Ustawa z dnia 21 lipca 1990 r. o ustanowieniu Krzyża za udział w Wojnie 1918-1921.

Ustanawia się Krzyż za udział w Wojnie 1918-1921 dla odznaczenia osób, które pełniąc

służbę w latach 1918-1921, przyczyniły się do ugruntowania niepodległości Rzeczypospolitej

Polskiej.

Krzyż za udział w Wojnie 1918-1921 nadaje się uczestnikom wojny w latach 1918-1921

we wszystkich służbach, żyjącym w dniu wejścia ustawy w życie.

Krzyż za udział w Wojnie 1918-1921 ma charakter odznaczenia wojskowego.

1.

Krzyż za udział w Wojnie 1918-1921, wykonany z metalu o wymiarach 4,2 × 4,2 cm, składa

się z czterech równych, rozszerzonych na końcach ramion o przekroju spłaszczonego

ośmioboku i związanych pośrodku sześcianem.

2.

Na ramionach poprzecznych Krzyża wyryty jest poziomo napis: „Obrońcy Ojczyzny”, na

ramionach pionowych - data „1918-1921”, w środku zaś skrzyżowania ramion znajduje

się wizerunek orła na tle z białej emalii.

3.

Krzyż za udział w Wojnie 1918-1921 nosi się na wstążce szerokości 3,7 cm o barwach

biało-czerwonych.

4.

Wzór rysunkowy odznaki Krzyża zawiera załącznik do ustawy.

1.

Krzyż za udział w Wojnie 1918-1921 nadaje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek

Ministra Obrony Narodowej.

2.

Wnioski sporządzane są na drukach ustalonych przez Kancelarię Prezydenta.

Odznaczeni Krzyżem za udział w Wojnie 1918-1921 otrzymują odznakę Krzyża i legitymację.

Krzyż za udział w Wojnie 1918-1921 nosi się po Krzyżu Walecznych.

Krzyż za udział w Wojnie 1918-1921 może być nadany najpóźniej do dnia 15 sierpnia

1992 r. na podstawie zgłoszeń złożonych do Ministra Obrony Narodowej do dnia 3 maja

1992 r.

1.

Krzyż za udział w Wojnie 1918-1921 traci się w razie prawomocnego skazania na karę

dodatkową pozbawienia praw publicznych.

2.

Prezydent może pozbawić Krzyża w razie stwierdzenia, że jego nadanie nastąpiło w wyniku

wprowadzenia w błąd.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.