Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 marca 1991 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków użycia oddziałów i pododdziałów Policji oraz Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w razie zagrożenia bezpieczeństwa lub niebezpiecznego zakłócenia porządku publicznego oraz zasad użycia broni palnej przez te jednostki.

§ 1. Użycie uzbrojonych oddziałów i pododdziałów Policji, zwanych dalej "oddziałami Policji", w przypadkach

określonych wart. 18 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r.

o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179), zwanej dalej "ustawą",

powinno być odpowiednie do stopnia zagrożenia bezpieczeństwa publicznego lub niebezpiecznego zakłócenia porządku publicznego oraz przewidywanego rozwoju sytuacji.

§ 2. 1. Zarządzenie Prezesa Rady Ministrów albo decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych o użyciu oddziałów Policji

wykonuje Komendant Główny Policji za pośrednictwem

właściwych komendantów wojewódzkich Policji i dowódców oddziałów Policji.

2. Komendant wojewódzki Policji, przystępując do wykonania zarządzenia lub decyzji, o których mowa w ust. 1,

zawiadamia o tym wojewodę.

§ 3. 1. Polecenie użycia określonych wart. 16 ust.

1 ustawy środków przymusu bezpośredniego przez oddziały

Policji wydaje komendant wojewódzki Policji. Użycie tych

środków następuje na rozkaz dowódcy oddziału.

2. Polecenie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wymagane, gdy zwłoka groziłaby niebezpieczeństwem dla życia,

zdrowia ludzkiego lub mienia, a także niebezpieczeństwem

dokonania zamachu na siedziby i obiekty, przedstawicielstwa

i urzędy wymienione wart. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy.

3. Dowódca oddziału Policji, przed wydaniem rozkazu

użycia środków przymusu bezpośredniego, jest obowiązany

1) wezwać do zachowania zgodnego z prawem, a zwłasz­

cza porzucenia broni lub niebezpiecznych narzędzi,

zaniechania bezprawnych działań lub stosowania przemocy,

2) uprzedzić o użyciu środków przymusu bezpośredniego.

4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się w sytuacji, o której

mowa w ust. 2.

§ 4. 1. Oddziały Policji mają prawo użyć broni palnej

w przypadkach, o których mowa wart. 1 7 ust. 1 i art. 1 8 ust.

1 ustawy, jeżeli zastosowane środki przymusu bezpośred­

niego okazały się niewystarczające.

-

2. Rozkaz użycia broni palnej przez oddział Policji

wydaje dowódca oddziału, po otrzymaniu polecenia komendanta wojewódzkiego Policji .

3. Polecenie, o którym mowa w ust. 2, nie jest wymagane, gdy wszelka zwłoka groziłaby bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życia ludzkiego.

4. Dowódca oddziału Policji, przed wydaniem rozkazu

użycia broni palnej do określonego celu, jest obowiązany

1) ponowić wezwanie do zachowania zgodnego z prawem,

2) zagrozić użyciem broni palnej,

3) wydać rozkaz oddania strzałów ostrzegawczych (salw)

w górę .

5. Przepisu ust. 4, z wyjątkiem pkt 3, nie stosuje się

w sytuacji, o której mowa w ust. 3.

§ 5. Broni palnej nie używa się w przypadkach okreś­

lonych wart. 17 ust. 1 pkt 6-8 ustawy, w stosunku do kobiet o widocznej ciąży, osób, których wygląd wskazuje

na wiek do 13 lat, starców oraz osób o widocznym kalectwie.

§ 6. 1. Przerwanie użycia środków przymusu bezpośredniego lub broni palnej przez oddziały Policji następuje na

rozkaz dowódcy oddziału lub przełożonego natychmiast po

osiągnięciu celu, dla którego ich użyto.

2. Oddziały Policji wycofuje się niezwłocznie po wykonaniu zadania.

§ 7. W razie rozproszenia oddziału Policji i niemoż­

ności nawiązania przez policjanta kontaktu z dowódcą, policjant ma prawo użycia broni palnej w przypadkach określonych wart. 17 ust. 1 pkt 1~ ustawy, z zachowaniem wymogów określonych w rozporządze­

niu Rady Ministrów z dnia 17 września 1990 r. w sprawie

szczegółowych warunków i sposobu postępowania przy

użyciu broni palnej przez policjantów (Dz. U. Nr 70, poz.

411 ).

§ 8. 1. Użycie oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej do pomocy Policji, przewidziane wart. 18 ust. 3 ustawy - na podstawie decyzji

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej - zarządzają Ministrowie Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych dla jednostek wojskowych im podległych. Przepis § 1 stosuje się

odpowiednio.

2. Wydzielone do pomocy Policji oddziały i pododdziały

Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej "od działami Sił Zbrojnych ", mogą być użyte w szczególności do

Sił Zbrojnych

1) ochrony i obrony obiektów, o których mowa wart. 17

ust. 1 pkt 2 ustawy,

2) osłony lub izolacji określonych obiektów, dróg, wydzielonych ulic lub części miast,

3) wspierania działań oddziałów Policji przywracających

bezpieczeństwo i porządek pu bl iczny - gdy to okaże się

-

Poz. 104

się samodzielne odcinki (rejony) wykonywania zadań ,

a podczas wspierania działań oddziałów Policji - określa

się konkretne zadania do wykonania na rzecz tych obiektów . Właściwy dowódca oddziału Sił Zbrojnych każ­

dorazowo uzgadnia współdziałanie z dowódcą oddziału

Policji.

§ 9. 1. Oddziały Sił Zbrojnych mają prawo użyć środ­

ków przymusu bezpośredniego i broni palnej w przypadkach

oraz na warunkach i w sposób przewidziany dla oddziałów

Policji.

2. Użycie przez oddział Sił Zbrojnych środków przymu su bezpośredniego i broni palnej następuje na rozkaz dowódcy oddziału na podstawie polecenia Ministra Obrony Narodowej lub Ministra Spraw Wewnętrznych wydanego jednostkom wojskowym im podległym.

§ 10. 1. Użycie oddziałów Policji i Sił Zbrojnych dokumentuje się za pomocą urządzeń rejestrujących obraz

i dźwięk .

2. Dokumentowanie użycia oddziałów Policji i Sił

Zbrojnych należy do właściwego komendanta wojewódzkiego Policji. W dokumentowaniu działań oddziałów Sił

Zbrojnych współdziała on z organami Żandarmerii Wojskowej .

§ 11 . 1. Jeżeli wskutek użycia środków przymusu bezlub broni palnej nastąpiło zranienie osoby,

właściwy dowódca jest obowiązany spowodować natychmiastowe udzielenie pierwszej pomocy, a także zapewnić

pomoc lekarską.

pośredniego

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, oraz gdy

w wyniku użycia środków przymusu bezpośredniego lub

broni palnej nastąpiła śmierć osoby albo szkoda w mieniu,

dowódca oddziału Policji jest obowiązany do spowodowania zabezpieczenia śladów i dowodów na miejscu zdarzenia

oraz ustalenia świadków .

3. Jeżeli wskutek użycia środków przymusu bezpośred­

niego lub broni palnej nastąpiła śmierć lub zranienie człowie­

ka, właściwy dowódca niezwłocznie zawiadamia o tym

przełożonego i właściwego prokuratora.

§ 12. Po zakończonych działaniach dowódcy oddziałów Policji

i Sił Zbrojnych są obowiązani do sporządzenia

raportów pisemnych. Kopie tych raportów

przesyła się właściwemu wojewodzie.

szczegółowych

użycie przez oddziały Policji

przymusu bezpośredniego lub broni palnej nastąpiło zgodnie z przepisami prawa, należy do obowiązku

§ 13. 1. Zbadanie, czy

środków

1) Komendanta Głównego Policji - gdy użycie tych środ­

ków lub broni palnej nastąpiło na polecenie komendanta

wojewódzkiego Policji,

2) komendanta wojewódzkiego Policji padkach .

w innych przy-

2. Zbadanie, czy użycie przez oddziały Sił Zbrojnych

przymusu bezpośredniego lub broni palnej nastąpiło zgodnie z przepisami, należy do obowiązku właś­

ciwych organów wojskowych.

środków

niezbędne .

3. Oddziały Sił Zbrojnych w czasie wykonywania

zadań pozostają w strukturze organizacyjnej i w wojskowym systemie dowodzenia . W działaniach osłonowych

określonych rejonów oddziałom Sił Zbrojnych wyznacza

§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia.

Prezes Rady Ministrów: J. K. Bielecki

Nr 26

Warszawa, dnia 30 marca 1991 r.

TRESĆ

Poz.

ROZPORZĄDZ ENIA RADY M I NISTROW

104 -

z dnia 5 marca 1991 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków użycia oddziałów i pododdziałów

Policji oraz Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w razie zagrożenia bezpieczeństwa lub niebezpiecznego zakłócena porządku publicznego oraz zasad użycia broni palnej przez te jednostki

369

105 -

z dnia 25 marca 1991 r. w sprawie rozciągnięcia niektórych przepisów ustawy o jednostkach

badawczo-rozwojowych na Zakład Badawczo-Rozwojowy Centrum Techniki Okrętowej w Gdańsku

371

106 -

z dnia 26 marca 1991 r. w sprawie ustalenia wysokości współczynnika korygującego procentowy

wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych na kwiecień i maj 1991 r.

371

107 -

z dnia 27 marca 1991 r. w sprawie opłat paszportowych

371

R O Z P O R Z Ą D Z E N I A

108 -

Ministra Finansów z dnia 22 marca 1991 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy

o podatku od spadków i darowizn

372

109 -

Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 22 marca 1991 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie dopuszczania do stosowania w budownictwie nowych materiałów oraz

nowych metod wykonywania robót budowlanych

373

110 -

Ministra Łączności z dnia 22 marca 1991 r. w sprawie nadania statutu Państwowej Agencji

Radiokomunikacyjnej

374

Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 marca 1991 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie regulaminu

dyscyplinarnego funkcjonariuszy Służby Więziennej

376

111 -

104

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 5 marca 1991 r.

w sprawie szczegółowych zasad i warunków użycia oddziałów i pododdziałów Policji oraz Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej w razie zagrożenia bezpieczeństwa lub niebezpiecznego zakłócenia porządku

publicznego oraz zasad użycia broni palnej przez te jednostki.

Na podstawie art. 17 ust. 4 i art. 18 ust. 4 ustawy z dnia

6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179) zarządza

się, co następuje