Ustawa z dnia 7 czerwca 1990 r. o zmianie ustawy o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym w jednostkach gospodarki uspołecznionej.

W ustawie z dnia 24 października 1986 r. o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym

w jednostkach gospodarki uspołecznionej

(Dz. U. Nr 39, poz. 192 i z 1989 r. Nr 35, poz. 192) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 2 po wyrazach „a także” dodaje się wyrazy „w zakresie zasad tworzenia zakładowego funduszu socjalnego”;

2)

w art. 3

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Ze świadczeń i usług finansowanych z zakładowego funduszu socjalnego oraz ze świadczeń

finansowanych z zakładowego funduszu mieszkaniowego mogą korzystać

1)

pracownicy zatrudnieni w pełnym i niepełnym wymiarze czasu pracy,

2)

pracownicy młodociani, z którymi zakład pracy zawarł umowę o pracę w celu przygotowania

zawodowego,

3)

pracownicy sezonowi zatrudnieni w zakładach pracy o kampanijnym charakterze produkcji

lub usług,

4)

osoby zatrudnione w systemie agencyjno-prowizyjnym na podstawie umowy agencyjnej,

5)

osoby, z którymi zakład pracy zawarł umowę o wykonywanie pracy nakładczej,

6)

emeryci i renciści - byli pracownicy zakładu, w tym także ze zlikwidowanych zakładów,

którzy zostali objęci opieką przez zakład pracy,

7)

członkowie rodzin pracowników zmarłych w czasie zatrudnienia, a także członkowie rodziny

po zmarłym byłym pracowniku - emerycie lub renciście,

8)

osoby uprawnione do tych usług i świadczeń na podstawie odrębnych przepisów.

1b.

Ze świadczeń i usług finansowanych z zakładowego funduszu socjalnego mogą także korzystać

członkowie rodzin osób wymienionych w ust. 1a pkt 1-6 i 8.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Szczegółowe zasady gospodarowania środkami zakładowych funduszów socjalnego i mieszkaniowego,

w tym przyznawania świadczeń, określają zakładowe regulaminy.

”

;

3)

w art. 4

a)

w ust. 2 na końcu kropkę skreśla się i dodaje wyrazy „lub w II półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu

stanowi kwotę wyższą”,

b)

w ust. 3 wyrazy „funduszu załogi lub innego” zastępuje się wyrazami „zysku przedsiębiorstwa lub”,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zakład pracy może zwiększyć wysokość odpisu na zakładowy fundusz socjalny, naliczając

corocznie na każdego emeryta i rencistę kwotę nie przekraczającą 25% kwoty odpisu

podstawowego, o którym mowa w ust. 2.

”

;

4)

w art. 5 dodaje się pkt 3a-3c w brzmieniu

„

3a)

dobrowolne wpłaty, darowizny oraz zapisy osób fizycznych i prawnych,

3b)

nie wykorzystane środki zakładowego funduszu nagród w jednostkach budżetowych,

3c)

kwoty w wysokości stanowiącej różnicę między dochodami a kosztami z tytułu sprzedaży

i likwidacji środków trwałych służących zakładowej działalności socjalnej w wypadku

nieposiadania innych urządzeń socjalnych oraz niepodejmowania przez zakład inwestycji,

o których mowa w art. 10 ust. 1,

”

;

5)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

1.

Środki zakładowego funduszu socjalnego przeznacza się na finansowanie usług i świadczeń

socjalnych, a zwłaszcza pomocy rzeczowej i finansowej, różnych form wypoczynku, działalności

kulturalno-oświatowej, kultury fizycznej oraz pracowniczych ogrodów działkowych.

2.

Przyznawanie usług i świadczeń oraz wysokość dopłaty z zakładowego funduszu socjalnego

powinny być uzależnione od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej

do tych usług i świadczeń.

3.

Wysokość dopłaty do wypoczynku zagranicznego nie może przekraczać wysokości dopłaty

do wypoczynku krajowego.

4.

Środki zakładowego funduszu socjalnego można przenosić na zakładowy fundusz mieszkaniowy.

”

;

6)

w art. 7

a)

w ust. 2 na końcu kropkę skreśla się i dodaje wyrazy „lub w II półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu

stanowi kwotę wyższą.”,

b)

w ust. 3 wyrazy „funduszu załogi lub innego” zastępuje się wyrazami „zysku przedsiębiorstwa lub”,

c)

w ust. 4 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

dobrowolne wpłaty, darowizny oraz zapisy osób fizycznych i prawnych

”

,

d)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Środki zakładowego funduszu mieszkaniowego można przenosić na zakładowy fundusz socjalny.

”

;

7)

w art. 8 ust. 2-6 otrzymują brzmienie

„

2.

Przy przyznawaniu świadczeń powinny być uwzględnione warunki materialne i sytuacja

mieszkaniowa pracownika i jego rodziny.

3.

Pomocy finansowej, o której mowa w ust. 2, można udzielać w formie oprocentowanych

pożyczek oraz w formie pomocy częściowo lub całkowicie bezzwrotnej. Wysokość pomocy

finansowej, wysokość oprocentowania pożyczek, warunki umorzenia pożyczki oraz jej

spłaty ustala zakład pracy w umowie zawieranej ze świadczeniobiorcą.

4.

Okres spłaty pożyczek, udzielanych z zakładowego funduszu mieszkaniowego, ustala zakład

pracy na okres nie dłuższy niż 10 lat. Zakład pracy może, w uzasadnionych wypadkach,

zawiesić w tym okresie spłatę pożyczki.

5.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach zakład pracy może umarzać w całości lub w części

nie spłaconą pożyczkę, udzieloną ze środków zakładowego funduszu mieszkaniowego.

6.

Nie spłacona pożyczka, udzielona ze środków zakładowego funduszu mieszkaniowego, staje

się natychmiast wymagalna w razie wygaśnięcia stosunku pracy w następstwie porzucenia

pracy przez pracownika oraz w razie rozwiązania stosunku pracy w trybie art. 52 Kodeksu pracy lub za wypowiedzeniem z powodu nienależytego wywiązywania się pracownika z jego obowiązków

albo w wypadku rozwiązania stosunku pracy przez pracownika za wypowiedzeniem. Warunki

i zasady spłaty pożyczki ustala zakład pracy, który pożyczki udzielił.

”

;

8)

w art. 9

a)

w ust. 1 wyraz „oprocentowanych” skreśla się, a na końcu zdania kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „na zasadach określonych w innych przepisach.”,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Środki funduszów, o których mowa w ust. 1,mogą być w całości lub w części przekazane

innym jednostkom z przeznaczeniem na finansowanie wspólnej działalności socjalnej

i pomoc na cele mieszkaniowe dla pracowników jednostek, z których środki te pochodzą.

2b.

Zasady wspólnej działalności socjalnej oraz pomocy na cele mieszkaniowe, o której

mowa w ust. 2a, określa umowa zawarta pomiędzy, współpracującymi jednostkami.

”

;

9)

w art. 11 w ust. 3 wyrazy „funduszu załogi lub innego” zastępuje się wyrazami „zysku przedsiębiorstwa lub”;

10)

w art. 12

a)

w ust. 1 wyrazy „funduszu załogi” zastępuje się wyrazami „zysku przedsiębiorstwa”,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Finansów, w drodze

rozporządzenia, może ustalać odpisy dodatkowe na zakładowy fundusz socjalny na uczestników

kolonii i obozów, w szczególności ze względu na wzrost kosztów i cen usług wypoczynkowych.

”

;

11)

w art. 13

a)

w ust. 1 pkt 1 skreśla się,

b)

w ust. 2 wyrazy „30 kwietnia” zastępuje się wyrazami „20 lutego”.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej ogłosi w Dzienniku Ustaw jednolity tekst ustawy z dnia 24 października 1986 r. o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym

w jednostkach gospodarki uspołecznionej, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania

jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji rozdziałów, artykułów, ustępów

i punktów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1990 r.

1.

Środki zakładowego funduszu socjalnego przeznacza się na finansowanie usług i świadczeń

socjalnych, a zwłaszcza pomocy rzeczowej i finansowej, różnych form wypoczynku, działalności

kulturalno-oświatowej, kultury fizycznej oraz pracowniczych ogrodów działkowych.

2.

Przyznawanie usług i świadczeń oraz wysokość dopłaty z zakładowego funduszu socjalnego

powinny być uzależnione od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej

do tych usług i świadczeń.

3.

Wysokość dopłaty do wypoczynku zagranicznego nie może przekraczać wysokości dopłaty

do wypoczynku krajowego.

4.

Środki zakładowego funduszu socjalnego można przenosić na zakładowy fundusz mieszkaniowy.