Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych.

1.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych

produkcji rolnej,

2)

przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn,

3)

przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej

umowy.

2.

Działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest produkcja roślinna i zwierzęca,

w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego,

produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych,

grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt,

ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowego fermowego oraz

hodowla ryb.

3.

Działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach

foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla

i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych

i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie

pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

4.

Ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne

w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

5.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej,

w drodze rozporządzenia, określi, które z wymienionych w ust. 3 rodzajów upraw i hodowli

ze względu na ich rozmiary nie stanowią działu specjalnego produkcji rolnej.

1.

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

lub których czasowy pobyt w Rzeczypospolitej Polskiej trwa w danym roku podatkowym

dłużej niż 183 dni, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swych dochodów bez

względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

2.

Obowiązek podatkowy określony w ust. 1 nie dotyczy osób fizycznych przybyłych do Rzeczypospolitej

Polskiej na pobyt czasowy w celu podjęcia zatrudnienia w zagranicznych przedsiębiorstwach

drobnej wytwórczości, w spółkach utworzonych z udziałem podmiotów zagranicznych oraz

oddziałach i przedstawicielstwach przedsiębiorstw i banków zagranicznych.

3.

Od podatku dochodowego od dochodu uzyskanego ze źródeł przychodów położonych za granicą

wolni są członkowie personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych

oraz inne osoby korzystające z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych

na podstawie umów lub powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych, jak również

członkowie ich rodzin pozostający z nimi we wspólnocie domowej, jeżeli nie są obywatelami

polskimi i nie mają stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania

lub pobytu w rozumieniu art. 3 ust. 1, oraz osoby określone w art. 3 ust. 2 podlegają

obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce

wypłaty wynagrodzenia, oraz od innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Za terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy uważa się również znajdującą

się poza morzem terytorialnym wyłączną strefę ekonomiczną, w której Rzeczpospolita

Polska na podstawie prawa wewnętrznego i zgodnie z prawem międzynarodowym wykonuje

prawa odnoszące się do badania i eksploatacji dna morskiego i jego podglebia oraz

ich zasobów naturalnych.

1.

Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.

2.

Małżonkowie, między którymi istnieje wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim

przez cały rok podatkowy, mogą być jednak na wniosek wyrażony we wspólnym zeznaniu

rocznym opodatkowani łącznie od sumy ich dochodów. W tym wypadku podatek ustala się

na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych

dochodów małżonków.

3.

Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków nie osiąga

dochodu lub osiąga dochody w wysokości nie powodującej obowiązku uiszczenia podatku.

1.

Dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich

pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, dolicza

się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków

ze źródeł przychodów dzieci.

2.

Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu, dochody małoletnich dzieci dolicza

się po połowie do dochodu każdego z małżonków.

Wpłaty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 2, nie stanowią kosztu uzyskania

przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Dochody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego

posiadania lub wspólnego użytkowania źródła przychodów opodatkowuje się osobno u każdej

osoby w stosunku do jej udziału. W braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały

wspólników w dochodach są równe.

1.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem

dochodów wymienionych w art. 21. Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego

źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art.

28, 29, 30 i 41 ust. 3, suma dochodów ze wszystkich źródeł przychodów, po potrąceniu

strat, z wyjątkiem strat ze źródeł przychodów, z których dochody są wolne od podatku

dochodowego, oraz strat ze sprzedaży rzeczy i praw majątkowych, o której mowa w art.

10 ust. 1 pkt 8.

2.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24 i 25 nie stanowią inaczej,

jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta

w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest

stratą ze źródła przychodów.

3.

Jeżeli strata ze źródła przychodów jest wyższa niż dochody z pozostałych źródeł przychodów

lub jeżeli podatnik poza źródłem przychodów, które przyniosło stratę, nie osiąga innych

dochodów, stratę tę pokrywa się w równych częściach z dochodów uzyskanych z tego źródła

w okresie następnych trzech lat podatkowych.

1.

Źródłami przychodów są

1)

stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym również spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo

w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją

rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta,

2)

wykonywanie wolnego zawodu lub innej samodzielnej działalności o podobnym charakterze,

3)

pozarolnicza działalność gospodarcza,

4)

działy specjalne produkcji rolnej,

5)

nieruchomości lub ich części,

6)

najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w

tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa

rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych

produkcji rolnej,

7)

kapitały pieniężne i prawa majątkowe,

8)

sprzedaż, z zastrzeżeniem ust. 2

a)

nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)

spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz wynikającego z przydziału

spółdzielni mieszkaniowych: prawa do domu jednorodzinnego lub prawa do lokalu w małym

domu mieszkalnym,

c)

prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)

innych rzeczy

- jeżeli sprzedaż nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej lub została

dokonana, w przypadku sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych pod lit.

a)-c), przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło

nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca

miesiąca, w którym nastąpiło nabycie,

9)

inne źródła.

2.

Jeżeli podatnik korzystał na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 z odliczenia od dochodu

wydatków poniesionych na budowę budynku mieszkalnego z przeznaczeniem znajdujących

się w nim lokali mieszkalnych na wynajem, sprzedaż takiego budynku, jego części lub

lokali stanowi źródło przychodów, gdy sprzedaż nastąpiła przed upływem dziesięciu

lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło wybudowanie.

1.

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-19 i 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do

dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość

otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

2.

Wartość świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2 i 3, oblicza się na podstawie

przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości w dacie osiągnięcia przychodu w

obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia

zużycia.

3.

Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursów z dnia uzyskania

przychodu ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski i mających zastosowanie przy kupnie.

1.

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego

stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną

świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych

wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za

godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany

urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona,

a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych

nieodpłatnych świadczeń.

2.

Wartość pieniężną świadczeń w naturze ustala się według zasad określonych w odrębnych

przepisach w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne

pracowników.

3.

Wartość innych nieodpłatnych świadczeń ustala się

1)

jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej

pracodawcy - według cen stosowanych wobec innych odbiorców niż pracownicy,

2)

jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione przez pracodawcę - według cen zakupu,

3)

jeżeli przedmiotem świadczenia jest udostępnienie lokalu mieszkalnego - w wysokości

równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu.

4.

Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym,

stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

5.

Nie wlicza się do przychodu osób wykonujących pracę nakładczą wartości surowców i

materiałów pomocniczych dostarczonych przez te osoby oraz zwrotu poniesionych przez

nie kosztów z tytułu transportu, zużytej energii, opału, konserwacji maszyn i urządzeń

itp., jeżeli osoba, na rzecz której wykonywana jest praca nakładcza, wypłaca należność

z tych tytułów w wyodrębnionej pozycji.

6.

Za przychód z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni

zajmującej się produkcją rolną uważa się wszelkie przychody, o których mowa w art.

11, uzyskane przez członka spółdzielni lub jego domownika z tytułu wkładu pracy oraz

innych tytułów przewidzianych w statucie spółdzielni, po wyłączeniu z tych przychodów

udziałów w dochodzie podzielnym spółdzielni z tytułu działalności rolniczej, z wyjątkiem

polegającej na prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej. Przepisy ust. 2 i

3 stosuje się odpowiednio.

7.

Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych

wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych

oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych.

8.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi podstawowe zasady prowadzenia

ewidencji w spółdzielniach, o których mowa w ust. 6, dla celów wyodrębnienia dochodu

podzielnego z tytułu działalności rolniczej, z wyjątkiem polegającej na prowadzeniu

działów specjalnych produkcji rolnej.

Za przychody z wykonywania wolnego zawodu lub z innej samodzielnej działalności, o

których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się w szczególności

1)

przychody z samodzielnie wykonywanej działalności w zakresie wolnych zawodów, w szczególności

lekarzy wszystkich specjalności, techników dentystycznych, felczerów, położnych, pielęgniarek,

prawników, ekonomistów, inżynierów, architektów, techników budowlanych, geodetów,

rzeczników patentowych, tłumaczy oraz księgowych,

2)

przychody z samodzielnie wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej,

oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki,

kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu,

3)

przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę,

4)

przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych

z partnerami zagranicznymi,

5)

wynagrodzenia otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków

społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając

odszkodowania za utracony zarobek,

6)

wynagrodzenia osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej,

sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych

czynności, a w szczególności wynagrodzenia biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym

i administracyjnym oraz inkasentów należności publicznoprawnych,

7)

wynagrodzenia otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące

do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób

prawnych,

8)

przychody z tytułu osobistego wykonywania usług, na podstawie umowy o dzieło lub umowy

zlecenia zawartej z osobą prawną, jednostką organizacyjną nie posiadającą osobowości

prawnej lub podmiotem gospodarczym dla potrzeb tego podmiotu, jeżeli usługi te nie

wchodzą w zakres działalności gospodarczej zleceniobiorcy wykonywanej na rzecz ludności.

1.

Za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne z tytułu świadczeń

dokonanych w ramach działalności, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych

bonifikat i skont.

2.

Przychodem z działalności gospodarczej są również

1)

przychody ze sprzedaży całości lub części składników majątku związanego z wykonywaną

działalnością, nie stanowiące majątku obrotowego i nie będących nieruchomościami lub

prawami, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8,

2)

otrzymane dotacje przedmiotowe,

3)

różnice kursowe,

4)

kary umowne.

Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych

w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia

ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwy urząd skarbowy przed rozpoczęciem

roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji

rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku.

1.

Za przychód z nieruchomości odstąpionych bezpłatnie w całości lub w części do używania

innym osobom uważa się wartość czynszową, stanowiącą równowartość czynszu, jaki przysługiwałby

od tych osób w razie zawarcia umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości. Nie jest jednak

przychodem wartość czynszowa lokali mieszkalnych udostępnionych osobom pozostającym

z podatnikiem w stosunku pracy, dla których stanowi ona nieodpłatne świadczenie określone

w art. 12 ust. 3 pkt 3.

2.

Jeżeli właściciel nieruchomości używa jej na własne potrzeby lub potrzeby członków

rodziny albo oddał bezpłatnie nieruchomość lub jej część do użytku na cele działalności

naukowej, naukowo-technicznej, oświatowo-wychowawczej, kulturalnej, w zakresie kultury

fizycznej i sportu, ochrony środowiska, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej,

rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego, nie ustala

się wartości czynszowej tej nieruchomości lub jej części, a wydatki związane z nieruchomością

nie stanowią kosztu uzyskania przychodów.

Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od pożyczek, wkładów oszczędnościowych

i środków na rachunkach bankowych, odsetki od obligacji i innych papierów wartościowych

oraz dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, i w dochodach

funduszy powierniczych, w tym również wartość dokonanych na rzecz udziałowców i akcjonariuszy

nieodpłatnych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w art. 12 ust. 3. Przychodem

z kapitałów pieniężnych jest także przychód z odpłatnego przeniesienia tytułu własności

udziałów w spółkach, akcji oraz innych papierów wartościowych, jak również z tytułu

umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszach powierniczych w części przekraczającej

ich koszt nabycia lub wartość z dnia nabycia, jeżeli nastąpiło ono w drodze spadku

lub darowizny.

Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności rentę, której tytuł prawny

stanowi darowizna lub rozporządzenie ostatniej woli, przychody z praw autorskich,

praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również

ze sprzedaży tych praw.

1.

Przychodem ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych oraz innych rzeczy, w warunkach

określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w

umowie sprzedaży, pomniejszonej o koszty sprzedaży. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej

przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten

ustala urząd skarbowy w wysokości wartości rynkowej.

2.

Wartość rynkową nieruchomości i praw majątkowych oraz innych rzeczy określa się na

podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości w obrocie rzeczami tego

samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie

prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia zawarcia umowy sprzedaży.

3.

Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży znacznie odbiega od

wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, urząd skarbowy wezwie strony umowy do zmiany

tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej

od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości

lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od

wartości rynkowej, urząd skarbowy ustali wartość z uwzględnieniem opinii biegłych.

Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej

w cenie, koszty opinii biegłych ponosi sprzedający.

1.

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności

zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, z wyjątkiem alimentów na

rzecz dzieci, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,

nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nie należące do przychodów określonych w art.

12 i 17 oraz przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

2.

Za zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, o których mowa w ust. 1, uważa się

kwoty wypłacanych przez zakład pracy lub organ rentowy zasiłków chorobowych, wyrównawczych,

macierzyńskich, opiekuńczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych.

3.

Wysokość przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach, o których mowa

w ust. 1, ustala się przyjmując za podstawę sumę poniesionych w roku podatkowym wydatków

i wartość zgromadzonych w tym roku zasobów finansowych, nie znajdujących pokrycia

w już opodatkowanych bądź wolnych od opodatkowania źródłach przychodów i posiadanych

przedtem zasobach majątkowych.

1.

Wolne od podatku dochodowego są

1)

nagrody państwowe,

2)

renty inwalidzkie inwalidów wojennych i wojskowych przyznane na podstawie odrębnych

przepisów o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin,

3)

odszkodowania otrzymane na podstawie przepisów prawa administracyjnego, prawa cywilnego

i na podstawie innych ustaw, z wyjątkiem przewidzianych w prawie pracy odszkodowań

z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę oraz odpraw wypłacanych na podstawie

odrębnych przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków

pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy,

4)

kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych,

5)

odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych, z wyjątkiem

rachunków utrzymywanych w związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą,

oraz z obligacji i innych papierów wartościowych, z wyjątkiem dywidend,

6)

wygrane w grach losowych i totalizatorach, prowadzonych na podstawie zezwoleń właściwego

organu,

7)

odprawy pośmiertne i zasiłki pogrzebowe,

8)

zasiłki (dodatki) rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki wychowawcze oraz zasiłki porodowe,

9)

jednorazowe zasiłki z tytułu urodzenia dziecka, wypłacane z funduszów związków zawodowych,

10)

wartość ubioru służbowego (umundurowania), jeżeli jego używanie należy do obowiązków

pracownika,

11)

wartość świadczeń rzeczowych wynikających z przepisów dotyczących bezpieczeństwa i

higieny pracy (w tym posiłków profilaktycznych) oraz ekwiwalenty za te świadczenia,

a także ekwiwalenty za pranie i reperacje odzieży roboczej wykonywane we własnym zakresie

przez pracowników, ekwiwalenty za przedłużenie używalności odzieży roboczej, za używanie

odzieży własnej zamiast odzieży roboczej oraz za nie wydane pracownikom przysługujące

im środki higieny osobistej,

12)

wartość posiłków regeneracyjno-wzmacniających oraz innych posiłków wydawanych niektórym

grupom pracowników do spożycia wyłącznie w czasie wykonywania pracy, bez prawa do

ekwiwalentu z tego tytułu,

13)

ekwiwalenty pieniężne za używane przez pracowników przy wykonywaniu pracy narzędzia,

materiały lub sprzęt, stanowiące ich własność,

14)

kwoty otrzymywane przez pracowników z tytułu zwrotu kosztów przeniesienia służbowego

oraz zasiłków na zagospodarowanie i osiedlenie w związku z przeniesieniem służbowym,

do wysokości 200% wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie,

15)

świadczenia otrzymywane z tytułu pełnienia czynnej służby wojskowej lub jej równorzędnej

albo jej form zastępczych, z wyjątkiem służby okresowej lub nadterminowej,

16)

diety i inne należności za czas podróży służbowej pracowników do wysokości określonej

w odrębnych przepisach, a w przypadku ich braku - w przepisach w sprawie diet i innych

należności z tytułu podróży służbowych obowiązujących w przedsiębiorstwach państwowych,

17)

diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymywane przez osoby wykonujące czynności

związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich - do wysokości określonej

w odrębnych przepisach,

18)

dodatek za rozłąkę i inne świadczenia wypłacane pracownikom czasowo przeniesionym

według zasad i w wysokości określonej w odrębnych przepisach dla pracowników przedsiębiorstw

państwowych,

19)

wartość świadczeń ponoszonych przez zakłady pracy z tytułu zakwaterowania pracowników

w hotelach pracowniczych oraz kwaterach prywatnych wynajmowanych na cele zbiorowego

zakwaterowania, a także wartość świadczeń z tytułu udostępnienia lokalu mieszkalnego

pracownikom w przypadku zatrudnienia poza miejscem ich stałego zamieszkania,

20)

część dochodów osób fizycznych skierowanych do pracy za granicą - w wysokości odpowiadającej

dietom określonym w odrębnych przepisach obowiązujących w przedsiębiorstwach państwowych

w sprawie pokrywania kosztów podróży służbowych poza granicami kraju,

21)

kwoty strawnego wypłacane załogom pływającym w zamian za bezpłatne wyżywienie do wysokości

nie przekraczającej dodatku za rozłąkę, o którym mowa w pkt 18,

22)

kwoty otrzymane przez pracowników z tytułu kosztów używania pojazdów samochodowych

dla potrzeb zakładu pracy

a)

w celu odbycia podróży służbowej (jazdy zamiejscowe) - do wysokości nie przekraczającej

kwoty ustalonej przy zastosowaniu stawek za jeden kilometr przebiegu pojazdu,

b)

w jazdach lokalnych - do wysokości miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo do wysokości

nie przekraczającej stawek za 1 km przebiegu pojazdu

- określonych w odrębnych przepisach obowiązujących w przedsiębiorstwach państwowych,

23)

kwoty pomocy finansowej ze środków pomocy społecznej i z zakładowego funduszu mieszkaniowego,

wypłacane na zmniejszenie wydatków mieszkaniowych według zasad określonych przez Ministra

Pracy i Polityki Socjalnej,

24)

pomoc pieniężna dla rodzin zastępczych,

25)

dodatek energetyczny dla kombatantów,

26)

świadczenia z pomocy społecznej oraz zapomogi wypłacane ze środków zakładowego funduszu

socjalnego oraz funduszów związków zawodowych w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych,

klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci,

27)

otrzymywane zgodnie z odrębnymi przepisami świadczenia na

a)

rehabilitację zawodową, społeczną i leczniczą osób niepełnosprawnych ze środków Państwowego

Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz z zakładowych funduszy rehabilitacji,

b)

doraźną lub okresową pomoc dla kombatantów oraz pozostałych po nich członków rodzin

ze środków Państwowego Funduszu Kombatantów,

28)

przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących

w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży

gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny lub leśny,

29)

przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o wywłaszczaniu

nieruchomości lub z tytułu sprzedaży nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie

oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu,

stosownie do przepisów o gospodarce gruntami,

30)

przychody uzyskane z tytułu sprzedaży prawa wieczystego użytkowania oraz nieruchomości

nabytych stosownie do odrębnych przepisów o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości

w zamian za mienie pozostawione za granicą,

31)

przychody uzyskane z tytułu sprzedaży nieruchomości albo prawa wieczystego użytkowania

na podstawie przepisów o ochronie i kształtowaniu środowiska,

32)

przychody uzyskane z tytułu sprzedaży budynków bądź ich części, udziału w nieruchomości,

lokali mieszkalnych stanowiących odrębne nieruchomości, gruntów, prawa wieczystego

użytkowania, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz wynikających

z przydziału spółdzielni mieszkaniowych: prawa do domu jednorodzinnego lub prawa do

lokalu w małym domu mieszkalnym

a)

w części wydatkowanej na nabycie w kraju, nie później niż w okresie roku od dnia sprzedaży,

innego budynku bądź jego części, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość,

gruntu, prawa wieczystego użytkowania, spółdzielczego oraz własnościowego prawa do

lokalu; zwolnienie stosuje się również w razie wydatkowania kwoty uzyskanej ze sprzedaży,

nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, na nabycie wynikających z przydziału

spółdzielni mieszkaniowych: prawa do domu jednorodzinnego lub prawa do lokalu w małym

domu mieszkalnym oraz na budowę, rozbudowę albo remont własnego budynku lub lokalu

mieszkalnego; zwolnienia nie stosuje się w razie wydatkowania kwoty uzyskanej ze sprzedaży

na nabycie gruntu, budowę, rozbudowę lub remont budynku bądź jego części przeznaczonych

na cele rekreacyjne,

b)

w całości - jeżeli sprzedaż nastąpiła w celu uzyskania, w zamian tych nieruchomości

lub praw, spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu albo budynku mieszkalnego lub

jego części, zajmowanego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale lokalu

lub budynku,

c)

w całości - jeżeli sprzedaż nastąpiła w wykonaniu lub w związku z wielostronną umową

o zamianie tych budynków lub praw do lokali,

33)

dochody osób fizycznych, określonych w art. 3, ze źródeł przychodów znajdujących się

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita

Polska jest stroną, tak stanowi,

34)

część dochodów z tytułu udziału w spółce będącej osobą prawną, mającej siedzibę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wydatkowanych na nabycie udziałów lub akcji

od Skarbu Państwa albo zakup obligacji emitowanych przez uprawnione polskie podmioty,

35)

dochody z działalności gospodarczej osób, zatrudniających osoby niepełnosprawne, w

zakresie i na zasadach określonych w ustawie o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej

osób niepełnosprawnych,

36)

dochody z tytułu prowadzenia szkół niepaństwowych w rozumieniu przepisów o rozwoju

systemu oświaty i wychowania w części, w jakiej przychody te zostały wydatkowane na

cele szkoły w roku podatkowym lub w roku po nim następującym.

2.

Przepis ust. 1 pkt 32 nie ma zastosowania, jeżeli budowa i sprzedaż budynków i lokali

jest przedmiotem działalności gospodarczej podatnika.

3.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej określi, w drodze

rozporządzenia, rodzaje wydatków, które mogą być uznane za poniesione na cele szkoły

w rozumieniu ust. 1 pkt 36.

1.

Kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione

w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Koszty

poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursów z dnia poniesienia

kosztu ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski, mających zastosowanie przy sprzedaży

walut.

2.

Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego

stosunku pracy oraz pracy nakładczej określa się w wysokości 3% kwoty stanowiącej

górną granicę pierwszego przedziału skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, rocznie.

3.

Kosztami uzyskania innych przychodów niż wymienione w ust. 2 są również

1)

odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

(odpisy amortyzacyjne), a także wartość netto zlikwidowanych na skutek zużycia lub

zniszczenia nie w pełni umorzonych środków trwałych,

2)

straty częściowe lub całkowite w środkach trwałych i środkach obrotowych, spowodowane

zdarzeniami losowymi; straty są potrącane w wysokości nie pokrytej odszkodowaniem

z tytułu ubezpieczeń i odpisami amortyzacyjnymi,

3)

wydatki na prace badawczo-rozwojowe i doświadczalne, w tym również zakończone wynikiem

negatywnym,

4)

wydatki na normalizację oraz na opracowanie i ocenę projektów wynalazczych,

5)

wynagrodzenia wypłacone twórcom projektów wynalazczych, projektów racjonalizatorskich

i wzorów użytkowych oraz nagrody związane z tymi projektami,

6)

odsetki od zobowiązań, w tym również pożyczek, oraz trwałe ciężary, jeżeli pozostają

w związku ze źródłem przychodów, z wyjątkiem określonych w art. 23 pkt 10, 11 i 13,

7)

podatki i opłaty oraz składki ubezpieczeniowe pozostające w związku ze źródłem przychodów,

z wyjątkiem wymienionych w art. 23 pkt 7,

8)

wydatki ponoszone przez pracodawcę pośrednio na rzecz pracowników, jeżeli wynikają

one z układu zbiorowego pracy lub innych obowiązujących aktów prawnych,

9)

odpisy na fundusze socjalny i mieszkaniowy dokonywane na zasadach i do wysokości określonej

w odrębnych przepisach o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym,

10)

należności odpisane jako nieściągalne oraz rezerwy tworzone na pokrycie należności,

których nieściągalność została uprawdopodobniona, a także inne rezerwy, jeżeli obowiązek

ich tworzenia w ciężar kosztów wynika z odrębnych przepisów,

11)

wydatki na reklamę w środkach masowego przekazu lub prowadzoną publicznie w inny sposób,

12)

koszty reprezentacji i reklamy prowadzonej w inny sposób niż określony w pkt 11 -

do wysokości 0,25% przychodu,

13)

różnice kursowe u osób prowadzących działalność gospodarczą,

14)

inne wydatki, jeżeli obowiązek ich ponoszenia w ciężar kosztów przewidują odrębne

ustawy.

4.

Koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w tym

roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

5.

U podatników prowadzących księgi rachunkowe (handlowe) koszty uzyskania przychodów

objętych tymi księgami są potrącane tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą,

tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy,

lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty

uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą

się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że zarachowanie ich nie było możliwe;

w tym wypadku są one potrącalne w roku, w którym zostały poniesione.

6.

Zasada określona w ust. 5 ma zastosowanie również do podatników prowadzących podatkowe

księgi przychodów i rozchodów, pod warunkiem że stale w każdym roku podatkowym księgi

te będą prowadzone w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania odnoszących

się tylko do tego roku podatkowego.

7.

Określenia składników majątkowych uznawanych za środki trwałe, aktualizacji ich wyceny

oraz amortyzacji tych składników, w tym również wartości niematerialnych i prawnych,

dokonuje się według zasad ustalonych w odrębnych przepisach dla celów podatku dochodowego

od osób prawnych.

8.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi w odniesieniu do podatników nie

zobowiązanych do prowadzenia ksiąg rachunkowych (handlowych) sposób ustalania wartości

początkowej oraz ewidencjonowania środków trwałych, a także wartości niematerialnych

i prawnych.

9.

Koszty uzyskania niektórych przychodów określa się w następującej wysokości w stosunku

do uzyskanego przychodu

1)

z tytułu zapłaty za przeniesienie prawa własności projektu wynalazczego, znaku towarowego

lub wzoru zdobniczego 50%,

2)

z tytułu opłaty licencyjnej za przeniesienie prawa stosowania projektu wynalazczego,

znaku towarowego lub wzoru zdobniczego, otrzymanej w pierwszym roku trwania licencji

od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną 50%,

3)

z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i rozporządzania przez nich tymi

prawami 50%,

4)

z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4, 6 i 8 20%.

10.

Jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające

z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9, koszty uzyskania przyjmuje się

w wysokości kosztów faktycznie poniesionych.

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów

1)

wydatków na nabycie gruntów i prawa wieczystego użytkowania gruntów oraz wydatków

na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, jeżeli środki te i wartości podlegają odpisom amortyzacyjnym;

wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przy ustaleniu dochodu ze sprzedaży rzeczy

określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) i to bez względu na czas ich poniesienia,

2)

wydatków ponoszonych z tytułu czynszu na podstawie umów dzierżawy lub najmu określonych

przedmiotów na czas oznaczony z prawem zakupienia ich przez dzierżawcę lub najemcę

za ustaloną w tych umowach cenę (umowy leasingu) w części stanowiącej spłatę wartości

przedmiotu, jeżeli dzierżawca lub najemca dokonuje w czasie trwania umowy odpisów

amortyzacyjnych,

3)

odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze, chyba że obowiązek lub możliwość tworzenia

przez podatnika takich funduszów w ciężar kosztów albo dokonywania na nie wpłat przewidują

odrębne ustawy,

4)

wydatków na spłatę zobowiązań, w tym pożyczek, oraz na umorzenie kapitałów pozostających

w związku z utworzeniem (nabyciem), powiększeniem lub ulepszeniem źródła przychodu,

5)

odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów,

6)

darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju,

7)

podatku dochodowego, podatku od spadków i darowizn oraz podatku obrotowego od nadmiernych

ubytków produktów i zawinionych ubytków produktów,

8)

jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz dodatkowej

składki ubezpieczeniowej w przypadku stwierdzenia pogorszenia warunków pracy,

9)

kosztów egzekucyjnych związanych z niewykonaniem zobowiązań,

10)

grzywien i kar pieniężnych orzeczonych w postępowaniu karnym, karnym skarbowym i administracyjnym

oraz odsetek od tych grzywien i kar,

11)

kar, opłat i odszkodowań oraz odsetek od tych zobowiązań z tytułu

a)

nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska,

b)

niewykonania nakazów właściwych organów nadzoru i kontroli dotyczących uchybień w

dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy,

12)

należności odpisanych jako przedawnione,

13)

odsetek za zwłokę od zobowiązań, do których stosuje się przepisy ustawy o zobowiązaniach

podatkowych,

14)

kar umownych z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki

w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych

robót i usług,

15)

kosztów uzyskania przychodów ze źródeł przychodów znajdujących się na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł w ogóle nie podlegają opodatkowaniu

albo są zwolnione od podatku dochodowego.

1.

U podatników, którzy zgodnie z obowiązującymi ich zasadami rachunkowości sporządzają

bilans i rachunek wyników, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód

wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od

podatku i zwiększony o wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone

uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

2.

U podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi

przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w

rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu

końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i

pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu

końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę

pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego

jest wyższa. Dochodem lub stratą ze sprzedaży składników majątku trwałego związanego

z prowadzoną działalnością jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym ze sprzedaży

a ich wartością wykazaną w ewidencji środków trwałych prowadzonej dla celów stosowania

odpisów amortyzacyjnych, powiększoną o wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych.

3.

W razie zawiadomienia urzędu skarbowego o likwidacji działalności gospodarczej, dochód

ustala się przy zastosowaniu - do wartości pozostałych na dzień likwidacji towarów

handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów

gotowych, braków i odpadków - takiego wskaźnika procentowego, jaki wynika z udziału

kosztów w przychodach w okresie ostatnich trzech miesięcy poprzedzających miesiąc,

w którym nastąpiła likwidacja działalności, albo w roku poprzedzającym rok podatkowy.

4.

Dochodem z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z

tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość

przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek

roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód

z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których

mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej

powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej.

5.

Dochodem z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód faktycznie uzyskany z tytułu

tego udziału oraz dochód przeznaczony na powiększenie kapitału zakładowego lub akcyjnego.

6.

Dochodem ze sprzedaży rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), jeżeli przychód

ze sprzedaży nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest różnica pomiędzy

przychodem uzyskanym ze sprzedaży rzeczy a kosztem ich nabycia, zmniejszona o koszty

sprzedaży oraz o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.

7.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej,

w drodze rozporządzenia, określa normy szacunkowe dochodu, o którym mowa w ust. 4.

1.

Jeżeli podatnik pozostający w związku gospodarczym z osobą mającą siedzibę lub miejsce

zamieszkania za granicą tak układa bieg swoich interesów, że nie wykazuje dochodów

albo wykazuje dochody mniejsze od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymieniony

związek nie istniał, wówczas dochód danego podatnika należy ustalić bez uwzględnienia

obciążeń szczególnych, wynikających z powyższego związku. Jeżeli ustalenie dochodu

na podstawie ksiąg handlowych nie jest możliwe, dochód ustala się w drodze oszacowania.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, gdy podatnik wykorzystuje swój związek gospodarczy

z osobą, której przysługują szczególne ulgi w podatku dochodowym, albo też wykonując

świadczenie dla innego podatnika na warunkach rażąco korzystniejszych i odbiegających

od ogólnie stosowanych norm w czasie i miejscu wykonywania świadczenia, przerzuca

całość lub część swego dochodu na osobę korzystającą z ulg bądź innego podatnika i

wskutek tego nie wykazuje dochodu w takiej wysokości, jakiej należałoby oczekiwać,

gdyby wymieniony związek nie istniał lub gdyby wymienione świadczenie nie zostało

wykonane.

1.

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 28, 29, 30 i 41 ust. 3, stanowi

dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 lub art. 25 po odliczeniu kwot

1)

darowizn na cele naukowe, naukowo-techniczne, oświatowo-wychowawcze, kulturalne, kultu

religijnego, kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, dobroczynne, ochrony

zdrowia i pomocy społecznej oraz rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów, a

także na cele związane z budownictwem mieszkaniowym dla samorządu terytorialnego -

do wysokości nie przekraczającej 10% dochodu lub bez ograniczenia, jeżeli wynika to

z odrębnych ustaw; odliczeniu nie podlegają darowizny na rzecz osób fizycznych i prawnych

oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które realizują wymienione

cele w wykonywaniu działalności gospodarczej, oraz osób fizycznych, dla których darowizny

te stanowiłyby ich osobisty przychód,

2)

składek na ubezpieczenie społeczne podatnika i osób z nim współpracujących, a także

innych składek, opłacanych bezpośrednio przez podatnika, jeżeli obowiązek ich opłacania

wynika z odrębnych ustaw,

3)

rent i innych trwałych ciężarów opartych na tytule prawnym, nie stanowiących kosztów

uzyskania przychodów, oraz alimentów, z wyjątkiem alimentów na rzecz dzieci, w wysokości

ustalonej w wyroku alimentacyjnym,

4)

składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika jest obowiązkowa,

5)

wydatków na cele mieszkaniowe podatnika, przeznaczonych na

a)

zakup gruntu lub prawa wieczystego użytkowania gruntu pod budowę budynku mieszkalnego,

b)

budowę budynku mieszkalnego,

c)

wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni mieszkaniowej, z wyjątkiem wkładu

wynikającego z przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu na spółdzielcze

własnościowe prawo do lokalu,

d)

zakup budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od osób, które

wybudowały ten budynek w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,

e)

nadbudowę i rozbudowę budynku na cele mieszkalne,

f)

przebudowę strychu, suszarni albo przystosowanie innego pomieszczenia na cele mieszkalne,

g)

remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego,

6)

wydatków na budowę własnego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z przeznaczeniem

znajdujących się w nim lokali mieszkalnych na wynajem oraz wydatków na zakup działki

pod budowę tego budynku,

7)

wydatków ponoszonych przez podatnika na odpłatne dokształcanie i doskonalenie zawodowe

do wysokości połowy jednomiesięcznego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej

w rozumieniu art. 27 ust. 3 ustawy,

8)

wydatków na cele rehabilitacyjne ponoszonych przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną

lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

2.

Wydatki na cele określone w ust. 1 pkt 5 lit. a) podlegają odliczeniu od dochodu w

wysokości faktycznie poniesionych w okresie obowiązywania ustawy, nie przekraczającej

jednak kwoty stanowiącej iloczyn powierzchni 350 m

3.

Ogólna kwota odliczeń z tytułu wydatków faktycznie poniesionych na cele określone

w ust. 1 pkt 5 lit. b)-f) w okresie obowiązywania ustawy nie może przekroczyć kwoty

stanowiącej iloczyn 70 m

4.

Ogólna kwota odliczeń z tytułu wydatków faktycznie poniesionych na cele określone

w ust. 1 pkt 5 lit. g), w okresie obowiązywania ustawy nie może przekroczyć 1/5 kwoty,

o której mowa w ust. 3. Odliczenie stosuje się, jeżeli wydatki na remont lub modernizację

wyniosły w roku podatkowym co najmniej 2% kwoty, o której mowa w ust. 3.

5.

Kwota odliczeń z tytułu wydatków faktycznie poniesionych na cele określone w ust.

1 pkt 6 nie może przekroczyć równowartości iloczynu kwoty, o której mowa w ust. 3,

i liczby mieszkań przeznaczonych na wynajem.

6.

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1 pkt 5 i 6 ustala się na podstawie dokumentów

stwierdzających ich poniesienie.

7.

Wydatki na cele określone w ust. 1 pkt 5 podlegają odliczeniu, jeżeli wydatek nie

stanowi kosztu uzyskania przychodu lub nie zostanie podatnikowi zwrócony w jakiejkolwiek

innej formie.

8.

Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu i ponoszą wydatki na cele określone

w ust. 1 pkt 5, wydatki te do wysokości określonej w ust. 2-5 odlicza się od dochodu

każdego z małżonków w takim stosunku, w jakim pozostają dochody małżonka do dochodów

obojga małżonków.

9.

Wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 6, nie znajdujące pokrycia w rocznym dochodzie

podatnika, podlegają odliczeniu od dochodów osiągniętych w następnych latach, aż do

całkowitego ich odliczenia, w granicach określonych w ust. 2-5.

10.

Jeżeli podatnik lub jego małżonek otrzymali kredyt bankowy lub pożyczkę z zakładu

pracy na cele określone w ust. 1 pkt 5 i 6, kwoty wydatkowane na te cele zmniejsza

się o kwotę kredytu lub pożyczki, natomiast odliczeniu podlegają spłaty tego kredytu

lub pożyczki wraz z odsetkami w latach, w których są dokonywane.

11.

Minister Finansów w drodze obwieszczenia ogłasza wysokość ogólnej kwoty odliczeń,

o której mowa w ust. 3, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

do 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy.

12.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej, w drodze rozporządzenia,

określi rodzaje wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 7, oraz zasady i warunki odliczania

ich od dochodu.

13.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określić, że od dochodu podlegają odliczeniu

również wydatki na inwestycje, jeżeli służą one działalności gospodarczej, a także

wydatki na racjonalizację użytkowania nośników energii, a w szczególności na zakup

i instalację liczników energii cieplnej i wody, oraz zasady i warunki ich odliczania

od dochodu.

14.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej, w drodze

rozporządzenia, określi rodzaje wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 8, oraz zasady

i warunki odliczania ich od dochodu.

1.

Podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 28, 29, 30 i 41 ust. 3, pobiera się od podstawy

jego obliczenia według następującej skali

Podstawa obliczenia podatku w złotych

Podatek wynosi

ponad

do

64.800.000

20% podstawy obliczenia minus kwota 864.000 zł

64.800.000

129.600.000

12.096.000 zł + 30% nadwyżki ponad 64.800.000 zł

129.600.000

31.536.000 zł + 40% nadwyżki ponad 129.600.000 zł

2.

Jeżeli u podatników osiągających wyłącznie przychody opodatkowane według skali określonej

w ust. 1, po odliczeniu podatku ustalonego zgodnie z art. 9 i art. 24 ust. 1 i 2 pozostaje

kwota przychodu niższa od kwoty, którą określa się corocznie w ustawie budżetowej,

podatek ustala się tylko w wysokości nadwyżki ponad tę kwotę.

3.

Przedziały dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem, określone w skali, o której

mowa w ust. 1, jak również kwota, o którą zmniejsza się podatek lub zaliczkę, obliczone

według pierwszego szczebla tej skali, poczynając od roku podatkowego 1993, podlegają

w każdym roku podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu przeciętnego

wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w okresie trzech kwartałów w roku

poprzedzającym rok podatkowy w stosunku do analogicznego okresu roku ubiegłego.

4.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, ustala skalę podatku dochodowego na każdy

rok podatkowy, z uwzględnieniem zasady wyrażonej w ust. 3, na podstawie komunikatów

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego o wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego

w gospodarce narodowej w okresie trzech kwartałów roku poprzedzającego rok podatkowy

i jego wzrostu w stosunku do analogicznego okresu roku ubiegłego, ogłaszanych w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w terminie do dnia 15 listopada

roku poprzedzającego rok podatkowy.

5.

Jeżeli podatnik oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym osiąga

również dochody ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 33, podatek dochodowy

ustala się w następujący sposób

1)

do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione

od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej

w ust. 1,

2)

ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów,

3)

ustaloną w myśl pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu

podatkiem dochodowym.

6.

Jeżeli osoby, o których mowa w art. 3, osiągają również dochody ze źródeł przychodów

położonych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym

państwie opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a nie zachodzą okoliczności określone

w art. 21 ust. 1 pkt 33 i umowa o zapobieżeniu podwójnemu opodatkowaniu zawarta z

tym państwem inaczej nie stanowi, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów

położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego

od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu

w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego

przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie

obcym.

1.

Dochodu ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1

pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami z innych źródeł.

2.

Podatek od dochodu, o którym mowa w ust. 1, ustala się w formie ryczałtu w wysokości

10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od

dnia dokonania sprzedaży.

3.

Jeżeli nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit.

a), podatek jest płatny najpóźniej następnego dnia po upływie terminów określonych

w tym przepisie wraz z odsetkami naliczanymi od terminu płatności określonego w ust.

2 do dnia zapłaty w wysokości połowy odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych.

Podatek dochodowy od dochodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez

osoby, o których mowa w art. 4, z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-8 oraz

z praw autorskich, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych,

w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury

lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego,

handlowego lub naukowego oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w

dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) ustala się w formie ryczałtu

w wysokości 20% przychodu, chyba że umowa w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu

zawarta z krajem będącym miejscem zamieszkania podatnika stanowi inaczej.

1.

Dochodów

1)

z odsetek od pożyczek, z wyjątkiem, gdy udzielenie pożyczek jest przedmiotem działalności

gospodarczej, a także z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób

prawnych,

2)

z wynagrodzeń za udzielanie pomocy policji lub Urzędowi Ochrony Państwa, wypłacanych

z funduszu operacyjnego,

nie łączy się z dochodami z innych źródeł przychodów.

2.

Podatek od dochodów, o których mowa w ust. 1, ustala się w formie ryczałtu w wysokości

20% uzyskanego przychodu.

1.

Osoby fizyczne, osoby prawne oraz inne jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości

prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać

w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów

wynagrodzenia ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego

stosunku pracy oraz inne dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

2.

Za inne dochody, o których mowa w ust. 1, uważa się dochody określone w art. 13 pkt

7 i 8 oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego uzyskiwane od zakładu pracy,

z którym podatnik pozostaje w stosunku służbowym, stosunku pracy lub spółdzielczym

stosunku pracy, a w spółdzielniach pracy - również wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce

bilansowej.

1.

Zaliczka, o której mowa w art. 31, za miesiące od stycznia do listopada, a jeżeli

zakład pracy nie jest obowiązany do dokonania rocznego obliczenia podatku - również

za miesiąc grudzień, wynosi 20% dochodu uzyskanego przez pracownika w danym miesiącu.

2.

Za dochód, o którym mowa w ust. 1, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody w

rozumieniu art. 12 po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22

ust. 2. Jeżeli świadczenia w naturze, świadczenia ponoszone za podatnika lub inne

nieodpłatne świadczenia przysługują podatnikowi za okres dłuższy niż miesiąc, przy

obliczaniu zaliczek za poszczególne miesiące przyjmuje się ich wartości w wysokości

przypadającej na jeden miesiąc. Jeżeli nie jest możliwe określenie, jaka część tych

świadczeń przypada na jeden miesiąc, a doliczenie całej wartości w miesiącu ich uzyskania

spowodowałoby niewspółmiernie wysoką zaliczkę w stosunku do wypłaty pieniężnej, zakład

pracy na wniosek podatnika ograniczy pobór zaliczki za dany miesiąc i pobierze pozostałą

część zaliczki w następnych miesiącach roku podatkowego.

3.

Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 1 i ust.

2 zmniejsza się o 72.000 zł, jeżeli pracownik przed pierwszą wypłatą wynagrodzenia

złoży zakładowi pracy oświadczenie według ustalonego wzoru, w którym stwierdzi, że

1)

nie otrzymuje emerytury lub renty,

2)

nie osiąga dochodów z tytułu członkostwa w spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni

zajmującej się produkcją rolną,

3)

nie osiąga dochodów, od których jest obowiązany opłacać zaliczki na podstawie art.

44,

4)

nie otrzymuje zasiłku od organu zatrudnienia,

5)

określa ten zakład pracy jako właściwy do stosowania odliczenia, o którym wyżej mowa,

w przypadku gdy równocześnie osiąga od innych zakładów pracy dochody ze stosunku służbowego,

stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy lub wykonywania pracy nakładczej.

4.

Pracownik jest obowiązany zawiadomić zakład pracy o zmianach w stosunku pracy do stanu

faktycznego wynikającego z oświadczenia przed wypłatą wynagrodzeń za miesiąc, w którym

zaszła zmiana.

1.

Rolnicze spółdzielnie produkcyjne oraz inne spółdzielnie zajmujące się produkcją rolną

są obowiązane jako płatnicy pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od

dokonywanych na rzecz członków spółdzielni wypłat z tytułu dniówek obrachunkowych,

udziału w dochodzie podzielnym spółdzielni, a także uzyskiwanych od spółdzielni przez

jej członków innych dochodów określonych w art. 13 pkt 7 i 8 oraz zasiłków pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego.

2.

Zaliczka, o której mowa w ust. 1, za miesiące od stycznia do listopada, a jeżeli spółdzielnia

nie jest obowiązana do dokonania rocznego obliczenia podatku - również za grudzień,

wynosi 20% dochodu uzyskanego w danym miesiącu minus 72.000 zł.

3.

Dla obliczenia zaliczki od wypłat z tytułu dniówek obrachunkowych wyłącza się z opodatkowania

ich część przypadającą na działalność rolniczą określoną w art. 12 ust. 6 w takim

stosunku procentowym, w jakim pozostawał w roku poprzedzającym rok podatkowy udział

dochodu z tej działalności w ogólnym dochodzie podzielnym spółdzielni.

1.

Organy rentowe są zobowiązane jako płatnicy pobierać zaliczki miesięczne od wypłacanych

bezpośrednio przez te organy emerytur i rent oraz zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego.

2.

Zaliczka, o której mowa w ust. 1, od emerytur i rent za miesiące od stycznia do listopada,

a jeżeli organ rentowy nie jest obowiązany do dokonania rocznego obliczenia podatku

- również za grudzień, wynosi 20% wypłaconej emerytury lub renty minus 72.000 zł.

3.

Zaliczka, o której mowa w ust. 1, od zasiłków z ubezpieczenia społecznego wypłaconych

bezpośrednio przez organ rentowy wynosi 20% kwoty zasiłków.

4.

Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust.

3 zmniejsza się o 72.000 zł, jeżeli

1)

wypłata zasiłków dotyczy okresu pełnego miesiąca kalendarzowego i związana jest z

pozostawaniem w stosunku służbowym, w stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczym

stosunku pracy oraz

2)

łącznie z dokumentacją uzasadniającą wypłatę zasiłków organowi rentowemu złożone zostanie

przez zasiłkobiorcę oświadczenie według ustalonego wzoru, w którym stwierdzi, że w

okresie zasiłkowym

a)

nie otrzymuje emerytury lub renty,

b)

nie osiąga innych dochodów poza dochodami uzyskiwanymi w zakładzie pracy, w którym

ubezpieczenie z tytułu zatrudnienia jest podstawą powstania prawa do zasiłku,

c)

zakład pracy, o którym mowa pod lit. b), oblicza zaliczki od dochodów pracownika w

sposób określony w art. 32 ust. 3,

d)

nie otrzymuje zasiłku od organu zatrudnienia.

Przepis art. 32 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

5.

Organy rentowe, dokonując bezpośrednio wypłaty zasiłków z ubezpieczenia społecznego,

związanych z pozostawaniem w stosunku służbowym, stosunku pracy, pracy nakładczej

lub spółdzielczym stosunku pracy, obowiązane są w terminie do dnia 20 miesiąca następującego

po miesiącu, w którym dokonały wypłaty zasiłku, przekazać informację według ustalonych

wzorów podatnikowi oraz zatrudniającemu go zakładowi pracy o wysokości wypłaconego

zasiłku oraz wysokości pobranej zaliczki na podatek.

6.

W przypadku wypłaty zasiłków bezpośrednio przez organ rentowy po ustaniu zatrudnienia,

zasady określone w ust. 3 i 4 oraz w art. 32 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Organy zatrudnienia są obowiązane jako płatnicy pobierać zaliczki miesięczne od wypłaconych

przez nie zasiłków.

2.

Zaliczka, o której mowa w ust. 1, za poszczególne miesiące roku podatkowego wynosi

20% kwoty zasiłku minus 72.000 zł.

W stosunku do podatników określonych w art. 31, 33, 34 i 35, którzy poza dochodem

uzyskiwanym od płatnika nie osiągają żadnych innych dochodów, przy ustaleniu zaliczki

oraz dokonywaniu obliczenia rocznego stosuje się odpowiednio przepis art. 27 ust.

2, z tym że zaliczkę ustala się w wysokości nadwyżki ponad 1/12 kwoty określonej stosownie

do tego przepisu.

1.

Jeżeli pracownik, członek rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni

zajmującej się produkcją rolną, emeryt lub rencista albo osoba pobierająca zasiłek

złoży płatnikowi wymienionemu w art. 31, 33 lub 34 przed dniem 31 grudnia roku podatkowego

oświadczenie sporządzone według ustalonego wzoru, które traktuje się na równi z zeznaniem,

że

1)

nie korzysta z możliwości łącznego opodatkowania jego dochodów z dochodami małżonka,

2)

poza dochodami uzyskanymi od płatnika nie uzyskał innych dochodów, z wyjątkiem

-

zasiłków z ubezpieczenia społecznego pozostających w związku z zatrudnieniem u płatnika

oraz

-

dochodów określonych w art. 28, 30 i 41 ust. 3,

3)

nie ponosi wydatków podlegających odliczeniu od dochodu (art. 26),

płatnik jest obowiązany dokonać rocznego obliczenia podatku według zasad określonych

w art. 27 od dochodu uzyskanego przez podatnika za cały rok. Podatek wynikający z

obliczenia rocznego jest podatkiem dochodowym należnym od podatnika za dany rok.

2.

W przypadku uzyskania w ciągu roku podatkowego przez pracownika, członka rolniczej

spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, o którym

mowa w ust. 1, dochodu z tytułu zasiłków z ubezpieczenia społecznego, wypłaconych

bezpośrednio przez organ rentowy w związku z zatrudnieniem u płatnika - płatnik przy

dokonywaniu rocznego obliczenia podatku, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest uwzględnić

uzyskany przez pracownika (członka) dochód z tytułu zasiłków oraz pobrane przez organ

rentowy zaliczki na podatek w wysokości wynikającej z otrzymanej, zgodnie z art. 34

ust. 5, informacji tego organu.

1.

Płatnicy, o których mowa w art. 31, 33, 34 i 35, przekazują, z zastrzeżeniem ust.

2, kwoty pobranych zaliczek na podatek, w terminie do dnia 20 miesiąca następującego

po miesiącu, za który pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, właściwego

według siedziby płatnika, przesyłając równocześnie deklarację według ustalonego wzoru,

która zawiera łączną sumę wypłat dokonanych w danym miesiącu z tytułów określonych

w art. 31 ust. 1, kwotę potrąconego podatku dochodowego oraz kwotę podatku wpłaconego

na rachunek urzędu skarbowego; jeśli pomiędzy kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego

podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji.

2.

Płatnicy będący zakładami pracy chronionej kwoty pobranych zaliczek na podatek przekazują

1)

w 10% na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,

2)

w 90% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych.

3.

Płatnicy dokonują rocznego obliczenia podatku, o którym mowa w art. 37, w terminie

do dnia 31 stycznia po upływie roku podatkowego. Różnica pomiędzy podatkiem wynikającym

z rocznego obliczenia podatku a sumą zaliczek pobranych za miesiące od stycznia do

listopada, jeżeli nie została pobrana z dochodu za grudzień, na wniosek podatnika,

a w przypadku emerytów i rencistów - również z urzędu, może być pobrana z dochodu

za styczeń, luty i marzec roku następnego. Jeżeli z obliczenia rocznego wynika nadpłata,

zalicza się ją na poczet zaliczki należnej za styczeń, a jeżeli po pobraniu tej zaliczki

pozostaje nadpłata, zwraca się ją podatnikowi gotówką. Zwrotu nadpłaty w gotówce dokonuje

zakład pracy.

4.

Zwrócone nadpłaty w gotówce płatnik potrąca z kwot pobranych zaliczek przekazywanych

urzędom skarbowym, wykazując je w deklaracji, o której mowa w ust. 1.

1.

Płatnicy, o których mowa w art. 31, 33, 34 i 35, do dnia 31 marca roku następującego

po roku podatkowym są obowiązani sporządzić w trzech egzemplarzach według ustalonego

wzoru informację dla każdego podatnika, wskazującą wysokość uzyskanych przez niego

dochodów oraz należnego i pobranego podatku. Jeden egzemplarz informacji zakład pracy

doręcza podatnikowi, a drugi przekazuje w terminie do dnia 15 kwietnia urzędowi skarbowemu

właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika.

2.

Jeżeli obowiązek poboru przez płatników, o których mowa w art. 31, 33, 34 i 35, zaliczek

na podatek ustał w ciągu roku, płatnicy ci są zobowiązani sporządzić informację określoną

w ust. 1 i przekazać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu właściwemu według miejsca

zamieszkania podatnika, w terminie do dnia 15 miesiąca następującego po miesiącu,

w którym pobrana została ostatnia zaliczka.

3.

Banki, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy, są obowiązane do dnia 31

stycznia roku następującego po roku podatkowym sporządzić w trzech egzemplarzach według

ustalonego wzoru informację dla każdego podatnika, wskazującą wysokość wypłaconej

emerytury lub renty. Jeden egzemplarz informacji bank doręcza podatnikowi, a drugi

egzemplarz przekazuje w terminie do dnia 15 lutego urzędowi skarbowemu właściwemu

według miejsca zamieszkania podatnika.

4.

Na wniosek podatników, którzy poza emeryturą lub rentą otrzymywaną z zagranicy nie

osiągają innych dochodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 28, 30 i art. 41 ust. 3,

banki jako płatnicy są obowiązane pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy

od wypłacanych emerytur i rent, a po upływie roku dokonywać obliczenia rocznego. Zaliczki

za miesiące od stycznia do listopada, a jeżeli bank nie jest obowiązany do dokonania

obliczenia rocznego - również za grudzień, wynoszą 20% wypłacanej emerytury lub renty

minus 72.000 zł. Przepisy ust. 1 oraz art. 36 stosuje się odpowiednio. W tym wypadku

przepis ust. 3 nie ma zastosowania.

Podatnicy, o których mowa w art. 31, 33, 34 i 35, jeżeli osiągają inne dochody, od

których płatnicy nie mają obowiązku poboru zaliczek na podatek, są obowiązani wpłacić

zaliczki na podatek należny od tych dochodów według zasad określonych w art. 44.

1.

Osoby fizyczne będące podmiotami gospodarczymi oraz osoby prawne i jednostki organizacyjne

nie mające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności z tytułu

1)

działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 5-8, z praw autorskich oraz z praw do projektów

wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z tytułu zakupu

tych praw,

2)

odsetek od pożyczek oraz dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób

prawnych,

są obowiązane jako płatnicy pobierać od dokonywanych wypłat

-

z tytułów określonych w pkt 1 - zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 20% należności,

pomniejszonej o koszty uzyskania przychodów, wypłacanej osobom określonych w art.

3, lub zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 29, jeżeli należność

wypłacana jest osobom określonym w art. 4,

-

z tytułów określonych w pkt 2 - zryczałtowany podatek dochodowy.

2.

Dla celów obliczenia zaliczki na podatek dochodowy, o której mowa w ust. 1 pkt 1,

koszty uzyskania przychodów uwzględnia się w wysokości określonej w art. 22 ust. 9.

3.

Jeżeli należna - zgodnie z zawartą umową - kwota wypłacana osobie nie będącej pracownikiem

płatnika nie przekracza 200.000 zł z tytułów określonych w ust. 1 pkt 1, pobrana zaliczka

stanowi należny podatek od dochodu osiągniętego z tych tytułów.

4.

Jednostki organizacyjne policji lub Urzędu Ochrony Państwa są obowiązane, jako płatnicy,

pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat z tytułów określonych

w art. 30 ust. 1 pkt 2.

5.

Kwota, o której mowa w ust. 3, poczynając od roku podatkowego 1993 ulega w każdym

roku podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu kwoty stanowiącej górną

granicę pierwszego przedziału skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

6.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, ustala na każdy rok podatkowy, z uwzględnieniem

zasady, o której mowa w ust. 5, kwotę dochodu, od której pobrana zaliczka stanowi

należny podatek.

Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek

lub pobranego zryczałtowanego podatku w terminie do 7 dnia miesiąca następującego

po miesiącu, w którym pobrano zaliczkę (podatek), na rachunek urzędu skarbowego właściwego

według miejsca zamieszkania podatnika, a jeżeli chodzi o podatników nie mających w

Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania lub pobytu - na rachunek urzędu skarbowego

właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. W terminie przekazania kwoty

pobranego podatku (zaliczek) płatnicy są obowiązani przesłać urzędowi skarbowemu wykaz

pobranych zaliczek (podatku), sporządzony według ustalonego wzoru. Wykazem tym nie

obejmuje się pobranego podatku, o którym mowa w art. 41 ust. 4.

1.

Podatnicy, którzy osiągają dochody z działów specjalnych produkcji rolnej, są obowiązani

składać w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy właściwemu

urzędowi skarbowemu deklaracje według ustalonego wzoru o rodzajach i rozmiarach zamierzonej

produkcji w roku następnym.

2.

Jeżeli dochód z działów specjalnych produkcji rolnej jest ustalany na podstawie ksiąg,

podatnicy składają właściwemu urzędowi skarbowemu w terminie określonym w ust. 1 deklarację

o wysokości przewidywanego dochodu w roku następnym.

3.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani zawiadomić właściwy urząd skarbowy

w terminie 7 dni o

1)

zaistnieniu zmian w prowadzonej produkcji w stosunku do podanej w deklaracji,

2)

zaprzestaniu lub rozpoczęciu w ciągu roku eksploatacji obiektów umożliwiających całoroczny

cykl produkcji,

3)

rozpoczęciu w ciągu roku podatkowego prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej;

w tym wypadku podatnicy ci składają deklaracje, o których mowa w ust. 1, o rodzajach

i rozmiarach zamierzonej produkcji w tym roku.

4.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać do kasy lub na rachunek

właściwego urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości ustalonej decyzją tego

urzędu skarbowego, w terminach określonych w art. 44 ust. 6.

5.

Jeżeli podatnicy, o których mowa w ust. 1, osiągają poza dochodem z działów specjalnych

produkcji rolnej inne dochody, od dochodów tych opłacają zaliczki według zasad określonych

w art. 44, bez łączenia tych dochodów z dochodem z działów specjalnych produkcji rolnej.

1.

Podatnicy osiągający dochody

1)

z działalności gospodarczej lub z samodzielnie wykonywanej działalności, o której

mowa w art. 13 pkt 1,

2)

z samodzielnie wykonywanej działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2, jeżeli te

dochody otrzymują bez pośrednictwa płatników wymienionych w art. 41 ust. 1,

3)

ze stosunku pracy otrzymywane z zagranicy,

4)

z emerytur i rent otrzymywanych z zagranicy,

5)

z najmu lub dzierżawy

są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy

według zasad określonych w ust. 3.

2.

Dochodem z działalności gospodarczej stanowiącym podstawę obliczenia zaliczki u podatników

prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów jest różnica pomiędzy wynikającym

z tych ksiąg przychodem i kosztami jego uzyskania. Jeżeli jednak podatnik na koniec

miesiąca sporządza remanent towarów, surowców i materiałów pomocniczych lub urząd

skarbowy zarządzi sporządzenie takiego remanentu, dochód ustala się według zasad określonych

w art. 24 ust. 2.

3.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne. Wysokość

zaliczek za miesiące do listopada roku podatkowego ustala się w następujący sposób

1)

obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te

przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku,

2)

zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego dochodu według zasad określonych

w art. 26 i 27,

3)

zaliczkę za dalsze miesiące ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym

od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za miesiące poprzedzające.

4.

W przypadku likwidacji działalności gospodarczej dochód z likwidacji ustalony według

zasad określonych w art. 24 ust. 3 dolicza się do dochodu osiągniętego za ostatni

miesiąc prowadzenia działalności.

5.

Jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w przepisach

poprzedzających byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od

przewidywanego na dany rok dochodu, urząd skarbowy na wniosek podatnika może odpowiednio

ograniczyć wysokość tych zaliczek.

6.

Zaliczki miesięczne za okres od stycznia do listopada uiszcza się w terminie do dnia

20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczkę za grudzień, w wysokości należnej

za listopad, uiszcza się w terminie do dnia 20 grudnia. W terminach płatności zaliczek

za miesiące od stycznia do listopada podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym

deklaracje według ustalonego wzoru o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku.

1.

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznania o wysokości osiągniętego

dochodu w roku podatkowym według ustalonego wzoru w terminie do dnia 30 kwietnia następnego

roku.

2.

Obowiązek złożenia zeznania nie dotyczy podatników wymienionych w art. 37.

3.

Zeznaniem, o którym mowa w ust. 1, nie obejmuje się dochodów wymienionych w art. 28,

29, 30 i art. 41 ust. 3.

4.

Podatnicy, na których ciąży obowiązek złożenia zeznania, są obowiązani w terminie

określonym w ust. 1 wpłacić różnicę pomiędzy podatkiem należnym od dochodu wynikającego

z zeznania a sumą należnych za dany rok zaliczek, w tym również sumą zaliczek pobranych

przez płatników.

5.

Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe (handlowe) dołączają do zeznania roczny bilans

z rachunkiem wyników, a podatnicy prowadzący księgi przychodów i rozchodów dołączają

do zeznania te księgi.

6.

Podatek dochodowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok, chyba

że urząd skarbowy wyda decyzję, w której określi inną wysokość podatku.

W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku dochodowym

(Dz. U. z 1989 r. Nr 27, poz. 147 i Nr 74, poz. 443 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30, Nr 35, poz. 155 i Nr 60, poz. 253) w art. 9 w ust. 1 pkt 22 otrzymuje brzmienie

„

22)

przychody podatników zatrudniających osoby niepełnosprawne w zakresie i na zasadach

określonych w odrębnej ustawie o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych,

”

.

W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej

(Dz. U. z 1987 r. Nr 12, poz. 77, z 1989 r. Nr 3, poz. 12, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 21, poz. 126 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 23 skreśla się,

2)

w art. 26 skreśla się pkt 6.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 267, z 1984 r. Nr 52, poz. 268 i 270, z 1986 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 i 192, z 1990 r. Nr 10, poz. 58 i 61, Nr 36, poz. 206, Nr 66, poz. 390 i Nr 87, poz. 506 oraz z 1991 r. Nr 7, poz. 24) w art. 107 wprowadza się następujące zmiany

1)

w ust. 1 po wyrazach „Organ rentowy” dodaje się wyrazy „- po odliczeniu należnego podatku dochodowego -”,

2)

w ust. 3 po wyrazach „Świadczenia alimentacyjne” dodaje się wyrazy „- po odliczeniu należnego podatku dochodowego -”.

W ustawie z dnia 24 października 1986 r. o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym

w jednostkach gospodarki uspołecznionej

(Dz. U. z 1990 r. Nr 58, poz. 343) w art. 4 i w art. 7 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W 1992 r. podstawę odpisów, o których mowa w ust. 2, zwiększa się o 20%.

”

W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 1991 r. Nr 49, poz. 216) w art. 9 w ust. 1 pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

dochody podatników zatrudniających osoby niepełnosprawne w zakresie i na zasadach

określonych w odrębnej ustawie o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych,

”

.

W ustawie z dnia 9 maja 1991 r. o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych

(Dz. U. Nr 46, poz. 201) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

Wpłaty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 2, nie stanowią kosztu uzyskania

przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

”

;

2)

w art. 8

a)

w ust. 1 wyrazy „art. 4 i art. 6 ust. 2” zastępuje się wyrazami „art. 4, art. 6 ust. 2, art. 17 ust. 3 i art. 20 ust. 3 pkt 1”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zakłady pracy dokonują wpłat, o których mowa w art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 2, art.

17 ust. 1 i w art. 20 ust. 3, w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po miesiącu,

w którym zaistniały okoliczności powodujące powstanie obowiązku wpłat, składając równocześnie

Zarządowi Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych deklarację według

ustalonego wzoru.

”

,

c)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Od decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

dotyczących wpłat, o których mowa w art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 2, art. 17 ust. 3 i

art. 20 ust. 3 pkt 1, zakładom pracy przysługuje odwołanie do Ministra Pracy i Polityki

Socjalnej.

”

;

3)

w art. 17 w ust. 1 wyrazy „w podatku dochodowym, podatku od płac lub od wynagrodzeń” zastępuje się wyrazami „w podatku dochodowym i w podatku od płac”;

4)

w art. 20 dotychczasowy ust. 4 oznacza się jako ust. 5 i dodaje nowy ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Termin przekazania środków, o których mowa w ust. 3 oraz w art. 17 ust. 3, ustala

się na 20 dzień każdego miesiąca następującego po miesiącu, za który przysługują zwolnienia

podatkowe.

”

;

5)

w art. 22 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrami Finansów oraz Zdrowia

i Opieki Społecznej, w drodze rozporządzenia, określa zasady wykorzystywania środków

funduszu rehabilitacji oraz tryb ustalania zakładowego regulaminu wykorzystywania

tych środków.

”

Zwalnia się od podatku dochodowego

1)

w latach 1992 i 1993 dochody ze sprzedaży udziałów w spółkach oraz akcji, obligacji

i innych papierów wartościowych, z wyjątkiem gdy sprzedaż ta jest przedmiotem działalności

gospodarczej, oraz dochody z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszach

powierniczych,

2)

wypłacane po dniu 31 grudnia 1991 r. należne za okres do 31 grudnia 1991 r.

a)

przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz

z tytułu umów o pracę nakładczą,

b)

prowizje, premie, nagrody z zysku (dochodu) oraz nagrody z zakładowego funduszu nagród

należne z tytułów, o których mowa pod lit. a),

- jeżeli przychody te były zwolnione w 1991 r. od podatku od wynagrodzeń na podstawie

przepisów płacowych;

3)

odprawy emerytalno-rentowe, nagrody jubileuszowe i inne jednorazowe wypłaty, do których

pracownik nabył prawo w 1992 r. i których podstawę naliczania stanowi wynagrodzenie

ustalone według stawek lub kwot obowiązujących do 31 grudnia 1991 r., jeżeli przychody

te były zwolnione w 1991 r. od podatku od wynagrodzeń na podstawie przepisów płacowych;

4)

krajowe emerytury i renty oraz inne świadczenia z ubezpieczenia społecznego należne

za okres do dnia 31 grudnia 1991 r.

1.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, może zwolnić od podatku dochodowego całkowicie

lub częściowo inne rodzaje dochodów niż wymienione w art. 21 ust. 1 i określić warunki

tego zwolnienia.

2.

Zwolnienia określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 1 mogą być stosowane

nie dłużej niż do końca 1993 r.

1.

Z dniem 1 stycznia 1992 r. tracą moc

1)

ustawa z dnia 4 lutego 1949 r. o podatku od wynagrodzeń

(Dz. U. Nr 7, poz. 41, z 1956 r. Nr 44, poz. 201, z 1959 r. Nr 11, poz. 69 i z 1963 r. Nr 57, poz. 309),

2)

ustawa z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej

(Dz. U. z 1987 r. Nr 12, poz. 77, z 1989 r. Nr 3, poz. 12, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 21, poz. 126 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30) - w części dotyczącej podatku od płac,

3)

ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku wyrównawczym

(Dz. U. Nr 42, poz. 188, z 1984 r. Nr 52, poz. 268, z 1988 r. Nr 34, poz. 254, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 i z 1991 r. Nr 78, poz. 345),

4)

ustawa z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku dochodowym

(Dz. U. z 1989 r. Nr 27, poz. 147, Nr 74, poz. 43 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30, Nr 35, poz. 155 i Nr 60, poz. 253),

5)

ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym

(Dz. U. Nr 52, poz. 268, z 1986 r. Nr 46, poz. 225, z 1988 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 7, poz. 45, Nr 10, poz. 53, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 oraz z 1991 r. Nr 7, poz. 24) - w zakresie dotyczącym podatku rolnego od dochodów osób fizycznych z działów specjalnych

produkcji rolnej,

6)

art. 27 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym

(Dz. U. Nr 60, poz. 253),

7)

przepisy ustaw szczególnych, w części zawierającej przedmiotowe lub podmiotowe zwolnienia

osób fizycznych od podatków, o których mowa w pkt 1-5, albo obniżki tych podatków.

2.

Przepisy ustaw wymienionych w ust. 1 mają zastosowanie przy opodatkowaniu dochodów

osiągniętych przed dniem 1 stycznia 1992 r.

3.

Ulgi mieszkaniowe i inwestycyjne przyznane na podstawie ustawy wymienionej w ust.

1 pkt 3 oraz ulgi inwestycyjne przyznane na podstawie ustawy wymienionej w ust. 1

pkt 4 i 5, nie wyczerpane w okresie do dnia 1 stycznia 1992 r., stosuje się odpowiednio

do dochodu i podatku dochodowego pobieranego na podstawie niniejszej ustawy.

4.

Podatnicy, którzy skorzystali z odliczeń kwot wydatkowanych na cele określone w art.

7 ust. 2 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 3 do wysokości ustalonej w przepisach wydanych

na podstawie art. 7 ust. 5 tej ustawy, nie mają prawa do takich odliczeń na podstawie

art. 26 ust. 1 pkt 5 niniejszej ustawy. Jeżeli podatnicy ci wykorzystali te odliczenia

tylko częściowo, mają prawo do takich odliczeń do wysokości różnicy pomiędzy kwotami

określonymi na podstawie ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 3 a kwotami wykorzystanymi,

powiększonymi w takim stosunku procentowym, w jakim pozostaje kwota odliczeń ustalonych

na podstawie niniejszej ustawy do kwoty odliczeń obowiązującej na podstawie ustawy

wymienionej w ust. 1 pkt 3.

5.

Okresowe zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 10 oraz art. 22 pkt 1

ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 4 pozostają w mocy do czasu ich wygaśnięcia.

6.

U podatników, którzy na podstawie ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 3 gromadzili dochody

na specjalnym rachunku bankowym, kwoty podjęte z tego rachunku po dniu 1 stycznia

1992 r. traktuje się jako dochód podlegający opodatkowaniu w rozumieniu ustawy, z

tym jednak że w 1992 r. zwalnia się od podatku dochodowego takie kwoty do wysokości

nie przekraczającej kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału w skali

określonej w art. 27 ust. 1. W tym wypadku, jeżeli podatnik osiąga również inne dochody,

z wyjątkiem określonych w art. 28, 30 i art. 41 ust. 3, dla ustalenia obowiązku podatkowego

i wysokości podatku należnego od tych dochodów łączy się je z kwotą pobraną ze specjalnego

rachunku bankowego.

1.

Zakłady pracy podwyższą należne pracownikom za miesiąc styczeń 1992 r. wynagrodzenia,

przeliczając je w taki sposób, aby po potrąceniu podatku dochodowego nie były one

niższe niż wynagrodzenia za ten miesiąc przed przeliczeniem, z zastrzeżeniem w ust.

2-5.

2.

Za wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, uważa się należne ze stosunku służbowego,

stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz z tytułu umowy o pracę nakładczą

wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź

ich ekwiwalenty, wynikające z obowiązujących w zakładzie pracy przepisów o wynagradzaniu.

3.

Wynagrodzenie pracownika po przeliczeniu, o którym mowa w ust. 1, nie może być wyższe

niż 125% wynagrodzenia przed przeliczeniem.

4.

Składniki wynagrodzenia wypłacane za okresy dłuższe niż jeden miesiąc, przysługujące

pracownikowi po dniu 31 grudnia 1901 r., z wyjątkiem wymienionych w ust. 5, w wysokości

wynikającej z ostatniej ich wypłaty i obliczonej na okres 1 miesiąca, dodaje się do

wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, przed jego przeliczeniem.

5.

Przy przeliczaniu wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się

1)

odpraw emerytalno-rentowych, nagród jubileuszowych oraz innych jednorazowych wypłat

wynagrodzeń i świadczeń związanych z pracą,

2)

nagród,

3)

wynagrodzeń zwolnionych od podatku dochodowego,

4)

składników wynagrodzeń, których wysokość ustalana jest w relacji do najniższego wynagrodzenia

ustalonego z uwzględnieniem podatku dochodowego,

5)

wynagrodzenia otrzymywanego przez pracownika w innym zakładzie pracy oraz dochodów

z innych tytułów.

6.

Organy rentowe podwyższą należne od dnia 1 stycznia 1992 r. krajowe emerytury i renty,

przeliczając je w taki sposób, aby po potrąceniu podatku dochodowego emerytury i renty

nie były niższe niż przed przeliczeniem, a także wskaźniki wysokości świadczeń oraz

wysokości wynagrodzenia nie uległy obniżeniu. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

7.

U podatników, którzy osiągają wyłącznie emerytury i renty nie podlegające podwyższeniu

stosownie do ust. 6, kwota, o której mowa w art. 27 ust. 2, ulega podwyższeniu o 100%,

jeżeli prawo do tych świadczeń i obowiązek podatkowy istniały w dniu wejścia w życie

ustawy lub powstały poczynając od świadczeń należnych od tego dnia.

8.

Ilekroć w przepisach o ubezpieczeniu społecznym jest mowa o wynagrodzeniu, uposażeniu,

przychodzie, dochodzie, podstawie wymiaru składek, przeciętnym wynagrodzeniu, przewidywanym

przeciętnym wynagrodzeniu - należy przez to rozumieć po dniu 31 grudnia 1991 r. kwoty

uwzględniające podatek dochodowy, z zastrzeżeniem ust. 9 i 10.

9.

Wskaźnik pierwszej w 1992 r. waloryzacji emerytur i rent ustala się dzieląc kwotę

przewidywanego na dany kwartał przeciętnego wynagrodzenia bez uwzględnienia zwiększeń

wynagrodzenia z tytułu wprowadzenia podatku dochodowego przez kwotę przewidywanego

przeciętnego wynagrodzenia stanowiącego podstawę ostatnio przeprowadzonej waloryzacji.

Kwotę przewidywanego przeciętnego wynagrodzenia bez uwzględnienia zwiększeń wynagrodzenia

z tytułu wprowadzenia podatku dochodowego ogłosi Prezes Głównego Urzędu Statystycznego

w trybie określonym w odrębnej ustawie o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich

rodzin.

10.

Przy ustalaniu wysokości świadczeń, o które wniosek zgłoszono w okresie kwartału,

w którym wskaźnik waloryzacji ustala się w myśl ust. 9, podstawę wymiaru tych świadczeń

oblicza się mnożąc kwotę przewidywanego przeciętnego wynagrodzenia w kwartale, w którym

przeprowadzono poprzednią waloryzację, przez wskaźnik wysokości wynagrodzenia.

11.

Przy ustalaniu wysokości świadczeń, o które wniosek zgłoszono poczynając od kwartału

następnego po kwartale, w którym wskaźnik waloryzacji ustalono w myśl ust. 9, podstawę

wymiaru tych świadczeń oblicza się mnożąc kwotę przewidywanego przeciętnego wynagrodzenia

w poprzednim kwartale w rozumieniu ust. 8 przez wskaźnik wysokości wynagrodzenia.

12.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Finansów określi sposób

przeliczenia wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1-5, oraz emerytur i rent, o których

mowa w ust. 6, i zasiłków z ubezpieczenia społecznego.

1.

W związku z wprowadzeniem podatku dochodowego wysokość zasiłków (dodatków), które

były określone od kwoty najniższej emerytury lub przeciętnego wynagrodzenia, ulega

ponownemu określeniu. Nowa wysokość tych świadczeń nie może być niższa od kwot tych

zasiłków (dodatków) przysługujących w dniu 31 grudnia

1991 r.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi wysokość zasiłków (dodatków), o których

mowa w ust. 1, w relacji do przeciętnego wynagrodzenia obejmującego podatek dochodowy.

1.

Do czasu wygaśnięcia skutków prawnych umów agencyjnych i umów na warunkach zlecenia,

zawartych na podstawie odrębnych przepisów, źródłem przychodów w rozumieniu art. 10

jest również działalność wykonywana na podstawie tych umów.

2.

Przychód z działalności, o której mowa w ust. 1, ustala się według zasad określonych

w art. 14. Przy ustalaniu dochodu odpłatność na rzecz zleceniodawcy wynikająca z umowy

na warunkach zlecenia stanowi koszt uzyskania, jeżeli odnosi się do danego roku podatkowego,

chociażby jej jeszcze nie poniesiono.

3.

Podatnicy, którzy osiągają dochody określone w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki

miesięczne na podatek oraz składać zeznania roczne według zasad określonych w art.

44 i 45.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1992 r., z wyjątkiem art. 46, 47, 50 i 51,

które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lipca 1991 r.