Ustawa z dnia 22 marca 1991 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych.

§ 1.

Publicznym obrotem papierami wartościowymi jest proponowanie nabycia, nabywanie lub

przenoszenie praw z emitowanych w serii papierów wartościowych w drodze oferty lub

zaproszenia do rokowań przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób,

jeżeli oferta lub zaproszenie do rokowań skierowane są do więcej niż 300 osób albo

do nie oznaczonego adresata.

§ 2.

Publiczny obrót papierami wartościowymi może się odbywać wyłącznie za pośrednictwem

podmiotów prowadzących przedsiębiorstwo maklerskie, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

papierze wartościowym - rozumie się przez to dokument mający stwierdzać lub stwierdzający

istnienie określonego prawa majątkowego, utrwalony w takim brzmieniu i w taki sposób,

że może stanowić samodzielny przedmiot obrotu publicznego,

2)

emitencie - rozumie się przez to wystawiającego papier wartościowy we własnym imieniu,

3)

papierach wartościowych emitowanych w serii - rozumie się przez to papiery wartościowe

reprezentujące prawa majątkowe podzielone na z góry określoną liczbę równych jednostek,

4)

publicznym obrocie pierwotnym - rozumie się przez to proponowanie przez emitenta nabycia

praw z emitowanych w serii papierów wartościowych lub nabywanie takich praw,

5)

publicznym obrocie wtórnym - rozumie się przez to proponowanie przez osoby inne niż

emitent sprzedaży praw z emitowanych w serii papierów wartościowych lub sprzedaż takich

praw, jeżeli papiery wartościowe zostały dopuszczone do publicznego obrotu lub oferta

ma charakter publiczny,

6)

giełdzie papierów wartościowych - rozumie się przez to zespół osób, urządzeń i środków

technicznych, zorganizowany w taki sposób, że przy kojarzeniu ofert sprzedaży i nabycia

papierów wartościowych wszyscy uczestnicy rynku papierów wartościowych mają jednakowy

dostęp do informacji rynkowej w tym samym czasie, przy zachowaniu jednakowych warunków

zbywania i nabywania praw,

7)

funduszu powierniczym - rozumie się przez to wyodrębnioną finansowo wspólną masę majątkową

uczestników, o zmiennej wartości i stałym przeznaczeniu gospodarczym, zarządzaną przez

towarzystwo funduszy powierniczych,

8)

zbiorowym lokowaniu - rozumie się przez to nabywanie i zbywanie papierów wartościowych

w interesie i na wspólny rachunek uczestników funduszy powierniczych,

9)

podmiocie dominującym - rozumie się przez to sytuację podmiotu, gdy

a)

posiada większość głosów w organach innego podmiotu (zależnego), także na podstawie

porozumień z innymi uprawnionymi, lub

b)

jest uprawniony do powoływania albo odwoływania większości członków organów zarządzających

innego podmiotu (zależnego), lub

c)

więcej niż połowa członków zarządu drugiego podmiotu (zależnego) jest jednocześnie

członkami zarządu albo osobami pełniącymi funkcje kierownicze pierwszego podmiotu

lub innego podmiotu pozostającego z tym pierwszym w stosunku zależności.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

publicznego obrotu pierwotnego papierami wartościowymi emitowanymi przez Skarb Państwa

lub Narodowy Bank Polski albo z których wynikają zobowiązania pieniężne poręczone

przez te podmioty,

2)

obrotu wekslowego i czekowego,

3)

publicznego obrotu papierami wartościowymi, przy których termin realizacji praw jest

krótszy niż rok od daty emisji.

§ 1.

Emisję papierów wartościowych przez podmiot zależny uważa się w rozumieniu ustawy

za dokonywaną przez podmiot dominujący.

§ 2.

Przy ustalaniu stosunku dominacji uwzględnia się prawo głosowania oraz prawo powoływania

albo odwoływania członków organów zarządzających, które można wykonywać za pośrednictwem

innego podmiotu zależnego albo osoby działającej na rzecz uprawnionego lub pośredniczącego.

§ 1.

W publicznym obrocie papierami wartościowymi wystawia się imienne świadectwa depozytowe,

potwierdzające złożenie do depozytu papierów wartościowych oznaczonych w treści świadectwa.

Wystawcą świadectwa może być bank lub inna instytucja upoważniona do tego ustawą.

§ 2.

Tekst świadectwa powinien zawierać

1)

firmę, siedzibę i adres wystawcy świadectwa oraz numer świadectwa,

2)

liczbę złożonych do depozytu papierów wartościowych,

3)

rodzaj i serię papieru wartościowego oraz datę emisji,

4)

firmę, siedzibę i adres emitenta,

5)

wartość nominalną papieru wartościowego,

6)

imię i nazwisko lub firmę i adres bądź siedzibę właściciela papieru wartościowego,

7)

informacje o ograniczeniach przenoszenia praw z papierów wartościowych i obciążeniach

tych praw,

8)

datę i miejsce wystawienia świadectwa.

§ 3.

Emitent lub wprowadzający papiery wartościowe do obrotu obowiązany jest zapewnić wydanie

przez podmiot, o którym mowa w § 1, imiennego świadectwa depozytowego właścicielowi

papierów wartościowych.

§ 4.

Osoba wskazana w świadectwie depozytowym uprawniona jest do wykonywania wszelkich

praw z oznaczonych w treści świadectwa papierów wartościowych.

§ 5.

W publicznym obrocie papierami wartościowymi przeniesienie praw z papierów wartościowych

złożonych w depozycie następuje z chwilą zawarcia umowy.

§ 1.

Tworzy się Komisję Papierów Wartościowych jako centralny organ administracji rządowej

w sprawach publicznego obrotu papierami wartościowymi, zwaną dalej „Komisją”.

§ 2.

Nadzór nad Komisją sprawuje Prezes Rady Ministrów.

§ 1.

Do zadań Komisji należy

1)

sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem reguł uczciwego obrotu i konkurencji w zakresie

publicznego obrotu papierami wartościowymi,

2)

inspirowanie, organizowanie i podejmowanie działań zapewniających sprawne funkcjonowanie

rynku papierów wartościowych oraz ochronę inwestorów,

3)

współdziałanie z organami administracji rządowej, Narodowym Bankiem Polskim oraz z

instytucjami i uczestnikami publicznego obrotu papierami wartościowymi w zakresie

kształtowania polityki gospodarczej Państwa zapewniającej rozwój rynku papierów wartościowych,

4)

upowszechnianie wiedzy o zasadach funkcjonowania rynku papierów wartościowych,

5)

podejmowanie innych działań przewidzianych przepisami niniejszej ustawy.

§ 2.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia może określić szczegółowy zakres działania

Komisji.

§ 1.

W skład Komisji wchodzi przewodniczący, 2 zastępców oraz 6 członków.

§ 2.

Przewodniczącego Komisji powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wspólny wniosek

Ministra Finansów Prezesa Narodowego Banku Polskiego po zaopiniowaniu przez właściwe

komisje sejmowe.

§ 3.

Zastępców przewodniczącego powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek przewodniczącego

Komisji.

§ 4.

Członkami Komisji są przedstawiciele Ministra Finansów, Ministra Przekształceń Własnościowych,

Prezesa Narodowego Banku Polskiego oraz Prezesa Urzędu Antymonopolowego, przez nich

wyznaczeni. Jednego członka Komisji wyznacza spośród członków samorządu maklerów Rada

Maklerów, a jednego członka wyznaczają giełdy.

1.

Przy czynnościach maklerskich, czynnościach wynikających z zarządzania funduszami

powierniczymi, czynnościach wynikających z umowy agencyjnej lub umowy zlecenia doraźnego

pośrednictwa albo umowy komisu, obrotem jest prowizja i inne wynagrodzenia za dokonane

usługi, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Jeżeli podmiot prowadzący przedsiębiorstwo maklerskie nabywa papiery wartościowe we

własnym imieniu i na własny rachunek celem dalszej odsprzedaży, obrotem jest różnica

między przychodem uzyskanym ze sprzedaży papierów wartościowych a kosztem nabycia

sprzedanych papierów wartościowych. Koszt nabycia sprzedanych papierów wartościowych

ustala się w ten sposób, że do kosztów nabycia poniesionych w danym roku dodaje się

wartość papierów wartościowych pozostałych w remanencie na początek roku i odejmuje

się wartość papierów wartościowych pozostałych w remanencie na koniec roku. Jeżeli

cena nabycia papierów wartościowych pozostałych w remanencie jest wyższa niż ich wartość

ustalona według przeciętnego kursu giełdowego z grudnia danego roku bądź ostatniego

miesiąca przed dniem sporządzenia remanentu (bilansu), wartość tych papierów ustala

się według tego kursu giełdowego.

§ 1.

Przewodniczący Komisji reprezentuje Komisję oraz kieruje jej pracami.

§ 2.

Przewodniczący Komisji wydaje zarządzenia w przypadkach wskazanych w niniejszej ustawie.

§ 3.

Komisja wydaje Dziennik Urzędowy Komisji Papierów Wartościowych na zasadach określonych

w odrębnych przepisach.

Komisja i przewodniczący Komisji wykonują swoje zadania przy pomocy urzędu Komisji

Papierów Wartościowych, zwanego dalej „urzędem”.

Organizację Komisji oraz urzędu określa statut zatwierdzony przez Prezesa Rady Ministrów.

Do postępowania przed Komisją stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W sprawach cywilnych z zakresu publicznego obrotu papierami wartościowymi uprawnienia

prokuratora wynikające z właściwych przepisów Kodeksu postępowania cywilnego przysługują również przewodniczącemu Komisji.

§ 1.

Na listę maklerów może być wpisana osoba fizyczna, która

1)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych,

2)

korzysta z pełni praw publicznych,

3)

nie była karana za przestępstwa przeciwko mieniu, przeciwko dokumentom, przestępstwa

gospodarcze, za fałszowanie pieniędzy, papierów wartościowych, znaków urzędowych oraz

za przestępstwa skarbowe,

4)

zdała egzamin przed Komisją Egzaminacyjną dla Maklerów Papierów Wartościowych.

§ 2.

Listę maklerów prowadzi Komisja.

§ 3.

Wpisu na listę maklerów dokonuje Komisja na wniosek zainteresowanego.

§ 4.

Listę maklerów, zawieszenie uprawnień maklera lub skreślenie z listy maklerów ogłasza

się w Dzienniku Urzędowym Komisji.

Przewodniczący Komisji

1)

powołuje Komisję Egzaminacyjną dla Maklerów i nadzoruje jej działalność,

2)

ustala zakres tematów obowiązujących oraz tryb przeprowadzania egzaminów maklerskich

i egzaminów dla kandydatów na doradców, o których mowa w art. 33,

3)

ustala wysokość opłat egzaminacyjnych dla kandydatów na maklerów oraz wynagrodzeń

dla członków Komisji Egzaminacyjnej.

§ 1.

Skreślenie maklera z listy następuje

1)

na jego wniosek,

2)

w razie niewykonywania zawodu maklera przez 5 kolejnych lat,

3)

w razie całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia,

4)

na skutek skazania prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa, o którym mowa

w art. 14 § 1 pkt 3,

5)

na skutek śmierci maklera.

§ 2.

Skreślenie z listy lub zawieszenie uprawnień maklera na okres od 3 do 6 miesięcy może

nastąpić na skutek zawinionego nienależytego wykonywania czynności maklera, naruszenia

prawa w związku z wykonywaniem tych czynności oraz naruszenia zasad etyki zawodowej

maklerów.

§ 3.

O skreśleniu z listy maklerów oraz o zawieszeniu uprawnień maklera orzeka Komisja,

po uprzednim wysłuchaniu zainteresowanego, z własnej inicjatywy lub na wniosek Sądu

Dyscyplinarnego, o którym mowa w art. 37.

§ 1.

Makler przy wykonywaniu czynności maklerskich obowiązany jest działać zgodnie z przepisami

prawa i zasadami uczciwego obrotu, mając w szczególności na względzie słuszne interesy

zleceniodawców.

§ 2.

Maklera obowiązuje tajemnica zawodowa obejmująca wszelkie informacje, jakie uzyskał

w związku z wykonywaniem czynności maklerskich.

§ 1.

Podmiotem prowadzącym przedsiębiorstwo maklerskie może być osoba fizyczna, osoba prawna,

a także jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej.

§ 2.

Prowadzenie przedsiębiorstwa maklerskiego wymaga zezwolenia Komisji.

§ 3.

Wniosek o udzielenie zezwolenia powinien zawierać

1)

określenie nazwy (firmy) i siedziby podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo,

2)

podstawowe dane o osobach, które odpowiadają za uruchomienie i będą kierować działalnością

będącą przedmiotem zezwolenia,

3)

jeżeli przedsiębiorstwo prowadzone jest przez spółkę, wskazanie wspólników, proporcji

ich uczestnictwa w kapitale zakładowym spółki,

4)

określenie ewentualnego stosunku zależności lub dominacji wobec innych podmiotów,

5)

wnioskowany zakres zezwolenia,

6)

wysokość środków własnych i kredytów przeznaczonych na uruchomienie działalności będącej

przedmiotem zezwolenia,

7)

oświadczenie o niekaralności za przestępstwa, o których mowa w art. 14 § 1 pkt 3,

osób kierujących przedsiębiorstwem maklerskim,

8)

informację o planowanej organizacji przedsiębiorstwa, a w szczególności o posiadanych

warunkach lokalowych i urządzeniach telekomunikacyjnych,

9)

listę osób, o których mowa w § 5.

§ 4.

Komisja określa minimalną wartość środków własnych oraz maksymalną wysokość kredytów,

o których mowa w § 3 pkt 6.

§ 5.

Podmiot prowadzący przedsiębiorstwo maklerskie obowiązany jest zatrudniać przy czynnościach

maklerskich osoby posiadające uprawnienia maklera, a przy czynnościach doradztwa w

zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi - osoby, o których mowa w art.

33.

§ 6.

Podmiot prowadzący przedsiębiorstwo maklerskie nie może w ramach działalności tego

przedsiębiorstwa prowadzić jednocześnie działalności gospodarczej w innej dziedzinie.

Zezwolenie określa

1)

nazwę (firmę) i siedzibę podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie,

2)

dopuszczalny zakres i formy działalności maklerskiej,

3)

wymaganą wielkość środków własnych przedsiębiorstwa (kapitału zakładowego, akcyjnego,

udziałowego) oraz dopuszczalną wielkość kredytów w stosunku do tych środków,

4)

wymaganą relację środków własnych do obrotu,

5)

termin, w ciągu którego podmiot prowadzący przedsiębiorstwo maklerskie powinien rozpocząć

działalność,

6)

inne warunki techniczne, które przedsiębiorstwo maklerskie obowiązane jest spełniać

w toku działalności.

Komisja może odmówić wydania zezwolenia w przypadku, gdy wniosek o wydanie zezwolenia

nie spełnia warunków określonych w art. 18 § 3 lub gdy z przedstawionych we wniosku

danych wynika, że podmiot nie daje rękojmi należytego wykonywania działalności.

Do czynności maklera w zakresie przedsiębiorstwa należy

1)

oferowanie papierów wartościowych w publicznym obrocie,

2)

nabywanie lub sprzedaż papierów wartościowych na zasadach określonych w art. 22,

3)

zarządzanie cudzym pakietem papierów wartościowych na zlecenie,

4)

zawodowe doradztwo w zakresie obrotu papierami wartościowymi,

5)

przechowywanie papierów wartościowych na zlecenie uprawnionego.

§ 1.

Podmiot prowadzący przedsiębiorstwo maklerskie zobowiązuje się wobec dającego zlecenie

do sprzedaży lub zakupu oznaczonych papierów wartościowych w imieniu własnym, lecz

na rachunek dającego zlecenie.

§ 2.

Podmiot prowadzący przedsiębiorstwo maklerskie odpowiada wobec dającego zlecenie za

zapłatę ceny przez nabywcę papierów wartościowych.

§ 3.

W granicach określonych w zezwoleniu na prowadzenie działalności maklerskiej podmiot

prowadzący przedsiębiorstwo maklerskie może w zakresie przedsiębiorstwa nabywać papiery

wartościowe we własnym imieniu i na własny rachunek celem dalszej odsprzedaży.

§ 1.

Spółka akcyjna prowadząca przedsiębiorstwo maklerskie może wydawać jedynie akcje imienne.

§ 2.

Spółka prowadząca przedsiębiorstwo maklerskie jest obowiązana wskazać Komisji osoby

posiadające więcej niż 5% głosów na walnym zgromadzeniu.

§ 3.

Zgłoszenia do Komisji wymaga również każda późniejsza zmiana proporcji głosów, o których

mowa w § 2, w rozmiarze większym niż 2% głosów.

§ 1.

Bank może podejmować działalność maklerską po uzyskaniu zezwolenia Komisji.

§ 2.

Warunkiem uzyskania zezwolenia jest organizacyjne i finansowe wydzielenie w ramach

banku działalności w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi.

§ 3.

Do banku, o którym mowa w § 1, przepisów art. 18 § 6 oraz art. 23 nie stosuje się.

§ 1.

Komisja może wydać decyzję o cofnięciu lub zawieszeniu zezwolenia.

§ 2.

Komisja może cofnąć zezwolenie, jeżeli podmiot prowadzący przedsiębiorstwo maklerskie

1)

narusza przepisy prawa,

2)

nie wypełnia warunków określonych w zezwoleniu lub przekracza zakres zezwolenia,

3)

nie przestrzega zasad uczciwego obrotu oraz narusza interesy zleceniodawcy.

§ 3.

W razie konieczności zabezpieczenia interesów publicznych w przypadkach, o których

mowa w § 2, Komisja może na okres nie dłuższy niż 1 miesiąc zawiesić zezwolenie, podejmując

w tym czasie decyzje o cofnięciu lub utrzymaniu w mocy zezwolenia.

§ 4.

Wydanie decyzji, o której mowa w § 1, następuje po przeprowadzeniu rozprawy.

Upoważniony przedstawiciel Komisji ma prawo wstępu do siedziby podmiotu prowadzącego

przedsiębiorstwo maklerskie i do samego przedsiębiorstwa oraz wglądu do ksiąg, dokumentów

i innych nośników informacji w celu weryfikacji, czy działalność podmiotu prowadzącego

przedsiębiorstwo maklerskie jest zgodna z warunkami określonymi w zezwoleniu.

Zezwolenie wygasa z mocy prawa wskutek

1)

śmierci prowadzącego jednoosobowe przedsiębiorstwo,

2)

otwarcia likwidacji przedsiębiorstwa maklerskiego,

3)

ogłoszenia upadłości prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie.

§ 1.

Podjęcie działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot

zagraniczny wymaga uzyskania zezwolenia na zasadach określonych w ustawie.

§ 2.

Przepis § 1 nie narusza przepisów innych ustaw, określających zasady dopuszczania

podmiotów zagranicznych do działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub działalności z udziałem tych podmiotów.

§ 1.

Zakazane jest posiadanie udziałów, akcji albo wkładu w więcej niż jednej spółce prowadzącej

działalność maklerską. Osoba fizyczna lub osoba prawna nie może prowadzić jednocześnie

więcej niż jednego przedsiębiorstwa maklerskiego.

§ 2.

Przepis § 1 nie dotyczy Skarbu Państwa.

§ 1.

Podmiot prowadzący przedsiębiorstwo maklerskie nie może świadczyć usług, których przedmiotem

jest obrót papierami wartościowymi emitowanymi przez podmiot, z którym pozostaje w

stosunku dominacji lub zależności.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się również do papierów wartościowych emitowanych przez podmiot

prowadzący przedsiębiorstwo maklerskie, jeżeli dokonuje nimi obrotu na własny rachunek.

Podmiot prowadzący przedsiębiorstwo maklerskie obowiązany jest informować Komisję

o wszelkich zmianach danych zawartych we wniosku o zezwolenie na działalność maklerską,

a ponadto o zmianach stanu zatrudnienia maklerów oraz osób, o których mowa w art.

33, o otwarciu lub zniesieniu oddziału, a także o nabyciu akcji zapewniających prawo

do ponad 5% głosów w jakiejkolwiek innej spółce.

§ 1.

Przewodniczący Komisji określi w drodze zarządzenia szczegółowy sposób przeprowadzania

przez przedsiębiorstwo maklerskie transakcji i rozliczeń oraz zasady prowadzenia ewidencji

tych transakcji.

§ 2.

Przewodniczący Komisji może w drodze zarządzenia określać zasady ustalania stawek

prowizyjnych maklerów.

§ 3.

Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia, w porozumieniu z przewodniczącym

Komisji określić szczególne warunki, jakie powinna spełniać rachunkowość przedsiębiorstwa

maklerskiego.

§ 1.

Prowadzenie działalności doradczej w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi

wymaga odrębnego zezwolenia udzielonego przez Komisję na zasadach udzielania zezwoleń

na prowadzenie przedsiębiorstwa maklerskiego.

§ 2.

Doradca powinien być wpisany na listę maklerów.

§ 3.

Przewodniczący Komisji określi w drodze zarządzenia dodatkowe wymagania w zakresie

kwalifikacji do przeprowadzania analiz finansowych związanych z obrotem papierami

wartościowymi, jakie musi spełniać doradca w celu uzyskania zezwolenia.

§ 1.

Tworzy się Związek Maklerów Papierów Wartościowych jako samorząd maklerów, zwany dalej

„samorządem”.

§ 2.

Przynależność do samorządu jest obowiązkowa i powstaje z chwilą wpisu na listę maklerów.

Związek Maklerów Papierów Wartościowych posiada osobowość prawną.

Do samorządu należy w szczególności

1)

reprezentowanie maklerów oraz ochrona ich interesów zawodowych,

2)

współdziałanie z Komisją oraz innymi organami państwowymi w kształtowaniu i stosowaniu

prawa w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi,

3)

doskonalenie zawodowe maklerów,

4)

kształtowanie zwyczajów obrotu i zasad etyki zawodowej maklerów,

5)

kontrola nad należytym wykonywaniem zawodu przez maklerów, a w szczególności orzekanie

w sprawach z zakresu etyki zawodowej maklerów,

6)

wykonywanie innych zadań przewidzianych przepisami prawa.

Organami samorządu są: Zjazd Maklerów, Rada Maklerów, Komisja Rewizyjna i Sąd Dyscyplinarny.

§ 1.

Kadencja organów samorządu trwa 2 lata.

§ 2.

Wybory do organów samorządu odbywają się w głosowaniu powszechnym, bezpośrednim, równym,

tajnym, przy nieograniczonej liczbie kandydatów.

W zakresie nie uregulowanym w ustawie tryb powoływania, kompetencje, strukturę organizacyjną,

tryb działania i sposób finansowania oraz sposób składania oświadczeń woli w imieniu

samorządu określa statut samorządu, zatwierdzany przez Komisję.

§ 1.

Zwierzchni nadzór nad samorządem sprawuje Komisja.

§ 2.

Komisja może w szczególności

1)

zawieszać na okres 14 dni uchwały organów samorządu, jeżeli rażąco naruszają przepisy

prawa albo statutu Związku,

2)

zaskarżać do sądu wojewódzkiego uchwały organów samorządu, jeżeli naruszają przepisy

prawa albo statutu Związku lub zostały podjęte niezgodnie z przepisami prawa lub statutu,

3)

występować o rozpatrzenie określonej sprawy przez organ samorządu; uchwała w tej sprawie

powinna być podjęta w terminie jednego miesiąca.

§ 3.

W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 2, sąd wojewódzki oddala skargę lub uchyla zaskarżoną

uchwałę i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania właściwemu organowi samorządu,

z ustaleniem wytycznych co do sposobu jej załatwienia. Prawomocne orzeczenie sądu

jest wiążące dla samorządu.

§ 4.

Samorząd obowiązany jest powiadamiać Komisję o posiedzeniach swych organów.

Maklerzy podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej przed Sądem Dyscyplinarnym za

czyny

1)

polegające na zawinionym nienależytym wykonywaniu obowiązków maklerskich, wynikających

z przepisów prawa albo umowy,

2)

sprzeczne z zasadami etyki zawodowej.

§ 1.

Karami dyscyplinarnymi są

1)

upomnienie,

2)

nagana,

3)

kara pieniężna,

4)

zakaz pełnienia funkcji z wyboru w samorządzie maklerów przez okres do 2 lat.

§ 2.

Kara pieniężna może być wymierzona do wysokości ostatnio otrzymanego trzymiesięcznego

wynagrodzenia maklera. Wpływy z kar pieniężnych przeznaczane są na cel dobroczynny

określony uchwałą Rady Maklerów.

§ 3.

Sąd Dyscyplinarny zawiadamia Komisję o wymierzonej maklerowi karze. Komisja zamieszcza

w aktach maklera wzmiankę o orzeczeniu kary.

§ 4.

Sąd Dyscyplinarny, w przypadku, o którym mowa w art. 41, może wystąpić do Komisji

o skreślenie z listy lub zawieszenie uprawnień maklerskich.

§ 5.

W przypadku gdy Komisja nie wyda orzeczenia o skreśleniu z listy lub zawieszeniu uprawnień

maklerskich, Sąd Dyscyplinarny może wymierzyć karę dyscyplinarną.

§ 1.

Oskarżycielem w postępowaniu przed Sądem Dyscyplinarnym jest rzecznik dyscyplinarny.

§ 2.

Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się na wniosek rzecznika dyscyplinarnego.

§ 3.

Obwiniony może przybrać w postępowaniu dyscyplinarnym obrońcę spośród maklerów.

Od orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego przysługuje odwołanie do Komisji w terminie 14

dni od daty doręczenia orzeczenia na piśmie wraz z uzasadnieniem.

§ 1.

Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego

1)

jeżeli od chwili popełnienia przewinienia upłynął rok,

2)

po upływie sześciu miesięcy od powzięcia przez rzecznika dyscyplinarnego wiadomości

o popełnieniu przewinienia.

§ 2.

Jeżeli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie

następuje wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach karnych.

§ 3.

Bieg przedawnienia dyscyplinarnego przerywa każda związana z nim czynność rzecznika

dyscyplinarnego.

Usunięcie wzmianki o orzeczeniu kary następuje z urzędu po upływie 3 lat

1)

od uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego orzekającego karę upomnienia, nagany

lub karę pieniężną,

2)

od upływu okresu zawieszenia uprawnień maklerskich.

Członkowie Sądu Dyscyplinarnego w zakresie orzekania podlegają tylko przepisom prawa.

Zjazd maklerów określi szczegółowy tryb postępowania dyscyplinarnego.

Wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu wymaga zgody Komisji.

§ 1.

W celu uzyskania zgody na wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu

emitent lub wprowadzający papiery wartościowe do publicznego obrotu składa do Komisji

wniosek zawierający

1)

określenie nazwy (firmy) i siedziby emitenta,

2)

podstawowe dane o emisji, a w szczególności rodzaj emitowanego papieru wartościowego,

wielkość i wartość emisji, przewidywaną datę emisji,

3)

oznaczenie podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, wprowadzającego papiery

wartościowe do obrotu.

§ 2.

Do wniosku należy dołączyć prospekt emisyjny oraz odpowiednio: odpis statutu oraz

uchwałę lub oświadczenie o emisji, złożone przez właściwy organ emitenta.

§ 3.

Komisja wyraża zgodę, o której mowa w art. 49, w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia

wniosku.

§ 4.

Osoba, o której mowa w § 1, jest zobowiązana po uzyskaniu zgody Komisji do złożenia

wszystkich papierów wartościowych danej emisji do depozytu w jednym banku albo w innej

instytucji do tego powołanej.

§ 5.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi szczegółowe warunki, jakim powinien

odpowiadać prospekt.

Po uzyskaniu zgody na wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu emitent

lub wprowadzający papiery wartościowe do publicznego obrotu ma obowiązek publikacji

w dwóch dziennikach ogólnopolskich danych umożliwiających nabywcom ocenę stanu finansowego,

zysków i strat oraz perspektyw gospodarczych przedsiębiorstwa, a także charakteru

praw ucieleśnianych w papierach wartościowych danego rodzaju, w zakresie ustalonym

przez Komisję.

§ 1.

Emitent lub wprowadzający papiery wartościowe do obrotu ma obowiązek niezwłocznie

dostarczać Komisji informacje o każdej zmianie danych zawartych w prospekcie, a ponadto

ma obowiązek okresowego dostarczania informacji określonych przez Komisję i we wskazanych

przez nią terminach.

§ 2.

Komisja może zobowiązać osobę, o której mowa w § 1, do opublikowania uzupełnienia

informacji zawartych w prospekcie w terminie 7 dni.

§ 3.

W przypadku niedopełnienia obowiązków, o których mowa w § 1 i 2, Komisja może uchylić

decyzję zawierającą zgodę na wprowadzenie papierów wartościowych do obrotu.

§ 4.

Umowy zawarte przed uprawomocnieniem się decyzji, o której mowa w § 3, są ważne.

Ewidencję papierów wartościowych wprowadzonych do publicznego obrotu prowadzi Komisja,

w trybie i na zasadach określonych zarządzeniem przewodniczącego Komisji.

§ 1.

Wtórny publiczny obrót papierami wartościowymi odbywa się na giełdach papierów wartościowych,

zwanych dalej „giełdami”, prowadzonych przez spółki akcyjne.

§ 2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określić formy regulowanego pozagiełdowego

wtórnego publicznego obrotu papierami wartościowymi, odbywającego się za pośrednictwem

podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa maklerskie, na zasadach określonych w art.

57.

§ 3.

Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się do

1)

przenoszenia praw z papierów wartościowych bezpośrednio między osobami fizycznymi,

2)

przenoszenia praw z papierów wartościowych między podmiotem dominującym a podmiotem

zależnym, chyba że przenoszenie praw następuje w trybie, o którym mowa w art. 1 §

1, bez pośrednictwa podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie.

§ 4.

Komisja może na czas określony udzielić podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwo maklerskie

zezwolenia na wtórny publiczny obrót określonymi papierami wartościowymi, pod warunkiem

spełnienia wymagań, o których mowa w art. 57.

§ 1.

Akcje spółek prowadzących giełdy papierów wartościowych mogą nabywać wyłącznie podmioty

prowadzące przedsiębiorstwa maklerskie, Skarb Państwa oraz banki.

§ 2.

Spółka prowadząca giełdę obowiązana jest emitować taką liczbę akcji, aby umożliwić

ich nabycie podmiotom, o których mowa w § 1.

§ 1.

Akcje w spółce prowadzącej giełdę mogą być wyłącznie imienne.

§ 2.

Akcje należące do akcjonariusza, który zaprzestał działalności maklerskiej, podlegają

umorzeniu.

Giełda powinna zapewniać

1)

koncentrację podaży i popytu na papiery wartościowe dopuszczone do obrotu giełdowego,

w celu kształtowania powszechnego kursu,

2)

bezpieczny i sprawny przebieg transakcji i rozliczeń,

3)

upowszechnianie jednolitych informacji umożliwiających ocenę aktualnej wartości papierów

wartościowych dopuszczonych do obrotu giełdowego.

§ 1.

Prowadzenie giełdy wymaga zezwolenia. Zezwolenie wydaje Prezes Rady Ministrów na wniosek

Komisji.

§ 2.

W celu uzyskania zezwolenia spółka zamierzająca prowadzić giełdę składa do Komisji

wniosek, który powinien zawierać

1)

określenie firmy (nazwy) oraz siedziby spółki,

2)

dane o osobach, które odpowiadają za uruchomienie oraz kierowanie giełdą,

3)

przewidywaną wysokość środków własnych i kredytów przeznaczonych na uruchomienie giełdy

oraz sposób finansowania działalności giełdy,

4)

zobowiązania co najmniej dziesięciu podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa maklerskie

do prowadzenia działalności na danej giełdzie,

5)

dane o wysokości i strukturze kapitału spółki zamierzającej prowadzić giełdę,

6)

dane o przewidywanej siedzibie giełdy oraz środkach technicznych umożliwiających funkcjonowanie

giełdy, a zwłaszcza gwarantujących łączność z Krajowym Depozytem, o którym mowa w

art. 71.

§ 3.

Do wniosku należy dołączyć statut spółki, projekt regulaminu oraz analizę ekonomiczno-finansową

możliwości prowadzenia giełdy przez spółkę.

Statut spółki zamierzającej prowadzić giełdę powinien zawierać w szczególności

1)

zasady określania warunków dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu na giełdzie,

2)

sposób i tryb rozstrzygania sporów dotyczących przebiegu transakcji giełdowych,

3)

określenie organu uchwalającego regulamin giełdy.

Regulamin giełdy określa w szczególności

1)

rodzaje transakcji zawieranych na giełdzie,

2)

porządek obrotu papierami wartościowymi na giełdzie,

3)

warunki i tryb notowania, zawieszania i zaprzestania notowania papierów wartościowych

na giełdzie,

4)

dni otwarcia i godziny sesji giełdowych,

5)

prawa i warunki przebywania na giełdzie,

6)

sposób ustalania i ogłaszania kursów,

7)

sposób klasyfikowania papierów wartościowych notowanych na giełdzie,

8)

system informacyjny giełdy,

9)

wysokość stałej opłaty rocznej za korzystanie z urządzeń giełdy,

10)

wysokość opłat transakcyjnych i sposoby ich naliczania,

11)

system ewidencji i rozliczeń transakcji giełdowych.

Wszelkie zmiany dokonane w statucie, regulaminie giełdy lub zmiany danych zawartych

we wniosku, o którym mowa w art. 58, mogą być dokonywane za zgodą Komisji.

W przypadku nieprzestrzegania przez giełdę obowiązujących przepisów, Komisja ma prawo

wystąpić do Prezesa Rady Ministrów z wnioskiem o uchylenie zezwolenia na prowadzenie

giełdy.

§ 1.

Spółka prowadząca giełdę nie może mieć celu zarobkowego. Akcjonariusze nie mają prawa

do udziału w zysku rocznym.

§ 2.

Przedmiotem przedsiębiorstwa spółki może być wyłącznie prowadzenie giełdy.

§ 1.

Stronami transakcji giełdowej mogą być wyłącznie akcjonariusze spółki, o której mowa

w art. 55, prowadzący przedsiębiorstwa maklerskie.

§ 2.

Czynność prawna mająca za przedmiot transakcję giełdową, dokonana przez osoby inne

niż określone w § 1, jest nieważna.

§ 3.

Zakazuje się porozumień mających na celu sztuczne podwyższanie lub obniżanie ceny

papierów wartościowych.

§ 1.

W spółce prowadzącej giełdę tworzy się z wpłat akcjonariuszy wspólny fundusz ubezpieczenia

odpowiedzialności cywilnej z tytułu transakcji giełdowych.

§ 2.

Zasady ustalenia wysokości wpłat na fundusz oraz wykorzystywania funduszu ustala walne

zgromadzenie spółki prowadzącej giełdę.

§ 1.

Spółka prowadząca giełdę obowiązana jest powołać radę nadzorczą, zwaną dalej „radą

giełdy”.

§ 2.

Rada giełdy składa się z prezesa oraz 10-14 członków, z których połowa powoływana

jest spoza grona akcjonariuszy spółki, spośród emitentów, nabywców papierów wartościowych,

przedstawicieli izb gospodarczych oraz instytucji finansowych.

Rada giełdy, na wniosek zarządu, uchwala regulamin giełdy, zatwierdzany przez walne

zgromadzenie. Regulamin powinien zawierać dane, o których mowa w art. 60.

§ 1.

Dla prowadzenia Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie tworzy się jednoosobową

spółkę Skarbu Państwa.

§ 2.

Do giełdy, o której mowa w § 1, przepisów art. 58 i 63 § 2 nie stosuje się.

§ 1.

Papier wartościowy dopuszczony do obrotu na jednej giełdzie może być jednocześnie

przedmiotem obrotu na innej giełdzie za zezwoleniem Komisji.

§ 2.

Odmowa dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu giełdowego może mieć miejsce

dopiero po upływie dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Spółka prowadząca giełdę ma obowiązek i wyłączne prawo zamieszczania wyrazów „giełda

papierów wartościowych” w firmie spółki.

§ 1.

Warunkiem dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu na giełdzie jest złożenie

ich w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych.

§ 2.

Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych prowadzi spółka, o której mowa w art. 68.

§ 3.

Spółka, o której mowa w § 2, może za zgodą Prezesa Rady Ministrów przekazać innym

podmiotom posiadającym osobowość prawną swoje uprawnienia dotyczące prowadzenia Krajowego

Depozytu Papierów Wartościowych.

§ 4.

Do zadań spółki, o której mowa w § 2, w zakresie prowadzenia Krajowego Depozytu Papierów

Wartościowych należy w szczególności

1)

przechowywanie i rejestracja papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu giełdowego,

2)

prowadzenie rejestru kont depozytowych dla uprawnionych do przechowywania w nim papierów

wartościowych,

3)

rejestracja zmian stanu posiadania na kontach depozytowych w wyniku transakcji pomiędzy

uprawnionymi,

4)

nadzór nad zgodnością wielkości emisji a ilością papierów wartościowych w obiegu,

5)

obsługa kont depozytowych wynikająca z realizacji zobowiązań emitentów wobec właścicieli

papierów wartościowych.

§ 5.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi zasady działania Krajowego Depozytu

Papierów Wartościowych.

§ 1.

Każdy, kto stał się posiadaczem dopuszczonych do publicznego obrotu akcji w jednej

spółce w ilości zapewniającej mu osiągnięcie lub przekroczenie odpowiednio 10%, 20%,

33%, 50%, 66% lub 75% głosów na walnym zgromadzeniu, jest obowiązany w ciągu 7 dni

zawiadomić o tym Komisję, Urząd Antymonopolowy oraz spółkę.

§ 2.

Nabycie lub posiadanie akcji przez podmiot zależny uważa się za nabycie lub posiadanie

przez podmiot dominujący.

§ 3.

Spółka w ciągu miesiąca od odbycia zwyczajnego walnego zgromadzenia lub od zawiadomienia,

o którym mowa w § 1, jest obowiązana ogłosić w dwóch dziennikach ogólnopolskich informacje

o nazwiskach, nazwach lub firmach akcjonariuszy posiadających 10% lub więcej niż 10%

akcji, o których mowa w § 1.

§ 1.

Każdy, kto zamierza nabyć, jednorazowo lub w drodze powtarzających się transakcji,

akcje w jednej spółce, stając się w ciągu 12 miesięcy posiadaczem akcji w ilości zapewniającej

mu osiągnięcie lub przekroczenie 33% głosów na walnym zgromadzeniu, jest obowiązany

uczynić to jedynie w drodze publicznego wezwania do zapisywania się na sprzedaż lub

zamianę akcji, zwanego dalej „wezwaniem”.

§ 2.

Zamiar nabycia lub posiadania akcji przez podmiot zależny uważa się za zamiar nabycia

lub posiadania przez podmiot dominujący.

§ 3.

O zamiarze ogłoszenia wezwania należy zawiadomić Komisję oraz giełdę, na której notowane

są akcje będące przedmiotem zamierzonej transakcji.

§ 4.

Zawiadomienie powinno zawierać

1)

określenie nazwiska, nazwy lub firmy oraz siedziby osoby zamierzającej ogłosić wezwanie,

2)

określenie papierów wartościowych będących przedmiotem wezwania,

3)

liczbę akcji, jaką wzywający zamierza nabyć, oraz informację o wielkości pakietu akcji,

jaki wzywający zamierza osiągnąć,

4)

zamierzony termin ogłoszenia wezwania i termin do zapisywania się na sprzedaż lub

zamianę akcji,

5)

cenę, jaką zamierza zapłacić; za cenę uważa się również wartość rzeczy lub praw, które

wzywający zamierza wydać w zamian za akcje,

6)

zezwolenie odpowiednich organów na nabycie akcji, jeżeli wymagają tego odrębne przepisy.

§ 5.

Do zawiadomienia należy dołączyć zaświadczenie banku lub innej instytucji o złożeniu

przez zawiadamiającego do depozytu zabezpieczenia w wysokości co najmniej 50% wartości

zamierzonej transakcji.

Komisja w ciągu 7 dni od złożenia zawiadomienia, po zasięgnięciu opinii Urzędu Antymonopolowego,

może zakazać ogłoszenia wezwania w przypadku, gdy nastąpiłoby naruszenie przepisów

niniejszej ustawy lub ustawy o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym, zagrożenie

ważnego interesu gospodarki narodowej lub gdy cena oferowana w wezwaniu jest niższa

o 10% od średniej ceny rynkowej z ostatnich 3 miesięcy przed ogłoszeniem wezwania.

W przypadku naruszenia przez wzywającego przepisów niniejszej ustawy, Komisja może

nakazać wycofanie wezwania przed upływem terminu do zapisywania się na sprzedaż lub

zamianę akcji. Dokonane zapisy są nieważne.

Osoba wzywająca może być reprezentowana jedynie przez podmiot prowadzący przedsiębiorstwo

maklerskie.

§ 1.

Ogłoszenie wezwania powinno zostać dokonane w sposób publiczny, na giełdzie i w dwóch

dziennikach ogólnopolskich.

§ 2.

W ogłoszeniu należy zamieścić informacje, o których mowa w art. 73 § 4 i 5, oraz wskazać

podmiot prowadzący przedsiębiorstwo maklerskie, reprezentujący osobę wzywającą.

Jednocześnie z ogłoszeniem wezwania giełda wstrzymuje wszelkie transakcje akcjami

będącymi przedmiotem wezwania. Każda transakcja, której przedmiotem są te akcje, dokonana

po tym czasie, jest z mocy prawa nieważna. Dotyczy to również wszelkich transakcji

pozagiełdowych, jeżeli są one dopuszczalne w publicznym obrocie.

§ 1.

Termin do zapisywania się na sprzedaż lub zamianę akcji nie może być krótszy niż 25

dni.

§ 2.

Przed upływem terminu, o którym mowa w § 1, wzywający może zmienić warunki wezwania,

obowiązany jest jednak, po uprzednim zawiadomieniu i braku zastrzeżeń ze strony Komisji,

przedłużyć termin, o którym mowa w § 1, tak aby od chwili ogłoszenia o zmianie warunków

do upływu tego terminu minęło nie mniej niż 15 dni.

§ 3.

Wycofanie wezwania jest możliwe tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie lub zarządzeniu

Komisji.

§ 1.

Przed upływem terminu, o którym mowa w art. 79, można ogłosić inne wezwanie, którego

przedmiotem są te same akcje, W wezwaniu tym nie można jednak oznaczyć ceny niższej

niż 105% ceny oznaczonej w wezwaniu wcześniejszym.

§ 2.

W przypadku ogłoszenia innego wezwania osoba, która ogłosiła wezwanie wcześniejsze,

może je utrzymać lub wycofać, może także ogłosić kolejne wezwanie.

§ 1.

Osoba zgłaszająca się dokonuje zapisu na sprzedaż lub zamianę akcji za pośrednictwem

podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie w otwartym rejestrze, prowadzonym

w tym celu przez giełdę, na której notowane są te akcje.

§ 2.

Osoba zgłaszająca się może określić cenę, jakiej żąda za akcje.

§ 3.

Osoba, która dokonała zapisu na sprzedaż lub zamianę akcji, może zażądać unieważnienia

zapisu poprzez zawiadomienie podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, któremu

zleciła zgłoszenie do rejestru.

§ 4.

Z chwilą zawiadomienia, o którym mowa w § 3, zgłoszenie uważa się za nieważne, chyba

że zawiadomienie nastąpiło po terminie oznaczonym w wezwaniu. W razie wątpliwości

uważa się, że zgłoszenie zostało dokonane przed tym terminem.

Niedozwolone jest ujawnianie komukolwiek informacji dotyczących nazwiska, nazwy lub

firmy osób zapisanych, a także liczby akcji i ceny, jakiej ta osoba żąda.

Osoba zgłaszająca się na wezwanie jest obowiązana złożyć do depozytu u podmiotu prowadzącego

przedsiębiorstwo maklerskie akcje, które zamierza sprzedać lub zamienić, albo przedstawić

zaświadczenie o złożeniu tych akcji do depozytu w innym miejscu.

§ 1.

Po upływie terminu określonego w wezwaniu giełda sporządza wykaz zapisów, określający

liczbę akcji i proponowane ceny, bez oznaczania osób zapisanych. Wykaz ten przekazywany

jest osobie, która ogłosiła wezwanie.

§ 2.

Osoba, która ogłosiła wezwanie, jest obowiązana nabyć wszystkie akcje przedstawione

do sprzedaży lub zamiany po cenie oferowanej w wezwaniu.

§ 3.

W przypadku gdy liczba akcji przedstawionych jest większa od deklarowanej w wezwaniu,

nabycie odbywa się w sposób możliwie najbardziej proporcjonalny do liczby akcji przedstawionych

przez każdego zapisanego, z pominięciem części ułamkowych.

§ 4.

W przypadku gdy zapisujący określił własną cenę akcji, osoba wzywająca może nabyć

akcje według ceny przez siebie oferowanej.

Spółka, której akcje są przedmiotem wezwania, nie może przed upływem terminu do zapisywania

się na sprzedaż lub zamianę akcji podejmować działań mogących utrudnić lub uniemożliwić

osiągnięcie celu, o którym mowa w art. 73 § 4 pkt 3.

Każdy, kto stał się posiadaczem akcji i nie dokonał zawiadomienia, o którym mowa w

art. 72, lub nabył akcje bez zachowania warunku, o którym mowa w art. 73, nie może

wykonywać prawa głosu z tych akcji.

§ 1.

Każdy, kto stał się posiadaczem akcji w jednej spółce, reprezentujących ponad 50%

głosów na walnym zgromadzeniu, jest obowiązany przed wykonaniem jakichkolwiek uprawnień

wynikających z prawa głosu ogłosić wezwanie do zapisywania się na sprzedaż lub zamianę

pozostałych akcji w tej spółce.

§ 2.

Cena proponowana w wezwaniu, o którym mowa w § 1, nie może być niższa niż najwyższa

cena zapłacona przez niego za te akcje w ciągu ostatnich 12 miesięcy, a w przypadku

braku takiej ceny - średnia cena rynkowa z ostatnich 30 dni przed ogłoszeniem wezwania.

Za cenę uważa się również wartość rzeczy lub praw, które wzywający zamierza wydać

w zamian za akcje.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się w przypadku nabywania akcji od Skarbu

Państwa, z wyjątkiem przepisu art. 72.

§ 1.

Fundusze powiernicze, zwane dalej „funduszami”, służą do zbiorowego lokowania środków

pieniężnych w papierach wartościowych.

§ 2.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do funduszy ze zmienną liczbą uczestników

i niezbywalnymi jednostkami uczestnictwa.

§ 3.

Funduszami mogą zarządzać jedynie towarzystwa funduszy powierniczych, zwane dalej

„towarzystwami”, nad którymi nadzór sprawuje Komisja.

§ 1.

Towarzystwo funduszy powierniczych może być utworzone wyłącznie w formie spółki akcyjnej

z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Osoba prawna może być jednoosobowym

założycielem spółki.

§ 2.

Spółka, o której mowa w § 1, ma obowiązek i wyłączne prawo zamieszczania w firmie

spółki wyrazów „towarzystwo funduszy powierniczych”.

§ 3.

W sprawach nie uregulowanych w ustawie do spółki, o której mowa w § 1, stosuje się

przepisy Kodeksu handlowego.

§ 1.

Przedmiotem przedsiębiorstwa spółki jest wyłącznie świadczenie usług polegających

na lokowaniu powierzonych środków pieniężnych, gromadzonych na tworzonych w tym celu

jednym lub więcej funduszach o odrębnym przeznaczeniu, oraz na zarządzaniu tymi funduszami.

§ 2.

Towarzystwo nie może prowadzić działalności w zakresie zarządzania funduszami o innych

składnikach niż składniki, o których mowa w art. 102.

§ 1.

Kapitał akcyjny spółki powinien wynosić co najmniej 1.000.000.000 złotych, pokryty

w całości wkładami pieniężnymi.

§ 2.

Spółka może emitować wyłącznie imienne papiery wartościowe. Spółka nie może dokonać

zamiany tych papierów na papiery na okaziciela.

§ 3.

Dług spółki nie może przekraczać 10% kapitału własnego spółki. Do zadłużenia nie wlicza

się wartości zarządzanych funduszy.

§ 1.

Założyciel spółki nie może być członkiem zarządu ani posiadać więcej niż 10% jej kapitału

akcyjnego.

§ 2.

Spółka nie może przeznaczać aktywów funduszu na nabycie papierów wartościowych emitowanych

przez członka zarządu lub przez podmiot pozostający z nim w stosunku dominacji lub

zależności.

Członków rady nadzorczej powołuje i odwołuje walne zgromadzenie za zgodą Komisji.

§ 1.

Spółka jest obowiązana co najmniej raz w roku obrachunkowym ogłaszać w dwóch dziennikach

ogólnopolskich osobne sprawozdania o stanie każdego funduszu.

§ 2.

Komisja może uzależnić zatwierdzenie statutu spółki lub jego zmian od wprowadzenia

postanowień nakazujących ogłaszanie stosownych sprawozdań częściej niż raz w roku.

§ 3.

Przepisy § 1 i 2 nie naruszają przepisów o obowiązku ogłaszania bilansów i innych

danych o stanie spraw spółek akcyjnych.

Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia, określić szczególne warunki, jakim

powinna odpowiadać rachunkowość towarzystw.

Statut spółki, regulamin funduszu oraz wybór banku-powiernika, o którym mowa w art.

112, podlegają łącznemu zatwierdzeniu przez Komisję. Komisja zatwierdza również każdą

zmianę statutu, regulaminu i wybranego banku.

W przypadku nieprzestrzegania przez towarzystwo przepisów ustawy, Komisja może wystąpić

o rozwiązanie spółki.

Spółka rozporządza funduszami we własnym imieniu, lecz na wspólny rachunek uczestników

funduszu.

Spółka nie może lokować aktywów funduszu w papierach wartościowych przez siebie emitowanych.

§ 1.

Towarzystwo powinno działać w najlepiej pojętym interesie uczestników funduszu.

§ 2.

Cel i zasady funkcjonowania funduszu, w tym w szczególności wydawania i wycofywania

jednostek uczestnictwa, obliczania wartości netto aktywów funduszu, oraz zasady udostępniania

do publicznej wiadomości informacji o stanie funduszu określa regulamin uchwalany

przez walne zgromadzenie oraz zatwierdzany przez Komisję.

§ 3.

Regulamin podlega ogłoszeniu w dwóch dziennikach ogólnopolskich.

§ 1.

Składnikami funduszu mogą być prawa z papierów wartościowych.

§ 2.

Składniki funduszu nie mogą być przenoszone na fundusz o innym przeznaczeniu.

§ 3.

Cel, dla którego realizacji fundusz został utworzony, nie może być zmieniony.

§ 1.

Spółka wydaje uczestnikowi funduszu pisemne świadectwo powierzenia środków. Świadectwo

powinno określać

1)

datę wydania świadectwa,

2)

nazwę funduszu,

3)

liczbę nabytych jednostek uczestnictwa w funduszu.

§ 2.

Jednostką uczestnictwa, o której mowa w § 1 pkt 3, jest tytuł do udziału w dochodach

funduszu powierniczego zgodnie z regulaminem funduszu.

§ 3.

Wydanie świadectwa podlega rejestracji przez spółkę.

§ 4.

Jednostki uczestnictwa są niezbywalne i nie podlegają oprocentowaniu.

§ 1.

Towarzystwo jest obowiązane wypłacać w zamian za umorzenie jednostek uczestnictwa

kwotę stanowiącą równowartość odpowiedniej części aktywów netto funduszu w dniu zgłoszenia.

§ 2.

Wypłata następuje w terminach określonych przez towarzystwo, nie rzadziej jednak niż

raz w miesiącu.

§ 3.

Pierwsza wypłata następuje w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od daty utworzenia

funduszu.

Towarzystwo jest obowiązane zbywać bez ograniczeń jednostki uczestnictwa po cenie

wynikającej zwartości netto aktywów funduszu w dniu wydania, proporcjonalnie do ogólnej

liczby istniejących jednostek uczestnictwa w funduszu.

Towarzystwo przy zbywaniu i umarzaniu jednostek uczestnictwa może pobierać opłatę

na zasadach określonych w statucie.

§ 1.

Co najmniej 90% wartości środków funduszu powinno być lokowane w papierach wartościowych

dopuszczonych do publicznego obrotu lub w papierach wartościowych emitowanych przez

Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski.

§ 2.

Do 10% wartości środków funduszu może być lokowane w innych papierach wartościowych,

pod warunkiem możliwości ustalenia ich ceny z częstotliwością nie mniejszą, niż to

jest konieczne dla obliczania wartości netto aktywów funduszu.

Nie więcej niż 5% wartości środków funduszu może być lokowane w papierach wartościowych

jednego emitenta.

§ 1.

Wszelkie dochody z zainwestowanego kapitału, pomniejszone o statutowe wynagrodzenie

spółki, powiększają wartość funduszu.

§ 2.

Statut spółki oraz regulamin funduszu może przewidzieć prawo spółki do potrącania

także innych kosztów.

Towarzystwo nie rzadziej niż raz w miesiącu przedstawia do publicznej wiadomości informacje

o stanie funduszy.

§ 1.

W celu likwidacji funduszu towarzystwo jest obowiązane powiadomić o tym Komisję oraz

ogłosić w dwóch dziennikach ogólnopolskich zamiar likwidacji, wyznaczając termin,

do którego możliwe jest wycofywanie jednostek uczestnictwa, nie krótszy jednak niż

6 tygodni.

§ 2.

W terminie dwóch tygodni od upływu terminu, o którym mowa w § 1, towarzystwo jest

obowiązane wpłacić w zamian za umorzone jednostki uczestnictwa co najmniej kwotę proporcjonalną

do kwoty uzyskanej ze sprzedaży aktywów funduszu, nie niższą jednak niż wartość aktywów

funduszu z dnia ogłoszenia o zamiarze likwidacji funduszu.

§ 1.

Towarzystwo powierza aktywa funduszu do przechowywania bankowi-powiernikowi.

§ 2.

Bank-powiernik jest zobowiązany do

1)

bezpiecznego przechowywania aktywów funduszu,

2)

zapewnienia, że zbywanie i umarzanie jednostek uczestnictwa jest zgodne z prawem i

regulaminem funduszu,

3)

obliczania wartości netto aktywów funduszu zgodnie z prawem i regulaminem funduszu,

4)

wykonywania poleceń towarzystwa, chyba że są sprzeczne z prawem lub regulaminem funduszu,

5)

zapewnienia w transakcjach dotyczących aktywów funduszu, aby należności były wpłacane

w terminie określonych w regulaminie,

6)

zapewnienia zgodnego z prawem i regulaminem funduszu ogłaszania dochodów funduszu.

§ 3.

Umowa o powierzenie bankowi aktywów funduszu może ponadto przewidywać inne obowiązki

banku-powiernika.

§ 1.

Bank-powiernik nie może być założycielem towarzystwa, nabywcą emitowanych przez towarzystwo

papierów wartościowych ani sprawować zarządu spółki.

§ 2.

Towarzystwo nie może przeznaczać środków funduszu na nabycie papierów wartościowych

emitowanych przez bank, o którym mowa w § 1, lub podmiot pozostający z tym bankiem

w stosunku dominacji lub zależności.

§ 1.

Emitent odpowiada za szkodę wyrządzoną komukolwiek wskutek wady papieru wartościowego

albo nieprawdziwej lub nierzetelnej informacji, zawartej w wymaganych przez przepisy

dokumentach, chyba że ani on, ani osoba, za którą odpowiada, nie ponoszą winy.

§ 2.

Odpowiedzialność określoną w § 1 ponosi również wprowadzający papiery wartościowe

do publicznego obrotu.

§ 3.

Nie można ograniczyć ani wyłączyć z góry odpowiedzialności określonej w § 1 i 2.

§ 1.

Wystawca świadectwa depozytowego odpowiada za szkodę wyrządzoną komukolwiek wskutek

wady świadectwa albo użycia go przez osobę nie uprawnioną, chyba że szkoda nastąpiła

wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą wystawca nie ponosi odpowiedzialności.

§ 2.

Jeżeli wystawca działał na zlecenie innej osoby, ich odpowiedzialność jest solidarna.

§ 1.

W razie zmiany danych zawartych w prospekcie lub innych informacji o emisji, wpływających

na wartość lub cenę papieru wartościowego, nabywca papierów wartościowych w publicznym

obrocie pierwotnym może od umowy odstąpić, chyba że działał w złej wierze.

§ 2.

Prawo odstąpienia od umowy wygasa po upływie miesiąca od ogłoszenia o zmianie w sposób

określony przepisami prawa lub decyzją Komisji.

Kto wprowadza do publicznego obrotu papiery wartościowe nie dopuszczone do takiego

obrotu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia wolności lub grzywny.

Kto sporządzając prospekt podaje w nim nieprawdziwe lub niepełne dane o stanie finansowym

emitenta lub wprowadzającego papiery wartościowe do obrotu, podlega karze pozbawienia

wolności od 6 miesięcy do lat 5.

§ 1.

Makler, który ujawnia informacje stanowiące tajemnicę zawodową, podlega karze pozbawienia

wolności do lat 3.

§ 2.

Kto w obrocie papierami wartościowymi wykorzystuje poufne informacje, podlega karze

pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.

§ 3.

Informacją poufną jest w rozumieniu ustawy informacja, która nie została podana do

publicznej wiadomości, a która po ujawnieniu mogłaby w istotny sposób wpłynąć na wartość

lub cenę papieru wartościowego.

Kto prowadzi działalność w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi bez

wymaganego zezwolenia, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

Kto prowadzi działalność, o której mowa w rozdziale 8, bez zatwierdzenia wymaganego

przepisami ustawy, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia wolności

lub grzywny.

§ 1.

Kto nie dokonuje zawiadomienia, o którym mowa w art. 72 § 1 i 3, a także nie dopełnia

obowiązku, o którym mowa w art. 73 § 1, w art. 85 i art. 86, lub ujawnia informacje,

o których mowa w art. 82, podlega karze ograniczenia wolności do 3 miesięcy albo grzywny.

§ 2.

Kto wbrew zakazowi, o którym mowa w art. 29 § 1, posiada akcje lub wkład w więcej

niż jednej spółce prowadzącej działalność maklerską, podlega karze ograniczenia wolności

do 3 miesięcy albo grzywny.

§ 3.

Tej samej karze podlega ten, kto dopuszcza się czynu określonego w § 2, działając

za osobę prawną.

W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1934 r. - Kodeks handlowy

(Dz. U. Nr 57, poz. 502, z 1946 r. Nr 57, poz. 321, z 1950 r. Nr 34, poz. 312, z 1964 r. Nr 16, poz. 94, z 1969 r. Nr 13, poz. 95, z 1988 r. Nr 41, poz. 326 oraz z 1990 r. Nr 17, poz. 98 i Nr 51, poz. 298) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 316 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 oraz dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Z zastrzeżeniem przepisów ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi

i funduszach powierniczych do zebrania kapitału za pomocą ogłoszeń stosuje się przepisy

poniższe.

”

,

2)

w art. 365 dodaje się § 4 w brzmieniu

„

§ 4.

Z akcji własnych nie wykonuje się prawa głosu.

”

W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym

(Dz. U. z 1983 r. Nr 43, poz. 191, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1989 r. Nr 3, poz. 12 i Nr 74, poz. 443 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30) art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

1.

Przy czynnościach maklerskich, czynnościach wynikających z zarządzania funduszami

powierniczymi, czynnościach wynikających z umowy agencyjnej lub umowy zlecenia doraźnego

pośrednictwa albo umowy komisu, obrotem jest prowizja i inne wynagrodzenia za dokonane

usługi, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Jeżeli podmiot prowadzący przedsiębiorstwo maklerskie nabywa papiery wartościowe we

własnym imieniu i na własny rachunek celem dalszej odsprzedaży, obrotem jest różnica

między przychodem uzyskanym ze sprzedaży papierów wartościowych a kosztem nabycia

sprzedanych papierów wartościowych. Koszt nabycia sprzedanych papierów wartościowych

ustala się w ten sposób, że do kosztów nabycia poniesionych w danym roku dodaje się

wartość papierów wartościowych pozostałych w remanencie na początek roku i odejmuje

się wartość papierów wartościowych pozostałych w remanencie na koniec roku. Jeżeli

cena nabycia papierów wartościowych pozostałych w remanencie jest wyższa niż ich wartość

ustalona według przeciętnego kursu giełdowego z grudnia danego roku bądź ostatniego

miesiąca przed dniem sporządzenia remanentu (bilansu), wartość tych papierów ustala

się według tego kursu giełdowego.

”

W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku dochodowym

(Dz. U. z 1989 r. Nr 27, poz. 147 i Nr 74, poz. 443 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30) w art. 9 w ust. 1 pkt 24 otrzymuje brzmienie

„

24)

przychody ze sprzedaży udziałów w spółkach oraz akcji, obligacji i innych papierów

wartościowych, z wyjątkiem gdy sprzedaż ta jest przedmiotem działalności gospodarczej

”

.

W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. Nr 3, poz. 12, Nr 54, poz. 320 i Nr 74, poz. 443 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30) w art. 9 w ust. 1 pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

dochody ze sprzedaży udziałów w spółkach oraz akcji, obligacji i innych papierów wartościowych,

z wyjątkiem gdy sprzedaż ta jest przedmiotem działalności gospodarczej

”

.

W ustawie z dnia 15 lutego 1989 r. - Prawo dewizowe

(Dz. U. Nr 6, poz. 33 i Nr 74, poz. 441) w art. 9 w pkt 1 dodaje się lit. d) w brzmieniu

„

d)

wywozu za granicę przez osoby krajowe i zagraniczne papierów wartościowych, których

publiczny obrót reguluje odrębna ustawa

”

.

§ 1.

W terminie do 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy Minister Przekształceń Własnościowych

w porozumieniu z Ministrem Finansów utworzy w imieniu Skarbu Państwa jednoosobową

spółkę, o której mowa w art. 68.

§ 2.

Skarb Państwa zbywa akcje w spółce, o której mowa w § 1, na żądanie podmiotów prowadzących

przedsiębiorstwa maklerskie oraz banków.

§ 3.

Członków pierwszej rady giełdy powołuje Minister Przekształceń Własnościowych w porozumieniu

z Ministrem Finansów.

§ 4.

Pierwszy zarząd spółki, o której mowa w § 1, składa się z prezesa oraz 2 członków

powoływanych przez Ministra Przekształceń Własnościowych na okres 3 lat.

Pierwszy Zjazd Maklerów zwołuje Komisja w ciągu 6 tygodni od dnia wpisania na listę

50 maklerów.

§ 1.

Do papierów wartościowych znajdujących się w publicznym obrocie w chwili wejścia w

życie ustawy stosuje się przepisy tej ustawy po upływie 6 miesięcy od jej wejścia

w życie. W okresie tym emitenci tych papierów wartościowych są zobowiązani do spełnienia

odpowiednio warunków, o których mowa w art. 49, 50 oraz 51.

§ 2.

Warunek, o którym mowa w art. 50 § 4, uważa się za spełniony, jeżeli do depozytu zostanie

złożonych co najmniej 3/4 papierów, o których mowa w § 1.

Podmioty prowadzące działalność w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi

w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy mogą prowadzić tę działalność bez spełnienia

warunków, o których mowa w rozdziale 3, w okresie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.