Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 1991 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

§ 1. 1. Osoby wykonujące pozarolniczą działalność go spodarczą (wytwórczą , usługową , handlową i budowlaną).

a także działalność w zakresie wolnych zawodów, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i roz chodów, zwaną dalej " księgą" , według wzoru ustalonego

w załączniku do rozporządzenia .

2. Obowiązek prowadzenia księgi dotyczy również

osób

1) wykonujących działalność na podstawie umów agencyjnych i umów na warunkach zlecenia, zawartych na

podstawie odrębnych przepisów,

2) prowadzących działy specjalne produkcji rolnej. jeżeli

osoby te zgłosiły zamiar prowadzenia tych ksiąg.

3. Obowiązek prowadzenia księgi nie dotyczy osób,

które

1) prowadzą księgi rachunkowe (handlowe) ,

2) opłacają podatki obrotowy i dochodowy lub tylko dochodowy w formach zryczałtowanych,

3) wykonują przewóz osób i towarów taborem konnym,

4) wykonują wolny zawód adwokata wyłącznie w zespole

adwokackim.

4. Obowiązek prowadzenia księgi nie dotyczy rolników

prowadzących gospodarstwo rolne bez zatrudnienia w nim

pracowników, członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych oraz pracowników rolnych wykonujących - osobiście

lub z udziałem członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym - działalność gospodarczą

w warunkach uprawniających do zwolnienia od podatku

obrotowego z mocy odrębnych przepisów.

§ 2. Przez użyte w rozporządzeniu określenia

1) " towary" - rozumie się towary handlowe, materiały

podstawowe i pomocnicze, półwyroby (półfabrykaty).

wyroby gotowe, braki i odpadki oraz materiały przyjęte

od zamawiających do przerobu lub obróbki, z tym że

a) towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do

sprzedaży w stanie nie przerobionym; towarami handlowym i są również produkty uboczne uzyskiwane

przy prowadzeniu działów specjalnych,

b) mater i ałami (surowcami) podstawowymi są mate riały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu

usług stają się główną substancją gotowego wyrobu;

do materiałów podstawowych zalicza się również

materiały stanowiące część składową (montażową)

wyrobu lub ściśle z wyrobem złączorre (np. opako wania - puszki, butelki itp.).

c) materiałami pomocnicżymi są materiały nie będące

materiałami podstawowymi, które są używane

w związku z działalnością gospodarczą ,

d) wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji,

których proces przerobu został całkowicie zakoń­

czony, wykonane usługi , prace naukowo-badawcze,

prace projektowe, geodezyjno -kartograficzne, zakończone roboty, w tym także budowlano-montażowe itp.,

e) produkcją nie zakończoną jest produkcja w toku oraz

półwyroby (półfabrykaty). to jest niegotowe jeszcze

produkty własnej produkcji, a także wykonywane

roboty, usługi itp. przed ich ukończeniem ,

f) brakami są nie odpowiadające wymaganiom technicznym wyroby własnej produkcji, całkowicie wykończone bądź też doprowadzone do określonej fazy

produkcji; brakami są również towary handlowe,

które na skutek uszkodzenia lub zniszczenia w czasie

transportu bądź magazynowania utraciły częściowo

swą pierwotną wartość ,

g) odpadkami są materiały, które na skutek procesów

technologicznych lub na skutek zniszczenia albo

uszkodzenia utraciły całkow i cie swą pierwotną wartość użytkową ,

2) "cena zakupu" - rozumie się cenę, jaką nabywca płaj:: i

za zakupione materiały i towary handlowe,

3) "cena nabycia" - rozumie się cenę zakupu , zwiększoną

o koszty uboczne związane z zakupem materiałów

i towarów handlowych do chwili złożenia w magazynie,

takie jak koszty transportu, ubezpieczenia w drodze itp.,

4) " koszt wytworzenia " -

rozumie się wszelkie koszty

związane bezpośrednio i pośrednio z przerobem mate riałów , z wykonywaniem usług lub pozyskaniem (wydo-

byciem) kopalin , z wyłączeniem kosztów sprzedaży

wyrobów gotowych i usług,

5) " biuro rachunkowe" - rozumie się podmiot gospodarczy świadczący na zlecenie podatnika usługi w zakresie

prowadzenia ksiąg,

6) " środki trwałe" - rozumie się grunty, budynki, budowIe, maszyny, środki transportu i urządzenia techniczne

oraz inne środki długotrwałego użytkowania, określone

w odrębnych przepisach jako środki trwałe .

§ 3. Osoby obowiązane do prowadzenia księgi , zwane

dalej "podatnikami", jeżeli wykonują działalność w zakresie

1) sprzedaży komisowej - są obowiązane prowadzić również ewidencję towarów przyjętych w komis oraz rozliczeń z komitentami; ewidencja powinna odzwierciedlać w szczególności następujące dane: datę przyjęcia

towaru w komis, imię i nazwisko, adres komitenta, ilość,

rodzaj , cenę jednostkową i wartość towaru, datę sprzedaży towaru, kwotę wypłaty komitentom, zniżki cen ,

datę zwrotu towarów oraz kwotę uzyskanej prowizji,

2) kupna i sprzedaży wartości dewizowych - są obowią ­

zane prowadzić równ i eż rejestr kupna i sprzedaży wartości dewizowych według zasad określonych w odręb -

-

nych przepisach w sprawie prowadzenia działalności

gospodarczej polegającej na kupnie i sprzedaży wartości

dewizowych,

3) udzielania pożyczek pod zastaw (prowadzenia lombar dów) - są obowiązane prowadzić również ewidencję

pożyczek i zastawionych rzeczy; ewidencja ta powinna

zawierać następujące dane: nazwisko i imię pożycz­

kobiorcy, adres, datę udzielenia pożyczki, kwotę udzielonej pożyczki, wysokość umówionych odsetek w zło ­

tych, opis zastawionej rzeczy i jej wartość sprzedażną,

termin zwrotu pożyczki wraz z odsetkami, datę i kwotę

zwróconej pożyczki wraz z odsetkami, datę zwrotu

zastawionej rzeczy, datę sprzedaży rzeczy i kwotę należ­

ną z tytułu tej sprzedaży, kwotę prowizji stanowiącej

wartość spłaconych odsetek lub różnicę m i ędzy wartoś­

cią zastawionej rzeczy a kwotą udzielonej pożyczki .

§ 4. W wypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, takimi jak np. : rodzaj i rozmiary wykonywanej

działalności, wiek oraz stan zdrowia, urząd skarbowy, na

wniosek podatnika, może zwolnić go od obowiązku prowadzenia księgi, jak również od poszczególnych czynności

z zakresu prowadzenia ksiąg. Wniosek powinien być złożony

co najmniej na 30 dni przed rozpoczęciem miesiąca, od

którego zwolnienie miałoby być zastosowane, a w razie

rozpoczęcia wykonywania działalności lub powstania obowiązku prowadzenia księgi w ciągu roku podatkowego

- w terminie 14 dni od dnia rozpoczęcia tej działalności lub

powstania obowiązku prowadzenia księgi .

§ 5. 1. Jeżeli na zlecenie podatnika prowadzenie księgi

zostało powierzone biuru rachunkowemu, podatnik obowią ­

zany jest

1) w terminie trzech dni od dnia zawarcia umowy z biurem

rachunkowym zawiadomić o tym właściwy urząd skarbowy, wskazując dokładny adres i nazwę biura oraz

miejsce (adres) prowadzenia i przechowywania księgi

oraz dokumentów związanych z jej prowadzeniem,

2) prowadzić w miejscu wykonywania działalności ewidencję sprzedaży oraz ewidencję zakupu materiałów

podstawowych oraz towarów handlowych, zwaną dalej

"ewidencją zakupu i sprzedaży ", a w razie wykonywania

działalności określonej w § 3 - także ewidencje, o których mowa w tym przepisie.

2. Ewidencja zakupu i sprzedaży, o której mowa w ust.

pkt 2, powinna zawierać następujące dane: liczbę porząd­

kową wpisu, datę wpisu, nie udokumentowany rachunkami

przychód ze sprzedaży wyrobów, towarów handlowych

i usług, numer dowodu zakupu oraz wartość zakupionych

materiałów podstawowych i towarów handlowych.

§ 6. 1. Księga oraz dowody, na których podstawie są

dokonywane w niej zapisy, powinny znajdować się stale

w miejscu wykonywania działalności lub w miejscu wskazanym przez podatnika jako jego siedziba, z zastrzeżeniem ust.

3, a jeżeli prowadzenie księgi zostało zlecone biuru rachunkowemu - w miejscu wskazanym przez podatnika stosownie do § 5 ust. 1 pkt 1.

2. W wypadku prowadzenia przedsiębiorstwa wielozakładowego księgi powinny znajdować się w każdym

zakładzie . Podatnik jednak może prowadzić jedną księgę

w miejscu wskazanym jako jego siedziba, pod warunkiem że

w poszczególnych zakładach prowadzona jest co najmniej

ewidencja zakupu i sprzedaży, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt

2, a w razie wykonywania działalności określonej w § 3 - również ewidencje określone w tym przepisie.

Poz. 559

3. U podatników prowadzących działalność w zakresie

handlu obnośnego i obwoźnego w miejscu wykonywania

działalności powinna znajdować się księga . Jeżeli podatnik

prowadzi ewidencję, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 2,

w miejscu wykonywania działalności powinna znajdować się

co najmn iej ta ewidencja.

4. Podatnik obowiązany jest przechowywać przez okres

51at dowody stanowiące podstawę księgowania i wszystkie

dokumenty wystawione w ramach istniejącego w przedsiębiorstwie systemu kontroli wewnętrznej, licząc od końca

roku podatkowego, którego dotyczą.

§ 7. 1. Przed rozpoczęciem zapisów księga wraz z ewidencjami, o których mowa w § 3 pkt 1 i 3 oraz w § 5 ust. 1 pkt

2, powinna być przedstawiona przez podatnika do poświad­

czenia urzędowi skarbowemu właściwemu w sprawach

podatku dochodowego.

2. Jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki

nie posiadającej osobowości prawnej. obowiązku, o którym

mowa w ust. 1, dopełnia jeden ze wspólników. W wypadku

gdy jeden ze wspólników ma miejsce zamieszkania na terenie

właściwego organu podatkowego, na którego obszarze znajduje się siedziba spółk i, obowiązek , o którym mowa w zdaniu

poprzedzającym, ciąży na tym wspólniku .

§ 8. 1. Zapisy w księdze powinny być dokonywane

w języku polskim i w walucie polskiej w sposób staranny,

czytelny, trwały (np. atramentem, długopisem) na podstawie

prawidłowych i rzetelnych dowodów. Omyłki prostuje się

przez przekreślenie błędnego zapisu i wpisanie właściwej

treści w ten sposób, aby poprzedni zapis był czytelny.

Sprostowanie omyłki powinno być podpisane przez osobę ,

która dokonała sprostowania.

2. Podstawą zapisu w księdze, z zastrzeżeniem § 10 i 11 ,

jest rachunek lub inny dokument (dowód księgowy)

1) stwierdzający fakt dokonania operacji gospodarczej

zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierający co

najmniej

a) wiarygodne określenie wystawcy i wskazanie stron

(nazwy i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej. której dowód dotyczy,

b) datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,

z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej

odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza

podanie jednej daty,

c) przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz

ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest

wymierny w jednostkach naturalnych,

d) własnoręczne podpisy osób odpowiedzialnych za

prawidłowe dokonanie operacji gospodarczej i jej

prawidłowe udokumentowanie,

2) oznaczony numerem lub w inny sposób umożliwiający

powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.

3. Dowód księgowy powinien być sporządzony w języ­

ku polskim. Może on być sporządzony w języku obcym, jeżeli

dowód dotyczy operacji gospodarczej z kontrahentem zagranicznym. Treść dowodu powinna być pełna i zrozumiała;

dopuszczalne jest stosowanie skrótów ogólnie przyjętych .

Jeżeli w dowodzie podane jest wartościowe określenie

operacji gospodarczej tylko w walucie obcej. podatnik posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę obcą na

złote po obowiązującym w dniu dokonania operacji kursie

-

1813 -

ustalonym przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego.

Wynik przeliczenia należy zamieścić w wolnych polach

dowodu lub w załączniku do dowodu sporządzonego w walucie obcej .

§ 9. 1. Księga powinna być prowadzona prawidłowo,

zarówno pod względem formalnym (niewadliwie), jak i materialnym (rzetelnie). Prawidłowa pod względem formalnym

(niewadliwa) jest księga prowadzona zgodnie z przepisami

niniejszego rozporządzenia i objaśnieniami zamieszczonymi

we wzorze księgi. Prawidłowa pod względem materialnym

(rzetelna) jest księga prowadzona zgodnie ze stanem rzeczywistym.

2. Zapisy w księdze mogą być dokonywane w pełnych

stu złotych. Jeżeli podlegające księgowaniu dowody wystawione zostały w złotych, kwoty stanowiące przedmiot

zapisów w księdze zaokrągla się w ten sposób, że kwoty do

49 złotych pomija się, a kwoty od 50 do 99 złotych zaokrągla

się do pełnych stu złotych . Zaokrąglone kwoty zamieszcza się

na dowodach podlegających wpisaniu do księgi w sposób

ustalony dla dokonywania poprawek w treści dowodów.

Prowadzenie ksiąg w pełnych stu złotych nie może spowodować podwyższen i a cen detalicznych lub obniżenia wynagrodzeń .

§ 10. 1. Otrzymanie materiałów podstawowych i pomocniczych, zwanych dalej "materiałami", i towarów handlowych powinno być potwierdzone na dowodzie zakupu

datą i podpisem osoby, która je przyjęła, oraz numerem

pozycji, pod którym zaewidencjonowano otrzymanie materiałów lub towarów handlowych.

2. Jeżeli materiał lub towar handlowy, którego zakup

- zgodnie z przepisami rozporządzenia - dokumentowany

jest rachunkami dostawców, został dostarczony do zakładu

lub dokonano nim obrotu przed otrzymaniem rachunku,

należy sporządzić szczegółowy opis otrzymanego materiału

(lub towaru handlowego), podając imię , nazwisko (firmę)

i adres dostawcy, ilość i rodzaj oraz cenę jednostkową

i wartość materiału (lub towaru handlowego) i dokonać

zapisu w księdze (ewidencji) na podstawie opisu . Opis

powinien być potwierdzony w sposób określony w ust.

1 oraz przechowywany jako dowód przychodu i połączony

z nadesłanym następnie rachunkiem. Ewentualna różnica

w stosunku do wartości podanej w rachunku powinna być

zaksięgowana w księdze (ewidencji) w dniu otrzymania

rachunku .

§ 11 . 1. Zapisy w księdze dotyczące wydatków związa­

nych z zakupem towarów i usług, z wyjątk i em określonych

w ust. 2--4, powinny być udokumentowane rachunkami

odpowiadającymi warunkom określonym w odrębnych przepisach. Nie wymaga zaksięgowania materiał powierzony

przez zleceniodawcę. Jeżeli jednak podatnik nie może wskazać zleceniodawcy, uważa się, że materiał został przez

podatnika zakupiony bez udokumentowania.

2. Zakup w jednostkach handlu detalicznego materia łów oraz przedmiotów nie będących środkami trwałymi może

być, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 3, dokumentowany paragonami zaopatrzonymi w datę i stempel (oznaczenie) jednostki

wydającej paragon i określającymi ilość, cenę jednostkową

oraz kwotę, za jaką dokonano zakupu . Na odwrocie paragonu podatnik powinien uzupełnić jego treść, wpisując swoje

nazwisko (nazwę zakładu) oraz rodzaj (nazwę) zakupionego

materiału.

3. Na udokumentowanie zapisów w księdze, dotyczą­

cych niektórych wydatków (kosztów), mogą być sporządzo -

Poz. 559

ne dokumenty zaopatrzone w datę i podpisy osób, które

bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne),

określające : przy zakupie nazwę towaru oraz ilość, cenę

jednostkową i wartość, a w innych wypadkach - przedmiot

operacji gospodarczych i kwotę wydatku . Dowody tak ie

mogą dotyczyć wyłącznie

1) zakupu produktów roślinnych i zwierzęcych, nie przero bionych sposobem przemysłowym,

2) wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pocho dzących z własnej uprawy lub hodowli prowadzonej

przez podatnika, nie przerobionych sposobem przemys łowym,

3) zakupu w jednostkach handlu detalicznego materiałów

pomocniczych,

4) kosztów diet i innych należności za czas podróży służ­

bowej pracowników,

5) kosztów z tytułu używania prywatnego samochodu

osobowego do celów związanych z działalnością gos podarczą, w wysokości nie przekraczającej obowiązują ­

cych stawek określonych w odrębnych przepisach,

6) zakupu od ludności odpadków poużytkowych , stano wiących surowce wtórne, z wyłączeniem zakupu (skupu) metali nieżelaznych ,

7) wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię

elektryczną, telefon, wodę w części przypadającej na

działalność gospodarczą, w wypadku prowadzenia

działalności gospodarczej w mieszkaniu,

8) opłat uiszczanych znakami opłaty skarbowej, a także

opłat za pobranie księgi przychodów i rozchodów.

4. Zapisy w księdze mogą być dokumentowane również

1) dziennymi zestawieniami dowodów (rachunków, faktur

dotyczących sprzedaży),

2) notami księgowymi, sporządzonymi w celu skorygowa nia operacji gospodarczej, wynikającej z dowodu obce go, przekazywanymi kontrahentom podatnika,

3) zestawieniami miesięcznymi kosztów z tytułu używania

prywatnego samochodu osobowego dla celów związa­

nych z działalnością gospodarczą, zawierającymi co

najmniej następujące dane: dzień, ilość przejechanych

kilometrów w danym dniu, cel wyjazdu i ogólną wartość

wynikającą z iloczynu przejechanych kilometrów w da nym miesiącu i obowiązujących stawek określonych

w odrębnych przepisach .

§ 12. 1. Zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych powinien być zaksięgowany niezwłocznie

po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży . Zapisy dotyczące pozostałych

wydatków oraz sprzedaży (przychodów) powinny być , z zastrzeżeniem § 11 ust. 3 i 4 oraz § 16 ust. 3, dokonywane jeden

raz dziennie, po zakończeniu dnia, nie później niż przed

rozpoczęciem działalności w dniu następnym.

2. W prowadzonych odrębnie ewidencjach, o których

mowa w § 3, niezwłocznie powinno się zaksięgować

1) przyjęcie towarów w komis,

2)

kwotę udzielonej pożyczki i umówionych odsetek oraz

przyjęcie zastawionej rzeczy.

3. Zasady prowadzenia księgi określone w § 8-11

stosuje się odpowiednio przy prowadzeniu ewidencji zakupu

i sprzedaży, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 2.

-

§ 13. Przed zaprowadzeniem księgi i na koniec każdego

roku podatkowego, a także w razie zmiany osoby podatnika

(wspólnika) lub zaprzestania działalności powinien być

sporządzony z natury spis towarów i wpisany do księgi . Spis

towarów podlega wpisaniu do księgi także wówczas, gdy na

podstawie odrębnych przepisów jego sporządzenie zarządził

urząd skarbowy.

§ 14. 1. Spis z natury towarów powinien zawierać co

najmniej : nazwisko i imię właściciela zakładu (firmy), datę

spisu, numer kolejny pozycji arkusza spisu, szczegółowe

określenie towaru, jednostkę miary, ilość stwierdzoną w czasie spisu, cenę za jednostkę miary i ogólną wartość wynikają­

cą z pomnożenia ilości towaru przez cenę jednostkową, z tym

że przy prowadzeniu

1) księgarń i antykwariatów księgarskich w spisie z natury

można obejmować jedną pozycją wydawnictwa o tej

samej cenie, bez względu na nazwę i nazwisko autora,

z podziałem na książki , broszury, albumy itp.,

2)

działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości

dewizowych spisem z natury należy objąć nie sprzedane

wartości dewizowe,

3)

działalności polegającej na udzielaniu pożyczek pod

zastaw spisem z natury należy objąć rzeczy zastawione

pod udzielone pożyczki,

4)

działów

specjalnych produkcji rolnej spisem z natury

gatunków z podziałem na grupy oraz nie zużyte w toku produkcji

materiały i surowce.

należy objąć ilość zwierząt według

Spis z natury powinien być sporządzony w sposób staranny

i trwały (np. atramentem, długopisem) oraz zakończony

i zaopatrzony w podpis osób uczestniczących .

2. Spis z natury towarów powinien obejmować również

towary stanowiące własność podatnika, znajdujące się

w dniu sporządzenia spisu poza zakładem podatnika, a także

towary obce znajdujące się w zakładzie podatnika . Towary

obce nie podlegają wycenie; wystarczające jest ilościowe ich

ujęcie w spisie towarów z podaniem, czyją stanowią włas­

ność.

3. O zamiarze sporządzenia spisu z natury towarów

w innym terminie niż na dzień 31 grudnia podatnicy obowią­

zani są zawiadomić urząd skarbowy w terminie 7 dni przed

datą spórządzenia tego spisu .

§ 15. 1. Materiały i towary handlowe objęte spisem

z natury wycenia się według cen zakupu lub nabycia albo

według ceny rynkowej z dnia sporządzenia spisu, jeżeli cena

ta jest niższa od ceny zakupu lub nabycia; spis z natury

półwyrobów (półfabrykatów), wyrobów gotowych i braków

własnej produkcji wycenia się według kosztów wytworzenia ,

a odpadków użytkowych, które w toku działalności utraciły

swoją pierwotną wartość użytkową wycenia się według

wartości wynikającej z oszacowania uwzględniającego ich

przydatność do dalszego użytkowania . Spis z natury nie

sprzedanych wartości dewizowych wycenia się według cen

zakupu z dnia sporządzenia spisu, a wartość rzeczy za stawionych - według ich wartości sprzedażnych . Przy

działalności budowlano - montażowej produkcję nie zakoń ­

czoną wycenia się według kosztów wytworzenia, z tym że nie

może to być wartość niższa od kosztów materiałów bezpośrednich zużytych do produkcji nie zakończonej. Produkcję

zwierzęcą objętą spisem z natury wycenia się według cen

rynkowych z dnia sporządzenia spisu, z uwzględnieniem

gatunku, grupy i wagi zwierząt.

Poz. 559

2. Spis z natury powinien być wpisany do księgi według

poszczególnych rodzajów jego składników lub w jednej

pozycji (sumie), jeżeli na podstawie spisu zostało sporządzo­

ne odrębne szczegółowe zestawienie poszczególnych jego

składników . Zestawienie to powinno być złożone urzędowi

skarbowemu, łącznie z księgą.

3. Spis z natury powinien być wyceniony najpóźniej

w terminie określonym w odrębnych przepisach do złożenia

zeznania podatkowego.

4. W razie przyjęcia wyceny towarów w kwocie niższej

od ceny zakupu lub nabycia albo od kosztów wytworzenia,

np. z ' powodu uszkodzenia, wyjścia z mody, należy przy

poszczególnych pozycjach uwidocznić również jednostkową cenę zakupu (nabycia) lub koszt wytworzenia.

§ 16. 1. W wypadku prowadzenia księgi przez biuro

rachunkowe, zapisy powinny być dokonywane w porządku

chronologicznym na podstawie dowodów, o których mowa

w § 8 ust. 2 i 3 oraz w § 10 i 11 , oraz sum miesięcznych

przychodu wynikających z ewidencji określonych w § 5 ust.

1 pkt 2, przekazywanych przez podatnika zgodnie z postanowieniami umowy, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 1,

w czasie zapewniającym prawidłowe i terminowe rozliczenia

z budżetem , lecz nie później niż do dnia czternastego

każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podatników prowadzących przedsiębiorstwa wielozakładowe.

3. Podatnicy prowadzący księgi samodzielnie (nie kobiura rachunkowego) mogą dokonywać

wpisów do księgi na zasadach określonych w ust. 1, pod

warunkiem prowadzenia równocześnie ewidencji, o której

mowa w § 5 ust. 1 pkt 2.

rzystający z usług

§ 17. W razie prowadzenia księgi w całości lub częś­

ciowo za pomocą komputera w formie tabulogramów (wydruków komputerowych), warunkiem uznania ksiąg za prawidłowe jest

1) określenie na piśmie szczegółowej instrukcji obsługi

programu komputerowego, wykorzystywanego do prowadzenia ksiąg ,

2) stosowanie programu komputerowego zapewniającego

bezzwłoczny wgląd w treść dokonywanych zapisów

oraz wydrukowanie wszystkich danych w porządku

chronologicznym, zgodnie ze wzorem księgi,

3) przechowywanie zapisanych danych na magnetycznych

nośnikach informacji , do czasu wydruku zawartych na

nich danych, w sposób chroniący przed zatarciem lub

zniekształceniem tych danych albo naruszeniem ustalonych zasad ich przetwarzania.

§ 18. Podatnicy korzystający z okresowego zwolnienia

od podatków obrotowego i dochodowego lub dochodowego, którzy do końca 1991 r. zwolnieni byli z obowiązku

prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów,

obowiązani są oparafować tę księgę w urzędzie skarbowym

i rozpocząć zapisy w niej nie później niż do 1 lutego 1992 r.

Wpływy i wydatki za okres sprzed dnia rozpoczęcia zapisów

powinny być wpisane do księgi przychodów i rozchodów

w poszczególnych kolumnach księgi od 1 stycznia 1992 r.

§ 19. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17

kwietnia 1991 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od

osób fizycznych oraz nie będących jednostkami gospodarki

uspołecznionej osób prawnych i innych jednostek organiza-

cyjnych nie posiadających osobowości prawnej, ulg, zwolnień i trybu płatności tego podatku (Dz. U. Nr 38, poz. 165,

Nr 68, poz. 291 i Nr 123, poz. 545) w § 18

1) skreśla się ust. 6,

2) w ust. 8 skreśla się ostatnie zdanie.

Poz. 559

§ 20. Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów

z dnia 12 grudnia 1990 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 88, poz.

516) .

§ 21 . Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1992 r.

Minister Finansów: wz. A. Podsiadło

559

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSOW

z dnia 20 grudnia 1991 r.

w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Na podstawie art. 38 pkt 1-4 ustawy z dnia 19 grudnia

1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. Nr 27, poz.

111, z 1982 r. Nr 45, poz. 289, z 1984 r. Nr 52, poz. 268,

z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1988 r. Nr 41, poz. 325, z 1989 r. Nr

4, poz. 23, Nr 33, poz. 176, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443,

z 1990 r. Nr 34, poz. 198 oraz z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr

110, poz. 475) oraz art. 1 ust. 1, art. 10 ust. 2 i art. 12 ustawy

z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym (Dz. U.

z 1983 r. Nr 43, poz. 191, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1989 r. Nr

3, poz. 12 i Nr 74, poz. 443 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30 i Nr 35,

poz. 155) zarządza się, co następuje

Załącznik do rozporządzenia Ministra Fi -

nansów z dnia 20 grudnia 1991 r. (poz.

559)

Strona tytułowa podatkowej księgi przychodów i rozchodów

PODATKOWA

KSIĘGA PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW

Imię i nazwisko (firma)

Adres

Rodzaj działalności

UWAGA: przed rozpoczęciem zapisów w księdze należy się szczegółowo zapoznać z przepisami rozporządzenia i objaś nieniam i zamieszczonymi na okładkach

księgi .

Miesiąc

. . . . . . . . . . . . . . . . .. 199.. . .•.... r.

Kontrahent

Lp.

Dzień

miesiąca

1

2

Nr

dowodu

imię i nazwisko

księgo-

wego

(firma)

3

4

Przychód

Opis zdarzenia

gospodarczego

adres

obrót ze

sprzedaży

ze sprzedaży

towarów

usług

i pozostałe

przychody

5

6

7

razem

przychód

(7 + 8)

9

8

Suma folio

przen. z folio

Uwagi

Razem

Wydatki (koszty)

Zakup

towarów

handlowych

i materialów

wg cen

zakupu

Koszty

uboczne

zakupu

10

11

podatek

obrotowy

przerobu

i obróbki

obcej

koszty

reprezentacji

i reklamy

objęte

limitem

12

13

14

wynagrodzenia

w

gotówce

w naturze

pozos tale

wydatki

15

16

17

razem

wydatki

(12 + 13 +

+ 14 + 15 +

+ 16 + 17)

18

Uwagi

19

20

Strona ostatnia podatkowej księgi przychodów i rozchodów

Niniejsza księga została oparafowana jako podatkowa księga przychodów i rozchodów Ob. -

firmy

w .. . . . .. . .. .... ..... . . . .. ..... . ... . . . . . . ... .. . ..... . . . ... . . . ... . .. . . .. .. . .. . .. . . ... . . ........ . ... . . . .... . .. . .... ... . . .... . . . . .

na czas od dnia . . .. . . .... . . ....... . 199.... . . .. r. do dnia .. .. .. ..... . . . . ... .. 199 . ... . . . . r.

Księga zawiera 32 stronice folio ponumerowane i ostemplowane pieczęcią urzędową oraz zarejestrowane pod nr

(podpis)

(mi ejscowość)

(data)

-

1816 -

Poz. 559

OBJAŚNIENIA DO PODATKOWEJ KSIĘGI PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW

1. Podatkową księgą przychodów i rozchodów, zwaną

dalej "księgą" , prowadzą osoby wykonujące pozarolniczą

działalność gospodarczą i działalność w zakresie wolnych

zawodów, a także osoby wykonujące działalność na podstawie umów agencyjnych i umów na warunkach zlecenia,

zawartych na podstawie odrębnych przepisów, zgodnie

z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20

grudnia 1991 r., zwanego dalej " rozporządzeniem ", oraz

niniejszymi objaśnieniami .

2. Zapisy w księdze dotyczące wyd.a tków (kosztów)

powinny być dokonywane na podstawie ' dowodów okreś­

lonych w § 8, 10 i 11 rozporządzenia .

3. Zapisy w księdze dotyczące przychodów ze sprzeda (towarów handlowych i usług) powinny być

dokonywane na podstawie wystawionych rachunków, jeżeli

sprzedaż jest dokumentowana rachunkami , a w razie sprzedaży bez rac hunków w jednej pozycji obejmującej te

przychody. Zapisów tych dokonuje się jeden raz dziennie po

zakończeniu dnia, nie późn i ej niż przed rozpoczęciem działal­

ności w dniu następnym . Jeżeli w danym dniu podatnik

wystawia wiele rachunków potwierdzających sprzedaż , zapisów w księdze można dokonywać jedną sumą wynikającą

z tych rachunków, a w kolumnie 3 należy podawać numery

rachunkowe od nru do nru. Zestawienia sprzedaży powinny

zawierać co najmniej następujące dane: datę pierwszego

i ostatniego wystawionego rachunku objętego zestawieniem, numery od - do oraz sumę zbiorczą rachunków.

ży wyrobów

zmienionego stanu faktycznego, spowodowane późniejszy­

mi okolicznościami (np. zwrotem zakupionego towaru),

koryguje się nowym zapisem we właściwych rubrykach .

W nowym zapisie należy powołać pozycję zapisu pierwotnego, z równoczesnym podaniem przy nim pozycji nowego

zapisu, i doksięgować różn i cę, jeżeli dane zawarte w księdze

należy powiększyć . Różnicę należy zaksięgować na czerwono (lub ze znakiem minus), jeżeli dane zawarte w księdze

należy pomniejszyć . W razie występowania zapisów na

czerwono, sumę wynikającą z podsumowania kwot poszczególnych kolumn, ustaloną z pomin i ęciem zapisów na

czerwono, należy pomniejszyć o sumę księ.gowań na czerwono.

7. Wpisów do poszczególnych kolumn księgi należy

dokonywać stosownie do objaśnień podanych vii ust. 7- 22.

Przy dokonywaniu zapisów w księdze, wynikających z prowadzonych przez podatnika

a) analitycznej ewidencji towarów przyjętych w komis

oraz rozliczeń z komitentami,

b) rejestru kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

c) ewidencji pożyczek i zastawionych rzeczy

nie wypełnia się kolumn od 3 do 6 księgi.

8 . Kol. 1 przeznaczona jest do wpisania kolejnego

numeru zapisów do księgi. Tym samym numerem należy

oznaczyć dowód stanowiący podstawę dokonania zapisu .

9. W kol. 2 należy wpisywać dzień miesiąca, w którym

4. Zapisy w księdze dotyczące innych przychodów dokonuje s i ę zap isu .

w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1-4 i art. 17 ustawy z dnia 26

10. W kol. 3 należy wpisywać numer rachunku lub

lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

innego

dowodu. Kolumny tej nie wypełnia się, np. w wypad (Dz. U. Nr 80, poz. 350 i Nr 100, poz. 442) powinny być

ku zapisów dotyczących przychodów ze sprzedaży bez

dokonywane na podstawie dowodów potwierdzających te

rachunków .

przychody. Zapisy w księdze dotyczące różnic kursowych

przy rozliczaniu transakcji eksportowych powinny być doko 11 . Kol. 4 i 5 są przeznaczone do wpisywania imion

nywane na podstawie wyliczenia sporządzonego przez poi nazwisk (nazw firm) oraz adresów kontrahentów (dostaw datnika w oparciu o dane wynikające z faktury sp rzedaży . ców lub odbiorców), z którymi zawarte zostały transakcje

i dowodów bankowych. Przykładowe wyliczenia różnic

dotyczące zakupu surowców, materiałów , towarów itp. lub

kursowych zam ieszczono w ust. 13 objaśnień .

sprzedaży wyrobów gotowych (towarów), w szczególności ,

5. Zasady określone w ust. 3 stosuje się odpowiednio do

zapisów dotyczących

a) sprzedaży towarów, zwrotów, zniżek cen, wypłat

komitentom kwot uzyskanej prowizj i, dokonywanych w ewidencji towarów przyjętych w komis, oraz

rozliczeń z komitentami; po zakończeniu miesiąca

kwotę prowizji wyn i kającą z ewidencji należy wpisać

w kol. 7 i 9 księgi ,

b) kupna i sprzedaży wartości dewizowych; do kolumn

9 i 10 ks i ęgi należy odpowiednio wpisać dzienną

kwotę przychodu i rozchodu tych wartości wynikają­

cą z prowadzonego rejestru kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

c) zwrotu pożyczki wraz z odsetkami, zwrotu zastawio nej rzeczy oraz sprzedaży zastawionej rzeczy, dokonywanych w ewidencji pożyczek i zastawionych

rzeczy; na koniec dnia dzienną kwotę prowizji stanowiącą wartość spłaconych odsetek lub różnicę mię ­

dzy wartością zastawionej rzeczy a kwotą udzielonej

pożyczki należy wpisać do kolumny 9.

6. Rozbieżności (różn i ce) między danymi liczbowymi

(kwotowymi) uwidocznionymi w księdze i wynikającymi

z dokumentów otrzymanych w późniejszym terminie oraz

udokumentowane zmiany tych danych, będące wynikiem

gdy transakcje te udokumentowane są rachunkami i paragonami . Kolumn tych nie wypełnia się w wypadku zapisów

dotyczących przychodu ze sprzedaży na podstawie dzien nych zestawień ze sprzedaży .

12. W kol. 6 należy wpisać rodzaje przychodów lub

wydatków. Określenie to powinno zwięźle oddawać i stotę

dokonanego zdarzenia, np. zakup blachy, zapłata za ponikIowanie 100 obręczy, wypłata wynagrodzeń za okres itp.

13. Kol. 7 przeznaczona jest do wpisywania przychodów ze sprzedaży wyrobów (towarów handlowych) i innych

przychodów. Objaśn i enia określone w ust. 3 i 4 stosuje się

odpowiednio. W kol. 7 należy wpisywać równ i eż ustalone

różnice kursowe wynikające z rozliczenia transakcji eksportu

wyrobów.

Przykład

ustalenia różnic kursowych przy sprzedaży na eksport

wyrobów, towarów handlowych i usług.

Na podstawie dokumentu odprawy celnej dokonanej w dniu

2.10.1991 r. i wystawionej faktury z dnia 5.10.1991 r. za sprzedaż do

Niemiec kosmetyków podatnik wpisał do kol. 7 księgi kwotę

65 .800.000 zł. Należność za dokonaną sprzedaż kosmetyków na

eksport podatnik ustalił wg kursu DM z dnia 2.10.1991 r. (tj. z dnia

przekroczenia gran icy) wynikającego z tabeli nr 191 / 91 stosowanego przy zakupie dewiz, który wynosił 6.580 zł za 1 DM .

-

W dniu 18.10.1991 r. na rachunek bankowy podatnika wpłynęła

należność za kosmetyki w kwocie 10.000 DM . Kurs DM wg tabeli

kursów nr 203/ 91 z 18.10.1991 r. wynosił 6.551 zł (stosowany przy

zakupie dewiz) .

Ustalenie różnicy kursowej

t

Wartość faktury

65.800.000 zł

2. Należność otrzymana za fakturę

(wyciąg bankowy)

Różnica wynosi

65.510.000 zł

290.000 zł

W opisanym przykładzie jest to różnica ujemna, która powoduje zmniejszenie wartości sprzedaży. Podatnik obowiązany

będzie dokonać prawidłowego wpisu do księgi, polegające­

go na wpisaniu na czerwono (lub ze znakiem minus) kwoty

ustalonej różnicy kursowej w kol. 7.

Gdyby w wyniku rozliczenia podobnej transakcji handlowej

powstała dodatnia różnica kursowa (kurs z dnia zapłaty byłby

wyższy niż przyjęty do wyceny wartości towaru w fakturze),

wówczas dokonujemy wg tych samych zasad ustalenia różnic

kursowych, a dodatnią różnicę kursową wpisujemy do księgi

jako przychód w kol. 7 pod datą rozliczenia tej transakcji.

W kolumnie 7 wykazuje się również przychód uzyskany ze

sprzedaży składników majątku trwałego związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą . Zapisów tych dokonuje

się na podstawie wystawionej faktury (rachunku) lub umowy kupna-sprzedaży .

Dochód ze sprzedaży składników majątku trwałego związa­

nego z prowadzoną działalnością gospodarczą ustala się

w sposób określony wart. 24 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca

1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.

Nr 80, poz. 350 i Nr 100, poz. 442). Kosztem uzyskania przy

ustalaniu dochodu z omawianej sprzedaży jest koszt ich

nabycia, a więc wartość początkowa wynikająca z ewidencji

środków trwałych, pomniejszony o dotychczasowe odpisy

amortyzacyjne.

Stąd też

w wolnym polu faktury (rachunku) lub umowy

kupna-sprzedaży składnika majątku trwałego należy zamieś­

cić dane niezbędne do ustalenia kosztu uzyskąnia przychodu,

a m.ianowicie: wartość początkową sprzedanego składnika

majątku trwałego i dotychczasową wysokość odpisów amortyzacyjnych .

Przykład

30 stycznia 1992 r. sprzedał frezarkę za kwotę

10.000.000.- zł . Przychód w kwocie zł 1 0.000.000.- wpisał w kol.

7 księgi na podstawie wystawionej faktury z dnia 30 stycznia 1992 r.

Podatnik

Następnie w wolnym polu tej faktury (lub na odwrocie) zamieścił

dane wynikające z poz. 3 ewidencji środków trwałych prowadzonej

dla celów stosowania odpisów amortyzacyjnych

1. Wartość początkowa frezarki

2. Minus dotychczasowa wartość odpisów

amortyzacyjnych za cały okres użytkowa­

nia

3. Różnica (1-2)

18.000.000 zł

5.400.000 zł

12.600.000 zł

(Różnica

jest wartością netto środka

trwałego, a zarazem kosztem uzyskania

przychodu ze sprzedaży frezarki).

Tak ustalony koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży frezarki należy

wpisać w kol. 17 księgi.

Poz. 559

14. Kol. 8 jest przeznaczona do wpisywania należności

(obrotu) za wykonaną usługę, z ewentualnym odliczeniem

wartości oddanych własnych materiałów podatnika, które

stosownie do przepisów o podatku obrotowym podlegają

odliczeniu od obrotu. Jeżeli na poczet wykonania zamówienia podatnik przyjął zaliczkę, kwotę zaliczki wpisuje się w kol.

20. W kolumnie 8 należy również wpisywać różnice kursowe

powstałe w wyniku rozliczenia transakcji dotyczącej sprzedaży usług na eksport.

15. Kol. 9 przeznaczona jest do wpisywania łącznej

kwoty przychodów zaewidencjonowanych w kol. 7 i 8.

16. Kol. 10 przeznaczona jest do wpisywania zakupu

oraz towarów handlowych według cen zakupu

udokumentowanych: rachunkami, paragonami oraz dowodami

wewnętrznymi, jeżeli chodzi o wydatki, o których mowa w § 11

ust. 3 pkt 1, 2 i 3 rozporządzenia. W wypadku zakupu materiałów

i towarów handlowych, w kolumnie tej wykazuje się różnice

kursowe ustalone w wyniku rozliczenia tych transakcji.

materiałów

Przykład

ustalenia r6żnic kursowych przy imporcie materiał6w,

towar6w handlowych i usług.

W dniu 4.10.1991 r. podatnik otrzymał z USA tkaninę obiciową za

kwotę 1 0.000 dolarów USA; wartość tego zakupu po przeliczeniu na

złote wg kursu obowiązującego w dn . 4 .10.1991 r. (tabela 193/ 91

stosowana przy sprzedaży dewiz), tj. z daty przekroczenia granicy

- odprawy celnej) wynosi/a

11 .063 x 10.000 dolarów = 110.630.000 zł .

Otrzymanie tego materiału podatnik wpisał do księgi 4.10.1991 r.

w kolumnie 10.

Podatnik

dokonał

przedpłaty

na

powyższą

transakcję

w dniu

19.09.1991 r., przekazując z rachunku bankowego kwotę 10.000

dolarów USA, za którą zapłacił wg kursu obowiązującego w dniu

19.09.1991 r. (tabela 182/91 stosowana przy sprzedaży dewiz) . Kurs

ten wynosił 11 .141 zł za 1 dolara USA.

Ustalenie różnicy kursowej

1. Wartość przedpłaty z dnia 19.09.1991 r.

10.000 x 11.141

2. Wartość

otrzymanego

w

dniu

4.10.1991 r. materiału

Różnica wynosi

Jest to ujemna różnica kursowa,

w kolumnie 10.

111 .410.000 zł

110.630.000 zł

780.000 zł.

którą należy wpisać

do księgi

Gdyby w wyniku rozliczenia transakcji powstała dodatnia różnica

kursowa, a więc wartość otrzymanego towaru wyrażona w złotych

byłaby wyższa od kwoty zapłaconej za ten towar, wówczas należy

dokonać zapisu w księdze na czerwono lub ze znakiem minus

w kolumnie 10.

17. Kol. 11 przeznaczona jest do wpisywania kosztów

ubocznych związanych z zakupem , np. kosztów dotyczących

transportu obcego, ubezpieczenia w drodze, cła, podatku

obrotowego pobieranego przez urzędy celne itp.

18. Kol. 12 przeznaczona jest do wpisywania kwot

podatku obrotowego od sprzedaży towarów,

wyrobów i usług. Wpisy mogą być dokonywane w tej samej

pozycji, w której wykazano przychód (obrót), i w tym samym

dniu lub w odrębnej pozycji w łącznej kwocie na koniec

należnego

każdego miesiąca .

19. Kol. 13 wypełniają podatnicy prowadzący działal­

lub usługową. W kolumnie tej wpisują

ność wytwórczą

-

koszty przerobu lub obróbki obcej materiałów własnych lub

powierzonych w obcym zakładzie , np. farbowania przędzy,

niklowania, obróbki metalu lub drewna .

20. Kol. 14 przeznaczona jest do wpisywania kosztów

reprezentacji i reklamy prowadzonej w inny sposób niż

w środkach masowego przekazu lub prowadzonych publicznie w inny sposób. W kolumnie tej wykazuje się tylko koszty

reprezentacji i reklamy, które określone zostały do wysokości

0,25 % przychodu . Jeżeli chodzi o wydatki na reklamę

w środkach masowego przekazu, to wydatki te należy

wpisywać w kol. 17.

21. Kol. 15 i 16 przeznaczone są do wpisywania wynagrodzeń brutto wypłacanych pracownikom (w gotówce

i w naturze). Wynagrodzenia w naturze wpisuje się według

p rzec i ętnych cen stosowanych w danej m i ejscowości , w dacie wypłaty w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku , z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia , a jeżeli

przedmiotem świadczeń w naturze są usługi wchodzące

w zakres działalności gospodarczej pracodawcy - według

cen stosowanych wobec innych odbiorców niż pracownicy.

Wpisu dokonuje się na podstawie list płacy lub innych

dowodów, na których pracownik potwierdza własnym podpisem kwoty otrzymanych wynagrodzeń w gotówce i w naturze.

22. Kol.17 przeznaczona jest do wpisywania pozostałych wydatków (kosztów w rozumieniu art. 22 ustawy)

poniesionych w związku z funkcjonowaniem źródła przychodów (poza wymienionymi w kol. 10-16). W szczególności w kolumnie tej wpisuje się takie wydatki, jak: czynsz za

lokal, opłata za energię elektryczną, gaz, wodę, c.o., opłata za

telefon, zakup pal iw , wydatki dotyczące remontów, amortyzacja środków trwałych .

23. Kol. 18 przeznaczona jest do wpisywania kwoty

łącznej wydatków wpisanych w kolumnach od 12 do 17.

24. Kol. 19 jest wolna·. W kolumnie tej można wpisywać

inne zaszłośc i gospodarcze poza wymienionymi w kol.

1-18. W kolumnie tej można również wpisywać wydatki

odnoszące s i ę do przychodów roku następnego (lat następ­

nych), np. zapłacony czynsz najmu z góry, np. za 2 lata. Jeżeli

podatn ik w danym roku poniósł wydatki dotyczące przychodów przyszłych okresów i wykazał te wydatki w kol. 19,

to wydatki te w przyszłym roku podatnik powinien wpisać do

księgi do odpowiedniej kolumny wydatków (od kol. 13 do

17) jako wydatki poniesione w roku poprzednim i przypadające do zarachowania w koszty danego roku .

25. Kol. 20 przeznaczona jest do wpisywania uwag do

kolumnach 2- 19. Kolumna ta może być

także wykorzystywana do wpisywania pobranych zaliczek

przez podatników świadczących usługi obrotu opakowania mi zwrotnymi, zwrotów lub zamian towarów handlowych

itp.

tr eści zapisów w

-

Poz. 559

Wzór- obrót według księgi za miesiąc (rok) .. ... .... ..... ...... .... .

w tym

- według stawki podatku obrotowego ...... ....... % zł ... .. ... ... .

- według stawki podatku obrotowego ..... ..... .. .% zł ....... .....

- według stawki podatku obrotowego ...... .. ... ..% zł ....... .... .

28. Po zakończeniu roku podatkowego należy na oddzielnej karcie w księdze sporządzić zestawienie roczne.

W tym celu należy wpisać do właściwych kolumn sumy

z poszczególnych miesięcy (ust. 26), dodać je, a otrzymaną

kwotę sum ogólnych podkreślić .

29. W celu ustalenia wartości poszczególnych skład­

ników spisu z natury materiałów i towarów handlowych

według cen nabycia należy ustalić procentowy wskaźnik

kosztów ubocznych zakupu (kol. 11) w stosunku do ogólnej

wartości zakupu towarów handlowych i materiałów zaewidencjonowanych (w kol. 10) (suma kosztów ubocznych

zakupu pomnożona przez 100 i podzielona przez wartość

zakupu) . O tak ustalony wskaźnik należy podwyższyć jednostkowy koszt zakupu, a następn i e ustalić wartość poszczególnych składników spisu z natury.

Podatnik może dokonać wyceny wartości materiałów i towarów handlowych według cen zakupu, tj . bez podwyższenia

tej ceny o wskaźnik kosztów ubocznych zakupu.

W celu ustalenia dochodu osiągniętego w roku podatkowym

należy na oddzielnej karcie księgi

1) ustalić wartość osiągniętego przychodu w roku podatkowym (kol. 9),

2)

ustalić wysokość poniesionych w roku podatkowym

kosztów uzyskania przychodów w sposób następujący

- do wartości spisu z natury na początek roku podatkowego doliczyć wartość zakupu towarów handlowych (materiałów) z kolumn 10 i 11, a następnie

pomniejszyć o wartość spisu z natury sporządzonego

na koniec roku podatkowego,

- kwotę wynikającą z tego obliczenia powiększyć

o kwotę wydatków z kolumny 18 oraz o kwotę

odpisów amortyzacyjnych środków trwałych (jeżeli

odpisy te nie zostały wpisane w kol. 17) i pomniejszyć o wydatki na zakup surowców i materiałów

podlegających wyłączeniu z obrotu (stosownie do

przepisów o podatku obrotowym) oraz pomniejszyć

o wartość wynagrodzeń w naturze w tej części,

w której wydatki (koszty) związane z wynagrodze niami w naturze zostały zaksięgowane w innych

kolumnach księgi przychodów i rozchodów (np.

w gastronomii koszty zakupu materiałów i towarów

handlowych zużytych do przygotowania posiłków

dla pracowników zostały zapisane w kol. 10),

3) wartość osiągniętego przychodu (kol. 9) pomniejszyć

o wysokość poniesionych w roku podatkowym kosztów

uzyskania przychodu, obliczonych zgodnie z objaśnie­

niami w pkt 2 niniejszego ustępu ; wynikająca z tego

obliczenia różnica stanowi kwotę dochodu osiągniętego

w roku podatkowym.

26. Po zakończeniu miesiąca wpisy dokonane w danym

a dane kol. 7- 18 zsumować .

Wynikłe z podsumowania kwoty należy podkreślić. W wypadku prowadzenia księgi za pomocą komputera, po zakoń ­

czeniu miesiąca należy sporządzić wydruk komputerowy

i dołączyć go do księgi oraz wpisać do odpowiednich kolumn

księgi sumy m i esięczne wynikające z tego wydruku .

30. Zasady określone w ust. 2-29 stosuje się od powiednio w przypadku prowadzenia podatkowej księgi

przychodów i rozchodów w imieniu podatnika przez biuro

rachunkowe .

27. Po zakończen i u każdego miesiąca , jak również roku

podatkowego, należy na oddzielnych stronach księgi sporzą­

dzić zestawienie obrotów, z podziałem według poszczególnych stawek podatku obrotowego.

31 . We wzorach ksiąg opracowanych na podstawie

przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12

grudnia 1990 r. podatnicy w 1992 r. dokonają zmian oznaczeń w następujący sposób

miesiącu należy podkreślić,

-

-

-

1819

w oznaczeniu nad kolumnami 7,8 i 9 "Przychód ze sprzedaży

(obrót) " należy skreślić wyrazy " ze sprzedaży (obrót)",

w kolumnie 7 wyrazy "wyroby (towarów handlowych)"

należy zastąpić wyrazami "obrót ze sprzedaży towarów

i pozostałe przychody",

w kolumnie 8 wyraz "usług" zastąpić wyrazam i "ze

sprzedaży usług" ,

-

w kolumnie 9 wyrazy "razem obrót" zastąpić wyrazami

"razem przychód " ,

nie należy wypełn i ać kolumn: 11 , 12, 13, 14, 16 i 21 .

Kolumny te podatnik może oznaczyć odpowiednio i wpisywać wydatki nie wpisane w innych kolumnach, np.

w kol. 12 należy skreślić wyrazy "dowodami wewnętrz ­

nymi" i zastąpić wyrazami " podatek obrotowy",

w kol. 14 skreślić wyrazy "razem zakup (10-13) "

i zastąpić wyrazami " koszty reprezentacji i reklamy objęte

limitem" .

Przykład obliczenia dochodu

1. Przychód (kol. 9)

minus kwota wydatków na zakup surowców i materiałów wyłączonych z obrotu

minus wartość wynagrodzeń w naturze

ujętych w innych kolumnach księgi

3.750.000 zł

Razem koszty uzyskania przychodu

294.485.600 zł

3. Ustalenie dochodu osiągniętego w roku

podatkowym

a) przychód (pkt 1 )

b) minus koszty uzyskania (pkt 2)

386 .729.800 zł

294.485.600 zł

18)

plus roczna kwota odpisów amortyzacyjnych środków trwałych (podatnik nie

księgował rat miesięcznych w kol. 17)

2.400.700 zł

92.244.200 zł.

Dochód (a - b)

Wyciąg z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31

grudnia 1989 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów

ustawy o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. z 1990 r.Nr

1, poz. 4 z późn o zm .)

,,§ 24. 1. Rachunek stwierdzający dokonanie sprzedaży

towarów lub wykonanie usług powinien być wystawiony

z kopią i zawierać

1) imiona i nazwiska (nazwy firm) oraz adresy sprzedające­

go i kupującego bądź wykonującego i odbiorcy usługi,

386.729.800 zł

2. Wysokość kosztów uzyskania przycho dów poniesionych w roku podatkowym;

wartość spisu z natury na początek roku

podatkowego

plus wydatki na zakup towarów handlowych i materiałów (kol. 10)

plus wydatki na koszty uboczne zakupu

(kol. 11)

minus wartość spisu z natury na koniec

roku podatkowego

plus kwota pozostałych wydatków (kol.

Poz. 559 i 560

20.300.200 zł

2)

datę wystawienia i numer kolejny rachunku,

3)

określenie rodzajów towarów oraz wykonanych usług

i ich ceny jednostkowe,

4)

239 .200.200 zł

ogólną sumę należności

(słownie)

i sposób jej ob-

liczenia,

11 .200.000 zł

5) podpis wystawcy rachunku .

27 .235.300 zł

2. Osoby wykonujące usługi lub dokonujące sprzedaży

towarów, które - choćby mimo braku obowiązku - wystawiają rachunki , są obowiązane kolejno numerować wystawione rachunki i przechowywać w kolejności numerów

ich kopie w okresie 5 lat podatkowych, licząc od końca roku ,

w którym wystawiono rachunek ."

36.012.400 zł

21 .158.700 zł

560

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA WSPÓŁPRACY GOSPODARCZEJ Z ZAGRANICĄ

z dnia 16 grudnia 1991 r.

w sprawie ustanowienia kontyngentów na przywóz alkoholi skażonych i niektórych napojów alkoholowych .

Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 28 grudnia

1989 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 75, poz. 445 oraz z 1991 r.

Nr 60, poz. 253, Nr 73, poz. 320 i Nr 100, poz. 442) zarządza

się, co następuje

§ 1. Ustanawia się kontyngenty na przywóz w 1992 r.

1) alkoholi skażonych wymienionych w załączn i ku nr 1 do

rozporządzen ia,

2) napojów alkoholowych wymienionych w załączniku nr

2 do rozporządzenia.

§ 2. Kontyngenty, o których mowa w § 1 pkt 2, nie

dotyczą napojów alkoholowych przywożonych z zagranicy

wolnych od cła i zwolnionych od wymogu uzyskania pozwoleń na podstawie art. 12 oraz art. 14 ust. 1 pkt 3, 6, 7, 16,

17 i 22 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne (Dz.

U. Nr 75, poz. 445 oraz z 1991 r. Nr 60, poz. 253, Nr 73, poz.

320 i Nr 100, poz. 442) .

§ 3. 1. Kontyngenty na przywóz napojów alkoholowych wymienionych w załączniku nr 2 do rozporządzenia

będą przydzielane oddzielnie na pierwsze półrocze i oddzielnie na drugie półrocze 1992 r.

2. Wnioski o przydział kontyngentów, o których mowa

w § 1, mogą być składane

1) na pierwsze półrocze 1992 r. - w terminie 14 dni od

dnia wejścia w życie rozporządzenia ,

2) na drugie półrocze 1992 r. -

do dnia 31 maja 1992 r.

3. Wnioski o przydział kontyngentów, o których mowa

w § 1 pkt 2, mogą składać te podmioty gospodarcze, które na

mocy odrębnych przepisów uzyskały zezwolenie Ministra