Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 lipca 1991 r. w sprawie przychodów nie zaliczonych do wynagrodzeń.

§ 1. Do wynagrodzeń w rozumieniu ustawy z dnia 22

grudnia 1990 r. o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń (Dz.

U. z 1991 r. Nr 1, poz. 1), zwanej dalej "ustawą", nie zalicza

się

1) świadczeń przysługujących pracownikom czasowo

przeniesionym na podstawie odrębnych przepisów,

2) dopłat do biletów na dojazdy do pracy zakupione przez

podatnika w MPK, PKS, PKP oraz do kosztów dowozu

pracowników własnym transportem,

3)

dopłat do żywienia przyzakładowego prowadzonego

w stołówkach własnych podatnika lub zleconego do

prowadzenia jednostce wyspecjalizowanej albo innemu

zakładowi pracy,

4) kwot strawnego, wypłacanych załogom pływającym

w zamian za bezpłatne wyżywienie , do wysokości nie

przekraczającej dodatku za rozłąkę wypłacanego pracownikom czasowo przeniesionym, o których mowa

w pkt 1,

5) dodatków kalorycznych dla personelu latającego i pokładowego w lotnictwie cywilnym do wysokości obowiązującej w jednostkach wojsk lotniczych,

6) dodatków dewizowych, wypłacal"!ych w żegludze i rybołówstwie morskim, w wysokości faktycznych wypłat

w grudniu 1990 r., zwiększonych w sposób określony

wart. 5 ustawy,

-

7 ) dopłat do lokali w hotelach pracowniczych i kwater

najmowanych na cele zbiorowego zakwaterowania oraz

do czynszów za mieszkania zakładowe w wysokości

faktycznych dopłat z I półrocza 1991 r. oraz w II półroczu

1991 r., w kwotach wynikających z proporcji dopłat

stosowanych w I półroczu 1991 r.

Poz. 322 i 323

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłosze­

nia i ma zastosowanie do rozliczenia podatku od wzrostu

wynagrodzeń od dn ia 1 stycznia 1991 r.

Prezes Rady Ministrów: J. K. Bielecki

323

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 12 sierpnia 1991 r.

w sprawie studenckich praktyk zawodowych.

Na podstawie art. 146 ust. 2 ustawy z dnia 12 września

1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385)

zarządza się, co następuje

§ 1. 1. Uczelnia organizuje studenckie praktyki zawodowe, zwane dalej " praktykami", przewidziane w planach

stud iów.

2. F o r mę, miejsce i czas trwania praktyki

określają,

za leżnie od decyzji rektora, rady wydziałów lub dziekani, po

zas ięgnięciu opinii uczelnianego organu samorządu studen -

ckief,Jo.

§ 2. 1. Rektor zawiera porozumienie o prowadzeniu

praktyk z podmiotami gospodarczymi, organam i administracj i państwowej, organami administracji rządowej i organami samorządu terytorialnego, rolnikami prowadzącymi indywidualne gospodarstwa rolne, placówkami służby zdrowia

lu b innymi jednostkami organizacyjnymi, zwanymi dalej

"z akładami pracy", chyba że praktyki odbywają się w jedno stkach organizacyjnych uczelni.

2. Porozumien ie powinno określać w

szczególności

po d stawę odbywania praktyki (skierowanie uczelni, umowa

o pra c ę), program praktyki, warunki zakwaterowania i wyży­

w ienia studentów oraz czas trwania praktyki.

§ 3. 1. Dziekan może wyrazić zgodę na odbycie praktyki

w w ybranym przez studenta zakładzie pracy, jeżeli charakter

wykonywanej przez studenta pracy będzie zgodny z programem praktyki .

2. Dziekan może zaliczyć studentowi, jako praktykę,

wy kon ywaną przez niego pracę zarobkową, w tym także za

granicą , jeżeli jej charakter spełnia wymagania programu

praktyki. W takim przypadku studentowi nie przysługują od

uczeln i żadne świadczenia z tytułu praktyki.

szkodliwych dla zdrowia ; wysokość ekwiwalentu ustala

rektor,

5) ubezpieczen ia uczestników praktyk od następstw nieszczęśliwych wypadków.

2. Uczelnia nie pokrywa kosztów, o których mowa

w ust. 1 pkt 1 i 3-5, tym studentom, którzy odbywają

praktykę na podstawie umowy o pracę.

3. Uczelnia nie pokrywa kosztów, o których mowa

w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5, studentom odbywającym na podstawie

skierowania praktyki na polskich statkach morskich .

4 . Uczelnia nie wypłaca stypendium socjalnego studen tom odbywającym praktyki na podstawie umowy o pracę ,

a także na podstawie skierowania, jeżeli są pokrywane koszty

wyżywienia, o których mowa w ust. 1 pkt 1. Student może

zrezygnować z pokrywania przez uczelnię kosztów wyżywie ­

nia.

§ 5. Uczelnia jest obowiązana do sprawowania nadzoru

dydaktyczno-wychowawczego oraz organizacyjnego nad

przebiegiem praktyk.

§ 6 . W celu sprawowania nadzoru nad organizacją

i przebiegiem praktyk rektor może powołać spośród nauczycieli akademickich uczelni kierownika praktyk.

§ 7. 1. Nadzór dydaktyczno -wychowawczy nad prak tyką sprawuje opiekun praktyki, wyznaczony przez rektora na

wniosek dziekana spośród nauczycieli akademickich wydziału.

2. Opiekun praktyki jako przedstawiciel uczelni jest

przełożonym studentów odbywających praktykę . Odpowia da za realizację praktyki zgodnie z jej celami i ustalonym

programem, jest upoważniony do rozstrzygania, wspólnie

z kierownictwem zakładu pracy, spraw związanych z przebie -

giem praktyki.

§ 4 . 1. Uczelnia państwowa ze środków przeznaczonych na działalność dydaktyczną pokrywa następujące koszty zw i ązane z organizacją praktyk

1) wyżywienia w wysokośc i ustalonej przez rektora,

3. Szczegółowe obowiązki opiekuna praktyki określa

rektor.

2) zakwaterow ania studentów odbywających praktykę poza miejscem stałego zamieszkania, według kosztów

faktycznych nie przekraczających jednak kwoty ustalonej przez rektora,

§ 8. 1. Zakład pracy jest obowiązany do zapewnienia

warunków niezbędnych do przeprowadzenia praktyki, zgodnie z ustaleniami porozumienia zawartego z uczelnią,

a w szczególności

3) przejazdu do miejsca praktyki i z powrotem najtańszym

środkiem lokomocji, z uwzględnieniem przysługujących

ulg, jeżeli praktyka odbywa się poza miejscem zamieszkania studenta lub siedziby uczelni,

1) zapewnienia odpowiednich stanowisk pracy, pomieszczeń, warsztatów, urządzeń , narzędzi i materiałów zgodnie z programem praktyki,

4) ekwiwalentu wypłacanego studentom z tytułu odbywania praktyk, na podstawie skierowania, w warunkach

2) zapoznania studentów z zakładowym regulaminem pra cy, przepisami o bezp i eczeństwie i higienie pracy oraz

o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej,

-

d) wyrazy " milicja" lub "Milicja Obywatelska" zastępu­

je się użytym w tych samych przypadkach wyrazem

"Policja".

Art. 2. 1. Osoby wykonujące czynności wykładowcy

lub instruktora w ośrodkach szkolenia kierowców w dniu

wejścia w życie niniejszej ustawy, które' uzyskały uprawnienia do nauczania na podstawie dotychczasowych przepisów, uważa się za posiadające kwalifikacje, chociażby nie

spełniały warunku określonego wart. 78a ust. 1 pkt 2 ustawy

z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U.

Nr 6, poz. 35, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 i z 1990 r. Nr 34, poz.

198) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2. Osoby wykonujące czynności egzaminatorów kan dydatów na kierowców i kierowców w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy uważa się za posiadające kwalifikacje do

dnia 31 grudnia 1991 r., chociażby nie spełniały warunków

określonych wart. 78b ustawy, o której mowa w ust. 1.

3. Osoby wykonujące czynności egzaminatorów kandydatów na kierowców i kierowców w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy uważa się, iż spełniły wymogi art. 78b ust.

1 pkt 7 ustawy, o której mowa w ust. 1.

4. Osoby kierujące pojazdami w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy, w stosunku do których wymagane jest

świadectwo kwalifikacji zgodnie z art. 69a ust. 3 ustawy,

o której mowa w ust. 1, obowiązane są uzyskać to świadect­

wo do dnia 31 grudnia 1991 r.

Art. 3. W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalno­

ści gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz.

149, Nr 34, poz; 198 i Nr 86, poz. 504 oraz z 1991 r. Nr 31,

poz. 128 i Nr 41, poz. 179) wart. 9 w ust. 2 w pkt 2 dodaje się

na końcu wyrazy "z wyjątkiem zarobkowego przewozu

osób,".

Art. 4. W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. -

Przepisy

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 12, poz. 117 i z 1985 r. Nr 23, poz. 100)

art. XIV otrzymuje brzmienie

wprowadzające

Poz. 321 i 322

"Art. XIV. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych, w drodze rozporządzenia , określi obowiązek rejestracji orzeczeń

o ukaraniu i mandatów karnych za wykroczenia

określone wart. 86, 87, 92, 93 i 94 Kodeksu

wykroczeń oraz określi sposób prowadzenia tego

rejestru."

Art. 5. W ustawie z dnia 26 października 1982 r.

o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. Nr 35, poz. 230, z 1984 r. Nr 34, poz. 184,

z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 oraz

z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 73, poz. 431) wart. 46 ust.

2 i 3 otrzymują brzmienie

,,2. Stan po użyciu alkoholu zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do

1) stężenia we krwi od 0,20/00 do 0,50/00 alkoholu albo

2) obecności w wydychanym powietrzu od 0,1 mg do

0,25 mg alkoholu w 1 dm 3 .

3. Stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu

w organizmie wynosi lub prowadzi do

1) stężenia we krwi powyżej 0,5%0 alkoholu albo

2) obecności w wydychanym powietrzu powyżej 0,25

mg alkoholu w 1 dm 3 ."

Art. 6. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej

ogłosi

w Dzienniku Ustaw jednolity tekst ustawy z dnia

1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym, z uwzględ­

nieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed

dniem wydania jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej

numeracji artykułów, ustępów i punktów.

Art. 7. 1. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 paździer­

nika 1991 r., z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Przepisy art. 1 pkt 15, 38, 39, 41 lit. a) i 48 wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 1992 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej : L. Wałęsa

322

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 23 lipca 1991 r.

w sprawie przychodów nie zaliczonych do wynagrodzeń.

Na podstawie art. 2 ust. 5 ustawy z dnia 22 grudnia

1990 r. o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń (Dz. U.

z 1991 r. Nr 1, poz. 1) zarządza się , co następuje