Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw.

W ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami

stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19, Nr 10, poz. 59 i Nr 51, poz. 298) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „z zastrzeżeniem przepisów art. 7a.”;

2)

po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu

„

Art. 7a.

1.

W razie ogłoszenia upadłości lub zarządzenia likwidacji zakładu pracy i braku środków

na wynagrodzenia dla pracowników, syndyk lub likwidator może rozwiązać stosunek pracy

bez wypowiedzenia pod warunkiem niezgłoszenia przez pracownika sprzeciwu w terminie

5 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o zamierzonym rozwiązaniu stosunku pracy. Pismo

syndyka lub likwidatora powinno zawierać pouczenie w tej sprawie. Pracownikowi, z

którym rozwiązano stosunek pracy, przysługuje, niezależnie od świadczeń przewidzianych

w art. 8, dodatkowo odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia.

2.

Rozwiązanie stosunku pracy w trybie, o którym mowa w ust. 1, traktuje się jak rozwiązanie

stosunku pracy za wypowiedzeniem dokonanym przez zakład pracy z przyczyn dotyczących

zakładu pracy.

3.

O zamiarze rozwiązania stosunku pracy w trybie określonym w ust. 1 syndyk lub likwidator

zawiadamia na piśmie zakładową organizację związkową, która może w ciągu 5 dni od

otrzymania zawiadomienia zgłosić na piśmie opinię w tej sprawie.

4.

Przy rozwiązywaniu stosunków pracy w trybie określonym w ust. 1 i 2 nie stosuje się

przepisów art. 2-4.

5.

Wszelkie nie zaspokojone należności pracownicze podlegają zaspokojeniu w trybie i

na zasadach przewidzianych odrębnymi przepisami, z tym że syndyk lub likwidator z

urzędu uwzględnia te należności w wykazie wierzytelności do upadłego lub likwidowanego

zakładu pracy.

”

;

3)

po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu

„

Art. 10a.

Przepisów art. 10 nie stosuje się do pracowników będących posłami, senatorami lub

radnymi w okresie, w którym ich stosunek pracy podlega szczególnej ochronie.

”

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

W razie ogłoszenia upadłości lub zarządzenia likwidacji zakładu pracy i braku środków

na wynagrodzenia dla pracowników, syndyk lub likwidator może rozwiązać stosunek pracy

bez wypowiedzenia pod warunkiem niezgłoszenia przez pracownika sprzeciwu w terminie

5 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o zamierzonym rozwiązaniu stosunku pracy. Pismo

syndyka lub likwidatora powinno zawierać pouczenie w tej sprawie. Pracownikowi, z

którym rozwiązano stosunek pracy, przysługuje, niezależnie od świadczeń przewidzianych

w art. 8, dodatkowo odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia.

2.

Rozwiązanie stosunku pracy w trybie, o którym mowa w ust. 1, traktuje się jak rozwiązanie

stosunku pracy za wypowiedzeniem dokonanym przez zakład pracy z przyczyn dotyczących

zakładu pracy.

3.

O zamiarze rozwiązania stosunku pracy w trybie określonym w ust. 1 syndyk lub likwidator

zawiadamia na piśmie zakładową organizację związkową, która może w ciągu 5 dni od

otrzymania zawiadomienia zgłosić na piśmie opinię w tej sprawie.

4.

Przy rozwiązywaniu stosunków pracy w trybie określonym w ust. 1 i 2 nie stosuje się

przepisów art. 2-4.

5.

Wszelkie nie zaspokojone należności pracownicze podlegają zaspokojeniu w trybie i

na zasadach przewidzianych odrębnymi przepisami, z tym że syndyk lub likwidator z

urzędu uwzględnia te należności w wykazie wierzytelności do upadłego lub likwidowanego

zakładu pracy.

Przepisów art. 10 nie stosuje się do pracowników będących posłami, senatorami lub

radnymi w okresie, w którym ich stosunek pracy podlega szczególnej ochronie.