Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.

Ochrona przeciwpożarowa polega na realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę

życia, zdrowia i mienia przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem

poprzez

1)

zapobieganie powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego

miejscowego zagrożenia,

2)

zapewnienie sił i środków do zwalczania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego

zagrożenia,

3)

prowadzenie działań ratowniczych.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

zapobieżeniu powstawania i rozprzestrzeniania się pożaru, klęski żywiołowej lub innego

miejscowego zagrożenia - rozumie się przez to

a)

zapewnienie koniecznych warunków ochrony technicznej nieruchomościom i ruchomościom,

b)

tworzenie warunków organizacyjnych i formalnoprawnych zapewniających ochronę ludzi

i mienia, a także przeciwdziałających powstawaniu lub minimalizujących skutki pożaru,

klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia,

2)

działaniach ratowniczych - rozumie się przez to każdą czynność podjętą w celu ochrony

życia, zdrowia i mienia, a także likwidację źródła powstawania pożaru, klęski żywiołowej

lub innego miejscowego zagrożenia,

3)

innym miejscowym zagrożeniu - rozumie się przez to inne niż pożar i klęska żywiołowa

zdarzenie, wynikające z rozwoju cywilizacyjnego i naturalnych praw przyrody (katastrofy

techniczne, chemiczne, ekologiczne), a stanowiące zagrożenie dla życia, zdrowia i

mienia.

1.

Osoba fizyczna, osoba prawna, organizacja lub instytucja korzystająca ze środowiska

przyrodniczego, budynku, obiektu lub terenu obowiązane są zabezpieczać użytkowane

środowisko, budynek, obiekt lub teren przed zagrożeniem pożarowym lub innym miejscowym

zagrożeniem.

2.

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, a także podmioty,

o których mowa w ust. 1, ponoszą odpowiedzialność za naruszenie przepisów przeciwpożarowych,

w trybie i na zasadach określonych w innych przepisach.

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, zapewniając jego

ochronę przeciwpożarową, obowiązany jest w szczególności

1)

przestrzegać przeciwpożarowych wymagań budowlanych, instalacyjnych i technologicznych,

2)

wyposażyć budynek, obiekt lub teren w sprzęt pożarniczy i ratowniczy oraz środki gaśnicze

zgodnie z zasadami określonymi w odrębnych przepisach,

3)

zapewnić osobom przebywającym w budynku, obiekcie lub na terenie bezpieczeństwo i

możliwość ewakuacji,

4)

przygotować budynek, obiekt lub teren do prowadzenia akcji ratowniczej,

5)

ustalić sposoby postępowania na wypadek powstania pożaru, klęski żywiołowej lub innego

miejscowego zagrożenia.

1.

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, obowiązany do założenia

urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych, zobowiązany jest połączyć te urządzenia z najbliższą

komendą lub jednostką ratowniczo-gaśniczą Państwowej Straży Pożarnej, o ile w tym

budynku, obiekcie lub na terenie nie działa jego własna jednostka ratownicza.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje budynków, obiektów

lub terenów, w których wymagana jest instalacja sygnalizacyjno-alarmowa.

1.

Właściwe urzędy, instytucje, organizacje, podmioty gospodarcze i osoby fizyczne obowiązane

są przy zagospodarowaniu i uzbrajaniu terenu uwzględnić wymagania ochrony przeciwpożarowej

oraz zaznajomić pracowników z przepisami przeciwpożarowymi.

2.

Autorzy dokumentacji projektowej zapewniają jej zgodność z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej.

3.

Obowiązek spełnienia wymagań ochrony przeciwpożarowej ciąży także na wytwórcy maszyn,

urządzeń i innych wyrobów oraz nabywcy licencji zagranicznych lub maszyn, urządzeń

i innych wyrobów pochodzących z importu.

4.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 3, ciąży również na użytkowniku maszyn, urządzeń i

innych wyrobów.

5.

Rozpoczęcie eksploatacji nowej, przebudowanej lub wyremontowanej budowli, obiektu

lub terenu, maszyny, urządzenia lub instalacji albo innego wyrobu może nastąpić wyłącznie,

gdy

1)

zostały spełnione wymagania przeciwpożarowe,

2)

sprzęt, urządzenia pożarnicze i ratownicze oraz środki gaśnicze zapewniają skuteczną

ochronę przeciwpożarową.

1.

Użytkowanie sprzętu, urządzeń pożarniczych i ratowniczych, środków gaśniczych, instalacji

samoczynnego wykrywania pożarów, instalacji samoczynnego gaszenia pożarów oraz innych

wyrobów służących do ochrony przeciwpożarowej wymaga uzyskania świadectwa dopuszczenia

(atestu).

2.

Minister Spraw Wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady wydawania

świadectwa dopuszczenia (atestu), o którym mowa w ust. 1.

Korzystanie przez właściciela, zarządcę lub użytkownika budynku, obiektu lub terenu

z usług z zakresu ochrony przeciwpożarowej jest dobrowolne.

Kto zauważy pożar, klęskę żywiołową lub inne miejscowe zagrożenie, obowiązany jest

niezwłocznie zawiadomić osoby znajdujące się w strefie zagrożenia oraz jednostkę ochrony

przeciwpożarowej bądź policję lub wójta albo sołtysa.

1.

Prawo do przeprowadzania czynności kontrolno-rozpoznawczych z zakresu ochrony przeciwpożarowej

mają uprawnieni strażacy pełniący służbę w Państwowej Straży Pożarnej oraz osoby upoważnione

przez Ministra Spraw Wewnętrznych.

2.

Zasady przeprowadzania czynności kontrolno-rozpoznawczych z zakresu ochrony przeciwpożarowej

określi Minister Spraw Wewnętrznych w drodze rozporządzenia.

Osoby, o których mowa w art. 10 ust. 1, w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów

przeciwpożarowych, mają prawo do nakładania grzywny w drodze postępowania mandatowego.

Minister Spraw Wewnętrznych odpowiada za realizację polityki państwa w zakresie ochrony

przeciwpożarowej oraz pełni nadzór nad funkcjonowaniem krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego.

1.

Minister Spraw Wewnętrznych określa w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe zasady nadzoru nad ochroną przeciwpożarową w poszczególnych dziedzinach

gospodarki narodowej,

2)

szczegółowe zasady ochrony przeciwpożarowej i zabezpieczenia przeciwpożarowego budynków,

obiektów lub terenów oraz ich wyposażenia w sprzęt, urządzenia przeciwpożarowe i ratownicze.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego,

ratownictwa technicznego, chemicznego i ekologicznego oraz warunki, którym powinny

odpowiadać drogi pożarowe.

1.

Centralnym organem administracji państwowej w sprawach ochrony przeciwpożarowej oraz

organizacji krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego jest Komendant Główny Państwowej

Straży Pożarnej.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej odpowiada za realizacje zadań z zakresu

ochrony przeciwpożarowej oraz za organizację krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego.

3.

W zakresie ustalonym przez Ministra Spraw Wewnętrznych zadania, o których mowa w ust.

2, realizują również inni ministrowie, wojewodowie, organy gmin - w stosunku do budynku,

obiektu lub terenu oraz jednostek organizacyjnych im podległych lub przez nich nadzorowanych

oraz podmiotów gospodarczych, dla których są organami założycielskimi, a w stosunku

do mienia polskich placówek zagranicznych - kierownicy tych placówek.

Jednostkami ochrony przeciwpożarowej są

1)

jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej,

2)

zakładowa straż pożarna,

3)

zakładowa służba ratownicza,

4)

gminna zawodowa straż pożarna,

5)

terenowa służba ratownicza,

6)

ochotnicza straż pożarna,

7)

związek ochotniczych straży pożarnych,

8)

inne jednostki ratownicze.

Zadania i organizację Państwowej Straży Pożarnej określa odrębna ustawa.

Minister Spraw Wewnętrznych, a także za jego zgodą inni ministrowie, wojewodowie,

gminy, instytucje, organizacje, osoby prawne i fizyczne, mogą tworzyć zakładowe straże

pożarne, zakładowe służby ratownicze, gminne albo miejskie zawodowe straże pożarne,

terenowe służby ratownicze oraz inne jednostki ratownicze.

Organizację i szczegółowe zasady funkcjonowania zakładowej straży pożarnej, zakładowej

służby ratowniczej, gminnej zawodowej straży pożarnej, terenowej służby ratowniczej

oraz innych jednostek ratowniczych - określą osoby prawne lub fizyczne je tworzące,

w porozumieniu i pod nadzorem komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej

właściwego ze względu na teren działania.

1.

Ochotnicza straż pożarna i związek ochotniczych straży pożarnych funkcjonują w oparciu

o przepisy ustawy - Prawo o stowarzyszeniach.

2.

Szczegółowe zadania i organizację ochotniczej straży pożarnej i ich związku określa

statut.

3.

Wszelkie sprawy dotyczące ochrony przeciwpożarowej, określone w statucie ochotniczej

straży pożarnej i ich związku, wymagają uzgodnienia z komendantem wojewódzkim Państwowej

Straży Pożarnej właściwym ze względu na teren działania lub Komendantem Głównym Państwowej

Straży Pożarnej w przypadku związku ochotniczych straży pożarnych działającego na

terenie całego kraju.

Minister Spraw Wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady,

zakres i tryb włączania jednostek ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art.

15 pkt 2-6 i 8, do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego.

Wojewoda może żądać od

1)

związku ochotniczych straży pożarnych,

2)

ochotniczej straży pożarnej pozostającej poza strukturami związku ochotniczych straży

pożarnych,

3)

zarządów gmin, instytucji, organizacji, osób prawnych i fizycznych, które utworzyły

jednostki ochrony przeciwpożarowej na podstawie przepisu art. 17,

informacji związanych z wykonywaniem ich zadań w zakresie ochrony przeciwpożarowej

na terenie danego województwa.

1.

Działanie ratownicze prowadzą jednostki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w

art. 15 pkt 1-6 i 8.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady kierowania

i współdziałania jednostek ochrony przeciwpożarowej biorących udział w działaniu ratowniczym.

3.

Minister Spraw Wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie

wykształcenia i kwalifikacji zawodowych oraz warunków psychofizycznych dla osób podejmujących

pracę w jednostkach przeciwpożarowych, o których mowa w art. 15 pkt 2-5.

Jednostki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 2-6 i 8, mają obowiązek,

na wezwanie Państwowej Straży Pożarnej, uczestniczenia w działaniu ratowniczym poza

terenem własnego działania.

1.

W przypadku powstania pożaru w pomieszczeniach misji dyplomatycznej, urzędu konsularnego

lub instytucji międzynarodowej, korzystających z immunitetu dyplomatycznego lub konsularnego,

prowadzenie działania ratowniczego przez jednostki ochrony przeciwpożarowej jest dopuszczalne

po uprzednim uzyskaniu zgody szefa misji, kierownika urzędu konsularnego lub kierownika

instytucji międzynarodowej, z zastrzeżeniem przepisu ust. 2.

2.

Zgoda, o której mowa w ust. 1, może być jednak domniemana w przypadku powstania pożaru

lub innego miejscowego zagrożenia wymagającego niezwłocznego działania ratowniczego.

1.

Kierujący działaniem ratowniczym może

1)

zarządzić ewakuację ludzi i mienia,

2)

wstrzymać ruch drogowy oraz wprowadzić zakaz przebywania osób trzecich w rejonie działania

ratowniczego,

3)

przejąć w użytkowanie na czas niezbędny dla działania ratowniczego nieruchomości i

ruchomości, środki transportu, sprzęt, ujęcia wody, inne środki gaśnicze, a także

przedmioty i urządzenia przydatne w działaniu ratowniczym.

2.

Kierujący działaniem ratowniczym ma prawo żądać niezbędnej pomocy od instytucji, organizacji,

podmiotów gospodarczych i osób fizycznych.

3.

Kierujący działaniem ratowniczym może odstąpić w trakcie działania ratowniczego od

zasad działania uznanych powszechnie za bezpieczne.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb korzystania z praw,

o których nowa w ust. 1-3.

1.

Pracownik jednostki ochrony przeciwpożarowej lub członek ochotniczej straży pożarnej,

który w związku z działaniem ratowniczym doznał uszczerbku na zdrowiu lub poniósł

szkodę w mieniu, otrzymuje odszkodowanie w trybie i na zasadach określonych w odrębnych

przepisach.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio wobec podmiotów, o których mowa w art. 25 ust.

2 w związku z art. 25 ust. 1.

3.

W razie śmierci osoby, o której mowa w ust. 1, odszkodowanie otrzymują pozostali po

niej członkowie rodziny.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio wobec osób fizycznych, o których mowa w art.

25 ust. 2.

Z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych korzystają

1)

uprawnieni do prowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych,

2)

pracownicy i członkowie jednostek ochrony przeciwpożarowej biorący udział w działaniu

ratowniczym lub wykonujący inne zadania związane z ochroną przeciwpożarową,

3)

osoby fizyczne, które na podstawie art. 25 ust. 2 zostały zobowiązane do udziału w

działaniu ratowniczym.

1.

Członek ochotniczej straży pożarnej, który uczestniczył w działaniu ratowniczym lub

szkoleniu pożarniczym organizowanym przez Państwową Straż Pożarną, otrzymuje ekwiwalent

pieniężny.

2.

Ekwiwalent, o którym mowa w ust. 1, jest wypłacany z budżetu gminy do wysokości 1/175

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce uspołecznionej, obliczonego za

poprzedni kwartał przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, za każdą godzinę udziału

w działaniu ratowniczym lub szkoleniu ratowniczym.

3.

Ekwiwalent, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje członkowi ochotniczej straży pożarnej,

który za czas nieobecności w pracy uzyskał wynagrodzenie na podstawie odrębnych przepisów.

4.

Członkowie ochotniczych straży pożarnych, za czas nieobecności w pracy z przyczyn

określonych w ust. 1, zachowują przewidziane w odrębnych przepisach uprawnienie do

innych niż wynagrodzenie świadczeń związanych z pracą.

5.

W przypadku zbiegu świadczeń, o których mowa w ust. 1 i 4, przysługujących na podstawie

odrębnych przepisów stosuje się przepisy korzystniejsze.

6.

Członek ochotniczej straży pożarnej biorący bezpośredni udział w działaniach ratowniczych

ma prawo do okresowych bezpłatnych badań lekarskich.

7.

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady przeprowadzania badań, o których

mowa w ust. 6.

Koszty funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej pokrywane są z

1)

budżetu państwa,

2)

budżetu gminy,

3)

dochodów instytucji ubezpieczeniowych, ubezpieczających osoby prawne i fizyczne od

ognia,

4)

środków własnych podmiotów, o których mowa w art. 17, które uzyskały zgodę Ministra

Spraw Wewnętrznych na utworzenie jednostki ochrony przeciwpożarowej.

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu ponosi w pełni koszty

nabycia i utrzymania w sprawności sprzętu, urządzeń przeciwpożarowych, środków gaśniczych,

urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych i innych urządzeń oraz instalacji ochrony przeciwpożarowej,

do których posiadania zobowiązują go przepisy wydane na podstawie art. 13 ust. 1 pkt

2.

1.

Państwowa Straż Pożarna obowiązana jest do przekazywania nieodpłatnie technicznie

sprawnego, zbędnego sprzętu i urządzeń ochotniczym strażom pożarnym.

2.

Zakładowe straże pożarne lub zakładowe służby ratownicze mogą przekazywać nieodpłatnie

sprawny technicznie, zbędny sprzęt i urządzenia ochotniczym strażom pożarnym.

1.

Koszty utrzymania, wyposażenia, zapewnienia gotowości bojowej i wyszkolenia jednostek

ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 2-5 i 8, ponoszą uprawnieni

do ich tworzenia.

2.

Koszty utrzymania, wyposażenia i zapewnienia gotowości bojowej ochotniczej straży

pożarnej ponosi gmina.

3.

Gmina ma również obowiązek

1)

bezpłatnego umundurowania członków ochotniczej straży pożarnej,

2)

ubezpieczenia w instytucji ubezpieczeniowej członków ochotniczej straży pożarnej i

młodzieżowej drużyny pożarniczej.

4.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do ochotniczej straży pożarnej funkcjonującej

w budynku, obiekcie lub na terenie nie będącym własnością, nie użytkowanym bądź nie

zarządzanym przez gminę.

1.

Jednostki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 2-6 i 8, mogą być

finansowane z budżetu państwa w zakresie zapewnienia ich gotowości bojowej, a w szczególności

mogą być pokrywane z budżetu państwa koszty paliwa i olejów, chemicznych środków gaśniczych,

remontów generalnych środków transportu, urządzeń i sprzętu przeciwpożarowego, specjalistycznej

odzieży ochronnej, jeżeli na podstawie art. 12 zostaną włączone do krajowego systemu

ratowniczo-gaśniczego.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych corocznie określi wysokość środków finansowych i ich podział

między podmioty, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ich wykorzystania wyłącznie

dla zapewnienia gotowości bojowej jednostek ochrony przeciwpożarowej.

1.

Inne koszty funkcjonowania ochotniczych straży pożarnych i ich związków, związane

z ochroną przeciwpożarową, pokrywane są z budżetu państwa, o ile na podstawie odrębnych

przepisów zostaną przekazane gminom jako zadania zlecone.

2.

Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1, określana jest corocznie przez Ministra

Spraw Wewnętrznych i przekazywana ochotniczym strażom pożarnym lub ich związkom.

1.

Szkolenie członków ochotniczej straży pożarnej, o których mowa w art. 28 ust. 6, prowadzi

nieodpłatnie Państwowa Straż Pożarna.

2.

Szkolenie pracowników jednostek ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15

pkt 2-5 i 8, oraz członków ochotniczej straży pożarnej, o której mowa w art. 32 ust.

4, może prowadzić odpłatnie Państwowa Straż Pożarna.

3.

Minister Spraw Wewnętrznych określi szczegółowe zasady i sposób odpłatności za szkolenia,

o których mowa w ust. 2.

Minister Spraw Wewnętrznych określi szczegółowe zasady zwrotu kosztów za udział w

działaniu ratowniczym, o którym mowa w art. 23.

1.

Nieruchomości, środki transportu, urządzenia i sprzęt pozostający w dyspozycji ochotniczej

straży pożarnej lub ich związku mogą być, z zastrzeżeniem wynikającym z przepisu art.

33 ust. 1, odpłatnie wykorzystywane do innych społecznie użytecznych celów, określonych

w statucie ochotniczej straży pożarnej lub ich związku.

2.

Środki uzyskane z tytułu, o którym mowa w ust. 1, stanowią dochody własne ochotniczej

straży pożarnej lub ich związku.

1.

Instytucje ubezpieczeniowe obowiązane są przekazywać Komendantowi Głównemu Państwowej

Straży Pożarnej do 10% sumy wpływów uzyskanych z tytułu obowiązkowych składek ubezpieczeniowych

pobieranych za ubezpieczenie od ognia.

2.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych określa corocznie

wysokość procentu, o którym mowa w ust. 1.

1.

Środki finansowe przekazane Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej na podstawie

przepisu art. 35 ust. 2 i art. 38 ust. 1 przeznaczane są wyłącznie na cele ochrony

przeciwpożarowej, w tym na cele wynikające z przepisu art. 28 ust. 6, art. 33 ust.

1 i art. 34 ust. 1.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady rozdziału

środków, o których mowa w ust. 1.

1.

Działające w dniu wejścia w życie ustawy ochotnicze straże pożarne oraz Związek Ochotniczych

Straży Pożarnych stają się stowarzyszeniami w rozumieniu ustawy - Prawo o stowarzyszeniach.

2.

Ochotnicze straże pożarne oraz Związek Ochotniczych Straży Pożarnych, w terminie dwóch

miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, złożą wniosek o rejestrację stowarzyszenia

do właściwego sądu rejestrowego.

3.

Organy dotychczas prowadzące rejestr ochotniczych straży pożarnych, w terminie dwóch

miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, przekażą sądom rejestrowym rejestry ochotniczych

straży pożarnych.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych, w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy,

przekaże statut Związku Ochotniczych Straży Pożarnych sądowi rejestrowemu dla miasta

stołecznego Warszawy.

Do czasu zorganizowania krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego funkcjonariusze pożarnictwa,

którzy są zatrudnieni w resortowych jednostkach organizacyjnych ochrony przeciwpożarowej,

zachowują wszystkie dotychczasowe uprawnienia wynikające ze stosunku pracy.

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, o którym mowa w art.

5 ust. 1, ciążący na nim obowiązek ma wykonać na własny koszt do dnia 1 stycznia 1995 r.

1.

Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z właściwymi ministrami określi, w terminie

6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, szczegółowe zasady i tryb umożliwiający

utrzymanie bądź przekształcenie zakładowych straży pożarnych w zakładowe służby ratownicze.

2.

Właściwy minister w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych określi, w terminie

6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, szczegółowe zasady i tryb likwidacji

niektórych zakładowych straży pożarnych.

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, w którym funkcjonuje

resortowa lub zakładowa straż pożarna albo inna jednostka ochrony przeciwpożarowej,

w tym ochotnicza straż pożarna, ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem tych

jednostek.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak

niż przez okres 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, obowiązują dotychczasowe akty

wykonawcze, jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą.

Traci moc ustawa z dnia 12 czerwca 1975 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. Nr 20, poz. 106, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198).

Ustawa wchodzi w życie w ciągu 14 dni od dnia ogłoszenia.