Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 4 czerwca 1991 r. w sprawie udzielania wyróżnień oraz postępowania dyscyplinarnego w stosunku do policjantów.

§ 1. Użyte w rozporządzeniu wyrażenia oznaczają

1) "ustawa" - ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. Nr 30, poz. 179),

2) "przełożeni właściwi w sprawach osobowych" - Komendanta Głównego Policji, komendantów wojewódzkich (Stołecznego) i rejonowych Policji, komendantów

szkół Policji, Komendanta Centrum Szkolenia Policji,

3)

"bezpośredni przełożony " policjanta zajmującego

stanowisko kierownicze bezpośrednio wyższe, poczynając od stanowiska kierownika sekcji (równorzędne­

go) lub dowódcy plutonu,

4) "zakończenie postępowania dyscyplinarnego" - wydanie orzeczenia o ukaraniu policjanta lub orzeczenia

o uniewinnieniu bądź umorzeniu postępowania .

Rozdział 2

Właściwość przełożonych w

sprawach dyscyplinar-

nych

§ 2. Władzę dyscyplinarną wobec wszystkich policjantów posiada Komendant Główny Policji.

§ 3. 1. Przełożeni

właściwi

w sprawach osobowych

i bezpośredni przełożeni policjantów posiadają władzę dyscyplinarną w stosunku do policjantów pełniących służbę

w podległych im jednostkach lub komórkach organizacyjnych Policji.

2. Wyższy przełożony nad przełożonym posiadającym

władzę dyscyplinarną może w każdym stadium postępowa ­

nia dyscyplinarnego realizować swoje uprawnienia, z pominięciem niższego przełożonego, jeżeli uzna to za uzasadnione

okolicznościami sprawy.

§ 4. 1. Policjant, któremu powierzono pełnienie obowiązków służbowych na danym stanowisku, posiada władzę

dyscyplinarną przysługującą policjantowi mianowanemu na

to stanowisko.

2. Policjant, który w zastępstwie pełni obowiązki na

danym stanowisku służbowym, posiada władzę dyscyplinarną przysługującą osobie zastępowanej.

§ 5. 1. Policjant przeniesiony do pełnienia służby lub

oddelegowany do czasowego pełnienia służby albo skierowany na przeszkolenie lub naukę podlega władzy dyscyp linarnej właściwego przełożonego w miejscu pełnienia służ­

by, miejscu przeniesienia lub nauki.

2. Policjant pozostający bez przydziału służbowego

podlega władzy dyscyplinarnej przełożonego , w którego

dyspozycji pozostaje.

3. Policjant pozostający na urlopie bezpłatnym podlega

dyscyplinarnej przełożonego właściwego w sp~a­

wach osobowych.

władzy

§ 6. Przełożeni właściwi w sprawach osobowych policjantów zajmujących stanowiska kierownicze posiadają wła­

dzę dyscyplinarną również w odniesieniu do ich zastępców .

Rozdział 3

Zasady i tryb udzielania wyróżnień

§ 7. 1. Do udzielania policjantom wyróżnień w przypadkach określonych wart. 87 ustawy są uprawnieni

1) bezpośredni przełożeni - do udzielania pochwały,

2) przełożeni właściwi w sprawach osobowych - do

udzielania: pochwały, pochwały w rozkazie, nagrody

-

Dzienn ik Ustaw Nr 48

658 -

pieniężnej lub rzeczowej, krótkoterminowego urlopu,

mianowania na wyższe stanowisko.

2. Krótkoterminowego urlopu można udzielić policjan towi w wymiarze do 7 dni.

4)

ny lub wystąpić o dokonan ie tego wyróżnien i a do właś ­

ciwego wyższego przełożonego.

2. Wniosek o przedterminowe mianowanie na wyższy

stopień

oficerski przedkłada Ministrowi Spraw Wewnętrz­

nych Komendant Główny Policj i.

§ 9. 1. Wyróżnień udziela się policjantom w sposób

uroczysty.

2. Wyróżnienia wymienione wart. 87 pkt 2-8 ustawy

podlegają ogłoszeniu w rozkazie. W rozkazie tym podaje się

stopień, nazwisko i imię wyróżnionego , rodzaj wyróżnienia

oraz krótki opis czynu lub osiągn i ęcia, za które wyróżnienie

jest przyznawane.

3. Rozkaz o wyróżnieniu podaje się do wiadomoś­

ci policjantom oraz włącza do akt osobowych wyróżnio­

nego.

§ 10. 1. Nie można wyróżniać policjantów, przeciwko

którym prowadzone jest postępowanie karne lub dyscyplinarne, oraz policjantów ukaranych karą dyscyplinarną przed

jej zatarciem.

niedopełnienie obowiązków służbowych określonych

w ustawie lub w innych przepisach,

5) stawienie się do służby w stanie po użyciu alkoholu lub

podobnie działającego środka albo spożywanie alkoholu w czasie pełnienia służby lub w pomieszczeniach

§ 8. 1. Przełożony właściwy w sprawach osobowych

może mianować przedterminowo na wyższy stopień policyj-

Poz. 212

służbowych,

6) świadome wprowadzenie się w stan ograniczający zdolność wykonywania obowiązków służbowych lub uniemożliwiający ich wykonywanie,

7) porzucenie służby lub samowolne oddalenie się z rejonu

zakwaterowa n ia,

8) zagubienie lub utrata dokumentów zawierających w iadomości stanowiące tajemnicę państwową lub służ ­

bową ,

9) znieważen i e przełożonego ,

10) symulowanie choroby w celu uchylenia się do służby,

11) zawiniona utrata legitymacji służbowej ,

12) zawiniona utrata broni służbowej .

2. Naruszeniem dyscypliny służbowej przez przełożone­

go jest również zachowanie przyczyniające się do rozluź ­

nienia dyscypliny w podległej mu jednostce.

§ 13. Rodzaje kar dyscyplinarnych określa art. 134 ust.

1- 3 ustawy, z tym że karę zakazu opuszczania miejsca

zakwaterowania można wymierzyć policjantowi w służbie

kandydackiej na czas nie dłuższy niż 21 dni .

2. Przepis ust. 1 stosuje się również wobec policjantów

1) skazanych wyrokiem sądu zawieszenia wykonania kary,

w czasie warunkowego

§ 14. 1. Kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby

1) nie stosuje się w razie skazania policjanta prawomocnym

wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne , ścigane

z oskarżenia publicznego,

2) którym postępowanie karne zostało warunkowo umorzone - w czasie próby określonej orzeczeniem o warunkowym umorzeniu,

2)

3) skazanych wyrokiem sądu lub ukaranych przez inny

uprawniony organ karą grzywny - przez okres 1 roku od

dnia wydania prawomocnego orzeczenia .

pełniącego funkcję z wyboru w organach związku zawodo-

można nie stosować w razie skazania prawomocnym

wyrokiem sądu za inne przestępstwo .

2. Karę wydalenia ze służby w stosunku do policjanta

wego

Rozdział 4

Odpowiedzialność dyscyplinarna

§ 11 . Policjant ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną

za

1) popełnienie przestępstwa lub wykroczenia,

2) naruszenie dyscypliny służbowej,

3) inne czyny, za które w myśl odrębnych przeplsow

właściwe organy są uprawnione do nakładania kar

porządkowych lub stosowania grzywny w celu przymuszenia .

§ 12. 1. Naruszeniem

w szczególności

dyscypliny

można

wymierzyć

jedynie za

zgodą

Komendanta

Głównego Policji.

służbowej

jest

§ 15. 1. Komendant Główny Policji wymierza kary dyscyplinarne

1) wydalenia ze służby oficera, pozbawienia stopnia oficerskiego, obniżenia stopnia oficerskiego, ostrzeżenia

o niepełnej przydatności do służby, wyznaczenia na

niższe stanowisko służbowe - policjantom, dla których

właściwy jest w sprawach osobowych,

2) obniżenia stopni chorążych, obniżenia stopni podoficerskich i stopnia starszego posterunkowego - policjantom pełniącym służbę w oddziałach prewencji i pododdziałach antyterrorystycznych.

2) zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej

w sposób niedbały lub nieprawidłowy,

2. Kary dyscyplinarne wydalenia ze służby aspirantów,

podoficerów, posterunkowych i szeregowych,

ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby oraz wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe w przypadkach

innych niż wymienione w ust. 1 wymierzają przełożeni

właściwi w sprawach osobowych na wniosek bezpośrednich

3) świadome wprowadzenie w błąd przełożonego lub

innego policjanta, jeżeli wyrządziło to szkodę służbie ,

policjantowi lub innym osobom,

3. Kary dyscyplinarne: upomnienia, nagany, surowej

nagany, nagany z ostrzeżeniem oraz ostrzeżenia o niepełnej

1) odmowa wykonania albo niewykonanie rozkazu lub

polecenia służbowego, z uwzględnieniem przepisu art.

58 ust. 2 ustawy,

chorążych,

przełożonych .

-

659

przydatności do służby na zajmowanym stanowisku mogą

wymierzać wszyscy przełożeni posiadający władzę dyscyplinarną ·

4. Karę zakazu prowadzenia pojazdów mechan icznych

i innych pojazdów wymierzają przełożeni właściwi w spra wach osobowych.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, po

wysłuchaniu obwinionego i złożeniu przez niego wyjaśnienia

na piśmie sporządza się notatkę służbową, na której podstawie wydaje się orzeczenie o wymierzeniu kary.

§ 19. 1. Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna

się

1) jeżeli czynności wyjaśniające nie potwierdziły zaistnie nia przewinienia lub naruszenia dyscypliny,

5. Policjantom w służbie kandydackiej, szeregowym

i podoficerom, oprócz kar wymienionych w ust. 1-4,

przełożeni właściwi w sprawach osobowych oraz bezpośre ­

dni przełożeni mogą wymierzać kary

1) zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania do 6 dn i

- dowódca plutonu (równorzędny) ,

2) po upływie terminu okreś l onego wart. 135 ust. 1 usta wy.

2. Postępowania dyscyplinarnego można nie wszczynać , jeżeli

2) zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania do 10 dni

oraz karę aresztu do 7 dn i dowódca kompanii

1) policjant złożył raport z prośbą o niezwłoczne zwolnien ie

ze służby,

(równorzędny),

2) wina pol icjanta nie budzi wątpl i wości i nie zachodzi

potrzeba wym ierzen ia kary surowszej n i ż upomnienie;

przepis § 18 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3) zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania do 14 dni

oraz karę aresztu do 10 dni - dowódca batal ionu

(równorzędny),

4) zakazu opuszczan ia miejsca zakwaterowania do 21 dni

i aresztu do 14 dni - dowódca oddziału prewencj i.

§ 20. 1. Postępowanie

dyscyplinarne

przeprowadza

przełożony, który wydał postanowienie o jego wszczęciu, lub

wyznaczony przez niego policjant.

Rozdział 5

Postępowanie dyscyplinarne

§ 16. 1. Postępowan i e dyscyplinarne wszczyna się, je zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przez

policjanta przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbowej.

żeli

2. Do prowadzenia postępowania wyznacza się policjanta posiadającego st opień nie niższy od stopnia posiadane go przez obwinionego albo zajmującego co najmn iej równo rzędne z nim stanow isko sł użbowe .

3. Prowadzący postępowanie dyscyplinarne jest obowiązany wyłączyć się od udziału w tym postępowaniu, jeżel i

2. Postępowanie dyscyplinarne ma na celu

1) sprawa dotyczy go bezpośrednio ,

1) ustalenie, czy przewinienie lub naruszenie dyscypliny

służbowej faktycznie zaistniało oraz w jakim czasie

i przez kogo zostało popełnione ,

2) jest małżonkiem obwinionego lub osoby przez niego

pokrzywdzonej,

2) wszechstronne wyjaśnienie przyczyn i okoliczności popełnienia przewinienia lub naruszenia, o których mowa

w pkt 1.

3) jest krewnym lub powinowatym obwinionego w myśl

przepisów Kodeksu postępowania karnego dotyczących

wyłączenia sędziego z mocy prawa od udziału w sprawie,

3. O wszczęciu postępowania dyscyplinarnego wydaje

się postanowienie. Postanowienie n i ezwłocznie doręcza się

4)

był świadkiem zdarzenia,

obwinionemu.

5)

§ 17. 1. Postępowanie dyscyplinarne wszczyna, z za§ 18 i 19, przełożony właśc iwy w sprawach

osobowych

1) z własnej inicjatywy,

pomiędzy nim a obwinionym zachodzi stosunek osobisty mogący wywołać wątpliwości co do bezstronnośc i

prowadzącego postępowa n ie.

4. Prowadzący postępowan i e bada z urzędu , czy nie

zachodzą okoliczności uzasadniające jego wyłączenie się od

udz i ału w postępowaniu dyscyplinarnym .

strzeżeniem

2) na wniosek bezpośredniego przełożonego policjanta,

3) na polecenie wyższego przełożonego,

4) na wniosek sądu honorowego, sądu lub prokuratora

albo organu uprawnionego do nakładan i a grzywny

w drodze mandatu karnego lub organu uprawnionego

do nakładania kar porządkowych.

2. Przed wszczęciem

postępowania

5. O zaistnieniu okoliczności wymien ionych w ust.

prowadzący postępowanie powiadamia przełożonego ,

który go wyznaczył. Do czasu wyznaczen ia innego policjanta

do prowadzenia postępowan i a podejmuje on jednak czynności nie cierpiące zwłoki.

3

dyscyplinarnego

podejmuje się czynności wyjaśniające, jeżeli wiadomość

o przewinieniu lub naruszeniu dyscypliny służbowej budzi

wątpliwości, w szczególności co do popełnienia tego czynu

lub co do osoby sprawcy.

3. Czynności, o których mowa w ust. 2, należy ukończyć

w terminie dwóch tygodni od daty ich podjęcia .

§ 18. 1. Jeżeli wina policjanta nie budzi wątpliwości

lub nie zachodzi potrzeba wymierzenia surowszej kary niż

upomnienie, nagana, surowa nagana, nagana z ostrzeże­

niem, ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby na

zajmowanym stanowisku i zakaz opuszczania miejsca zakwaterowania do 6 dni - postępowanie dyscyplinarne może

wszcząć bezpośredni przełożony policjanta .

6. Przepisy ust. 1- 5 mają odpowiednie zastosowanie

przy czynnościach wyjaśniających .

7. Obwiniony ma prawo złożyć do przełożonego właś ­

ciwego w sprawach osobowych wniosek o wyłączenie

prowadzącego postępowanie z przyczyn, o których mowa

w ust. 3. Do czasu rozpatrzenia wniosku przez przełożonego

podejmuje się czynności nie cierpiące zwłoki.

8. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne prowadzi przeło ­

żony właściwy w sprawach osobowych, wn iosek, o którym

mowa w ust. 7, obwiniony kieruje do wyższego przełożone­

go.

§ 21 . 1. Prowadzący

postępowanie

dyscyplinarne

zbiera materiały i podejmuje czynności niezbędne do wyjaś ­

nienia sprawy, w szczególnośc i przesłuchuje św i adków ,

-

pokrzywdzonych, przyjmuje wYJasnlenia od obwinionego

oraz zleca przeprowadzenie odpowiednich badań. Z czynności tych sporządza protokoły . Obwiniony może złożyć wyjaś­

nienia na piśmie .

2. W razie konieczności przeprowadzenia czynności

poza miejscowością, w której toczy się postępowanie, o jej

przeprowadzenie można zwrócić się do kierownika jednostki

organizacyjnej Policji właściwego według miejsca, w którym

czynność ma być dokonana.

3. Materiały przekazane przez prokuratora, organ upra wniony do stosowania grzywny w celu przymuszenia lub

nałożenia kary porządkowej albo przez sąd honorowy włącza

się do akt postępowania dyscyplinarnego.

§ 22. W toku postępowania dyscyplinarnego obwini ony ma prawo do

1) zgłaszania wniosków dowodowych,

2) wnoszenia w terminie 3 dni od doręczenia mu postanowienia lub orzeczenia

a) zażalenia na postanowienie, z wyjątkiem postanowienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego,

b) odwołania od orzeczenia o ukaraniu,

3) ustanowienia spośród policjantów wskazanego przez

siebie obrońcy , który jest uprawniony do

a) zapoznawania się z materiałami postępowania dys cyplinarnego,

b) składania wniosków dowodowych i przedstawiania

opinii,

c) obecności przy ogłaszaniu obwinionemu postanowień podejmowanych w toku postępowania dyscyplinarnego .

§ 23. 1. Wnioski o przeprowadzenie postępowania dowodowego obwiniony zgłasza na piśmie prowadzącemu

postępowanie dyscyplinarne.

2. Oddalenie wniosku wymaga uzasadnienia na piśmie

i akceptacji przełożonego, który wydał postanowienie

o wszczęciu postępowania .

w

§ 24. Postanowienia wydane toku postępowania dyscyplinarnego i orzeczenia o ukaraniu doręcza się niezwłocz­

nie obwinionemu (ukaranemu) .

§ 25 . 1. Postępowanie dyscyplinarne powinno być zakończone w ciągu 1 miesiąca od daty jego wszczęcia .

2. Komendant wojewódzki Policji może przedłużyć termin prowadzenia postępowania do 2 miesięcy .

3. W szczególnie uzasadnionych okolicznościach Komendant Główny Policji może przedłużyć termin prowadzenia postępowania na czas oznaczony powyżej 2 miesięcy.

§ 26 . 1. Jeżeli wiadomość o przewinieniu lub naruszeniu dyscypliny służbowej wskazuje, że czyn zawiera znamiona przestępstwa ściganego z urzędu albo taki charakter czynu

ustalono w toku postępowania dyscyplinarnego, zawiadamia się o tym bezzwłocznie prokuratora.

2. W sprawach prowadzonych przeciwko policjantom

podejrzanym o popełnienie przestępstwa postępowanie dyscyplinarne prowadzi się niezależnie od postępowania przygotowawczego. W sprawach tych należy wyznaczyć polic janta do współdziałania z prokuratorem. W postępowaniu

dyscyplinarnym można , za zgodą prokuratora, wykorzystywać dowody zebrane w postępowaniu przygotowawczym .

§ 27 . 1. Przełożon y właściwy w sprawach osobowych

zawiesza postępowanie dyscyplinar'ne do czasu zakończenia

-

Poz. 212

postępowania karnego, jeżeli czyn zarzucany policjantowi

jest przedmiotem tego postępowania i nie stanowi naruszenia dyscypliny służbowej .

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, gdy przestępstwo

przez policjanta jest oczywiste i uniemożliwia

dalsze pozostawanie policjanta w służbie.

popełnione

3. Przełożony właściwy w sprawach osobowych może

zawiesić postępowanie dyscyplinarne, gdy zachodzi dłu ­

gotrwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie postę­

powania; okres zawieszenia nie może przekroczyć 9 miesięcy.

§ 28. 1. Jeżeli prowadzący postępowanie dyscyplinar ne uzna, że zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy dotyczące obwinionego, jest obowiązany zapoznać go

z aktami postępowania i pouczyć, że może on w terminie

3 dni zgłosić wniosek o ich uzupełnienie. Przepisy § 22 i 23

stosuje się odpowiednio.

2. Obwiniony po zapoznaniu się z aktami postępowania

podpisuje protokół sporządzony z tej czynności.

3. Odmowa obwiriionego zapoznania się z aktami po stępowania lub złożenia podpisu stwierdzającego tę okoliczność nie wstrzymuje dalszych czynności .

4. W przypadku korzystania w postępowaniu dyscyplinarnym z materiałów prowadzonego równocześnie postę­

powania przygotowawczego, zapoznanie obwinionego z tymi materiałami następuje po uzyskaniu zgody prokuratora

nadzorującego lub prowadzącego postępowanie przygotowawcze. Z odmowną decyzją prokuratora w tej sprawie

należy zapoznać obwinionego.

5. Po zebraniu materiałów i zapoznaniu z nimi obwinionego prowadzący postępowanie wydaje postanowienie o zamknięciu postępowania dyscyplinarnego i sporządza

sprawozdanie, które powinno zawierać

1) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe policjanta, który prowadził postępowanie,

2) stanowisko służbowe przełożonego, który wydał postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego,

3)

stopień, imię , nazwisko i stanowisko służbowe obwinio-

4)

określenie czynu zarzucanego obwinionemu,

nego,

5) opis ustalonego stanu faktycznego na podstawie ze branych dowodów,

6) wnioski dotyczące wymiaru kary, umorzenia postępo­

wania dyscyplinarnego lub skierowania sprawy do wła­

ściwego sądu honorowego, z uzasadnieniem i wskazaniem okoliczności łagodzących lub obciążających .

§ 29. 1. Postanowienie o umorzeniu

wydaje się, jeżeli

postępowania

1) nastąpiło przedawnienie wszczęcia postępowania lub

wymierzenia kary dyscyplinarnej,

2) zaistniały inne okoliczności wyłączające postępowanie

dyscyplinarne.

2. Postępowan ie dyscyplinarne można umorzyć w razie

długotrwałej choroby obwinionego lub złożenia przez niego

raportu o niezwłoczne zwolnienie go ze służby, jeżeli postępowanie dotyczy czynu, za który policjant ponosi wyłącz ­

nie odpowiedzialność dyscyplinarną .

3. Postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego wydaje przełożony, który wszczął to postępowa­

nie.

-

661

2. Przepis § 31 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 6

Zasady orzekania

§ 30. 1. Na podstawie całokształtu okoliczności oraz

zebranego w sprawie materiału dowodowego p rzełożony,

który wszczął postępowanie dyscyplinarne, orzeka

1) o uniewinn ieniu, jeżeli przeprowadzone postępowanie

nie potw i erdziło zarzutów stawianych obwinionemu lub

przeprowadzone postępowanie karne zostało zakończo­

ne orzeczen iem o uniewinnieniu, a czyn nie stanowił

naruszenia dyscypliny służbowej ,

2) o uznaniu policjanta w innym popełnienia przewinienia

lub naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzeniu kary

dyscyplinarnej,

3) o uznaniu policjanta winnym popełnienia przewinienia lub

naruszenia dyscypliny służbowej, odstąpieniu od wymierzenia kary i przekazaniu sprawy sądowi honorowemu,

4) o uznaniu policjanta winnym popełnienia przewinienia

lub naruszenia dyscypl iny służbowej i odstąpieniu od

wymierzenia kary.

§ 34. 1. Wymierzona kara dyscyplinarna powinna być

współmierna do czynu popełn i onego przez obwinionego.

2. Wymierzając karę dyscypl i narną należy uwzględnić

charakter przewinienia lub naruszen ia dyscypliny służbowej ,

ich skutki, pobudki działania , okoliczności popełnien i a czynu, stopień nasilenia złej woli, następstwa ujemne dla służby,

dotychczasowe wyniki w służbie oraz zachowanie się obwin ionego poza służbą. Należy również brać pod uwagę inne

okolicznośc i , zarówno łagodzące , jak i obciążające , istotne

w sprawie.

3. Na zaostrzen ie wymiaru kary mają wpływ następują­

ce okoliczności

1) popełnienie przewinienia lub naruszenie dyscypl iny słu­

żbowej przez policjanta będącego w stanie po użyciu

alkoholu,

2)

2. Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, należy wydać

nie później niż w ciągu 7 dni od daty zamknięcia postępowania dyscyplinarnego.

sie wykonywania uprzednio wymierzonej kary dyscyplinarnej, jak również w czasie próby określonej worzeczeniu o warunkowym zawieszeniu wykonania kary lub

warunkowym umorzeniu postępowania karnego,

§ 31 . 1. Orzeczenie powinno zawierać

1) oznaczenie

orzeczenie,

właściwego

przełożonego ,

który wydaje

2) datę wydania,

3) stopień, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe

obwinionego,

4)

określenie czynu przypisanego obwinionemu,

5)

rozstrzygnięcie w sprawie,

popełnienie przewinienia lub naruszenie dyscypliny słu ­

żbowej przez pol icjanta w czasie prowadzonego prze ciwko niemu postępowania dyscyplinarnego lub w cza-

3)

poważne skutki popełnienia z niskich pobudek przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbowej ,

4)

popełnienie przewinienia lub naruszenie dyscypliny słu ­

żbowej wobec podwładnego , wspólnie z nim lub na

jego szkodę .

Rozdział 7

Postępowanie odwoławcze

6) uzasadnienie orzeczenia,

7) pouczenie o prawie wniesienia odwołania ,

8) podpis przełożonego i pieczęć jednostki .

2. Rozstrzygnięcie w sprawie powinno zawierać

1) stwierdzenie winy i rodzaj wymierzonej kary dyscyplinarnej albo

2) stwierdzenie winy, odstąpienie od wymierzenia kary

i przekazanie sprawy sądowi honorowemu, albo

3) stwierdzenie winy i odstąpienie od wymierzenia kary,

albo

4) uniewinnienie obwinionego.

§ 32. 1. Przełożony uprawniony do wymierzenia kary

orzeczonej w postępowaniu dyscyplinarnym wzywa obwinionego do stawienia się do raportu w celu zawiadomienia

go o treści orzeczenia.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku

1) tymczasowego aresztowania obwinionego,

2)

długotrwałej, obłożnej choroby obwinionego,

3) odmowy stawienia się obwinionego do raportu lub nie

usprawiedliwionej nieobecności w wyznaczonym terminie,

4) udokumentowanego porzucenia służby przez obwinionego.

3. W przypadkach określonych w ust. 2 orzeczenie

dyscyplinarne doręcza obwinionemu kierownik komórki organizacyjnej właściwej w sprawach osobowych.

§ 33. 1. J.eżeli przełożony uzna, że należy wymierzyć

karę, do której wymierzenia nie jest uprawniony, akta przesyła

właściwemu przełożonemu z wnioskiem o wydanie orzecze nia o wymierzeniu określonej kary.

§ 35. 1. Od orzeczenia dyscyplinarnego obwiniony ma

prawo w terminie 3 dn i złpżyć na piśmie odwołanie do

wyższego przełożonego za pośrednictwem przełożonego,

który wydał orzeczenie.

2. Termin do wniesienia odwołania

doręczenia orzeczenia obwinionemu.

biegnie od dnia

3. Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wyko nanie orzeczenia o wymierzeniu kary.

4. Orzeczenie, od którego nie wniesiono w terminie

odwołania, staje się po upływie tego terminu prawomocne

i podlega wykonaniu.

5. Jeżeli orzeczenie wydał Komendant Główny Policji,

odwołanie od tego orzeczenia nie przysługuje . Obwiniony

może zwrócić się w terminie, o którym mowa w ust. 1, do

Komendanta Głównego Policji z wnioskiem o ponowne

rozpatrzenie sprawy.

§ 36. Przełożony, który wydał orzeczenie dyscyplinarne,

przesyła odwołanie w terminie 7 dni wyższemu przełożone ­

mu, załączając akta osobowe i akta postępowania dyscyp linarnego.

§ 37 . 1. Odwołanie od orzeczenia dyscyplinarnego wydanego przez bezpośredniego przełożonegQ rozpatruje prze łożony właściwy w sprawach osobowych policjanta.

2. OdwołaRie od orzeczenia wydanego przez przełożo ­

nego właściwego w sprawach osobowych rozpatruje wyższy

przełożony właściwy w sprawach osobowych .

§ 38. 1. W postępowaniu odwoławczym rozpozna nie

sprawy następuje na podstawie stanu faktycznego ustalone -

III'

go w postępowaniu zakończonym zaskarżonym orzeczeniem

dyscyplinarnym.

2. Przełożony uprawniony do rozpatrzenia odwołania

może zaskarżone orzeczenie

1) utrzymać w mocy,

2) zmienić i uniewinnić obwinionego,

3) zmienić i wymierzyć karę łagodniejszą,

4) uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia,

5) uchylić i przekazać sprawę do sądu honorowego.

3. W postępowaniu odwo{awczym nie można wymierzyć kary surowszej niż orzeczona w zaskarżonym orzeczeniu

dyscyplinarnym.

.

4. Orzeczenie przełożonego rozpatrującego odwołanie

powinno być wydane w ciągu 14 dni od daty otrzymania

odwołania. Orzeczenie wymienione w ust. 2 pkt 1-3 jest

ostateczne i podlega wykonaniu .

5. Przepis § 29 stosuje się odpowiednio .

Rozdział 8

Wykonywanie kar dyscyplinarnych

§ 39. Po uprawomocnieniu się orzeczenia dyscyplinarnego przełożony właściwy w sprawach osobowych wykonuje orzeczoną karę , a w orzeczeniu o wymierzeniu kary aresztu

określa termin wykonania tej kary.

w przypadku kary

7) zatrzymaniu dokumentu upraw niającego do prowadzenia pojazdów mechanicznyc h i innych pojazdów na

okres ustalony w orzeczeniu o ukaraniu - w przypadku

kary zakazu prowadzenia tych pojazdów,

8) zabronieniu ukaranemu op uszczenia miejsca zakwaterowania w czasie wolnym od z ajęć przez czas trwania

kary oraz obowiązku meldow ania s i ę , nie częściej niż

trzykrotnie w ciągu dnia, na w ezwan ie dyżurnego lub

innego wyznaczonego pol icj anta - w przypadku kary

zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania ,

9) osadzeniu ukaranego w cel i aresztu na liczbę dni okreś­

loną w orzeczeniu o ukara ni u w przypadku kary

aresztu .

2. Przełożony, który wymier zył karę wymien i oną w ust.

1 pkt 7

1) zawiadamia organ właściwy do wydawania dokumen tów uprawniających do prowadzenia pojazdów mecha nicznych i innych pojazdów o zatrzymaniu wskazanemu

policjantowi prawa jazdy na okres ustalony w decyzji

o ukaraniu,

2) przekazuje zatrzymane prawo jazdy organowi, o którym

mowa w pkt 1, z podaniem przyczyn i okoliczności

zatrzymania prawa jazdy - w przypadku zwolnienia

policjanta ze służby .

1) uzna to za wskazane ze względów wychowawczych,

Rozdzia ł 9

2) orzeczenie o ukaraniu dotyczy rażącego przewinienia

lub naruszenia dyscypliny służbowej popełnionego

przez przełożonego, a przewinienie to znane jest jego

Zatarcie kar dyscyplinarnych

2. Ze względu na tajemnicę służbową lub autorytet

ukaranego przełożony może podać orzeczenie o ukaraniu

wyłącznie do wiadomośc i policjantom zajmującym stanowiska równorzędne lub wyższe od stanowiska zajmowanego

przez ukaranego policjanta.

3. Orzeczenie podlega włączeniu do akt osobowych

ukaranego policjanta.

§ 41 . 1. Wykonanie kar dyscyplinarnych polega na

1) wytknięciu niewłaściwego postępowania - w przypadku kar upomnienia, nagany, surowej nagany oraz nagany z ostrzeżeniem ,

II'

6) zwolnieniu policjanta ze sł uż by wydalenia ze służby,

§ 40. 1. Przełożony, o którym mowa w § 39, może podać

orzeczenie dyscyplinarne do wiadomośc i wszystkim policjantom podległej jednostki lub komórki organizacyjnej, jeżeli

podwładnym .

-....,

5) wytknięciu ukaranemu nie w łaściwego postępowania

i uprzedzeniu go, że za ponown e popełnienie przewinienia lub naruszenie dyscypl iny służbowej może być

wydalony ze służby - w przypadku kary ostrzeżenia

o n i epełnej przydatności do służby ,

2) wytknięciu ukaranemu niewłaściwego postępowania

i uprzedzen iu go, że jeżeli ponownie naruszy dyscyplinę

służbową lub będzie zaniedbywał swoje obowiązki

służbowe , może być wyznaczony na niższe stanowisko

służbowe w trybie dyscyplinarnym lub ukarany surowszą karą dyscyplinarną - w przypadku kary ostrzeżenia

o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym

stanowisku służbowym,

3) mianowaniu na niższe stanowisko służbowe - w przypadku kary wyznaczenia na niższe stanowisko służ­

bowe,

4) wydaniu decyzji w trybie art. 54 ust. 1 ustawy lub

wystąpieniu z wnioskiem do właściwego organu w myśl

art. 54 ust. 2 i 3 ustawy - w przypadku kary obniżenia

stopnia albo pozbawienia stopnia oficerskiego,

§ 42. 1. Zatarcie kary dyscyplin arnej polega na uznaniu

kary za niebyłą, usunięciu z akt osobowych policjanta

orzeczenia o ukaraniu oraz uczynieniu nieczytelnym zapisu

o karalności.

2. Kary dyscyplinarne podle gają zatarc iu po upływie

1) 3 miesięcy od dnia orzeczeni a kary upomnienia lub

zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania,

2) 6 miesięcy od dnia orzeczeni a kary nagany lub kary

aresztu,

3) 9 miesięcy od dnia orzeczeni a ka ry surowej nagany lub

nagany z ostrzeżeniem ,

4) 12 miesięcy od dnia orzeczen ia kary ostrzeżenia o niepeł­

nej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku,

5) 18 miesięcy od dnia orzeczen ia kary wyznaczenia chorą ­

żego , aspiranta i podoficera na n i ższe stanowisko służ­

bowe oraz obniżenia stopnia ch o rążego , aspiranta, stopnia podoficerskiego, starszego szeregowca lub starszego posterunkowego,

6) 24 miesięcy od dnia orzeczen ia ka ry wyznaczenia oficera

na niższe stanowisko służbow e lub obniżenia stopnia

oficerskiego,

7) 30 miesięcy od dnia orzeczen ia kary ostrzeżenia o niepeł­

nej przydatności do służby,

8) 36 miesięcy od dnia orzeczen ia kary pozbawienia stopnia oficerskiego,

9) terminu, na jaki została wym ierzona kara zakazu prowadzenia pojazdów mechaniczn yc h i innych pojazdów.

-

663

1) 1 miesiąca od dnia orzeczenia kary upomnienia lub

zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania,

§ 46 . 1. Jeże l i w następstw i e wznowienia postępo ­

wania wymierzono karę łagodn i ejszą , ulegają uchyleniu

skutki kary wymierzonej poprzednio, a w razie wymierzenia

kary surowszej. jej skutki liczy się od dnia wymierzen ia tej

kary.

2) 3 miesięcy od dn ia orzeczen ia kary nagany lub kary

aresztu,

2. Karę wykonywaną zalicza się na poczet kary orzeczo nej w trybie, o którym mowa w ust. 1.

3) 6 miesięcy od dnia orzeczenia kary surowej nagany lub

nagany z ostrzeżeniem ,

3. Termin do zatarcia kary zm ienionej w następstwie

wznowienia postępowania liczy s i ę od dnia wydan ia orzeczenia dyscyplinarnego o ukaraniu pie rwszą karą .

3. W przypadku nienagannej służby, stwierdzonej

w opinii służbowej przez be zpośredniego przełożonego, kary

dyscyplinarne mogą być zatarte po upływie

4) 9 miesięcy od dnia orzeczenia kary ostrzeżenia o niepeł ­

nej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku,

5) 12 miesięcy od dnia orzeczenia kary wyznaczenia na

niższe stanowisko służbowe lub obniżenia stopnia,

6) 18 miesięcy od dnia orzeczenia kary ostrzeżenia o niepeł­

nej przydatności do służby,

7) 24 miesięcy od dnia orzeczenia kary pozbawienia stopnia oficerskiego.

Rozdział 11

Nadzór nad orzecznictwem dyscyplinarnym

§ 47. 1. Komendant Główny Policji sprawuje nadzór

i kontrolę nad prawidłowym orzekaniem i stosowaniem kar

dyscyplinarnych i wyróżnień .

4. Za wykazanie męstwa lub odwagi, za poważne osiąg­

w wykonywaniu zadań służbowych można skrócić

terminy zatarcia kary określone w ust. 2 i 3. Nie dotyczy to

przypadku określonego w ust. 2 pkt 9.

2. Komendant wojewódzki Policj i sprawuje nadzór,

o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do podległych mu

policjantów.

5. Decyzję o zatarciu kary w przypadkach, o których

mowa w ust. 3 i 4, podejmuje przełożony, który karę

wym i erzył. lub wyższy przełożony. Decyzję tę ogłasza się

w rozkazie o zatarciu kary.

1) zmienić orzeczenie i un i ew i nnić ukaranego albo wymie-

nięcia

§ 43. 1. Jeżeli policjant zostanie ponownie ukarany

przed zatarciem kary dyscyplinarnej, okres wymagany do

zatarcia nie odbytej kary liczy się od dnia orzeczenia nowej

kary.

2. W przypadkach określonych wart. 134 ust. 4 ustawy

zatarcie kar następuje z upływem terminu przewidzianego dla

kary surowszej.

Rozdział 10

Wznowienie postępowania dyscyplinarnego

§ 44. 1. Postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym orzeczeniem dyscyplinarnym wznawia się, jeżeli

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla

sprawy okoliczności, okazały się fałszywe,

2) ujawnione zostały istotne dla sprawy okoliczności, które

nie były znane w toku postępowania dyscyplinarnego,

3) orzeczenie wydano z naruszeniem obowiązujących

przepisów,

4) orzeczenie zostało wydane w oparciu o inną decyzję lub

orzeczenie sądu, które zostały następnie uchylone lub

zmienione.

2. Wznowienie postępowania dyscyplinarnego na niekorzyść policjanta nie może nastąpić po ustaniu karalności

przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbowej .

§ 45. 1. Wznowienie

postępowania

dyscyplinarnego

następuje z urzędu lub na wniosek ukaranego.

2. Wniosek o wznowienie postępowania policjant skła­

da do przełożonego , który wydał orzeczenie kończące postępowanie .

3. Decyzję o wznowieniu postępowania dyscyplinarnego podejmuje przełożony , który wydał orzeczenie dyscyplinarne kończące postępowanie.

3. W ramach nadzoru można

rzyć karę łagodniejszą ,

2) uchylić orzeczenie i sprawę przekazać do ponownego

rozpatrzenia właściwemu przełożonemu ,

3) uchylić postanowienie o umorzeniu lub zawieszeniu

postępowania dyscyplinarnego,

4) dokonać zatarcia kary dyscyplinarnej .

4. Nadzór, o którym mowa w ust. 3, sprawują w podległych im jednostkach przełożeni właściwi w sprawach osobo-

wych.

§ 48. 1. Zmiana lub uchylenie orzeczenia w trybie nadzoru następuje w szczególności w następujących przypadkach

1) ujawnienia nowych okoliczności , wskazujących na

brak podstaw do odpowiedzialności dyscyplinarnej

albo uzasadniających wymierzenie innej kary dyscyplinarnej,

2) istotnego naruszenia przepisów prawa.

2. Zmiana lub uchylenie orzeczenia w trybie nadzoru

może nastąpić

1) na niekorzyść policjanta - najpóźniej w ciągu 3 miesię­

cy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego,

2) na korzyść ukaranego -

w każdym czasie.

3. Przepis § 46 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 12

Przepisy przejściowe i końcowe

§ 49. Rozporządzenie stosuje się również do spraw

toczących się w dniu jego wejścia w życie.

§ 50. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Minister Spraw Wewnętrznych: w z. J. Widacki

"

Nr 48

Warszawa, dnia 6 czerwca 1991 r.

TREŚĆ

Poz.

ROZPO RZĄDZEN lA

212 213 -

postępowania

Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 4 czerwca 1991 r. w sprawie udzielania wyróżnień oraz

dyscyplinarnego w stosunku do policjantów

657

Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 3 czerwca 1991 r. w sprawie ustanowienia

kontyngentów na przywóz alkoholi skażonych i niektórych napojów alkoholowych

664

212

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 4 czerwca 1991 r.

w sprawie udzielania wyróżnień oraz postępowania dyscyplinarnego w stosunku do policjantów.

Na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia

1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179) zarządza się, co

następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne