Ustawa z dnia 21 czerwca 1990 r. o zwrocie korzyści uzyskanych niesłusznie kosztem Skarbu Państwa lub innych państwowych osób prawnych.

1.

Jeżeli wskutek czynności prawnej lub decyzji administracyjnej przenoszącej własność

lub inne prawo majątkowe na niepaństwowe osoby prawne lub osoby fizyczne osoby te

uzyskały niesłusznie korzyść z majątku Skarbu Państwa lub innych państwowych osób

prawnych, sąd może oznaczyć sposób i wysokość wyrównania strat, a nawet rozwiązać

umowę rozstrzygając o rozliczeniu między stronami.

2.

Jeżeli ten, kto uzyskał korzyść, o której mowa w ust. 1, rozporządził tą korzyścią

na rzecz osoby trzeciej pod tytułem darmym, wówczas obowiązana do wydania jest ta

osoba trzecia.

3.

Przepis ust. 1 ma zastosowanie do czynności i decyzji administracyjnych dokonanych

po wejściu w życie ustawy z dnia 23 października 1987 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady

funkcjonowania gospodarki narodowej

(Dz. U. Nr 33, poz. 181), a przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Z żądaniami przewidzianymi w art. 1 osoba prawna, która poniosła stratę, jej organ

założycielski, rada pracownicza lub organ samorządu terytorialnego może wystąpić do

sądu w terminie jednego roku od wejścia w życie niniejszej ustawy.

Sprawy określone w art. 1 rozpoznaje sąd wojewódzki właściwy ze względu na miejsce

dokonania czynności prawnej lub siedzibę (miejsce zamieszkania) pozwanego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.