Ustawa z dnia 22 lutego 1991 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

W ustawie z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

(Dz. U. Nr 24, poz. 110 i z 1982 r. Nr 31, poz. 215) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 w ust. 3 wyrazy „rozpoczęte 100 zł” zastępuje się wyrazami „rozpoczęte 1000 zł”;

2)

w art. 8

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Gmina oraz związek gmin nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych, chyba że sprawa

dotyczy prowadzonej przez nie działalności gospodarczej.

”

;

3)

art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

Nie pobiera się opłat sądowych od

1)

wniosku o zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz od zażalenia na

postanowienia w tym przedmiocie,

2)

wniosku o zabezpieczenie powództwa lub roszczenia w postępowaniu nieprocesowym - zgłoszonego

w piśmie rozpoczynającym postępowanie lub w toku postępowania,

3)

wniosku będącego podstawą wszczęcia przez sąd opiekuńczy postępowania z urzędu oraz

od pism składanych sądowi opiekuńczemu w wykonaniu obowiązku wynikającego z ustawy

albo nałożonego przez ten sąd,

4)

wniosku o przyjęcie oświadczenia o uznanie dziecka, o nadanie dziecku nazwiska oraz

o przysposobienie dziecka,

5)

wniosku o przesłuchanie świadka testamentu ustnego, o otwarcie i ogłoszenie testamentu

oraz o zwolnienie z obowiązków wykonawcy testamentu, 6) wniosku o uznanie za zmarłego

lub stwierdzenie zgonu osób, których zaginięcie pozostaje w związku z wojną rozpoczętą

w dniu 1 września 1939 r., oraz o uchylenie postanowienia orzekającego uznanie za

zmarłego lub stwierdzenie zgonu.

”

;

4)

w art. 11 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do opłat sądowych, których nie miała obowiązku uiścić

gmina oraz związek gmin.

”

;

5)

w art. 16 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Zażalenie oczywiście uzasadnione, wniesione na zarządzenie przewodniczącego o zwrocie

pisma lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środka zaskarżenia, wolne jest od opłaty

sądowej.

”

;

6)

w art. 17 po dwukrotnie użytych wyrazach „adwokata” dodaje się wyrazy „lub radcę prawnego”;

7)

art. 26 otrzymuje brzmienie

„

Art. 26.

Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnego tysiąca złotych.

”

;

8)

w art. 31 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W orzeczeniu kończącym sprawę w pierwszej instancji sąd ustala sumę wpisu ostatecznego

w sprawach o prawa niemajątkowe, mając na względzie stan majątkowy strony obciążonej

kosztami oraz rodzaj sprawy i stopień jej zawiłości, a w sprawach o prawa majątkowe

- zależnie od wartości przedmiotu sprawy ustalonej w toku postępowania.

”

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Nie pobiera się opłat sądowych od

1)

wniosku o zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz od zażalenia na

postanowienia w tym przedmiocie,

2)

wniosku o zabezpieczenie powództwa lub roszczenia w postępowaniu nieprocesowym - zgłoszonego

w piśmie rozpoczynającym postępowanie lub w toku postępowania,

3)

wniosku będącego podstawą wszczęcia przez sąd opiekuńczy postępowania z urzędu oraz

od pism składanych sądowi opiekuńczemu w wykonaniu obowiązku wynikającego z ustawy

albo nałożonego przez ten sąd,

4)

wniosku o przyjęcie oświadczenia o uznanie dziecka, o nadanie dziecku nazwiska oraz

o przysposobienie dziecka,

5)

wniosku o przesłuchanie świadka testamentu ustnego, o otwarcie i ogłoszenie testamentu

oraz o zwolnienie z obowiązków wykonawcy testamentu, 6) wniosku o uznanie za zmarłego

lub stwierdzenie zgonu osób, których zaginięcie pozostaje w związku z wojną rozpoczętą

w dniu 1 września 1939 r., oraz o uchylenie postanowienia orzekającego uznanie za

zmarłego lub stwierdzenie zgonu.

Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnego tysiąca złotych.