Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 13 czerwca 1991 r. w sprawie udzielania wyróżnień oraz postępowania dyscyplinarnego w stosunku do funkcjonariuszy Urzędu Ochrony Państwa.

§ 5. Do udzielania funkcjonariuszom wyróżnień w przypadkach określonych wart. 74 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r.

o Urzędzie Ochrony Państwa (Dz. U. Nr 30, poz. 180), zwanej

dalej "ustawą", są uprawnieni przełożeni tych funkcjonariuszy,

z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału.

§ 1. Przepisy rozporządzenia mają zastosowanie do funkcjonariuszy Urzędu Ochrony F!aństwa, zwanych dalej "fun-'

§ 6. 1. Pochwałami mogą wyróżniać wszyscy przełożeJ<cjonariuszami".

ni posiadający władzę dyscyplinarną.

§ 2. 1. Władza dyscyplinarna

przełożonych 'obejmuje

prawo do wyróżniania i karania funkcjonariuszy na zasadach

2. Przełożeni, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1-3, mają

prawo udzielać następujących wyróżnień

określonych w rozporządzeniu.

1) nagrody pieniężnej lub rzeczowej,

2. Szef Urzędu Ochrony Państwa posiada władzę dyscyplinarną wobec wszystkich funkcjonariuszy.

2) krótkoterminowego urlopu na okres do 10 dni, z tym że

krótkoterminowy urlop nie może przekraczać łącznie 15

dni w każdym roku służby.

3. Przełożeni posiadają władzę dyscyplinarną wobec

swoich podwładnych .

4. Władza dyscyplinarna wyższego przełożonego obejmuje zakres władzy niższego przełożonego .

§ 3. 1. W Urzędzie Ochrony Państwa władzę dyscyplinarną posiadają

1) dyrektorzy zarządów i biur (równorzędni),

2) Komendant Ośrodka Szkólenia. i Doskon'alenia,

§ 7. 1. Przełożony właściwy w sprawach osobowych

lub przełożony upoważniony do mianowania w myśl art. 36

ust. 3 ustawy może mianować funkcjonariusza na wyższy

stopień w drodze wyróżnienia.

, 2. Wniosek o przedterminowe mianowanie na wyższy

oficerski przedkłada Ministrowi Spraw Wewnętrz­

nych Szef Urzędu Ochrony Państwa.

stopień

3. Zasady i tryb występowania z wnioskami o przyznanie odznaki resortowej lub przedstawienie do odznaczenia państwowego określają odrębne przepisy.

3) szefowie delegatur,

4) naczelnicy wydziałów i kierownicy samodzielflych sekcji

w jednostkach organizacyjnych w tym Urzędzie

-

zwani dalej "przełożonymi".

§ 8. Jeżeli przełożony uzna, że funkcjonariusz zasługuje

na wyższe wyróżnienie niż może mu udzielić, występuje

z odpowiednim wnioskiem do przełożonego uprawnionego

do udzielenia"tego wyróżnienia .

2. Przełożonymi są również funkcjonariusze, którym

powierzono pełnienie obowiązków na stanowiskach wymienionych w ust. 1.

§ 9. Przełożony nie może udzielić wyróżnienia w postaci

nagrody pieniężnej lub rzeczowej swoim zastępcom. Przepis

§ 8 stosuje się odpowiednio.

Przełożonym jest również funkcjonariusz, który w za -

§ 10. 1. Udzielone funkcjonariuszowi wyroznIenie

podlega ogłoszeniu w rozkazie, który podaje się do wiadomości funkcjonariuszom właściwej jednostki organizacyjnej

Urzędu Ochrony Państw'a, a na polecenie Szefa Urzędu

Ochrony Państwa - wszystkim funkcjonariuszom Urzędu.

3.

stępstwie pełni obowiązki na stanowiskach wymienionych

w ust. 1, w zakresie przysługującym osobie zastępowanej.

§ 4. 1. Funkcjonariusz przeniesiony do pełnienia służby

lub delegowany do czasowego pełnienia służby w innej

miejscowości albo skierowany na przeszkolenie do Ośrodka

Szkolenia i Doskonalenia Urzędl;l Ochrony Państwa podlega

władzy dyscyplinarnej przełożonego w miejscu pełnienia

służby lub w miejscu przeszkolenia.

2. Funkcjonariusz urlopowany lub oddelegowany do

pracy poza resortem spraw wewnętrznych albo skierowany

na przeszkolenie do szkół lub szkół wyższych albo ośrodków

szkolenia innych niż Ośrodek Szkolenia i Doskonalenia

Urzędu Ochrony Państwa podlega władzy dyscyplinarnej

przełożonego właściwego dla jednostki organizacyjnej Urzę­

du Ochrony Państwa, w której ostatnio pełnił służbę.

.

2. W rozkazie podaje

się

stopień,

nazwisko i

imię

wyróżnionego, rodzaj wyróżnienia oraz krótki opis czynu lub

osiągnięcia, za które wyróżnienie jest przyznawane. Rozkaz

włącza się do akt osobowych wyróżnionego.

§ 11. 1. Nie można 'wyróżniać funkcjonariuszy, przeciwko którym prowadzone ,jest postępowanie karne lub

dyscyplinarne, oraz funkcjo'nariuszy ukaranych karą dyscyplinarną przed jej zatarciem .

2. Przepis ust. 1 stosuje się również wobec funkcjonariuszy

1) skazanych wyrokiem sądu - w czasie warunkowego

zawieszenia wykonania kary,

-

2) którym postępowanie karne . zostało warunkowo umorzone - w czasie próby określonej orzeczeniem o warunkowym umorzeniu,

3) skazanych wyrokiem sądu lub ukaranych przez inny

uprawniony organ karą grzywny- przez okres 1 roku od

dnia wydania prawomocnego orzeczenia.

Poz. 232

4. Na wniosek przełożonych ; o których mowa w § 3 ust.

pkt 1-3, Szef Urzędu Ochrony Państwa wymierza kary

dyscyplinarne: wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe ,

obniżenia stopnia, pozbawienia stopnia oficerskiego, wydalenia ze służby .

§ 14. Jeżeli przełożony uzna, że funkcjonariusza należy

ukarać karą dyscyplinarną, której w myśl § 13 ust. 2 i 4 nie

Rozdział 3

Odpowiedzialność dyscyplinarna

może wymierzyć , występuje z odpowiednim wnioskiem do

przełożonego uprawnionego do wymierzenia takiej kary.

Rozdział 4

§ 12. 1. Funkcjonariusz ponosi odpowiedzialność dys-

Postępowanie dyscyplinarne

cyplinarną za

1) popełnienie przestępstwa lub wykroczenia,

2) naruszenie dyscypliny służbowej.

3) inne czyny, za które w myśl odrębnych przepisów

właściwe organy są uprawnione do nakładania kar

porządkowych lub stosowania grzywny w celu przymuszenia.

2. Naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczegól ności

1) odmowa wykonania albo niewykonanie rozkazu lub

polecenia służbowego , z uwzględnieniem przepisu art.

46 ust. 2 ustawy,

2) zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej

w sposób niedbały lub nieprawidłowy,

3) świadome wprowadzenie w błąd przełożonego lub

innego funkcjonariusza, jeśli wyrządziło to szkodę służ­

bie, funkcjonariuszowi lub innym osobom,

4)

niedopełnienie obowiązków określonych w ustawie lub

w innych przepisach,

5) świadome wprowadzanie się w stan ograniczający zdolność wykonywania lub uniemożliwiający wykonanie

obowiązków służbowych ,

6) porzucenie służby,

7) zagubienie lub utrata dokumentów zawierających wia domości stanowiące tajemnicę państwową lub służ ­

bową,

§ 15. 1. Przełożony wszczyna niezwłocznie postępo­

wanie dyscyplinarne, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrze nie popełnienia przez funkcjonariusza przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbowej .

2. O wszczęciu postępowania wydaje się postanowienie, które podaje się do wiadomośc i funkcjonariusza , zaznajamiając go równocześnie z przysługującymi mu uprawnieniami w tąku postępowania dyscyplinarnego.

3. Funkcjonariusz potwierdza podpisem fakt podania

mu do wiadomości postanowienia o wszczęciu postępowa­

nia dyscyplinarnego. W razie odmowy złożenia podpisu przez

funkcjonariusza, prowadzący postępowanie dyscyplinarne

odnotowuje to w aktach sprawy.

§ 16. Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się

1) jeżeli czynności sprawdzające nie potwierdziły zarzutów

stawianych funkcjonariuszowi ,

2) po upływie term inu określonego wart. 120 ust. 1 ustawy.

§ 17. Przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego

podejmuje się czynności sprawdzające , jeżeli wiadomość

o przewinieniu lub naruszeniu dyscypliny służbowej budzi

wątpliwości , w szczególności co do popełnienia tego czynu

lub co do osoby sprawcy.

§ 18. 1. Jeżeli wina funkcjonariusza nie budzi wątp ­

liwości i nie zachodzi potrzeba wymierzenia surowszej kary

8) wyjazd funkcjonariusza za granicę naruszający obowią ­

zujące przepisy dotyczące wyjazdu funkcjonariusza i jego powrotu do kraju ,

niż nagana

9) znieważenie przełożonego ,

wysłuchan i u obwinionego i złożen i u przez niego wyjaśnień

10) zawin iona utrata legitymacji służbowej lub znaku iden tyfikacyjnego .

§ 13. 1. Rodzaje kar dyscyplinarnych określa art. 119

ust. 1 i 2 ustawy.

2. Wszyscy przełożeni wymierzają kary dyscyplinarne

upomnienia, nagany, surowej nagany, nagany z ostrzeże ­

niem.

3. Przełożen i, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1-3,

wymierzają następujące kary dyscyplinarne

1) ostrzeżenia o niepełnej przydatnośc i do służby na zajmowanym stanowisku,

2)

ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby,

3) zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych

pojazdów na okres od 6 miesięcy do 3 lat.

z ostrzeżeniem, można odstąpić od wszczęcia

postępowania dyscyplinarnego.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, po

na piśmie, przełożony sporządza notatkę i wydaje decyzję

o ukaraniu bez wszczynania postępowania dyscyplinarnego.

§ 19. 1. Dalsze postępowanie dyscyplinarne po jego

przez przełożonego prowadzi wyznaczony przez

niego funkcjonariusz.

wszczęciu

2. Do

prowadzenia

postępowania

dyscyplinarnego

przełożony wyznacza funkcjonariusza zajmującego stanowi-

sko służbowe co najmniej równorzędne ze stanowiskiem

zajmowanym przez obwinionego.

§ 20. 1. Prowadzący postępowanie dyscyplinarne jest

obowiązany wyłączyć się od udziału w tym postępowaniu,

jeżeli

1) sprawa dotyczy go bezpośrednio,

2) jest małżonkiem obwinionego lub osoby przez niego

pokrzywdzonej,

-

3) jest krewnym lub powinowatym obwinionego w myśl

przepisów Kodeksu postępowania karnego dotyczących

wyłączenia sędziego z mocy prawa od udziału w sprawie,

4)

był świadkiem zdarzenia,

5)

pomiędzy nim a obwinionym zachodzi stosunek osobisty mogący wywołać wątpliwości co do bezstronności

prowadzącego postępowanie.

2. Prowadzący postępowanie bada z urzędu , czy nie

zachodzą okoliczności uzasadniające jego wyłączenie się od

udziału w postępowaniu dyscyplinarnym .

3. O zaistnieniu okoliczności wymienionych w ust.

1 prowadzący postępowanie zawiadamia przełożonego . Do

czasu wyznaczenia innego funkcjonariusza do prowadzenia postępowania podejmuje on czynności nie cierpiące

zwłoki.

4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do funkc jonariusza dokonującego czynności sprawdzających .

5. Obwiniony ma prawo złożyć do przełożonego , który

wydał postanowienie o wszczęciu postępowania, pisemny

wniosek o wyłączenie prowadzącego postępowanie . Do

czasu rozpatrzenia wniosku przez przełożonego podejmuje

się czynności nie cierpiące zwłoki.

§ 21 . 1. Prowadzący postępowanie dyscyplinarne

zbiera materiały i podejmuje czynności niezbędne do wyjaś­

nienia sprawy, w szczególności przesłuchuje świadków

i pokrzywdzonych, przyjmuje wyjaśnienia od obwinionego

oraz zleca przeprowadzenie odpowiednich badań. Z czynności tych sporządza się protokoły. Obwiniony może złożyć

wyjaśnienia na piśmie.

2. Jeżeli w toku postępowania dyscyplinarnego stwierdzone zostaną okoliczności, o których mowa wart. 27 ust.

2 ustawy, wskazujące na potrzebę zawieszenia obwinionego

w czynnościach służbowych, prowadzący postępowanie

występuje z takim wnioskiem o zawieszenie do właściwego

przełożonego.

3. W razie konieczności przeprowadzenia czynności

poza miejscowością, w której toczy się postępowanie, przełożony może się zwrócić o jej przeprowadzenie do kierownika

jednostki organizacyjnej Urzędu Ochrony Państwa, właś­

ciwego według miejsca, w którym czynność ta ma być

dokonana.

§ 22. 1. W toku postępowania dyscyplinarnego obwiniony ma prawo do

1) zgłaszania wniosków dowodowych dotyczących

w szczególności przesłuchania wskazanych przez niego

świadków oraz przeprowadzenia dodatkowych czynności zmierzających do ustalenia okoliczności sprawy,

2) wnoszenia w terminie 7 dni od doręczenia mu postanowienia lub decyzji

a) zażalenia na postanowienie, z wyjątkiem postanowienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego,

b) odwołania od decyzji o ukaraniu,

3) ustanowienia na piśmie, spośród funkcjonariuszy, peł­

nomocnika do obrony jego praw,

4) żądania wyłączenia prowadzącego postępowanie dyscyplinarne, jeżeli jego zdaniem nie daje on gwarancji

zachowania bezstronności lub zachodzą okoliczności,

o których mowa w § 20 ust. 1.

Poz. 232

2. Wnioski o przeprowadzenie postępowania dowodowego obwiniony zgłasza na piśmie prowadzącemu postępo­

wanie dyscyplinarne.

3. Oddalenie wniosku przez prowadzącego postępowa­

nie wymaga wydania na piśmie postanowienia wraz z uzasadnieniem i akceptacji przełożonego, który wydał postanowienie o wszczęciu postępowania.

§ 23. Do pełnomocnika funkcjonariusza stosuje się odpowiednio przepisy § 22 ust. 1 i 2.

§ 24. Postanowienia wydane w toku postępowania dyscyplinarnego i decyzje o ukaraniu doręcza się niezwłocznie

obwinionemu (ukaranemu) .

§ 25. 1. Postępowanie dyscyplinarne powinno być zakończone w ciągu 30 dni od daty jego wszczęcia.

2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, na

wniosek przełożonego, termin, o którym mowa w ust. 1,

może być przedłużony przez dyrektora Biura Kadr i Szkolenia

Urzędu Ochrony Państwa na dalszy okres, nie dłuższy jednak

niż 60 dni .

§ 26. Przełożony , który wydał postanowienie o wszczę­

ciu postępowania dyscyplinarnego, może zawiesić postępo­

wanie dyscyplinarne db czasu prawomocnego zakończenia

postępowania karnego lub w innych szczególnie uzasad n'ionych przypadkach.

i

§ 27. 1. Jeżeli prowadzący postępowanie dyscyplinarne uzna, że zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy dotyczące obwinionego, jest obowiązany zapoznać go

z aktami postępowania i pouczyć , że może w terminie 3 dni

zgłosić wniosek o ich uzupełnienie. Przepis § 23 stosuje się

odpowiednio.

2. Obwiniony po zaznajomieniu się z aktami postępo­

wania podpisuje protokół sporządzony z tej czynności.

3. Odmowa obwinionego zapoznania się z aktami postępowania lub złożenia podpisu stwierdzającego tę okoliczność nie wstrzymuje dalszych czynności.

4. W przypadku korzystania w postępowaniu dyscyplinarnym z materiałów prowadzonego równocześnie postę­

powania przygotowawczego, zaznajomienie obwinionego

z tymi materiałami następuje po uzyskaniu zgody prokuratora

nadzorującego lub prowadzącego postępowanie przygotowawcze. Z odmowną decyzją prokuratora w tej sprawie

należy zapoznać obwinionego.

5. Po zebraniu materiałów i zazl.lajomieniu z nimi obwinionego prowadzący postępowanie dyscyplinarne wydaje

postanowienie o zamknięciu postępowania i sporządza sprawozdanie, które powinno zawierać

1) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe funkcjonariusza, który prowadził postępowanie,

2) stanowisko służbowe przełożonego, który wydał postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego,

3) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe obwinionego,

4) określenie czynu zarzucanego obwinionemu,

5) opis ustalonego stanu faktycznego na podstawie zebranych dowodów,

-

6) wnioski

dotyczące

niem okoliczności łagodzących lub obciążających .

§ 28. 1. Szef Urzędu Ochrony Państwa, ze względu na

zawiłość sprawy, z własnej inicjatywy 14ł> na wniosek przełp­

żonego, który wydał postanowienie o wszczęciu postępowa­

nia dyscyplinarnego, może powołać spośród funkcjonariuszy trzyosobową komisję do przeprowadzenia postępowania

dyscyplinarnego, określając jej skład i wyz naczając przewod n i czącego.

2. Do przeprowadzenia postępowania dyscyplinarnego

przez komisję , o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowied nio przepisy § 19-22, 25 i 27 .

§ 29. 1. Postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego wydaje się, jeżeli

nastąpiło przedawn ienie wszczęcia postępowania lub

wymierzania kary dyscypl inarnej,

2) zaistniały inne okoliczności wyłączające postępowanie

dyscyplinarne.

2. Postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego wydaje przełożony , który wszczął to postępowa ­

nie.

Rozdział 5

§ 30. 1. Na podstawie całokształtu okoliczności oraz

zebranego w sprawie materiału dowodowego przełożony

podejmuje decyzję

1) o uniewinnieniu, jeżeli przeprowadzone postępowanie

nie potwierdziło zarzutów stawianych obwinionemu lub

przeprowadzone postępowanie karne zostało zakończo ­

ne orzeczeniem o uniewinnieniu, a czyn nie stanowił

naruszenia dyscypliny służbowej,

2) o uznaniu funkcjonariusza winnym popełnienia przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzeniu kary dyscyplinarnej.

2. Decyzje, o których mowa w usL 1, należy wydać nie

później niż w ciągu 14 dni od daty zamknięcia postępowania

dyscyplinarnego.

przełożonego,

2. Wymierzając karę dyscyplinarną należy uwzględnić

charakter przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbowej ,

ich skutki, pobudki działania , okoliczności popełnienia czynu, stopień nasilenia złej woli , następstwa ujemne dla służby ,

dotychczasowe wyniki w służbie oraz zachowanie się obwinionego poza służbą . Należy również brać pod uwagę inne

okoliczności , zarówno łagodzące , jak i obciążające, istotne

w sprawie.

•

3. Na zaostrzenie wymiaru kary mają wpływ nast ępują ­

ce okoliczności

1) popełnienie przewin ienia lub naruszenie dyscypliny słu ­

żbowej przez funkcjonariusza w czasie prowadzonego

przeciwko niemu postępowan i a dyscyplinarnego lub

w czasie wykonywania uprzedn io wymierzonej kary

dyscyplinarnej, jak również w czasie próby określonej

w orzeczeniu o warunkowym zawieszeniu wykonan ia

kary lub wa runkowym umorzeniu postępowania karnego,

2)

poważne skutki popełnienia z niskich pobudek przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbowej ,

3) popełnienie przewin ienia lub naruszen ie dyscypliny słu ­

żbowej wobec podwładnego , wspólnie z nim lub na

jego szkodę .

jedną karę·

2. W razie ukarania za kilka czynów, wymierza się karę

dyscyplinarną odpowiednio surowszą .

Rozdział 6

Postępowanie odwoławcze

§ 34. 1. Od decyzji o ukaraniu obwiniony ma prawo

w terminie 7 dni złożyć na piśmie odwołanie do wyższego

przełożonego za pośrednictwem przełożonego , który wydał

decyzję·

2. Termin do wniesienia odwołania biegnie od dnia

doręczenia decyzji obwinionemu.

3. Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji o wymierzeniu kary.

§ 31. 1. Decyzja powinna zawierać

właściwego

współmierna do czynu popełnionego przez obwinionego.

§ 33. 1. Za popełniony czyn karze się jeden raz

i z uwzględnieniem art. 119 ust. 2 i 3 ustawy wymierza się

Zasady orzekania

1) oznaczenie

§ 32. 1. Wymierzona kara dyscyplinarna powinna być

wymiaru kary lub umorzen ia po -

stępowania dyscyplinarnego, z uzasadnieniem i wskaza -

1)

Poz. 232

721

który wydaje

decyzję,

2) datę wydania,

3) stopień, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe

obwinionego,

4) określenie czynu przypisanego obwinionemu,

5) rozstrzygnięcie w sprawie,

6) uzasadnienie decyzji,

7) pouczenie o prawie wniesienia odwołania,

8) podpis przełożonego i pieczęć jednostki.

4. Decyzja, od której nie wniesiono w terminie odstaje się po upływie tego terminu prawomocna

i podlega wykonaniu.

wołania,

5. Jeżeli decyzja została wydana przez Szefa Urzędu

Ochrony Państwa, odwołanie nie przysługuje .

§ 35. 1. Przełożony, który wydał decyzję o ukaraniu,

może uwzględniając odwołanie

1) wydać nową decyzję uniewinniającą obwinionego albo

2) zmienić decyzję, wymierzając łagodniejszą karę.

2. Od decyzji podjętej w trybie ust. 1 pkt 2, jeżeli nie

uwzględniła ona w całości złożonego odwołania, obwiniony

2. Rozstrzygnięcie w sprawie powinno zawierać

1) stwierdzenie winy i rodzaj wymierzonej kary dyscyplinarnej albo

2) uniewinnienie obwinionego.

może złożyć nowe odwołanie. Przepisy § 31 i 34 ust. 1--4

stosuje się odpowiednio.

. i

3. Przełożony przesyła to odwołanie wraz z całością akt

postępowania dyscyplinarnego wyższemu przełożonemu

-

- w terminie 7 dni. Dalsze postępowanie toczy się zgodnie

z§ 36, z uwzględnieniem zmian dokonanych w trybie § 35 ust.

1 pkt 2.

..

§ 36. 1. W postępowaniu odwoławczym rozpoznanie

sprawy następuje na podstawie stanu faktycznego ustalonego w postępowaniu zakończonym decyzją o ukaraniu.

2.

Przełożony uprawniony do

rozpatrzenia odwołania

może zaskarżoną decyzję

1) utrzymać w mocy,

2) zmienić i uniewinnić obwinionego,

3) zmienić i wymierzyć karę łagodniejszą ,

4)

uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia,

z jednoczesnym wytknięciem uchybień lub poleceniem

uzupełnienia postępowania w określonym zakresie przy

ponownym rozpatrzeniu sprawy.

3. W postępowaniu odwoławczym nie można wymiekary surowszej niż orzeczona decyzją o ukaraniu,

z uwzględnieniem zmian, jakie zostały dokonane w tej decyzji

w trybie § 35 ust. 1 pkt 2.

Poz. 232

-

4) na wydaniu decyzji w trybie art. 42 ustawy lub wystąpieniu w myśl tego przepisu z wnioskiem do Ministra

Spraw Wewnętrznych - w przypadku orzeczenia kary

obniżenia stopnia lub pozbawienia stopnia oficerskiego,

5) na wytknięciu ukaranemu niewłaściwego postępowania

i uprzedzeniu, że za ponowne popełnienie przewinienia

lub naruszenie dyscypliny służbowej może być wydalony ze służby - w przypadku orzeczenia kary ostrzeżenia

o niepełnej przydatności do służby,

6) na zwolnieniu ukaranego ze służby orzeczenia kary wydalenia ze służby,

w przypadku

7) na zatrzymaniu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych pojazdów na

okres ustalony w decyzji o ukaraniu - w przypadku

orzeczenia kary zakazu prowadzenia tych pojazdów.

Rozdział 8

Zatarcie kar dyscyplinarnych

rzyć

4. Decyzja przełożonego rozpatrującego odwołanie powinna być wydana w ciągu jednego miesiąca od daty

otrzymania odwołania . Decyzja wymieniona w ust. 1 pkt

1-3 jest ostateczna i podlega wykonaniu .

Rozdział 7

Wykonywanie kar dyscyplinarnych

§ 37 . 1. Niezwłocznie po uprawomocnieniu się decyzji

przełożony podaje ją do wiadomości funkcjonariusza, w sto-

sunku do którego toczyło się postępowanie dyscyplinarne.

2. Przełożony może podać decyzję, o której mowa w ust.

1, do wiadomości wszystkim funkcjonariuszom podległej

jednostki organizacyjnej, jeżeli uzna to za wskazane ze

względów wychowawczych .

3. Ze względu na tajemnicę służbową lub z innych

ważnych przyczyn przełożony może podać orzeczenie o ukaraniu wyłącznie do wiadomości funkcjonariuszom zajmują­

cym stanowiska równorzędne lub wyższe od stanowiska

zajmowanego przez ukaranego funkcjonariusza.

4. Decyzja podlega włączeniu do akt osobowych funkcjonariusza, w stosunku do którego toczyło się postępowanie

dyscyplinarne.

§ 38. Wykonanie kar dyscyplinarnych polega

1) na wytknięciu ukaranemu niewłaściwego postępowania

- w przypadku kary upomnienia, nagany oraz surowej

nagany,

"

2) na wytknięciu ukaranemu niewłaściwego postępowania

i uprzedzeniu, że jeżeli ponownie naruszy dyscyplinę

służbową lub będzie zaniedbywał swoje obowiązki

służbowe, może być wyznaczony na niższe stanowisko

służbowe w trybie dyscyplinarnym lub ukarany surowszą karą dyscyplinarną - w przypadku orzeczenia kary

nagany z ostrzeżeniem lub kary ostrzeżenia o niepełnej

przydatności do służby na zajmowanym stanowisku,

3) na mianowaniu ukaranego na niższe stanowisko służ­

bowe - w przypadku orzeczenia kary wyznaczenia na

niższe stanowisko służbowe,

§ 39. 1. Kary dyscyplinarne podlegają zatarciu po upływie

1) 3 miesięcy od dnia wykonania kary upomnienia,

2) 6 miesięcy od dnia wykonania kary nagany,

3) 9 miesięcy od dnia wykonania kary surowej nagany

i nagany z ostrzeżeniem ,

4) 12 miesięcy od dnia wykonania kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku,

5) 18 miesięcy od dnia wykonania kary wyznaczenia na

niższe stanowisko służbowe oraz obniżenia stopnia,

6) 24 miesięcy od dnia wykonania kary pozbawienia stopnia oficerskiego,

7) 30 miesięcy od dnia wykonania kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby,

8) terminu , na jaki została wymierzona kara zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych pojazdów.

2. W przypadku nienagannej służby, stwierdzonej

w opinii służbowej przez bezpośredniego przełożonego , kary

dyscyplinarne mogą być zatarte po upływie

1). 1 miesiąca od dnia wykonania kary upomnienia,

2) 3 miesięcy od dnia wykonania kary nagany,

3) 6 miesięcy od dnia wykonania kary surowej nagany,

nagany z ostrzeżeniem i kary ostrzeżenia o niepełnej

przydatności do służby na zajmowanym stanowisku,

4) 12 miesięcy od dnia wykonania kary wyznaczenia na

niższe stanowisko służbowe i kary obniżenia stopnia,

5) 18 miesięcy od dn ia wykonania kary pozbawienia stopnia oficerskiego lub kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby.

3. Terminy zatarcia kary określone w ust. 1 pkt 1-7

i w ust. 2 mogą być skrócone w razie wykazania przez

funkcjonariusza męstwa lub odwagi albo za jego poważne

osiągnięcia w wykonywaniu zadań służbowych .

4. Decyzję o zatarciu kary w przypadkach, o których

mowa w ust. 2 i 3, podejmuje przełożony, który karę

wymierzył, lub wyższy przełożony . Decyzje te ogłasza się

w rozkazie o zatarciu kary.

-

Poz. 232 i 233

§ 40. 1. Jeżeli funkcjonariusz zostanie ponownie ukarany przed zatarciem kary dyscyplinarnej, okres wymagany

do zatarcia nie odbytej kary przedłuża się o okres przewidziany dla zatarcia nowej kary.

2. Szef Urzędu Ochrony Państwa, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, może uchylić każdą decyzję o ukaraniu, niezależnie od zaistnienia przesłanek określonych w ust.

1, jeżeli wymaga tego interes służby .

2. W przypadkach określonych wart. 119 ust. 3 ustawy

zatarcie kar następuje z upływem terminu przewidzianego dla

zatarcia kary surowszej.

nastąpić

§ 44. Zmiana lub uchylenie decyzji o ukaraniu może

1) na niekorzyść funkcjonariusza - najpóźniej w ciągu

3 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji,

§ 41 . Karę zatartą uważa się za niebyłą i z akt osobowych

funkcjonariusza usuwa się decyzję o ukaraniu oraz czyni

nieczytelnym zapis o karalności.

2) na korzyść ukaranego -

w każdym czasie.

Zmiana lub uchylenie decyzji o ukaraniu w trybie

nadzoru

§ 45. 1. Jeżeli w następstwie zmiany decyzji w myśl

przepisów poprzedzających wymierzono karę łagodniejszą,

ulegają uchyleniu skutki kary wymierzonej poprzednio,

a w razie wymierzenia kary surowszej. jej skutki liczy się od

dnia wymierzenia tej kary.

§ 42. Do zmiany lub uchylenia decyzji o ukaraniu w trybie nadzoru uprawnieni są

2. Karę wykonywaną zalicza się na poczet kary orzeczonej w trybie, o którym mowa w ust. 1.

1) Szef Urzędu Ochrony Państwa - wobec dyrektorów

zarządów, biur Urzędu Ochrony Państwa (równorzęd­

nych) i ich zastępców oraz szefów delegatur Urzędu

Ochrony Państwa i ich zastępców,

3. Termin do zatarcia kary zmienionej w trybie nadzoru liczy się od dnia wykonania decyzji o ukaraniu pierwszą

Rozdział 9

karą·

Rozdział 10

2) dyrektor Biura Kadr Urzędu Ochrony Państwa - wobec

pozostałych funkcjonariuszy Urzędu Ochrony Państwa.

§ 43. 1. Zmiana lub uchylenie decyzji o ukaraniu w trybie nadzoru następuje w razie

1) ujawnienia nowych okoliczności wskazujących na brak

podstaw do ukarania albo uzasadniających wymierzenie

innej kary dyscyplinarnej,

Przepisy przejściowe i końcowe

§ 46. Przepisy rozporządzenia stosuje się również do

spraw toczących się w dniu jego wejścia w życie .

§ 47. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia.

2) naruszenia przepisów o postępowaniu dyscyplinarnym,

jeżeli mogło to mieć wpływ na decyzję o ukaraniu .

Minister Spraw Wewnętrznych: H. Majewski

233

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA WSPÓŁPRACY GOSPODARCZEJ Z ZAGRANICĄ

z dnia 13 czerwca 1991 r.

w sprawie sposobu rozdysponowania kontyngentów na przywóz alkoholi skażonych i niektórych napojów

alkoholowych .

Na podstawie art. 58 pkt 1 ustawy z dnia 28 grudnia

Prawo celne (Dz. U. Nr 75, poz. 445) zarządza się,

1989 r. -

co następuje

§ 1. 1. Rozdysponowanie kontyngentów na przywóz

alkoholi skażonych i niektórych napojów alkoholowych,

ustanowionych na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 28

grudnia 1989 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 75, poz. 445).

zwanej dalej "ustawą", będzie dokonywane na podstawie

wniosku podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie obrotu towarowego z zagranicą o przy dział kontyngentu, z uwzględnieniem następujących kryteriów

1) dotychczasowego udziału podmiotu w imporcie,

z uwzględnieniem stopnia wykorzystania kontyngentu

przyznanego w poprzednim półroczu;

2) dotychczasowej pozycji podmiotu na krajowym rynku

zbytu, wyrażającej się w szczególności wielkością sprzedaży;

3) zgodności kierunku importu alkoholi z założeniem politYki handlowej i potrzebami gospodarczymi państwa .

. 2. Wzór wniosku o przydział kontyngentu na przywóz

alkoholi skażonych i niektórych napojów alkoholowych

stanowi załącznik do rozporządzenia.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, powinny być

dokumenty zawierające informacje, o których

mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.

dołączone

§ 2. Przydział kontyngentu na alkohole skażone i niektóre napoje alkoholowe stanowi podstawę do wystąpienia

podmiotu z wnioskiem o pozwolenie na przywóz.

§ 3. W zakresie uregulowanym niniejszym rozporządze­

niem nie stosuje się przepisów § 1 ust. 1- 3 rozporządzeni.a

Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 31

grudnia 1989 r. w sprawie sposobu rozdysponowania kontyngentów oraz postępowania w sprawach dotyczących

pozwoleń na wywóz i przywóz w obrocie towarowym

z zagranicą (Dz. U. z 1990 r. Nr 1, poz. 8 i Nr 60, poz. 352) .

§ 4. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą

w Z. A. Budziński

"" .

232

ROZPORZĄDZENIE MINI~TRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 13 czerwca 1991 r.

w sprawie udzielania wyróżnień oraz postępowania dyscyplinarnego w stosunku do funkcjonariuszy Urzędu

Ochrony Państwa.

Rozdział 2

Na podstawie art. 124 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia

1990 r. o Urzędzie Ochrony Państwa (Dz. U. Nr 30, poz. 180)

Zasady i tryb udzielania wyróżnień

zarządza się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne