Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 1991 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

1.

Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych, organizacji

politycznych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, z wyjątkiem

spółek nie mających osobowości prawnej, zwanych dalej „podatnikami”.

2.

Dochody podatników, o których mowa w ust. 1, z tytułu udziału w spółce nie będącej

osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania

źródła przychodów, opodatkowuje się osobno u każdego podatnika w stosunku do jego

udziału. W braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w dochodach

są równe.

Podatnicy wymienieni w art. 1

1)

jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają

obowiązkowi podatkowemu od całości swych dochodów, bez względu na miejsce położenia

źródeł przychodów,

2)

jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają

obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

Za terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu art. 2, uważa się również znajdującą

się poza morzem terytorialnym Rzeczypospolitej Polskiej część szelfu kontynentalnego,

w której Rzeczpospolita Polska, na podstawie prawa wewnętrznego i zgodnie z prawem

międzynarodowym, wykonuje prawa odnoszące się do badania i eksploatacji dna morskiego

i jego podglebia oraz ich zasobów naturalnych.

1.

Zwalnia się od podatku dochodowego

1)

Skarb Państwa,

2)

Narodowy Bank Polski,

3)

szkoły wyższe i jednostki badawczo-rozwojowe,

4)

jednostki i zakłady budżetowe oraz gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych,

5)

podatników prowadzących działalność rolniczą oraz inną działalność, jeżeli przychody

z działalności rolniczej, powiększone o wartość zużytych do przetwórstwa rolnego i

spożywczego surowców i materiałów, pochodzących z własnej produkcji roślinnej, zwierzęcej

i leśnej, stanowią co najmniej 60% przychodu osiągniętego w roku podatkowym ze wszystkich

rodzajów działalności,

6)

przedsiębiorstwa międzynarodowe i inne jednostki gospodarcze, utworzone przez organ

administracji państwowej wspólnie z innymi państwami na podstawie porozumienia lub

umowy, chyba że porozumienia te lub umowy stanowią inaczej,

7)

przedsiębiorstwa podległe Ministrowi Obrony Narodowej i Ministrowi Spraw Wewnętrznych,

jeżeli środki z tego zwolnienia przekażą na rachunek organu sprawującego nadzór z

przeznaczeniem na cele rozwojowe, oraz przedsiębiorstwa działające przy zakładach

karnych i aresztach śledczych, podległe Ministrowi Sprawiedliwości, jeżeli środki

z tego zwolnienia przekażą na rachunek organu sprawującego nadzór, z przeznaczeniem

na cele rozwojowe tych przedsiębiorstw i jednostek organizacyjnych więziennictwa.

2.

Działalnością rolniczą w rozumieniu ustawy jest produkcja roślinna i zwierzęca, w

tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego,

produkcja warzywnicza gruntowa i szklarniowa, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych

i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów,

produkcja zwierzęca typu przemysłowego fermowego oraz hodowla ryb.

6.

Podatnicy, którzy w 1990 r. ponieśli wydatki, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy

wymienionej w art. 4, zachowują prawo do odliczeń tych wydatków do czasu ich wyczerpania,

z uwzględnieniem przepisów art. 16 ust. 3 i 4 tej ustawy.

7.

Podatnicy, którzy do dnia 31 grudnia 1990 r. dokonywali rozliczeń wydatków na nabycie

lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątkowych nie podlegających amortyzacji

według zasad określonych w art. 10 ust. 5 ustawy wymienionej w art. 4, nie rozliczoną

kwotę tych wydatków zaliczają do kosztów uzyskania przychodów w 1991 r.

1.

Przedmiotem opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 3, jest dochód uzyskany ze źródła

przychodów, a jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła przychodów

- suma dochodów ze wszystkich źródeł przychodów po potrąceniu niedoborów, z wyjątkiem

niedoborów ze sprzedaży rzeczy i praw majątkowych oraz niedoborów ze źródeł przychodów

nie podlegających podatkowi dochodowemu lub wolnych od tego podatku.

2.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 12-15 nie stanowią inaczej, jest

nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku

podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest niedoborem

ze źródła przychodów.

3.

U podatników, którzy zgodnie z obowiązującymi ich zasadami księgowości sporządzają

bilans i rachunek wyników, przedmiotem opodatkowania jest dochód, o którym mowa w

ust. 2, wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody

ze źródeł przychodów nie podlegających podatkowi dochodowemu lub wolne od tego podatku

i zwiększony o niedobory ze sprzedaży rzeczy i praw majątkowych oraz o wydatki nie

stanowiące kosztów uzyskania przychodów, określone w art. 11, jeżeli wydatki te zostały

zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

4.

Jeżeli niedobór ze źródła przychodów jest wyższy niż dochody z pozostałych źródeł

przychodów lub jeżeli podatnik poza źródłem przychodów, które przyniosło niedobór,

nie osiąga innych dochodów, niedobór ten pokrywa się w równych częściach z dochodów

uzyskanych z tego źródła w okresie następnych trzech lat podatkowych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1989 r.

1.

Źródłami przychodów są

1)

działalność gospodarcza,

2)

najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze,

3)

kapitały pieniężne i prawa majątkowe,

4)

sprzedaż rzeczy i praw majątkowych,

5)

inne źródła.

2.

Źródłem przychodów w rozumieniu ust. 1 pkt 4 jest sprzedaż

1)

nieruchomości lub ich części,

2)

przedsiębiorstw lub ich składników będących środkami trwałymi,

3)

akcji i udziałów w spółkach oraz obligacji, a także innych papierów wartościowych,

4)

prawa wieczystego użytkowania gruntów, prawa do projektu wynalazczego i innych praw

majątkowych.

3.

Przychodami z innych źródeł, o których mowa w ust. 1 pkt 5, są w szczególności dotacje,

subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia, z wyjątkiem przeznaczonych na utworzenie

(nabycie), powiększenie lub ulepszenie źródła przychodów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1991 r., z wyjątkiem

art. 2 i art. 3 pkt 2-10, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Przychodami są otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe

lub wartość przychodów w naturze, powiększone o opusty z ceny udzielone udziałowcom,

akcjonariuszom lub pracownikom oraz o wartość nieodpłatnych świadczeń dokonanych na

rzecz udziałowców i akcjonariuszy.

2.

U podatników, którzy zgodnie z obowiązującymi ich zasadami księgowości sporządzają

bilans i rachunek wyników, za przychód osiągnięty w roku podatkowym uważa się także

należne w tym roku przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie uzyskane.

3.

Wartość przychodów w naturze oblicza się według cen rynkowych. Ceny rynkowe ustala

się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości w obrocie rzeczami

tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia.

Nie podlegają podatkowi dochodowemu przychody podlegające przepisom o podatku od spadków

i darowizn.

1.

Wolne od podatku dochodowego są

1)

dochody z działalności rolniczej,

2)

dochody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w

skład gospodarstwa rolnego oraz związanych z działalnością rolniczą innych rzeczy

i praw majątkowych; zwolnienie nie dotyczy dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości,

która w związku z tą sprzedażą utraciła charakter rolny lub leśny,

3)

dochody ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

w razie stwierdzenia, że podlegają one w obcym państwie podatkowi tego samego rodzaju,

a państwo to postępuje według zasad wzajemności co do takich samych dochodów ze źródeł

położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, chyba że umowa między Rzecząpospolitą

Polską a tym państwem zawiera odmienne postanowienia,

4)

dochody z udziałów w polskich ubezpieczeniach, uzyskane przez instytucje ubezpieczeniowe

tych państw, które nie stosują obciążeń podatkowych do takich przychodów uzyskanych

przez polskie instytucje ubezpieczeniowe,

5)

dochody osób prawnych - z wyłączeniem prowadzących działalność gospodarczą przedsiębiorstw

państwowych, spółdzielni i ich związków oraz spółek - których celem statutowym jest

działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, kulturalna, w zakresie kultury

fizycznej i sportu, ochrony środowiska, dobroczynności, ochrony zdrowia i opieki społecznej,

rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części,

w jakiej zostały przeznaczone w roku podatkowym lub roku po nim następującym na cele

statutowe,

6)

dochody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych,

7)

dochody z obligacji,

8)

dochody ze sprzedaży rzeczy i praw majątkowych w części, w jakiej dochody te zostały

wydatkowane w roku podatkowym lub w roku po nim następującym na zakup innych rzeczy

i praw majątkowych,

9)

dochody ze sprzedaży udziałów w spółkach oraz akcji, obligacji i innych papierów wartościowych,

z wyjątkiem gdy sprzedaż ta jest przedmiotem działalności gospodarczej,

10)

dochody z indywidualnych składek członkowskich członków organizacji politycznych,

zawodowych i społecznych,

11)

dochody z działalności gospodarczej podatników zatrudniających osoby niepełnosprawne

w zakresie i na zasadach określonych w odrębnej ustawie o zatrudnianiu i rehabilitacji

zawodowej osób niepełnosprawnych,

12)

dochody z tytułu prowadzenia szkół niepaństwowych, w rozumieniu przepisów o rozwoju

systemu oświaty i wychowania, jeżeli dochody te zostaną przeznaczone na cele szkoły.

2.

Jeżeli podatnik osiąga dochody z działalności rolniczej i inne dochody, za dochód

z działalności rolniczej, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, uważa się część ogólnego dochodu

odpowiadającą udziałowi przychodów z tej działalności w ogólnej sumie przychodów.

3.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, może zwolnić od podatku całkowicie lub

częściowo inne rodzaje dochodów niż wymienione w ust. 1 i określić warunki tego zwolnienia.

1.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów,

z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 11.

2.

Za koszty, o których mowa w ust. 1, uważa się również

1)

odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

(odpisy amortyzacyjne), a także wartość netto zlikwidowanych na skutek zużycia lub

zniszczenia nie w pełni umorzonych środków trwałych,

2)

straty częściowe lub całkowite w środkach trwałych i środkach obrotowych, spowodowane

zdarzeniami losowymi; straty są potrącalne w wysokości nie pokrytej odszkodowaniem

z tytułu ubezpieczeń i odpisami amortyzacyjnymi,

3)

wydatki na prace badawczo-rozwojowe, doświadczalne i wdrożeniowe, w tym również zakończone

wynikiem negatywnym,

4)

wydatki na normalizację oraz na opracowanie i ocenę projektów wynalazczych,

5)

wynagrodzenia wypłacone twórcom wynalazków, projektów racjonalizatorskich i wzorów

użytkowych oraz nagrody związane z tymi projektami, a także nagrody przyznane za osiągnięcie

wymiernych efektów ekonomicznych wdrożenia nowych rozwiązań technicznych lub organizacyjnych,

będących wynikami prac badawczych - w wysokości nie przekraczającej 6% wartości tych

efektów osiągniętych w okresie trzech lat od dnia wdrożenia rozwiązania,

6)

wydatki na działalność klubów zajmujących się wynalazczością i racjonalizacją,

7)

odsetki od zobowiązań, w tym również pożyczek, oraz trwałe ciężary, jeżeli pozostają

w związku ze źródłem przychodów, z wyjątkiem określonych w art. 11 ust. 1 pkt 7, 12,

15 i 17,

8)

składki na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika jest obowiązkowa,

9)

podatki i opłaty oraz składki ubezpieczeniowe pozostające w związku ze źródłem przychodów,

z wyjątkiem wymienionych w art. 11 ust. 1 pkt 9,

10)

odpisy na fundusze socjalny i mieszkaniowy - do wysokości określonej w odrębnych przepisach

o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym w jednostkach gospodarki uspołecznionej,

11)

inne niż określone w pkt 10 wydatki ponoszone przez pracodawcę pośrednio na rzecz

pracowników, jeżeli wynikają one z układu zbiorowego pracy lub innych obowiązujących

aktów prawnych,

12)

należności odpisane jako nieściągalne oraz rezerwy tworzone na pokrycie należności,

których nieściągalność została uprawdopodobniona, a także inne rezerwy, jeżeli obowiązek

ich tworzenia w ciężar kosztów wynika z odrębnych przepisów,

13)

koszty funkcjonowania osób prawnych,

14)

wynagrodzenia za pracę członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni

zajmujących się produkcją rolną, a także ich domowników, wypłacane z dochodu spółdzielni,

15)

wydatki na płace personelu medycznego przemysłowej służby zdrowia, zatrudnianego w

placówkach obejmujących opieką profilaktyczno-leczniczą pracowników danego zakładu,

16)

różnice kursowe,

17)

inne wydatki, jeżeli obowiązek ich ponoszenia w ciężar kosztów przewidują odrębne

ustawy.

3.

Koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4, są potrącalne tylko w tym roku

podatkowym, w którym zostały poniesione.

4.

U podatników określonych w art. 5 ust. 3 koszty uzyskania są potrącalne tylko w tym

roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione

w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego,

oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane,

chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego.

5.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia określa, jakie składniki majątkowe uznaje się

za środki trwałe, tryb i terminy aktualizacji ich wyceny oraz zasady i stawki amortyzacji

tych składników majątkowych, w tym również wartości niematerialnych i prawnych. Prezes

Głównego Urzędu Statystycznego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski” wskaźniki przeliczeniowe i określa sposób ich stosowania w aktualizacji

wyceny wartości środków trwałych.

1.

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów

1)

wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, jeżeli środki te i wartości podlegają odpisom z tytułu

zużycia; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży

rzeczy i praw majątkowych i to bez względu na czas ich poniesienia,

2)

odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze, z wyjątkiem wymienionych w art. 10 ust.

2 pkt 10, chyba że obowiązek tworzenia przez podatnika takich funduszy w ciężar kosztów

lub dokonywania na nie wpłat przewidują odrębne ustawy,

3)

wydatków na spłatę zobowiązań, w tym pożyczek, oraz na umorzenie kapitałów pozostających

w związku z utworzeniem (nabyciem), powiększeniem lub ulepszeniem źródła przychodu,

4)

wydatków na wykup obligacji,

5)

odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów,

6)

kwot przeznaczonych do podziału między udziałowców i akcjonariuszy z tytułu udziału

w zyskach osób prawnych lub z tytułu dywidend,

7)

nadwyżek odsetek od zaciągniętych od członków spółdzielni, udziałowców i akcjonariuszy

pożyczek przekraczających wysokość podstawowej stopy oprocentowania kredytu udzielanego

bankom przez Narodowy Bank Polski,

8)

darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju,

9)

podatku dochodowego, podatku od spadków i darowizn, podatku obrotowego od nadmiernych

ubytków produktów i zawinionych ubytków produktów,

10)

jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz dodatkowej

składki ubezpieczeniowej w przypadku stwierdzenia pogorszenia warunków pracy,

11)

kosztów egzekucyjnych, związanych z niewykonaniem zobowiązań,

12)

grzywien i kar pieniężnych oraz odsetek od tych grzywien i kar,

13)

kar, w tym również kar umownych, opłat i odszkodowań z tytułu

a)

wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług,

b)

zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów, wykonanych

robót i usług,

c)

przetrzymywania albo całkowitego lub częściowego zniszczenia taboru oraz urządzeń

ładunkowych,

d)

niedoładowania taboru kolejowego i samochodowego, z wyjątkiem taboru do przewozu szybko

psujących się artykułów żywnościowych i ładunków wymagających pojazdów specjalistycznych,

e)

nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska,

f)

niewykonania nakazów właściwych organów nadzoru i kontroli, dotyczących uchybień w

dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy,

14)

wydatków na likwidację szkód spowodowanych pożarami powstałymi w wyniku naruszenia

przepisów o ochronie przeciwpożarowej oraz strat w mieniu powstałych w wyniku nieprzestrzegania

przepisów o ochronie mienia, stwierdzonych przez właściwe organy,

15)

odsetek od pożyczek przeterminowanych,

16)

należności odpisanych jako przedawnione,

17)

odsetek za zwłokę od zobowiązań, do których stosuje się przepisy ustawy o zobowiązaniach

podatkowych,

18)

diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników w wysokości przekraczającej

te należności, ustalone według zasad określonych w odrębnych przepisach w sprawie

diet i innych należności z tytułu podróży służbowych,

19)

kosztów reprezentacji i reklamy w wysokości przekraczającej przy obrocie rocznym pomniejszonym

o podatek obrotowy w zł

ponad

do

2.250.000.000

2% od obrotu,

2.250.000.000

4.500.000.000

45.000.000 zł+

1% od nadwyżki ponad 2.250.000.000 zł,

4.500.000.000

9.000.000.000

67.500.000 zł+

0,5% od nadwyżki ponad 4.500.000.000 zł,

9.000.000.000

90.000.000 zł+

0,2% od nadwyżki ponad 9.000.000.000 zł,

20)

kosztów uzyskania przychodów ze źródeł przychodów znajdujących się na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł w ogóle nie podlegają opodatkowaniu

albo są zwolnione od podatku dochodowego.

2.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, może uznawać za koszty uzyskania przychodów

niektóre rodzaje wydatków określonych w ust. 1, a także niektóre rodzaje innych wydatków.

4.

Podatnicy, którzy nabyli prawo do odliczeń z dochodu wydatków inwestycyjnych na podstawie

art. 16 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 9, zachowują prawo do tych odliczeń do czasu

ich wyczerpania.

1.

Dochodem ze sprzedaży rzeczy i praw majątkowych jest różnica między przychodem uzyskanym

ze sprzedaży a ich wartością wykazaną w bilansie. Jeżeli podatnik nie jest obowiązany

do sporządzania bilansu, dochodem ze sprzedaży rzeczy i praw majątkowych jest różnica

między przychodem uzyskanym z ich sprzedaży a kosztem ich nabycia lub wytworzenia,

a jeżeli chodzi o rzeczy i prawa majątkowe nabyte w drodze spadku lub darowizny -

między przychodem ze sprzedaży a ich wartością w dniu nabycia.

2.

Różnica, o której mowa w ust. 1, ulega zmniejszeniu o koszty sprzedaży, jeżeli ponosi

je sprzedający, a przy sprzedaży rzeczy i praw majątkowych nabytych w drodze spadku

lub darowizny - ponadto o zapłacony podatek od spadków i darowizn.

Dochodem z tytułu udziału w zyskach osób prawnych są pożytki faktycznie uzyskane z

tytułu tego udziału, w tym również sumy przeznaczone na powiększenie kapitału zakładowego

(funduszu przedsiębiorstwa, zasobowego).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1990 r., z wyjątkiem art. 10, który wchodzi

w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Dochód z udziałów reasekuracyjnych w polskich ubezpieczeniach ustala się w wysokości

50% ostatecznego czystego zysku zagranicznej instytucji ubezpieczeniowej obliczonego

zgodnie z obowiązującymi umowami reasekuracyjnymi.

1.

Jeżeli podatnik pozostający w związku gospodarczym z osobą mającą siedzibę lub miejsce

zamieszkania za granicą tak układa bieg swoich interesów, że nie wykazuje dochodów

albo wykazuje dochody mniejsze od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby ten związek

nie istniał, to dochód tego podatnika ustala się bez uwzględnienia obciążeń szczególnych

wynikających z tego związku. Jeżeli ustalenie dochodu na podstawie ksiąg nie jest

możliwe, dochód ustala się w drodze oszacowania.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, gdy podatnik, wykorzystując swój związek gospodarczy

z osobą, której przysługują szczególne ulgi w podatku dochodowym, albo też wykonując

świadczenia dla innego podatnika na warunkach rażąco korzystniejszych i odbiegających

od stosowanych ogólnie norm w czasie i miejscu wykonywania świadczenia, przerzuca

całość lub część swego dochodu na osobę korzystającą z ulgi bądź na innego podatnika

i wskutek tego nie wykazuje dochodu w takiej wysokości, jakiej należałoby oczekiwać,

gdyby wymieniony związek nie istniał.

1.

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, stanowi dochód osiągnięty

w roku podatkowym po odliczeniu od niego

1)

50% wydatków na zakup oraz montaż maszyn i urządzeń, jeżeli służą one działalności

w zakresie przetwórstwa rolnego i spożywczego, z wyjątkiem wytwarzania spirytusu,

wyrobów spirytusowych oraz wyrobów tytoniowych,

2)

darowizn na cele naukowe, naukowo-techniczne, oświatowo-wychowawcze, kulturalne, kultu

religijnego, kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, dobroczynne, ochrony

zdrowia i pomocy społecznej oraz rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów, a

także na cele związane z budownictwem mieszkaniowym dla samorządu terytorialnego -

do wysokości nie przekraczającej 10% dochodu lub bez ograniczenia, jeżeli wynika to

z odrębnych ustaw; odliczeniu nie podlegają darowizny na rzecz osób fizycznych i osób

prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które realizują

te cele w wykonywaniu działalności gospodarczej, oraz osób fizycznych, dla których

darowizny te stanowiłyby ich osobisty przychód.

2.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, może uznać darowizny na inne cele niż

określone w ust. 1 pkt 2 za podlegające odliczeniu od dochodu do wysokości nie przekraczającej

10% dochodu.

3.

Wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, odlicza się od dochodu osiągniętego w tym

roku podatkowym, w którym zostały poniesione. W razie gdy wydatki te przekraczają

kwotę dochodu osiągniętego w roku ich poniesienia, nadwyżkę wydatków odlicza się od

dochodu osiągniętego w następnych latach.

4.

W razie przeniesienia własności środka trwałego, w związku z którym stosowane były

odliczenia, przed upływem pięciu lat od zakończenia inwestycji albo przeznaczenia

go w tym okresie na inne potrzeby niż określone w ust. 1 pkt 1, kwoty podatku przypadające

od odliczonych od dochodu wydatków ulegają zmniejszeniu proporcjonalnie do liczby

pełnych miesięcy okresu pięcioletniego, w którym środek trwały nie był wykorzystywany

przez podatnika na cele określone w ust. 1 pkt 1.

5.

Kwoty podatku, o których mowa w ust. 4, podatnik obowiązany jest uiścić w terminie

do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności określone

w tym przepisie.

1.

Podatek dochodowy wynosi 40% podstawy opodatkowania.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określić obniżki podatku zależnie od

rodzaju wykonywanej działalności oraz warunki ich stosowania

1.

Podatnicy obowiązani są bez wezwania składać deklaracje, według ustalonego wzoru,

o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku, a podatnicy, u których obowiązek

podatkowy powstał w ciągu roku, od daty powstania obowiązku podatkowego i wpłacać

zaliczki miesięczne w wysokości różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego

od początku roku lub daty powstania obowiązku podatkowego a sumą zaliczek należnych

za poprzednie miesiące.

2.

Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, za okres od stycznia do listopada uiszcza

się w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, zaliczkę za grudzień

- wstępnie w wysokości zaliczki za listopad do dnia 20 tego miesiąca; ostatecznie

ustaloną zaliczkę za grudzień uiszcza się w terminie ustalonym do złożenia zeznania

o wysokości dochodu osiągniętego w roku podatkowym.

1.

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznania według ustalonego wzoru

o wysokości dochodu osiągniętego w ubiegłym roku, wstępnie - do dnia 1 marca następnego

roku podatkowego i w tym terminie wpłacić różnicę między podatkiem należnym od dochodu

wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku lub daty

powstania obowiązku podatkowego. Zeznanie o ostatecznej wysokości dochodu podatnicy

obowiązani są złożyć w terminie 10 dni od daty zweryfikowania rocznego sprawozdania

finansowego, nie później jednak niż w terminie do 30 czerwca następnego roku podatkowego.

Podatek dochodowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok, chyba

że urząd skarbowy wyda decyzję, w której określi podatek w innej wysokości.

2.

Podatnicy, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 5, są obowiązani ponadto wykazać w złożonym

zeznaniu wysokość dochodów wydatkowanych na cele wymienione w tym przepisie.

3.

Podatnicy obowiązani do sporządzania bilansu i rachunku wyników dołączają do zeznania

zamknięcie roczne wraz z rachunkiem wyników, a ponadto, jeżeli wynika to z odrębnych

przepisów, odpis protokołu walnego zgromadzenia (zgromadzenia wspólników) zatwierdzającego

zamknięcie roczne i odpis sprawozdania komisji rewizyjnej.

1.

Przepisy ustawy stosuje się również do zakładów (oddziałów) podatnika sporządzających

samodzielnie bilans i rachunek wyników.

2.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do

1)

podatników posiadających zakłady (oddziały) sporządzające bilans i rachunek wyników,

położone wyłącznie na terenie gminy będącej siedzibą podatnika,

2)

podatników, których zakłady (oddziały) wymienione w ust. 1 w roku podatkowym zamkną

działalność niedoborem.

3.

Podatnicy, o których mowa w ust. 2 pkt 2, uiszczają należny podatek na rachunek urzędu

skarbowego właściwego dla swojej siedziby, z zachowaniem jednak prawa gmin do określonego

w odrębnych przepisach udziału w podatku.

W art. 10 w ust. 1 w pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym

(Dz. U. z 1983 r. Nr 43, poz. 191 i z 1985 r. Nr 12, poz. 50) stawkę 10% zastępuje się stawką 15%.

W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej

(Dz. U. z 1987 r. Nr 12, poz. 77) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 w ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 skreśla się,

2)

w art. 15

a)

w ust. 1 stawkę „10%” zastępuje się stawką „15%”,

b)

w ust. 2 wyrazy „po zasięgnięciu opinii właściwej komisji sejmowej” skreśla się,

c)

w ust. 3 w zdaniu pierwszym wyrazy „po zasięgnięciu opinii właściwej komisji sejmowej”

oraz zdanie drugie skreśla się,

3)

rozdział 4 i 6 skreśla się,

4)

w art. 54 w ust. 1 w pkt 1 wyrazy „z wyjątkiem podatku od ponadnormatywnych wypłat

wynagrodzeń” skreśla się,

5)

w art. 57 stawkę „10%” zastępuje się stawką „15%”,

6)

art. 58 skreśla się.

W ustawie z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze

(Dz. U. Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 39, poz. 176, z 1986 r. Nr 39, poz. 192, z 1987 r. Nr 33, poz. 181 i z 1988 r. Nr 41, poz. 324) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 76 w § 1 wyrazy „Co najmniej 20% nadwyżki” zastępuje się wyrazami „Co najmniej

30% nadwyżki”,

2)

w art. 78 w § 1 w pkt 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Fundusz zasobowy zwiększa

się o odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i innych wartości, a zmniejsza o ich

umorzenia.”,

3)

w art. 79 w § 1 w zdaniu pierwszym wyrazy „oraz wpływy ze sprzedaży lub likwidacji

środków trwałych” skreśla się,

4)

art. 80 skreśla się.

1.

Tracą moc przepisy

1)

ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku dochodowym

(Dz. U. z 1988 r. Nr 4, poz. 37, Nr 34, poz. 254 i Nr 41, poz. 325) w zakresie dotyczącym osób prawnych, z wyjątkiem art. 11, który zachowuje moc do

czasu wygaśnięcia zwolnień w nim przewidzianych,

2)

ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o ulgach podatkowych z tytułu inwestycji

(Dz. U. Nr 45, poz. 230) w zakresie dotyczącym osób prawnych, z wyjątkiem działających na podstawie przepisów

o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności

gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne.

2.

Pozostają w mocy przepisy wydane na podstawie art. 23 pkt 1 ustawy wymienionej w ust.

1 pkt 1 i na podstawie art. 51 i 54 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 23, dotyczące

okresowych zwolnień od podatku dochodowego - do czasu zastąpienia ich nowymi przepisami.

3.

Do czasu wydania przepisów na podstawie art. 10 ust. 6 niniejszej ustawy pozostają

w mocy przepisy wydane na podstawie art. 45 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 23, z

tym że mają one zastosowanie do wszystkich podatników podlegających opodatkowaniu

na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie do opodatkowania dochodów

osiąganych od dnia 1 stycznia 1989 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia