Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 października 1990 r. zmieniające niektóre przepisy w sprawie ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent.

§ 1. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 1 kwiet-

nia 1985 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania pod stawy wymiaru emerytur i rent (Dz. U. z 1989 r. Nr 11,

poz. 63) wprowadza się następujące zmiany

1) § 2-4 otrzymują brzmienie

,,§ 2. Przy ustalaniu okresu ostatnich 4 kwartałów kalendarzowych albo kolejnych 3 lat kalendarzowych, z których wynagrodzenie przyjmuje się do

obliczenia podstawy wymiaru, z uwzględnieniem

§ 9 ust. 1, przyjmuje się kwartały lub lata kalen darzowe następujące bezpośrednio po sobie, chociażby w niektórych z tych kwartałów lub lat albo

w części z nich pracownik nie osiągał wynagrodzenia lub nie był zatrudniony.

§ 3. 1. Jeżeli w okresie, z którego wynagrodzenie

przyjmuje się do obliczenia podstawy wymiaru,

pracownik pobierał zasiłek chorobowy, podstawę wymiaru ustala się z uwzględnieniem

ust. 2.

2. Jeżeli pracownik pobierał zasiłek chorobowy

przez część miesiąca, do ustalenia podstawy

wymiaru przyjmuje się wynagrodzenie wypła­

cone za ten miesiąc, uzupełnione o kwotę

zasiłku. Jeżeli pracownik pobierał w miesiącu

kalendarzowym wyłącznie zasiłek chorobowy,

do ustalenia podstawy wymiaru przyjmuje się

kwotę zasiłku chorobowego za ten miesiąc.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio

w razie pobierania zasiłku macierzyńskiego,

opiekuńczego i świadczenia rehabilitacyjnego.

4. W razie pobierania przez pracownika zasiłku

wyrównawczego, świadczenia wyrównawczego lub dodatku wyrównawczego w okresie,

3. Do ustalenia podstawy wymiaru przyjmuje się

również honoraria do wysokości objętej obowiązkiem opłacania składek na ubezpieczenie

społeczne, z tym że honoraria wypłacone

w okresie, w którym obowiązek taki nie istniał,

przyjmuje się w wysokości, w jakiej wówczas

byłyby przyjęte do obliczenia podstawy wymiaru.

4. Rekompensatę wypłaconą pracownikowi obok

wynagrodzenia lub zasiłków z ubezpieczenia

społecznego dolicza się do wynagrodzeń (zasiłków) przyjmowanych do podstawy wymiaru.

5. Równowartość dodatku dewizowego, wypła­

canego do dnia 31 grudnia 1990 r. obok

wynagrodzenia na podstawie uchwały nr 60

Rady Ministrów z dnia 25 lutego 1972 r.

w sprawie ujednolicenia wysokości i zasad

stosowania dodatku dewizowego dla człon­

ków załóg ·polskich morskich statków handlowych w żegludze międzynarodowej i statków

rybołówstwa morskiego - w wysokości okreś­

lonej w tej uchwale, przeliczonej według kursu

walut obowiązującego w dniu wypłaty tego

dodatku, dolicza się do wynagrodzeń przyjmowanych do podstawy wymiaru.",

2) § 8--11 otrzymują brzmienie

,,§ 8. Do ustalenia podstawy wymiaru przyjmuje się

wynagrodzenie w wysokości, w jakiej zostało

wypłacone, jednak w razie pobierania przez pracownika wynagrodzenia zmniejszonego w związ­

ku z odbywaniem czynnej służby wojskowej lub

spełnianiem zastępczo obowiązku tej służby, do

ustalenia podstawy wymiaru przyjmuje się wynagrodzenie w pełnej wysokości.

-

§ 9. 1. Jeżeli do przyznania renty inwalidzkiej wymaga

się

od pracownika zatrudnienia wynoszącego

łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi

nie więcej niż 4 lata, do ustalenia podstawy

wymiaru renty inwalidzkiej po raz pierwszy - na

wniosek osoby zainteresowanej - przyjmuje się

1) wynagrodzenie wypłacone za okres kolejnych 3 lat kalendarzowych w ostatnich 12

latach kalendarzowych, licząc wstecz od

roku, w którym zgłoszono wniosek o rentę,

2) wynagrodzenie wypłacone za okres kolejnych 2 lat kalendarzowych w ostatnich 12

latach kalendarzowych, licząc wstecz od

roku, w którym zgłoszono wniosek o rentę

- jeżeli pracownik nie przepracował w pełni 3 lat. o jakich mowa w pkt 1,

3) wynagrodzenie wypłacone za okres

a) jednego roku kalendarzowego w okresie

ostatnich 12 lat kalendarzowych, licząc

wstecz od roku, w którym zgłoszono

wniosek o rentę, albo

b) ostatnich 4 kwartałów kalendarzowych,

licząc wstecz od kwartału, w którym

zgłoszono wniosek o rentę

- jeżeli pracownik nie przepracował w

pełni 2 lat, o jakich mowa w pkt 2,

4) wynagrodzenie wypłacone za okres wszystkich przepracowanych kwartałów kalendarzowych w okresie ostatnich 4 kwartałów

kalendarzowych, licząc wstecz od kwartału,

w którym zgłoszono wniosek o rentę - jeżeli pracownik nie przepracował w pełni

okresu, o którym mowa w pkt 3,

5) wynagrodzenie, jakie pracownik otrzymał­

by, gdyby pracował pełny kwartał poprzedzający kwartał. w którym zgłosił wniosek

o rentę - jeżeli pracownik nie przepracował nawet jednego pełnego kwartału

w okresie, o którym mowa w pkt 4, a jeżeli

pracował wyłącznie w kwartale, w którym

zgłosił wniosek o rentę - wynagrodzenie,

jakie otrzymałby w tym kwartale.

2. Za wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1

pkt 5, uważa się

1) trzykrotne wynagrodzenie określone w

umowie o pracę lub w innym akcie stanowiącym podstawę nawiązania stosunku

pracy, jeżeli wynagrodzenie to było ustalone w stałej miesięcznej wysokości, albo

2) wynagrodzenie obliczone przez podzielenie wynagrodzenia osiągniętego w kwartale przez liczbę dni przepracowanych i pomnożenie przez liczbę dni pracy przypada jących w tym kwartale.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do

pracownika, od którego do przyznania renty

inwalidzkiej wymaga się 5-letniego okresu zatrudnienia (łącznie z okresami równorzędnymi

i zaliczalnymi). jeżeli w okresie ostatnich 12 lat

kalendarzowych, licząc wstecz od roku, w którym zgłoszono wniosek o rentę, nie przepracował 3 lat kalendarzowych wyłącznie z powodu pełnienia czynnej służby wojskowej lub

spełniania zastępczo obowiązku tej służby

lub korzystania z urlopu wychowawczego.

Poz. 418

4. Przepisy ust. 1- 3 stosuje s i ę odpowiednio

przy ustalaniu podstawy wymiaru renty rodzinnej po zmarłym pracowniku .

5. Jeżeli w okresie ostatnich 12 lat kalendarzowych, licząc wstecz od roku, w którym

zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę,

pracownik nie osiągał wynagrodzenia albo

osiągał wynagrodzenie przez okres krótszy n iż

3 kolejne lata kalendarzowe, do ustalenia pod stawy wymiaru emerytury, renty inwalidzkiej

i renty rodzinnej - w innych wypadkach niż

określone w ust. 1 -3 na wniosek osoby

zainteresowanej przyjmuje się wynagrodzenie

wypłacone za okres 3 kolejnych lat kalendarzowych przypadających w części lub w całości wcześniej niż w okresie ostatnich 12 lat.

jeżeli pracownik przedstawi dokumenty stwierdzające wysokość wynagrodzenia w tym

okresie.

6. Jeżeli podstawy wymiaru emerytury rub renty

nie można ustalić w myśl zasad określonych

w ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 267, z 1984 r. Nr 52, poz.

268 i 270, z 1986 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 35,

poz. 190 i 192 oraz z 1990 r. Nr 10, poz. 58 i 61,

Nr 36, poz. 206 i Nr 66, poz. 390) oraz w ust.

1-5 - emeryturę lub rentę przyznaje się

w kwocie najniższego świadczenia .

§ 10. Jeżeli w okresie, z którego wynagrodzenie przyjmuje

się do ustalenia podstawy wymiaru, pracownik był

zatrudniony za granicą, do ustalenia podstawy wymiaru przyjmuje się za okresy tego zatrudnienia

1) kwoty, od których za te okresy opłacono

składkę na ubezpieczenie społeczne w kraju,

albo

2) jeżeli okres zatrudnienia za granicą przypada

przed dniem 1 stycznia 1991 r. - kwoty

wynagrodzenia przysługującego w tych okresach pracownikowi zatrudnionemu w kraju

w takim samym lub podobnym charakterze,

w jakim pracownik był zatrudn iony przed wyjazdem za granicę.

§ 11. 1. Do ustalenia podstawy wymiaru dla pracow-

ników skierowanych do pracy za granicą w

polskich przedstawicielstwach dyplomatycznych i urzędach konsularnych przyjmuje się za

każdy miesiąc tego zatrudnienia przypadający

przed dniem 1 stycznia 1991 r. kwoty ryczał ­

towe ustalone w sposób określony w ust. 2.

2. Kwoty ryczałtowe, o których mowa w ust. 1.

ustala się w zależności od grupy zaszeregowania pracownika ze względu na zajmowane

stanowisko

w

polskich

przedstawiciel stwach dyplomatycznych i urzędach konsularnych w stosunku do przysługującego w tym

czasie wynagrodzenia na stanowisku dyrektora generalnego w ministerstwach i urzędach

centralnych, obejmującego wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny oraz dodatek za

wieloletnią pracę w urzędach państwowych

w wymiarze przysługującym po 20 latach pracy, przy zastosowaniu następującej skali procentowej

972 -

Grupa

zaszeregowania

Procent wynagrodzenia dyrektora generalnego

Grupa

zaszeregowania

Procent wynagrodzenia dyrektora generalnego

I

II

III

IV

V

100

85

75

70

60

VI

VII

VIII

IX

55

50

45

40

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do innych

pracowników skierowanych do pracy za granicą, którzy z tytułu tej pracy otrzymywali wynagrodzenie na podstawie przepisów

o wynagradzaniu pracowników wymienionych w ust. 1.

4. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio

również do członków rodzin pracowników

wymienionych w ust. 1 i 3, jeżeli z tytułu pracy

w okresie pobytu z tymi pracownikami za

granicą byli wynagradzani na podstawie przepisów o wynagradzaniu pracowników, o których mowa w ust. 1.

5. Na wniosek osób, o których mowa w ust. 1,

3 i 4, podstawę wymiaru świadczeń oblicza się

według § 10.",

3) skreśla się § 12 i 13.

§ 2. Najniższa renta inwalidzka i renta rodzinna z tytułu

wypadku przy pracy lub choroby zawodowej wynosi 120%

odpowiedniej renty najniższej, określonej w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

§ 3. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 paź­

dziernika 1975 r. w sprawie podstawy wymiaru renty z tytułu

wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, świadczeń dla

pracowników, którzy ulegli wypadkom w szczególnych oko licznościach, oraz świadczeń dla osób nie będących pracownikami (Dz. U. Nr 33, poz. 179 i z 1977 r. Nr 10, poz. 40)

skreśla się § 1-4.

§ 4. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 19 marca

1976 r. w sprawie wykonania przepisów dekretu o ubezpieczeniu społecznym członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych oraz ich rodzin

(Dz. U. Nr 13, poz. 74, z 1983 r. Nr 27, poz. 131 i z 1990 r.

Nr 7, poz. 41) wprowadza się następujące zmiany

1) w § 4

a) w ust. 1 po wyrazach "Podstawę wymiaru świad­

czeń" dodaje się wyrazy "innych niż emerytura lub

renta",

b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu

..4. Przeciętny miesięczny dochód stanowiący podstawę wymiaru świadczeń innych niż emerytura

lub renta ustala się na podstawie dochodu uzyskanego przez ubezpieczonego w roku obrachunkowym poprzedzającym rok, w którym powstało

prawo do świadczeń . Jeżeli członek spółdzielni

przystąpił do niej w roku obrachunkowym poprzedzającym rok, w którym powstało prawo do

świadczeń , i wskutek tego nie przepracował

całego roku pracy, za podstawę wymiaru tych

świadczeń przyjmuje się przeciętny miesięczny

dochód przypadający w spółdzielni na jednego

ubezpieczonego w poprzednim roku obrachunkowym .";

Poz. 418

2) § 5 i 6 otrzymują brzmienie

,,§ 5. 1. Podstawę wymiaru emerytury lub renty stanowi przeciętny dochód uzyskany przez ubezpieczonego z tytułu pracy w spółdzielni,

z uwzględnieniem § 6, za okres, o którym mowa

w ust. 2, ustalony i zwaloryzowany w sposób

określony w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

2. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury

i renty przyjmuje się dochód uzyskany przez

ubezpieczonego za okres

1) ostatniego roku kalendarzowego albo

2) kolejnych 3 lat kalendarzowych wybranych

przez zainteresowanego z ostatnich 12 lat

kalendarzowych,

licząc wstecz od roku, w którym zgłoszono

wniosek o emeryturę lub rentę.

§ 6. 1. Jeżeli ubezpieczony łączył pracę w spółdzielni

z pracą na działce przyzagrodowej lub w prowadzonym przez siebie gospodarstwie rolnym,

wytwarzając na rzecz tej spółdzielni produkty

rolne, do kwoty dochodu przyjmowanego do

podstawy wymiaru emerytury lub renty w myśl

§ 5 ust. 2 pkt 2 dolicza się dochód stanowiący

równowartość pracy wykonywanej przy wytworzeniu produktów dostarczonych spółdzie­

lni w tych samych latach kalendarzowych.

2. Doliczeniu w myśl ust. 1 podlega kwota dochodu za pracę wykonywaną przy wytworzeniu produktów rolnych dostarczonych spół ­

dzielni w każdym z kolejnych lat kalendarzowych wybranych przez zainteresowanego,

ustalona zgodnie z normami określonymi przez

Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościo­

wej po porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

3. Doliczeniu podlega dochód w granicach nie

przekraczających przeciętnego dochodu w danym roku kalendarzowym, przypadającego

w spółdzielni na jej stale pracującego członka.";

3) § 18 i 19 otrzymują brzmienie

,,§ 18. 1. Podstawę wymiaru emerytury lub renty dla

członka spółdzielni, który wytwarza na jej rzecz

produkty rolne w prowadzonym przez siebie

gospodarstwie rolnym, stanowi - z uwzględ­

nieniem § 19 - przeciętny dochód za pracę

wykonaną przy wytworzeniu tych produktów za

okres, o którym mowa w ust. 2, ustalony i zwaloryzowany w sposób określony w przepisach

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich

rodzin .

2. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury i renty przyjmuje się przeciętny dochód, o którym

mowa w ust. 1, za okres kolejnych 3 lat kalendarzowych wybranych przez zainteresowanego

z ostatnich 121at kalendarzowych, licząc wstecz

od roku, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę.

3. Kwoty dochodu uzyskanego przez ubezpieczonego w każdym z wybranych 3 lat kalendarzowych ustala się od wartości produktów rolnych

dostarczonych spółdzielni, według norm okreś­

lonych przez Ministra Rolnictwa i Gospodarki

Żywnościowej po porozumieniu z Ministrem

Pracy i Polityki Socjalnej.

-

4. Dochód ustalony dla każdego roku kalendarzowego w myśl ust. 2 i 3 nie może przekroczyć

wysokości przeciętnego dochodu - w danym

roku kalendarzowym - przypadającego w spół­

dzielni na jej stale pracującego członka.

§ 19. Jeżeli ubezpieczony łączył pracę w prowadzo-

nym przez siebie gospodarstwie rolnym z pracą

w spółdzielni, do kwoty dochodu przyjmowanego do podstawy wymiaru emerytury lub renty

w myśl § 18 dolicza się kwotę przeciętnego

dochodu osiągniętego z tytułu pracy w spółdzie­

lni w tych samych latach kalendarzowych."

§ 5. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 marca

1984 r. w sprawie okresów zatrudnienia za granicą i zasad

udzielania świadczeń emerytalno-rentowych z tytułu tego

zatrudnienia (Dz. U. Nr 17, poz. 81, z 1986 r. Nr 28, poz. 136

i z 1988 r. Nr 21, poz. 147) skreśla się § 4 i 5.

§ 6. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek

na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia

społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego (Dz. U. Nr7, poz. 41 i Nr41, poz. 238)

wprowadza się następujące zmiany

1) w § 7 w ust. 1 w pkt 11 wyrazy "na obszarze kraju"

zastępuje się wyrazami "w tym dodatków dewizowych,

czarterowych i innych wypłat w walucie obcej związa­

nych z podróżą służbową za granicę",

2) §, 9 otrzymuje brzmienie

,,§ 9. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne za pracowników zatrudnionych za granicą

w polskich zakładach pracy stanowi kwota zadeklarowana, za zgodą pracownika, przez zakład

pracy, nie niższa od przeciętnego wynagrodzenia."

niniejszym rozporządzeniem

zmiany w ustalaniu podstawy wymiaru emerytur i rent

stosuje się, z uwzględnieniem ust. 2-4, do wniosków

o przyznanie świadczenia oraz do wniosków o ponowne

ustalenie podstawy wymiaru świadczenia od wyższego wynagrodzenia uzyskanego po jego przyznaniu, zgłoszonych

§ 7. 1. Wprowadzone

1) poczynając od dnia 1 stycznia 1990 r. oraz

2) do dnia 31 grudnia 1989 r., jeżeli

a) choćby jeden z warunków do przyznania świad­

czenia został spełniony po tym dniu,

Poz. 418 i 419

b) do podstawy wymiaru przyjęto wynagrodzenie

choćby za jeden miesiąc przypadający po tym dniu.

2. Wysokość świadczeń przyznanych na podstawie

wniosków, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 lit. b). u~tala się

od podstawy wymiaru obliczonej z uwzględnieniem zmian

wprowadzonych niniejszym rozporządzeniem również za

okres przed dniem 1 stycznia 1990 r.

3. Do wniosków, o których mowa w ust. 1, zgłoszonych

do dnia 31 maja 1990 r. stosuje się jednak - na żądanie

osoby zainteresowanej - dotychczasowe zasady ustalania

podstawy wymiaru emerytur i rent, obowiązujące w dniu 31

grudnia 1989 r.

4. Zwiększenia wynagrodzeń, o którym mowa

w § 4 uchwały Rady Ministrów z dnia 1 lutego 1988 r.

w sprawie podwyższenia emerytur i rent (Monitor Polski

Nr 3, poz. 22, Nr 9, poz. 76 i Nr 30, poz. 264) oraz w § 9a

rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 czerwca 1989 r.

w sprawie podwyższenia świadczeń emerytalno-rentowych

od dnia 1 lipca 1989 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 208 i Nr 50, poz.

291 oraz z 1990 r. Nr 3, poz. 17), nie stosuje się przy ustalaniu

podstawy wymiaru, poza wypadkami określonymi w ust. 3.

§ 8. 1. Przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury

i renty w myśl przepisów rozporządzenia, o którym mowa

w § 4, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem,

stosuje się odpowiednio przepisy § 1-6, § 8 i § 9 ust. 1 pkt 1,

2 i 3 lit. a) oraz ust. 3-6 rozporządzenia, o którym mowa

w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

2. Przepis § 5 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, o którym

mowa w § 4, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządze­

niem, stosuje się do wniosków zgłoszonych do dnia 31 marca

1991 r., jeżeli warunki do przyznania emerytury lub renty

zostały spełnione do tego dnia.

§ 9. Traci moc uchwała nr 60 Rady Ministrów z dnia 25

lutego 1972 r. w sprawie ujednolicenia wysokości i zasad

stosowania dodatku dewizowego dla członków załóg polskich morskich statków handlowych w żegludze między­

narodowej i statków rybołówstwa morskiego, zmieniona

uchwałą nr 107 z dnia 28 maja 1976 r.

§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia z mocą od dnia 1 stycznia 1990 r., z tym że przepisy

§ 6 pkt 2 i § 9 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1991 r.

Prezes Rady Ministrów: T. Mazowiecki

419

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 5 października 1990 r.

w sprawie ustalenia wysokości współczynnika korygującego wskaźnik wzrostu cen.

Na podstawie art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 27 grudnia

1989 r. o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń w 1990 r.

(Dz. U. Nr 74, poz. 438 oraz z 1990 r. Nr 13, poz. 82 i Nr 56,

poz. 324) zarządza się, co następuje

§ 1. Ustala

się wSPółczyrinik korygujący miesięczny

wskaźnik wzrostu cen detalicznych towarów i usług

kon-

sumpcyjnych w październiku, listopadzie i grudniu 1990 r.

w wysokości 0,6.

§ 2. Rozporządzenie wchodzi

w życie z dniem ogło­

szenia .

Prezes Rady Ministrów: T. Mazowiecki

.

-

970 -

Art. 2. W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o kształ ­

towaniu środków na wynagrodzenia w sferze budżetowej

(Dz. U. Nr 4, poz. 24, Nr 48, poz. 261 i Nr 64, poz. 389)

wart. 1 w ust. 2 po wyrazie "do" dodaje się wyrazy

"Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu, Kancelarii Prezydenta,

Trybunału Konstytucyjnego, Rzecznika Praw Obywatelskich,

Najwyższej Izby Kontroli, Sądu Najwyższego, Państwowej

Poz. 417 i 418

Inspekcji Pracy, Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz

do".

Art. 3. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ,

z tym że art. 1 z mocą od dnia 1 lipca 1990 r., a art. 2

obowiązuje od dnia 1 stycznia 1991 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: W. Jaruzelski

418

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTROW

z dnia 5 października 1990 r.

zmieniające niektóre przepisy w

sprawie ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent.

Na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia

1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich

rodzin (Dz. U. Nr 40, poz. 267, z 1984 r. Nr 52, poz. 268

i 270, z 1986 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 i 192

oraz z 1990 r. Nr 10, poz. 58 i 61 , Nr 36, poz. 206 i Nr 66,

poz. 390). art. 26 ust. 1 pkt 2 dekretu z dnia 4 marca 1976 r.

o ubezpieczeniu społecznym członków rolniczych spółdzie ­

lni produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych oraz ich

rodzin (Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 135, z 1989 r. Nr 35,

poz. 190 i z 1990 r. Nr 36, poz. 206). art. 20 ust. 2 ustawy

z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadkówprzy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 1983 r. Nr 30,

poz. 144, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 i z 1990 r. Nr 36, poz. 206)

oraz art. 33 ust. 2 . ustawy z dnia 25 listopada 1986 r.

o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych (Dz.

U. z 1989 r. Nr 25, poz. 137 i Nr 74, poz. 441 oraz z 1990 r.

Nr 36, poz. 206) zarządza się, co następuje

z którego wynagrodzenie przyjęto do ustalenia

podstawy wymiaru, wynagrodzenie wypłaco­

ne za te miesiące uzupełnia się o kwotę tych

świadczeń.

1. Do ustalenia podstawy wymiaru dla pracowników uspołecznionych zakładów pracy nie

przyjmuje się tych składników wynagrodzenia

w gotówce i w naturze z tytułu wykonywania

pracy w ramach stosunku pracy, od których nie

ma obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne, z uwzględnieniem ust. 2-5.

2. Przy ustalaniu, czy istnieje obowiązek opłaca­

nia składek na ubezpieczenie społeczne od

określonych składników wynagrodzeń, stosuje

się przepisy obowiązujące w okresie, z którego

wynagrodzenie jest uwzględniane w podstawie wymiaru .