Ustawa z dnia 22 marca 1990 r. o zmianie ustawy o Prokuraturze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia oraz ustawy o Sądzie Najwyższym.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o Prokuraturze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

(Dz. U. Nr 31, poz. 138 i z 1989 r. Nr 4, poz. 24) wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł ustawy otrzymuje brzmienie: „Ustawa o prokuraturze.”;

2)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

1.

Prokuraturę stanowią: Prokurator Generalny, podlegli mu: pierwszy zastępca, zastępcy

Prokuratora Generalnego, prokuratorzy w Ministerstwie Sprawiedliwości oraz prokuratorzy

powszechnych i wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury. 2. Prokurator Generalny

jest naczelnym organem prokuratury. Funkcje Prokuratora Generalnego sprawuje Minister

Sprawiedliwości.

”

;

3)

art. 2 skreśla się;

4)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.

”

;

5)

w art. 4 w ust. 1

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

podejmowanie środków przewidzianych prawem, zmierzających do prawidłowego i jednolitego

stosowania prawa w postępowaniu sądowym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia

oraz w innych postępowaniach,

”

b)

pkt 6 i 8 skreśla się,

c)

pkt 12 otrzymuje brzmienie

„

12)

podejmowanie innych czynności określonych w ustawach.

”

;

6)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

Prokurator Generalny może występować do Trybunału Konstytucyjnego o ustalenie powszechnie

obowiązującej wykładni ustaw.

”

;

7)

w art. 6

a)

w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu; „Przed wystąpieniem do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie zgodności aktu normatywnego

naczelnego lub centralnego organu administracji państwowej Prokurator Generalny występuje

o zmianę lub uchylenie aktu do organu, który go wydał.”,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Jeżeli uchwała organu samorządu terytorialnego albo rozporządzenie terenowego organu

administracji są niezgodne z prawem, prokurator zwraca się do organu, który je wydał,

o ich zmianę lub uchylenie albo kieruje wniosek o ich uchylenie do właściwego organu

nadzoru; w wypadku uchwały organu samorządu terytorialnego prokurator może także wystąpić

z wnioskiem o jej uchylenie do sądu administracyjnego.

”

;

8)

art. 7 i 8 skreśla się;

9)

w art. 9

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prokuratorami powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury są prokuratorzy prokuratur

wojewódzkich i rejonowych.

”

,

b)

w ust. 2 wyrazy „zastępcy prokuratorów” oraz „i wiceprokuratorzy” skreśla się;

10)

art. 10 i 11 otrzymują brzmienie

„

Art. 10.

Prokurator jest obowiązany do podejmowania działań określonych w ustawach, kierując

się zasadą bezstronności i równego traktowania wszystkich obywateli.

Art. 11.

1.

Prokurator przy wykonywaniu czynności określonych w ustawach jest niezależny, z uwzględnieniem

granic niezależności określonych w ust. 2.

2.

Prokurator jest obowiązany wykonywać zarządzenia, wytyczne i polecenia przełożonego

prokuratora. Jeżeli jednak polecenie dotyczy treści czynności w postępowaniu, prokurator

może żądać doręczenia mu polecenia na piśmie wraz z uzasadnieniem, zmiany polecenia

lub wyłączenia go od wykonania tej czynności albo od udziału w sprawie. O wyłączeniu

rozstrzyga ostatecznie prokurator bezpośrednio przełożony nad prokuratorem, który

wydał polecenie.

”

;

11)

w art. 12

a)

w ust. 1 wyrazy „rady narodowe” zastępuje się wyrazami „organy samorządu terytorialnego”,

b)

w ust. 2 wyrazy „właściwej rady narodowej, prezydium rady albo właściwego terenowego organu administracji

państwowej o właściwości ogólnej” zastępuje się wyrazami „organów samorządu terytorialnego albo właściwego terenowego organu rządowej administracji

ogólnej”, a wyrazy „o ważniejszych wynikach prokuratorskiej kontroli przestrzegania prawa oraz” skreśla się;

12)

po art. 13 dodaje się art. 13

„

Art. 13

Prokuratorów prokuratur wojewódzkich i rejonowych powołuje Prokurator Generalny, a

prokuratorów odpowiednich wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Prokurator

Generalny na wniosek Ministra Obrony Narodowej.

”

;

13)

art. 14-16 otrzymują brzmienie

„

Art. 14.

1.

Pierwszego zastępcę i zastępców Prokuratora Generalnego powołuje spośród prokuratorów

i odwołuje z tych stanowisk Prezes Rady Ministrów na wniosek Prokuratora Generalnego.

2.

Jednym z zastępców Prokuratora Generalnego jest Naczelny Prokurator Wojskowy, którego

powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek Prokuratora Generalnego zgłoszony

w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej. Naczelny Prokurator Wojskowy kieruje

w zastępstwie Prokuratora Generalnego działalnością wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury.

Art. 15.

1.

Na stanowiska prokuratorów w Ministerstwie Sprawiedliwości powołuje spośród prokuratorów

prokuratur wojewódzkich i odwołuje z tych stanowisk Prokurator Generalny.

2.

Do pełnienia funkcji prokuratora wojewódzkiego i prokuratora rejonowego, a także do

pełnienia pozostałych funkcji w prokuraturze, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art.

106, powołuje spośród prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji Prokurator

Generalny.

3.

Zastępców Naczelnego Prokuratora Wojskowego, prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej,

prokuratorów okręgów wojskowych i prokuratorów rodzajów sił zbrojnych powołuje i odwołuje

Prokurator Generalny na wniosek Ministra Obrony Narodowej. Do pełnienia pozostałych

funkcji w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury powołuje spośród prokuratorów

i odwołuje z tych stanowisk Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej.

4.

Prokurator Generalny może określić funkcje w prokuraturach wojewódzkich i rejonowych,

na które powołuje prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji prokurator wojewódzki.

Art. 16.

1.

Prokuratorem może być powołany ten, kto

1)

posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich,

2)

jest nieskazitelnego charakteru,

3)

ukończył uniwersyteckie studia prawnicze,

4)

odbył aplikację prokuratorską lub sądową,

5)

złożył egzamin prokuratorski lub sędziowski,

6)

pracował w charakterze asesora prokuratorskiego lub sądowego co najmniej rok albo

odbył w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury okres służby przewidziany

w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych,

7)

ukończył 26 lat.

2.

Na prokuratora w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury może być powołany

tylko oficer zawodowy lub oficer służby okresowej.

3.

Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 4-6, nie dotyczą

1)

profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych w polskich szkołach wyższych, w

Polskiej Akademii Nauk oraz w instytutach naukowo-badawczych i innych placówkach naukowych,

2)

sędziów oraz oficerów, którzy w sądach wojskowych zajmowali stanowiska sędziów,

3)

adwokatów oraz radców prawnych, którzy wykonywali ten zawód co najmniej trzy lata.

4.

Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 6, nie dotyczą notariuszy.

”

;

14)

art. 18 skreśla się;

15)

art. 19 i 20 otrzymują brzmienie

„

Art. 19.

1.

Prokurator Generalny może odwołać prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej

prokuratury, jeżeli

1)

prokurator, mimo dwukrotnego ukarania przez komisję dyscyplinarną karą wymienioną

w art. 80 ust. 1 pkt 3 lub 4, popełnił przewinienie służbowe lub uchybił godności

urzędu prokuratorskiego; przed podjęciem decyzji Prokurator Generalny wysłuchuje wyjaśnień

prokuratora, chyba że nie jest to możliwe, oraz zasięga opinii właściwego wojewódzkiego

zgromadzenia prokuratorów,

2)

właściwa komisja lekarska orzekła trwałą niezdolność do pełnienia obowiązków prokuratora;

nieuzasadniona odmowa prokuratora poddania się badaniu lekarskiemu może być powodem

odwołania,

3)

z powodu choroby i płatnego urlopu dla poratowania zdrowia prokurator nie pełnił służby

nieprzerwanie przez okres dłuższy niż rok; do okresu tego wlicza się okresy poprzedniej

przerwy w pełnieniu służby wskutek choroby i płatnego urlopu dla poratowania zdrowia,

jeżeli okres czynnej służby nie przekroczył trzydziestu dni.

2.

Prokurator Generalny może odwołać prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury

na wniosek Ministra Obrony Narodowej w wypadkach, gdy przepisy o służbie wojskowej

przewidują zwolnienie z zawodowej służby wojskowej.

3.

Prokurator Generalny odwołuje prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury,

jeżeli

1)

zrzekł się stanowiska prokuratora,

2)

przekroczył 65 lat życia, chyba że Prokurator Generalny z własnej inicjatywy lub na

wniosek zainteresowanego prokuratora wyrazi zgodę na dalsze zajmowanie stanowiska,

nie dłużej jednak niż do ukończenia 70 lat,

3)

zawarł związek małżeński z osobą, która wykonuje zawód adwokata i nie zaprzestała

go wykonywać w terminie trzech miesięcy od zawarcia związku małżeńskiego.

4.

Stosunek służbowy prokuratora wygasa po upływie trzech miesięcy od doręczenia zawiadomienia

o odwołaniu, chyba że na wniosek zainteresowanego prokuratora określono krótszy termin.

5.

Prawomocne orzeczenie komisji dyscyplinarnej o wydaleniu ze służby prokuratorskiej

oraz prawomocne orzeczenie sądu skazujące prokuratora na karę dodatkową pozbawienia

praw publicznych, zakazu zajmowania stanowiska prokuratora lub na karę degradacji

pociąga za sobą z mocy prawa utratę stanowiska prokuratora; stosunek służbowy prokuratora

wygasa z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.

6.

Prokurator uprawniony do świadczeń emerytalnych, pozostając na stanowisku prokuratora

po przekroczeniu 60 lat przez kobietę i 65 lat przez mężczyznę, pobiera świadczenie

emerytalne i wynagrodzenie na zasadach ogólnych dotyczących emerytów wykonujących

zatrudnienie. Przepisy art. 81 i 82 oraz 86 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

i ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 267, z 1984 r. Nr 52, poz. 268 i 270, z 1986 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 i 192 oraz z 1990 r. Nr 10, poz. 58 i 61) stosuje się.

Art. 20.

1.

Powszechnymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są prokuratury wojewódzkie i

prokuratury rejonowe.

2.

Prokuraturą wojewódzką kieruje prokurator wojewódzki. Prokurator wojewódzki jest prokuratorem

przełożonym prokuratorów prokuratury wojewódzkiej oraz prokuratorów rejonowych i prokuratorów

prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury wojewódzkiej.

3.

Prokuraturą rejonową kieruje prokurator rejonowy. Prokurator rejonowy jest prokuratorem

przełożonym prokuratorów prokuratury rejonowej.

4.

Prokuraturę wojewódzką tworzy się dla jednego lub więcej województw, a prokuraturę

rejonową dla jednej lub większej liczby jednostek podziału terytorialnego stopnia

podstawowego, w granicach tego samego województwa.

5.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem-Szefem Urzędu Rady Ministrów,

w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi prokuratury wojewódzkie i rejonowe oraz ustala

ich siedziby i terytorialny zakres działania.

6.

Minister Sprawiedliwości może poza siedzibą prokuratury tworzyć ośrodki zamiejscowe

prokuratur wojewódzkich lub rejonowych.

7.

Minister Sprawiedliwości może zarządzić wspólne prowadzenie spraw z zakresu administracji

i gospodarki finansowej sądu powszechnego i powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury

przez właściwy sąd powszechny, jeżeli obie jednostki mają siedzibę w tej samej miejscowości.

8.

Wojskowymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są: Naczelna Prokuratura Wojskowa,

prokuratury okręgów wojskowych, prokuratury rodzajów sił zbrojnych oraz wojskowe prokuratury

garnizonowe. W miarę potrzeby mogą być tworzone inne rodzaje wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury.

9.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości tworzy i znosi

wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury oraz ustala ich siedziby i terytorialny

zakres działania.

”

;

16)

art. 21 skreśla się;

17)

art. 22 otrzymuje brzmienie

„

Art. 22.

1.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, ustala regulamin określający tryb

wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury.

2.

Minister Sprawiedliwości określa wewnętrzną organizację powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury oraz zakres działania sekretariatów i innych działów administracji.

3.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości ustala regulamin

określający tryb wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

oraz wewnętrzną organizację tych jednostek.

”

;

18)

po art. 22 dodaje się art. 22

„

Art. 22

1.

W prokuraturze wojewódzkiej działa wojewódzkie zgromadzenie prokuratorów, które składa

się z prokuratorów prokuratury wojewódzkiej oraz delegatów prokuratorów prokuratur

rejonowych działających na obszarze właściwości prokuratury wojewódzkiej. Delegatów

prokuratorów prokuratur rejonowych, w liczbie równej liczbie prokuratorów prokuratury

wojewódzkiej, wybierają na okres dwóch lat zebrania prokuratorów prokuratur rejonowych;

Minister Sprawiedliwości ustala regulamin wyboru delegatów.

2.

Przewodniczącym wojewódzkiego zgromadzenia prokuratorów jest prokurator wojewódzki

3.

Posiedzenia wojewódzkiego zgromadzenia prokuratorów zwołuje prokurator wojewódzki

z inicjatywy własnej lub Prokuratora Generalnego, kolegium prokuratury wojewódzkiej

albo jednej piątej liczby członków zgromadzenia.

Art. 22

Wojewódzkie zgromadzenie prokuratorów

1)

wysłuchuje informacji prokuratora wojewódzkiego o działalności prokuratur i pracy

prokuratorów oraz wyraża opinię w tym zakresie,

2)

ustala liczbę i wybiera dwie trzecie liczby członków kolegium prokuratury wojewódzkiej,

3)

wybiera przedstawiciela do Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym,

4)

wybiera członków komisji dyscyplinarnych,

5)

określa kierunki pracy kolegium prokuratury wojewódzkiej oraz rozpatruje sprawozdania

z działalności tego kolegium,

6)

wyraża opinię o kandydatach na prokuratora wojewódzkiego i prokuratorów rejonowych,

7)

wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora wojewódzkiego lub

kolegium prokuratury wojewódzkiej.

Art. 22

1.

Kolegium prokuratury wojewódzkiej składa się z czterech do dziesięciu członków, wybieranych

w dwóch trzecich przez wojewódzkie zgromadzenie prokuratorów, a w jednej trzeciej

powołanych przez prokuratora wojewódzkiego spośród prokuratorów. Przewodniczącym kolegium

prokuratury wojewódzkiej jest prokurator wojewódzki.

2.

Kadencja kolegium prokuratury wojewódzkiej trwa dwa lata.

3.

Posiedzenia kolegium prokuratury wojewódzkiej zwołuje prokurator wojewódzki z własnej

inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej liczby członków kolegium.

Art. 22

Kolegium prokuratury wojewódzkiej

1)

rozpatruje wnioski wynikające z wizytacji i lustracji prokuratur,

2)

wyraża opinię o kandydatach na asesorów prokuratorskich oraz prokuratorów prokuratur

rejonowych i wojewódzkich,

3)

ustala projekt listy kandydatów na aplikantów prokuratorskich,

4)

wyraża opinię w sprawach odwołania prokuratora lub odwołania prokuratora z pełnionej

funkcji,

5)

wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora wojewódzkiego.

Art. 22

1.

Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym składa się z przedstawicieli wybranych

spośród prokuratorów przez wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów, pięciu przedstawicieli

wybranych przez prokuratorów w Ministerstwie Sprawiedliwości spośród tych prokuratorów

oraz pięciu prokuratorów wyznaczonych przez Prokuratora Generalnego. Przewodniczącym

Rady jest Prokurator Generalny.

2.

Kadencja Rady trwa cztery lata.

3.

Posiedzenia Rady zwołuje Prokurator Generalny z własnej inicjatywy lub na wniosek

jednej trzeciej liczby członków Rady.

4.

Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu.

Art. 22

Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym

1)

rozpatruje projekty wytycznych ustalających podstawowe kierunki działania prokuratury

w zakresie: strzeżenia praworządności, ścigania przestępstw oraz zapobiegania przestępczości,

a także innych ważniejszych wytycznych i zarządzeń Prokuratora Generalnego,

2)

dokonuje oceny stanu i rozwoju kadry prokuratorskiej oraz kierunków szkolenia prokuratorów,

asesorów i aplikantów,

3)

dokonuje okresowych ocen realizacji zadań prokuratury,

4)

określa kierunki działań w celu doskonalenia kwalifikacji zawodowych prokuratorów

oraz poziomu ich pracy,

5)

ustala ogólną liczbę członków komisji dyscyplinarnych oraz wskazuje liczbę członków

komisji dyscyplinarnych wybieranych przez wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów,

6)

rozpatruje i wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez Prokuratora Generalnego.

”

;

19)

w art. 23

a)

w ust. 1 wyrazy „Milicji Obywatelskiej, Służbie Bezpieczeństwa lub” skreśla się,

b)

w ust. 2 wyraz „osób” skreśla się,

c)

w ust. 3 wyrazy „osoby podejrzanej” zastępuje się wyrazem „podejrzanego”;

20)

w art. 25 ust. 3 skreśla się;

21)

w art. 27

a)

w ust. 2 wyrazy „organy administracji państwowej o terenowym zakresie działania” zastępuje się wyrazami „terenowe organy rządowej administracji ogólnej”,

b)

w ust. 3 wyrazy „z wyjątkiem Wojskowej Służby Wewnętrznej, Wojsk Ochrony Pogranicza, Milicji Obywatelskiej

i Służby Bezpieczeństwa” skreśla się,

c)

ust. 4 skreśla się,

d)

w ust. 5 wyrazy „Organy administracji państwowej o terenowym zakresie działania” zastępuje się wyrazami „Terenowe organy rządowej administracji ogólnej”, a wyrazy „ust. 3 i 4” zastępuje się wyrazami „ust. 3”,

e)

w ust. 6 wyrazy „ust. 3-5” zastępuje się wyrazami „ust. 3 i 5”;

22)

w art. 28 w ust. 2 na końcu zdania kropkę skreśla się i dodaje się wyrazy „oraz organów samorządu terytorialnego.”;

23)

art. 31 skreśla się;

24)

w art. 33 w ust. 2 pkt 1 oraz w ust. 3 wyrazy „pkt 1 i 2” skreśla się;

25)

w art. 35 ust. 2 skreśla się;

26)

w art. 38 w ust. 1 wyrazy „Radzie Państwa” zastępuje się wyrazem „Prezydentowi”;

27)

art. 39 skreśla się;

28)

po art. 41 w podtytule rozdziału 3 wyrazy „Prokuratorska kontrola przestrzegania prawa” zastępuje się wyrazami „Udział prokuratora w innych postępowaniach”;

29)

art. 42 i 43 otrzymują brzmienie

„

Art. 42.

Udział prokuratora w postępowaniu cywilnym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia

oraz w innych postępowaniach określają odrębne ustawy.

Art. 43.

1.

Jeżeli wymaga tego ochrona praworządności w sprawach, o których mowa w art. 42, prokurator

może żądać nadesłania lub przedstawienia akt oraz dokumentów i pisemnych wyjaśnień,

przesłuchać świadków i zasięgnąć opinii biegłych, a także przeprowadzić oględziny

w celu wyjaśnienia sprawy.

2.

Do czynności wymienionych w ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

”

;

30)

art. 44-57 skreśla się;

31)

art. 58 otrzymuje brzmienie

„

Art. 58.

1.

Prokurator jest obowiązany postępować zgodnie ze ślubowaniem prokuratorskim oraz stale

podnosić kwalifikacje zawodowe.

2.

Prokurator powinien w służbie i poza służbą strzec powagi sprawowanego urzędu i unikać

wszystkiego, co mogłoby przynieść ujmę godności prokuratora lub osłabiać zaufanie

do jego bezstronności.

3.

W okresie zajmowania stanowiska prokurator nie może należeć do partii politycznej

ani brać udziału w żadnej działalności politycznej. Zakaz działalności politycznej

nie dotyczy posła i senatora.

”

;

32)

w art. 59

a)

w ust. 1-3 użyty w odpowiednich przypadkach wyraz „mianowanie” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „powołanie”,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przy powołaniu prokurator składa ślubowanie wobec Prokuratora Generalnego według następującej

roty

„

Ślubuję uroczyście na powierzonym mi stanowisku prokuratora służyć wiernie Rzeczypospolitej

Polskiej, stać na straży prawa i strzec praworządności, obowiązki mojego urzędu wypełniać

sumiennie, dochować tajemnicy państwowej i służbowej, a w postępowaniu kierować się

zasadami godności i uczciwości.

””

;

””

;

33)

art. 61 otrzymuje brzmienie

„

Art. 61.

1.

Żądania, przedstawienia i zażalenia w sprawach związanych ze swoim stanowiskiem prokurator

może wnosić tylko w drodze służbowej. W takich sprawach prokurator nie może zwracać

się do instytucji i osób postronnych ani podawać tych spraw do wiadomości publicznej.

2.

W sprawach o roszczenia ze stosunku pracy prokuratorowi przysługuje droga sądowa.

3.

Prokurator powinien niezwłocznie zawiadomić przełożonego o toczącym się postępowaniu

sądowym, w którym występuje w charakterze strony lub uczestnika postępowania.

”

;

34)

w art. 63 w ust. 3 wyrazy „pełniących służbę w Prokuraturze Generalnej” zastępuje się wyrazami „w Ministerstwie Sprawiedliwości”;

35)

w art. 64 w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „Prokurator Generalny może delegować prokuratora do innej jednostki organizacyjnej

prokuratury, Ministerstwa Sprawiedliwości lub innej jednostki organizacyjnej podległej

Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, zgodnie z jego kwalifikacjami.”;

36)

w art. 66 w ust. 2 po wyrazach „sędziów, a także” dodaje się wyrazy „okresy wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego lub zajmowania samodzielnego stanowiska

w organach administracji państwowej, z którym była związana praktyka prawnicza, oraz”;

37)

w art. 67 w ust. 4 wyrazy „pełniących służbę w Prokuraturze Generalnej” zastępuje się wyrazami „w Ministerstwie Sprawiedliwości.”;

38)

w art. 72 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Finansów, w drodze rozporządzenia,

określa zasady oraz tryb tworzenia i wykorzystania funduszu, o którym mowa w ust.

1.

”

;

39)

w art. 75 wyrazy „Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości” zastępuje się wyrazami „Minister Sprawiedliwości”;

40)

art. 76 otrzymuje brzmienie

„

Art. 76.

1.

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów równorzędnych powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury jest równe i stanowi, odpowiednio do rangi stanowiska prokuratora, wielokrotność

przeciętnego wynagrodzenia w sferze produkcji materialnej; wysokość wynagrodzenia

prokuratorów równorzędnych powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury różnicuje

staż pracy i pełnione funkcje.

2.

Wynagrodzenie prokuratorów określa, w drodze rozporządzenia, Rada Ministrów.

”

;

41)

art. 78 otrzymuje brzmienie

„

Art. 78.

Przepisów art. 59 ust. 1-3, art. 60, 61, 63-65, 67-70, 72, 73 i 75 nie stosuje się

do prokuratorów wojskowych jednostek prokuratury. Urlopu, o którym mowa w art. 66,

udziela się, jeżeli prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury nie

uzyskał wcześniej prawa do urlopu dodatkowego, określonego w przepisach o służbie

wojskowej żołnierzy zawodowych.

”

;

42)

po art. 78 dodaje się art. 78

„

Art. 78

1.

W razie powołania prokuratora do niezawodowej służby wojskowej, jego prawa i obowiązki

służbowe ulegają zawieszeniu na czas trwania służby. Prokurator zachowuje jednak swoje

stanowisko, a czas służby wojskowej wlicza się do okresu stosunku służbowego na stanowisku

prokuratora.

2.

Inne szczególne uprawnienia związane ze stosunkiem służbowym prokuratora powołanego

do czynnej służby wojskowej i zwolnionego z tej służby normują przepisy o powszechnym

obowiązku obrony lub przepisy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

3.

Prokurator powołany do niezawodowej służby wojskowej odbywa ją w sądownictwie wojskowym,

wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury lub wojskowych organach obsługi

prawnej.

”

;

43)

art. 79-83 otrzymują brzmienie

„

Art. 79.

1.

Prokurator odpowiada dyscyplinarnie za przewinienia służbowe i uchybienia godności

urzędu prokuratorskiego.

2.

Za nadużycie wolności słowa przy wykonywaniu obowiązków służbowych, stanowiące ściganą

z oskarżenia prywatnego zniewagę strony, jej pełnomocnika lub obrońcy, kuratora, świadka,

biegłego lub tłumacza, prokurator odpowiada tylko dyscyplinarnie.

Art. 80.

1.

Karami dyscyplinarnymi są

1)

upomnienie,

2)

nagana,

3)

usunięcie z zajmowanej funkcji,

4)

przeniesienie na inne miejsce służbowe,

5)

wydalenie ze służby prokuratorskiej.

2.

Wymierzenie kary określonej w ust. 1 pkt 2-4 pociąga za sobą pozbawienie możliwości

awansowania przez okres trzech lat oraz niemożność udziału w tym okresie w kolegium

prokuratury wojewódzkiej, w Radzie Prokuratorów i w komisji dyscyplinarnej oraz uzyskania

utraconego stanowiska.

Art. 81.

1.

Po upływie jednego roku od chwili czynu nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego,

a w razie wszczęcia ulega ono umorzeniu.

2.

Jeżeli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie

może nastąpić wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach Kodeksu karnego.

Art. 82.

Przełożonym dyscyplinarnym jest w stosunku do prokuratorów powszechnych jednostek

organizacyjnych prokuratury oraz prokuratorów w Ministerstwie Sprawiedliwości - Prokurator

Generalny oraz prokurator wojewódzki w stosunku do podległych prokuratorów.

Art. 83.

1.

W sprawach dyscyplinarnych orzekają komisje dyscyplinarne

1)

dla prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz dla prokuratorów

w Ministerstwie Sprawiedliwości działające przy Prokuratorze Generalnym

a)

w pierwszej instancji - Komisja Dyscyplinarna,

b)

w drugiej instancji - Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna,

2)

dla prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Komisja Dyscyplinarna

w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej.

2.

Komisje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ze swego grona wybierają przewodniczących

komisji. Kadencja komisji trwa cztery lata.

3.

Przewodniczącego i ośmiu członków Komisji Dyscyplinarnej w Naczelnej Prokuraturze

Wojskowej powołuje na okres dwóch lat Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem

Obrony Narodowej spośród kandydatów wybranych przez prokuratorów wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury.

4.

Członkowie komisji dyscyplinarnych są w zakresie orzekania niezawiśli i podlegają

tylko ustawom.

”

;

44)

w art. 84 w ust. 2 wyrazy „w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury” skreśla się;

45)

w art. 85 ust. 3 skreśla się;

46)

po art. 85 dodaje się art. 85

„

Art. 85

1.

Komisja Dyscyplinarna orzeka w składzie trzech członków, a Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna

w składzie pięciu członków.

2.

Komisja Dyscyplinarna w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej orzeka w pierwszej instancji

w składzie trzech członków, a w drugiej instancji w składzie pięciu członków. W składzie

orzekającym w drugiej instancji nie może brać udziału członek Komisji, który brał

udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia.

3.

Skład orzekający wyznacza przewodniczący komisji dyscyplinarnej.

Art. 85

1.

Rzecznika dyscyplinarnego w komisji dyscyplinarnej wyznacza spośród prokuratorów organ,

który złożył wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego w sprawie.

2.

Rzecznik dyscyplinarny jest związany wskazaniami organu, który go wyznaczył.

Art. 85

Obwiniony może ustanowić obrońcę tylko spośród prokuratorów.

Art. 85

1.

Postępowanie dyscyplinarne toczy się z wyłączeniem jawności. Na rozprawie mogą być

obecni prokuratorzy i asesorzy pełniący czynności prokuratorskie.

2.

Orzeczenie dyscyplinarne można podać do wiadomości publicznej po jego uprawomocnieniu

się, na podstawie uchwały komisji dyscyplinarnej.

3.

Protokolantem może być prokurator, asesor lub aplikant wyznaczony przez przewodniczącego

komisji.

Art. 85

1.

Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego mogą zgłosić przełożeni dyscyplinarni,

po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności koniecznych do ustalenia znamion przewinienia

oraz złożeniu wyjaśnień przez obwinionego, chyba że złożenie tych wyjaśnień nie jest

możliwe.

2.

W toku postępowania przed komisją dyscyplinarną rzecznik dyscyplinarny pełni funkcję

oskarżyciela oraz wnosi i popiera środki odwoławcze.

Art. 85

1.

Po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przewodniczący komisji

wyznacza termin rozprawy i zawiadamia o nim rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego

oraz obrońcę, a w razie potrzeby wzywa świadków i biegłych.

2.

Postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instancji powinno być zakończone w terminie

jednego miesiąca od daty wpływu wniosku.

3.

Nie usprawiedliwione niestawiennictwo rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub jego

obrońcy nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.

Art. 85

Jeżeli w toku rozprawy ujawni się inne przewinienie oprócz objętego wnioskiem o wszczęcie

postępowania, komisja może wydać co do tego przewinienia orzeczenie tylko za zgodą

rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego lub jego obrońcy; w razie braku zgody przełożony

dyscyplinarny może zgłosić w tym zakresie odrębny wniosek o wszczęcie postępowania

dyscyplinarnego.

Art. 85

W razie rozwiązania stosunku służbowego prokuratora w toku postępowania dyscyplinarnego,

postępowanie toczy się nadal.

Art. 85

1.

Jeżeli przewinienie zawiera znamiona przestępstwa, komisja dyscyplinarna wydaje zezwolenie,

o którym mowa w art. 68 ust. 1, co nie wstrzymuje biegu postępowania dyscyplinarnego.

2.

Po prawomocnym zakończeniu postępowania karnego przeciwko prokuratorowi sąd lub prokurator

przesyła akta sprawy właściwej komisji dyscyplinarnej.

Art. 85

1.

Uzasadnienie orzeczenia komisji dyscyplinarnej sporządza się na piśmie w terminie

siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia.

2.

Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się rzecznikowi dyscyplinarnemu i obwinionemu.

Art. 85

Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej wydanego w pierwszej instancji przysługuje odwołanie

obwinionemu i rzecznikowi dyscyplinarnemu. Odwołanie powinno być rozpoznane w terminie

7 dni od dnia jego wpływu do Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej.

Art. 85

Koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa.

Art. 85

Po uprawomocnieniu się orzeczenia przewodniczący komisji dyscyplinarnej przesyła odpis

orzeczenia Prokuratorowi Generalnemu. Wykonanie orzeczenia należy do Prokuratora Generalnego.

Art. 85

1.

Odpis prawomocnego orzeczenia skazującego na karę dyscyplinarną dołącza się do akt

osobowych obwinionego.

2.

Po upływie trzech lat od uprawomocnienia się orzeczenia skazującego na karę przewidzianą

w art. 80 ust. 1 pkt 1-4, a po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia

skazującego na karę przewidzianą w art. 80 ust. 1 pkt 5, Prokurator Generalny, na

wniosek ukaranego, zarządza usunięcie odpisu orzeczenia z akt osobowych, jeżeli w

tym okresie nie wydano przeciwko ukaranemu innego orzeczenia skazującego.

Art. 85

1.

Prokurator Generalny może wnieść sprzeciw od każdego prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego;

sprzeciw na niekorzyść obwinionego może być wniesiony nie później niż w terminie sześciu

miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia. Sprzeciw może wnieść również Naczelny

Prokurator Wojskowy, gdy obwiniony jest prokuratorem wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury.

2.

Sprzeciw rozpoznaje Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna w składzie siedmiu członków,

gdy obwiniony jest prokuratorem powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury lub

prokuratorem w Ministerstwie Sprawiedliwości, a Komisja Dyscyplinarna w Naczelnej

Prokuraturze Wojskowej w pełnym składzie, gdy obwiniony jest prokuratorem wojskowej

jednostki organizacyjnej prokuratury.

Art. 85

1.

Prokurator Generalny może wglądać w czynności komisji dyscyplinarnych, zwracać uwagę

na stwierdzone uchybienia, żądać wyjaśnień oraz usunięcia skutków uchybienia; czynności

te nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której członkowie komisji dyscyplinarnych są niezawiśli.

2.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują również Naczelnemu Prokuratorowi

Wojskowemu w odniesieniu do Komisji Dyscyplinarnej w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej.

Art. 85

W sprawach nie uregulowanych w niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego

stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

”

;

47)

art. 86 skreśla się;

48)

w art. 87 zdanie drugie skreśla się;

49)

w art. 88 w ust. 1 cyfrę „4” zastępuje się cyfrą „3”;

50)

art. 92 otrzymuje brzmienie

„

Art. 92.

Do aplikantów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio

przepisy art. 60, art. 61 ust. 1, art. 76 oraz art. 78

”

;

51)

art. 93 i 94 otrzymują brzmienie

„

Art. 93.

Aplikanci powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury za naruszenie swoich

obowiązków ponoszą odpowiedzialność porządkową lub dyscyplinarną na zasadach obowiązujących

mianowanych urzędników państwowych.

Art. 94.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady i tryb

mianowania, zmiany warunków pracy oraz rozwiązywania stosunku pracy, a także szczegółowe

obowiązki związane z zajmowaniem stanowiska aplikanta, organizację aplikacji prokuratorskiej,

zakres egzaminu prokuratorskiego, skład komisji egzaminacyjnej, sposób powoływania

jej członków, wysokość ich wynagrodzenia i postępowanie komisji egzaminacyjnej, a

dla wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Minister Sprawiedliwości w

porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.

”

;

52)

art. 97 otrzymuje brzmienie

„

Art. 97.

1.

Do asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące prokuratorów tych prokuratur, a do asesorów wojskowych - przepisy

dotyczące prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

2.

Prokurator Generalny może, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, zwolnić

asesora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury ze służby. Przepis art. 19

ust. 3 pkt 1 i 3 stosuje się odpowiednio.

”

;

53)

art. 98 skreśla się;

54)

w art. 99 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Finansów, w drodze rozporządzenia,

określa zasady i tryb tworzenia oraz wykorzystania funduszu, o którym mowa w ust.

1, a także wysokość i warunki przyznawania stypendium z tego funduszu.

”

;

55)

po art. 102 dodaje się art. 102

„

Art. 102

Rada pracownicza prowadzi także działalność na rzecz doskonalenia organizacji pracy,

sumiennego i rzetelnego wykonywania obowiązków pracowniczych oraz przestrzegania zasad

współżycia społecznego.

Art. 102

1.

Radę pracowniczą wybiera ogólne zebranie prokuratorów i innych pracowników prokuratury

w głosowaniu tajnym na okres dwóch lat; ogólne zebranie może odwołać członka rady

pracowniczej lub całą radę przed upływem tego okresu.

2.

Członkami rady pracowniczej nie mogą być prokurator wojewódzki i prokurator rejonowy.

Art. 102

Zasady i tryb działania rady pracowniczej oraz tryb wyboru i liczbę jej członków określa

statut uchwalony przez radę pracowniczą.

Art. 102

1.

Rada pracownicza ma prawo przedstawiania opinii we wszystkich sprawach należących

do zakresu jej działania.

2.

Prokurator Generalny, prokurator wojewódzki i prokurator rejonowy są obowiązani stwarzać

warunki umożliwiające radom pracowniczym realizację ich zadań, a w szczególności udzielać

im niezbędnych informacji, udostępniać dokumentację dotyczącą spraw pracowniczych

oraz przedstawiać w odpowiednich terminach materiały umożliwiające radzie zajęcie

stanowiska.

3.

Prokurator wojewódzki i prokurator rejonowy są obowiązani rozpatrywać wnioski rady

pracowniczej oraz powiadamiać radę o sposobie ich załatwienia.

”

;

56)

w art. 104 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Prokuratorem Generalnym może określać zadania

prokuratorów wojskowych w zakresie zapobiegania przestępczości oraz umacniania dyscypliny

i porządku w wojsku.

”

;

57)

w art. 105

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zwolnienie asesora lub aplikanta ze służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych

prokuratury następuje w wypadkach, gdy przepisy o służbie wojskowej przewidują zwolnienie

z zawodowej lub okresowej służby wojskowej.

”

;

b)

ust. 2 skreśla się;

58)

w art. 106 ust. 2 skreśla się;

59)

po art. 109 dodaje się art. 109

„

Art. 109

1.

Prokurator wojskowy, w razie naruszenia przez organ wojskowy prawa, rozkazów lub zarządzeń

Ministra Obrony Narodowej o charakterze ogólnym oraz stwierdzenia okoliczności wpływających

ujemnie na stan dyscypliny wojskowej i porządku wojskowego, wnosi, po wyjaśnieniu

sprawy, sprzeciw lub wystąpienie do właściwego organu wojskowego.

2.

O sposobie załatwienia sprzeciwu lub wystąpienia zawiadamia się niezwłocznie prokuratora

wojskowego, który wniósł sprzeciw lub wystąpienie.

3.

Prokurator wojskowy może przeprowadzić kontrolę problemową lub kompleksową przestrzegania

prawa przez organy i przedstawicieli jednostek organizacyjnych wchodzących w skład

sił zbrojnych lub podległych Ministrowi Obrony Narodowej, z wyłączeniem sądów wojskowych.

4.

Prokurator wojskowy w toku wykonywania kontroli może, poza uprawnieniami wymienionymi

w art. 43 ust. 1, dokonywać czynności w siedzibach kontrolowanych organów lub jednostek

organizacyjnych, zaznajamiać się, w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia sprawy, z poszczególnymi

zagadnieniami wojskowymi oraz zwracać się do właściwych dowódców (szefów) o przeprowadzenie

badań lub szczegółowej kontroli działalności organów wojskowych.

5.

Szczegółowy tryb postępowania prokuratorów wojskowych w sprawach wymienionych w ust.

1-4 określa Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.

”

1.

Prokuraturę stanowią: Prokurator Generalny, podlegli mu: pierwszy zastępca, zastępcy

Prokuratora Generalnego, prokuratorzy w Ministerstwie Sprawiedliwości oraz prokuratorzy

powszechnych i wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury. 2. Prokurator Generalny

jest naczelnym organem prokuratury. Funkcje Prokuratora Generalnego sprawuje Minister

Sprawiedliwości.

W Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł działu XI otrzymuje brzmienie: „Udział prokuratora”;

2)

art. 118 otrzymuje brzmienie

„

Art. 118.

Prokurator Generalny i podlegli mu prokuratorzy czuwają nad przestrzeganiem prawa

w postępowaniu unormowanym niniejszym kodeksem. Do udziału prokuratora w postępowaniu

w sprawach o wykroczenia stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Kodeksu postępowania administracyjnego.

”

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.

W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132 oraz z 1989 r. Nr 4, poz. 24, Nr 34, poz. 178 i 182) w art. 48 w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „Prokuratury Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” skreśla się.

W ustawie z dnia 20 września 1984 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. Nr 45, poz. 241 oraz z 1989 r. Nr 33, poz. 175 i Nr 73, poz. 436) w art. 20 w ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „W pozostałych składach jest obowiązkowy udział prokuratora w Ministerstwie Sprawiedliwości,

a w Izbie Wojskowej - prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej”.

Prokurator Generalny może występować do Trybunału Konstytucyjnego o ustalenie powszechnie

obowiązującej wykładni ustaw.

1.

Prokuratorzy i wiceprokuratorzy Prokuratury Generalnej od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy pełnią obowiązki prokuratorów w Prokuraturze Wojewódzkiej w Warszawie.

2.

Pracowników administracyjnych i obsługi Prokuratury Generalnej, z dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy. Prokurator Generalny zatrudni w Ministerstwie Sprawiedliwości,

w Prokuraturze Wojewódzkiej w Warszawie lub w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie, stosownie

do posiadanych kwalifikacji zawodowych.

3.

Prokuratorzy i mianowani pracownicy administracyjni, o których mowa w ust. 1 i 2,

mogą, w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, złożyć Prokuratorowi

Generalnemu pisemne oświadczenie o odmowie dalszego zatrudnienia. W tym wypadku stosunek

pracy rozwiązuje się po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia oświadczenia, w ostatnim

dniu miesiąca kalendarzowego. Umowni pracownicy administracyjni i obsługi mogą w tym

samym czasie złożyć oświadczenie o wypowiedzeniu stosunku pracy albo wniosek o jego

rozwiązanie za porozumieniem stron, który powinien być uwzględniony w terminie nie

dłuższym niż obowiązujący w danych stosunkach okres wypowiedzenia. Rozwiązanie stosunku

pracy na zasadach przewidzianych w niniejszym ustępie pociąga za sobą skutki, jakie

przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem umowy o pracę przez zakład pracy za wypowiedzeniem

z powodu likwidacji zakładu pracy.

4.

Prokuratorzy i pracownicy, o których mowa w ust. 1 i 2, zachowują przez okres sześciu

miesięcy prawo do wynagrodzenia odpowiadającego stanowisku, które dotychczas zajmowali,

gdy obejmą w Ministerstwie Sprawiedliwości, w Prokuraturze Wojewódzkiej lub w Sądzie

Wojewódzkim w Warszawie albo w innej jednostce organizacyjnej prokuratury lub w innym

sądzie stanowiska, na których przysługuje niższe wynagrodzenie zasadnicze, niższy

dodatek funkcyjny lub jeżeli dodatek nie przysługuje.

1.

W terminie do dnia 30 czerwca 1990 r. Prokurator Generalny powoła

1)

prokuratorów i wiceprokuratorów Prokuratury Generalnej, którzy zajmowali te stanowiska

w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy - na stanowiska prokuratorów Prokuratury

Wojewódzkiej w Warszawie,

2)

prokuratorów i wiceprokuratorów prokuratur wojewódzkich i rejonowych, którzy zajmowali

te stanowiska w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy - na stanowiska prokuratorów

prokuratur wojewódzkich i rejonowych, właściwych ze względu na ich miejsce zamieszkania

- jeżeli spełniają wymagania określone w art. 16 ust. 1 ustawy o prokuraturze.

2.

Stosunek pracy z prokuratorami, których Prokurator Generalny nie powołał na stanowiska

prokuratora, wygasa z dniem 30 września 1990 r. Prokuratorowi przysługuje wynagrodzenie,

o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o pracownikach urzędów państwowych.

3.

W terminie do dnia 30 czerwca 1990 r. Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem

Obrony Narodowej powoła prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury,

którzy zajmowali te stanowiska w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, na stanowiska

prokuratorów odpowiednich wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, właściwych

ze względu na ich miejsce zamieszkania, jeżeli spełniają wymagania określone w art.

16 ust. 1 i 2 ustawy o prokuraturze.

4.

Prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, których Prokurator

Generalny nie powołał na stanowiska prokuratorów, wyznacza się na inne stanowiska

służbowe w siłach zbrojnych, a w wypadku niewyrażenia zgody - zwalnia z zawodowej

służby wojskowej z zachowaniem wszelkich uprawnień przysługujących żołnierzom zwolnionym

z tej służby z przyczyn, które nie powodują utraty tych uprawnień.

5.

Prokuratorom i pracownikom, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2, którzy złożyli oświadczenia

wymienione w art. 5 ust. 3, jak również prokuratorom, którzy nie zostali powołani

przez Prokuratora Generalnego na podstawie ust. 1, przysługują uprawnienia emerytalne

na zasadach określonych w art. 27 ust. 2 ustawy o pracownikach urzędów państwowych

albo jeżeli osiągnęli do dnia wygaśnięcia stosunku pracy okres zatrudnienia wynoszący

łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresu zatrudnienia co najmniej

35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn.

1.

Znosi się Prokuraturę Generalną.

2.

Obsługa Prokuratora Generalnego należy do Ministerstwa Sprawiedliwości.

3.

Ministerstwo Sprawiedliwości wstępuje w stosunki prawne związane z lokalami zajmowanymi

przez Prokuraturę Generalną i jednostki nadzorowane przez Prokuratora Generalnego.

4.

Mienie i środki finansowe pozostające w dyspozycji Prokuratury Generalnej przekazuje

się Ministerstwu Sprawiedliwości.

5.

Ust. 3 i 4 nie dotyczą wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

1.

Pierwsze posiedzenia wojewódzkich zgromadzeń prokuratorów zostaną zwołane po dniu

1 lipca 1990 r., nie później jednak niż do dnia 31 sierpnia 1990 r.

2.

Wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów na pierwszym posiedzeniu dokonają wyboru członków

kolegiów prokuratur wojewódzkich i członków Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym.

3.

Do czasu podjęcia działalności przez wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów i kolegia

prokuratur wojewódzkich przepisów art. 22

1.

Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym na pierwszym posiedzeniu określi termin

wyborów członków komisji dyscyplinarnych.

2.

Do czasu wyboru komisji dyscyplinarnych na podstawie niniejszej ustawy działają komisje

dyscyplinarne utworzone na podstawie przepisów dotychczasowych.

3.

Nie zakończone prawomocnie sprawy do dnia wyboru komisji dyscyplinarnych na podstawie

niniejszej ustawy, toczące się w dotychczasowych komisjach dyscyplinarnych, przekazuje

się komisjom dyscyplinarnym utworzonym na podstawie niniejszej ustawy.

Prokurator jest obowiązany do podejmowania działań określonych w ustawach, kierując

się zasadą bezstronności i równego traktowania wszystkich obywateli.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie pozostają

w mocy dotychczasowe przepisy wykonawcze, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

1.

Prokurator przy wykonywaniu czynności określonych w ustawach jest niezależny, z uwzględnieniem

granic niezależności określonych w ust. 2.

2.

Prokurator jest obowiązany wykonywać zarządzenia, wytyczne i polecenia przełożonego

prokuratora. Jeżeli jednak polecenie dotyczy treści czynności w postępowaniu, prokurator

może żądać doręczenia mu polecenia na piśmie wraz z uzasadnieniem, zmiany polecenia

lub wyłączenia go od wykonania tej czynności albo od udziału w sprawie. O wyłączeniu

rozstrzyga ostatecznie prokurator bezpośrednio przełożony nad prokuratorem, który

wydał polecenie.

Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o Prokuratorze Generalnym Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej lub Prokuraturze Generalnej, należy przez to rozumieć Prokuratora Generalnego

lub odpowiednio Ministerstwo Sprawiedliwości sprawujące obsługę Prokuratora Generalnego.

Minister Sprawiedliwości ogłosi w Dzienniku Ustaw jednolity tekst ustawy o prokuraturze,

z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego

tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji artykułów, ustępów i punktów oraz porządku

alfabetycznego liter.

Prokuratorów prokuratur wojewódzkich i rejonowych powołuje Prokurator Generalny, a

prokuratorów odpowiednich wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Prokurator

Generalny na wniosek Ministra Obrony Narodowej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 marca 1990 r.

1.

Pierwszego zastępcę i zastępców Prokuratora Generalnego powołuje spośród prokuratorów

i odwołuje z tych stanowisk Prezes Rady Ministrów na wniosek Prokuratora Generalnego.

2.

Jednym z zastępców Prokuratora Generalnego jest Naczelny Prokurator Wojskowy, którego

powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek Prokuratora Generalnego zgłoszony

w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej. Naczelny Prokurator Wojskowy kieruje

w zastępstwie Prokuratora Generalnego działalnością wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury.

1.

Na stanowiska prokuratorów w Ministerstwie Sprawiedliwości powołuje spośród prokuratorów

prokuratur wojewódzkich i odwołuje z tych stanowisk Prokurator Generalny.

2.

Do pełnienia funkcji prokuratora wojewódzkiego i prokuratora rejonowego, a także do

pełnienia pozostałych funkcji w prokuraturze, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art.

106, powołuje spośród prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji Prokurator

Generalny.

3.

Zastępców Naczelnego Prokuratora Wojskowego, prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej,

prokuratorów okręgów wojskowych i prokuratorów rodzajów sił zbrojnych powołuje i odwołuje

Prokurator Generalny na wniosek Ministra Obrony Narodowej. Do pełnienia pozostałych

funkcji w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury powołuje spośród prokuratorów

i odwołuje z tych stanowisk Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej.

4.

Prokurator Generalny może określić funkcje w prokuraturach wojewódzkich i rejonowych,

na które powołuje prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji prokurator wojewódzki.

1.

Prokuratorem może być powołany ten, kto

1)

posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich,

2)

jest nieskazitelnego charakteru,

3)

ukończył uniwersyteckie studia prawnicze,

4)

odbył aplikację prokuratorską lub sądową,

5)

złożył egzamin prokuratorski lub sędziowski,

6)

pracował w charakterze asesora prokuratorskiego lub sądowego co najmniej rok albo

odbył w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury okres służby przewidziany

w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych,

7)

ukończył 26 lat.

2.

Na prokuratora w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury może być powołany

tylko oficer zawodowy lub oficer służby okresowej.

3.

Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 4-6, nie dotyczą

1)

profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych w polskich szkołach wyższych, w

Polskiej Akademii Nauk oraz w instytutach naukowo-badawczych i innych placówkach naukowych,

2)

sędziów oraz oficerów, którzy w sądach wojskowych zajmowali stanowiska sędziów,

3)

adwokatów oraz radców prawnych, którzy wykonywali ten zawód co najmniej trzy lata.

4.

Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 6, nie dotyczą notariuszy.

1.

Prokurator Generalny może odwołać prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej

prokuratury, jeżeli

1)

prokurator, mimo dwukrotnego ukarania przez komisję dyscyplinarną karą wymienioną

w art. 80 ust. 1 pkt 3 lub 4, popełnił przewinienie służbowe lub uchybił godności

urzędu prokuratorskiego; przed podjęciem decyzji Prokurator Generalny wysłuchuje wyjaśnień

prokuratora, chyba że nie jest to możliwe, oraz zasięga opinii właściwego wojewódzkiego

zgromadzenia prokuratorów,

2)

właściwa komisja lekarska orzekła trwałą niezdolność do pełnienia obowiązków prokuratora;

nieuzasadniona odmowa prokuratora poddania się badaniu lekarskiemu może być powodem

odwołania,

3)

z powodu choroby i płatnego urlopu dla poratowania zdrowia prokurator nie pełnił służby

nieprzerwanie przez okres dłuższy niż rok; do okresu tego wlicza się okresy poprzedniej

przerwy w pełnieniu służby wskutek choroby i płatnego urlopu dla poratowania zdrowia,

jeżeli okres czynnej służby nie przekroczył trzydziestu dni.

2.

Prokurator Generalny może odwołać prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury

na wniosek Ministra Obrony Narodowej w wypadkach, gdy przepisy o służbie wojskowej

przewidują zwolnienie z zawodowej służby wojskowej.

3.

Prokurator Generalny odwołuje prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury,

jeżeli

1)

zrzekł się stanowiska prokuratora,

2)

przekroczył 65 lat życia, chyba że Prokurator Generalny z własnej inicjatywy lub na

wniosek zainteresowanego prokuratora wyrazi zgodę na dalsze zajmowanie stanowiska,

nie dłużej jednak niż do ukończenia 70 lat,

3)

zawarł związek małżeński z osobą, która wykonuje zawód adwokata i nie zaprzestała

go wykonywać w terminie trzech miesięcy od zawarcia związku małżeńskiego.

4.

Stosunek służbowy prokuratora wygasa po upływie trzech miesięcy od doręczenia zawiadomienia

o odwołaniu, chyba że na wniosek zainteresowanego prokuratora określono krótszy termin.

5.

Prawomocne orzeczenie komisji dyscyplinarnej o wydaleniu ze służby prokuratorskiej

oraz prawomocne orzeczenie sądu skazujące prokuratora na karę dodatkową pozbawienia

praw publicznych, zakazu zajmowania stanowiska prokuratora lub na karę degradacji

pociąga za sobą z mocy prawa utratę stanowiska prokuratora; stosunek służbowy prokuratora

wygasa z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.

6.

Prokurator uprawniony do świadczeń emerytalnych, pozostając na stanowisku prokuratora

po przekroczeniu 60 lat przez kobietę i 65 lat przez mężczyznę, pobiera świadczenie

emerytalne i wynagrodzenie na zasadach ogólnych dotyczących emerytów wykonujących

zatrudnienie. Przepisy art. 81 i 82 oraz 86 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

i ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 267, z 1984 r. Nr 52, poz. 268 i 270, z 1986 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 i 192 oraz z 1990 r. Nr 10, poz. 58 i 61) stosuje się.

1.

Powszechnymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są prokuratury wojewódzkie i

prokuratury rejonowe.

2.

Prokuraturą wojewódzką kieruje prokurator wojewódzki. Prokurator wojewódzki jest prokuratorem

przełożonym prokuratorów prokuratury wojewódzkiej oraz prokuratorów rejonowych i prokuratorów

prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury wojewódzkiej.

3.

Prokuraturą rejonową kieruje prokurator rejonowy. Prokurator rejonowy jest prokuratorem

przełożonym prokuratorów prokuratury rejonowej.

4.

Prokuraturę wojewódzką tworzy się dla jednego lub więcej województw, a prokuraturę

rejonową dla jednej lub większej liczby jednostek podziału terytorialnego stopnia

podstawowego, w granicach tego samego województwa.

5.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem-Szefem Urzędu Rady Ministrów,

w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi prokuratury wojewódzkie i rejonowe oraz ustala

ich siedziby i terytorialny zakres działania.

6.

Minister Sprawiedliwości może poza siedzibą prokuratury tworzyć ośrodki zamiejscowe

prokuratur wojewódzkich lub rejonowych.

7.

Minister Sprawiedliwości może zarządzić wspólne prowadzenie spraw z zakresu administracji

i gospodarki finansowej sądu powszechnego i powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury

przez właściwy sąd powszechny, jeżeli obie jednostki mają siedzibę w tej samej miejscowości.

8.

Wojskowymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są: Naczelna Prokuratura Wojskowa,

prokuratury okręgów wojskowych, prokuratury rodzajów sił zbrojnych oraz wojskowe prokuratury

garnizonowe. W miarę potrzeby mogą być tworzone inne rodzaje wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury.

9.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości tworzy i znosi

wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury oraz ustala ich siedziby i terytorialny

zakres działania.

1.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, ustala regulamin określający tryb

wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury.

2.

Minister Sprawiedliwości określa wewnętrzną organizację powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury oraz zakres działania sekretariatów i innych działów administracji.

3.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości ustala regulamin

określający tryb wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

oraz wewnętrzną organizację tych jednostek.

1.

W prokuraturze wojewódzkiej działa wojewódzkie zgromadzenie prokuratorów, które składa

się z prokuratorów prokuratury wojewódzkiej oraz delegatów prokuratorów prokuratur

rejonowych działających na obszarze właściwości prokuratury wojewódzkiej. Delegatów

prokuratorów prokuratur rejonowych, w liczbie równej liczbie prokuratorów prokuratury

wojewódzkiej, wybierają na okres dwóch lat zebrania prokuratorów prokuratur rejonowych;

Minister Sprawiedliwości ustala regulamin wyboru delegatów.

2.

Przewodniczącym wojewódzkiego zgromadzenia prokuratorów jest prokurator wojewódzki

3.

Posiedzenia wojewódzkiego zgromadzenia prokuratorów zwołuje prokurator wojewódzki

z inicjatywy własnej lub Prokuratora Generalnego, kolegium prokuratury wojewódzkiej

albo jednej piątej liczby członków zgromadzenia.

Wojewódzkie zgromadzenie prokuratorów

1)

wysłuchuje informacji prokuratora wojewódzkiego o działalności prokuratur i pracy

prokuratorów oraz wyraża opinię w tym zakresie,

2)

ustala liczbę i wybiera dwie trzecie liczby członków kolegium prokuratury wojewódzkiej,

3)

wybiera przedstawiciela do Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym,

4)

wybiera członków komisji dyscyplinarnych,

5)

określa kierunki pracy kolegium prokuratury wojewódzkiej oraz rozpatruje sprawozdania

z działalności tego kolegium,

6)

wyraża opinię o kandydatach na prokuratora wojewódzkiego i prokuratorów rejonowych,

7)

wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora wojewódzkiego lub

kolegium prokuratury wojewódzkiej.

1.

Kolegium prokuratury wojewódzkiej składa się z czterech do dziesięciu członków, wybieranych

w dwóch trzecich przez wojewódzkie zgromadzenie prokuratorów, a w jednej trzeciej

powołanych przez prokuratora wojewódzkiego spośród prokuratorów. Przewodniczącym kolegium

prokuratury wojewódzkiej jest prokurator wojewódzki.

2.

Kadencja kolegium prokuratury wojewódzkiej trwa dwa lata.

3.

Posiedzenia kolegium prokuratury wojewódzkiej zwołuje prokurator wojewódzki z własnej

inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej liczby członków kolegium.

Kolegium prokuratury wojewódzkiej

1)

rozpatruje wnioski wynikające z wizytacji i lustracji prokuratur,

2)

wyraża opinię o kandydatach na asesorów prokuratorskich oraz prokuratorów prokuratur

rejonowych i wojewódzkich,

3)

ustala projekt listy kandydatów na aplikantów prokuratorskich,

4)

wyraża opinię w sprawach odwołania prokuratora lub odwołania prokuratora z pełnionej

funkcji,

5)

wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora wojewódzkiego.

1.

Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym składa się z przedstawicieli wybranych

spośród prokuratorów przez wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów, pięciu przedstawicieli

wybranych przez prokuratorów w Ministerstwie Sprawiedliwości spośród tych prokuratorów

oraz pięciu prokuratorów wyznaczonych przez Prokuratora Generalnego. Przewodniczącym

Rady jest Prokurator Generalny.

2.

Kadencja Rady trwa cztery lata.

3.

Posiedzenia Rady zwołuje Prokurator Generalny z własnej inicjatywy lub na wniosek

jednej trzeciej liczby członków Rady.

4.

Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu.

Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym

1)

rozpatruje projekty wytycznych ustalających podstawowe kierunki działania prokuratury

w zakresie: strzeżenia praworządności, ścigania przestępstw oraz zapobiegania przestępczości,

a także innych ważniejszych wytycznych i zarządzeń Prokuratora Generalnego,

2)

dokonuje oceny stanu i rozwoju kadry prokuratorskiej oraz kierunków szkolenia prokuratorów,

asesorów i aplikantów,

3)

dokonuje okresowych ocen realizacji zadań prokuratury,

4)

określa kierunki działań w celu doskonalenia kwalifikacji zawodowych prokuratorów

oraz poziomu ich pracy,

5)

ustala ogólną liczbę członków komisji dyscyplinarnych oraz wskazuje liczbę członków

komisji dyscyplinarnych wybieranych przez wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów,

6)

rozpatruje i wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez Prokuratora Generalnego.

Udział prokuratora w postępowaniu cywilnym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia

oraz w innych postępowaniach określają odrębne ustawy.

1.

Jeżeli wymaga tego ochrona praworządności w sprawach, o których mowa w art. 42, prokurator

może żądać nadesłania lub przedstawienia akt oraz dokumentów i pisemnych wyjaśnień,

przesłuchać świadków i zasięgnąć opinii biegłych, a także przeprowadzić oględziny

w celu wyjaśnienia sprawy.

2.

Do czynności wymienionych w ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Prokurator jest obowiązany postępować zgodnie ze ślubowaniem prokuratorskim oraz stale

podnosić kwalifikacje zawodowe.

2.

Prokurator powinien w służbie i poza służbą strzec powagi sprawowanego urzędu i unikać

wszystkiego, co mogłoby przynieść ujmę godności prokuratora lub osłabiać zaufanie

do jego bezstronności.

3.

W okresie zajmowania stanowiska prokurator nie może należeć do partii politycznej

ani brać udziału w żadnej działalności politycznej. Zakaz działalności politycznej

nie dotyczy posła i senatora.

1.

Żądania, przedstawienia i zażalenia w sprawach związanych ze swoim stanowiskiem prokurator

może wnosić tylko w drodze służbowej. W takich sprawach prokurator nie może zwracać

się do instytucji i osób postronnych ani podawać tych spraw do wiadomości publicznej.

2.

W sprawach o roszczenia ze stosunku pracy prokuratorowi przysługuje droga sądowa.

3.

Prokurator powinien niezwłocznie zawiadomić przełożonego o toczącym się postępowaniu

sądowym, w którym występuje w charakterze strony lub uczestnika postępowania.

1.

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów równorzędnych powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury jest równe i stanowi, odpowiednio do rangi stanowiska prokuratora, wielokrotność

przeciętnego wynagrodzenia w sferze produkcji materialnej; wysokość wynagrodzenia

prokuratorów równorzędnych powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury różnicuje

staż pracy i pełnione funkcje.

2.

Wynagrodzenie prokuratorów określa, w drodze rozporządzenia, Rada Ministrów.

Przepisów art. 59 ust. 1-3, art. 60, 61, 63-65, 67-70, 72, 73 i 75 nie stosuje się

do prokuratorów wojskowych jednostek prokuratury. Urlopu, o którym mowa w art. 66,

udziela się, jeżeli prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury nie

uzyskał wcześniej prawa do urlopu dodatkowego, określonego w przepisach o służbie

wojskowej żołnierzy zawodowych.

1.

W razie powołania prokuratora do niezawodowej służby wojskowej, jego prawa i obowiązki

służbowe ulegają zawieszeniu na czas trwania służby. Prokurator zachowuje jednak swoje

stanowisko, a czas służby wojskowej wlicza się do okresu stosunku służbowego na stanowisku

prokuratora.

2.

Inne szczególne uprawnienia związane ze stosunkiem służbowym prokuratora powołanego

do czynnej służby wojskowej i zwolnionego z tej służby normują przepisy o powszechnym

obowiązku obrony lub przepisy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

3.

Prokurator powołany do niezawodowej służby wojskowej odbywa ją w sądownictwie wojskowym,

wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury lub wojskowych organach obsługi

prawnej.

1.

Prokurator odpowiada dyscyplinarnie za przewinienia służbowe i uchybienia godności

urzędu prokuratorskiego.

2.

Za nadużycie wolności słowa przy wykonywaniu obowiązków służbowych, stanowiące ściganą

z oskarżenia prywatnego zniewagę strony, jej pełnomocnika lub obrońcy, kuratora, świadka,

biegłego lub tłumacza, prokurator odpowiada tylko dyscyplinarnie.

1.

Karami dyscyplinarnymi są

1)

upomnienie,

2)

nagana,

3)

usunięcie z zajmowanej funkcji,

4)

przeniesienie na inne miejsce służbowe,

5)

wydalenie ze służby prokuratorskiej.

2.

Wymierzenie kary określonej w ust. 1 pkt 2-4 pociąga za sobą pozbawienie możliwości

awansowania przez okres trzech lat oraz niemożność udziału w tym okresie w kolegium

prokuratury wojewódzkiej, w Radzie Prokuratorów i w komisji dyscyplinarnej oraz uzyskania

utraconego stanowiska.

1.

Po upływie jednego roku od chwili czynu nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego,

a w razie wszczęcia ulega ono umorzeniu.

2.

Jeżeli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie

może nastąpić wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach Kodeksu karnego.

Przełożonym dyscyplinarnym jest w stosunku do prokuratorów powszechnych jednostek

organizacyjnych prokuratury oraz prokuratorów w Ministerstwie Sprawiedliwości - Prokurator

Generalny oraz prokurator wojewódzki w stosunku do podległych prokuratorów.

1.

W sprawach dyscyplinarnych orzekają komisje dyscyplinarne

1)

dla prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz dla prokuratorów

w Ministerstwie Sprawiedliwości działające przy Prokuratorze Generalnym

a)

w pierwszej instancji - Komisja Dyscyplinarna,

b)

w drugiej instancji - Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna,

2)

dla prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Komisja Dyscyplinarna

w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej.

2.

Komisje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ze swego grona wybierają przewodniczących

komisji. Kadencja komisji trwa cztery lata.

3.

Przewodniczącego i ośmiu członków Komisji Dyscyplinarnej w Naczelnej Prokuraturze

Wojskowej powołuje na okres dwóch lat Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem

Obrony Narodowej spośród kandydatów wybranych przez prokuratorów wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury.

4.

Członkowie komisji dyscyplinarnych są w zakresie orzekania niezawiśli i podlegają

tylko ustawom.

1.

Komisja Dyscyplinarna orzeka w składzie trzech członków, a Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna

w składzie pięciu członków.

2.

Komisja Dyscyplinarna w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej orzeka w pierwszej instancji

w składzie trzech członków, a w drugiej instancji w składzie pięciu członków. W składzie

orzekającym w drugiej instancji nie może brać udziału członek Komisji, który brał

udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia.

3.

Skład orzekający wyznacza przewodniczący komisji dyscyplinarnej.

1.

Uzasadnienie orzeczenia komisji dyscyplinarnej sporządza się na piśmie w terminie

siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia.

2.

Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się rzecznikowi dyscyplinarnemu i obwinionemu.

Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej wydanego w pierwszej instancji przysługuje odwołanie

obwinionemu i rzecznikowi dyscyplinarnemu. Odwołanie powinno być rozpoznane w terminie

7 dni od dnia jego wpływu do Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej.

Koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa.

Po uprawomocnieniu się orzeczenia przewodniczący komisji dyscyplinarnej przesyła odpis

orzeczenia Prokuratorowi Generalnemu. Wykonanie orzeczenia należy do Prokuratora Generalnego.

1.

Odpis prawomocnego orzeczenia skazującego na karę dyscyplinarną dołącza się do akt

osobowych obwinionego.

2.

Po upływie trzech lat od uprawomocnienia się orzeczenia skazującego na karę przewidzianą

w art. 80 ust. 1 pkt 1-4, a po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia

skazującego na karę przewidzianą w art. 80 ust. 1 pkt 5, Prokurator Generalny, na

wniosek ukaranego, zarządza usunięcie odpisu orzeczenia z akt osobowych, jeżeli w

tym okresie nie wydano przeciwko ukaranemu innego orzeczenia skazującego.

1.

Prokurator Generalny może wnieść sprzeciw od każdego prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego;

sprzeciw na niekorzyść obwinionego może być wniesiony nie później niż w terminie sześciu

miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia. Sprzeciw może wnieść również Naczelny

Prokurator Wojskowy, gdy obwiniony jest prokuratorem wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury.

2.

Sprzeciw rozpoznaje Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna w składzie siedmiu członków,

gdy obwiniony jest prokuratorem powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury lub

prokuratorem w Ministerstwie Sprawiedliwości, a Komisja Dyscyplinarna w Naczelnej

Prokuraturze Wojskowej w pełnym składzie, gdy obwiniony jest prokuratorem wojskowej

jednostki organizacyjnej prokuratury.

1.

Prokurator Generalny może wglądać w czynności komisji dyscyplinarnych, zwracać uwagę

na stwierdzone uchybienia, żądać wyjaśnień oraz usunięcia skutków uchybienia; czynności

te nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której członkowie komisji dyscyplinarnych są niezawiśli.

2.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują również Naczelnemu Prokuratorowi

Wojskowemu w odniesieniu do Komisji Dyscyplinarnej w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej.

W sprawach nie uregulowanych w niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego

stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

1.

Rzecznika dyscyplinarnego w komisji dyscyplinarnej wyznacza spośród prokuratorów organ,

który złożył wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego w sprawie.

2.

Rzecznik dyscyplinarny jest związany wskazaniami organu, który go wyznaczył.

Obwiniony może ustanowić obrońcę tylko spośród prokuratorów.

1.

Postępowanie dyscyplinarne toczy się z wyłączeniem jawności. Na rozprawie mogą być

obecni prokuratorzy i asesorzy pełniący czynności prokuratorskie.

2.

Orzeczenie dyscyplinarne można podać do wiadomości publicznej po jego uprawomocnieniu

się, na podstawie uchwały komisji dyscyplinarnej.

3.

Protokolantem może być prokurator, asesor lub aplikant wyznaczony przez przewodniczącego

komisji.

1.

Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego mogą zgłosić przełożeni dyscyplinarni,

po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności koniecznych do ustalenia znamion przewinienia

oraz złożeniu wyjaśnień przez obwinionego, chyba że złożenie tych wyjaśnień nie jest

możliwe.

2.

W toku postępowania przed komisją dyscyplinarną rzecznik dyscyplinarny pełni funkcję

oskarżyciela oraz wnosi i popiera środki odwoławcze.

1.

Po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przewodniczący komisji

wyznacza termin rozprawy i zawiadamia o nim rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego

oraz obrońcę, a w razie potrzeby wzywa świadków i biegłych.

2.

Postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instancji powinno być zakończone w terminie

jednego miesiąca od daty wpływu wniosku.

3.

Nie usprawiedliwione niestawiennictwo rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub jego

obrońcy nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.

Jeżeli w toku rozprawy ujawni się inne przewinienie oprócz objętego wnioskiem o wszczęcie

postępowania, komisja może wydać co do tego przewinienia orzeczenie tylko za zgodą

rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego lub jego obrońcy; w razie braku zgody przełożony

dyscyplinarny może zgłosić w tym zakresie odrębny wniosek o wszczęcie postępowania

dyscyplinarnego.

W razie rozwiązania stosunku służbowego prokuratora w toku postępowania dyscyplinarnego,

postępowanie toczy się nadal.

1.

Jeżeli przewinienie zawiera znamiona przestępstwa, komisja dyscyplinarna wydaje zezwolenie,

o którym mowa w art. 68 ust. 1, co nie wstrzymuje biegu postępowania dyscyplinarnego.

2.

Po prawomocnym zakończeniu postępowania karnego przeciwko prokuratorowi sąd lub prokurator

przesyła akta sprawy właściwej komisji dyscyplinarnej.

Do aplikantów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio

przepisy art. 60, art. 61 ust. 1, art. 76 oraz art. 78

Aplikanci powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury za naruszenie swoich

obowiązków ponoszą odpowiedzialność porządkową lub dyscyplinarną na zasadach obowiązujących

mianowanych urzędników państwowych.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady i tryb

mianowania, zmiany warunków pracy oraz rozwiązywania stosunku pracy, a także szczegółowe

obowiązki związane z zajmowaniem stanowiska aplikanta, organizację aplikacji prokuratorskiej,

zakres egzaminu prokuratorskiego, skład komisji egzaminacyjnej, sposób powoływania

jej członków, wysokość ich wynagrodzenia i postępowanie komisji egzaminacyjnej, a

dla wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Minister Sprawiedliwości w

porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.

1.

Do asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące prokuratorów tych prokuratur, a do asesorów wojskowych - przepisy

dotyczące prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

2.

Prokurator Generalny może, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, zwolnić

asesora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury ze służby. Przepis art. 19

ust. 3 pkt 1 i 3 stosuje się odpowiednio.

Rada pracownicza prowadzi także działalność na rzecz doskonalenia organizacji pracy,

sumiennego i rzetelnego wykonywania obowiązków pracowniczych oraz przestrzegania zasad

współżycia społecznego.

1.

Radę pracowniczą wybiera ogólne zebranie prokuratorów i innych pracowników prokuratury

w głosowaniu tajnym na okres dwóch lat; ogólne zebranie może odwołać członka rady

pracowniczej lub całą radę przed upływem tego okresu.

2.

Członkami rady pracowniczej nie mogą być prokurator wojewódzki i prokurator rejonowy.

Zasady i tryb działania rady pracowniczej oraz tryb wyboru i liczbę jej członków określa

statut uchwalony przez radę pracowniczą.

1.

Rada pracownicza ma prawo przedstawiania opinii we wszystkich sprawach należących

do zakresu jej działania.

2.

Prokurator Generalny, prokurator wojewódzki i prokurator rejonowy są obowiązani stwarzać

warunki umożliwiające radom pracowniczym realizację ich zadań, a w szczególności udzielać

im niezbędnych informacji, udostępniać dokumentację dotyczącą spraw pracowniczych

oraz przedstawiać w odpowiednich terminach materiały umożliwiające radzie zajęcie

stanowiska.

3.

Prokurator wojewódzki i prokurator rejonowy są obowiązani rozpatrywać wnioski rady

pracowniczej oraz powiadamiać radę o sposobie ich załatwienia.

1.

Prokurator wojskowy, w razie naruszenia przez organ wojskowy prawa, rozkazów lub zarządzeń

Ministra Obrony Narodowej o charakterze ogólnym oraz stwierdzenia okoliczności wpływających

ujemnie na stan dyscypliny wojskowej i porządku wojskowego, wnosi, po wyjaśnieniu

sprawy, sprzeciw lub wystąpienie do właściwego organu wojskowego.

2.

O sposobie załatwienia sprzeciwu lub wystąpienia zawiadamia się niezwłocznie prokuratora

wojskowego, który wniósł sprzeciw lub wystąpienie.

3.

Prokurator wojskowy może przeprowadzić kontrolę problemową lub kompleksową przestrzegania

prawa przez organy i przedstawicieli jednostek organizacyjnych wchodzących w skład

sił zbrojnych lub podległych Ministrowi Obrony Narodowej, z wyłączeniem sądów wojskowych.

4.

Prokurator wojskowy w toku wykonywania kontroli może, poza uprawnieniami wymienionymi

w art. 43 ust. 1, dokonywać czynności w siedzibach kontrolowanych organów lub jednostek

organizacyjnych, zaznajamiać się, w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia sprawy, z poszczególnymi

zagadnieniami wojskowymi oraz zwracać się do właściwych dowódców (szefów) o przeprowadzenie

badań lub szczegółowej kontroli działalności organów wojskowych.

5.

Szczegółowy tryb postępowania prokuratorów wojskowych w sprawach wymienionych w ust.

1-4 określa Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.

Prokurator Generalny i podlegli mu prokuratorzy czuwają nad przestrzeganiem prawa

w postępowaniu unormowanym niniejszym kodeksem. Do udziału prokuratora w postępowaniu

w sprawach o wykroczenia stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Kodeksu postępowania administracyjnego.