Ustawa z dnia 10 października 1991 r. o zmianie ustawy o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych.

W ustawie z dnia 9 maja 1991 r. o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych

(Dz. U. Nr 46, poz. 201 i Nr 80, poz. 350) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 18

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Składka na ubezpieczenie społeczne osób niepełnosprawnych zaliczonych do inwalidów

I lub II grupy, z wyjątkiem zatrudnionych w zakładach pracy, o których mowa w art.

4 ust. 1, wynosi 50% składki na ubezpieczenie społeczne określonej w odrębnych przepisach.

”

;

2)

w art. 19 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Wskaźniki, o których mowa w ust. 1, są odnoszone do ogólnej liczby zatrudnionych (w

przeliczeniu na pełne etaty) przez osobę prawną, jednostkę organizacyjną nie posiadającą

osobowości prawnej lub osobę fizyczną.

”

;

3)

w art. 20

a)

w ust. 2 dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

cła.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zakład pracy chronionej przekazuje środki uzyskane z tytułu zwolnień podatkowych,

z wyjątkiem pochodzących z tytułu zwolnienia z podatku od wzrostu wynagrodzeń, na

1)

Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w wysokości 10%, z tym że środki

pochodzące ze zwolnienia od podatku obrotowego w wysokości 100%,

2)

zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych w wysokości 90%.

”

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.