Ustawa z dnia 24 lutego 1989 r. o Funduszu Socjalnym Wsi.

1.

Tworzy się Fundusz Socjalny Wsi, zwany dalej „Funduszem”.

2.

Fundusz składa się z funduszy terenowych tworzonych w gminach i miastach, a w miastach

podzielonych na dzielnice - w dzielnicach, oraz funduszu centralnego.

3.

Jeżeli w mieście i sąsiadującej z nim gminie działa wspólna rada narodowa, tworzy

się jeden fundusz terenowy.

4.

Fundusz jest przeznaczony na zaspokajanie potrzeb socjalno-bytowych rolników i członków

ich rodzin, podlegających ubezpieczeniu społecznemu rolników indywidualnych i członków

ich rodzin, oraz osób korzystających z tego ubezpieczenia, a także na dofinansowanie

innych celów społecznych, określonych w ustawie.

1.

Dochodami funduszy terenowych są

1)

wpłaty podmiotów gospodarczych prowadzących skup produktów rolnych bezpośrednio od

producentów, dokonywane w ciężar kosztów, w wysokości co najmniej 0,5% wartości skupionych

produktów,

2)

dobrowolne wpłaty organizacji społeczno-zawodowych rolników i ich jednostek gospodarczych

oraz innych osób prawnych i osób fizycznych,

3)

dotacje budżetowe,

4)

środki przekazywane przez rady narodowe,

5)

zysk z imprez artystycznych, rozrywkowych i sportowych, organizowanych na rzecz funduszy,

6)

nadwyżki wpływów z gier liczbowych, w części określonej w ich regulaminach,

7)

inne wpłaty i darowizny.

2.

Upoważnia się Radę Ministrów do podejmowania decyzji o podwyższeniu odpisu, o którym

mowa w ust. 1 pkt 1.

1.

Środki funduszy terenowych są przeznaczane na realizację na terenie jednostek podziału

terytorialnego określonych w art. 1 ust. 2 i 3 celów, o których mowa w art. 1 ust.

4, w tym na

1)

dofinansowywanie kosztów wypoczynku,

2)

dofinansowywanie kosztów żywienia dzieci w szkołach,

3)

pomoc finansową na działalność kulturalną,

4)

upowszechnianie oświaty zdrowotnej i kultury fizycznej,

5)

dofinansowywanie kosztów zorganizowanych form opieki nad dziećmi,

6)

pomoc finansową lub rzeczową dla osób określonych w art. 1 ust. 4, będących w trudnej

sytuacji materialnej,

7)

dofinansowywanie kosztów budowy i modernizacji obiektów ochrony zdrowia dla rolników,

w szczególności ośrodków zdrowia, sanatoriów, domów wczasowych i domów rencisty,

8)

finansowanie innych celów socjalno-bytowych.

2.

Część środków funduszy terenowych z wpłat, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, podlega

przekazaniu na fundusz centralny, w wysokości określonej w ustawie.

Podmioty gospodarcze, prowadzące skup produktów rolnych bezpośrednio od producentów,

z wyłączeniem obrotu wewnętrznego pomiędzy tymi podmiotami, są obowiązane dokonywać

kwartalnie wpłat, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, na rachunek właściwego funduszu

terenowego według siedziby lub miejsca zamieszkania producenta, w terminie do końca

miesiąca następującego po upływie kwartału, na podstawie danych zawartych w urządzeniach

księgowych.

1.

Środkami funduszu terenowego dysponuje rada narodowa.

2.

Rada narodowa uchwala rzeczowy i finansowy plan funduszu, po zasięgnięciu opinii właściwego

gminnego związku rolników, kółek i organizacji rolniczych.

3.

Projekt planu, o którym mowa w ust. 2, opracowuje i przedstawia radzie narodowej terenowy

organ administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia podstawowego.

4.

Plan finansowy funduszu obejmuje wszystkie źródła przychodów i kierunki wydatków,

określone w ustawie.

1.

Środkami funduszu terenowego administruje terenowy organ administracji państwowej

o właściwości ogólnej stopnia podstawowego, zwany dalej „terenowym organem administracji

państwowej”.

2.

Środki funduszu są gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym terenowego organu

administracji państwowej i wydatkowane zgodnie z uchwalonym przez radę narodową planem

finansowym.

3.

Terenowy organ administracji państwowej opracowuje i przedstawia radzie narodowej,

do zatwierdzenia, roczne sprawozdanie z wykonania planu finansowego funduszu.

Rada narodowa może upoważnić terenowy organ administracji państwowej do przekazania

właściwemu gminnemu związkowi rolników, kółek i organizacji rolniczych niektórych

uprawnień tego organu w zakresie administrowania środkami funduszu terenowego, zwłaszcza

dokonywania wydatków na określone cele, objęte planem finansowym, uchwalonym przez

radę narodową.

1.

Dochodami funduszu centralnego są

1)

15% wpływów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1,

2)

inne wpłaty i darowizny.

2.

Środki funduszu centralnego są przeznaczone na dofinansowanie funduszy terenowych

oraz celów, o których mowa w art. 3, o zasięgu ponadlokalnym.

3.

Środkami funduszu centralnego dysponuje Krajowy Związek Rolników, Kółek i Organizacji

Rolniczych.

4.

Środki funduszu centralnego są gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym Krajowego

Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych.

5.

Środki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są przekazywane przez właściwy terenowy organ

administracji państwowej na rachunek funduszu centralnego, w terminie 10 dni po upływie

terminu, o którym mowa w art. 4.

6.

Krajowy Związek Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych przedstawia Ministrowi Pracy

i Polityki Socjalnej roczne sprawozdanie z działalności funduszu centralnego.

Środki Funduszu nie wykorzystane w danym roku kalendarzowym przechodzą na rok następny.

W sprawach nie uregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy

prawa budżetowego o gospodarowaniu funduszami celowymi.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1989 r.