Legislator Case Law & Legislation
DU_1989_98 PL

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 21 marca 1989 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków użycia środków przymusu bezpośredniego przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej.

27 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (27)

Statutory Text (27 Articles)

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 1. Osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarną

na podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r.

o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324) mogą

prowad:dć tę działalność, z zachowaniem warunków określonych w ninit jszej ustawie. Działalność takich osób zaliczana jest do . :-rzemiosła.

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 2. l. ~ <.zemiosłem jest zawodowe wykonywanie

działalności gospodarczej przez osobę fizyczną lub spółkę

cywilną osób fir.ycznych, z udziałem kwalifikowanej pracy własnej, w il u eniu własnym tej osoby i na jej rachunek, przy zatrudnieniu do 15 pracowników najemnych zwaną dalej rzemieślnikiem.

2. Rzemieślnik uzyskuje status rzemieślnika cechowego, jeżeli zgłosi deklarację o ,przyjęCie i zostanie przyjęty do organizacji samorządu rzemiosła.

organizacji samorządu rzemiosła jej

na czas określony także inne osoby

fizyczne lub spółki cywilne osób fizycznych nie spełnia­

jące warunków w zakresie kwalifikacji i zatrudnienia

określonych w ust. 1.

3.

Za

zgodą

członkami mogą być

4. Do 'I'zemiosła nie zalicza się działalności: handlowej, gastr·onomicznej, transportowej, usług hotelarskich,

usług świadczonych.w wykonywaniu wolnych zawodów,

usług leczniczych oraz działalności wytwórczej i usługo­

wej artystów plastyków i fotografików.

5. Do liczby pracowników określonych w ust 1 nie

wHcza się

1) emerytów i rencistów,

2) pracowników nie zatrudnionych bezpośrednio przy

produkcji lub świadczeniu usług,

3) uczniów,

4) członków rodziny pozostających we wspólnym z rze·

mieślnikiem gospodarstwie domowym.

-

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Załącznik

do obwieszczenia Ministra

Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 28 lutego 1989 r.

(poz. 99)

USTAWA

z dnia 12 lipca 1984 r.

o planowaniu przestrzennym.

Rozdział

1

łym,

Przepisy ogólne

Art. 1. Celem planowania przestrzennego jest kompleksowe kształtowanie zagospodarowania przestrzennego

kraju, regionów, miast i wsi w sposób zapewniający warunki do poprawy jakości życia społeczeństwa, zachowania

równowagi przyrodniczej, ochrony dóbr kultury, zwiększe­

nia efektywności procesów gospodarczych i podnoszenia

zdolności obronnej państwa.

Art. 2. Planowanie przestrzenne jest procesem ciąg­

który powinien obejmować

1) dokonywanie ocen stanu zagospodarowania przestrzennego, prowadzenie badań i studiów oraz opracowywanie prognoz w tym zakresie,

2) opracowywanie planów zagospodarowania przestrzennego,

3) ustalanie lokalizacji inwestycji,

4) kontrolę realizacji planów zagospodarowania przestrzennego.

-

Art. 3. Planowanie przestrzenne powinno uwzględniać

1) badanie potrzeb związanych z rozwojem regionów,

miast i wsi oraz godzenie interesów ogólnych z interesami miejscowymi,

2) wyniki kompleksowych badań warunków przyrodni-

czych, społecznych, gospodarczych, kulturowych, demograficznych, technicznych i obronnych, a także

prognozy rozwoju społeczno-gospodarczego na obszarach objętych planami zagospodarowania przestrzennego,

3) wymagania w zakresie ochrony zdrowia ludzi, ochro-

ny środowiska, a w szczególności ochrony zasobów

wodnych i energetycznych, złóż kopalin, gruntów rolnych i leśnych oraz ochrony dóbr kultury, a także

wymagania związane z obronnością i bezpieczeństwem

kraju,

4) wymagania w zakresie porządku zabudowy, zapewniające właściwe warunki użytkowe i estetyczne w przestrzennym zagospodarowaniu obszarów,

5)

ocenę

gących

skutków zagospodarowania przestrzennego mowystąpić poza granicami państwa.

Art. 4. 1. Planowanie przestrzenne i planowanie społeczno-gospodarcze są współzależne.

2. Możliwości i ograniczenia rozwoju społeczno-g o sp o­

darczego, wynikające z planów zagospodarowania prze strzennego, powinny stanowić podstawę do określania w

planach społeczno-gospodarczych sposobów, proporcji i

środków zaspokajania potrzeb społecznych .

3. Wynikające z planów sp o łeczno -gospodarcz y ch

uwarunkowania rozwoju powinny stanowić podstawę do

określania w planach zagospodarowania przestrzennego

sposobów, proporcji i miejsca realizacji przedsi ęwzięć

służących zaspokojeniu potrzeb społ e cznych.

Art. 5. Ustalenia w planach zagospodarowania przestrzennego dotyczące przeznaczenia gruntów rolnych lub

leśnych na cele nierolnicze i nieleśne następują po prze prowadzeniu wszechstronnych analiz i uwzględnieniu warunków przyrodniczych oraz techniczno-ekonomicznych

zagospodarowania, a także utrzymania układów osadniczych oraz potrzeb produkcji rolnej i leśnej.

Art. 6. Działaln ość wpływając a na sposób zagospodarowania oraz w y korz ystania gruntów m o ż e b yć podj ę t a

tylko wówczas, gdy jest zgodna z ustaleni ami pl anów za gospodarowania przestrze nnego.

Art. 7.

1.

sporządza się

Plany zagospod arowania

dla obszaru

przestrzennego

1) kraju -

jako plan zagospodarowania przestrzennego

kraju, zwany dalej "planem krajowym",

2)

regionu - obejmującego województwo, czę ść województwa albo w y kracz a jąceg o poza obszar jednego

województwa jako regionalny plan zagospodarowania przestrzenneg o, zwany dalej "planem regional ..

nym",

3) miasta, gminy (miasta i gminy), ich części lub zespołów tych jednostek podziału terytorialnego jako

miejscowy plan za gospodarowania przestrzennego,

zwany dalej "planem miejscowym".

2. Dla obszarów wyodrębn i ających się ze wzgl ę du na

szczególnych funkcji gospodarczych, społecz­

nych, kulturalnych lub przyrodniczo-środowiskowych spospełnianie

-

Poz. 99

rząd za się odrębne

go -

plany zagospodarowania przestrzenneplany obszarów funkcjonalnych.

3. Prace nad planami, o których mowa w ust. 2, wypoza obszar jednostek podziału terytorialnego, są podejmowane na podstawie uchwał wł,aściwych rad

narodowych, zwłaszcza gdy podjęcie takich uchwał uzasadniają ustalenia planów: krajowego i regionalnych.

kraczającymi

4. Plany obszarów funkcjonalnych, w zależności od

ich zasięgu terytorialnego, sporządza się na zasadach i w

trybie przewidzianych dla danego rodzaju planów wymienionych w ust. 1.

5. Plany zagospodarowania przestrzennego sporządza

jako plany długookresowe, z wyodrębnieniem w nich

zadań na okres perspektywiczny.

się

6. Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego

jako plany perspektywiczne, z wyodrębnieniem w nich zadań na okres najbliższego

pięcioletniego planu społeczno-gospodarczego.

mogą być sporządzane również

Art. 8. Wykorzystywanie gruntów zgodnie z ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzenn ego, właściwość organów w tych sprawach oraz sprawy

planów realizacyjnych obejmujących zagospodarowanie

działek budowlanych lub terenów inwestycji określają

przepisy Prawa budowlanego.

Art. 9. 1. Tworzy si ę Państwową Radę Gospodarki

Przestrzennej jako organ d oradczy i opiniodawczy Centralnego Urzędu Planowania w sprawach planowania

przestrzennego.

2. Do zakresu działania Państwowej Rady Gospodarki

Przestrzennej należy przyg otowywanie opinii w sprawach

planowania przestrzenneg o oraz propozycji i wniosków

w sprawach kształtowania polityki przestrzennej i zapewnienia ładu przestrzennego.

3. Przewodnicząceg o Pallstwowej Rady Gospodarki

Przestrzennej i jej członków powołuje Prezes Rady Ministrów.

4. Rada Ministrów, w d rodze rozporządzenia, określa

szczegółow e zasady i zakres działania Pań­

stwowej Rady Gospodarki Pr zestrzennej.

organizację,

Art. 10. 1. Tworzy si ę Główną Komisję Urbanistyczjako organ doradczy Ministra Gospodar ki Przestrzenne j i Bud own ictwa w sprawach planowania przestrzennego, urbanistyki i architektury.

n o -Architektoniczną

2. Wojewodowie i prezydenci miast : stołecznego

Warszawy, Krakowa i Łodzi mogą powołać wojewódzkie

komisje urbanistyczno-architektoniczne jako organy doradcze w sprawach o kreślonych w ust. 1.

3. Organizacj ę i zasady działania komisji, o których

m owa w ust. 1 i 2, określ ą regulaminy zatwierdzone

przez

1) Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w odniesieniu do Głównej Komisji Urbanistyczno-Architektoniczne j,

2) wojewodów i prezydentów miast : stołecznego Warszawy, Krakowa i Łodzi w odniesieniu do wojewódzkich komisji urbanistyc:z:no-architektonicznych;

wzór tych regulaminów określi Minister Gospodarki

Przestrzennej i Budownictwa.

Rozdział

2

Opracowywanie I uchwalanie planów

Art. 11. Opracowywanie planów zagospodarowania

przestrzennego obejmuje

, 1) sporządzenie projektu założeń do planu i uchwalenie

tych założeń,

2) sporządzenie projektu planu i uchwalenie planu.

Art. 12. 1. Organami właściwymi

l) w sprawach planu krajowego i planów regionalnych

jest Centralny Urząd Planowania,

2) w sprawach planów miejscowych jest Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, z zastrzeżeniem

ust. 3.

2. Organami właściwymi w sprawach sporządzania

projektów założeń do planów zagospodarowania przestrzennego oraz projektów tych planów są

l) w odniesieniu do planu krajowego - Centralny Urząd

Planowania,

2) w odniesieniu do planów regionalnych - terenowe

organy administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego,

3) w odniesieniu do planów miejscowych - terenowe

organy administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia podstawowego, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. Organami właściwymi w sprawach sporządzania

projektów założeń do miejscowych planów ogólnych zagospodarowania przestrzennego oraz projektów tych planów są

1) w miastach : stołecznym Warszawie, Krakowie i Łodzi

- prezydenci tych miast,

2), w miastach będących jednostkami podziału terytorialnego stopnia podstawowego, podzielonych na dzielnice terenowe organy administracji państwowej

o właściwości ogólnej tych miast.

4. Zasady sporządzania projektów założeń do planów,

projektów planów oraz kontroli ich realizacji ustalają

l) w zakresie planów regionalnych Minister-Kierownik Centralnego Urzędu Planowania,

2) w zakresie planów miejscowych - Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa.

Art. 13. 1. Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa określa warunki, jakie powinny spełniać jednostki uprawnione do przygotowywania projektów założeń

do planów miejscowych oraz projektów tych planów.

2. Funkcje generalnego projektanta planu, projektanta

planu i kierownika zespołu projektowego w jednostkach,

o których mowa w ust. 1. mogą wykonywać wyłącznie

osoby posiadające odpowiednie przygotowanie zawodowe

do wykonywania tych funkcji. potwierdzone przez właści­

we organy.

3. Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa,

w drodze rozporządzenia , ustala szczegółowe wymagania,

jakim powinno odpowiadać przygotowanie zawodowe do

wykonywania funkcji wymienionych w ust. 2, oraz tryb

ich stwierdzania, a także organy do tego uprawnione.

Art. 14. 1. Założenia do planu zagospodarowania przestrzennego określają cele oraz uwarunkowania i sposoby

Poz. 99

-

jego realizacji. a także inne problemy, jakie powinny być

w tym planie rozwiązane.

2. Założenia do planu zagospodarowania przestrzennego sporządza się wariantowo, z uwzględnieniem związ­

ków funkcjonalnych obszaru, dla którego sporządza się

plan, z obszarami sąsiednimi.

3.

Założeniami

mogą być

do miejscowego planu szczegółowego

ustalenia miejscowego planu ogólnego.

4. Założenia do planu zagospodarowania przestrzennego są poddawane uzgodnieniom, opiniowaniu i konsultacjom na zasadach przewidzianych w ustawie dla danego

rodzaju planu.

5. Założenia do planów zagospodarowania przestrzennego są uchwalane

l) do planu krajowego przez Radę Ministrów, na

wniosek Ministra-Kierownika Centralnego Urzędu

Planowania,

2) do planów regionalnego i miejscowego przez

właściwą radę narodową, na wniosek terenowego

organu administracji państwowej o właściwości ogólnej odpowiedniego stopnia,

3) do planu regionalnego wykraczającego poza obszar

województwa i planu miejscowego wykraczającego

poza obszar miasta, gminy (miasta i gminy) - przez

właściwe rady narodowe odpowiedniego stopnia, na

wniosek zainteresowanych terenowych organów administracji państwowej o właściwości ogólnej odpowiedniego stopnia.

6. Uchwalone założenia do planu zagospodarowania

przestrzennego stanowią podstawę do sporządzenia projektu tego planu.

Art. 15. 1. Projekty założeń do planów regionalnych

i miejscowych oraz projekty tych planów terenowe organy

administracji państwowej o właściwości ogólnej udostęp­

niają do publicznego wglądu i popularyzują ich treść,.

Uwagi obywateli oraz opinie organizacji samorządowych,

społecznych, spółdzielczych i zawodowych, jak również

specjalistów w danej dziedzinie są przedstawiane radzie

narodowej łącznie z projektami założeń bądż projektami

planów.

2. Organy administracji państwowej, jednostki gospodarki uspołecznionej, organizacje naukowe, społeczne i zawodowe oraz osoby fizyczne i prawne mogą występować

do organów właściwych w sprawach sporządzania projektów założeń do planów zagospodarowania przestrzennego

oraz projektów tych planów z wnioskami w sprawie

uwzględnienia w projektach założeń i projektach planów

odpowiednich rozwiązań.

Art. 16. 1. Organy właściwe w sprawach sporządzania

projektów planów zagospodarowania przestrzennego zapewniają realizację zasad jednolitej polityki państwa w

zakresie zagospodarowania przestrzennego, wykorzystując

wzajemnie dane niezbędne do ich opracowanią.

2. Centralny Urząd Planowania bada zgodność projektów planów regionalnych z planem krajowym oraz w

razie potrzeby zleca terenowym organom administracji

państwowej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego

podjęcie działań mających na celu doprowadzenie do ich

wzajemnej zgodności.

-

Poz. 99

Ań. 17. 1. Projekt planu krajowego rozpatruje Sejm.

na wniosek Rady Ministrów. łącznie z projektem planu perspektywicznego rozwoju społeczno-gospodarczego.

Uchwała Sejmu o planie krajowym określa w szczególności cele i zasady polityki przestrzennej państwa .

mi oraz z naczelnymi. centralnymi i terenowymi organami administracji państwowej. właściwymi organami

wojskowymi. zainteresowanymi jednostkami gospodarki uspołecznionej. a także organizacjami społeczny­

mi. zawodowymi i naukowymi.

2. Plan regionalny uchwala wojewódzka rada narodowa. na wniosek terenowego organu administracji pań­

stwowej o właściw'ości ogólnej stopnia wojewódzkiego.

2) dokonuje okresowej. nie rzadziej niż co pięć lat. oceny aktuahiości planu krajowego; propozycje zmian bę­

dące wynikiem tej oceny są przedstawiane przez Radę

Ministrów Sejmowi.

3. Plan miejscowy uchwala rada narodowa stopnia

podstawowego. na wniosek terenowego organu administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia podstawowego. z zastrzeżeniem ust. 4.

4. Miejscowe plany ogólne miast: stołecznego Warszawy. Krakowa i Łodzi uchwalają odpowiednio rady narodowe tych miast. na wniosek terenowego organu administracji państwowej .Q właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego. a w miastach. o których mowa wart. 12 ust. 3

pkt 2 - miejska rada narodowa na wniosek właściwego

terenowego organu administracji państwowej o właści­

wości ogólnej.

5. Plan regionalny oraz plan miejscowy wykraczające

poza obszar jednostek, podziału terytorialnego uchwalają

zainteresowane rady narodowe odpowiedniego stopnia. na

wniosek terenowych organów administracji państwowej

o właściwości ogólnej odpowiedniego stopnia.

Ań.

18. Przy dokonywaniu zmian w planach zagospodarowania przestrzennego stosuje się przepisy dotyczące

sporządzania. uzgadniania i uchwalania tych planów.

Rozdział

Ań.

19. 1. Plan krajowy określa przyrodnicze. spoekonomiczne i kulturowe warunki przestrzennego

zagospodarowania kraju oraz cele i zasady polityki przestrzennej. uwzględniające jego regionalne zróżnicowanie.

łeczne.

2. Plan krajowy określa działania zapewniające

1)

ochronę środowiska. z uwzględnieniem obszarów podlegających szczególnej ochronie oraz obszarów szczególnego zagrożenia.

2)

prawidłowe funkcjonowanie i rozwój sieci osadniczej.

ze szczególnym uwzględnieniem aglomeracji i miast

o znaczeniu krajowym.

4)

5)

ochronę

8)

wytwórczych.

i prawidłowe wykorzystanie zasobów

surowców mineralnych.

ochronę

złóż

i wykorzystanie zasobów wodnych.

6) rozwój gospodarki rolnej

7)

sił

leśnej.

prawidłowe rozmieszczenie infrastruktury społecznej

i technicznej o znaczeniu krajowym i międzynarodowym.

ochronę wartości

założeń

kulturowych. w tym historycznych

i zasobów miejskich.

9) zachowanie wymagań obronnych oraz bezpieczeństwa

kraju.

Art. 20. Centralny Urząd Planowania

1)

4

Plany regionalne

Art. 21. 1. Plan regionalny określa przyrodnicze. społeczne.

ekonomiczne i kulturowe warunki przestrzennego

zagospodarowania regionu oraz cele i zasady regionalnej

polityki przestrzennej. a w szczególności ustala

1)

możliwości

i ograniczenia rozwoju

społeczno-gospo­

darczego.

2) rozmieszczenie podstawowych funkcji społeczno-gos­

podarczych oraz zasady i sposoby kształtowania struktur przestrzennych.

3) rozwój i strukturę sieci osadniczej.

4) wymagania i warunki w dziedzinie ochrony dóbr kultury.

5) wymagania i warunki w dziedzinie ochrony środo­

wiska. z uwzględnieniem obszarów podlegających

szczególnej ochronie oraz obszarów szczególnego zagrożenia.

3

Płan krajowy

3) racjonalne rozmieszczenie

Rozdział

sporządzając projekt założeń i projekt planu krajowego konsultuje je z właściwymi komisjami sejmowy-

6) rozmieszczenie infrastruktury technicznej i społecznej

o zasięgu i znaczeniu regionalnym.

2. W planie regionalnym uwzględnia się ustalenia

planu krajowego oraz określa wnioski do tego planu.

Jeżeli wojewódzka rada narodowa podejmie deo opracowaniu planu perspektywicznego. zawierają­

cego problematykę społeczno-gospodarczego i przestrzennego rozwoju regionu. do części planu obejmującej problematykę

rozwoju przestrzennego stosuje się przepisy

ustawy.

3.

cyzję

Ań. 22. 1. Terenowe organy administracji państwo­

wej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego powołują na czas sporządzania planu zespół doradczy. zwany

dalej "komisją planu regionalnego". W skład komisji planu regionalnego wchodzą przedstawiciele

l) terenowych organów administracji państwowej.

2) innych zainteresowanych organów administracji pań­

stwowej. organizacji społecznych. zawodowych. gospodarczych. instytucji naukowych oraz specjaliści w danej dziedzinie.

2. Do udziału w pracach komisji powinni być zapraszani przedstawiciele zainteresowanych komisji rady narodowej.

Ań. 23. 1. O przystąpieniu do sporządzania planu

regionalnego ogłasza się w prasie lokalnej.

2. Terenowy organ administracji państwowej o właści­

wości ogólnej stopnia wojewódzkiego konsultuje projekt

założeń do planu regionalnego z właściwymi terenowymi

organami władzy i administracji państwowej stopnia -pod-

-

stawowego, właściwymi organami wojskowymi, wła ś ciwy­

mi organami podległymi Ministrowi Spraw Wewn ę tr z nych,

jednostkami gospodarki uspołecznion e j, organizacjami społecznymi i zawodowymi oraz instytucjami naukowymi .

Art. 24. Projekt planu regionalnego podlega uzgodnieniu z właściwymi organami administracji państwowej,

właściwymi organami wojskowymi oraz właściwymi organami podległymi Ministrowi Spraw W e wnętrznych .

Art. 25. 1. Terenowe organy administracji państwo­

wej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego dokonujądkresowej, nie rzadziej niż co pięć lat, oceny aktualnośc,i planów regionalnych. Propozycje zmian będące wynikiem tej oceny przedstawia się wojewódzkiej radzie narodowej łącznie z projektem wojewódzkiego planu społeczno-gospodarczego.

2.

Uchwałę

rady narodowej o planie regionalnym

ogłasza się w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

3. Plan regionalny obowiązuje od dnia określonego

w uchwale rady narodowej, nie wcześniej jednak niż po

upływie czternastu dni od dnia ogłoszenia tej uchwały

w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

Rozdział

5

Plany miejscowe

Art. 26. 1. Plany miejscowe sporządza się jako plany

ogólne i szczegółowe.

2. Miejscowy plan ogólny określa przyrodnicze, spoekonomiczne, kulturowe i kraj obrazowe warunki

przestrzennego zagospodarowania miasta , gminy (miasta

i gminy) lub ich części oraz cele i zasady polityki przestrzennej tych jednostek, a w szczególności ustala wa runki i sposoby

1) zagospodarowania i wykorzystania gruntów,

2) ochrony zdrowia,

3) ochrony środowiska,

4) ochrony dóbr kultury i wartości krajobrazowych,

5) kształtowania infrastruktury technicznej i społecznej,

6) kształtowania struktur przestrzennych,

7) rozwiązań architektonicznych i budowlanych.

łeczne,

3. W planie miejscowym uwzględnia się ustalenia

pIanu krajowego i planu regionalnego, a w planie miejscowym dzielnicy - także ustalenia planu ogólnego miasta

podzielonego na dzielnice oraz określa się wnioski do tych

planów.

Art. 27. 1. Miejscowy pl an szczegółowy określa przeznaczenie gruntu, wyznacza linie rozgraniczające te grunty, ustala zasady uzbrojenia terenu oraz zasady ksztal··

towania zabudowy, a w mi a rę potrzeby również inne warunki i wytyczne.

2. Miejscowe plany szczegółowe sporządza się dla)

obszarów określonych w miejscowym planie ogólnym; w

innych wypadkach miejscowe plany szczegółowe sporzą ­

dza się w miarę potrzeby.

Miejscowe plany szczegółowe sporządza się dla

miasta (dzielnicy) lub gminy, a w uzasadnionych

wypadkach - dla c a łości miasta (miasta i gminy).

3.

części

Poz. 99

306

Art. 28. 1. Terenowy organ administracji państwowej

do sporządzenia planu miejscowego podaje do

publicznej wiadomości w prasie lokalnej, przez obwieszczenie lub w inny sposób zwyczajowo przyjęty w danej

miejscowości , o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego. Zainteresowane organy administracji państwo­

wej, właściwe organy wojskowe i właściwe organy podległe Ministrowi Spraw Wewnętrznych oraz jednostki gospodarki uspołecznionej, samorząd mieszkańców i zainteresowane społeczno-zawodowe organizacje rolników zawi adamia się na piśmie.

właściwy

2. Zainteresowane organy administracji państwowej,

jednostki organizacyjne, organizacje i osoby fizyczne mogą zgłaszać uwagi i wnioski dotyczące sposobu zagospodarowania przestrzennego danego obszaru.

Art. 29. 1. W pracach nad sporządzaniem projektu

miejscowego planu ogólnego bierze udział powołany przez

terenowy organ administracji państwowej o właściwości

ogólnej odpowiedniego stopnia zespół doradczy, zwany

dalej "komisją planu miejscowego", w której skład wchodzą przedstawiciele

1) zainteresowanych organów aakinistracji państwowej,

organizacji społecznych i gospodarczych oraz instytucji naukowych,

2)

samorządu mieszkańców,

3)

społeczno-zawodowych

organizacji rolników.

2. Do udziału w pracach komisji powinni być zaproszeni przedstawiciele zainteresowanych komisji rady narodowej.

Art. 30. 1. Projekt planu mreJscowego podlega wyło­

siedzibie terenowego organu administracji państwowej odpowiedniego stopnia na

okres co najmniej 21 dni.

ż e niu do publicznego wglądu w

2. Terenowy organ administracji państwowej o właści­

ogólnej odpowiedniego stopnia podaje do wiadomości w prasie lokalnej, przez obwieszczenie lub w inny

sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, o wyłożeniu projektu do publicznego wglądu co najmniej na

7 dni przed jego wyłożeniem. Organy i jednostki organizacyjne wymienione wart. 28 ust. 1 zawiadamia się na

p i śmie o wyłożeniu projektu planu.

wości

3. Zainteresowane organy administracji państwowej,

jednostki organizacyjne i osoby fizyczne, w okresie ustalonym w ust. L mogą zgłaszać uwagi i wnioski do wyło­

żonego projektu planu.

4. Jeżeli uwagi i wnioski, o których mowa w ust. 3,

nie zostaną uwzględnione, zawiadamia się o tym wnioskodawców na piśmie, podając przyczyny nieuwzględnienia

tych uwag i wniosków.

Art. 31. 1. Projekt planu miejscowego podlega uzgodni eniu z zainteresowanymi organami administracji pań­

stwowej oraz z właściwymi organami wojskowymi i właś­

ciwymi organami podległymi Ministrowi Spraw Wewnętrz­

nych.

2. Terenowy organ administracji państwowej o właści­

ogólnej stopnia wojewódzkiego jest uprawniony

do badania projektów planów miejscowych i planów regionalnych oraz podejmowania działań mających doprowadzić do ich wzajemnej spójności.

wości

-

307 -

Art. 32. 1. Uchwałę rady narodowej o planie miejscowym ogłasza się w wojewódzkim dzienniku urzędowym

oraz zamieszcza się na tablicy ogłoszeń w siedzibie terenowego organu administracji państwowej odpowiedniego

stopnia. Ponadto w prasie lokalnej zamieszcza się informację o uchwaleniu planu.

2. Plan miejscowy obowiązuje od dnia określonego

w uchwale rady narodowej, nie wcześniej jednak niż po

upływie czternastu dni od dnia ogłoszenia tej uchwały w

wojewódzkim dzienniku urzędowym.

3. Plan miejscowy udostępnia się zainteresowanym,

z wyjątkiem tych części, których okazanie spowoduje naruszenie tajemnicy państwowej. Na żądanie zainteresowanych wydaje się odrysy planu oraz odpisy i wyciągi z

tekstu planu - za zwrotem kosztów sporządzenia tych

dokumentów.

Art. 33. Plan mIeJscowy stanowi podstawę gospodarki gruntami, wydawania decyzji w sprawie wykorzystania gruntów na cele inwestycyjne i decyzji o zmianie

sposobu wykorzystania gruntów oraz o wyłączeniu z produkcji rolniczej lub leśnej gruntów przeznaczonych na

cele nierolnicze lub nieleśne.

Art. 34. 1. Terenowy organ administracji państwowej

o właściwości ogólnej odpowiedniego stopnia dokonuje

okresowej, nie rzadziej niż co pięć lat, oceny skutków

zmian w zagospodarowaniu przestrzennym, wynikających

z realizacji planu miejscowego, i na tej podstawie ocenia

aktualność tego planu.

2. Zmiany zachodzące w zagospodarowaniu przestrzennym podlegają ·również ocenie społecznej. W tym celu

organizuje się publiczne dyskusje nad skutkami realizacji

planów zagospodarowania przestrzennego.

3. Wyniki ocen, o których mowa w ust. 1 i 2, terenowy organ administracji paIistwowej o właściwości ogól.

nej odpowiedniego stopnia przedstawia okresowo właści·

wej radzie narodowej, a jeżeli zachodzi taka potrzeba wraz z propozycją zakresu zmian planu miejscowego.

4.

Jeżeli

zmiana miejscowego planu ogólnego powoplanu

zmian

konieczność dokonania zmiany miejscowego

szczegółowego

lub odwrotnie, propozycje tych

duje

przedstawia się łącznie.

Art. 35. 1. Obszary, dla których plan miejscowy

ustala inne przeznaczenie, mogą być wykorzystywane w

sposób dotychczasowy, do czasu ich zagospodarowania

zgodnie z planem.

2. Na obszarach, o których mowa w ust. 1, mogą

jest.

lub

obiekty, które będą mogły być adaptowane do przyszłego,

zgodnego z planem miejscowym, sposobu użytkowania.

być budowane obiekty tymczasowe, jeżeli ich budowa

niezbędna do prawidłowego wykorzystania gruntów,

Rozdział

6

Lokalizacja inwestycji

Art. 36. 1. Lokalizacja inwestycji jednostki gospodarki uspołecznionej oraz inwestycji produkcyjnej, z wyłączeniem zabudowy zagrodowej, usługowej i handlowej,

realizowanej przez inną jednostkę organizacyjną lub osobę

Poz. 99

fizyczną,

a także inwestycji sakralnych i kościelnych,

realizowanych przez kościoły lub inne związki wyznaniowe oraz ich osoby prawne, wymaga

1) udzielenia wskazań lokalizacyjnych na wniosek inwestora.

2) określenia warunków dla wybranego wariantu lokalizacji,

3) wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji.

2. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa

zakres, zasady i tryb ustalania lokalizacji inwestycji.

Art. 37. 1. Wskazania lokalizacyjne zawierają informacje wynikające z planów społeczno-gospodarczych i planów zagospodarowania przestrzennego, dotyczące miejscowości lub miejsca, na którym inwestycja może być realizowana, oraz warunki jej realizacji, a ponadto dla inwestycji liniowych - przebieg trasy inwestycji.

2. Wskazania lokalizacyjne mogą być opracowane w

wariantach.

Art. 38. 1.

Wskazań

lokalizacyjnych udzielają

1) Centralny Urząd Planowania - w odniesieniu do inwestycji o znaczeniu krajowym,

2) terenowe organy administracji państwowej o właści­

wości szczególnej do spraw lokalizacji inwestycji stopnia wojewód~iego - w odniesieniu do inwestycji

o znaczeniu wojewódzkim,

3) terenowe organy administracji państwowej o właści­

wości szczególnej do spraw lokalizacji inwestycji stopnia podstawowego ~ w odniesieniu do inwestycji

o znaczeniu lokalnym.

2.

Organy wymienione w ust. 1 przed udzieleniem

lokalizacyjnych zasięgają opinii zainteresowanych organów i instytucji, a wymienione w ust. 1 pkt l

i 2 - także odpowiednich terenowych organów administracji państwowej o właściwości szczególnej do spraw

lokalizacji inwestycji.

wskazań

3. Organy wymienione w ust. 1 pkt 3 zobowiązane

do udzielenia wskazań lokalizacyjnych inwestycji budownictwa mieszkaniowego w terminie do 6 miesięcy,

licząc od dnia złożenia wniosku.

są

4. Rada Ministrów określa kryteria podziału inwestycji na inwestycje o znaczeniu krajowym, wojewódzkim i lokalnym.

Art. 39. 1. Przed udzieleniem wskazań lokalizacyjnych dotyczących inwestycji szczególnie szkodliwych dla

środowiska i zdrowia ludzi organy wymienione wart. 38

ust. 1 pkt 1 i 2 uzgadniają je z Ministrem Ochrony Śro.

dowiska i Zasobów Naturalnych oraz Głównym Inspektorem Sanitarnym.

2. Organy wymienione wart. 38 ust. 1 pkt 3 dokoo których mowa w ust. 1, z odpowiednimi organami wyższego stopnia.

nują uzgodnień,

3. Minister Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych, w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej, określa rodzaje inwestycji, o których mowa w

ust. 1, oraz wymagania, jakim powinny odpowiadać spo·

rządzane przez rzeczoznawców oceny oddziaływania tych

inwestycji ~a środowisko.

Art. 40. Jeżeli lokalizacja inwestycji nie jest imiennie określona w planie zagospodarowania przestrzennego,

organy wymienione wart. 38 ust. 1 zawiadamiają właści

-

wą radę narodową o proponowanych wskazaniach; w razie

zakwestionowania tych wskazań przez radę narodową.

ewentualny spór rozstrzyga rada narodowa wyższego stopnia. a w wypadku inwestycji o znaczeniu krajowym Rada Państwa .

Art. 41. Inwestor przeprowadza analizę udzielonych

mu wskazań lokalizacyjnych i zgłasza w terminie 6 miesięcy właściwemu

organowi administracji państwowej

wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji, informując

o tym organ. który udzielił wskazań lokalizacyjnych. W

uzasadnionych wypadkach termin ten może być przedłu­

żony przez organ udzielający wskazania.

Art. 42. 1. Terenowy organ administracji państwowej

o właściwości szczególnej do spraw lokalizacji inwestycji

stopnia wojewódzkiego. właściwy ze względu na położe­

nieinwestycji. wydaje decyzje o ustaleniu lokalizacji

inwestycji

l) o znaczeniu krajowym.

2) liniowych i drogowych o znaczeniu wojewódzkim.

3) związanych bezpośrednio z obronnością kraju.

2. Decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji innych

wymienione w ust. 1 wydaje terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego o właściwości

szczególnej do spraw lokalizacji inwestycji.

Poz. 99

określa się

inne niż wymienione wart. 43 ust. 1 warunki

jej realizacji. Umowa określa w szczególności wzajemne

zobowiązania i świadczenia inwestora i terenowego organu administracji państwowej. związane z realizacją inwestycji i przyszłym funkcjonowaniem budowanego obiektu.

2. Terenowy organ administracji państwowej o właści­

ogólnej odpowiedniego stopnia zawiera umowę.

o której mowa w ust. 1. również z innymi inwestorami,

o ile uzasadnia to rozmiar i charakter inwestycji.

wości

Art. 45. Przepisy art. 36-44 stosuje się odpowiednio

do działalności wpływającej na sposób zagospodarowania

oraz wykorzystywania gruntów bez dokonywania inwestycji budowlanych.

Art. 46. Decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji lub

o zmianie sposobu wykorzystania gruntów, zawierające

rozstrzygnięcia niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, są nieważne.

Rozdział

Przepisy przejściowe i końcowe

niż

Art. 43. 1. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji

określa

l) linie rozgraniczające teren inwestycji oraz ' warunki

i wytyczne kształtowania zabudowy.

2) warunki techniczne realizacji inwestycji.

3) warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska

i dóbr kultury.

4) wymagania dotyczące ochrony interesów osób trze-

cich.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji może

wydana po uprzednim uzyskaniu wymaganego przepisami szczególnymi stanowiska innych organów administracji państwowej.

2.

być

1

Art. 47. 1. Plany zagospodarowania przestrzennego

stosownie . do przepisów ustawy z dnia 31

stycznia 1961 r. o plano,w aniu przestrzennym (Dz. U. z

1975 r. Nr 11. poz. 67 i Nr 16, poz. 91) są planami zagospodarowania przestrzennego w rozumieniu niniejszej ustawy.

sporządzone

2. Do założeń do projektów planów zagospodarowania

przestrzennego przedstawionych do zatwierdzenia w terminie do dnia 31 grudnia 1986 r. nie stosuje się przepisów

art. 14 ust. 4 i 5.

3. Postępowanie w sprawach lokalizacji inwestycji,

wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy i nie zakończone do tego dnia, prowadzi się do zakończenia według przepisów dotychczasowych. W sprawach tych stosuje się jednak przepisy art. 44.

4. Terenowy organ administracji

4. Na obszarach, dla których nie ma miejscowego

planu zagospodarowania przestrzennego, decyzje wpływa­

jące na sposób zagospodarowania oraz wykorzystania

gruntów podejmuje właściwy terenowy organ administracji

państwowej na podstawie posiadanych materiałów do planu, uzupełnionych niezbędnymi danymi. po dokonaniu

uzgodnień z zainteresowanymi organami oraz spełnienill

wymagań określonych w przepisach szczególnych.

5. Terenowy organ administracji państwowej stopnia

5. Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego

dla obszarów, dla których pl any takie nie są sporządzone,

powinny być sporządzone w terminie do dnia 31 grudnia

1986 r.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji traci

jeżeli inwestor nie uzyskał prawa do gruntu

lub je utracił albo w terminie określonym w tej decyzji,

lecz nie dłuższym niż 3 lata. nie wystąpił o pozwolenie

na budowę.

3.

ważność.

państwowej wydadecyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji prowadzi

ich rejestr w sposób określony przez Ministra Gospodarki

Przestrzennej i Budownictwa.

jący

wyższego

w stosunku do organu wydającego decyzje

o ustaleniu lokalizacji inwestycji dokonuje. w okresach

nie dłuższych niż co pięć lat. analiz i ocen zgodności wydanych decyzji z ustaleniami planu zagospodarowania

przestrzennego.

Art. 44. 1. Wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

inwestycji przedsiębiorstw i inwestycji organizacji spół­

dzielczych. z wyjątkiem inwestycji komunalnego budownictwa mieszkaniowego i przedsiębiorstw użyteczności

publicznej. poprzedza umowa zawierana między terenowym organem administracji państwowej o właściwości

ogólnej odpowiedniego stopnia a inwestorem. w której

Tłoczono

6. Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa

na wniosek terenowego organu administracji pań­

stwowej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego,

przedłużyć w uzasadnionych wypadkach termin określony

w ust. 5, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 1988 r.

może,

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 3. 1. Dowodami kwalifikacji zawodowych rzemieślnika są

l) dyplom lub świadectwo ukończenia wyższej, średniej

lub zasadniczej szkoły o profilu technicznym bądź

artystycznym w zawodzie (kierunku) odpowiadającym

dziedzinie wykonywanego rzemiosła,

2) dyplom mistrza w zawodzie odpowiadającym danemu

rodzajowi rzemiosła,

3) świadectwo czeladnicze albo tytuł robotnika wykwa-

lifikowanego w zawodzie

rodzajowi rzemiosła.

odpowiadającym

danemu

2. Rzemieślnik obowiązany jest wyka:zać się innymi

dowodami kwalifikacji zawodowych niż określone w ust. 1,

jeżeli z przepisów odrębnych ustaw wynika obowiązek

posiadania takich kwalifikacji.

3. Dyplomy mistrza i świadectwa czeladnicze mogą

być wydawane przez izby rzemieślnicze osobom, które

złożyły stosowne egzaminy przed komisjami egzaminacyjnymi izb rzemieślniczych.

4. Zasady powoływania komisji egzaminacyjnych,

sposób przeprowadzania egzaminów, wzory dyplomów

i świadectw czeladniczych oraz zasady nauki w zakładach

rzemieślnic:z;ych osób dorosłych określa Związek Rzemiosła Polskiego po porozumieniu z Ministrem Edukacji

Narodowej.

Rozdział

2

Podstawowe prawa i obowiązki rzemieślnika

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Załącznik do nru 17, poz. 93

LUDOWEJ

z dnia 30 marca 1989 r.

93

•

KONWENCJA

o ochronie ilzycznej materiałów jądrowych wraz z załącznikami I I II,

"

,

otwarta 'do podpisu w Wiedniu i W Nowym Jorku w dnhl 3 marca 1980 r.

.

_ Przekład

Państwa-Strony niniejszej konwencji,

łości rud; każdy dnny materiał zawierający

uznając prawo wszystkich paf1stw do rozwijania i stosowania energii jądrowej w' celach pokojowych oraz ich

prawnie uzasadnione z~interesowania w potencjalnych

korzyściach Wynikających z pokojowego ' wykorzystania

energii jądrowej,.

.

-..~'

J

przekonane o koniec411ości ułatwienia międzynarodo-.

wej współprat':y w zakresie pokojowego wykorzystania

energii jądrowej,

pragnąc uniknąć zagrożenia, jakie może wyniknąć

z bezprawnego zawładnięcia materiałami jądrowymi i ich

użycia,

.'

przekonane, że przestępstwa dotyczące materiałów ją­

drowych s'ą przedmiotem poważnego zaniepokojenia oraz

że istnieje pilna potrzel?,a podjęcia odpowiednich i sku>1

tecznych środków dla zapewnienia zapobiegania takim

przestępstwom oraz ich wykrywania i karania,

świadome konieczności

~.;

międzynarodowej

współpracy .

w celu ustalenia, zgodnie z ustawodawstwem krajowym

' każdego

Państwa-Strony , i

mmeJszą

konwencją, sb:tecznych środkóWi ochrony fizycznej materiałów jądro­

wych,

przekonane, że niniejsza konwencja powinna uła\wiać

bezpieczne przekazywanie materiałów jądrowych,

podkreślając również

znaczenie ochrony fizycznej maich wykorzystywan.ia, skła­

'dowania i przewożenia wewnątrz kraju,

teriałów jądrowych 'W trakcie

"

znaczenie skutecznej ochrony fizycznej matedo celów woiskowych, oraz

rozumiejąc, że takie materiały są i będą się znajdować

, w dalszym ciągu pod ścisłą ochroną fizyczną,

uznając

riał.9w jądrowych, używanych

uzgodniły, co nast ę puje

Artykuł 1

jeden lub

więcej wyżej wymienionych izotopów;

b) "up m wzbogacony o izotop 235 lub 233" oznacza Uran

zawierający izotopy 235 lub 233 lub obydwa w takiej

ilości, że stosunek sumy zawartości obydwu tych izotopów do izotopu 238 jest większy niż stosunek izntoeu 235 do izotopu 238 występujący w przyrodzie; .

c) "międzynarodowy transport materiałów jądrowych"

oznacza przewóz przesyłki ma'teriałów jądrowych za

pomocą jakiegokolwiek środka transportu w celu do• starczenia jej poza terytorium państwa, w którym

pr-zewóz się rozpoczyna, zaczynając od obiektu dostawcy w tym państWie, akońcżąc w obiekcie odbiorcy na terytorium państwa ostatecznego przeznaczenia.

•

. Artykuł 2

stosuje się do materiałów jąw celach pokojowych podczas ' ich

międzynarodowego transportu.

1.

Niniejszą konwencję

drowych

używanych

2. Z wyjątkiem artykułów 3 i 4 i artykułu 5 ustęp 3

niniejsza konwencja obejmuje równ{eż. materiały jądrowe

używane w celach pokojowych, będące w trakcie użytko­

wania, składowania lub trąnsportu ł'ewnątrz kraju.

3. Niezależnie · od zobowiązań wyraźnie podjętych

przez Państwa-Strony w artykułach wymienionych w ust!=<pie 2 w odniesieniu do materiałów jądrowych używa­

nych do celów pokojowych, będących W trakcie użytko­

wania, magazypowania. lub transportu wewnątrz kraju,

żadne z postanowień niniejszej konwencji nie moźe być

rozumiane jako ograhiczające suwere~eprawa państwa

w odniesieniu do użytkowania, składowania i transportu

takich materiałów jądrowych wewnątrz kraju.

.

Artyku~ 3

W rozumieniu niniejszej konwencji

a)

Każde Państwo-Strona podejmie w ramach sWf,go

"materiał jądrowy" oznacza pluton, z wyjątkiem pIutonu zawierającego ponad 80% plutonu-238; uran-233j ' ustawodawstwa krajowego oraz zgodnie z prawem mie~dzy­

uran wzbogacony o ' izotopy -235 .lub 233;, uran za- narodowym ' odpowiednie kroki dla zapewnienia, w stopwierający

mieszaninę

izotopów występujących w niu praktycznie możliwym, aby podczas międzY'aarodo­

przyrodzie pod postacią inną niż Iudy ~ub pozosta- wego transportu mat : riałów jądrowych materiały; te, znaj-

\ .

DZięnIfi,k - U.stąw

Nr 17

dujące ' się na jeł}o ' terytorium ' lub na pokładzie statku '

albo samolotu będącego pod jego jurysdykcją, jeżeli taki

statek lub samolot jest wykorzystywany dla transportu do

lub z tego państwa, były ochraniane na poziomie określo, nYIll w załączniku I.

Artykuł 4

Zadne Państwo-Strona nie będzie eksportować

lub zezwalać na eksport materiałów jądrowych, jeżeli to

Państwo-Stron a nie otrzymało zapewnień, że takie materiały będą ochraniane podczas międzynarodowego ' transportu na poziomie określonym w zał~czniku I.

1.

2. Zadne P aństwo- Strona n'i e b ę dzie importować lub

zezwalać . na import materiałów jądrowych z jakiegokolw)ek państwa, która nie , jest stroną niniejszej konwencji,

jeżeli Państwo-Strona nie otrzymało zapewnień, że takie

materiały

będą

podczas międzynarodowego transportu

uchraniane na poziomie określonym w żałączn~ku L

" · 3. · .I?ańs.lw.o.-Strona · nie zezwoli na tranzyt przez terytorium ' swojego ' k.raju lądem, wodami wewriętrznymi

lub przez swoje porty lotnicze albo porty morskie materiałów jądrOwYch między państwami, które nie są stronami niniejszej . konwencji, jeżeli Państwo-Strona nie otrzyma zapewnień, W stopniu praktycznie m'ożliwym, że takie

materiały jądFowe' będą 'o chraniane podczas międzynaro. dowego transportu na poziomie określonym w załączniku I.

. "4. Każde Państwo-Strona będzie stosować w ramach

ustawodawstwa krajowego ochronę fizyczną na poziomie

określonym .

załączniku I w przypadku materiałów

jądrowych transportowanych z jednej części państwa do

innej części tegcisamego państwa przez międzynarodowe

wody lub międzynarodową przestrzeń powietrzną.

w

Państwo-Strona

POZ, 93

2. W przypadku kradzieży! rabunku lub ' jakiegokolwiek innego bezprawnego zawładnięcia materiałami jądro­

wymi. jak też w przypadku realnej groźby takich czynów,

Państwa-Strony, '. zgodnie z ich ustawodawstwem,. zapewnią

w maksymalnie moźliwym stopniu współpracę i 'pomoc w

celu odzyskania ' i zabezpieczenia takich materiałów każ­

demu państwu, które o to się zwróci. W szczególności

a)

Państ\\,o-Strona . podejmie odpowiednie kroki w celu

poinformowania, tak szybko jak to jest możliwe, inne

państwa, które według jego opinii są tym zainteresowane, o kradzieży, raJ:>unku lub o innym bezprawnym

zawładnięciu materiałami jądrowymi lub o realnej

groźbie takich czynów i o ile będzie to konieczne ~ poinformuje otym organizacje międzynarooowei

b) zainteresowane Państwa-Strony w razie potrzeby

będą wymieniać wzaje~ie lub z organizacjami mię,­

dzynarodowymi informacje w celu zabezpieczenia zagrożonych materiałów jądrowych; sprawdzenia całości

przewozowych kontenerów lub odzyskania bezprawnie. zawładniętych. materiałów jądrowych

.

. , oraz będą

i) koordynować ' swoje wysiłki 'drogą dyplomatyczną

lub , innymi uzgodnionymi . kanałami;

ii) udzielać pomocy w razie zwrócenia się

O ' nią.

. iii) . zapewniać zwrot materiałów jądrowych skradzionych lub zagubionych w wyniku wyżej wymienionych zdarzeń.

.

Sposoby realizacji takiej współpracy określane są przez .

zainteresowane Państwa-Strony.

.

3. Państwa-Strony będą współpracować i konsultować

o ile uznają to za właściwe, bezpośrednio lub poprzez

organizacje międzynarodowe w celu uzyskania wskazówek odnośnie do tworzenia, utr.zymania i doskonalenia

systemów ochrony fizycz,nej materiałów jądrowych w

transporcie międzynarodowym.

się,

odpowiedzialne za otrzymanie zajądrowe będą ochraniane na po,Artykuł 6

ziomie określonym w załączniku , I, zgodnie z ustępami

1-3, powinn9 określić i wcześniej poinformować państwa,

1.Państwa-Stfony podejmą, zgodnie ze swym ustaprzez których terytorium przewidywany jest tranzyt ma- .

wodawstwem krajowym, odpowiednie środki do zapew~

' teriałów jądrowych drogą lądową, wodami wewnętrzny­

mi lub do których portów lotniczych albo portów morskich nienia poufności wszelkich informacji otrzymywanych

jakd poufne na podstawie postanowień niniejszej konprzewidywane jest wwiezienie tych materiałów.

wencji od innego Państwa-Strony lub w wyniku udziału

6. Odpowiedzialność za otrzymanie zapewnień wy- w ci.tiałalriości prowadzonej w celu · realizacji niniejszej

mienionych w ustępie 1 może być przeniesiona w drodze konwencji. Jeżeli Państwa-Strony przekazują informację

wzajemnego porozum~nia IHi Państwo-Stronę uczestni- do międzynarodowych organizacji jako poufną, powinny

czące w transporcie jako państwo importujące.

zostać podjęte środki do zapewnienia poufIiości takiej'

..

inf9rmacji.

.

•

7. Zadne . z postanowień niniejszego . artykułu nie

mqże być interpretowane jako ograniczające w jakikol2. Na podstawie niniejszej konwencji nie będzie wywieksposób suwerenność terytorialną lub jurysdykcję magane . od Państwa-Strony przekazywanie jakichkolwiek

pi3. ńs twa, . włą(:~ając w to przestrzeń pov.:,ietrzną i w(!dy

informacji, na których :pd:ekazanie nie zezwala jego ustaterytqtialne.

wodawstwo lub które mogłoby zagrozić bezpieczeństwu

zainteresowanego państwa lub ochronie fizycznej materiałów jądrOWych.

.

Artykuł 5

5.

pewnień,

że

materiały

\

1. Papstwa-Strony określą powiadomią się wzajemnie bezpośrednio lub przez Międzynarodową Agencję

,Energii Atomowej o swoim orgatliecentralnym oraz punko:.e kontaktowym, odpowiedzialnym za ' o~hronę fizyczną

ma.teriałów jądrowycli ofaz za koordynację działań w zakre9.;eodzyskania i innYCh środków interwencji w przy"

padku j,akiegokolwiekbezprawIiego przemieszczenia, uży~

cia lub przetwo~zenia materiałów jądrowych albo VI przypadku ;t.~alnej groźby jakiegokolwiek z takich czynów.

.,

Artykuł 1.

1. Działanie umyślne będące

a) aktem nielegalnego pozyskania, posiadania, u'żywanla,

, . ~ przekazYwania, prietwarzania, pozbYcia się lub r:~

. pros~en!ia mateda,lów jądrowych, co powoduje lub

może · spowódować · śmierć lub ciężkie uszkodzenie

ciała jakiejkolwiek osoby albo znaczne szkody ma1

terialne!

.

.,

'Poz. 91

bl kradzieżą lub rabunkiem materiałów jądrowych;

c)

przywłaszczeniem

lub uzyskaniem w drodze oszustwa

materiałów jądrowych;

p) aktem żądania wydania materiałów jądrowych pod

. groźbą użycia siły lub 'przy użyciu siły albo jakiejkolwiek innej formy zastraszenia;

e)

stępowania sądowego lub ekstradycji. O środkach podejmowanych zgodnie z tym artykułem należy niezwłocznie

po wiadomić państwa, od których wymaga się ustanowienia jurysdykcji zgodnie z artykułem 8, i w miarę potrzeby wszystkie inne zainteresowane państwa. ,

Artykuł

grożeniem

użycia

i)

materiałów

jądrowych

dla spowodowania

jakiejkolwiek osoby albo znacznej szkody materialnej lub

ii) popełnienia przestępstwa wymienionego wyżej w

punkcie b) dla zmuszenia osób fizycznych lub

prawnych, organizacji · międzynarodowej lub parustwa do podjęcia albo powstrzymania si ę o.d podj ę cia jakiegokolwiek działania,

śmi e rci ,lub poważnych obrażeń

f) usiłowaniem popełnienia jakiegokol~iek przestępstwa

wymienionego wyżej w punktach a), b) lub c) oraz

g) aktem, który stanowi współuczestnictwo w jakimkolwiek z przestępstw wymienionych w punktach od

a) do 1),

b ę dzie przez kaźde Państwo-Stronę w jego ustawodawstwie okr eślone jako karalne.

2. Kaźde Państwo~Strona podda przestępstwa wymienione w niniejszym artykule odpow'iedn:im karom,

uwzględniającym cięźki d i"arakter wspomnianych przestępstw.

Artykuł

8

1. , Każde Państwo-Strona podejmie takie środki, jakie

mogą

okazać

się

niezbędne

dla ustalenia swojej jurysdykcji w stosunku do ' przestępstw wymienionych w artykule 7. w następujących przypadkach

'

a) gdy przestępstwo jest popełnione na terytorium tego

państwa lub na pokładzie statku albo samolotu, zarejestrowanych w tym państw~e;

b) gdy domniemany sprawca jest obywatelem danego

państwa.

2. Każde Państwo-Strona podejmie równieź takie środ­

ki, jakie mogą okazać się niezbędne dla ustalenia swojej

jurysdykcji ' w stosunku do przestępstw w przypadkach,

gdy podejrzany sprawca znajduje się na terytorium tegO(

państwa i nie dokonuje ono jego ekstradycji zgodnie

z artykułem 11 do któregokolwiek z państw wspomnianych w ustępie 1.

3. Niniejsza konwencja nie wyłącza jakiejkolwiek

jurysdykcji karnej wykonywanej na pod.s tawie ustawodawstwa krajowego.

4. Poza Państwami-Stronami wspomnIanymi w ustę ­

pach 1 i 2 każde Państwo-Strona może zgodnie z prawem

międzynarodowym ustanowić swoją jurysdykcję w .tOisunku do przestępstw przewidzianych w artykule 7, gdy.

jest ono uczestnikiem w międzynarodowym transporcie

materiałów jądrowych

jako państwo eksportujące lub

importujące.

Artykuł

9

Przekonawszy Się, źe okoliczności do tego upoważ ­

ni aj ą, Państwo-Stron·a, na którego terytorium znajduje się

domniemany sprawca, podejmie w oparciu o swoj e ustawodawstwo odpowiednie środki, łącznie z aresztem, dla,

zapewnienia jego dbecności w celu przeprowadzenia po-

10

Państwo-Str ona, na którego terytorium znajduje się

domniemany sprawca, ~eżeli nie dokonuje ono jego ekstradycji, przekaże bez żadnych · wyjątków i bez nieuzasadnioneg o opóźnienia, zgodnie ze swym ustawodawstwem,

sprawę kompetentnym organom dla wszczęcia postępowa­

nia karnego.

Artykuł

11

1. Przestępstwa wymienione w artykule 7 będą uznane za przestęp stw a pod le gające ekstradycji i jako takie

za obj ęte umowami o ekstradycji istniejącymi między

Państwami -Stronami. Państwa-Strony włączą te przestęp­

stwa, jako przestępstwa podlegające ekstradycjI, do każ­

dej przyszłej umowy o ekstradycji, która zostanie między

nimi zawarta.

2. Jeżeli Państwo-Strona, które uzależnia ekstradycję

od istnienia odpowiedniej umowy, otrzyma prośbę o e'kstradycję od innego Państwa-Strony, z którym nie zawarło

umowy o ekstradycji, może · uważać tę konwencję za pod~

stawę prawną ekstradycji w odniesieniu do takich przestęp st w. Ekstradycja podlega o!creślonym warunkom przewidzianym przez prawo państwa wezwanego.

3. Państwa-Strony, które nie uzależn i ają ekstradycji

od istnienia umowy, uznają między sobą te przestępstwa

za podlegające ekstradycji, zgodnie z warunkami ustalonymi przez prawo państwa wezwanego.

.

4. Dla celów ekstradycji pomiędzy Państwami-Stro­

n ami każde z przestępstw będzie traktowane jako przestępstwo, które zostało popełnione nie tylko w miejscu,

w którym si ę wydarzyło, ale również n a teFytoriach

Państw-Stron zobowiązanych do ustanowienia swoje j jurysdykcji, zgodnie z artykuł em 8, ust ęp 1.

Artykuł

12

Każda

osoba, w stosunku do ~tó rej podejmowane jest

w związku z którymkolwiek z przestępstw

wymienionych vi artykule 7, będzie mieć zagwarantowane

sprawiedliwe t raktowanie we wszystkich stadiach postę­

powania.

postępowanie

Artykuł

13

1. Państwa-Strony będą udzielać sobie wzajemnie

jak największe j pomocy w związku z postępowaniem karrtym, podejmowanym w odniesieniu do przestępstw wymienionych w artykule 7, łącznie z dostarczeniem do ich

dyspozycji dowodów niezb ę dnych w dochodzeniu. We

wszystkich przypadkach będzie stosowane prawą państwa

wezwanego.

2. Postanowienia ustępu 1 nie będą wpływać na zow ramach innej umowy, dw ustronnej lub wielostronnej, która reguluje lub będzie regulować w całości

albo, w części wzajemne udzielanie pomocy w sprawach

karnych.

bowiązania

"

Dziennik Uslaw Nr 17

Artykuł

14

1. Każde Państwo-Strona poinformuje depozytariusza

o swoich ustawach i innych przepisach, ,które dotyczą

wprowadzenia w życie , niniejszej" konwencji. Depozytariusz będzie informować o tym okresowo wszystkie

Państwa-Strony.

2. Państwo-Strona, w którym ' przeciwko domniemanemu sprawcy jest prowadzone postępowanie karne, bę­

dzie w miarę możliwości w pierwszym rzędzie powiadamią'ć o końcowym wyniku dochodzenia bezpośrednio zainteresowane państwa. Państwo-Strona będzie również powiadamiać o wyniku dochodzenia depozytariusza, który

z kolei będzie informować wszystkie państwa.

3. W przypadku gdy przestępstwo dotyczy materiału

,wykorzystywanego w celach pokojowych

i znajdującego się w użyciu; składowaniu lub transporcie

wewnątrz kraju, a domniemany sprawca jak i materiał

jądrowy pozostają na terytorium Państwa-Strony, w którym przestępstwo zostało 'popełnione, żadne z· postanow.ień niniejszej konwencji nie będzie rozumiane jako wymagające od Państwa-Strony dostarczania informacji zwią­

zanych z post ę pow aniem karnym, wynikającym z takiego

Poz. 9.3

-

nych próśb stron uczestniczących w sporze, pierwszeń­

stwo ma prośba skierowana" do Se~r e tarzćl Generalnego

Organizacji Narodów Zjednoczonych.

~

3. Każde Państwo-Strona mOże zastrzec w ' momencie

podpisywania, ratyfikowania, przyjęcia. lub zatwierdzenia

niniejszej konwencji lub przystąpienia do niej, że nie

uważa się za związane przez którykolwiek lub przez obydwa sposoby rozstrzygania sporów przewidziane w ustę'"

pie 2. Inne Państwa-Strony nie są związane przewidzianymi w ustępie 2 sposobami rozstrzygania sporów w stosunku do Państwa-Strony, które uczyniło zastrzeżenie do tego

sposobu.

4. Każde Państwo-Strona, które złożyło zastrzeżenle

zgodnie z ustępem 3, może w każdej chwili je wycofać

w drodze notyfikacji depozytariuszowi.

•

jądrowego

przestępstwa.

Artykuł

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 4. 1.

Rzemieślnik

ma prawo

1) dobrowolnego zrzeszania się w cechach i spółdziel­

niach rzemiosła,

2)

wybierać

i być wybieranym do organów samorządu

rzemiosła,

3)

korzystać

z uproszczonych (zryczałtowanych) form

opodatkowania oraz zwolnień i ulg podatkowych na

zasadach powszechnie obowiązujących podmioty gospodarcze.

2. W przypadku śmierci rzemieślnika współmałżonek

do chwili śmierci na utrzymaniu rzemie~lni­

ka oraz małoletni zstępni mają prawo nadal wykonywać

rzemiosło w warunkach i na zasadach obowiązujących

pozostający

Poz. 92

294

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Załączniki

15

do niniejszej konwencji stanowią jej inte-

gr alną część.

•

Artykuł

16

1. Po upływie pięciu lat od wejścia w ż>ycie mmeJszej konwencji depozytariusz 'zwoła konferencję Państw­

-Stron w celu dokonania przeglądu realizacji konwencji

oraz zgodnośCi jej preambuły, całej części merytorycznej

i załączników z aktualną sytuacją.

2. W

czasu ni e krótszych niż pi ę ć IClt

konwencji może spowodować

zwołanie dalszych konferencji w tym samym celu przez

zgłoszenie depozytariuszowi odpowiednich propozycji.

większość

odstęp a ch

Państw-Stron

I

Artykuł

17

1. W przypadku sporu pomiędzy dwoma lub

więcej

Państwami-Stronami

w sprawie wykładni .lub ' stosowania

niniejszej konwencji, Państwa-Strony będą konsultować

się dla żałatwienia sporu w dr odze negocjacji lub za pomocą ~jakichkolwiek innych pokojowych środków regulowania sporów, akceptowanych przez wszystkie strony

uczestniczące w sporze.

2. Każdy spór, który nie może być rozstrzygnięty w

sposób określony] w ustępie 1, powinien być na żądanie

którejkolwiek ze stron uczestniczących w sporze poddany arbitrażowi lub skierowany dla rozstrzygnięcia do

Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości. W przypadku gdy .spór zostaje poddany arbitrażowi i jeżeli po

6 miesiącach od daty żądania strony nie są w stanie

osiągnąć porozumienia co do organizacji arbitrażu, każda

strona może zwrócić się do Przewodniczącego Międzyna­

rodowego Trybunałl.l'· Sprawiedliwości lub Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych o wyznaczenie jednego lub więcej arbitrów. W przypadku sprzecz-

.'

Artykuł

18

, I

1. Niniejsza konwencja zostanie otwarta do podpisu

przez wszystkie państwa w siedzibie Międzynarodowej

Agencji Energii Atomowej w Wiedniu oraz w siedzibie

Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym' Jorku od

dnia ' 3 marca 1980 r. do dnia jej wejścia w życie.

2. Niniejsza konwencja podlega ratyfikacji, prZyjęciu

lub zatwierdzeniu przez państwa, które ją podpisały.

3. Po wejściu w życie niniejsza konwencja

otwarta do przystąpienia , dla wszystkic;h państw.

będzie

4. a) Niniejsza konwencja będzie otwarta do podpisu lub przystąpienia przez organizacje międzynarodowe

oraz organizacje regionalne lub organizacje innego cha)..

rakteru, pod warunkiem że każda taka organizacja jest

utworzona przez suwerenne państwa i posiada kompe- .

tencje w zakresie negocjacji, zawierania j stosowania

międzynarodowych umów w sprawach objętych niniejszą

konwencją.

b) W sprawach wchodzących w zakres ich kompetencji organizacje takie będą we, własnym imieniu korzystać z praw i wypełniać obowiązki, które niniejsza konwencjanakłada na Państwa-Strony.

się stroną konwencji, taka organizacja

depozytariuszowi oświadczenie wskazujące, jaIde państwa są jej członkami i które artykuły konw cnc ii

nie mają do niej zastosowania.

d) Organizacja taka nie ma jakiegokolwiekdo'clatkowego prawa do głosowania poza jej państwami człon­

'kowskimi.

c)

Stając

' pr zedłoży

lub

5. Dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia, zatwierdzenia

przystąpienia będą 'składane depozytariuszowi.

Artykuł

19

Konwencja wejdzie w życie trzydziestego dnia

po dniu złożenia depozytariuszowi dwuriziestego pierwszego dokumentu rutyfikacyjnego, przyję­

cia lub zatwierdzenia.

1.

następującego

2. Dla każdego państwa ratyfikującego, przyjmują­

cego, zatwierdzającego lub przystępującego do konwencji

po dacie złożenia dwudziestego . pierwszego dokumentu

ratyfikaCYjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia, konwencja

wejdzie w życie trzydziestego dnia po złożeniu przez

takie państwo jego dokumentów: ,ratyfikacyjnych, przyję­

cia, zatwierdzenia lub przystąpienia.

;';

·'1

/'

•

•

Dzien,nikVstaw Nr 17

5

Artykuł

20

Artykuł

uszczerbku ' dla artykułu 16, Państwo-Strona

poprawki do niniejszej konwencji.

Zaproponowane poprawki przedkłada się depozytariuszowi, który niezwłocznie rozsyła je do wszystkich Państw-.

-Stron. Jeżeli większość Państw-Stron zażąda od depozytariusza zwo1ania konferencji w celu Iprzedyskutowania

zaproponowanych

poprawek,

depozytariusz

zaprasza

. wszystkie Państwa-Strony do uczestnictwa

takiej konferencji. Konferencja powinna się rozpocząć nie wcześ' niej niż w trzydziestym dniu po rozesłaniu zaproszeń.

Każda poprawka przyjęta na konferencji przez ;Większość

dwóch trzecich wszystkich Państw-Stron bę'dzi~ niezwłocz­

nie przekazana przez depozytariusza wszystkim Państwom- -Stronom.

'

B

1.

może

Poz. 93

zapr~ponować

w

dla każdego Państwa­

-Strony, które złoży dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia

lub zatwierdzenia poprawki, trzydziestego dnia po dacie,

w której dwie trzecie Pciństw-Stron złożyło depozytariuszowi dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia lub zatwierdzenia

poprawki. Następnie poprawka wejdzie w życie dla każ­

dego innego Państwa-Strony w dniu, w którym takie

Państwo-Strona złoży swój dokument ratyfikacyjny, przyjęcia ,lub zatwierdzenia poprawki.

2. Poprawka wejdzie w

życie

Artykuł

1.

Każde

wencję

Państwo-Strona

21

może

wypowiedzieć

w drodze pisemnej notyfikacji

tariuszowi.

złożonej

kondepozy-

Wypowiedzenie nabierze mocy po upływie stu

osiemdziesięciu dni oq dnia otrzymania przez depozytariusza notyfikacji o w'ypowiedzeniu.

2.

Depozytariusz

o

notyfikuje

22

niezwłocznie

wszystkim

państwom

a)

każdym

podpisaniu niniejszej konwencji,

b) każdym złożeniu dokumentów ratyfikacyjnych, przy- .

jęcia, zatwierdzenia I,u b przystąpienia,

c)

każdym zastrzeżeniu lub wycofaniu zastrzeżenia, zgod-

nie z artykułem 17,

d) każdym 'powiadomieniu uczynionym przez

zację, zgodnie z artykułem 18, ustęp 4 c),

e)

wejściu

w

f)

wejściu

w

życie

życie

organi -

niniejszej konwencji;

jakiejkolwiek poprawki do kon-

wencji,

g)

każdym

wypowiedzeniu, zgodnie_z .artykułem 21.

Attykuł 23

Oryginał

konwencji, którego teksty w językach

angielskim, arabskim, chińskim, francuskim, hiszpańskim

i rosyjskim są jednakowo autentyczne, zostanie złożony

Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowej Agencji

Energii Aton;towej, który roześle uwierzytelnione -odpisy

konwencji wszyst!ipt państwom.

.

Na dowód czego niżej podpisani, będąc należycie

podpisali niniejszą konwencję, otwartą

do podpisu w Wiedniu i w Nowym Jorku w dniu 3 marca 1980 r.

upełnomocnieni,

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 5. 1. Rzemieślnik jest obowiązany

zasad etyki i godności zawodowe.j.

przestrzegać

2. Szczegółowe zasady etyki zawodowej i rzetelnego

wykonywania rzemiosła cechowego określa samorząd rzemiosła.

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

ZAŁĄCZNIK I

Poziomy ochrony fizycznej .stosowane w międzynarodowym transporcie materiałów jądrowych

kategorii określonych w załączniku II.

1. Poziom ochrony fizycznej materiałów jądrowych W

czasie składowania związanego z ich międzynarodowym

transportem

a) dla materiałów kategorii III - składowanie na obszarze, do którego wstęp jest kontrolowany;

b) dla materiałów kategorii II -składowanie na obszarze znajdującym się pod ciągłym nadzorem straży lub

urządzeii elektronicznych, otoczonym barierą fizyczną

z ograniczoną liczbą wejść znajdujących się pod odpowiednią kontrolą" lub na jakimkolwiek obszarze z

równoważnym poziomem ochrony fizycznej;

c) dla materiałów kategorii I - składowanie na obszarze zabezpieczonym jak dla kategorii II, do którego

wstęp jest dodatkowo ograniczony tylko dla sprawdzonych co do zaufania osób i który znajduje się,

pod ciągłym nadzorem strażników mających ścisłą

łąc~ość z odpowiednimi siłami interwencyjnymi.

Specyficzne środki podejmowane w tym wypadku powinny mieć za zadanie wykrycie i zapobieżenie każde­

mu napadowi, nieprawnemu dostępoWi do materiałów

jądrowych lub nieprawnemu zawładnięciu materiałem

jądrowym.

według

ich

2. Wymagania ochrony fizycznej materiałów

wych podczas ich międzynarodowego transportu

jądro­

a) dla ' materiałów kategorii II i III - transport odbywa

się pod warunkiem zachowania specjalnych środków

ostrożności,

obejmujących

uprzednie porozumienia

pomiędzy dostawcą, odbiorcą i przewoźnikiem or'ai

uprzednie uzgodnienie pomi ędzy fizycznymi lub prawnymi osobami podległymi jurysdykcji i przepisom

państw eksportujących i importujących określają­

ce czas, miejsce i sposób przekazania odpowiedzialności za transport;

b) dla materiałów kategorii ,I - transport odbywa się

przy zachowaniu specjalnych środków ostrożności

wyszczególnionych powyżej dla transportu materiałów kategorii II i III oraz dodatkowo pod stał10Il

nadzorem eskorty i w warunkach ' zapewniających

ścisłą łączność z odpowiednimi siłami interwencyjnymi;

c) dla uranu naturalnego w formie innej 'niż ruda lub

jej pozostałości - zabezpieczenie transportu dla ilośCi

przekraczających 500 kg uranu obejmuje wcześniej­

sze powiadomienie o przesyłce określające rodzaj

transportu, oczekiwany czas dostarczenia przesyłki

oraz potwierdzenie odbioru przesyłki.

•

•

•

Poz. 9,1

Dziennik Ustaw Nr 17

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 6. 1.

Rzemieślnicy cechowi podlegają odpowiedyscyplinarnej za naruszenie zasad etyki zawodowej i rzetelnego wykonywania rzemiosła.

dzialnośoi

Zasady

2.

postępowania

odpowiedzialności

dyscyplinarnego

dyscyplinarnej i tryb

statuty organi-

określają

zacji samorządu rzemiosła.

Rozdział 3 '

Samorząd rzemiosła

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

ZAŁĄCZNIK

II

Tablica: Kategorie materiałów jądrowych .

Materiał

1. Pluton·)

I

,

.

Postać

nienapromieni011l)

•

I

Kategoria

I ~

[

więcej

2 kg lub

II

..,

I

mniej niż 2 kg, lecz więcej .niż 500 g

500 g lub mniej,

lecz więcej niż 15 g

mniej niż 5 kg, ale więcej niż 1 kg

l kg lub mniej,

lccz więccj niż 15 g

10 kg lub więcej

mniej niż 10 kg,

lc(}z więcej. niż l kg

;

2. Uran·2~5

3. Uran-233

nienapromieniowa nyb)

- uran o ' wzbogaceniu 20% U~235

lub więcej

-

uran wzbogacony poniżej 20%

U-235, ale nie mnicj niż 10%

-

uran wzbogacony powyżej naturalnej zawartości U-235 w uranie, lecz

mniej niż 10% U-235

J?-ie~apromienionyb)

5 kg lub więcej

a)

Cały

b)

~ateriał

10 kg lub więcej

,

mniej ' niż 2 kg, lecz więcej rliż 500 g

2 kg lub więcej

4. Napromienione

paliwo

III C)

..

500 g lub mniej,

lecz więcej niż 15 g

zubożony lub naturalny uran, tor lub

niskowzbogacone paliwo (mniej niż

10% składnika rozszczepialnego)d), e)

pluton oprócz plutonu, w którego składzie izotopowym występuje zawartość izotopu Pu-238. większa od 80%.

nienapromieniony w reaktorze lub materiał napromieniony w reaktorze, ale z poziomem promieniowania równym lub mniejszym od 100 radów/godzinę z odległości 1 metr·J. bez osłony.

ej Ilości nie podporządkowan e kategorii III oraz naturalny uran powinny być zabezpieczone zgodnie z zasadami praktycznego rozsądnego postępowania.

•

d) Chociaż zaleca się taki poziom ochrony, ustalenie innej kategorii ochrony fizycznej pozostawia się do decyzji państw

na podstawie oceny specyficznych okoliczno ś ci,

e) Dla innego paliwa, które na podstawie zawartości składnika rozszczepialnego jest zaliczone do kategorii I i II przed

napromienieniem, można obniżyć poziom ochrony fizycznej o jedną kategorię, jeżeli poziom promieniowania od paliwa przekracza 100 radów/godzinę z odległości 1 metra bez osłony.

CONVENTION

ON THE PHYSICAL PROTECTION OF NUCLEAR MATERIAL

I

THE STAl'ES PARTIES TO THIS CONVENTION,

RECOG~IZING j:he right of al! States to develop and apply nuclear energy for peaceful purposes and their legitimate interests in the potential benefits to be derived from the

peaceful application of nuclear energy,

CONVINCED of the need for facilitating international co-operation in the peaceful

application cf nuclear energy,

.

DESIRING to avert the potential dangers posed by the unlawful taking and use of

nuclear material,

CONVINCED that offences relating to nucl e ar material ar-e a matter of grave concern

and that there is an urgent need to adopt appropriate and effective measures to ensure 'the

prevention, detection and punishment of such offences,

AWARE OF THE NEED FOR international co-operation to establish, in conformity

with the national law of each State Party and . with this Convention, effective measures for

the physical protection of nuclear material,

.

.

,,

"

I

I

Paz,. 93

Dziennik Ustaw Nr 17

•

CONVINCED that this Con.v ention should facilitate thesa.fe transfer of nuclear

material,

STRESSING also the importance of the physical protection of nuclear material in

domestic use, storage and transport,

,

.

RECOGNIZING the importance of effectivephysical protection ofnuclearmaterial

used for military purposes ,and understanding łhat such ~ateriaL is and will continue to be

accorded stringent physical protection,

HAVE AGREED as follows

ArHcle 1

For the purposes of this Converition

(a)

"llUclear mat ial" means plutonium except that with isotopie conc'entration

exceeding 80 10. in plutonium-Z38; uranium-233; uranium e~riched in the

isotope 235 or 233; uranium containing the mixture of isotopes as occurring

in nature other than in the form of ore or ore-residue; any material containing

one or more of the foregoing;

(b)

"uranium enriched in the isotope 235 or 233" means uranium containing the

isotope 235 or 233 or both in an amount sllch that the abundance rabo óf the

sum of these iso.topes to the i'sotope -238 isgreater than the ratio of the · .

isotope 235 to theisptope 238 oc~urring in natc:re;

(c)

"international nuclear trans~ort" means the carriage of a c<;>nsignment of

nuclear material by any means of transportation intended to go beyond the

territory of the State where the shipment originates begil:ming with_the

departure from a fa ci li t Y of the ·shipper in that State and ending- with the

arrival at a fa Ci lit y af the receiverwithin the State of ultimate dest-inatioh;.

Article .2

1.

This Convention shall apply to nuclear material used tor peaceful purposeswhilein ·

international nuclear ti'ansport.

.

2.

With the exception of a rticl e s 3 and 4 and paragraph 3 of article 5, this Convenhon

shalI also apply to nuclear mate-rial used for peaceful purposes while in domestic lIse; .

storage and transport.

.

Apart from the commitments expressly undel'taken 01 State s Parties in the articles

3.

covered by paragraph 2-with respećt to nuclear material used fol' peaceful purposes while

in domestic use, storage 'and transpqrt, nothing ~n this Conventibn shall be interpreted

as affecting the sovereign rights of a Stateregarding the domestic use, storageand

transport of such nu.cleąr material.

.,

j

Article 3

Each State Party shalf take appropriate steps within. the fran'Jework of its _national

law . and consistent with international law to ensure as far as practicable that,duhn g

·intel'nat'ional nucleal" t~ansp~rt, nuclear material within its. territory, or on bQ.ą,rd a ship

Ol' aircraft under itr; jurisdiction insofar as such ship Ol' aircraft is engaged in the

transport to or from that State, is protected at the leve1.s described in Annex L,. '

. Article 4

-l .

Bach State Party shali not export Ol' authorize the export or nucl e ar m'aterial unless

. theSta.t~J?_arty: ha-s . l'eceiv:e0 ·as$~r.a~1_Ges , th.ąt pl,l.cQ.mate.rial will be protectedduringthe - .

international nuclear transport at the levels described in Annex I.

•

•

-

8

' 2.

Each State Party shall .not import.or authorize the import 'of nuclear. material from uState not party to this Convention unless the Stat~ Party has received assurances that. suCh

Jllaterial will during the international nuc1ear transport be protected at the levełs described

in Annex 1. •

-3.

A Sta te, Party shall not aHow the transit of its territory by land or internal waterways

or- through its airpoi,ts Ol' seaports of rl"uc1e ar materialbetween States that are not parties

to this Converition unless the State. Party ha~ received assurances as far as practica,b le that

tbis nuclear material will be pro~ected during international nuclear transport at the levels

described in Annex L

"

f

'~

"

'.

4.

Each State Party silall apply witllin qle framework of its natianal law the levels of

physical Vl'utection desC'ribed in Annex I to nudear materialbei'n g transported from a part

uf ~hat S tate to anotller par t of the same State through international waters Ol' airspace . .

.t.

.),{I

5.

The State Party responsib.le for receiving assurances that the nuclear material will

be prote~ted at the levels described in Annex I according to par agr phs 1 to 3 · shall identify

and inforl11 in advance States which the nuclear material is expecte!:i to transit by laneJ ar

internat \\"aterways, Ol' whose airports ar seaports it is expected to enter.

\

,.

,.fl"

'':'"

,

"

,

I~

1'.

6.

The responsibility for ?btaining assurances referred to in paragraph l may be

transfe rred, by mutual agreement, to the State Party involved in the transport as tlie

importin% State.

.,f

l

.

.'''1

,

7.

Nothing hl this article shall be interpr'etcd as 'in any way affecting the. territorial

sóver€ignty and jurisdiction or a State, including that over H!) ,Urspa'c e and territorial sea .

ij;'.t

,

.

"

.

. t,

~;.~. ~

Article 5

.

1.

Stftes Partie s shall identify ano make known to each ather directly or through the

International Atomic Energy Agency their central authority and point oi contact having

responsibility for physical protection of nuclear material and for co-or.dinating recovcry

and responsc ,operations in the ev ~ nt of any unauthodzed rcmoval, use Ol' alt~ration of

nl,lclear material' or in the ev\ t of credible threat thereof.

,

"I;,

~).

2.

In the case af theft, robbery ar any ather unlawiul tak ing oi nuclear material Ol' of

States Parties shalI, in accordance with their nątional law,

provic,ie .co-aperation and assistance to the maximum feasible extent in the re'covery and

protection ofsuch materiał to any State that 50 requests. In particular

1-

cred Ż'ble -threat lhereof,

{a}

. (b)

t

a State Party shall take appropriate steps to ihform as sooh as possible other

States, which appear to it to. be concerned, o'f any theft, robbery or other

'

unlawful taking of nuc100r material or' credible threat thereoi and to iniorm,

where appropriate, internationalorganizations;

:f'

as approll>riate, the State~ Pąrties concerned shall exchange information with

each ather or international organizations with a view to protecting threatened

nuclear mate'rial, verifying the integrity oi the shipping container, or recovering

unlawfully taken nuclear material and shall

J

~.

.

",

.

Ci)

co-ardillate their efforts through diplomatic and other agreed channels;

(li)

render assistance', if requested; .

(iii)

ensure the return of nucIe ar material stolen or missing as a consequence

af t.he above-mentioned events.

f

·1

."

"

.

'

.

.

The means of in'plementation of this co-operation shall be determined ,by the States Partie

concerned.

.

•

.

s

.'

,

' ,'

\

l

, Qt .

J ...

Dziennik Ust~w Nr 17

-

9 \~

Poz. 93

3.

States Parties shalI eo - operate and eo nsult a s appropriate, with eaeh otl1er direl=tly

or thl'ough interna tional organizations , with a view to obtaining guidaneę on the design.

'maintenance and improvement of systems of physic a l proteetion of nuelear material in

international transport.

Article 6

;

,

,

1

1.

States_Parties shall take appl'opriat e measures eonsi ste nt with thcir national law to

proteet the eonfidentiality of any inform a t ion which they receive in confidenee by virtuc 01'

the provisions of this Conven tio n fl'om another State Party or t h ro ugh partieipation i n an

activity earried out for the im,pl crnc ntation af this Convention . If States Partie s provi tle

information to international organiza t~o ns in eonfidence, steps. s hall be taken to enSUl'e

that the eonfidentiality of slieh information is proteeted .

States Partie s shall not be r~qu'ired by this Convention to provide al1y information

2.

;.vhich thęy are ,not, p,ermitted to communicatepursuant to national l aw or whieh would

' jeopardize the secur.~ty ofthe State coneerned ar the phys ical protection of nuelear

material.

,;

/

"

Article 7

1.

. The intentional eommissi:on of

"

. 'ol

(a)

an act without lawful authority which eonstitutes the re~eipt, possession, use,

transfer, alteration, disposal ar dispersal of nuclęai-- material and which eauses

ar is lik ely to cause death ar serious injury to any person or subs tantial damag~

to property;

(b)

a theft or robbery of nucle ?-.r material ;

(c )

an embezzlem ent ar fraudulent obtaining of nuclear ma~erial ;

(d)

an act eonstituting a cIem and for nuclear m aterial by threat or use of force or by

any other form of intimidat ion;

(e)

a threat

I

(1)

to us e nu clear material to eause death or s e rious ' injury to any person 'ar

substantial property damage, Ol'

(li) . to comrn it an offence des'cl'ibed in sub - paragraph (b) in order, to com pel a

natur a l or legal person , international o r gan i zation Ol' State to do Ol' to

r e fr a in fr om daing any ael;

(f)

an a ttem pt to commit any offe ne e deseribed in paragraphs (a), (b) or (c) ; and

(g)

'an ad whieh eonstitutes partieipation in any offeneel deseribed in , paragr ~phs (a) to (f) .

shall be made a punishable offenee by eaeh State Party und er its national la\v.

2.

Each State Party s11a11 make t h e offenees des~ribed in this article punisl)able by

appropriate penalties whieh take into aecOi.mt their g~ave nature ,

' .

Article 8

,

,

I

1.

Eaeh St ate Party shall take s uch meaSUl'es as may be neeessary to es tablish its

jurisdi e tion over the offences set forth in article 7 in the follow ing case s: .

(a ) when th e offenee is committ,ed in the teri'itory oJ that Stt.ite Ol' on boal'd a sJ1ip

ar aircraft re!!istered in that Stat e

•

(b)

•

l)zienI).ik Ustaw Nr 17

Poz. 93

when the alleged offender is a national oithat State .

.

2.

Each State Party shall like~ise take such measures as may be necessary to establish

Hi> jurisdiction over these offences in cases where the ,a lleged offender is present in its

territory and it does no t extradite him pursuant to arti'cle ' ll to aily of the States mentioned

in paragraph l,

,,'

3.

This COIlvention does not exclude any criminal jurisdiction exercised in accordance

with national law.

•

4.

In addition to the Statee Partiepmentioned inparagraphs 1 and 2, ea9h State Party

may,consistent with internaqonallaw, establis~ its jurisdiction over theoffences set forth

in article 7 ""heh if is involved in ,international nuclear transport, as the exporting or

importing State.

Article 9

Upon being satisf'ied that the circumstances 80 wa'rrant, the State Party in whose

te,rritory the alleged offender is present shall take appropriate measures, including

detEmtion, under its natibna~ law to ensure his presence for the purpose of prosecution ar

extraditlon. Meaaures taken according to this article shall be notified without de:1ay to the

States required to establish jurisdiction pursuant tb article 8 and, where appropriate, all

other States concerned.

Article 10

Trie State Party in whose territor;y the alleged offender is present shall, li it does

not extradite him, submit, without exception whatsoeverand without undue delay, the

case to its competent'authorities for the pui'pose of prosecution, through proceedings in

accordance with the l~ws of that State.

. '

.

Article ' l1

1.

The offences in article 7 shall be deemed to be included as extraditable offences in

any extraditiontreaty existing between States Partie'€i. States Partie s undertake to inc.lude

those offences as extraditable offences in every future extra,d ition treaty to be concluded

betwe'e n them,

2.

If a State Party which makes extraditionconditional on the existence 01' a treaty

receives a request for extradition from another State Party with which it has nó extradition treaty, it may at its option consider this Convention as the legal basis for extradition

in respect of those offentes, Extradition shalI be subject to the other conditions provided

by, the law of therequested State.

3.

States Partie s whi~h do not make exfradition conditional on the existence of a treaty

shall recognize tąQse 'o lfences as extraditable offences between themselves subject to the

conditions provided by the law of th~ requested State .

4.

Each of the offences ' shall be treated, for the purpose of extradition between States

Partie s, asif it had been comm-itted not only in the place in \vhich it occur:red but also in

the territories of the States Parties required to establish their jurisdiction inac'cordance

with paragraph lof article 8.

Article 12 .

Any person regarding whom"proceedirigs are being carriedout in connectlon w ith any

oi the offences set forth iń article 7 shalI be guaranteed fair treatment at allstages of

the proceedings.

\

-

POZ"93

Article 13

..

;.

"

- "

-

'

~- '

.

'l

States Parties shall ~fford one another the geeatest measuf'e or ;łssistance in

conne ction wi th crim inal proceedings brought in res pect or the offences set forth in

article 7, including the supply of evidence attheir dispośal necessary f,o_r the procf::cdings.

Thi:! law of the State requested shall apply in aU cases. .

.

,

.

.

.

The provisions :otparagraph l ' shali~ot affect ~bligations under any other treaty;

bilaterai ar multilateral, which governs or will govern, in whóle or iń part, mutual .

assistance in criminal matters.

2.

Al!'ticle 14

1.

Each State Party shall inform the depositary of its la:ws and regulatlons which give

effect to this Convention. ' The depositary shall cOIDmunicate such information periodically

to aU States Parties.

/

2.

The State Party wherę an alleged óffeilder is prosecutecj. shall, w.hci'ever practic able ,

fitst con'lrhuhicate th'(~ final outcOme af the proceedings ,t o the States directly concerned,

The State }'atty shaU also cotnrnunicate the finał ou~come to the deposit;iry who 5h8.11

intoriń ail States. '

Where 'an offence involves. nuclear material uąed (Ol' peaceful purppses i.n dOn-aestic

use, storag~ Ol' transport, and both' the alleged offendel' and the nuclear maŁerial remain

in the territory of the State Party in which the offence was committed, nothlng in this

Convention shal.l be interpreted as requiring that State Party to proviae informaŁi.on

con-cerning criminal proceedings arising out of such

offence.

S.

, \

an

Artic1e 15

The Annexes constitute an integral part of this Conventi()o.

Articl e 16

{

A confevence of States Parties shall be conven e d by the dep osi tary fivc years after

the entry into forc e of this <;:onvention to review the. ilflplem~1tation or the Converition and

Us adequacy as concerns the preamble, the whole of the operative part and the annexes in

the light of the then prevailing situation. •

I

2.

At inter vals of flot less than five years , thereafter, the majority of States Parties may

obtain, by subrnitting a Pl'oposal to this e ffeci tq tlie depositary, the cOlwening of ,fU'r ther

confe·ren ces with the same objective.

Al'tic1e 17

1.

In the event of a dispute betwee n two Ol' mUl-e States Parties concernin g , tłi.e inter ..

pretation Ol' application of this Convention, Bllch Slates Pal'ties shall con sult with a vie w

to the settlement of th e dispute by ne gat iation, or by any othet pcaceftil me a ns 6i settling'

disput es acceptable to aU parties. to the dispute.

2.

Any disput e of this c haracter which cannot be settled in the mariner prescribed in

• paragraph 1 shall, at th e request of any party to such dispute, be submitted to arbitration

or r eferl'ed to the International Court of Ju stice for decision, Whcre a dispute is submitted

to arbi tration, if, within six months from the date of the i'equest , the padies to the dispute

. are un a ble to agree on the organization af the arbitration, a party may l'eques f th~

Preside n t of th e Int e rnationa1 Court of ,Justice or the Secretary-Genel'al o[ the United

Nations to appoint one or' more arbiti·ators. In case of conflictii1g rcqu est s by the parties

to the disjJute, the l'cquest to the Secretary-General of the United Nations shall have

priodty.

., c .

.. ' . :I;C

: ..~

Poz. 93 '

l:>ziennik Ustaw Nr 17

3.

Each State ,I'arty rpaj' at the time of signatul'c, ratification, acceptance Ol' approval

oi this Conventio11. er accession therete declare that it does not consider itself hound by ,

either or both ofthe dispuŁe settlement procedUl'es provided for in paragraph 2, The other

States Partie s shall not be bound by a dispute settlement proceclure provicled for in

•

para.graph 2, with respect to a State Party which has made a resel'vation' to that procedl1re;

•

4.

.Any State Party which has made a reservQ.tion in accorclótnce with paragraph 3 may at

any time withdraw that reservation by notification to the c1epositary,

Artic1c 18

1.

. 'I'his ' Convention shall be open for signature by all States at the Headquarters of the

International Atomie Energy Agency in Vie11l1a and at theHea~lquarters of the United Nations

in New York from 3 March 1980 until its entry into force.

2.

This Convention is subject to ratHication, acceptance Ol' approval by the signatory

States.

3.

After its entry into force, ' this Convention will be open for accession by aU States.

4.

(a)

This Convention shall be open for signature or accession by interna tionalorganizations and regional organizations of an integration Ol' oth er nature ,.

provided that any s,uchorganization is consti \ uteć by sovereign State sand has

compefence in respect of the negotiation, conclusion and appl ication of int e rnational agreerrients in matters cover edby this Convention.

(b)

In matters within theb' competence, such or ganizations shall, on the ir own

behalf, exercise the rights and fuHil the respons ~ biliti fls which thi ~ Conv en: ion

attributes to States Parties ..

. (c)

When becomirig pa'rty to this Convention su ch an organization shall communical(

to the depositary a declaration indicating which States ar e members th e reo f

and which articles of this Convention do ~ot apply to. it.

(d)

Such an organiza:tion shall not hold any vote additional to those of its Member

States.

' 5.

. Instruments ot ratificatien,acce{1'tance, · approval or accession shall. be deposited

with thedepositary.

•

Article 19

.

1.

This Cohvention shall enter in to force on the thirtieth day following the date of

deposit of the twenty-first instrumeht of ratifica tion, acceptance Ol' app roval with th€

depositary.

2.

For eac~l State ratifying, accepting, approving Ol' ac ced ing to th e Conv entio n after

the date of deposit of the twenty-fir-st instrument of rat ificatio n, acceptance Ol' approva l,

the Convention shall .enter into force on the thirtieth day after th e deJ'losit by such State

orits instrument of ratification, acceptance, approval Ol' accession .

Article 20

•

1.

Without pr'e judice to article 16 a Stat e Party may prop()se amendments to this

Convention. The proposed amendment shall be submitted to the ' depositary who shall

circulate " t imm.ediately to all Stat e s Partles . If a majority of Sta te s Parties r equest the

depositary to' convene a conference to conslder the proposed amenc(ments, the deposita ry

shall invite all States Parties to attend such a conference to begin not sooner thali thirty

dayli after the in vitations are issu e d. Any amendment aclopted at the confcrence by a

two-thirds majority oi all States Pa.rtiesshall bepromptly circulate d by the depositary

to aU StatesParties . .

,

I

,. ,

;

F'"

ri~

, ,

Dziennik Ustaw Nr 17

,

•

'

13

.

2.

The arn endment shall entcl' illto forc e fOL' ench State Party that cl e posit s its

instrument of ratificatifJn, acceptance Ol' approval oJ the amendment on the thirti e th day

after the date on wh'i ch two thirds of the States Parties have deposited their instrum ents of

ratification, aeceptance Ol' approval with the cle po sit ar'y. Thereafter, the amendment shall

enter into force for any other State Party ón the day on whieh that State Par~y deposits its

instrument of ratification, acceptance .01' approval of the amendment.

•

Article 21

1. . Any State Party may denbunce this COl'lVention by written notifieation to tl)e

depositary.

.

Denunciation shall take effect one hundredand eighty days following the date on which

2.

notification is reeeived by the clepositary.

"

.

f

Artic1e 22

t

,

•

•

Th~ depositary shall promptly notiry all States of

.

'

,...

. ~ ..."

(a)

eaeh. signature or this Convention;

(b)

eaeh deposit or an instrument or ratifieaUon, acceptance, approvalor

aceessiort;

~,

(c)

any reservation Ol' withdrawal in 'aecordance with article 17;

f

(d) , any eommunication made byanorganizatibn in accordance with paragraph 4(c)

of article 18;

r

H

i}

!J

Y

7

;

~'

t

.

,

(e)

the entry into force 'o f this Convention;

(J)

the ' entry into, force or any amendment to this Convention;

and

.

~ ,;

~,;.

l

i

; \

(.:,

,

(g)

any d~nunciation made under article 21.

t,

Artic1e 23

.~

,

t·/

;,I

~\,

,-

The original of this Convention, of whieh the Arabie, Chinese, English, French.

Russian and Spanish texts are equally authentie, . shall be deposited with the Director

General of the International Atomie Energy Ageney who s!lall send eertified copies thereof

to all States.

.

IN WITNESS WHEREqF, the undersigried, being duly authorized, have signed this

ConvEmtion, opened for signature at Vienna and at New York ort 3 Mareh. 1980.

'<;

"

,

l

,

I

I

----_ ...

-----~-

DZletulik Ustaw rv 17

•

> _

•

•

0,

J

• __ ,

P9Z. ~3

14

•

~

ANNEX I

'.

Levels of PhysicaVProtection to be Applied in Internation.al Transport of

Nuclear Material as Cat.egor izeą in Ann ex II

.

/

1.

Levels of physical prot~ction for nuclear material during storage inCidental to

international nuclear transport include

(a)

For Cat-egory III materials, storage within an area to which access is

cOI).trolled;

.

(b)

For Category II materials, storage within a n area uncier constant surveillanC'E~

, by guards cir electronic ,devices, surrounded by a physicalbarrier with .a

limited num ber of points of entry under appropriate control Ol' any area with

an equivalent level of physical protection;

(c)

For Category I material; storage within a protected area as defined for

Category II above, to wbich, in addition, access is restricte d to persons

wbose trustworthiness has been determined, and wh ich is under surveillance

by guards who are in close communica on withappropriate response forces .

Specific m e asures taken in this context should have as their object the detection

and prevention or any assault, unauthorized access

unauthorized removal of

f

materiał.

ar

2.

Levels or physical protection for nuclear materiał during intern~tional transport

include

(a) . For Category II and III materials, transportation shall take place under spedal

pl'ecautions inc1udingprior arrangements among sender , receiver, and carriet' ,

and prior agreement between naturalor legal persons subject to thE: juri.sdiction

and regulation of exporting and importing States, specifyinę time,' place and

procedures for transferring transport responsibility;

(b)

For Category I material-s, transportation shaH take place undel' special precau tions identified above for transportation of Category II 'a nd III materials, and

in addition. under constant surveillance by escorts and under cO,nditions which

assure close communication with a'p propriate response iorces;

(c)

For na tural uranium othel' than in the form oi ore Ol' ore-residue , transportati.on

protection for quantities ~xceeding- 500 kilogram s' uranium shan incl.ude aciv a nce

notificatiori of shipment sp'ecifying mocje oi transport, expected time ar arr ival

and confirmation oi recei~t of shipment.

'

l

~f;~i'l;. f"\:; .. 'T~".,(If'~

<\}'ii."

"',..,

,:;o

lo'

:l

1',

,

D,z;i~

Poz.

r ... · 9'3

....

15

Ustaw N.r 17

ANNEX II

TAELE: CATEGORIZATION OF NUCLEAR MATERIAL

,'.\

:;:'

Category

Material

Form

•

I

II

IIl~1

Plutonium~1

Unirradiated~1

2 kg or more

Less than 2 kg

but more than

, 50.0 g

500 g or less

but more t)lan

15 g,

2. Uranium-235

UnirraUiated~1

5 kg or more

Less than 5 kg

but more than

1 kg

1 kg or less

but more than

15 g

10 kg Ol' mor.e

Less than

10 kg but more

than 1 kg

1.

uranium enriched to

20% ·235 U or more

-

uranium enriched to

10% 235 U but less

than 20%

10 kg Ol' more

uranium enriched

above natural, but

less than 10%235 U

"

'""

3. Uranium-233 ' Unirradiated~1

2 kg or more

o

Less than 2 kg

but more than

500 g

500 g or less

but more than

15 g

Depleted or

natural uraniUm,

thorlum or lowenriched fuel

(less than 100/0

fos sile eontent)9.,1 ~j

4. h'radiated

fuel

:...

•

E:.I

AU plutonium excapt tbat witb isotopie c once ntration exceeding 80% in plutonium - .23S.

~I

l\Taterialnot irracliated in a reactor or material irradia te c1 in a rea eto r hut with a

radiation, le v el equal to or less t han 100 rads/hour at one metre unshielded.

:21

Quantities not faJling ln Category III and natural uranium should be protected in

aecorc1ance wi th prudent management practi ce .

:lI

Although this level of protection is recommended, it would be open to States, upon

" evaluation of the specific circurostances, to assigo a differ.ent category of physical

protection.

~I

Other f\lel which by virtue ot its original fissile material conten t is classiJied as

Category I and II before irradiation may be reduced one category level while the

radiation level from the fuel E'xceeds 100 rads/hour at one metre unshieldcd.

i.

,

•

,;~,

-,;.Ii ~ '(

,~

l.,' . •

.. ,

i''''':~,

'ł' '" "c~

,

,-

":<,,,.~'1."

,

'j

',!

j

,l

16

,/: ,1

'f

•

Prenumeratą narok następny przyjmuje się do dnia 31 pałdzlerńłka. Do abonent6w, '

kt6rzy opłacą prenumeratę , po tym terminie,wy$yłka pierwszych numerów dokonana

zostanie z op6tnlenłem i spowoduje dodatkowe koszty. Wpłata powinna być dokonana

"przelewem - zamówieniem" lub trzyodcinkowym przekazem na konto Wydziału

Wydawnlctw Urzędu Rady Ministrów w Narodowym Banku Polskllllf OddzIał Okrę­

gowy Warszawa nr 1052-3157-139.11. Rachunków za prenu!peratę nie wystawia się,

prenumerata Jest realizowana na podstawie przedpłat. Druki "przelewów - zamówień"

lub przekazów mogą zostać wysłane zainteresowanym po uprzednim zgłoszeniu zapo- •

trze:tlowania pisemnie lub telefonicznie do Wydziału Wydawnictw Urzędu Rady

, Minfstr6w. Na dowodzie wpłaty nalei}' podać pelną nazwę instytucji (nazwisko I Imię)

ł adres z numerem kodu pocztowego oraz liczbę zamawianych egzemplarzy. Wszelkich

informacji o prenumeracie udziela Wydział Wydawnictw Urzędu Rady Ministrów.

•

Pojedyncze egzemplarze Dzienni.k.a , Ustaw l Monitora Polskiego można nabywać za

gotówkę w Warszawie

- w lmnkcie sprzedaży Wydawnictw AkCydensowych, al. I Armii Wojska Polskiego 2/4 (tel. 29-61-73) - egzemplarze bieżące oraz z lat 1956---1988,

, w kSIęgarniach: P,owszechnegą Domu Książki "Uniwersus" , ul. Belwederska 20/22

(tel. 41-40-05); lm. Stefana Zeromsklego, al. Gen. K. Swierczewskiego 119/123

(tel.20J 46-28); Wydawnictw Ekonoinicznych i Budowlanych, ul. Zurawia 1/3,

przy pl. Trzech Krzyży (tet '2i-44-05) ~ egzemplarze bieżące oraz z roku 1988;

poza Warszawą - eg~einplarze bie~ące oraz z ostatnich 2 lat

.- - w , punktach sprzedaży znajdUjących ;ię w urzędach wojewódzkich w: Białej

Poglaskiej, Białymstoku, ' Biel5ku-Białej, Bydgoszczy, Kielcach, , Krośnie, Lesznie,

Opolu, OS,trołęce, Piotrkowie Trybunalskim, Płocku, Przemyślu, Radomiu, Sie"

radzu, .Skierniewicach; Suwałkach, Tarnobrzegu, Włocławku, Wrocławiu oraz

,

w Urzędach Miast Krakowa i Łodzi;

.:.... w punktach sprzedaży 7.l1ajdujących się w sądach w: Białymstoku, Bielsku-Białej, Bydgoszczy, Bytomiu, Cieszynie, Częstochowie ,' Elblągu, Gdańsku,

Gdyni, Gliwicach, Górzowie Wielkopolskim, Jeleniej Górze, Kaliszu, Hatowićach, Kielcach, Koninie, Koszalinie, Krakowie, I.egnicy, Lublinie, Łoózi, Nowym

'. Sączu, -Olsztynie, 'Opolu, OstrowieWielkopo~k im; Poznanht, 'Radomiu, Rzeszo_ yvie, Słupsku, Szczecinie" Tarnowie, Toruniu, Wałbrzychu z si edżibą w ' Swidnicy, Wrocławiu, Zamośeiu i Zielonej Górze.

.

·t

'1

.":1

'"

~

..

)

.li

'"

..l

;~

'.

Egzemplarze bietące oraz z la~ubiegłych moźna p.abywać na podstawie nadesłanego

zam.ówienia w Wydziale Wydawnictw Urzędu Rady Ministrów, ul. Powsbiska 69/71,

00-979 Warszawa.

Reklamacje z powodu niedoręczenia poszczególnych numerów zgłaszać należy na

piśmie do Wydziału Wydawnictw Urzędu Rady Ministrów (ul. Powsińska 69/71,

00-979 Warszawa, P-I, niezwłocznie po otrzymaniu naStępnego kolejnego numeru.

Wydawca: Urząd Rady Ministrów..

.

, RedakcJa: Biuro Prawne, OO~950 Warszawa, P-29, Al; Ujazdowskie t/3.

Organizacja druku i kolportai:WydZiałWydawnictw, OO~979Warszawa, P-l,

ul. Powsińska 69/71, tel. 42-14-78 i 694-67-50. ,

w , Zakładach

Tłoczono z , polecenia Prezesa . Rady :t-Ainistrów

Graficznych ,,'Tamka", Zakł a d ni' t, "Warszawa, ' ul. Tamka 3~

, Zam. 0309':1300·89.

PL ISSN

0209~2123

Cena 128,00 zł

,\

"

~

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 7. 1. Tworzy się samorząd zawodowy rzemiosła,

zwany dalej "samorządem", będący związkiem pracodawców.

2. Samorząd rzemiosła jest niezależny w wykonywaniu swych zadań i podlega tylko p~pisom prawa.

3.

Organizacjami

samorządu

rzemiosła

są

l) cechy,

2) spółdzielnie rzemieślnicze,

3) izby rzemieślnicze,

4) Związek Rzemiosła Polskiego,

5) inne jednostki

tworzone przez organizacje wymienione w pkt 1-4.

4. Organizacje samorządu rzemiosła tworzone są z

inicjatywy członków na zasadzie dobrowolnej przynależ­

ności.

5. Do zadań samorządu należy w szczególności rozwijanie działalności społeczno-gospodarczej rzemiosła, udzielanie pomocy zrzeszonym w organizacjach samorządowych

rzemieślnikom , zwłaszcza wykonującym tradycyjne rzemiosła wymagające manualnych umiejętności, reprezentowanie ich interesów wobec organów władzy i administracji państwowej oraz organizacji społecznych i gospodarczych, a także uczestniczenie w realizacji zadań systemu oświaty i wychowania w celu zapewnienia wykwalifikowanych kadr dla rzemiosła.

rzemieślnika.

3. Na rachunek zstępnych rzemiosło może być wykonywane przez ustawowego opiekuna do czasu osiągnię­

cia przez nich pełnoletności lub ukończenia nauki w

szkołach średnich lub wyższych.

4. Uprawnienia, o których mowa w ust. 2, przysłu­

na utrzymaniu rzemieślnika do

chwili jego śmierci pełnoletnim zstępnym pobierającym

naukę w szkołach ponadpodstawowych lub wyższych

przez okres pobierania przez nich nauki w tych szkołach.

gują także pozostającym

5. W 'przypadkach gdy dany rodzaj rzemiosła może

wykonywany wyłącznie po wykazaniu. się przez rzemieślnika dowodami kwalifikacji. o których mowa wart. 3

ust. 2 ustawy o działalności gospodarczej, współmałżonek

lub zstępni, o których mowa w us,t. 3 i 4, prowadzą działalność za pośrednictwem osoby posiadającej wymagane

kwalifikacje.

być

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 9. 1. Cechy są społeczno-zawodowymi i gospodarczymi organizacjami zrzeszającymi - z uwzględnie­

niem zasady dobrowolności - osoby wymienione wart. 2

.

ust. 2 wykonujące rzemiosło.

2. Podstawowym zadaniem cechu jest w szczególności

utrwalanie więzi środowiskowych, postaw zgodnych z zasadami etyki i godności zawodu, a także prowadzenie na

rzecz członków działalności społeczno-organizacyjnej, kulturalnej, oświatowej i gospodarczej, a także reprezentowanie interesów członków wobec organów administracji

sądów.

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 10. 1. Spółdzielnie rzemieślnicze jako organizacje rzemiosła działają na zasadach określonych w przepisach Prawa spółdzielczego.

-

295

2. Zadaniem spółdzielni rzemieślniczych jest w szczeorganizowanie działalności usługowej i wytwórczej rzemiosła, ud7lielanie pomocy członkom w wykonywaniu ich zadań oraz prowadzenie własnej działalności

gospodarczej i społeczno-wychowawczej.

2. Podstawę przeksz,tałcenia bądż likwidacji dotychczasowych organizacji rzemiosła stanowi uchwała walnego zgromadzenia lub odpowiednio zjazdu delegatów, powzięta w trybie przewidzianym dla dokonywania zmian

statutów.

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 11. 1. Izby rzemieślnicze są społeczno-zawodo ­

wymi organizacjami zrzeszającymi na zasadzie dobrowolności cechy i spółdzielnie rzemieślnicze oraz inne jednostki określone wart. 7 ust. 3 pkt 5.

3. Majątek i zobowiązania cechów, izb rzemieślni­

czych i Centralnego Związku Rzemiosła przechodzą odpowiednio na nowe organizacje z dniem ich przekształcenia.

gólności

2. Podstawowym zadaniem izb rzemieślniczych jest w

reprezentowanie zrzeszonych organizacji

wobec organów administracji i instytucji. udzielanie im

pomocy instruktażowo-doradczej oraz przeprowadzanie

euzaminów kwalifikacyjnych.

szczególności

3. Izby rzemieślnicze są uprawnione do potwierdzania egzaminów kwalif~kacyjnych świadectwami i dyplomami oraz do opatrywania ich pieczęcią z godłem

Państwa.

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 12. 1. Organizacje samorządu rzemiosła wymienione wart. 7 ust. 3 pkt 1-3 mogą powołać ogólnopolską

reprezentację, zwaną "Związek Rzemiosła Polskiego".

2. W

Związku

Rzemiosła

szać spółdzielnie rzemieślnicze,

Polsk~ego mogą się zrzeizby rzemieślnicze, cechy

o zasięgu ogólnopolskim i inne 'jednostki określone w

art. 7 ust. 3 pkt 5.

3. Związek Rzemiosła Polskiego może być utworzony

z inicjatywy co najmniej 10 organizacji samorządu rzemiosła, wymienionych w art. 7 ust. 3 pkt 2 i 3, oraz cechów ogólnopolskich, które zadeklarują członkostwo w

tym związku w drodze uchwał walnych zgrr-omadzeń.

4. Podstawowym zadaniem Związku jest zapewnienie

zrzeszonym w nim organizacjom pomocy w realizacji zadań statutowych, rozwijanie działalności społeczno-zawo­

dowej oraz reprezentowanie interesów rzemiosła w kraju

za granicą.

5.

Związkowi

przysługują

uprawnienia centralnego

przewidziane w ustawie - Prawo

w stosunku do zrzeszonych w nim spół­

związku spółdzielczego

spółd2Jielcze

dzielni.

4. Pracownicy zatrudnieni dotychczas w cechach,

izbach rzemieślniczych i Centralnym Związku Rzemiosła

stają się pracownikami przekształconych organizacji.

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 16. Cechy i izby rzemieślnicze mogą być tworzone w trybie inicjatyw założycielskich lub w drodze

podziału istniejących organizacji pod warunkiem zapewnienia samodzielności finansowej.

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 17. 1. Podstawą utworzenia cechu w trybie

inicjatywy założycielskiej jest uchwalenie statutu cechu

odpowiadającego wymogom określonym wart. 16 przez

co najmniej 10 członków założycieli.

utworzenia cechu w trybie podziału jest

walnego zgromadzenia cechu podlegającego podziałowi, powzięta w trybie określonym w statucie, zawierająca postanowienia o zasadach podziału z uwzględnie­

niem podziału składników majątkowych oraz praw i zobowiązań cechu podlegającego podziałowi.

2.

Podstawą

uchwała

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 18. Przepisy art. 17 mają odpowiednio zastoso·

wanie do izb rzemieślniczych, z tym że liczba członków

założycieli (cechów) wynosi co najmniej 5.

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 19. 1. Cechy rzemieślnicze, izby rzemieślnicze

i Związek Rzemiosła Polskiego składają wnioski o rejestrację do właściwego sądu rejestrowego.

2.

Sądem

1) cechów -

rejestrowym jest dla

sąd

rejonowy właściwy dla siedziby cechu,

2) izby rzemieślniczej - sąd wojewódzki właściwy dla

siedziby izby,

3) Związku Rzemiosła Polskiego - Sąd Wojewódzki dla

Miasta Stołecznego Warszawy.

3. Z chwilą wpisania do rejestru organizacje wymienione w ust. 1 uzyskują osobowość prawną i mogą rozpocząć swą działalność.

Art. 13. Zadania organizacji rzemieślniczych, ich

ustrój, stosunki prawne członków ustalane są w statutach uchwalanych przez zjazdy i walne zgromadzenia

tych organizacji.

4. Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządze­

nia, określi wzory i sposób prowadzenia rejestrów ce·

chów, izb rzemieślniczych i Z~ązku Rzemiosła Polskiego.

Art. 14. Zasady gospodarki finansowej organizacji

oraz zasady wynagradzania zatrrudnionych w

nich pracowników określają walne zgromadzenia (zjazdy

delegatów) tych organizacji, jeżeli inne przepisy nie stanowią inaczej.

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 20. 1. Organizacje rzemiosła, o których mowa

wart. 15, przechodzą w stan likwidacji na podstaWie

uchwał walnych zgromadzeń lub

odpowiednio uchwał

zjazdów delegatów, powziętych w trybie przewidzianym

w statucie.

rzemiosła

Rozdzi ał 4

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 15. 1. Działające w dniu wejścia w życie ustawy cechy, izby rzemieślnicze i Centralny Związek Rzemiosła ulegają przekształceniu lub likwidacji stosownie

do wymogów określonych wart. 6 i 49 ustawy o działal­

ności gospodarczej lub niniejszej ustawy.

2.

Uchwała

o likwidacji, o której mowa w ust. L

określa zasady i tryb postępowania likwidacyjnego i wska-

zuje inną organizację rzemiosła, która przejmie

likwidowanej organizacji.

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 21. Ustawa wchodzi w

1989 r.

Przewodniczący

Sekretarz Rady

życie

majątek

z dniem 1 maja

Rady Państwa: w z. K. Barcikowski

Państwa: Z. Surowiec

93

KONWENCJA

o ochronie fizycznej

materiałów

jądrowych

wraz

załącznikami

I i II,

otwarta do podpisu w Wiedniu i w Nowym Jorku w dniu 3 marca 1980 r.

W imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

RADA PAŃSTWA

POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 3 marca 1980 .f. zost a ła otwarta do podpisu w Wiedniu i w Nowym Jorku Konwencja o ochronie

fizycznej materiałów jądrowych wraz z załącznikami I i II.

Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją i załącznikami, Rada Państwa uznała je i uznaje za słuszne, z zaPolska Rzeczpospolita Ludowa nie uważa się za związaną postanowieniami art. 17 ust. 2 tej konwencji; oświadcza, że są one przyjęte, ratyfikowane i potwierdzone, oraz przyrzeka, że będą niezmiennie zachowywane.

strzeżeniem, że

Na dowód czegb wydany został akt niniejszy, opatrzony

pieczęcią

Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Dano w Warszawie dnia 8 września 1983 r.

Przewodniczący

Rady Państwa: H. Jabłoński

L. S.

Minister Spraw Zagranicznych: S. Olszowski

(Tekst konwencji zawiera załqcznik do niniejszego numeru)

94

OSWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 3 marca 1989 r.

w sprawie wejścia w życie Konwencji o ochronie fizycznej materiałów jądrowych wraz z załącznikami I l II,

otwartej do podpisu w Wiedniu i w Nowym Jorku w dniu 3 marca 1980 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie

z art. 19 ust. 1 Konwencji o ochronie fizycznej materiałów jądrowych, otwartej do podpisu w Wiedniu i w No·

wym Jorku w dniu 3 marca 1980 r., konwencja ta wraz

z załącznikaIllli I i II weszła w życie dnia 8 lutego

1987 r.

Dokument ratyfikacyjny Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej do powyższej konwencji, zawierający zastrzeżenie, że Polska Rzeczpospolita Ludowa nie uważa si ę

za związaną postanowieniami art. 17 ust. 2 tej konwencji, został złożony, zgodnie z jej art. 18 ust. 5, Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowej Agencji Energii

Atomowej dnia 5 października 1983 r. Konwencja weszła

w życie w stosunku do Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dnia 8 lutego 1987 r.

Jednocześnie podaje się do wiadomości, że zgodnie

z art. 19 wymienionej konwencji następujące państwa

stały się jej stronami, składając dokumenty ratyfikacyjne,

przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia w niżej podanych datach

Szwecja

1980-08-01

1981-02-05

Niemiecka Republika Demokratyczna

Filipiny

1981-09-22

Republika Korei

1982-04-07

Czechosłowac ja

1982-04-23

Stany Zjednoczone Ameryki

1982-12-13

Związek

Radziecki

Bułgaria

Węgry

Paragwaj

Turcja

Gwatemala

Norwegia

Brazylia

Kanada

Jugosławia

Mongolia

Indonezja

Liechtenstein

Szwajcaria

Australia

Meksyk

J aponia

Austria

Chiny

1983-05-25

1984-04-10

1984-05-04

1985-02-06

1985-02-27

1985-04-23

1985-08-15

1985-10-17

1986-03-21

1986-05-14

1986-05-28

1986-11-05

1986-11-25

1987-01-09

1987-09-22

1988-04-04

1988-10-28

1988-12-22

1989-01-10

Ponadto podaje się do wiadomości, że informacje

o państwach, które w datach późniejszych staną się stronami powyższej konwencji, można uzyskać w Departamencie Prawno-Traktatowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Minister Spraw Zagranicznych: T. Olechowski

!i4." ) •.•

Poz. 9S

95

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 16 marca 1989 r.

w sprawie wykazu

przedsiębiorstw

podlegających

państwowych oraz innych państwowych jednostek organizacyjnych

zgrupowaniu we Wspólnocie Energetyki i Węgla Brunatnego.

Na podstawie art. 1 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 23 paź­

dziernika 1987 r. o utworzeniu Wspólnoty Energetyki

i Węgla Brunatnego (Dz. U. Nr 33, poz. 184) zarządza

się. co następuje

§ 1. Ustala się wykaz

oraz

przedsiębiorstw państwowych

państwowych

innych

jednostek organizacyjnych

zgrupowaniu we Wspólnocie Energetyki

Brunatnego. stanowiący załącznik do rozporzą­

podlegających

i Węgla

dzenia.

§ 2. Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z

dnia 11 stycznia 1988 r. w sprawie wykazu przedsiębiorstw

państwowych oraz innych państwowych jednostek organizacyjnych podlegających zgrupowaniu we Wspólnocie

Energetyki i Węgla Brunatnego (Dz. U. Nr 4, poz. 31).

§ 3.

Rozporządzenie

wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia.

Prezes Rady Ministrów: M. F. Rakowski

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 47. W ustawie z dnia 24 pażdziernika 1974 r.

Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229,

z 1981 r. Nr 12, poz. 57 oraz z 1983 r.

Nr 44, poz. 200 i 201) wprowadza się nastę­

pujące zmiany

1)

tytuł

rozdziału

4 otrzymuje brzmienie

"Plany realizacyjne inwestycji budowlanych oraz ich projektowanie";

2) wart. 20 w ust. 2 skreśla się pkt 1;

3) wart. 21

a) w ust. 1 wyrazy "miejsca i warunków realizacji inwestycji budowlanej

oraz" skreśla się,

b) ust. 2 skreśla się,

c) w ust. 4 wyrazy "Ustalenie mieJsc d

i warunków realizacji inwestycji oraz"

skreśla

się,

4) wart. 25 wyrazy "miejsca i warunków

realizacji inwestycji budowlanych" ora~

wyrazy "i zmiany sposobu wykorzystania terenu" skreśla się, a wyraz "wymagania" zastępuje się wyrazem "wy-

skreśla

się,

"Art. 50. Ustawa wchodzi w

nia 1985 r.";

życie

z dniem 1 stycz-

2) art. 10 ustawy z dnia 18 grudnia 1986 r. o zmianie niektórych ustaw określających funkcjonowanie gospodarki uspołecznionej (Dz. U. Nr 47, poz. 226) w

brzmieniu

"Art. 10. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia

1987 r.";

3) art. 23 ustawy z dnia 23 pażdziernika 1987 1". o zmianach w zakresie działania niektórych naczelnych i cen·

tralnych organów administracji państwowej (Dz. U.

Nr 33, poz. 180) w brzmieniu

"Art. 23. Ustawa wchodzi w

szenia.";

życie

z dniem

ogło­

4) art. 2 i 4 ustawy z dnia 13 lipca 1988 r. o zmianie

ustawy o planowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 24,

poz. 166) w brzmieniu

"Art. 2. Postępowanie w sprawach lokalizacji. wszczę­

te przed dniem wejścia w życie ustawy,

prowadzi się według dotychczasowych przepisów."

"Art. 4. Ustawa wchodzi w

szenia.";

życie

z dniem

ogło­

5) art. 10 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o utworzenIu

Centralnego Urzędu Planowania (Dz. U. Nr 41, poz. 327)

w brzmieniu

"Art. 10. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia

1989 r.".

Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa

B. Ferensztajn

magań",

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Art. 48. 1. Traci moc ustawa z dnia 31 stycznia 1961 r.

o planowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1975 r. Nr 11. poz. 67

i Nr 16, poz. 91).

2. Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie zachowują moc przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zakładach Graficznych "Tamka", Zakład nr 1. Warszawa. ul. Tamka 3.

Zam. 0179-1300-89.

PL ISSN 0209-2123

Cena 64,00 zł

•

DZIEN 'N IK USTAW

/',

'.

POLSKIEJ

.!

RZECZYPOSPOLITEJ

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

POLSKIEJ

RZECZYPOSPOLITEJ

LUDOWEJ

Nr 17

Warszawa, dnia 30 marca 1989 r.

T RES

c

Poz.

USTAWA

92 93 94 -

95 96 -

97 SS -

z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle

UMOWA

293

MIĘDZYNARODOWA

Konwencja o ochronie fizycznej materiałów jądrowych wraz z załącznikami I II, otwarta do

podpisu w Wiedniu i w Nowym Jorku w dniu 3 marca 1980 r.

Oświadczenie rządowe z dnia 3 marca 1989 r. w sprawie wejścia w życie Konwencji o ochronie fizycznej materiałów jądrowych wraz z za łącznikami I i II, otwartej do podpisu w

Wiedniu i w Nowym Jorku w dniu 3 marca 1980 r.

R OZ POR Z ĄDZ E N lA RA DY MINI STRO W ;

z dnia 16 marca 1989 r. w sprawie wykazu przedsiębiorstw państwowych oraz innych pań­

stwowych jednostek organizacyjnych podlegających zgrupowaniu we Wspólnocie Energetyki i

Węgla Brunatnego

z dnia 22 marca 1989 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie praktyk studenckich robotniczych

i zawodowych

R O Z P O R Z Ą D Z E N I A

Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 22 marca 1989 r. zmieniające rozporządzenie w

sprawie szczegółowych zasad finansowania i przyznawania świadczeń z Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej

Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 21 marca 1989 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie

warunków użycia środków przymusu bezpośredniego przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i Ihlilicji Obywatelskiej

296

296

297

299

300

301

OBWIESZCZENIE

99 -

Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 28 lutego 1989 r. w sprawie

szenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym .

ogło-

301

92

USTAWA

z dnia 22 marca 1989 r.

o

rzemiośle.

Potwierdzaj ąc istotne znaczenie rzemiosła dla rozwoju gospodarki. i kultury narodowej, jego trwałe miejsce

w gospodarce s ocjalistycznej, równorzędne z pozostałymi

rodzajami dzia ł alności gospodarczej warunki działania,

stanowi się, co następuje;

Rozdział

Przepisy ogólne

Dz.U. 1989 nr 17 poz. 98 notInForce

Załącznik do rozporządzenia Rady

Ministrów z dnia 16 marca 1989 r.

(poz. 95)

•

WYKAZ PRZEDSIĘBIORSTW PAŃSTWOWYCH ORAZ INNYCH PAŃSTWOWYCH JEDNOSTEK

ORGANIZACYJNYCH PODLEGAJĄCYCH ZGRUPOWANIU WE WSPOLNOCIE ENERGETYKI

I WĘGLA BRUNATNEGO

1.

Zakład

Energetyczny "Warszawa-Miasto" w

War-

szawie,

16.

Zakład

Energetyczny

"Wałbrzych"

17.

Zakład

Energetyczny

"Jelenia

2. Zalórad Energetyczny "Warszawa-Teren" w Warsza-

wie,

3. Zakiad Energetyczny

"Łódź-Miasto"

w

Łodzi,

4. Zak ład Energetyczny "Łódź-Teren" w Łodzi.

S. Zakład Energetyczny "Płock" w Płocku,

6. Zakład

Energetyczny

7. Elektrownia

"Białystok"

"Bełchatów"

8.

Zespół

9.

Zespół Elektrociepłowni

w

Białymstoku,

w Rogowcu,

Energetyczny "Legnica" w Legnicy,

19.

Zakład

Energetyczny "Poznań" w Poznaniu,

20.

Zakład

Energetyczny "Gorzów" w Gorzowie Wlkp.,

21.

Zakład

Energetyczny "Szczecin" w Szczecinie,

22.

Zakład

Energetyczny "Kalisz" w Kaliszu,

23.

Zakład

Energetyczny

Remontowe Energetyki "Warszawa" w War-

stok" w

"Biały­

Białymstoku,

13. Zakł &d Wykonawstwa

Sieci Elektrycznych

"Łódż"

w Łedzi,

14.

"Zielona

Góra"

w

Zielonej

Górze,

im. W. Lenina w Łodzi,

Wykonawstwa Sieci Elektrycznych

Jeleniej

Zakład

24.

15. Zakład Energetyczny "Wrocław" we Wrocławiu,

Elektrowni "Pątnów-Adamów-Konin" w Ko-

25. Zespół Elektrowni (,Dolna Odra" w Nowym Czar-

nowie,

26. Elektrownia "Turów" w Bogatyni,

27.

Zespół

28.

Zespół Elektrociepłowni "Poznań"

29.

Zakłady

Zakład

Wykonawstwa Sieci Elektrycznych "Pruszków" w Pruszkowie,

Zespół

ninie,

szawf,e,

12. Zakład

w

18.

Elektrowni "Ostrołęka" w Ostrołęce,

Zak łf , dy

Góra"

Wałbrzychu,

Górze,

10. Zespół Elektrociepłowni "Warszawa" w Warszawie,

11.

w

Elektrociepłowni

Remontowe

"Wrocław"

Energetyki

we

Wrocławiu,

w Poznaniu,

"Wrocław"

we·

Wrocławiu,

30.

Zakłady

Produkcyjno-Remontowe Energetyki "Wroc-

ław" We Wrocławiu,

31.

Zakłady

Zakłady

Wykonawstwa Sieci Elektrycznych "Wrocwe Wrocławiu,

64.

Zakład

Energetyczny "Będzin" w

65.

Zakład

Energetyczny "Gliwice" w Gliwicach,

66.

Zakład

Energetyczny

Zakład

Wykonawstwa Sieci Elektrycznych "Poznań"

w Poznaniu,

34.

Zakład

35.

Zakład

Energetyczny "Gdańsk" w

36.

Zakład

Energetyczny

37.

Zakład

Energetyczny "Koszalin" w Koszalinie,

38.

Zakład

Energetyczny "Olsztyn" w Olsztynie,

39.

Zakład

Energetyczny "Bydgoszcz" w Bydgoszczy,

40.

Zakład

Energetyczny "Toruń" w Toruniu,

41.

Zakład

Energetyczny

Wykonawstwa Sieci Elektrycznych "Gorzów"

w Gorzowie Wlkp.,

"Słupsk"

"Elbląg"

42. Elektrownia Jądrowa

Kartoszynie,

"Żarnowiec"

44.

Zespół Elektrociepłowni

Zakłady

w

Remontowe Energetyki

48.

Zakład

Zakład

w

Zakład

50.

Zakład

51.

Zakład

w

Energetyczny "Opole" w Opolu,

70.

Zakład

Energetyczny "Tarnów" w Tarnowie,

Energetyczny "Rzeszów" w Rzeszowie,

53.

Zakład

EneTgetyczny "Zamość" w

59.

Zakład

60.

Zakład

61.

Zakłady Budowlano-Transportowe

dom" w Radomiu,

62.

Zakład

Wykonawstwa

szów" w Rzeszowie,

Sieci

w

Usług

Elektrociepłowni

w Krakowie,

"Bielsko-Biała"

w BreIsku-

Zespół Elektrociepłowni

"Katowice" w Katowicach,

80. Zespół Elektrowni Wodnych "Porąbka-Żar" w Mię­

dzybrodziu,

82. Elektrownia "Blachownia" w Blachowni,

83.

Połańcu,

Energetyki

Elektrycznych

Zakłady

Remontowe Energetyki "Katowice" w Ka-

towicach,

Zakłady

Remontowe Energetyki "Kraków" w Kra·

85.

Zakład

86.

Zakłady

Produkcyjno-Remontowe Energetyki "Lubli-

niec" w

Lublińcu,

Zamościu,

"Ra"Rze-

Remontowo-Budowlany Energetyki

Górne" w Łaziskach Górnych,

"Łaziska

87.

Zakład

88.

Zakład Wykonawstwa Sieci Elektrycznych "Kraków"

w Krakowie,

89.

Zakład

Informatyki , Automatyki i Doskonalenia Zawodowego w Bielsku-Białej,

Wykonawstwa Sieci Elektrycznych "Nysa"

w Nysie,

90. Kopalnia

Węgla

Brunatnego "Turów" w Bogatyni.

91. Kopalnia

Węgla

Brunatnego "Konin" w Kleczewie,

92. Kopalnia \Vęgla Brunatnego "Adamów" w Turku,

Wykonawstwa Sieci Elektrycznych "Kielce"

w Kielcach,

Radomiu,

"Kraków-Łęg"

kowie,

Remontowe Energetyki "Lublin" w Lublinie,

Produkcyjno-Remontowe

dom" w Radomiu,

w Będzinie,

Białej,

56. Elektrownia "Stalowa Wola" w Stalowej Woli,

Zakłady

Bielsku-

75. Elektrownia "Łaziska" w Łaziskach Górnych,

84.

54. Elektrownia "Kozienice" w Świerżach Górnych,

58.

"Łagisza "

79.

"Toruń"

Zakład

Zakłady

w

Zakład

Gdań­

"Słupsk"

52.

57.

"Bielsko-Biała"

69.

Zespół

"Skarżysko-Kamienna"

w

Energetyczny

78.

~,karżysku-Kamiennej,

Kościuszki

Zakład

w

Energetyczny "Lublin" w Lublinie,

55. Elektrownia im. T.

68.

81. Elektrownia "Skawina" w Ska winie,

Wykonawstwa Sieci Elektrycznych

w Toruniu,

Energetyczny

Energetyczny "Kraków" w Krakowie,

Elektrociepłownia

Słupsku,

49.

Zakład

77.

Budowlanych

Wykonawstwa Sieci Elektrycznych

67.

76. Elektrownia "Jaworzno III" w Jaworznie,

"Żarnowiec"

Robót Hydrotechnicznych i

Energetyk'i "Straszyn" w Straszynie,

Częstocho­

74. Elektrownia "Opole" w budowie w Brzeziu,

sku,

47.

w

73. Elektrownia "Siersza" w Trzebini,

budowie w

"Gdańsk"

"Częstochowa"

wie,

72. Elektrownia

"Bydgoszcz" w Bydgoszczy,

Szczytowo-Pompowa

Będzinie,

71. Elektrownia "Rybnik" w Wielopolu,

Gdańsku,

w

Produkcyjno-Remontowe Energetyki "Jedlicze" w Jed1iczu,

Białej,

Elblągu,

w

Zespół Elektrociepłowni "Gdańsk"

45. Elektrownia

Nadolu,

Gdańsku,

Słupsku,

w

43.

46.

Poz. 95

63.

Zakład

ław"

33.

298

Energetyki "Po-

Produkcyjno-Remontowe

w Poznaniu,

znań"

32.

-

Energetyki

93. Kopalnia

gowcu,

Węgla

Brunatnego

"Bełchatów"

w Ro-

"Ra··

94. Fabryka Urządzeń Górnictwa Odkrywkowego "Fugo"

w Koninie,

Technicznych Energetyki "Radom" w

95. Fabryka Maszyn Górnictwa Odkrywkowego "Famago" w Zgorzelcu,

96.

Zakład

-

299 -

Górniczego Wykonawstwa Budowlano-Mon"Megabud" we Wrocławiu ,

Poz. 95 i 96

103. Instytut Automatyki Systemów Energetycznych we

tażowego

97.

Wrocławiu,

Robót Górniczych, Odwodnieniowych i Rekultywacyjnych we Wrocławiu,

,

Badawczo-Rozwojowy Gospodarki Remontowej Energetyki we Wrocławiu,

105. Centrum Informatyki Energetyki w Warszawie,

98. Centralny Ośrodek Badawczo-Projektowy Górnictwa

Odkrywkowego "Poltegor" we Wrocławiu,

99.

Ośrodek

104.

Zakład

106. Centrala Zaopatrzenia Energetyki i

Główne

Biuro Studiów i Projektów Energetycznych

"Energoprojekt" w Warszawie,

100. Zakłady

Pomiarowo-Badawcze Energetyki "Energopomiar" w Gliwicach,

101. Centrum Naukowo-Produkcyjne Automatyki

getycznej "lASE" we Wrocławiu,

Węgla

Brunat-

nego w Warszawie,

107.

Przedsiębiorstwo

108.

Bełchatowskie

Budownictwa Elektroenergetycznego "Elbud" w Krakowie,

Zakłady Przemysłu

Gumowego "Sto-

mil" w Rogowcu,

Ener-

109.

Zakład Usług

l !O.

Ośrodek

Technicznych w Bydgoszczy,

Wczasowo-Leczniczy

w KołobI;Legu.

102. Instytut Energetyki w Warszawie,

"Węgiel

Brunatny"

96

ROZPORZĄDZENIE

RADY

MINI~TROW

z dnia 22 marca 1989 r.

zmieniające rozporządzenie

w sprawie praktyk studenckich robotniczych i zawodowych.

Na podstawie art. 104 ustawy z dnia 4 maja 1982 r.

o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 1985 r. Nr 42, poz. 201,

z 1987 r. Nr 22, poz. 128 oraz z 1989 r. Nr 4, poz. 24

Nr 6, poz. 33) zarządza się, co następuje

§ 1. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia l grudnia 1986 r. w sprawie praktyk studenckich robotniczych

i zawodowych (Dz. U. z 1987 r. Nr L poz. 1) wprowadza

się następujące zmiany

3) w § 4

a) ust. 1 skreśla się,

b) w ust. 2 wyrazy ,,4 tygodnie" zastępuje

razami "do 4 tygodni",

się

wy-

c) w ust. 3 wyrazy "o 8 tygodni" zastępuje się wyrazami "do 8 tygodni",

d) w ust. 5 wyraz "czterotygodniowym" skreśla się;

4) w § 5 w ust. 1 i w ust. 3 w pkti 1 wyraz "fizycznej"

1) ,§ 1 otrzymuje brzmienie

,,§ 1. 1. Studenci

studiów dziennych, zwani dalej

"studentami", odbywają praktyki studenckie

'l'obotnicze i zawodowe, określone w planach

studiów.

2.

Części

praktyki studencki ej robotniczej,

o której mowa w § 4 ust. 2, nie odbywają

studenci, którzy zaliczyli I rok studiów w

systemie studiów zaocznych, wieczorowych

lub eksternistycznych albo odbyli zasadniczą służbę wojskową, zasadn i czą służbę w

obronie cywilnej, służbę w formacjach

uzbrojonych ni e wchodzących w skład sił

zbrojny ch, służbę zastępczą, a także zastęp­

czą służbę poborowych, oraz studenci, którzy przed rozpoczęciem studiów pracowali co

najmniej 6 miesięcy w jednostkach gospo·

darki będących osobami prawnymi.";

2) w § 3 w ust. 2 wyraz "fizycznej" skreśla się;

skreśla się;

5) w § 7 ust. l otrzymuje brzmienie

,,1. Praktyki robotnicze są odbywane na podstawie

umowy o pracę na czas określony lub umowy

zlecenia zawartej przez studenta z uspołecznio­

nym zakładem pracy.";

6) w § 11 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

,,1)

na pokrycie kosztów utrzymania w wykosztów całodziennego wyżywienia w

stołówce studenckiej za każdy dzień odbywania

praktyki," ;

środki

sokości

7) § 17 otrzymuje brzmienie

,,§ 17. 1. Kierownik

praktyk studenckich robotniczych i kierownik praktyk studenckich zawodowych otrzymują za okres trwania

praktyki ryczałt w wysokości ustalonej

przez rektora szkoły wyższej, z tym że ry-

-

czałt

nie może być większy od najniższego

wynagr'odzenia pracowników

zatrudnionych w uspołecznionych zakładach

pracy.

i Spraw Socjalnych", "Minister Nauki i Szkolnictwa

Wyższego" i "Minister Kierownik Urzędu Gospodarki Morskiej" zastępuje się odpowiednio użytymi

w tych samych przypadkach określeniami: "Minister

Przemysłu", "Minister Pracy i

Polityki Socjalnej",

"Minister Edukacji Narodowej" i "Minister Transportu, Zeg'lugi i Łączności".

miesięcznego

nie przysługuje, jeżeli rektor szkona podstawie odrębnych

przepisów kierownikowi, o którym mowa

w ust. L obowiązkowy wymiar zajęć dydaktycznych z tytułu pełnienia funkcji kierownika.";

8) użyte w różnych przypadkach określenia: "Minister

Górnictwa i Energetyki", "Minister Pracy, Płac

2.

Poz. 96 i 97

300

Ryczałt

ły wyższej obn i żył

§ 2.

Rozporządzenie

wchodzi w

życie

po

upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: w z. l. Sekuła

97

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ

z dnia 22 marca 1989 r.

zmieniające rozporządzenie

w sprawie szczegółowych zasad finansowania I przyznawania świadczeń z Państwowego

Funduszu Aktywizacji Zawodowej,

czać wysokości przeciętnego miesięcznego wy-

Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 29 grudnia 1983 r.

o ' Państwowym Funduszu Aktywizacji Zawodowej (Dz. U.

Nr 75, poz. 334 ii. z 1985 r. Nr 37, poz. 174) zarządza się,

co następuje

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Pracy, Płac i Spraw

Socjalnych z dnia 25 kwietnia 1984 r. w s.prawie szczegółowych zasad finansowania i przyznawania świadczeń z

Państwowego Funauszu Aktywizacji Zawodowej (Dz. U.

Nr 27, poz. 140) wprowadza się następujące zmiany

1) w § 1 dodaje się pkt 7 w brzmieniu

,,7) "likwidacja

przedsiębiorstwa"

likwidację

przedsiębiorstwa państwowego, dokonaną

na podstawie art. 1 pkt 2 lit. c) ustawy z dnia 11 maja

1988 r. o nadzwyczajnych uprawnieniach i upoważnieniach dla Rady Ministrów (Dz. U. Nr 13,

poz. 98) oraz art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 24 lutego 1989 r. o niektórych warunkach konsolidacji

gospodarki narodowej oraz zmianie niektórych

ustaw (Dz. U. Nr 10, poz. 57)";

2) w § 9 w ust. 2 dodaje się pkt 3 w brzmieniu

,,3) osób, z którymi stosunek pracy został rozwią­

zany w związku z likwidacją przedsiębiorstwa" i

3) w § 10 w ust. 3 po wyrazach "z powodu" dodaje się

wyrazy "likwidacji przedsiębiorstwa lub" ;

4) w § 16

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie

,,1. Osobom czasowo pozostającym bez pracy, któ-

re w ostatnich trzech latach przepracowały w

uspołecznionych zakładach pracy łącznie co

najmniej 24 miesiące, przysługuje zasiłek w

wysokości

500/0 przeoiętnego miesięcznego

wynagrodzenia pobieranego w ostatnim uspołecznionym zakładzie pracy. Zasiłek ten, z zastrzeżeniem ust. 3, nie może być niższy od najniższego wynagrodzenia i nie może przekra-

w gospodarce uspoł~cznionej

w roku poprzednim, ogłoszonego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej "Monitor Polski.",

nagrodzenia

osiągniętego

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie

,,3. Dla osób czasowo pozostających bez pracy,

z którymi stosunek pracy został rozwiązany w

związku z likwidacją przedsiębiorstwa, zasiłek.

o .którym mowa W, ust. l, nie może być niż­

szy od kwoty stanowiącej 4oo/0 przeciętnego

miesięcznego

wynagrodzenia w gospodarce

uspołecznionej osiągniętego w roku poprzednim i nie może przekraczać 10(1l/0 tego wynagrodzenia oraz być wyższy od przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia pobieranego przez

tego pracownika w likwidowanym przedsię­

biorstwie.",

c) ust. 5 otrzymuje brzmienie

,,5.

Zasiłku

1)

nie

obniża się

w stosunku do osób

otrzymujących

siłku

dodatek w

rodzinnego,

2) które przekroczyły : 55 lat -

lat -

wysokości

za-

kobiety i 60

mężczyźni,

3) z którymi stosunek pracy został rozwią­

zany w związku z likwidacją przedsiębior ­

stwa, a także w innych wypadkach uznanych przez organ administracji za szczególnie uzasadnione." i

5) dodaje się § 24a w brzmieniu

świadczenia przewidziane w

dla osób, z którymi stosunek

pracy został rozwiązany w związku z likwi-

,,§ 24a. Uprawnienia

i

rozporządzeniu

dacją

przedsiębiorstwa,

przysługują

równieź

osobom, z którymi stosunek pracy został rozwiązany w związku z rozwiązaniem zrzesze-

-

nia przedsiębiorstw państwowych na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego

1989 r. o niektórych warunkach konsolidacji

gospodarki narodowej oraz zmianie niektó'

rych ustaw.",

6)

Poz. 97, 98 i 99

301

się

użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami

"na jniższe wynagrodzenie".

§

Rozporządzenie

2.

wchodZli

w

życie

z

dniem

ogłoszenia.

użyte w rozpotządzeniu w różnych przypadkach wyrazy "naj niższe wynagrodzenie zasadnicze" zastępuje

Kierownik Ministerstwa Pracy

Polityki Socjalnej

J. Szreter

98

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 21 marca 1989 r.

zmieniające rozporządzenie

w sprawie warunków użycia środków przymusu bezpośredniego przez funkcjonariuszy

Służby Bezpieczeństwa

Milicji Obywatelskiej.

,,§ 5. Środków przymusu bezpośredniego nie używa

Na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 14 lipca

1983 r. o urzędzie Ministra Spraw WewnętrZDych i zakresie działania podległych mu organów (Dz. U. Nr 38,

się w stosunku do kobiet o widocznej ciąży,

starców, dzieci do lat 13 i osób ułomnych o widocznym kalectwie."

poz. 172) zarządza się, co następuje

I§ 1. W rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych

z dnia 6 stycznia 1984 r. w sprawie warunków użycia

ś rodków przymusu bezpośredniego przez funkcjonariuszy

Służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej (Dz. U.

Nr 6, poz. 29) § 5 otrzymuje brzmienie

§

2.

Rozporządzenie

wchodZli

w

życie

z

dniem

ogłoszenia.

Minister Spraw Wewnętrznych: C. Kiszczak

99

OBWIESZCZENIE MINISTRA GOSPODARKI PRZESTRZEN NEJ I BUDOWNICTWA

z dnia 28 lutego 1989 r.

w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym.

1. Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 13 lipca 1988 r.

o zmianie ustawy o planowaniu przestrzennym (Dz. U.

Nr 24, poz. 166) ogłasza się w załączniku do niniejszego

obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 12 lipca 1984 r.

o planowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 35, poz. 185), z

uwzględnieniem zmian wprowadzonych

l} ustawą z dnia 18 grudnia 1986 r. o zmianie niektórych

ustaw określających funkcjonowanie gospodarki uspołecznionej (Dz. U. Nr 47, poz. 226),

2} ustawą z dnia 23 pażdziernika 1987 r. o zmianach w

zakresie działania niektórych naczelnych i centralnych

organów administracji państwowej (Dz. U. Nr 33,

poz. 180),

3) ustawą z dnia 13 lipca 1988 r. o zmianie ustawy o planowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 24, poz. 166),

4} ustawą z dnia 23 grudnia 1988 r. o utworzeniu Centralnego Urzędu Planowania (Dz. U. Nr 41, poz. 327)

'.

,

oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed

dniem wydania jednolitego tekstu ,i z zastosowaniem

ciągłej

numeracji rozdziałów, artykułów, ustępów i

punktów.

2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia

jednolity tekst ustawy nie obejmuje

1) wyrazów "Zmiany w przepisach obowiązujących oraz"

w tytule rozdziału 7 oraz art. 46, 47 i 50 ustawy z

dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym

(Dz. U. Nr 35, poz. 185) w brzmieniu

.,..

"Art. 46. W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. Nr 11,

poz. 79) wprowadza się następujące zmiany

l} wart. 7

a} w ust. 2 pkt 1 po wyrazie ,,2ywnoś­

ciowej" dodaje się wyrazy "z zastrzeżeniem ust. 5,",

b} dodaje się ust. 5 w brzmieniu

,,5. Podjęcie działań zmierzających

do przeznaczenia gruntów stanowiących użytki rolne klasy I-IV

na cele budownictwa mieszkaniowego wymaga wyrażenia zgody

przez wojewodę, wydanej na podstawie wytycznych wojewódzkiej

rady narodowej oraz po uprzednim uzgodnieniu z Ministrem Rolnictwa i Gospodarki 2ywnościo­

wej . W braku uzgodnienia sprawy w terminie dwóch miesięcy

wojewoda może wnieść o jej rozstrzygnięcie w

trybie art. 147

ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 41, poz. 185 i Nr 62,

poz. 286 oraz z 1984 r. Nr 21,

poz. 100 i Nr 31, poz. 173}.";

-

Poz. 99

2) wart. 8 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

,,5. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w

sprawach określonych wart. 7

ust. 5.";

5) wart. 29 w ust. 2 wyrazy "miejsca i warunków realizacji inwestycji budowlanej

oraz" i wyrazy "art. 20 ust. 2 pkt 1 i"

3) wart. 11

a) po ust. 3 dodaje się nowy ust. 4 w

brzmieniu

,,4. W lasach ochronnych mogą być

prowadzone niezbędne prace słu­

żące koniecznej rozbudowie komunalnej infrastruktury technicznej.",

6) wart. 54 w ust. 2 wyrazy "ustaleniem

miejsca realizacji inwestycji budowlanej" skreśla się."

b) dotychczasowy ust. 4 otrzymuje oznaczenie ust. 5.

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →