Ustawa z dnia 22 marca 1990 r. o terenowych organach rządowej administracji ogólnej.

Zadania administracji rządowej w terenie wykonują

1)

wojewodowie i podporządkowane im organy, jako organy administracji ogólnej,

2)

terenowe organy administracji podporządkowane bezpośrednio ministrom, jako organy

administracji specjalnej

3)

organy gminy działające w ramach zadań zleconych.

1.

Wojewoda jest na obszarze województwa przedstawicielem rządu.

2.

Wojewoda wykonuje nadzór nad organami samorządu terytorialnego w trybie i granicach

określonych odrębnymi ustawami.

1.

Wojewoda rozpatruje sprawy indywidualne należące do jego zakresu działania.

2.

Wojewoda jest w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu

przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do

1)

kierowników rejonowych urzędów rządowej administracji ogólnej,

2)

organów samorządu terytorialnego w zakresie realizowanych przez te organy zleconych

zadań administracji rządowej.

1.

Do wojewody należą wszystkie sprawy z zakresu administracji rządowej w województwie

nie zastrzeżone dla innych organów tej administracji.

2.

Zadania i kompetencje wojewody określają ustawy.

3.

Wojewoda wydaje rozporządzenia, zarządzenia i decyzje administracyjne.

Wojewodę powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego

do. spraw administracji.

1.

Zastępcą wojewody jest wicewojewoda.

2.

Wicewojewodę powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek wojewody.

3.

Wicewojewoda wykonuje zadania i kompetencje w zakresie określonym przez wojewodę.

Jeżeli wojewoda nie może pełnić obowiązków służbowych, zakres zastępstwa rozciąga

się na wszystkie zadania i kompetencje wojewody.

Wojewoda może, w formie pisemnej, upoważniać pracowników urzędu wojewódzkiego do załatwiania

określonych spraw w jego imieniu, w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania

decyzji administracyjnych.

1.

Wojewoda może powierzyć prowadzenie, w jego imieniu, niektórych spraw z zakresu swoich

właściwości, w tym wydawanie decyzji administracyjnych w pierwszej instancji, organom

gminy położonej na terenie województwa, a także kierownikom państwowych osób prawnych

i innych państwowych jednostek organizacyjnych funkcjonujących na obszarze województwa.

2.

W szczególnych przypadkach wojewoda może powierzyć wykonywanie zadań, z wyjątkiem

wydawania decyzji administracyjnych, innym właściwym jednostkom.

3.

Powierzenie, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze porozumienia ogłaszanego w

wojewódzkim dzienniku urzędowym.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

ministrach - należy przez to rozumieć także centralne organy administracji państwowej.

2)

organach administracji specjalnej - należy przez to rozumieć terenowe organy administracji

rządowej podporządkowane bezpośrednio ministrom, a także kierowników państwowych osób

prawnych i innych państwowych jednostek organizacyjnych lub ich oddziałów terenowych

w zakresie realizowanych przez nich zadań administracji państwowej,

3)

terenowych organach administracji rządowej - należy przez to rozumieć organy rządowej

administracji ogólnej i specjalnej.

1.

Wojewoda jako przedstawiciel rządu

1)

koordynuje działalność organów administracji rządowej działających na obszarze województwa

w zakresie zgodności z polityką rządu,

2)

organizuje kontrolę wykonywania na obszarze województwa zadań administracji rządowej

wynikających z ustaw oraz z rozporządzeń, uchwał i zarządzeń naczelnych oraz centralnych

organów administracji państwowej,

3)

zapewnia współdziałanie jednostek organizacyjnych działających na obszarze województwa

w zakresie utrzymania porządku publicznego, a także zapobiegania klęskom żywiołowym

oraz usuwania ich skutków,

4)

może przedstawiać pod obrady rządu projekty dokumentów rządowych w sprawach dotyczących

województwa,

5)

reprezentuje rząd na uroczystościach państwowych i w trakcie przyjmowania wizyt oficjalnych

składanych w województwie przez przedstawicieli państw obcych.

2.

Wojewoda jako przedstawiciel rządu realizuje zadania zlecane przez Radę Ministrów.

1.

Wojewoda może żądać informacji i wyjaśnień od działających na obszarze województwa

organów administracji specjalnej.

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy zwłoka zagraża interesowi publicznemu,

wojewoda lub upoważniony przez niego pracownik urzędu wojewódzkiego może osobiście

wejrzeć w tok spraw załatwianych przez organ, o którym mowa w ust. 1.

Wojewoda zwołuje okresowo narady terenowych organów administracji rządowej z obszaru

województwa w celu uzgadniania ich współdziałania i realizacji polityki rządu.

Działające na obszarze województwa organy administracji specjalnej są obowiązane uzgadniać

z wojewodą projekty swoich aktów prawnych o charakterze ogólnym oraz projekty innych

aktów, jeżeli mają one ważne znaczenie dla realizacji polityki rządu.

Wojewoda może w szczególnie uzasadnionych przypadkach wstrzymać, na czas określony,

czynności każdego organu prowadzącego egzekucję administracyjną. Przepisu art. 7 nie

stosuje się.

W przypadku gdy nie dojdzie do uzgodnienia stanowisk wojewody i organów administracji

specjalnej, sprawy sporne rozstrzyga Prezes Rady Ministrów.

Wojewoda opiniuje powoływanie i odwoływanie podległych ministrom organów administracji

specjalnej, których terytorialny zasięg działania obejmuje obszar województwa lub

jego części.

Wojewoda współdziała z sejmikiem samorządowym w sprawach rozwoju społeczno-gospodarczego

i przestrzennego zagospodarowania województwa, ochrony środowiska oraz zaspokajania

zbiorowych potrzeb społecznych, a w szczególności

1)

harmonizuje działalność terenowych organów administracji rządowej z działaniami podejmowanymi

przez sejmik, zgodnie z kierunkami polityki państwa,

2)

uzgadnia kierunki i formy realizacji wspólnych inicjatyw,

3)

rozpatruje adresowane do niego inicjatywy, opinie i wnioski sejmiku.

Wojewoda przedstawia sejmikowi, nie rzadziej niż dwa razy w roku, ogólną informację

o swojej działalności, w tym w szczególności o wykonywaniu nadzoru nad organami samorządu

terytorialnego w województwie.

1.

Wojewoda przedstawia sejmikowi do zaopiniowania projekty wydawanych przez siebie aktów

prawa miejscowego, z wyłączeniem rozporządzeń porządkowych.

2.

Jeżeli sejmik samorządowy nie wyrazi opinii w sprawach, o których mowa w ust. 1, w

terminie 14 dni, uznaje się, że sejmik nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia.

1.

Wojewoda wydaje przepisy prawne powszechnie obowiązujące na terenie województwa lub

jego części (prawo miejscowe) na podstawie upoważnień udzielonych w

1)

ustawach szczególnych,

2)

art. 22 niniejszej ustawy.

2.

Upoważnień do stanowienia aktów prawa miejscowego w ustawach, o których mowa w ust.

1 pkt 1, udziela się, jeżeli przedmiotem regulacji mają być sprawy o charakterze techniczno-organizacyjnym

albo sprawy szczegółowe, które ze swej istoty wymagają uwzględnienia warunków i potrzeb

miejscowych lub częstych zmian w sposobie ich uregulowania.

Wojewoda wydaje przepisy prawa miejscowego w formie rozporządzenia (wykonawczego,

porządkowego).

1.

W zakresie lub w przypadkach nie unormowanych w przepisach szczególnych, jeżeli jest

to niezbędne do ochrony życia lub zdrowia obywateli, ochrony mienia, zapewnienia porządku

publicznego, wojewoda może wydawać rozporządzenia ustanawiające na czas określony

zakazy lub nakazy określonego w nich zachowania się (rozporządzenia porządkowe).

2.

Rozporządzenia porządkowe mogą przewidywać za naruszenie ich przepisów kary grzywny,

wymierzane w trybie i na zasadach określonych w prawie o wykroczeniach.

Rozporządzenia porządkowe wojewody przekazuje się niezwłocznie Prezesowi Rady Ministrów.

1.

Rozporządzenia wojewody, z zastrzeżeniem art. 25 ust. 1 i 2, ogłasza się w wojewódzkim

dzienniku urzędowym; dzień wydania dziennika jest dniem ich prawnego ogłoszenia.

2.

Rozporządzenia wojewody wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ich ogłoszenia,

chyba że ustawa szczególna lub same rozporządzenia stanowią inaczej.

1.

Rozporządzenia porządkowe wojewody ogłasza się przez ich publikację w środkach masowego

przekazywania oraz w drodze obwieszczeń (plakatów) lub w sposób zwyczajowo przyjęty

na danym terenie. Rozporządzenia te wchodzą w życie z dniem takiego ogłoszenia.

2.

W przypadkach kiedy z istoty regulacji zawartej w rozporządzeniu wojewody, wydanym

na podstawie upoważnienia udzielonego w ustawie szczególnej, wynika, że zwłoka w wejściu

w życie takiego rozporządzenia mogłaby spowodować niedwracalne szkody lub poważne

zagrożenie życia, zdrowia lub mienia obywateli, wojewoda może zarządzić ogłoszenie

i wejście w życie takiego rozporządzenia w trybie i na zasadach określonych w ust.

1.

3.

Rozporządzenia wojewody, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają także ogłoszeniu w

wojewódzkim dzienniku urzędowym; przepisu art. 24 nie stosuje się.

1.

Wojewoda wydaje wojewódzki dziennik urzędowy.

2.

W dzienniku, o którym mowa w ust. 1, ogłasza się

1)

rozporządzenia wojewody,

2)

akty Prezesa Rady Ministrów uchylające rozporządzenia i zarządzenia wojewody,

3)

przepisy gminne w zakresie określonym odrębną ustawą,

4)

inne akty prawne oraz informacje (obwieszczenia), jeżeli tak stanowią przepisy szczególne

lub postanowi wojewoda.

3.

Prezes Rady Ministrów określa w drodze rozporządzenia zasady i tryb wydawania oraz

rozpowszechniania dzienników, o których mowa w ust. 1.

4.

Urzędy wojewódzkie i rejonowe prowadzą zbiory wojewódzkich dzienników urzędowych,

dostępne do powszechnego wglądu.

Rada Ministrów ustala szczegółowy tryb i zasady postępowania w sprawach opracowywania,

opiniowania i konsultowania projektów aktów ustanawiających przepisy prawa miejscowego

oraz ich wydawania.

1.

Aparatem pomocniczym wojewody jest urząd wojewódzki.

2.

W urzędzie wojewódzkim tworzy się wydziały oraz inne równorzędne komórki organizacyjne,

uwzględniając

1)

potrzeby i warunki miejscowe,

2)

charakter zadań.

3)

wymagania praworządnego, skutecznego i ekonomicznego funkcjonowania urzędu,

4)

inne wymagania racjonalnego tworzenia struktur organizacyjnych.

3.

W przypadkach uzasadnionych wymaganiami sprawnego działania urzędu, w wydziałach mogą

być tworzone wewnętrzne komórki organizacyjne - oddziały, referaty lub samodzielne

stanowiska pracy.

Wojewoda, w celu usprawnienia obsługi obywateli przez rządową administrację ogólną,

może tworzyć delegatury jako zamiejscowe komórki organizacyjne urzędu wojewódzkiego.

1.

W przypadku uzasadnionym szczególnymi potrzebami organizacji pracy wojewoda może ustanowić

swojego pełnomocnika do prowadzenia spraw w zakresie oznaczonym w pełnomocnictwie.

2.

Jeżeli pełnomocnika ustanawia się na czas nieokreślony, powołanie i zakres pełnomocnictwa

uwzględnia się w statucie urzędu wojewódzkiego.

1.

Dyrektor urzędu wojewódzkiego zapewnia sprawne funkcjonowanie urzędu, warunki jego

działania, a także organizację pracy.

2.

Dyrektor urzędu wojewódzkiego może, w imieniu wojewody oraz zgodnie z jego poleceniami,

wykonywać także inne zadania w zakresie kierowania urzędem wojewódzkim.

1.

Przy wojewodzie działa kolegium jako jego organ opiniodawczo-doradczy.

2.

W skład kolegium wchodzą: wicewojewoda, dyrektor urzędu wojewódzkiego, dyrektorzy

wydziałów i równorzędnych komórek organizacyjnych urzędu wojewódzkiego oraz inne osoby

powołane przez wojewodę.

3.

Do udziału w posiedzeniach kolegium zaprasza się przewodniczącego sejmiku samorządowego.

4.

Tryb pracy kolegium określa statut urzędu wojewódzkiego

1.

Organizację urzędu wojewódzkiego określa statut ustalany przez wojewodę w drodze zarządzenia.

2.

Statut, o którym mowa w ust. 1, podlega zatwierdzeniu przez ministra właściwego do

spraw administracji.

3.

Statut wchodzi w życie z dniem zatwierdzenia.

1.

Statut urzędu wojewódzkiego określa

1)

nazwę i siedzibę urzędu,

2)

wykaz stanowisk dyrektorów wydziałów i ich zastępców oraz stanowisk równorzędnych,

3)

wykaz wydziałów oraz innych komórek organizacyjnych urzędu,

4)

zakresy działania wydziałów i innych jednostek organizacyjnych urzędu,

5)

wykaz organów i jednostek organizacyjnych podporządkowanych wojewodzie lub przez niego

nadzorowanych,

6)

inne sprawy istotne dla organizacji i funkcjonowania urzędu.

2.

Zmiana statutu urzędu wojewódzkiego, polegająca na uzupełnieniu zakresów działania

wydziałów lub innych równorzędnych komórek organizacyjnych urzędu o nowe zadania nałożone

na wojewodę przepisami prawa, oraz aktualizacja wykazu jednostek podporządkowanych

wojewodzie lub przez ten organ nadzorowanych - nie wymaga zatwierdzenia, o którym

mowa w art. 33 ust. 2.

1.

Szczegółową organizację oraz tryb pracy urzędu wojewódzkiego określa regulamin ustalony

przez wojewodę w drodze zarządzenia.

2.

Statut oraz regulamin urzędu udostępnia się do powszechnego wglądu.

1.

Kierownicy urzędów rejonowych wykonują określone w ustawach szczególnych zadania i

kompetencje rządowej administracji ogólnej.

2.

Minister właściwy do spraw administracji, po zasięgnięciu opinii wojewodów, określa,

w drodze rozporządzenia, siedziby i terytorialny zasięg działania urzędów rejonowych.

Terytorialny zasięg działania tych urzędów nie może naruszać granic gmin.

1.

Urząd rejonowy jest aparatem pomocniczym kierownika urzędu.

2.

Komórkami organizacyjnymi urzędu rejonowego są oddziały, biura, referaty lub samodzielne

stanowiska pracy.

3.

Organizację urzędu rejonowego określa statut tego urzędu, nadany przez wojewodę,

4.

Statut urzędu rejonowego zawiera ustalenia, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1-4

i 6.

5.

Przepis art. 35 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Kierownika urzędu rejonowego i jego zastępcę powołuje i odwołuje wojewoda.

Kierownik urzędu rejonowego może, w formie pisemnej, upoważnić pracowników podległego

mu urzędu do załatwiania określonych spraw w jego imieniu, w ustalonym zakresie, a

w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych.

1.

Kierownik urzędu rejonowego może, za zgodą wojewody, powierzyć prowadzenie niektórych

spraw należących do jego właściwości, w tym wydawanie decyzji administracyjnych w

pierwszej instancji, organom gminy położonej na obszarze działania urzędu, a także

kierownikom państwowych osób prawnych i innych państwowych jednostek organizacyjnych

funkcjonujących na obszarze działania tego urzędu.

2.

W szczególnych przypadkach wykonywanie zadań, z wyjątkiem wydawania decyzji administracyjnych,

można powierzyć również innym właściwym jednostkom,

3.

Powierzenie, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze porozumienia ogłaszanego w

wojewódzkim dzienniku urzędowym.

1.

Rada Ministrów kieruje działalnością wojewody, jako przedstawiciela Rządu, określając

zasady realizacji jego zadań i kompetencji.

2.

Prezes Rady Ministrów wydaje wojewodzie polecenia służbowe i zarządzenia oraz sprawuje

kontrolę zgodności jego działań z polityką rządu.

1.

Organami nadzoru nad działalnością wojewody jako organu rządowej administracji ogólnej

są Prezes Rady Ministrów i ministrowie.

2.

Nadzór nad działalnością wojewody jest sprawowany na podstawie kryterium legalności

oraz zgodności z polityką rządu, a także rzetelności, sprawności i gospodarności.

1.

Rada Ministrów okresowo ocenia działalność wojewody jako organu rządowej administracji

ogólnej oraz przedstawiciela rządu.

2.

Wojewoda przedstawia Radzie Ministrów sprawozdanie ze swojej działalności - w zakresie

ustalonym przez ministra właściwego do spraw administracji, działającego z upoważnienia

Rady Ministrów.

Prezes Rady Ministrów, oprócz wykonywania kompetencji nadzorczych wynikających z przepisów

niniejszej ustawy i ustaw szczególnych

1)

uchyla rozporządzenia i zarządzenia wojewody niezgodne z ustawami oraz aktami wydanymi

w celu ich wykonania,

2)

może uchylać akty prawne wojewody, o których mowa w pkt 1, z powodu niezgodności tych

aktów z polityką Rządu lub naruszenia zasad rzetelności, sprawności i gospodarności,

3)

rozstrzyga sprawy sporne między wojewodą i ministrami.

1.

Minister właściwy do spraw administracji

1)

przedstawia projekty rozstrzygnięć w dziedzinie kierownictwa i nadzoru, należących

do kompetencji Rady Ministrów i Prezesa Rady Ministrów,

2)

rozstrzyga sprawy sporne między wojewodami.

2.

Minister, o którym mowa w ust. 1, udziela wojewodzie pomocy fachowej w organizacji

jego pracy oraz w pracy kierowanego przez niego urzędu.

3.

Minister właściwy do spraw administracji ustala instrukcję kancelaryjną dla urzędów

terenowych organów administracji rządowej.

1.

Ministrowie, w zakresie swoich właściwości, sprawują nadzór nad działalnością wojewody,

stosując środki nadzoru określone w ustawach, a w szczególności uchylają, zmieniają

lub stwierdzają nieważność decyzji wydawanych przez wojewodę, stosownie do przepisów

o postępowaniu administracyjnym.

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, ministrowie udzielają wojewodzie fachowej pomocy

w realizacji zadań oraz określają techniczne zasady ich wykonywania.

Wojewoda wykonuje kierownictwo i nadzór nad kierownikami urzędów rejonowych, wykorzystując

uprawnienia i kompetencje przewidziane w ustawach szczególnych oraz odpowiednie uprawnienia

i kompetencje przysługujące Prezesowi Rady Ministrów i ministrom w stosunku do wojewody

na podstawie niniejszej ustawy.

Prezes Rady Ministrów ustala szczegółowy tryb kontroli rozporządzeń i zarządzeń wojewody.

1.

Jednostkami zasadniczego podziału terytorialnego stopnia podstawowego są gminy.

2.

Jednostką zasadniczego podziału terytorialnego dla wykonywania administracji rządowej

jest województwo. Pomocniczą jednostką tego podziału jest rejon administracyjny, tworzony

w trybie i na zasadach określonych w art. 36 ust. 2.

1.

Tworzenie i znoszenie województw, ustalanie i zmiana ich nazwy oraz ustalanie siedziby

wojewody następuje w drodze ustawy.

2.

Zmiana granicy województwa następuje w drodze rozporządzenia Rady Ministrów, po zasięgnięciu

opinii zainteresowanych wojewodów oraz gmin, których te zmiany dotyczą, a także po

przeprowadzeniu konsultacji społecznej wśród mieszkańców obszarów objętych zmianami.

3.

Wykaz województw istniejących w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy określa załącznik

do ustawy.

1.

Na potrzeby określonych dziedzin administracji państwowej albo w innych uzasadnionych

społecznie celach, ustawy szczególne mogą przewidywać dokonanie terytorialnego podziału

specjalnego.

2.

Terytorialny podział specjalny nie powinien naruszać granic jednostek podziału zasadniczego.

3.

Dokonanie terytorialnego podziału specjalnego oraz zmian w tym podziale wymaga porozumienia

z ministrem właściwym do spraw administracji.

1.

Ustalenie i zmiana nazwy miejscowości lub obiektu fizjograficznego następuje w drodze

zarządzenia ministra właściwego do spraw administracji, po zasięgnięciu opinii właściwej

rady gminy.

2.

Zarządzenie, o którym mowa w ust. 1, ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

1.

Do właściwości wojewodów przechodzą określone w przepisach prawa zadania i kompetencje

należące dotychczas do wojewódzkich rad narodowych oraz terenowych organów administracji

państwowej o właściwości ogólnej i o właściwości szczególnej stopnia wojewódzkiego,

jeżeli te zadania i kompetencje nie zostały przekazane, w odrębnych ustawach, organom

samorządu terytorialnego lub innym organom.

2.

Kierownicy urzędów rejonowych przejmują zadania i kompetencje terenowych organów administracji

państwowej o właściwości szczególnej i ogólnej stopnia podstawowego, wykonywane z

mocy ustaw szczególnych przez rejonowe organy administracji państwowej, jeżeli nie

zostały one przekazane w odrębnych ustawach organom samorządu terytorialnego lub innym

organom.

1.

Wojewodowie ustalą i ogłoszą, do dnia 31 grudnia 1990 r., wykaz aktów prawa miejscowego,

wydanych przez wojewódzkie rady narodowe i terenowe organy administracji państwowej

o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego przed dniem wejścia w życie ustawy, które

zachowują moc obowiązującą.

2.

Akty nie zamieszczone w wykazie, o którym mowa w ust. 1, tracą moc z dniem ogłoszenia

tego wykazu.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przepisów prawa miejscowego wydanych przez rady

narodowe miast: stołecznego Warszawy, Krakowa i Łodzi oraz prezydentów tych miast

na zasadach określonych w art. 26 ustawy z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego

(Dz. U. z 1988 r. Nr 26, poz. 183 i z 1989 r. Nr 34, poz. 178). Zakres obowiązywania tych przepisów ustalą i ogłoszą właściwe organy samorządu terytorialnego

tych miast, w trybie i. na zasadach określonych w odrębnej ustawie.

1.

Osoby powołane na stanowiska wojewodów i wicewojewodów w trybie określonym w dotychczasowych

przepisach - zachowują te stanowiska do czasu odwołania w trybie przewidzianym w art.

5 i 6.

2.

Osoby powołane na stanowiska prezydentów i wiceprezydentów miast: stołecznego Warszawy,

Krakowa i Łodzi w trybie określonym w dotychczasowych przepisach stają się z mocy

prawa odpowiednio: wojewodą lub wicewojewodą warszawskim, krakowskim i łódzkim i zachowują

te stanowiska do czasu odwołania w trybie przewidzianym w art. 5 i 6.

1.

Urzędy wojewódzkie, z wyjątkiem urzędów miast: stołecznego Warszawy, Krakowa i Łodzi,

działające w dniu wejścia w życie ustawy, stają się urzędami wojewódzkimi w rozumieniu

tej ustawy.

2.

Do czasu ustalenia na podstawie art. 33 statutów urzędów wojewódzkich, które stają

się urzędami wojewódzkimi w rozumieniu ust. 1, urzędy te działają w oparciu o dotychczasowe

statuty, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

3.

Prezydenci miast: stołecznego Warszawy, Krakowa i Łodzi zorganizują, w terminie do

dnia wejścia w życie ustawy o samorządzie terytorialnym, urzędy wojewódzkie w Warszawie,

Krakowie i Łodzi.

W przypadku konieczności zmniejszenia zatrudnienia w urzędach wojewódzkich, o których

mowa w art. 56, następuje to na zasadach określonych w przepisach ustawy o pracownikach

urzędów państwowych dotyczących likwidacji urzędu. Osobom zwalnianym z urzędu przysługują

również uprawnienia przewidziane dla pracowników zwalnianych w związku z likwidacją

zakładu pracy.

Zobowiązania i wierzytelności wojewódzkich rad narodowych, powstałe po dniu 1 stycznia

1989 r., z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przejmuje Skarb Państwa.

Ustawa wchodzi w życie z dniem wejścia w życie ustawy o samorządzie terytorialnym,

z wyjątkiem art. 56 ust. 3, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.