Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

1.

Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska jest organem kontroli przestrzegania przepisów

o ochronie środowiska oraz badania stanu środowiska.

2.

Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska podlega Ministrowi Ochrony Środowiska, Zasobów

Naturalnych i Leśnictwa.

Do zadań Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska w szczególności należy

1)

kontrola przestrzegania przepisów o ochronie środowiska i racjonalnym użytkowaniu

zasobów przyrody,

2)

kontrola przestrzegania decyzji ustalających warunki użytkowania środowiska,

3)

udział w postępowaniu dotyczącym lokalizacji inwestycji,

4)

udział w przekazywaniu do eksploatacji obiektów, które mogą pogorszyć stan środowiska,

oraz urządzeń chroniących środowisko przed zanieczyszczeniem,

5)

kontrola eksploatacji urządzeń chroniących środowisko przed zanieczyszczeniem,

6)

podejmowanie decyzji wstrzymujących działalność prowadzoną z naruszeniem wymagań związanych

z ochroną środowiska lub naruszeniem warunków korzystania ze środowiska,

7)

współdziałanie w zakresie ochrony środowiska z innymi organami kontrolnymi, organami

ścigania i wymiaru sprawiedliwości oraz organami administracji państwowej i rządowej,

samorządu terytorialnego i obrony cywilnej, a także organizacjami społecznymi i opiekunami

społecznymi,

8)

organizowanie i koordynowanie państwowego monitoringu środowiska, prowadzenie badań

jakości środowiska, obserwacji i oceny jego stanu oraz zachodzących w nim zmian,

9)

opracowywanie i wdrażanie metod analityczno-badawczych i kontrolno-pomiarowych,

10)

inicjowanie działań tworzących warunki zapobiegania nadzwyczajnym zagrożeniom środowiska

oraz usuwania ich skutków i przywracania środowiska do stanu właściwego.

Organami Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska są

1)

Główny Inspektor Ochrony Środowiska,

2)

wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska kieruje działalnością Państwowej Inspekcji Ochrony

Środowiska.

2.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska jest zastępcą Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów

Naturalnych i Leśnictwa do spraw kontroli przestrzegania przepisów o ochronie środowiska

i badania stanu środowiska.

3.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska jest powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady

Ministrów na wniosek Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa.

4.

Zastępcy Głównego Inspektora Ochrony Środowiska są powoływani i odwoływani przez Ministra

Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa na wniosek Głównego Inspektora

Ochrony Środowiska.

5.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska wykonuje zadania przy pomocy Głównego Inspektoratu

Ochrony Środowiska.

6.

W skład Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska mogą wchodzić zespoły, wydziały,

zespoły terenowe, samodzielne stanowiska oraz laboratoria.

1.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska działa na obszarze województwa.

2.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska jest powoływany i odwoływany przez Ministra

Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa na wniosek Głównego Inspektora

Ochrony Środowiska zaopiniowany przez wojewodę.

3.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wykonuje zadania przy pomocy wojewódzkich

inspektoratów ochrony środowiska.

Do pracowników Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24 i Nr 34, poz. 178 i 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121 i Nr 51, poz. 300 oraz z 1991 r. Nr 55, poz. 234).

W postępowaniu administracyjnym organem pierwszej instancji jest wojewódzki inspektor

ochrony środowiska, a organem wyższego stopnia jest Główny Inspektor Ochrony Środowiska.

1.

Organizację Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska określa statut nadany przez Ministra

Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa.

2.

Organizację wewnętrzną i szczegółowy zakres zadań Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska

oraz wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska określa Główny Inspektor Ochrony

Środowiska w regulaminie organizacyjnym.

1.

Kontrolę wykonują Główny Inspektor Ochrony Środowiska, wojewódzcy inspektorzy ochrony

środowiska oraz upoważnieni przez nich pracownicy Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska,

zwani dalej „inspektorami.”

2.

Przy wykonywaniu kontroli przestrzegania wymagań ochrony środowiska inspektor uprawniony

jest do

1)

wstępu wraz z pracownikami pomocniczymi, rzeczoznawcami i niezbędnym sprzętem przez

całą dobę na teren nieruchomości, obiektu lub ich części, na którym prowadzona jest

działalność gospodarcza, a w godzinach od 6 do 22 na pozostały teren,

2)

pobierania próbek, przeprowadzania niezbędnych badań lub wykonywania innych czynności

kontrolnych w celu ustalenia na terenie kontrolowanej nieruchomości, w obiekcie lub

jego części, stanu środowiska oraz oceny tego stanu w świetle przepisów o ochronie

środowiska, a także indywidualnie określonych w decyzjach administracyjnych warunków

wykonywania działalności wpływającej na środowisko,

3)

oceny sposobów eksploatacji maszyn, urządzeń technicznych, w tym środków komunikacji

i transportu,

4)

oceny skuteczności urządzeń chroniących środowisko, a także oceny stosowanych technologii

i rozwiązań technicznych,

5)

żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania osób w zakresie

niezbędnym dla ustalenia stanu faktycznego,

6)

żądania okazania dokumentów i udostępnienia wszelkich danych mających związek z problematyką

kontroli.

Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej oraz kontrolowana osoba fizyczna,

z zachowaniem przepisów o tajemnicy państwowej i służbowej oraz o zakwaterowaniu sił

zbrojnych, obowiązani są umożliwić inspektorowi przeprowadzenie kontroli, a w szczególności

umożliwić dokonanie czynności, o których mowa w art. 9 ust. 2.

1.

Z czynności kontrolnych inspektor sporządza protokół, którego jeden egzemplarz doręcza

kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub kontrolowanej osobie fizycznej.

2.

Protokół podpisują inspektor i kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub

kontrolowana osoba fizyczna, którzy mogą wnieść do protokołu umotywowane zastrzeżenia

i uwagi.

3.

W razie odmowy podpisania protokołu przez kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej

lub kontrolowaną osobę fizyczną, inspektor czyni o tym wzmiankę w protokole, a odmawiający

podpisu może w terminie siedmiu dni przedstawić swoje stanowisko na piśmie właściwemu

organowi Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska.

1.

Na podstawie ustaleń kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska może

1)

wydać zarządzenie pokontrolne do kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej

lub kontrolowanej osoby fizycznej,

2)

wydać na podstawie odrębnych przepisów decyzję administracyjną,

3)

wszcząć egzekucję, jeżeli obowiązek wynika z mocy prawa lub decyzji administracyjnych.

2.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może żądać przeprowadzenia postępowania służbowego

lub innego przewidzianego prawem postępowania przeciwko osobom winnym dopuszczania

do uchybień i poinformowania go, w określonym terminie, o wynikach tego postępowania

i podjętych działaniach.

1.

W decyzji, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, wojewódzki inspektor ochrony środowiska

może w szczególności

1)

nałożyć obowiązek podjęcia działań zmierzających do usunięcia w określonym terminie

przyczyn szkodliwego oddziaływania na środowisko,

2)

wymierzyć karę pieniężną,

3)

wstrzymać działalność powodującą naruszenie wymagań ochrony środowiska.

2.

Podjęcie wstrzymanej działalności może nastąpić tylko za zgodą organu Państwowej Inspekcji

Ochrony Środowiska, który wydał decyzję w pierwszej instancji, po stwierdzeniu, że

ustały przyczyny uzasadniające wydanie decyzji.

3.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może upoważnić inspektora do wydania w trakcie

kontroli decyzji, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3, jeżeli zachodzi bezpośrednie

zagrożenie zdrowia lub życia ludzkiego albo bezpośrednie zagrożenie zniszczeniem środowiska

w znacznych rozmiarach. Decyzja taka jest natychmiast wykonalna.

4.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, o ile dotyczą ruchu zakładów górniczych,

wojewódzki inspektor ochrony środowiska podejmie po porozumieniu z dyrektorem właściwego

okręgowego urzędu górniczego.

W sprawach o wykroczenia przeciwko środowisku organom Państwowej Inspekcji Ochrony

Środowiska przysługuje uprawnienie oskarżyciela publicznego także wtedy, gdy wniosek

o ukaranie za wykroczenie złożył inny uprawniony oskarżyciel.

W razie stwierdzenia, że działanie lub zaniechanie kierownika jednostki organizacyjnej,

jej pracownika lub innej osoby fizycznej wyczerpuje znamiona przestępstwa przeciwko

środowisku, organy Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska kierują do organu powołanego

do ścigania przestępstw zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, dołączając dowody

dokumentujące podejrzenie.

1.

Organy Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska mogą zwrócić się do każdego organu

administracji państwowej i rządowej oraz organu samorządu terytorialnego o udzielenie

informacji lub udostępnienie dokumentów i danych związanych z ochroną środowiska.

2.

W razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie ochrony środowiska w działalności

organów, o których mowa w ust. 1, organy Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska kierują

wystąpienie, którego treścią może być w szczególności wniosek o

1)

wszczęcie postępowania administracyjnego,

2)

dopuszczenie do udziału w toczącym się postępowaniu.

3.

W przypadku skierowania wystąpienia, o którym mowa w ust. 2, organom Państwowej Inspekcji

Ochrony Środowiska przysługują prawa strony w postępowaniu administracyjnym i postępowaniu

przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

1.

Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska współdziała w wykonywaniu czynności kontrolnych

z innymi organami kontroli, w tym z Państwową Inspekcją Sanitarną, organami administracji

państwowej i rządowej, organami samorządu terytorialnego, organami obrony cywilnej

oraz organizacjami społecznymi.

2.

Współdziałanie to obejmuje w szczególności

1)

uzgadnianie planów kontroli Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska z właściwymi terenowymi

organami administracji rządowej,

2)

przekazywanie właściwym organom administracji państwowej i rządowej oraz organom samorządu

terytorialnego informacji o wynikach kontroli przeprowadzonych przez Państwową Inspekcję

Ochrony Środowiska,

3)

wymianę informacji o wynikach kontroli,

4)

wymianę z organami celnymi i Strażą Graniczną informacji związanych ze sprowadzaniem

do kraju towarów, których wwóz jest zakazany lub ograniczony ze względu na ochronę

środowiska,

5)

współpracę ze Strażą Graniczną w wykonywaniu kontroli w strefie nadgranicznej.

3.

W uzasadnionych przypadkach wojewoda może zażądać od wojewódzkiego inspektora ochrony

środowiska przeprowadzenia kontroli nie objętej uzgodnionym planem kontroli Państwowej

Inspekcji Ochrony Środowiska.

4.

Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska udziela pomocy organom samorządu terytorialnego

w realizacji ich zadań kontrolnych w zakresie ochrony środowiska.

1.

Koszty pobierania próbek oraz wykonywania pomiarów i analiz, na podstawie których

stwierdzono naruszenie wymagań ochrony środowiska, ponoszą jednostki organizacyjne

lub osoby fizyczne, których działalność jest źródłem naruszania tych wymagań.

2.

Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1, ustala w drodze decyzji organ Państwowej

Inspekcji Ochrony Środowiska stwierdzający naruszenie wymagań ochrony środowiska.

3.

Warunki i sposób ustalania kosztów ponoszonych w związku z prowadzeniem kontroli przestrzegania

wymagań ochrony środowiska określa, w drodze rozporządzenia. Minister Ochrony Środowiska,

Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w porozumieniu z Ministrem Finansów.

W postępowaniu dotyczącym lokalizacji inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska

wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska przysługują prawa strony w postępowaniu

administracyjnym i postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli zgłosi

swój udział w postępowaniu.

1.

Kierownicy jednostek organizacyjnych i osoby fizyczne oddające do eksploatacji nowe

lub zmodernizowane obiekty lub urządzenia mogące pogorszyć stan środowiska zobowiązane

są zawiadomić właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o terminie przekazania

do eksploatacji takich obiektów lub urządzeń.

2.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub upoważniony inspektor może uczestniczyć

w przekazaniu do eksploatacji obiektów lub urządzeń, o których mowa w ust. 1.

3.

Jeżeli obiekt lub urządzenie, o którym mowa w ust. 1, nie spełnia wymagań ochrony

środowiska, wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub upoważniony inspektor wydaje

decyzję o wstrzymaniu oddania do eksploatacji tego obiektu lub urządzenia. Decyzji

tej nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

4.

Oddanie obiektu lub urządzenia, o którym mowa w ust. 3, do eksploatacji może nastąpić

za zgodą wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska po stwierdzeniu, że spełnia już

wymagania ochrony środowiska.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska zakaże w drodze decyzji administracyjnej produkcji,

sprowadzania z zagranicy lub wprowadzania do obrotu surowców, paliw, maszyn i innych

urządzeń technicznych oraz innych wyrobów nie spełniających ustalonych wymagań ochrony

środowiska, zawiadamiając o tym Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska może podejmować wszelkie czynności należące do

właściwości wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, jeśli uzna to za celowe ze

względu na wagę lub zawiłość sprawy.

1.

Tworzy się państwowy monitoring środowiska.

2.

Państwowy monitoring środowiska jest systemem pomiarów, ocen i prognoz stanu środowiska,

realizowanym przez jednostki organizacyjne organów administracji państwowej i rządowej,

organów gmin, jak również przez szkoły wyższe i podmioty gospodarcze.

3.

Celem państwowego monitoringu środowiska jest zwiększenie skuteczności działań na

rzecz ochrony środowiska poprzez zbieranie, analizowanie i udostępnianie danych dotyczących

stanu środowiska i zmian w nim zachodzących.

Działalność państwowego monitoringu środowiska koordynuje Główny Inspektor Ochrony

Środowiska.

1.

Organy administracji państwowej i rządowej oraz organy gminy, jak również podległe

im jednostki organizacyjne, dokonujące pomiarów i analiz stanu środowiska są zobowiązane

do współpracy z Państwową Inspekcją Ochrony Środowiska, w ramach państwowego monitoringu

środowiska, w szczególności dostarczania jej informacji o stanie środowiska uzyskanych

w trakcie ich działalności, jak również wykonywania pomiarów i analiz na zlecenie

Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska.

2.

Laboratoria i inne jednostki zajmujące się pomiarami stanu środowiska i działające

w systemie państwowego monitoringu środowiska powinny spełniać jednolite wymogi określone

przez Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa i uzyskać w tym

zakresie atest Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska.

Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, w drodze rozporządzenia,

określi

1)

szczegółową organizację i zasady funkcjonowania państwowego monitoringu środowiska,

2)

szczegółowe zasady realizacji obowiązku określonego w art. 25 ust. 1,

3)

sposób realizacji zadań wykonywanych w ramach państwowego monitoringu środowiska na

zlecenie Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska,

4)

wymagania kwalifikacyjne dla laboratoriów uczestniczących w państwowym monitoringu

środowiska oraz tryb atestacji tych laboratoriów przez Państwową Inspekcję Ochrony

Środowiska.

W razie braku polskiej normy, Główny Inspektor Ochrony Środowiska może, na okres przejściowy,

określić obowiązujące warunki i metody prowadzenia pomiarów oraz oznaczania substancji

zanieczyszczających środowisko.

1.

Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska zapewnia informowanie społeczeństwa o stanie

środowiska.

2.

Właściwy organ Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska udostępnia organom administracji

państwowej i rządowej oraz organom gminy wyniki badań i obserwacji oraz oceny, o których

mowa w art. 23 ust. 2, a także opracowane metody, o których mowa w art. 27.

W zakresie przeciwdziałania nadzwyczajnym zagrożeniom środowiska do Państwowej Inspekcji

Ochrony Środowiska należą sprawy

1)

kontroli podmiotów gospodarczych, których działalność może stanowić przyczynę powstania

nadzwyczajnego zagrożenia środowiska,

2)

prowadzenia szkoleń i instruktażu organów administracji państwowej, rządowej i samorządu

terytorialnego, a także podmiotów gospodarczych, o których mowa w pkt 1,

3)

badania przyczyn powstawania oraz sposobów likwidacji skutków nadzwyczajnych zagrożeń

środowiska.

1.

W przypadku wystąpienia nadzwyczajnego zagrożenia środowiska Państwowa Inspekcja Ochrony

Środowiska może

1)

zarządzić przeprowadzenie właściwych badań,

2)

wydać zakazy lub ograniczenia w korzystaniu ze środowiska.

2.

Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska współdziała w akcji zwalczania nadzwyczajnego

zagrożenia środowiska z organami właściwymi do jej prowadzenia oraz prowadzi nadzór

nad usuwaniem skutków nadzwyczajnych zagrożeń środowiska.

Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska prowadzi rejestr nadzwyczajnych zagrożeń środowiska

oraz dokonuje kompleksowych ocen szkód wynikających z nadzwyczajnych zagrożeń środowiska.

W ustawie z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne

(Dz. U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35 poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222 oraz 1991 r. Nr 32, poz. 131) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 28

a)

w ust. 1 wyrazy „Właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego terenowy organ administracji państwowej” zastępuje się wyrazami „Wojewódzki inspektor ochrony środowiska”,

b)

w ust. 2 wyraz „wojewoda” zastępuje się wyrazami „wojewódzki inspektor ochrony środowiska”,

2)

w art. 130

a)

w ust. 2 wyrazy „terenowy organ administracji państwowej o właściwości szczególnej do spraw gospodarki

wodnej stopnia wojewódzkiego” zastępuje się wyrazami „wojewódzki inspektor ochrony środowiska”,

b)

skreśla się ust. 3,

c)

w ust. 4 wyrazy „Terenowy organ administracji państwowej o właściwości szczególnej do spraw gospodarki

wodnej stopnia wojewódzkiego” zastępuje się wyrazami „Wojewódzki inspektor ochrony środowiska”,

3)

w art. 130c w ust. 4 wyrazy „terenowy organ administracji państwowej właściwy do wymierzenia kary” zastępuje się wyrazami „wojewódzki inspektor ochrony środowiska”.

W ustawie z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska

(Dz. U. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35 poz. 192 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 20 wyrazy „Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska” zastępuje się wyrazem „wojewoda”,

2)

w art. 31 w ust. 1, w art. 51 w ust. 3 i w art. 83 w ust. 1 i 3 wyrazy „terenowy organ administracji stopnia wojewódzkiego” zastępuje się wyrazami „wojewódzki inspektor ochrony środowiska”,

3)

w art. 61 wyrazy „Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska” zastępuje się wyrazem „wojewody”,

4)

skreśla się art. 94, 95 i 96,

5)

w art. 110

a)

w ust. 1 wyrazy „terenowy organ administracji państwowej stopnia wojewódzkiego” zastępuje się wyrazami „wojewódzki inspektor ochrony środowiska”,

b)

skreśla się ust. 1a,

6)

w art. 110c w ust. 4 wyrazy „terenowy organ administracji państwowej właściwy do wymierzenia kary” zastępuje się wyrazami „wojewódzki inspektor ochrony środowiska”.

1.

Wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska wstępują, z dniem wejścia w życie ustawy,

w stosunki prawne odpowiednich Ośrodków (Samodzielnych Pracowni) Badań i Kontroli

Środowiska.

2.

Mienie i środki finansowe pozostające w dyspozycji Ośrodków (Samodzielnych Pracowni)

Badań i Kontroli Środowiska przejmują, z dniem wejścia w życie ustawy, wojewódzcy

inspektorzy ochrony środowiska.

3.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska może zarządzić przekazanie przez wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska określonych składników mienia, o których mowa w ust.

2, innemu wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.

4.

Minister Finansów dokona, w celu wykonania ustawy, stosownych przeniesień w budżecie

państwa, zgodnie z ustawą z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe

(Dz. U. Nr 4, poz. 18 i Nr 34, poz. 150).

1.

Pracownicy dotychczasowych Ośrodków (Samodzielnych Pracowni) Badań i Kontroli Środowiska

stają się pracownikami Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska z dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy.

2.

Pracownicy, o których mowa w ust. 1, mogą, w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia

w życie ustawy, złożyć Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska oświadczenie o wypowiedzeniu

stosunku pracy albo wniosek o jego rozwiązanie za porozumieniem stron, który powinien

być uwzględniony w terminie nie dłuższym niż obowiązujący w danym stosunku pracy okres

wypowiedzenia. Rozwiązanie stosunku pracy na zasadach przewidzianych w niniejszym

ustępie pociąga za sobą skutki, jakie prawo wiąże z rozwiązaniem umowy o pracę przez

zakład pracy za wypowiedzeniem z powodu likwidacji zakładu pracy.

Główny Inspektorat Ochrony Środowiska oraz wojewódzkie inspektoraty ochrony środowiska

są jednostkami budżetowymi.

Postępowanie w sprawach wszczętych i nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem

wejścia w życie ustawy prowadzi się zgodnie z dotychczasowymi przepisami.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia.