Legislator Case Law & Legislation
DU_1990_126 PL

Ustawa z dnia 23 marca 1990 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

23 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (23)

Statutory Text (23 Articles)

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. Nr 24, poz. 151, z 1975 r. Nr 16, poz. 91 oraz z 1982 r. Nr 30, poz. 210 i Nr 45, poz. 289) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

w § 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

podatki, opłaty i inne należności, do których stosuje się przepisy o zobowiązaniach

podatkowych, oraz grzywny i kary pieniężne, a także inne należności pieniężne pozostające

w zakresie właściwości organów administracji państwowej lub przekazane do egzekucji

administracyjnej na podstawie przepisu szczególnego,

”

-

dodaje się nowy pkt 2 w brzmieniu

„

2)

wpłaty na rzecz funduszy celowych utworzonych na podstawie odrębnych przepisów

”

,

-

dotychczasowy pkt 2 otrzymuje oznaczenie pkt 3,

b)

w § 2 wyrazy „albo komisję arbitrażową” oraz „lub komisja arbitrażowa” skreśla się;

2)

w art. 6 dotychczasowy przepis oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Minister Finansów określi sposób postępowania wierzycieli należności pieniężnych przy

podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1.

”

;

3)

w art. 8 w § 1

a)

w pkt 1 po wyrazie „ubranie” wyraz „codzienne” i po wyrazie „członków” wyraz „jego” skreśla się,

b)

w pkt 2 po wyrazie „członków” wyraz „jego” skreśla się,

c)

w pkt 3 po wyrazie „członków” wyraz „jego” skreśla się,

d)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

narzędzia i inne przedmioty niezbędne do pracy zarobkowej wykonywanej osobiście przez

zobowiązanego oraz surowce niezbędne dla niego do jego pracy na okres siedmiu dni,

”

e)

pkt 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6)

pieniądze w kwocie, która odpowiada kwocie najniższego wynagrodzenia miesięcznego

pracowników zatrudnionych w uspołecznionych zakładach pracy,

7)

wkłady oszczędnościowe złożone w bankach, na zasadach i w wysokości określonej przepisami

prawa bankowego,

”

f)

w pkt 8 po wyrazach „papiery osobiste” dodaje się wyrazy „po jednej obrączce zobowiązanego i jego współmałżonka, wykonanej z metali szlachetnych,”;

4)

w art. 8:.

a)

dodaje się nowy § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Za przedmioty niezbędne zobowiązanemu i członkom jego rodziny w rozumieniu § 1 pkt

1 nie uważa się w szczególności

-

mebli stylowych i stylizowanych,

-

telewizorów do odbioru programu w kolorze,

-

radioodbiorników stereofonicznych i urządzeń nagłośniających,

-

gramofonów stereofonicznych,

-

magnetofonów i magnetowidów,

-

komputerów i urządzeń peryferyjnych, chyba że są niezbędne zobowiązanemu do wykonywania

zawodu,

-

futer ze skór szlachetnych,

-

dywanów wełnianych i ze skór naturalnych,

-

porcelany, szkła ozdobnego i kryształów,

-

sztućców z metali szlachetnych,

-

dzieł sztuki.

”

,

b)

dotychczasowy § 2 otrzymuje oznaczenie § 3;

5)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

§ 1.

Wynagrodzenie ze stosunku pracy podlega egzekucji w zakresie określonym w przepisach

Kodeksu pracy.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należności członków rolniczych spółdzielni

produkcyjnych i członków ich rodzin z tytułu pracy w spółdzielni oraz wszystkich świadczeń

powtarzających się, których celem jest zapewnienie utrzymania.

§ 3.

Przepisu §1 nie stosuje się do wierzytelności członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych

z tytułu udziału w dochodach spółdzielni przypadających im od wniesionych do spółdzielni

wkładów.

§ 4.

Dochody wymienione w § 1 i 2 oblicza się wraz ze wszystkimi dodatkami i wartością

świadczeń w naturze, lecz po potrąceniu podatków należnych od tych dochodów.

”

;

6)

dodaje się art. 9a w brzmieniu

„

Art. 9a.

§ 1.

Świadczenia pieniężne przewidziane w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym podlegają

egzekucji w zakresie określonym w tych przepisach.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do emerytur i rent otrzymywanych z zagranicy.

§ 3.

Do egzekucji z rent przysługujących z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej

i z rent zasądzonych przez sąd lub ustalonych umowa, za utratę zdolności do pracy

albo za śmierć żywiciela lub wypłacanych z dobrowolnego ubezpieczenia rentowego oraz

do egzekucji ze świadczeń pieniężnych, przysługujących z ubezpieczenia społecznego

w razie choroby i macierzyństwa, stosuje się przepisy o egzekucji ze świadczeń przewidzianych

w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

§ 4.

Nie podlegają egzekucji świadczenia alimentacyjne oraz zasiłki i dodatki rodzinne,

pielęgnacyjne, porodowe i dla sierot zupełnych.

”

;

7)

w art. 14

a)

w § 1 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie: „Koszty upomnienia obciążają zobowiązanego i z zastrzeżeniem § 2 pkt 1 są pobierane

na rzecz wierzyciela. Koszty te podlegają ściągnięciu w trybie określonym w ustawie.”,

b)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi

1)

wysokość kosztów upomnienia oraz przypadki, w których koszty te pobiera się na rzecz

organu egzekucyjnego,

2)

przypadki, w których egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia

upomnienia.

”

;

8)

w art. 15 wyrazy „karno-administracyjnym” zastępuje się wyrazami „w sprawach o wykroczenia”;

9)

w art. 19

a)

w § 2 wyrazy „organ Milicji Obywatelskiej” zastępuje się wyrazami „organ spraw wewnętrznych”,

b)

w § 3 wyrazy „organ administracji państwowej I instancji” zastępuje się wyrazami „terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego”, a wyrazy „miejscowo właściwego naczelnika gminy, prezydenta lub naczelnika miasta (dzielnicy)” - wyrazami „miejscowo właściwy terenowy organ administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia

podstawowego”;

10)

art. 22 otrzymuje brzmienie

„

Art. 22.

§ 1.

Nadzór nad egzekucją administracyjną sprawują organy wyższego stopnia w stosunku do

organów właściwych do wykonywania tej egzekucji.

§ 2.

Organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, wstrzymać, na

czas określony, czynności egzekucyjne podległego organu.

§ 3.

O wstrzymaniu czynności egzekucyjnych organy określone w § 2 zawiadamiają wierzyciela

z podaniem przyczyn wstrzymania egzekucji.

”

;

11)

art. 23 otrzymuje brzmienie

„

Art. 23.

Terenowy organ administracji państwowej o właściwości szczególnej do spraw finansowych

stopnia podstawowego może wstrzymać czynności egzekucyjne dotyczące prowadzonej, na

terenie objętym właściwością miejscową tego organu, egzekucji administracyjnej należności

pieniężnych rolników tam zamieszkałych, jeżeli zachodzi oczywisty błąd co do egzekwowanego

obowiązku lub co do osoby zobowiązanego albo zaistniała nowa lub nieznana organowi

egzekucyjnemu, albo przez ten organ nie rozpatrzona okoliczność uzasadniająca przyznanie

ulgi albo zawieszenie lub umorzenie postępowania egzekucyjnego. O wstrzymaniu czynności

egzekucyjnych terenowy organ zawiadomi niezwłocznie organ egzekucyjny, który postanowi

co do dalszego postępowania.

”

;

12)

w art. 25 w § 3 wyrazy „lub arbitrażowych” oraz „lub orzeczenie arbitrażowe zaopatrzone w zarządzenie egzekucyjne prezesa komisji arbitrażowej” skreśla się;

13)

w art. 26 w § 1

a)

w pkt 3 po wyrazie „wymagalny” dodaje się wyrazy „a także określenie wysokości egzekwowanej należności pieniężnej”,

b)

dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie

miejsca pobytu.

”

;

14)

w art. 31 w § 1 nawias i wyraz „arbitrażowego” skreśla się;

15)

w art. 32 w pkt 3 wyrazy „lub arbitrażowego” skreśla się;

16)

dodaje się art. 34a i 34b w brzmieniu

„

Art. 34a.

§ 1.

Organ egzekucyjny może żądać od uczestników postępowania złożenia wyjaśnień oraz zasięgać

od organów administracji państwowej i instytucji informacji niezbędnych do prowadzenia

egzekucji.

§ 2.

Od wykonania żądania określonego w § 1 można uchylić się w takim zakresie, w jakim według przepisów Kodeksu postępowania

administracyjnego można odmówić zeznań w charakterze świadka albo odpowiedzi na zadane pytanie.

§ 3.

Zobowiązany, przeciwko któremu wszczęto postępowanie egzekucyjne, jest obowiązany

do powiadomienia, w terminie 7 dni, organu egzekucyjnego o każdej zmianie miejsca

swego pobytu, trwającej dłużej niż jeden miesiąc. O obowiązku tym oraz o skutkach

jego zaniechania poucza się zobowiązanego przy doręczaniu mu tytułu wykonawczego.

Art. 34b.

§ 1.

W razie nieuzasadnionej odmowy udzielenia organowi egzekucyjnemu wyjaśnień lub informacji

przewidzianych w art. 34a § 1 albo za udzielenie fałszywych wyjaśnień lub informacji,

osoba odpowiedzialna może być ukarana przez organ egzekucyjny grzywną do 60.000 zł.

Grzywną taką może być również ukarany zobowiązany, który zaniedba powiadomienia o

zmianie miejsca swego pobytu.

§ 2.

Jeżeli żądanie udzielenia wyjaśnień lub informacji było skierowane do osoby prawnej

lub innej jednostki organizacyjnej, ukaraniu grzywną podlega pracownik odpowiedzialny

za udzielenie wyjaśnień lub informacji, a gdyby ustalenie takiego pracownika było

utrudnione - ukaraniu podlega jej kierownik.

§ 3.

Na postanowienie o ukaraniu osobie ukaranej służy zażalenie.

”

;

17)

art. 40 otrzymuje brzmienie

„

Art. 40.

Jeżeli w postępowaniu dotyczącym egzekucji należności pieniężnej zostało zgłoszone,

zgodnie z art. 35 § 1, żądanie wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego

z tej przyczyny, że znajduje się we władaniu innej osoby na podstawie umowy zastawu

lub prawa użytkowania ustanowionego w wyniku umowy o dożywocie, a żądanie to nie zostało

uwzględnione, wierzytelność zabezpieczona zastawem oraz wartość prawa użytkowania

podlega zaspokojeniu z kwoty uzyskanej z egzekucji, z uwzględnieniem prawa pierwszeństwa

zaspokojenia przysługującego z mocy ustawy należności pieniężnych.

”

;

18)

w art. 43

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Organ egzekucyjny i egzekutor może w razie potrzeby wezwać, w pilnych przypadkach

także ustnie, pomocy organu spraw wewnętrznych, jeżeli natrafił na opór, który uniemożliwia

lub utrudnia przeprowadzenie egzekucji, albo jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie,

że na taki opór natrafi. Jeżeli opór stawia żołnierz w czynnej służbie wojskowej,

należy wezwać pomocy właściwego organu wojskowego, chyba że zwłoka grozi udaremnieniem

egzekucji, a na miejscu nie ma organu wojskowego.

”

,

b)

w § 2 w pkt 1 wyrazy „organów Milicji Obywatelskiej” zastępuje się wyrazami „organów spraw wewnętrznych”;

19)

w art. 45 § 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

§ 4.

Przeszukanie odzieży powinno być dokonane tylko przez osobę tej samej płci co osoba

przeszukiwana.

§ 5.

Przeszukanie odzieży na żołnierzu w czynnej służbie wojskowej lub. funkcjonariuszu

organu spraw wewnętrznych przeprowadza w obecności egzekutora osoba wyznaczona przez

ich przełożonego.

”

;

20)

art. 46 skreśla się;

21)

w art. 48

a)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

W obrębie budynków wojskowych i zajmowanych przez organy spraw wewnętrznych oraz na

okrętach wojennych można dokonywać czynności egzekucyjnych tylko po uprzednim zawiadomieniu

właściwego komendanta i w asyście wyznaczonego organu wojskowego lub organu spraw

wewnętrznych.

”

,

b)

w § 3 w pkt 2 wyrazy „organów Milicji Obywatelskiej” zastępuje się wyrazami „organów spraw wewnętrznych”;

22)

art. 52 otrzymuje brzmienie

„

Art. 52.

§ 1.

Na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego i egzekutora służy skarga. Skarga służy

również wierzycielowi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego.

§ 2.

Wniesienie skargi nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub

organ nadrzędny może jednak w uzasadnionych wypadkach wstrzymać prowadzenie tego postępowania.

§ 3.

W sprawie skargi na czynności egzekucyjne i przewlekłość postępowania egzekucyjnego

postanowienia wydaje organ egzekucyjny.

§ 4.

Na postanowienie organu egzekucyjnego o oddaleniu skargi służy zażalenie.

”

;

23)

w art. 53

a)

§ 3 skreśla się,

b)

w § 4 powołanie „§ 1-3” zastępuje się powołaniem „§ 1 i 2”;

24)

w art. 54 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia

na raty spłat należności pieniężnej,

”

;

25)

w art. 57 w § 1 w pkt 3 wyrazy „lub arbitrażowego” skreśla się;

26)

w art. 60 wyraz „powiatowemu” zastępuje się wyrazem „rejonowemu”;

27)

w art. 62;

a)

w § 1 na końcu dodaje się zdanie: „Przy egzekucji kosztów egzekucyjnych nie pobiera się opłat za czynności egzekucyjne.”,

b)

§ 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Koszty egzekucyjne przypadają na rzecz tego organu, który dokonał czynności egzekucyjnych

powodujących powstanie kosztów.

”

;

28)

art. 63 otrzymuje brzmienie

„

Art. 63.

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za poszczególne

czynności egzekucyjne, sposób ustalania i dokumentowania wydatków związanych z postępowaniem

egzekucyjnym oraz umarzania kosztów egzekucyjnych.

”

;

29)

dodaje się art. 63a w brzmieniu

„

Art. 63a.

§ 1.

Wierzyciel jest obowiązany do uiszczenia opłaty od kwot ściągniętych egzekucyjnie,

a także wpłaconych w wyniku zastosowania środków egzekucyjnych.

§ 2.

Opłata wynosi 5% od kwot określonych w § 1 i przypada na rzecz tego organu, który

dokonał ściągnięcia należności pieniężnej lub zastosował środki egzekucyjne, w wyniku

których należność została zapłacona.

”

;

30)

w art. 64 dodaje się pkt 2b w brzmieniu

„

2b)

egzekucja ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego

(art. 75a)

”

;

31)

w art. 67 w § 1 wyrazy „organ egzekucyjny” zastępuje się wyrazem „wierzyciel”;

32)

w art. 73

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Jeżeli właściciel, kierownik zakładu pracy lub wyznaczony pracownik nie złożył zestawienia

i oświadczenia przewidzianego w art. 69 § 3 lub złożył je niezgodnie z prawdą, zaniedbał

zawiadomienia, o którym mowa w art. 70, art. 71 § 3 i art. 72 § 1, lub nie przekazał

dokumentów zajęcia wynagrodzenia nowemu zakładowi pracy zobowiązanego pomimo tego,

że nowy zakład pracy jest mu znany, albo wypłacił zajętą część wynagrodzenia zobowiązanemu

- podlega ukaraniu przez organ prowadzący egzekucję z wynagrodzenia, grzywną w wysokości

do 50000 zł. Grzywna może być powtarzana w razie uchylenia się od wykonania, w dodatkowo

wyznaczonych terminach, obowiązków wynikających z zajęcia.

”

,

b)

§ 2 skreśla się,

c)

dotychczasowe § 3 i 4 otrzymują oznaczenie § 2 i 3;

33)

po art. 75 dodaje się wyrazy „Rozdział 2a. Egzekucja ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia

społecznego”;

34)

dodaje się art. 75a w brzmieniu

„

Art. 75a.

§ 1.

W celu dokonania egzekucji ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia

społecznego, zwanych dalej „świadczeniami”, organ egzekucyjny

1)

przesyła do właściwego do spraw wypłaty zobowiązanemu świadczeń organu rentowego zawiadomienie

o zajęciu tej części przysługujących zobowiązanemu świadczeń, która nie jest zwolniona

spod egzekucji (art. 9a § 1), na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych wraz

z kosztami egzekucyjnymi oraz wzywa organ rentowy, aby nie wypłacał zajętej części

świadczenia zobowiązanemu, lecz wpłacał ją na egzekwowane należności pieniężne, aż

do ich pełnego pokrycia, do organu egzekucyjnego lub bezpośrednio do wierzyciela,

zawiadamiając organ egzekucyjny o każdorazowej takiej wpłacie,

2)

zawiadamia zobowiązanego, zgodnie z art. 31, o zajęciu przysługujących mu świadczeń,

doręczając mu odpis tytułu wykonawczego i odpis zawiadomienia przesłanego do organu

rentowego, oraz poucza zobowiązanego, że nie wolno mu odbierać świadczeń poza częścią

wolną od zajęcia, ani rozporządzać nimi w żaden inny sposób.

§ 2.

Zajęcie świadczeń jest dokonane z chwilą doręczenia organowi rentowemu zawiadomienia

o zajęciu (§ 1 pkt 1). Zajęcie to zachowuje moc również w razie zmiany organu rentowego

właściwego do wypłaty świadczeń. W stosunku do egzekwowanej należności pieniężnej

są nieważne rozporządzenia świadczeniami przekraczające część wolną od zajęcia, dokonane

po jego zajęciu, a także przed tym zajęciem, jeżeli są wymagalne po zajęciu.

§ 3.

Organ egzekucyjny, jednocześnie z zawiadomieniem o zajęciu, wzywa organ rentowy, aby

w terminie siedmiu dni podał wysokość przysługujących zobowiązanemu miesięcznych świadczeń,

zawiadamiał o każdej zmianie w tym zakresie, a także aby złożył w tym terminie, w

razie istnienia przeszkód do wypłacenia świadczeń, oświadczenie o rodzaju tych przeszkód,

a w szczególności podał, czy inne osoby roszczą sobie prawa do zajętych świadczeń,

czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o te świadczenia oraz czy i o jakie roszczenia

została skierowana do tych świadczeń egzekucja przez innych wierzycieli.

§ 4.

Organ egzekucyjny, który dokonał zajęcia świadczeń, poucza równocześnie organ rentowy

o przewidzianych w art. 73-75 skutkach niezastosowania się do wezwań, o których mowa

w § 1 pkt 1 i w § 3.

§ 5.

Przy egzekucji ze świadczeń stosuje się odpowiednio przepisy art. 70-75.

”

;

35)

w art. 81

a)

w § 1, 4, 5 i 6 użyte w różnych przypadkach wyrazy „Powszechnej Kasy Oszczędności” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „bank”,

b)

§ 7 skreśla się;

36)

w art. 88 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Dłużnik zajętej wierzytelności lub prawa, który nie złożył w przepisanym terminie

oświadczenia przewidzianego w art. 86 § 1 lub złożył je niezgodnie z prawdą albo wypłacił

zajętą część wierzytelności lub prawa majątkowego zobowiązanemu, podlega ukaraniu

grzywną. Przepisy art. 73 mają odpowiednie zastosowanie.

”

;

37)

w art. 94

a)

w § 3 po wyrazie „zajęcie” przecinek oraz dalszą część zdania skreśla się,

b)

dodaje się § 4 w brzmieniu

„

§ 4.

W razie zajęcia pojazdów podlegających rejestracji na podstawie odrębnych przepisów,

poborca skarbowy zamieszcza w dowodzie rejestracyjnym pojazdu adnotację o zajęciu.

O dokonanym zajęciu organ egzekucyjny niezwłocznie zawiadamia terenowy organ administracji

państwowej o właściwości szczególnej do spraw komunikacji stopnia podstawowego.

”

;

38)

w art. 95 w § 2 wyrazy „motorowych środków lokomocji” zastępuje się wyrazami „pojazdów samochodowych i ciągników”;

39)

art. 101 otrzymuje brzmienie

„

Art. 101.

§ 1.

Zajęte ruchomości, z zastrzeżeniem § 2, organ egzekucyjny sprzedaje w drodze licytacji

publicznej albo sprzedaje po cenie oszacowania jednostkom prowadzącym działalność

handlową lub przekazuje do sprzedaży przedsiębiorstwom prowadzącym sprzedaż komisową

tego rodzaju ruchomości.

§ 2.

Zajęte przedmioty o wartości historycznej, naukowej lub artystycznej organ egzekucyjny,

w uzgodnieniu z właściwym ze względu na miejsce zajęcia tych przedmiotów organem o

właściwości szczególnej do spraw ochrony zabytków stopnia wojewódzkiego, zgłosi w

celu nabycia po cenie oszacowania instytucji, o której mowa w art. 96 § 3, lub państwowemu

przedsiębiorstwu zajmującemu się obrotem tymi przedmiotami. Oznaczanie wartości szacunkowej

takich przedmiotów następuje w trybie przewidzianym w art. 95 § 2 ustawy.

”

;

40)

art. 102 skreśla się;

41)

w art. 103

a)

§ 1 skreśla się,

b)

dotychczasowe § 2 i 3 otrzymują oznaczenie § 1 i 2;

42)

w art. 104 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

W licytacji nie mogą uczestniczyć

1)

zobowiązany,

2)

poborca skarbowy prowadzący licytację, jego małżonek i dzieci,

3)

pracownicy organu egzekucyjnego prowadzącego licytację, ich małżonkowie i dzieci,

a jeżeli w danej miejscowości jest więcej organów egzekucyjnych - także pracownicy

tych innych organów,

4)

osoby obecne na licytacji w charakterze urzędowym,

5)

osoby, które przekazały zajęte ruchomości na rzecz Skarbu Państwa, oraz członkowie

ich rodzin określeni w pkt 2.

”

;

43)

w art. 105

a)

w § 1 powołanie „art. 101-104” zastępuje się powołaniem „art. 101”;

b)

w § 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Jeżeli organizacja ta nie wyrazi zgody na odpłatne przejęcie ruchomości, organ egzekucyjny

sprzeda je jednostkom prowadzącym skup przedmiotów używanych lub zajmującym się skupem

surowców wtórnych.”;

44)

art. 106 otrzymuje brzmienie

„

Art. 106.

§ 1.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi

1)

sposób przeprowadzania licytacji, o której mowa w art. 101 § 1,

2)

szczególny tryb postępowania przy

a)

sprzedaży zajętych ruchomości ulegających szybkiemu zepsuciu,

b)

przechowywaniu i sprzedaży zajętych ruchomości ze szlachetnych metali, innych kosztowności

oraz papierów wartościowych,

c)

przechowywaniu i sprzedaży zajętych broni, amunicji i innych przedmiotów, na których

posiadanie jest wymagane zezwolenie.

§ 2.

Określenie trybu postępowania przy przechowywaniu i sprzedaży rzeczy, o których mowa

w § 1 pkt 2 lit. c), następuje w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

”

;

45)

art. 107 otrzymuje brzmienie

„

Art. 107.

Przepisów art. 101-106 nie stosuje się do sprzedaży walut obcych. Zajęte waluty obce

organ egzekucyjny sprzedaje bankom dewizowym posiadającym uprawnienie dewizowe do

ich skupu. To samo dotyczy sprzedaży zajętego złota, platyny i srebra, z wyjątkiem

wyrobów użytkowych z tych metali.

”

;

46)

rozdział 6 otrzymuje tytuł: „Szczególne zasady egzekucji należności pieniężnych”;

47)

art. 109 otrzymuje brzmienie

„

Art. 109.

Gdy zobowiązanym do uiszczenia należności pieniężnej jest jednostka budżetowa lub

zakład budżetowy, wierzyciel w celu otrzymania tej należności składa tytuł wykonawczy

bezpośrednio tej państwowej jednostce organizacyjnej, z której działalnością wiąże

się egzekwowana należność. Jednostka ta jest obowiązana bezzwłocznie należność uiścić.

Jeżeli należność nie zostanie uiszczona w ciągu siedmiu dni od daty złożenia tytułu

wykonawczego, jednostka nadrzędna zobowiązanego, na wniosek wierzyciela, zarządzi

pokrycie należności ze środków zobowiązanego.

”

;

48)

w art. 110

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Gdy zobowiązanym do uiszczenia należności pieniężnych jest osoba prawna lub inna niż

określona w art. 109 państwowa jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości

prawnej - egzekucję należności przeprowadza się z jej rachunku bankowego.

”

,

b)

w § 2 zdanie drugie skreśla się, c). § 3 i 4 skreśla się;

49)

w art. 118

a)

w § 2 liczbę „2.000” zastępuje się liczbą „300.000”, a liczbę „10.000” - liczbą „1.500.000”.

b)

w § 3 liczbę „10.000” zastępuje się liczbą „1.500.000”, a liczbę „100.000” - liczbą „15.000.000”;

50)

w art. 144 wyrazy „w drodze licytacji” skreśla się, a powołanie „art. 103-104” zastępuje się powołaniem „art. 101-104”;

51)

art. 150 otrzymuje brzmienie

„

Art. 150.

§ 1.

Przymus bezpośredni w stosunku do żołnierza w czynnej służbie wojskowej albo funkcjonariusza

organów spraw wewnętrznych może być zastosowany tylko przez właściwy organ wojskowy

lub organ spraw wewnętrznych.

§ 2.

Przepisu § 1 nie stosuje się, gdy ze względów sanitarnych lub innych społecznych zachodzi

potrzeba natychmiastowego wykonania egzekwowanego obowiązku, a właściwego organu wojskowego

lub organu spraw wewnętrznych nie ma na miejscu.

”

;

52)

art. 156 skreśla się;

53)

w art. 163 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Papiery wartościowe zajęte w celu zabezpieczenia należności pieniężnych podlegają

złożeniu do depozytu organu egzekucyjnego. Zajęte pieniądze podlegają złożeniu w banku

na rachunku oszczędnościowym z oprocentowaniem w wysokości przewidzianej dla wkładów

oszczędnościowych płatnych na każde żądanie. Przepisy prawa bankowego o kwotach wolnych

od egzekucji nie mają zastosowania.

”

;

54)

w art. 168 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Pozostają w mocy przepisy ustawy z dnia 21 grudnia 1958 r. o szczególnym trybie ściągania zaległości z tytułu

niektórych zobowiązań właścicieli nieruchomości wobec Państwa

(Dz. U. Nr 77, poz. 398, z 1962 r. Nr 38, poz. 166 i z 1971 r. Nr 27, poz. 250).

”

;

55)

art. 169 otrzymuje brzmienie

„

Art. 169.

§ 1.

Pozostają w mocy przepisy

1)

ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. Nr 4, poz. 21, Nr 54, poz. 320, Nr 59, poz. 350 oraz Nr 74 poz. 439 i 440),

2)

ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. Nr 4, poz. 22 i Nr 74, poz. 439).

§ 2.

W szczególności pozostają w mocy przepisy o niedopuszczalności egzekucji należności

przypadających od banków, zawarte w art. 56 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. Nr 4, poz. 22 i Nr 74 poz. 439).

”

;

56)

art. 170 otrzymuje brzmienie

„

Art. 170.

Pozostają w mocy przepisy art. 64 i 65 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe

(Dz. U. z 1987 r. Nr 30, poz. 165, z 1989 r. Nr 10, poz. 57, Nr 20, poz. 108, Nr 34, poz. 178, Nr 35, poz. 192 i z 1990 r. Nr 4, poz. 19).

”

;

57)

art. 171 skreśla się.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

Postępowanie egzekucyjne i zabezpieczające wszczęte przed wejściem w życie niniejszej

ustawy prowadzi się w myśl przepisów tej ustawy.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

Traci moc art. 56 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej

(Dz. U. z 1987 r. Nr 12, poz. 77 oraz z 1989 r. Nr 3, poz. 12, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443).

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

Minister Finansów ogłosi w Dzienniku Ustaw jednolity tekst ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania

jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji artykułów, paragrafów, punktów

oraz porządku alfabetycznego liter.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

§ 1.

Wynagrodzenie ze stosunku pracy podlega egzekucji w zakresie określonym w przepisach

Kodeksu pracy.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należności członków rolniczych spółdzielni

produkcyjnych i członków ich rodzin z tytułu pracy w spółdzielni oraz wszystkich świadczeń

powtarzających się, których celem jest zapewnienie utrzymania.

§ 3.

Przepisu §1 nie stosuje się do wierzytelności członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych

z tytułu udziału w dochodach spółdzielni przypadających im od wniesionych do spółdzielni

wkładów.

§ 4.

Dochody wymienione w § 1 i 2 oblicza się wraz ze wszystkimi dodatkami i wartością

świadczeń w naturze, lecz po potrąceniu podatków należnych od tych dochodów.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

§ 1.

Świadczenia pieniężne przewidziane w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym podlegają

egzekucji w zakresie określonym w tych przepisach.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do emerytur i rent otrzymywanych z zagranicy.

§ 3.

Do egzekucji z rent przysługujących z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej

i z rent zasądzonych przez sąd lub ustalonych umowa, za utratę zdolności do pracy

albo za śmierć żywiciela lub wypłacanych z dobrowolnego ubezpieczenia rentowego oraz

do egzekucji ze świadczeń pieniężnych, przysługujących z ubezpieczenia społecznego

w razie choroby i macierzyństwa, stosuje się przepisy o egzekucji ze świadczeń przewidzianych

w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

§ 4.

Nie podlegają egzekucji świadczenia alimentacyjne oraz zasiłki i dodatki rodzinne,

pielęgnacyjne, porodowe i dla sierot zupełnych.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

§ 1.

Nadzór nad egzekucją administracyjną sprawują organy wyższego stopnia w stosunku do

organów właściwych do wykonywania tej egzekucji.

§ 2.

Organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, wstrzymać, na

czas określony, czynności egzekucyjne podległego organu.

§ 3.

O wstrzymaniu czynności egzekucyjnych organy określone w § 2 zawiadamiają wierzyciela

z podaniem przyczyn wstrzymania egzekucji.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

Terenowy organ administracji państwowej o właściwości szczególnej do spraw finansowych

stopnia podstawowego może wstrzymać czynności egzekucyjne dotyczące prowadzonej, na

terenie objętym właściwością miejscową tego organu, egzekucji administracyjnej należności

pieniężnych rolników tam zamieszkałych, jeżeli zachodzi oczywisty błąd co do egzekwowanego

obowiązku lub co do osoby zobowiązanego albo zaistniała nowa lub nieznana organowi

egzekucyjnemu, albo przez ten organ nie rozpatrzona okoliczność uzasadniająca przyznanie

ulgi albo zawieszenie lub umorzenie postępowania egzekucyjnego. O wstrzymaniu czynności

egzekucyjnych terenowy organ zawiadomi niezwłocznie organ egzekucyjny, który postanowi

co do dalszego postępowania.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

§ 1.

Organ egzekucyjny może żądać od uczestników postępowania złożenia wyjaśnień oraz zasięgać

od organów administracji państwowej i instytucji informacji niezbędnych do prowadzenia

egzekucji.

§ 2.

Od wykonania żądania określonego w § 1 można uchylić się w takim zakresie, w jakim według przepisów Kodeksu postępowania

administracyjnego można odmówić zeznań w charakterze świadka albo odpowiedzi na zadane pytanie.

§ 3.

Zobowiązany, przeciwko któremu wszczęto postępowanie egzekucyjne, jest obowiązany

do powiadomienia, w terminie 7 dni, organu egzekucyjnego o każdej zmianie miejsca

swego pobytu, trwającej dłużej niż jeden miesiąc. O obowiązku tym oraz o skutkach

jego zaniechania poucza się zobowiązanego przy doręczaniu mu tytułu wykonawczego.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

§ 1.

W razie nieuzasadnionej odmowy udzielenia organowi egzekucyjnemu wyjaśnień lub informacji

przewidzianych w art. 34a § 1 albo za udzielenie fałszywych wyjaśnień lub informacji,

osoba odpowiedzialna może być ukarana przez organ egzekucyjny grzywną do 60.000 zł.

Grzywną taką może być również ukarany zobowiązany, który zaniedba powiadomienia o

zmianie miejsca swego pobytu.

§ 2.

Jeżeli żądanie udzielenia wyjaśnień lub informacji było skierowane do osoby prawnej

lub innej jednostki organizacyjnej, ukaraniu grzywną podlega pracownik odpowiedzialny

za udzielenie wyjaśnień lub informacji, a gdyby ustalenie takiego pracownika było

utrudnione - ukaraniu podlega jej kierownik.

§ 3.

Na postanowienie o ukaraniu osobie ukaranej służy zażalenie.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

Jeżeli w postępowaniu dotyczącym egzekucji należności pieniężnej zostało zgłoszone,

zgodnie z art. 35 § 1, żądanie wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego

z tej przyczyny, że znajduje się we władaniu innej osoby na podstawie umowy zastawu

lub prawa użytkowania ustanowionego w wyniku umowy o dożywocie, a żądanie to nie zostało

uwzględnione, wierzytelność zabezpieczona zastawem oraz wartość prawa użytkowania

podlega zaspokojeniu z kwoty uzyskanej z egzekucji, z uwzględnieniem prawa pierwszeństwa

zaspokojenia przysługującego z mocy ustawy należności pieniężnych.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

§ 1.

Na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego i egzekutora służy skarga. Skarga służy

również wierzycielowi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego.

§ 2.

Wniesienie skargi nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub

organ nadrzędny może jednak w uzasadnionych wypadkach wstrzymać prowadzenie tego postępowania.

§ 3.

W sprawie skargi na czynności egzekucyjne i przewlekłość postępowania egzekucyjnego

postanowienia wydaje organ egzekucyjny.

§ 4.

Na postanowienie organu egzekucyjnego o oddaleniu skargi służy zażalenie.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za poszczególne

czynności egzekucyjne, sposób ustalania i dokumentowania wydatków związanych z postępowaniem

egzekucyjnym oraz umarzania kosztów egzekucyjnych.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

§ 1.

Wierzyciel jest obowiązany do uiszczenia opłaty od kwot ściągniętych egzekucyjnie,

a także wpłaconych w wyniku zastosowania środków egzekucyjnych.

§ 2.

Opłata wynosi 5% od kwot określonych w § 1 i przypada na rzecz tego organu, który

dokonał ściągnięcia należności pieniężnej lub zastosował środki egzekucyjne, w wyniku

których należność została zapłacona.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

§ 1.

W celu dokonania egzekucji ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia

społecznego, zwanych dalej „świadczeniami”, organ egzekucyjny

1)

przesyła do właściwego do spraw wypłaty zobowiązanemu świadczeń organu rentowego zawiadomienie

o zajęciu tej części przysługujących zobowiązanemu świadczeń, która nie jest zwolniona

spod egzekucji (art. 9a § 1), na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych wraz

z kosztami egzekucyjnymi oraz wzywa organ rentowy, aby nie wypłacał zajętej części

świadczenia zobowiązanemu, lecz wpłacał ją na egzekwowane należności pieniężne, aż

do ich pełnego pokrycia, do organu egzekucyjnego lub bezpośrednio do wierzyciela,

zawiadamiając organ egzekucyjny o każdorazowej takiej wpłacie,

2)

zawiadamia zobowiązanego, zgodnie z art. 31, o zajęciu przysługujących mu świadczeń,

doręczając mu odpis tytułu wykonawczego i odpis zawiadomienia przesłanego do organu

rentowego, oraz poucza zobowiązanego, że nie wolno mu odbierać świadczeń poza częścią

wolną od zajęcia, ani rozporządzać nimi w żaden inny sposób.

§ 2.

Zajęcie świadczeń jest dokonane z chwilą doręczenia organowi rentowemu zawiadomienia

o zajęciu (§ 1 pkt 1). Zajęcie to zachowuje moc również w razie zmiany organu rentowego

właściwego do wypłaty świadczeń. W stosunku do egzekwowanej należności pieniężnej

są nieważne rozporządzenia świadczeniami przekraczające część wolną od zajęcia, dokonane

po jego zajęciu, a także przed tym zajęciem, jeżeli są wymagalne po zajęciu.

§ 3.

Organ egzekucyjny, jednocześnie z zawiadomieniem o zajęciu, wzywa organ rentowy, aby

w terminie siedmiu dni podał wysokość przysługujących zobowiązanemu miesięcznych świadczeń,

zawiadamiał o każdej zmianie w tym zakresie, a także aby złożył w tym terminie, w

razie istnienia przeszkód do wypłacenia świadczeń, oświadczenie o rodzaju tych przeszkód,

a w szczególności podał, czy inne osoby roszczą sobie prawa do zajętych świadczeń,

czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o te świadczenia oraz czy i o jakie roszczenia

została skierowana do tych świadczeń egzekucja przez innych wierzycieli.

§ 4.

Organ egzekucyjny, który dokonał zajęcia świadczeń, poucza równocześnie organ rentowy

o przewidzianych w art. 73-75 skutkach niezastosowania się do wezwań, o których mowa

w § 1 pkt 1 i w § 3.

§ 5.

Przy egzekucji ze świadczeń stosuje się odpowiednio przepisy art. 70-75.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

§ 1.

Zajęte ruchomości, z zastrzeżeniem § 2, organ egzekucyjny sprzedaje w drodze licytacji

publicznej albo sprzedaje po cenie oszacowania jednostkom prowadzącym działalność

handlową lub przekazuje do sprzedaży przedsiębiorstwom prowadzącym sprzedaż komisową

tego rodzaju ruchomości.

§ 2.

Zajęte przedmioty o wartości historycznej, naukowej lub artystycznej organ egzekucyjny,

w uzgodnieniu z właściwym ze względu na miejsce zajęcia tych przedmiotów organem o

właściwości szczególnej do spraw ochrony zabytków stopnia wojewódzkiego, zgłosi w

celu nabycia po cenie oszacowania instytucji, o której mowa w art. 96 § 3, lub państwowemu

przedsiębiorstwu zajmującemu się obrotem tymi przedmiotami. Oznaczanie wartości szacunkowej

takich przedmiotów następuje w trybie przewidzianym w art. 95 § 2 ustawy.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

§ 1.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi

1)

sposób przeprowadzania licytacji, o której mowa w art. 101 § 1,

2)

szczególny tryb postępowania przy

a)

sprzedaży zajętych ruchomości ulegających szybkiemu zepsuciu,

b)

przechowywaniu i sprzedaży zajętych ruchomości ze szlachetnych metali, innych kosztowności

oraz papierów wartościowych,

c)

przechowywaniu i sprzedaży zajętych broni, amunicji i innych przedmiotów, na których

posiadanie jest wymagane zezwolenie.

§ 2.

Określenie trybu postępowania przy przechowywaniu i sprzedaży rzeczy, o których mowa

w § 1 pkt 2 lit. c), następuje w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

Przepisów art. 101-106 nie stosuje się do sprzedaży walut obcych. Zajęte waluty obce

organ egzekucyjny sprzedaje bankom dewizowym posiadającym uprawnienie dewizowe do

ich skupu. To samo dotyczy sprzedaży zajętego złota, platyny i srebra, z wyjątkiem

wyrobów użytkowych z tych metali.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

Gdy zobowiązanym do uiszczenia należności pieniężnej jest jednostka budżetowa lub

zakład budżetowy, wierzyciel w celu otrzymania tej należności składa tytuł wykonawczy

bezpośrednio tej państwowej jednostce organizacyjnej, z której działalnością wiąże

się egzekwowana należność. Jednostka ta jest obowiązana bezzwłocznie należność uiścić.

Jeżeli należność nie zostanie uiszczona w ciągu siedmiu dni od daty złożenia tytułu

wykonawczego, jednostka nadrzędna zobowiązanego, na wniosek wierzyciela, zarządzi

pokrycie należności ze środków zobowiązanego.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

§ 1.

Przymus bezpośredni w stosunku do żołnierza w czynnej służbie wojskowej albo funkcjonariusza

organów spraw wewnętrznych może być zastosowany tylko przez właściwy organ wojskowy

lub organ spraw wewnętrznych.

§ 2.

Przepisu § 1 nie stosuje się, gdy ze względów sanitarnych lub innych społecznych zachodzi

potrzeba natychmiastowego wykonania egzekwowanego obowiązku, a właściwego organu wojskowego

lub organu spraw wewnętrznych nie ma na miejscu.

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

§ 1.

Pozostają w mocy przepisy

1)

ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. Nr 4, poz. 21, Nr 54, poz. 320, Nr 59, poz. 350 oraz Nr 74 poz. 439 i 440),

2)

ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. Nr 4, poz. 22 i Nr 74, poz. 439).

§ 2.

W szczególności pozostają w mocy przepisy o niedopuszczalności egzekucji należności

przypadających od banków, zawarte w art. 56 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. Nr 4, poz. 22 i Nr 74 poz. 439).

Dz.U. 1990 nr 21 poz. 126 inForce

Pozostają w mocy przepisy art. 64 i 65 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe

(Dz. U. z 1987 r. Nr 30, poz. 165, z 1989 r. Nr 10, poz. 57, Nr 20, poz. 108, Nr 34, poz. 178, Nr 35, poz. 192 i z 1990 r. Nr 4, poz. 19).

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →