządza uzasadnienie orzeczenia. Trybunał

arbitrażowy ustala swój tryb postępowania.

(6) Każda Umawiająca się Strona ponosi koszty udziału

wyznaczonego przez siebie arbitra i swojego zastępstwa

pocesowego w postępowaniu arbitrażowym. Koszt udziału

przewodniczącego i pozostałe koszty ponoszą Umawiające

się Strony w częściach równych. Trybunał arbitrażowy może

jednak w orzeczeniu ustalić większy udział w kosztach jednej

z Umawiających się Stron i orzeczenie to będzie wiążące dla

obu Umawiających się Stron.

Artykuł 9

Spory między Umawiającą się Stroną a inwestorem

(1) Każdy spór, mogący powstać między inwestorem

jednej Umawiającej się Strony a drugą Umawiającą się

Stroną w związku z inwestycją dokonaną na terytorium tej

drugiej Umawiającej się Strony, będzie przedmiotem negocjacji między stronami sporu.

(2) Spory między inwestorem jednej Umawiającej się

Strony a drugą Umawiającą się Stroną, dotyczące zobowiązania tej drugiej Strony wynikającego z artykułów 5 i 6

niniejszej umowy odnośnie do inwestycji pierwszego, które nie zostały polubownie rozstrzygnięte w ciągu trzech

miesięcy od pisemnego zawiadomienia o roszczeniu, mogą

być, na żądanie każdej strony sporu, poddane rozstrzygnięciu

(a)

Międzynarodowego Centrum dla Rozstrzygania

Sporów Inwestycyjnych (zwanego dalej "Centrum") w celu pojednania lub arbitrażu zgodnie

z Konwencją o rozstrzyganiu sporów inwestycyjnych pomiędzy państwami a obywatelami państw,

wyłożonej do podpisu w Waszyngtonie 18 marca

1965 r., jeżeli obie Umawiające się Strony zostaną

stronami tej konwencji, lub

(b) międzynarodowego arbitra lub trybunału arbitrażo­

wego ad hoc, który będzie utworzony na podstawie

umowy między stronami sporu.

Jeśli po okresie trzech miesięcy od pisemnego zawiadomienia o roszczeniu nie osiągnięto porozumienia odnośnie do

alternatywnej procedury, strony sporu będą zobowiązane do

poddania go arbitrażowi według Reguł arbitrażowych Komisji Organizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw Między­

narodowego Prawa Handlowego, obowiązujących w tym

czasie. Strony sporu mogą w formie pisemnej zmodyfikować

te reguły.

(3) W przypadku powstania sporu nie objętego paragrafem 2 niniejszego artykułu, który powstał między jedną

Umawiającą się Stroną a inwestorem drugiej Umawiającej

się Strony, dotyczącego inwestycji tego drugiego na terytorium pierwszej, zostanie on, na podstawie umowy między

obu stronami sporu, pod-:':any rozstrzygnięciu trybunału arbitrażowego.

Poz. 122

(4) Niezależnie od postanowień paragrafów (2) i (3)

niniejszego artykułu, dotyczących poddania sporu arbitrażo­

wi, inwestorowi przysługiwać będzie prawo wyboru procedury pojednawczej przed poddaniem sporu pod rozstrzygnięcie arbitrażu .

Artykuł 10

Subrogacja

(1) Jeżeli Umawiająca się Strona dokona na rzecz jej

własnych inwestorów płatności z tytułu gwarancj i udzielonej

w odniesieniu do inwestycji na terytorium drugiej Umawiają­

cej się Strony, druga Umawiająca się Strona uzna

(a) przeniesienie, zarówno wynikające z mocy prawa

jak i kontraktu zawartego w tym państwie, każdego

prawa lub roszczenia tego inwestora w stosunku do

pierwszej Umawiającej się Strony, jak również

(b) że pierwsza Umawiająca się Strona jest uprawniona z tytułu subrogacji do korzystania z praw i dochodzenia roszczeń inwestora oraz przejmie zobowiązania dotyczące inwestycji, włączając podatki

lub inne ciężary publiczne należne od inwesto rów.

(2) W razie gdy Umawiająca się Strona, która dokonała

płatności na rzecz swoich inwestorów, przejmuje wszystkie

prawa i roszczenia inwestora, inwestor nie może wykonywać

tych praw i roszczeń wobec drugiej Umawiającej się Strony,

chyba że jest do tego upoważniony w imieniu drugiej

Umawiającej się Strony.

Artykuł 11

Zakres stosowania umowy

Postanowienia niniejszej umowy stosuje się do inwestycji dokonanych przez inwestorów jednej Umawiającej się

Strony na terytorium drugiej Umawiającej się Strony po dniu

26 maja 1976 r.

Artykuł 12

Poprawki

W chwili wejścia w życie niniejszej umowy lub w każ­

dym późniejszym terminie postanowienia niniejszej umowy

mogą być poprawione w taki sposób, w jaki to zostanie

uzgodnione między Umawiającymi się Stronami. Takie poprawki wejdą w życie, gdy Umawiające się Strony notyfikują

sobie wzajemnie, że konstytucyjne wymogi dotyczące wejś­

cia w życie tych poprawek zostały spełnione .

Artykuł 13

Konsultacje

(1) Przedstawiciele Umawiających się Stron będą w razie potrzeby spotykać się w celu oceny stanu realizacji

niniejszej umowy. Spotkania odbywać się będą na wniosek

jednej z Umawiających się Stron w miejscu i czasie uzgodnionym w drodze dyplomatycznej.

(2) Niezależnie od postanowienia paragrafu (1) niniejszego artykułu w okresie pięciu lat od wejścia w życie

niniejszej umowy odbędą się konsultacje w celu oceny

możliwości rozszerzenia zakresu artykułu 9 paragraf (2) .

-

437

Artykuł 14

Wejście w życie

Umowa niniejsza wejdzie w życie po upływie trzydziestu

dni od dnia, w którym Rządy Umawiających się Stron

notyfikują sobie wzajemnie, że konstytucyjne wymogi dotyczące wejścia jej w życie zostały spełnione.

Artykuł 15

Czas obowiązywania i wypowiedzenie

(1) Umowa niniejsza zawarta jest na okres piętnastu lat;

po tym okresie pozostanie nadal w mocy, chyba że zostanie

wypowiedziana przez jedną ze stron w drodze pisemnej

notyfikacji; w takim przypadku utraci ona moc po upływie

jednego roku od dnia otrzymania wypowiedzenia przez

drugą Umawiającą się Stronę·

(2) W odniesieniu do inwestycji dokonanych przed

datą wygaśnięcia niniejszej umowy postanowienia artykułów od 1 do 14 pozostają w mocy na dalszy okres dziesięciu

lat od tej daty.

Na dowód czego niżej podpisani, należycie upełnomoc­

nieni przez swoje Rządy, podpisali niniejszą umowę ·

Sporządzono w Kopenhadze dnia 1 maja 1990 r.

w dwóch egzemplarzach, każdy w językach: polskim, duńs­

kim i angielskim, przy czym wszystkie teksty posiadają

jednakową moc. W razie rozbieżności przy ich interpretacji

tekst angielski uważany będzie za rozstrzygający .

Z upoważnienia

Z upoważnienia

Rządu

Rządu

Rzeczypospolitej Polskiej

A. Wójcik

Królestwa Danii

Uffe EI/eman-Jensen

Po zaznajomieniu się z powyższą umową w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam , że

-

została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w

-

jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona,

-

będzie niezmiennie zachowywana.

niej zawartych,

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej .

Dano w Warszawie dnia 24 sierpnia 1990 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: W. Jaruzelski

L. S.

Minister Spraw Zagranicznych: wz. J. Makarczyk

123

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 28 stycznia 1992 r.

w sprawie wejścia w życie Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Danii

w sprawie popierania i wzajemnej ochrony inwestycji, podpisanej w Kopenhadze dnia 1 maja 1990 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie

z artykułem 14 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej

Polskiej a Rządem Królestwa Danii w sprawie popierania

i wzajemnej ochrony inwestycji, podpisanej w Kopenhadze

dnia 1 maja 1990 r., dokonane zostały przewidziane w tym

artykule notyfikacje i w związku z tym powyższa umowa

weszła w życie dnia 13 października 1990 r.

Minister Spraw Zagranicznych: w z. J. Makarczyk

124

UMOWA

między

Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Państwa Izrael w sprawie unikania podwójnego

opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu,

podpisana w Jerozolimie dnia 22 maja 1991 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 22 maja 1991 r. w Jerozolimie podpisana została Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem

Państwa Izrael w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie

podatków od dochodu w następującym brzmieniu

.