Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 lutego 1990 r. w sprawie zasad ustalania wartości początkowej i ewidencjonowania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przez podatników podatku dochodowego nie obowiązanych do prowadzenia ksiąg handlowych.

§ 3.

szenia .

Rozporządzenie

§ 2. 1. Na żądanie pracownika, któremu wydano świa­

dectwo pracy przed dniem wejścia w życie rozporządzenia ,

wchodzi w życie z dniem ogło­

Prezes Rady Mini strów: 1.. Mazowiecki

106

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 28 lutego 1990 r.

w sprawie zasad ustalania wartości początkowej i ewidencjonowania środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych przez podatników podatku dochodowego nie obowiązanych do prowadzenia

ksiąg handlowych.

Na podstawie art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 16 grudnia

1972 r. o podatku dochodowym (Dz. U. z 1989 r. Nr 27, poz.

147 i Nr 74, poz. 443) zarządza się, co nastę puje

§ 1. 1. Za wartość początkową środków trwałych, z wyjątkiem budynków podlegających ustawowemu ubezpiecze-

niu, oraz wartości niematerialnych i prawnych uważa się

1) w razie nabycia w drodze kupna 2) w razie wytworzenia -

cenę ich nabycia,

koszt wytworzenia,

3) w razie nabycia w drodze spadku lub darowizny tość rynkową w dniu nabycia.

war-

2. Za cenę nabycia uważa się cenę wynikającą z rachunku lub innego dokumentu, powiększoną o koszty uboczne

związane z zakupem, powstałe do chwili przekazania środka

trwałego do użytkowania, jak koszty transportu , ubezpieczenia w drodze, cła, montażu itp.

3. Wartość początkową środków trwałych wykonanych

sposobem gospodarczym lub w zakładzie podatnika, jeżeli

ustalenie kosztów wytworzenia nie jest możliwe , ustala się

w wysokości określonej przez powołanego przez podatnika

biegłego przy uwzględnieniu cen z daty wytworzenia środka

został poddany w czasie użytkowania modernizacji, przebudowie, rozbudowie lub remontowi w podstawowych elementach konstrukcyjnych (remont kapitalny), za wartość początkową tego środka trwałego przyjmuje się wartość wynikającą z wyceny dokonanej przez podatnika przy uwzględ ­

nieniu cen aktualnych w IV kwartale 1989 r. dla przedmiotu

tego samego rodzaju, stopnia zużycia i dalszej jego przydatności .

§ 3. 1. Odpisy na zużycie środków trwałych oraz wartoniematerialnych i prawnych stanowią koszt uzyskania

przychodów, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję środków

trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

SCI

2. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać

dane: liczbę porządkową, określen ie środka

trwałego albo wartości niematerialnej lub prawnej , datę

nabycia, wartość początkową, wartość początkową zaktualizowaną lub wycenioną na dzień 1 stycznia roku , w którym

dokonano przeszacowania, wartość umorzenia do dnia 31

grudnia roku poprzedzającego rok przeszacowania - dotychczasową i zaktualizowaną , stawkę amortyzacyjną, kwoty

odpisów amortyzacyjnych w roku, w którym dokonano

przeszacowania, i w latach następ ny ch.

następujące

trwałego.

4. Za wartość początkową budynków podlegających

ustawowemu ubezpieczeniu przyjmuje się w każdym roku

wartość przyjętą na ten rok dla celów tego ubezpieczenia.

Wartość początkową części budynków, do których stosuje

się różne stawki amortyzacyjne, ustala się w wysokości

odpowiadającej kubaturze tych części w stosunku do ogólnej

kubatury budynku .

§ 2. Jeżeli ustalanie wartości

początkowej

4. Ewidencją powinny być również objęte przedm ioty,

które według zasad obowiązujących od dnia 1 stycznia 1990 r.

nie są zaliczone do środków trwałych, a do dnia 31 grudnia

1989 r. nie zostały zamortyzowane .

środków

trwałych nabytych przed dniem 1 stycznia 1990 r. w sposób

określony w § 1 ust. 1-

3. Częścią składową ewidencji są sporządzone przez

podatnika objaśnienia wskazujące sposób ustalania wartości

początkowej, sposób jej akt ualizacji, a w przypadku, o którym

mowa w § 2 - sposób wyceny wartości początkowej.

3 nie jest możliwe lub środek trwały

5. Nie podlegają objęciu ewid e n cj ą budynki podlegają ­

ce ustawowemu ubezpieczeniu.

-

§ 4. Środki trwałe wymienione w ewidencji środków

trwałych,

prowadzonej na podstawie przepisów rozporzą­

dzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 1978 r. w sprawie zasad dokonywania odpisów na zużycie przedmiotów

majątkowych przez podatników podatku dochodowego nie

będących jednostkami gospodarki uspołecznionej (Dz. U. Nr

11, poz. 49 i z 1983 r. Nr43, poz. 199), nie zamortyzowane do

dnia 31 grudnia 1989 r., powinny być objęte ewidencją,

o której mowa w § 3, w wartości początkowej wynikającej

-

Poz. 106 i 107

z dotychczasowej ewidencji i w wartości początkowej za ktualizowanej na dzień 1 stycznia 1990 r.

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłosze ­

nia i ma zastosowanie poczynając od roku podatkowego

1990.

Minister Finansów: w z. M . Dąbrowski

107

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 8 marca 1990 r.

zmieniające rozporządzenie w

sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od wynagrodzeń .

Na podstawie art. 4 ust. 2 i 3, art. 5 ust. 1 pkt 13 i 17 oraz

ust. 3 i art. 10 ust. 8 ustawy z dnia 4 lutego 1949 r. o podatku

od wynag r odzeń (Dz. U. Nr 7, poz. 41, z 1956 r. Nr 44, poz.

201 , z 1959 r. Nr 11, poz. 60 i z 1963 r. Nr 57, poz. 309) oraz

art. 9 pkt 1 i 2, art. 18 ust. 3 i art. 38 pkt 1- 3 ustawy z dnia 19

grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U.

Nr 27, poz. 111 , z 1982 r. Nr 45, poz. 289, z 1984 r. Nr 52,

poz. 268, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1988 r. Nr 41, poz. 325

oraz z 1989 r. Nr 4, poz. 23, Nr 33, poz. 176, Nr 35, poz. 192

i Nr 74, poz. 443) zarządza się, co następuje

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14

maja 1988 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów

ustawy o podatku od wynagrodzeń (Dz. U. Nr 16, poz. 118)

wprowadza się następujące zmiany

1) w § 2

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie

,,1. Wynagrodzenia z tytułu nie wynikającej ze stosunku pracy twórczości lub działalności plastycznej.

fotograficznej, architektonicznej, lutniczej lub filmowej w zakresie prac operatora obrazu działającego na

własny rachunek, nie wyłączając wynagrodzeń za

świadczenie rzeczy, podlegają opodatkowaniu podatkiem od wynagrodzeń, jeżeli działalność ta jest

uznana za twórczą , a w wypadku działalności plastycznej w zakresie sztuki warsztatowej, fotografii

artystycznej i działalności operatora obrazu filmowego, również przy zachowaniu warunków okreś­

lonych w ust. 4, 7 i 9.",

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie

,,3. Wykonywanie twórczości lub działalności, o której mowa w ust. 1, powinno być stwierdzone dyplomem ukończenia studiów wyższych w zakresie

wykonywanej działalności lub twórczości albo zaświadczeniem Ministra Kultury i Sztuki stwierdzają­

cym wykonywanie danej działalności; wykonywanie

działalności artysty plastyka i artysty fotografika

może być również stwierdzone legitymacją właś­

ciwych dla tej działalności związków twórczych.",

c) ust. 10 i 11 otrzymują brzmienie

,,10. Osoby prawne i podmioty gospodarcze, które

ust. 1, są

obowiązane, jako płatnicy, do obliczenia i pobrania

należnego podatku od wynagrodzeń oraz wpłacenia

go na rachunek bankowy lub do kasy właściwego

urzędu skarbowego.

wypłacają wynagrodzenia wymienione w

11. Podatnicy, którzy otrzymują wynagrodzenia od

osób fizycznych nie będących podmiotami gospodarczymi, są obowiązani sami obliczyć należny podatek i wpłacić go na rachunek bankowy lub do kasy

właściwego urzędu skarbowego w trybie określo­

nym w § 15 ust. 3, dołączając do deklaracji zestawienie otrzymanych wynagrodzeń zawierające

określenie poszczególnych dzieł lub usług i kwoty

otrzymanego za nie wynagrodzenia ." ;

2) § 4 otrzymuje brzmienie

,,§ 4. Wynagrodzenia z tytułu umowy o dzieło lub

umowy zlecenia, o których mowa wart. 4 ust. 1 pkt

2 ustawy z dnia 4 lutego 1949 r. o podatku od wyna grodzeń (Dz. U. Nr 7, poz. 41, z 1956 r. Nr 44, poz. 201,

z 1959 r. Nr 11 , poz. 60 i z 1963 r. Nr 57, poz. 309).

zwanej dalej "ustawą", podlegają opodatkowaniu podatkiem od wynagrodzeń, jeżeli umowa została zawarta

przez osobę pozostającą w stosunku pracy, emeryta lub

rencistę, studenta lub ucznia szkoły ponadpodstawowej

albo bezrobotnego, w rozumieniu odrębnych przepisów

o zatrudnieniu, z osobą fizyczną w zw i ązku z wykonywaną przez nią działalnością gospodarczą albo z osobą

prawną. Przedmiotem umowy mogą być wyłącznie

usługi wykonywane osobiście, z wyjątkiem przewozo wych, jeżeli nie wchodzą w zakres działalności zleceniobiorcy, powodującej powstanie obowiązku podatkowego w podatku obrotowym.";

3) w § 5

a) w ust. 1

- w pkt 4 wyrazy "Państwowego Zakładu Ubezpieczeń" zastępuje się wyrazami " zakładów

ubezpieczeń",

-

w pkt 19 wyrazy "jednostek gospodarki uspołe­

cznionej" zastępuje się wyrazami " podmiotów

gospodarczych",

-

2)

233

wysokości

wynagrodzenia za 1 dzień, o którym

mowa w § 13 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra

Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 18 grudnia

1974 r. w sprawie obliczania wynagrodzenia za

czas niewykonywania pracy, odszkodowań, dodatków wyrównawczych oraz niektórych innych

należności ze stosunku pracy (Dz. U. Nr 51 , poz.

334 i z 1976 r. Nr 40, poz. 238) ."

-

Poz. 105 i 106

zakład

pracy jest obowiązany uzupełnić treść tego świa­

dectwa o informacje określone w § 1.

2. Do żądania pracownika o uzupełnienie treści świa­

dectwa pracy w zakresie przewidzianym w ust. 1 stosuje się

odpowiednio przepisy dotyczące wniosku o sprostowanie

świadectwa pracy.