Ustawa z dnia 14 grudnia 1990 r. o rewaloryzacji emerytur i rent dla osób, które ukończyły 80 lat, oraz o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym.

Przepisy ustawy stosuje się do rewaloryzacji emerytur, rent inwalidzkich i rent rodzinnych,

przysługujących osobom, które ukończyły lub ukończą 80 lat do dnia 31 grudnia 1990 r.

- przyznanych na podstawie

1)

ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 267, z 1984 r. Nr 52, poz. 268 i 270, z 1986 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 i 192 oraz z 1990 r. Nr 10, poz. 58 i 61, Nr 36, poz. 206, Nr 66, poz. 390 i Nr 87, poz. 506),

2)

ustawy z dnia 27 września 1973 r. o zaopatrzeniu emerytalnym twórców i ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 31, poz. 145, z 1986 r. Nr 42, poz. 202, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 i z 1990 r. Nr 36, poz. 206),

3)

ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę

na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej na podstawie umowy agencyjnej lub umowy

zlecenia

(Dz. U. z 1983 r. Nr 31, poz. 146, z 1989 r. Nr 32, poz. 169 i Nr 35, poz. 190 oraz z 1990 r. Nr 36, poz. 206),

4)

dekretu z dnia 4 marca 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym członków rolniczych spółdzielni

produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych oraz ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 135, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 i z 1990 r. Nr 36, poz. 206),

5)

ustawy z dnia 18 grudnia 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym osób prowadzących działalność

gospodarczą oraz ich rodzin

(Dz. U. z 1989 r. Nr 46, poz. 250 i z 1990 r. Nr 36, poz. 206),

6)

ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin

(Dz. U. Nr 5, poz. 32, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 i z 1990 r. Nr 36, poz. 206),

7)

ustawy z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych

i ich rodzin

(Dz. U. Nr 23, poz. 99, z 1985 r. Nr 20, poz. 85 i z 1990 r. Nr 36, poz. 206),

8)

ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o ubezpieczeniu społecznym duchownych

(Dz. U. Nr 29, poz. 156 i z 1990 r. Nr 36, poz. 206),

9)

ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz

ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 13, poz. 68 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 36, poz. 206), jeżeli podstawa wymiaru została ustalona od wynagrodzenia lub uposażenia,

10)

ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób

zawodowych

(Dz. U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 i z 1990 r. Nr 36, poz. 206),

11)

ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i

ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 29, poz. 139, z 1984 r. Nr 52, poz. 270, z 1985 r. Nr 20, poz. 85, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 36, poz. 206),

12)

ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji

Obywatelskiej oraz ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 46, poz. 210, z 1985 r. Nr 20, poz. 85 i Nr 38, poz. 181, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 i 192 oraz z 1990 r. Nr 36, poz. 206).

1.

Rewaloryzacja emerytur i rent następuje przez obliczenie nowej ich wysokości na zasadach

określonych w art. 3-5 od podstawy wymiaru ustalonej przy zastosowaniu wskaźnika wysokości

wynagrodzenia (uposażenia, dochodu, przychodu, podstawy wymiaru składek).

2.

Wskaźnik wysokości wynagrodzenia oblicza się na podstawie

1)

art. 28-30 ustawy z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu

emerytalnym

(Dz. U. Nr 36, poz. 206 i Nr 66, poz. 390) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą albo

2)

art. 16 i 16

3.

Podstawę wymiaru emerytury i renty ustala się mnożąc wskaźnikiem wysokości wynagrodzenia

(uposażenia, dochodu, przychodu, podstawy wymiaru składek) kwotę przewidywanego przeciętnego

wynagrodzenia stanowiącą podstawę waloryzacji emerytur i rent w czwartym kwartale

1990 r.

1.

Emerytura wynosi

1)

25% przewidywanego przeciętnego wynagrodzenia stanowiącego podstawę ostatniej waloryzacji

emerytur i rent, zwanej dalej „kwotą bazową”, oraz

2)

po 1,5% podstawy jej wymiaru za każdy pełny rok okresów, o których mowa w ust. 2.

2.

Do obliczenia wysokości świadczenia przyjmuje się okresy zatrudnienia (ubezpieczenia,

wysługi emerytalnej) oraz okresy równorzędne i zaliczalne do tych okresów, ustalone

w decyzjach wydanych na dzień 31 grudnia 1990 r.

3.

Wysokość emerytury wraz ze wzrostem, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1, oraz dodatkiem,

o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2, nie może przekraczać 100% podstawy jej wymiaru.

1.

Renta inwalidzka dla inwalidy I lub II grupy wynosi

1)

25% kwoty bazowej,

2)

po 1,5% podstawy jej wymiaru za każdy pełny rok okresów, o których mowa w art. 3 ust.

2, oraz

3)

po 0,9% podstawy jej wymiaru za każdy rozpoczęty rok okresu brakującego do pełnych

25 lat okresów, o których mowa w art. 3 ust. 2, przypadających od dnia zgłoszenia

wniosku o rentę do dnia, w którym rencista ukończyłby 55 lat życia.

2.

Wysokość renty inwalidzkiej wraz ze wzrostem, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1,

oraz dodatkiem, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2, nie może przekraczać 100% podstawy

jej wymiaru.

3.

Renta inwalidzka dla inwalidy III grupy wynosi 75% renty obliczonej w myśl ust. 1.

4.

Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się do rent inwalidzkich przysługujących

1)

z tytułu wypadków przy pracy, wypadków w drodze do pracy lub z pracy i chorób zawodowych

oraz z tytułu wypadków i chorób zawodowych powstałych przy wykonywaniu działalności

objętej przepisami, o których mowa w art. 1 pkt 2-5 i 8; wysokość tych rent ustala

się na podstawie przepisów o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych,

2)

z tytułu wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową, służbą w organach

ochrony bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, a także

w Służbie Więziennej, jeżeli z tytułu tych wypadków i chorób przysługują świadczenia

odszkodowawcze na podstawie przepisów odrębnych; wysokość tych rent ustala się na

podstawie przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 11 i 12,

3)

na podstawie przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 9; wysokość tych rent ustala się

na podstawie tych przepisów.

1.

Renta rodzinna wynosi

1)

75% świadczenia, które przysługiwałoby osobie zmarłej w dniu śmierci - dla jednej

osoby uprawnionej do renty,

2)

86% świadczenia, które przysługiwałoby osobie zmarłej w dniu śmierci - dla dwóch osób

uprawnionych do renty,

3)

95% świadczenia, które przysługiwałoby osobie zmarłej w dniu śmierci - dla trzech

lub więcej osób uprawnionych do renty.

Przy ocenie prawa do renty inwalidzkiej przysługującego osobie zmarłej w dniu śmierci

przyjmuje się, że osoba zmarła była inwalidą II grupy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do ustalenia wysokości renty rodzinnej przyznanej

po zaginionym.

3.

Przepisy art. 4 ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.

Po obliczeniu wysokości emerytury lub renty ustala się wskaźnik wysokości świadczenia

w relacji do kwoty bazowej, od której świadczenie zostało obliczone - wyrażony w procentach

z zaokrągleniem do setnych części procentu.

Emerytury i renty podlegają podwyższeniu na zasadach i w terminach określonych w przepisach

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

Emerytury i renty podlegają podwyższeniu na zasadach i w terminach określonych w przepisach

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

1.

Emerytury i renty zrewaloryzowane w myśl art. 2-5 podlegają waloryzacji na zasadach

i w terminach określonych w ustawie, o której mowa w art. 1 pkt 1.

2.

Ustalenie wysokości zwaloryzowanej emerytury i renty następuje przez jej obliczenie

od kwoty przewidywanego na bieżący kwartał przeciętnego wynagrodzenia przy zastosowaniu

wskaźnika wysokości świadczenia.

3.

Przy waloryzacji świadczeń nie stosuje się ograniczenia podwyżki podstawy wymiaru

określonego w art. 74 ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 1 pkt 1.

1.

Emerytury i renty w wysokości ustalonej w myśl art. 2-5 przysługują od dnia 1 października

1990 r.

2.

Realizacja podwyżki następuje po waloryzacji przeprowadzonej w grudniu 1990 r., nie

później niż do dnia 28 lutego 1991 r., z wyrównaniem od dnia 1 października 1990 r.

3.

Jeżeli wysokość emerytury lub renty ustalona w myśl art. 2-5 byłaby niższa w porównaniu

do kwoty tego świadczenia przysługującej w dniu 1 października 1990 r. po waloryzacji

- świadczenie wypłaca się nadal w dotychczasowej wysokości do czasu, gdy jego wysokość,

należna w myśl art. 2-7, przekroczy tę kwotę.

4.

Kwota świadczenia wypłacana w myśl ust. 3 nie może być niższa od kwoty odpowiedniego

świadczenia w najniższej wysokości.

1.

Do zrewaloryzowanych emerytur i rent przysługują

1)

wzrost z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze na zasadach

i w wysokości określonych w przepisach odrębnych,

2)

dodatek z tytułu odznaczeń państwowych na zasadach i w wysokości określonych w przepisach

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin,

3)

dodatki rodzinne na zasadach i w wysokości przewidzianych w odrębnych przepisach dla

zasiłków rodzinnych przysługujących pracownikom,

4)

dodatek dla sierot zupełnych na zasadach i w wysokości przewidzianych w przepisach

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin,

5)

dodatek pielęgnacyjny na zasadach i w wysokości przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu

emerytalnym pracowników i ich rodzin albo w przepisach o zaopatrzeniu inwalidów wojennych

i wojskowych oraz ich rodzin.

2.

Do zrewaloryzowanych emerytur i rent nie przysługują żadne inne dodatki, wzrosty ani

zwiększenia poza wymienionymi w ust. 1, a także określonymi w przepisach o kombatantach

oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.

Rewaloryzacji emerytur i rent dokonuje się z urzędu, a jeżeli prawo do świadczeń jest

zawieszone - na wniosek osoby zainteresowanej albo przy wznowieniu ich wypłaty.

W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych

i ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 29, poz. 139, z 1984 r. Nr 52, poz. 270, z 1985 r. Nr 20, poz. 85, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 36, poz. 206) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

Emerytury i renty podlegają podwyższeniu na zasadach i w terminach określonych w przepisach

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

”

;

2)

w art. 6

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podwyższeniem obejmuje się emerytury i renty żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby

wojskowej do ostatniego dnia kwartału poprzedzającego kwartał, w którym to podwyższenie

następuje.

”

,

b)

ust. 3 skreśla się,

c)

w ust. 4 powołanie „ust. 1-3” zastępuje się powołaniem „ust. 1 i 2”;

3)

art. 6

W ustawie z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji

Obywatelskiej oraz ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 46, poz. 210, z 1985 r. Nr 20, poz. 85 i Nr 38, poz. 181, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 i 192 oraz z 1990 r. Nr 36, poz. 206) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

Emerytury i renty podlegają podwyższeniu na zasadach i w terminach określonych w przepisach

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

”

;

2)

w art. 6

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podwyższeniem obejmuje się emerytury i renty funkcjonariuszy zwolnionych ze służby

do ostatniego dnia kwartału poprzedzającego kwartał, w którym to podwyższenie następuje.

”

,

b)

ust. 3 skreśla się,

c)

w ust. 4 powołanie „ust. 1-3” zastępuje się powołaniem „ust. 1 i 2”;

3)

art. 6

W ustawie z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym

(Dz. U. Nr 36, poz. 206 i Nr 66, poz. 390) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

Wojskowe i milicyjne organy emerytalne w odniesieniu do świadczeń przysługujących

na podstawie przepisów, o których mowa w art. 11 i 13, podejmą prace przygotowawcze

zmierzające do przeprowadzenia rewaloryzacji emerytur i rent wojskowych oraz milicyjnych,

ustalając wskaźnik wysokości uposażenia. Ministrowie Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych

i Sprawiedliwości określą sposób ustalania wskaźnika wysokości uposażenia żołnierza,

funkcjonariusza organów ochrony bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku

publicznego, a także funkcjonariusza Służby Więziennej dla celów rewaloryzacji emerytur

i rent.

”

;

2)

w art. 29a w zdaniu pierwszym skreśla się wyrazy „najpóźniej do dnia 31 grudnia 1990 r.”.

W sprawach dotyczących emerytur i rent, nie unormowanych w ustawie, stosuje się odpowiednio

przepisy wymienione w art. 1.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 października 1990 r., z

tym że przepisy art. 7, 11 i 12 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1991 r.

Wojskowe i milicyjne organy emerytalne w odniesieniu do świadczeń przysługujących

na podstawie przepisów, o których mowa w art. 11 i 13, podejmą prace przygotowawcze

zmierzające do przeprowadzenia rewaloryzacji emerytur i rent wojskowych oraz milicyjnych,

ustalając wskaźnik wysokości uposażenia. Ministrowie Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych

i Sprawiedliwości określą sposób ustalania wskaźnika wysokości uposażenia żołnierza,

funkcjonariusza organów ochrony bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku

publicznego, a także funkcjonariusza Służby Więziennej dla celów rewaloryzacji emerytur

i rent.