Obwieszczenie Ministra Ochrony środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 11 września 1991 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 1987 r. w sprawie wysokości, zasad i trybu nakładania kar pieniężnych za nieprzestrzeganie wymagań ochrony środowiska.

Karę pieniężną za zanieczyszczenie powietrza nakłada się za przekroczenie co do rodzaju

i ilości substancji dopuszczalnych do wprowadzenia do powietrza, określonych decyzją

wojewody, w wysokości dziesięciokrotnej jednostkowej stawki opłat za wprowadzenie

zanieczyszczeń do powietrza.

Sprawy wszczęte przed dniem wejścia w życie rozporządzenia podlegają rozpoznaniu według

przepisów dotychczasowych.

W razie gdy stwierdzone naruszenie wymagań ochrony środowiska, o którym mowa w § 1,

2 lub 7, nie zostało usunięte do dnia 31 grudnia 1990 r., ustala się nowy wymiar kary

godzinowej lub dobowej z terminem naliczania od dnia 1 stycznia 1991 r., stosując

stawki kar obowiązujące od tego dnia.

1.

Karę pieniężną za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu przenikającego do środowiska,

określonego decyzją wojewody, nakłada się w zależności od stopnia przekroczenia tego

poziomu.

2.

Dobowa stawka kary pieniężnej za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu przenikającego

do środowiska za każdy dB(A) przekroczenia wynosi

w przedziale

w tysiącach złotych

od 1 do 5 dB(A)

40

od 6 do 10 dB(A)

67

od 11 do 15 dB(A)

108

16 dB(A) i więcej

162

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1990 r.

1.

Po stwierdzeniu naruszenia wymagań ochrony środowiska, o którym mowa w § 1 i 2, wojewoda

decyzją określa termin naliczania kary pieniężnej oraz wymiar kary

1)

godzinowy - za przekroczenie co do rodzaju lub ilości substancji dopuszczalnych do

wprowadzenia do powietrza,

2)

dobowy - za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu przenikającego do środowiska.

2.

Określone w § 1 i 2 naruszenie wymagań ochrony środowiska stwierdza się na podstawie

pomiarów rodzaju i ilości substancji zanieczyszczających, wprowadzanych do powietrza,

lub poziomu hałasu przenikającego do środowiska, wykonywanych przez wojewodę, Państwową

Inspekcję Ochrony Środowiska, Państwową Inspekcję Sanitarną oraz jednostki organizacyjne

zobowiązane do prowadzenia takich pomiarów.

3.

Organy, o których mowa w ust. 2, przekazują wyniki pomiarów zainteresowanej jednostce

organizacyjnej w terminie 21 dni od daty ich wykonania.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1991 r.

1.

Łączną karę pieniężną za naruszenie wymagań ochrony środowiska, o którym mowa w §

1 i 2, ustala się po stwierdzeniu, z urzędu lub na wniosek jednostki organizacyjnej,

potwierdzony wynikami pomiarów, że naruszenie ustało. Jeżeli jednak do dnia 31 grudnia

danego roku naruszenie to nie zostało usunięte, wysokość kary łącznej ustala się za

okres do dnia 31 grudnia tego roku, natomiast od dnia 1 stycznia następnego roku wymiar

kary, o którym mowa w § 3, stanowi podstawę naliczenia następnej kary łącznej.

2.

Jeżeli naruszenie wymagań ochrony środowiska trwa nieprzerwanie przez trzy kolejne

lata, po tym okresie ustala się wymiar kary pieniężnej, stosując podwyższone o 100%

stawki przewidziane w § 1 lub w § 2.

3.

Wojewoda może badać zasadność wniosku, o którym mowa w ust. 1. Jeżeli wojewoda stwierdzi,

że jednostka organizacyjna nadal nie przestrzega wymagań ochrony środowiska, to ustali

jednostce organizacyjnej, od dnia stwierdzenia bezzasadności wniosku, wymiar kary

pieniężnej, stosując stawki wyższe o 100% od przewidzianych w § 1 lub 2.

1.

Karę pieniężną

1)

za usuwanie drzew i krzewów bez wymaganej zgody organu gminy,

2)

za zniszczenie terenów zieleni lub drzew i krzewów, powodowane niewłaściwym wykonywaniem

robót ziemnych lub wykorzystaniem sprzętu mechanicznego albo urządzeń technicznych

lub zastosowaniem środków chemicznych w sposób szkodliwy dla roślinności ustala się

w zależności od rodzaju i powierzchni zieleni, a w odniesieniu do drzew - od ich rodzaju

lub gatunku (odmiany) i obwodu pnia.

2.

Stawki kar pieniężnych za zniszczenie lub usunięcie drzew oraz za zniszczenie zieleni

określa załącznik.

3.

Wysokość kary pieniężnej za usuwanie lub zniszczenie drzew nie wymienionych w załączniku

ustala się jak za usuwanie lub zniszczenie drzew o podobnej wartości przyrodniczej

wymienionych w tym załączniku.

4.

Karę pieniężną za usuwanie lub zniszczenie drzew albo krzewów na obszarze ochrony

uzdrowiskowej lub strefy ochronnej albo na terenach zieleni miejskiej lub z terenów

nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków ustala się stosując podwyższone o 100%

stawki przewidziane w załączniku.

1.

Organ gminy zawiesza postępowanie o nałożenie kary pieniężnej, jeżeli z przedstawionej

przez zainteresowaną jednostkę organizacyjną ekspertyzy, wykonanej przez rzeczoznawcę

wskazanego przez ten organ, wynika, iż zniszczenie drzew lub krzewów ma charakter

częściowy, nie wykluczający zachowania ich żywotności, i jeżeli jednostka ta podjęła

działania w kierunku zachowania tych drzew lub krzewów oraz zabezpieczyła je przed

dalszymi ujemnymi skutkami uszkodzenia. Po upływie roku od daty stwierdzenia uszkodzenia

drzew lub krzewów organ ten nałoży karę albo umorzy postępowanie.

2.

W razie zniszczenia trawników lub kwietników, postępowanie o nałożenie kary pieniężnej

ulega zawieszeniu, jeżeli jednostka organizacyjna zobowiąże się odtworzyć te trawniki

lub kwietniki w najbliższym okresie wegetacyjnym. Po stwierdzeniu wykonania tego obowiązku

organ gminy umarza postępowanie.

1.

Karę pieniężną za gromadzenie lub wylewanie odpadów w miejscach nie przeznaczonych

na ten cel lub niezgodne z warunkami określonymi w decyzji o wyznaczeniu składowiska

odpadów ustala się w zależności od ilości i kategorii uciążliwości tych odpadów dla

środowiska.

2.

Za 1 tonę odpadów składowanych w miejscu lub w sposób określony w ust. 1 nakłada się

karę pieniężną w wysokości 0,05 stawki jednostkowej opłaty rocznej, określonej w przepisach

o opłatach za gospodarcze korzystanie ze środowiska i wprowadzanie w nim zmian, za

każdą dobę składowania, a za rodzaje odpadów nie wymienione w tych przepisach - w

wysokości 0,05 stawki opłaty przewidzianej dla odpadów zaliczonych do IV kategorii

uciążliwości.

3.

Wysokość kary pieniężnej określonej w ust. 2 zwiększa się o 100% w razie

1)

wyrzucenia odpadów do wód powierzchniowych, morskich wód wewnętrznych lub wód morza

terytorialnego,

2)

gromadzenia lub wylewania odpadów nad brzegami zbiorników wodnych, a zwłaszcza w strefach

ochronnych ujęć wód, na terenach wypływu wód z warstw wodonośnych.

3)

gromadzenia lub wylewania odpadów na terenach leśnych albo uzdrowiskowych lub na terenach

przeznaczonych na cele turystyczno-wypoczynkowe.

4.

Karę pieniężną określoną w ust. 1 nalicza się za każdą dobę od dnia stwierdzenia gromadzenia

odpadów w miejscach nie przeznaczonych na ten cel albo niezgodnie z warunkami określonymi

w decyzji o wyznaczeniu składowiska odpadów do dnia zlikwidowania naruszania wymagań

ochrony środowiska przez jednostkę organizacyjną naruszającą te wymagania. Łączną

karę pieniężną nakłada się po zlikwidowaniu naruszania wymagań ochrony środowiska.

Jeżeli jednak do dnia 31 grudnia danego roku naruszenie to nie zostało usunięte, wysokość

kary łącznej ustala się za okres do dnia 31 grudnia tego roku, natomiast od dnia 1

stycznia następnego roku dobowy wymiar kary stanowi podstawę naliczenia następnej

kary łącznej.

5.

W razie kolejnego gromadzenia lub wylewania odpadów przez tę samą jednostkę organizacyjną

w miejscu lub w sposób określony w ust. 1, wysokość kary pieniężnej zwiększa się o

100%.

1.

Na obszarze województwa katowickiego nakłada się karę według stawek o 100% wyższych

od określonych w rozporządzeniu.

2.

Na obszarze województwa krakowskiego za zanieczyszczanie powietrza nakłada się karę

według stawek przewidzianych w ust. 1.

Łączną karę pieniężną nakłada się po uprawomocnieniu się decyzji określającej dobowy

wymiar kary pieniężnej.

1.

Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 września 1980 r. w sprawie wysokości, zasad

i trybu wymierzania i ściągania kar pieniężnych za nieprzestrzeganie wymagań ochrony

środowiska

(Dz. U. Nr 24, poz. 99 i z 1982 r. Nr 21, poz. 155).

2.

Sprawy o nałożenie kar pieniężnych, wszczęte przed dniem wejścia w życie rozporządzenia,

rozpatruje się według przepisów dotychczasowych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1988 r.