Ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania.

W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku dochodowym

(Dz. U. z 1989 r. Nr 27, poz. 147) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6

a)

w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

najem i dzierżawa, w tym również gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele

nierolnicze,

”

,

b)

w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

akcji, udziałów w spółkach i obligacji,

”

;

2)

w art. 7

a)

w ust. 4 zdanie drugie skreśla się,

b)

w ust. 6 wyrazy „z wyjątkiem obligacji” skreśla się;

3)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

Wolne od podatku dochodowego są dochody osób, o których mowa w art. 2, w wysokości

3.600.000 zł rocznie.

”

;

4)

w art. 9

a)

w ust. 1

-

pkt 2 skreśla się,

-

w pkt 12 na końcu skreśla się przecinek oraz dodaje wyrazy „i obligacji,”

-

w pkt 19 lit. a) wyraz „dziesięciu” zastępuje się wyrazem „pięciu”,

-

w pkt 21 po wyrazie „spółce” dodaje się wyrazy „będącej osobą prawną i” oraz skreśla się wyrazy „inwestycje związane z działalnością gospodarczą”,

-

dodaje się pkt 22 w brzmieniu

„

22)

przychody ze sprzedaży akcji i obligacji

”

,

b)

ust. 2 i 3 skreśla się;

5)

art. 12 i 13 otrzymują brzmienie

„

Art. 12.

1.

Kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty ponoszone

w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 13.

2.

Za koszty uzyskania przychodów uważa się również

1)

odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

(odpisy amortyzacyjne), a także wartość netto zlikwidowanych na skutek zużycia lub

zniszczenia nie w pełni umorzonych środków trwałych,

2)

straty częściowe lub całkowite w środkach trwałych i środkach obrotowych, spowodowane

zdarzeniami losowymi, z wyjątkiem wymienionych w art. 13 pkt 11; straty są potrącalne

w wysokości nie pokrytej odszkodowaniem z tytułu ubezpieczeń i odpisami amortyzacyjnymi,

3)

wydatki na prace badawczo-rozwojowe, doświadczalne i wdrożeniowe, w tym również zakończone

wynikiem negatywnym,

4)

wydatki na normalizację oraz na opracowanie i ocenę projektów wynalazczych,

5)

wynagrodzenia wypłacone twórcom wynalazków, projektów racjonalizatorskich i wzorów

użytkowych oraz nagrody związane z tymi projektami,

6)

odsetki od zobowiązań, w tym również pożyczek, oraz trwałe ciężary, jeżeli pozostają

w związku ze źródłem przychodów, z wyjątkiem określonych w art. 13 pkt 9, 12 i 14,

7)

składki na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika jest obowiązkowa,

8)

podatki i opłaty oraz składki ubezpieczeniowe pozostające w związku ze źródłem przychodów,

z wyjątkiem wymienionych w art. 13 pkt 6,

9)

odpisy na fundusz socjalny i mieszkaniowy - do wysokości określonej w odrębnych przepisach

o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym w jednostkach gospodarki uspołecznionej,

10)

inne niż określone w pkt 9 wydatki ponoszone przez pracodawcę pośrednio na rzecz pracowników,

jeżeli wynikają one z układu zbiorowego pracy lub innych obowiązujących aktów prawnych,

11)

należności odpisane jako nieściągalne oraz rezerwy tworzone na pokrycie należności,

których nieściągalność została uprawdopodobniona, a także inne rezerwy, jeżeli obowiązek

ich tworzenia w ciężar kosztów wynika z odrębnych przepisów,

12)

inne wydatki, jeżeli obowiązek ich ponoszenia w ciężar kosztów przewidują odrębne

ustawy.

3.

Koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, są potrącalne tylko w tym

roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

4.

U podatników prowadzących księgi handlowe koszty uzyskania przychodów objętych tymi

księgami są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącalne

także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące

przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania,

które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się

do przychodów danego roku podatkowego.

5.

Wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątkowych nie

podlegających amortyzacji, służących uzyskaniu przychodów również w następnych latach

podatkowych, uznaje się za koszt uzyskania przychodów w roku podatkowym i latach następnych

w części odpowiadającej 1/5 tych wydatków lub w odpowiednio większej części, jeżeli

wydatki te służą uzyskiwaniu przychodów w okresie krótszym niż pięć lat podatkowych.

Jeżeli suma tych wydatków nie przekracza 2% przychodu (obrotu) pomniejszonego o podatek

obrotowy, wydatki te mogą być w całości wliczone w koszty roku podatkowego, w którym

zostały poniesione.

6.

Określenia składników majątkowych uznawanych za środki trwałe, aktualizacji ich wyceny

oraz amortyzacji tych składników, w tym również wartości niematerialnych i prawnych,

dokonuje się według zasad ustalonych w odrębnych przepisach dla celów podatku dochodowego

od osób prawnych.

7.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi w odniesieniu do podatników nie

obowiązanych do prowadzenia ksiąg handlowych sposób ustalania wartości początkowej

oraz ewidencjonowania środków trwałych, a także wartości niematerialnych i prawnych.

Art. 13.

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów

1)

wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, jeżeli środki te i wartości podlegają odpisom z tytułu

zużycia; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przy ustalaniu dochodów ze sprzedaży

rzeczy i praw majątkowych i to bez względu na czas ich poniesienia,

2)

odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze, z wyjątkiem wymienionych w art. 12 ust.

2 pkt 9, chyba że obowiązek tworzenia przez podatnika takich funduszów w ciężar kosztów

lub dokonywania na nie wpłat przewidują odrębne ustawy,

3)

wydatków na spłatę zobowiązań, w tym pożyczek, oraz na umorzenie kapitałów pozostających

w związku z utworzeniem (nabyciem), powiększeniem lub ulepszeniem źródła przychodu,

4)

odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów,

5)

darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju,

6)

podatku dochodowego, podatku od spadków i darowizn oraz podatku obrotowego od nadmiernych

ubytków produktów i zawinionych ubytków produktów,

7)

jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz dodatkowej

składki ubezpieczeniowej w przypadku stwierdzenia pogorszenia warunków pracy,

8)

kosztów egzekucyjnych związanych z niewykonaniem zobowiązań,

9)

grzywien i kar pieniężnych oraz odsetek od tych grzywien i kar,

10)

kar i odsetek od kar, w tym również kar umownych, opłat i odszkodowań z tytułu

a)

wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług,

b)

zwłoki w dostarczaniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów, wykonanych

robót i usług,

c)

przetrzymywania albo całkowitego lub częściowego zniszczenia taboru oraz urządzeń

ładunkowych,

d)

niedoładowania taboru kolejowego i samochodowego, z wyjątkiem taboru do przewozu szybko

psujących się artykułów żywnościowych i ładunków wymagających pojazdów specjalistycznych,

e)

nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska,

f)

niewykonania nakazów właściwych organów nadzoru i kontroli, dotyczących uchybień w

dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy,

11)

wydatków na likwidację szkód spowodowanych pożarami, powstałymi w wyniku naruszenia

przepisów o ochronie przeciwpożarowej, oraz strat w mieniu powstałych w wyniku nieprzestrzegania

przepisów o ochronie mienia, stwierdzonych przez właściwe organy,

12)

odsetek od pożyczek przeterminowanych,

13)

należności odpisanych jako przedawnione,

14)

odsetek za zwłokę od zobowiązań, do których stosuje się przepisy ustawy o zobowiązaniach

podatkowych,

15)

diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników w wysokości przekraczającej

te należności ustalone według zasad określonych w odrębnych przepisach w sprawie diet

i innych należności z tytułu podróży służbowych,

16)

kosztów reprezentacji i reklamy w wysokości przekraczającej przy obrocie rocznym pomniejszonym

o podatek obrotowy w zł

ponad

do

1.500.000.000

2% od obrotu

1.500.000.000

3.000.000.000

30.000.000 zł + 1% od nadwyżki ponad 1.500.000.000 zł

3.000.000.000

6.000.000.000

45.000.000 zł + 0,5% od nadwyżki ponad 3.000.000.000 zł

6.000.000.000

60.000.000 zł + 0,2% od nadwyżki ponad 6.000.000.000 zł

17)

kosztów uzyskania przychodów ze źródeł przychodów znajdujących się na obszarze Polskiej

Rzeczypospolitej Ludowej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł w ogóle nie

podlegają opodatkowaniu albo są zwolnione od podatku dochodowego.

”

;

6)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

1.

Od dochodu, w rozumieniu art. 5, uzyskanego w roku podatkowym odlicza się poniesione

w tym roku

1)

kwoty darowizn na cele społecznie użyteczne, w tym również na rzecz organizacji społecznych

i fundacji - do wysokości nie przekraczającej 10% dochodu,

2)

u osób określonych w art. 2 kwoty składki na ubezpieczenia społeczne podatnika i osób

z nim współpracujących, pozostające w związku z wykonywaniem działalności określonej

w art. 6 ust. 1 pkt 1-3.

2.

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 3, stanowi nadwyżka dochodu

po odliczeniach, o których mowa w ust. 1, ponad kwotę wolną od podatku.

”

;

7)

w art. 19

a)

ust. 1-4 otrzymują brzmienie

„

1.

Podatek od osób, o których mowa w art. 2, ustala się według następującej skali

Podstawa obliczenia podatku w złotych

Podatek wynosi

ponad

do

3.600.000

20%

3.600.000

7.200.000

720.000 + 30% nadwyżki ponad 3.600.000 zł

7.200.000

10.800.000

1.800.000 + 40% nadwyżki ponad 7.200.000 zł

10.800.000

3.240.000 + 50% nadwyżki ponad 10.800.000 zł

2.

Podatek obliczony według skali określonej w ust. 1 od dochodu określonego w art. 7

ust. 9 podwyższa się o 35%. Jeżeli podatnik osiąga również inne dochody, podwyżkę

stosuje się do części podatku przypadającej proporcjonalnie od dochodu określonego

w art. 7 ust. 9.

3.

Podatek, z wyjątkiem należnego od dochodu określonego w art. 7 ust. 9, nie może być

ustalony w kwocie przekraczającej 40% dochodu po odliczeniach określonych w art. 18

ust. 1.

4.

Podatek od osób, o których mowa w art. 3, ustala się w wysokości 40% podstawy jego

obliczenia.

”

,

b)

ust. 4 oznacza się jako ust. 5,

c)

dotychczasowy ust. 5 i 6 skreśla się;

8)

art. 20 skreśla się;

9)

w art. 21

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podatnikom określonym w art. 2, mającym na utrzymaniu członków najbliższej rodziny,

przysługuje z tego tytułu ulga. Ulgę stosuje się w sposób następujący: od podatku

obliczonego według zasad określonych w art. 19 odlicza się

1)

kwoty w wysokości 7,5% kwoty wolnej określonej w art. 8 - na małżonka, jeżeli nie

osiąga on wynagrodzeń, emerytury, renty lub innych przychodów w rozumieniu przepisów

o podatku od wynagrodzeń ani przychodów w rozumieniu przepisów o podatku rolnym,

2)

kwoty w wysokości 7,5% kwoty wolnej określonej w art. 8 - na każde dziecko pozostające

na utrzymaniu podatnika, a także na każdego z rodziców i rodzeństwa niezdolnych do

pracy i pozostających na utrzymaniu podatnika.

”

,

b)

ust. 2, 3, 7 i 9 skreśla się;

10)

dodaje się art. 21a-21c w brzmieniu

„

Art. 21a.

1.

Podatek dochodowy obliczony według zasad określonych w art. 19 i 21 obniża się

1)

o 40% wydatków na budowę, rozbudowę i modernizację budowli oraz zakup i montaż urządzeń

służących ochronie środowiska,

2)

o 20% wydatków na zakup oraz montaż maszyn i urządzeń, jeżeli służą one

a)

działalności w zakresie przetwórstwa rolnego i spożywczego, z wyjątkiem wytwarzania

spirytusu, wyrobów spirytusowych oraz wyrobów tytoniowych,

b)

działalności w zakresie produkcji materiałów budowlanych i wyrobów na potrzeby budownictwa

mieszkaniowego, określonych w odrębnych przepisach dotyczących osób prawnych,

c)

wdrażaniu osiągnięć naukowych i technicznych, których rodzaje określi, w drodze rozporządzenia,

Przewodniczący Komitetu do Spraw Nauki i Postępu Technicznego przy Radzie Ministrów.

2.

W wypadku gdy kwota obniżek, o których mowa w ust. 1, z tytułu wydatków poniesionych

w danym roku podatkowym przekracza kwotę podatku należnego za ten rok, o nadwyżkę

tych kwot obniża się podatek należny za następne lata.

3.

W razie przeniesienia własności środka trwałego, w związku z którym stosowane były

obniżki, przed upływem pięciu lat od dnia zakończenia inwestycji albo przeznaczenia

go w tym okresie na inne potrzeby niż określone w ust. 1, kwoty podatku wynikające

z zastosowania obniżek ulegają zmniejszeniu proporcjonalnie do liczby pełnych miesięcy

okresu pięcioletniego, w których środek trwały nie był wykorzystywany przez podatnika

na cele określone w ust. 1.

4.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się, jeżeli przeniesienie własności środka trwałego nastąpiło

w drodze dziedziczenia zakładu, a spadkobierca prowadzi nadal otrzymany w spadku zakład,

lub nabywcą zakładu jest osoba podejmująca po raz pierwszy wykonywanie działalności

gospodarczej, a zbywcą jest podatnik przechodzący na emeryturę lub rentę.

5.

Kwoty podatku, o których mowa w ust. 3, podatnik obowiązany jest uiścić w terminie

do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności określone

w tym przepisie.

6.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi sposób dokumentowania wydatków,

o których mowa w ust. 1, oraz tryb postępowania przy stosowaniu obniżek podatku z

tytułu tych wydatków.

Art. 21b.

1.

Podatnicy, którzy osiągają dochody

1)

z działalności wytwórczej, usługowej lub handlowej,

2)

z działalności w zakresie zatrudnień, z których przychody nie podlegają opodatkowaniu

podatkiem obrotowym lub podatkiem od wynagrodzeń,

3)

z najmu i dzierżawy oraz kapitałów i praw majątkowych,

są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy

według zasad określonych w ust. 2.

2.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne.

Wysokość zaliczek za miesiące do listopada roku podatkowego ustala się w następujący

sposób

1)

oblicza się wysokość dochodu w stosunku rocznym w ten sposób, że dochód osiągnięty

od początku roku dzieli się przez liczbę miesięcy, które upłynęły od początku roku

i tak otrzymany iloraz mnoży się przez 12,

2)

od dochodu obliczonego w stosunku rocznym ustala się należny podatek według zasad

określonych w art. 19,

3)

ustala się podatek należny od dochodu osiągniętego od początku roku, którym jest tyle

dwunastych części podatku obliczonego zgodnie z pkt 2, ile miesięcy upłynęło od początku

roku,

4)

należną zaliczkę za dany miesiąc stanowi różnica pomiędzy podatkiem należnym od początku

roku, ustalonym zgodnie z pkt 3, a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.

3.

Podatnicy osiągający dochody określone w ust. 1 pkt 1, u których obowiązek opłacania

podatku dochodowego powstał w ciągu roku, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne

według zasad określonych w ust. 2, z tym że

1)

dla obliczenia wysokości dochodu w stosunku rocznym dochód osiągnięty od powstania

obowiązku opłacania podatku dochodowego dzieli się przez liczbę miesięcy, które upłynęły

od miesiąca, w którym powstał ten obowiązek, i tak otrzymany iloraz mnoży się przez

liczbę miesięcy, które pozostały od tego miesiąca do końca roku,

2)

podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od powstania obowiązku opłacania podatku

dochodowego jest tyle dwunastych części podatku należnego od dochodu obliczonego w

stosunku rocznym, ile miesięcy upłynęło od powstania obowiązku opłacania podatku.

Jeżeli obowiązek opłacania podatku dochodowego powstał po dniu 15 danego miesiąca,

miesiąca tego nie bierze się pod uwagę przy obliczaniu zaliczki, a dochód osiągnięty

w tym czasie dolicza się do dochodu osiągniętego w miesiącu następnym.

4.

Jeżeli działalność, o której mowa w ust. 1 pkt 1, ma charakter sezonowy i wykonywana

jest w okresie krótszym niż rok, dla obliczenia wysokości dochodu w stosunku rocznym

dochód przypadający na jeden miesiąc (ust. 3 pkt 1) mnoży się przez liczbę miesięcy,

w których działalność będzie w danym roku wykonywana. W tym wypadku dla ustalenia

wysokości podatku należnego od początku działalności podatek ustalony od dochodu obliczonego

w stosunku rocznym dzieli się przez liczbę miesięcy, o których mowa w zdaniu poprzedzającym,

a iloraz mnoży się przez liczbę miesięcy, które upłynęły od miesiąca, w którym rozpoczęto

działalność.

5.

Jeżeli podatnikowi przysługują obniżki określone w art. 21a lub w przepisach wydanych

na podstawie art. 22 pkt 1, podatek należny od początku roku, o którym mowa w ust.

2 pkt 3, zmniejsza się o kwotę tych obniżek przysługujących od początku roku.

6.

Zasady określone w ust. 2-4 mają odpowiednie zastosowanie do podatników osiągających

dochody określone w ust. 1 pkt 2 i 3, jeżeli dochody te mają charakter periodyczny.

U podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli osiągają oni równocześnie periodyczne

dochody określone w ust. 1 pkt 2 i 3, dochody te dolicza się do dochodu z działalności

wytwórczej, usługowej lub handlowej.

7.

Podatnicy, o których mowa w ust. 2-6, zaliczkę należną za miesiąc grudzień wpłacają

wstępnie w wysokości należnej za listopad, a ostatecznie w wysokości określonej w

art. 21c.

8.

Jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustępach

poprzedzających byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od

przewidywanego na dany rok dochodu, urząd skarbowy na wniosek podatnika może odpowiednio

ograniczyć wysokość tych zaliczek.

9.

Jeżeli dochody określone w ust. 1 pkt 2 i 3 mają charakter nieperiodyczny, obowiązek

wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te przekroczyły

kwotę wolną od podatku. Zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego

dochodu według zasad określonych w art. 19. Zaliczkę za dalsze miesiące ustala się

w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku

roku a sumą zaliczek należnych za miesiące poprzedzające.

10.

Jeżeli dochody określone w ust. 9 osiągają podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt

1, dochody te dolicza się w wysokości osiągniętej od początku roku każdorazowo do

dochodu z działalności wytwórczej, usługowej lub handlowej obliczonego w stosunku

rocznym.

11.

Zaliczki miesięczne za okres od stycznia do listopada uiszcza się w terminie do dnia

20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczkę za grudzień, o której mowa w ust.

7, uiszcza się w terminie do dnia 20 tego miesiąca. W terminach płatności zaliczek

za miesiące od stycznia do listopada podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym

deklaracje według ustalonego wzoru o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku.

Art. 21c.

1.

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznania według ustalonego wzoru

o wysokości dochodu osiągniętego w roku podatkowym w terminie do dnia 31 stycznia,

a jeżeli podatnik prowadzi księgi handlowe - w terminie do dnia 31 marca następnego

roku.

2.

Obowiązek złożenia zeznania nie dotyczy osób, które posiadając źródła przychodów określone

w art. 6 uzyskały dochód nie przekraczający kwoty wolnej od podatku.

3.

Podatnicy, na których ciąży obowiązek złożenia zeznania, są obowiązani w terminach

określonych w ust. 1 wpłacić ostateczną zaliczkę za grudzień w wysokości różnicy pomiędzy

podatkiem należnym od dochodu wynikającego z zeznania a sumą zaliczek należnych za

dany rok, obliczonych według zasad określonych w art. 21b. Jeżeli podatnikowi przysługują

obniżki określone w art. 21a lub w przepisach wydanych na podstawie art. 22 pkt 1,

przepis art. 21b ust. 5 stosuje się odpowiednio.

4.

Podatnicy prowadzący księgi handlowe dołączają do zeznania zamknięcie roczne z rachunkiem

wyników, a podatnicy prowadzący księgi przychodów i rozchodów dołączają do zeznania

te księgi.

5.

Podatek dochodowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok, chyba

że urząd skarbowy wyda decyzję, w której określi podatek w innej wysokości.

”

;

11)

w art. 22 pkt 2 skreśla się.

Ustawa określa obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości, podatku drogowym, podatku

od posiadania psów, opłacie targowej, opłacie miejscowej oraz opłacie administracyjnej.

Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych, organizacji

politycznych oraz prowadzących działalność gospodarczą państwowych jednostek organizacyjnych

nie mających osobowości prawnej, zwanych dalej «podatnikami».”

W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym

(Dz. U. z 1983 r. Nr 43, poz. 191, z 1985 r. Nr 12, poz. 50 oraz z 1989 r. Nr 3, poz. 12) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Opodatkowaniu podlegają również nadmierne ubytki produktów objętych szczególnym nadzorem

podatkowym oraz towary sprowadzone przez osoby fizyczne lub nadesłane tym osobom z

zagranicy, których rodzaje, sposób poboru podatku i wysokość stawek określi Minister

Finansów w porozumieniu z Ministrem Współpracy Gospodarczej z Zagranicą w drodze rozporządzenia.

”

;

2)

w art. 3 ust. 1

a)

pkt 9 skreśla się,

b)

w pkt 12 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „z wyjątkiem eksportu wewnętrznego oraz wyrobów określonych przez Ministra Finansów.”;

3)

w art. 4 ust. 2 wyrazy „art. 5-9” zastępuje się wyrazami „w art. 5-9a”;

4)

po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu

„

Art. 9a.

Przy opodatkowaniu towarów sprowadzonych przez osoby fizyczne lub nadesłanych tym

osobom z zagranicy obrotem jest wartość celna towarów, powiększona o cło.

”

;

5)

w art. 10

a)

w ust. 1 pkt 1 stawkę „15%” zastępuje się stawką „20%”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Finansów może w drodze rozporządzenia, a dla wyrobów spirytusowych i spirytusu

w drodze zarządzenia, odpowiednio do wysokości stawek podatku obrotowego określonych

dla jednostek gospodarki uspołecznionej, ustalać od obrotów z niektórych rodzajów

działalności albo ze sprzedaży określonych wyrobów bądź grup wyrobów stawki podatku

obrotowego niższe lub wyższe od wymienionych w ust. 1 oraz określać warunki stosowania

tych stawek.

”

,

c)

ust. 4 skreśla się;

6)

w art. 11 ust. 1 po wyrazie „materiałów” dodaje się wyrazy „sprowadzanych przez osoby fizyczne lub nadesłanych tym osobom z zagranicy a także”, a po wyrazach „zakupionych w” skreśla się wyraz „uspołecznionych”;

7)

dodaje się art. 11a w brzmieniu

„

Art. 11a.

1.

Urzędy celne są obowiązane obliczyć należny podatek obrotowy od towarów sprowadzonych

przez osoby fizyczne lub nadesłanych tym osobom z zagranicy i przekazywać pobrany

podatek za okresy miesięczne na rachunek Pierwszego Urzędu Skarbowego w Warszawie

w terminie 23 dni po upływie każdego miesiąca.

2.

Osoby fizyczne, o których mowa w art. 9a, obowiązane są wpłacić należny podatek obrotowy

do kasy lub na rachunek bankowy urzędu celnego, który dokonał odprawy celnej, w terminie

określonym dla uiszczenia cła.

3.

W zakresie nie uregulowanym w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące

rozliczeń z tytułu cła.

”

.

Obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na osobach fizycznych, osobach

prawnych oraz jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które

1)

są właścicielami, samoistnymi posiadaczami nieruchomości lub obiektów budowlanych

nie złączonych trwale z gruntem,

2)

posiadają, w tym również bez tytułu prawnego, nieruchomości lub obiekty budowlane

nie związane trwale z gruntem, stanowiące własność Państwa,

3)

są użytkownikami wieczystymi nieruchomości.

Traci moc ustawa z dnia 19 grudnia 1975 r. o ulgach podatkowych z tytułu inwestycji

(Dz. U. Nr 45, poz. 230 oraz z 1989 r. Nr 3, poz. 12 i Nr 35, poz. 192).

1.

Obowiązek podatkowy w podatku rolnym od gruntów ciąży na osobach fizycznych i osobach

prawnych będących w dniu 1 stycznia roku podatkowego właścicielami lub samoistnymi

posiadaczami gospodarstw rolnych.

2.

Obowiązek podatkowy w podatku rolnym od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej

ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych będących właścicielami lub samoistnymi

posiadaczami gruntu, na którym prowadzone są działy specjalne, i powstaje od miesiąca,

w którym rozpoczęto prowadzenie tych działów.

3.

Obowiązek podatkowy z tytułów określonych w ust. 1 i 2 ciąży na osobach prawnych oraz

państwowych jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej również wtedy,

gdy są one posiadaczami zależnymi.

4.

Jeżeli gospodarstwo rolne lub dział specjalny produkcji rolnej stanowi współwłasność

małżonków lub odrębną własność każdego z nich, obowiązek podatkowy ciąży łącznie na

obojgu małżonkach.

5.

W wypadku chowu zwierząt futerkowych przez osoby fizyczne obowiązek podatkowy ciąży

na właścicielu zwierząt, pod warunkiem udokumentowania własności tych zwierząt.

6.

Obowiązek podatkowy w podatku rolnym ciąży także na osobach fizycznych, osobach prawnych

oraz na jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które gospodarują

na gruntach stanowiących własność Skarbu Państwa na podstawie zawartej umowy lub bezumownie,

z tym że obowiązek podatkowy w podatku rolnym od gruntów rozpoczyna się z dniem 1

stycznia tego roku, w którym objęto grunty w zagospodarowanie, a jeżeli objęcie nastąpiło

po żniwach - z dniem 1 stycznia roku następnego. Obowiązek podatkowy wygasa z upływem

tego roku, w ciągu którego ustało gospodarowanie, a jeżeli gospodarowanie ustało przed

żniwami - z końcem roku poprzedniego.

1.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają

1)

budynki lub ich części,

2)

budowle związane wyłącznie z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż działalność

rolnicza,

3)

grunty nie objęte przepisami o podatku rolnym,

4)

grunty objęte przepisami o podatku rolnym, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej

innej niż działalność rolnicza.

2.

Za działalność rolniczą w rozumieniu ustawy uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą,

w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego,

produkcję warzywniczą gruntową i szklarniową, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych,

sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów,

produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz hodowlę ryb.

3.

Za budynek w rozumieniu ustawy uważa się obiekt budowlany umocowany w ziemi lub na

ziemi, posiadający ściany lub słupy albo filary oraz pokrycie dachowe.

Obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 3, nie dotyczy

1)

Skarbu Państwa,

2)

rad narodowych.

W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej

(Dz. U. z 1987 r. Nr 12, poz. 77 oraz z 1989 r. Nr 3, poz. 12, Nr 35, poz. 192 i Nr 54, poz. 320) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 ust. 1 pkt 3 skreśla się;

2)

w art. 15

a)

w ust. 1 stawkę „15%” zastępuje się stawką „20%”,

b)

ust. 2 i 3 skreśla się,

c)

w ust. 8 po wyrazie „drożdżowego” przecinek zastępuje się wyrazem „oraz”, a po wyrazie „ropopochodnych” skreśla się wyrazy „oraz metali szlachetnych i produktów z tych metali”;

3)

w art. 18 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „z wyjątkiem eksportu wewnętrznego oraz produktów określonych przez Ministra Finansów”;

4)

art. 21 skreśla się;

5)

w art. 22

a)

ust. 3 skreśla się,

b)

w ust. 4 wyrazy „i 3” skreśla się;

6)

w art. 26

a)

pkt 1 i pkt 4 skreśla się,

b)

w pkt 3 dodaje się wyrazy „z wyjątkiem działalności polegającej na skupie i sprzedaży walut obcych oraz bonów

towarowych Banku PKO S.A.”,

c)

w pkt 6 wyrazy „art. 15 ust. 2 i 4” zastępuje się wyrazami „art. 15 ust. 4”;

d)

w pkt 7 wyrazy „spółdzielnie zrzeszone w Centralnym Związku Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego

i zakłady tego Związku” zastępuje się wyrazami „spółdzielnie budownictwa mieszkaniowego”;

7)

art. 39-42 skreśla się;

8)

w art. 57 stawkę „15%” zastępuje się stawką „20%”, a wyrazy „do 1990 r.” zastępuje się wyrazami „do dnia 31 grudnia 1991 r.”;

9)

załączniki nr 1 i 2 skreśla się.

1.

Podstawę opodatkowania stanowi

1)

dla budynków mieszkalnych podlegających ustawowemu ubezpieczeniu, z wyjątkiem ich

części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej - wartość ustalona dla celów

ubezpieczenia ustawowego,

2)

dla pozostałych budynków oraz części budynków mieszkalnych, o których mowa w pkt 1,

zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej - powierzchnia użytkowa,

3)

dla budowli - ich wartość początkowa określona według zasad przewidzianych w odrębnych

przepisach dla celów amortyzacji, chociażby były one całkowicie zamortyzowane,

4)

dla gruntów - powierzchnia tych gruntów.

2.

Jeżeli część budynku mieszkalnego zajęta jest na prowadzenie działalności gospodarczej,

podstawę opodatkowania części mieszkalnej budynku stanowi część wartości ubezpieczeniowej

budynku odpowiadająca procentowemu stosunkowi powierzchni użytkowej zajętej na cele

mieszkalne do powierzchni użytkowej całego budynku.

W ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn

(Dz. U. Nr 45, poz. 207) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 1 wyrazy „i osoby prawne nie będące jednostkami gospodarki uspołecznionej” skreśla się;

2)

w art. 2 wyrazy „a nabywca będący osobą prawną, jeżeli miał siedzibę w Polsce” skreśla się;

3)

w art. 3

a)

pkt 2 skreśla się,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

nabycie w drodze darowizny pieniędzy lub innych rzeczy przez osobę zaliczoną do I

grupy podatkowej w wysokości nie przekraczającej 5.000.000 zł od jednego darczyńcy,

a od wielu darczyńców łącznie nie więcej niż 10.000.000 zł w okresie 5 lat od daty

pierwszej darowizny, jeżeli pieniądze te lub rzeczy obdarowany przeznaczy na wkład

budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni, budowę lokalu w małym domu mieszkalnym,

budowę domu jednorodzinnego albo nabycie od Państwa lokalu mieszkalnego, stanowiącego

odrębną nieruchomość.

”

;

4)

w art. 4

a)

w ust. 1

-

pkt 7 skreśla się,

-

w pkt 9 lit. a) wyrazy „I, II i III” zastępuje się wyrazami „I i II”,

-

pkt 10 i 11 otrzymują brzmienie

„

10)

nabycie przez osobę zaliczoną do I grupy podatkowej w drodze spadku lub darowizny

zakładu wytwórczego, budowlanego, handlowego lub usługowego, pod warunkiem że zakład

ten będzie prowadzony przez tę osobę nadal przez okres co najmniej 5 lat od dnia przyjęcia

spadku albo darowizny; niedotrzymanie tego warunku powoduje utratę zwolnienia od podatku,

z wyjątkiem wypadków niemożności dalszego prowadzenia tej działalności na skutek zdarzeń

losowych; w wypadkach tych podatek obniża się proporcjonalnie do okresu prowadzenia

działalności przez spadkobiercę lub obdarowanego,

11)

nabycie przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą w drodze darowizny maszyn,

urządzeń i narzędzi otrzymanych z zagranicy, pod warunkiem, że otrzymane maszyny,

urządzenia i narzędzia zainstaluje w prowadzonym przez siebie zakładzie i w ciągu

3 lat od dnia przyjęcia darowizny nie sprzeda ich lub nie przekaże bezpłatnie osobom

trzecim; niedotrzymanie tego warunku powoduje utratę zwolnienia,

”

,

-

pkt 13 skreśla się,

b)

w ust. 2 wyrazy „złożą urzędowi skarbowemu oświadczenie, iż” skreśla się,

c)

w ust. 3 wyrazy „10-13” zastępuje się wyrazami „10-12”,

d)

w ust. 4 wyrazy „albo siedzibę” skreśla się,

e)

ust. 5 i 6 skreśla się;

5)

w art. 8

a)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

W wypadku nabycia w drodze spadku samochodu osobowego, motocykla, samochodu ciężarowego,

ciągnika drogowego, ciągnika kołowego uniwersalnego rolniczego, wartość tych pojazdów

przyjmuje się w wysokości odpowiadającej cenie z dnia złożenia zeznania podatkowego,

stosowanej przy ich sprzedaży przez wyspecjalizowane państwowe jednostki obrotu towarowego,

z wyjątkiem sprzedaży dokonywanej w drodze przetargów, z uwzględnieniem stopnia zużycia.

W razie gdy przedmiotem nabycia są samochody, motocykle lub ciągniki, których sprzedaż

nie jest prowadzona przez państwowe jednostki obrotu towarowego, ich wartość przyjmuje

się w wysokości wartości rynkowej.

”

,

b)

w ust. 8 wyrazy „I, II lub III” zastępuje się wyrazami „I lub II”, a wyraz „IV” zastępuje się wyrazem „III”,

c)

w ust. 9 wyraz „określa” zastępuje się wyrazami „może określić”;

6)

w art. 9

a)

w ust. 1

-

w pkt 1 kwotę „300.000 zł” zastępuje się kwotą „5.000.000 zł”,

-

w pkt 2 kwotę „225.000 zł” zastępuje się kwotą „3.750.000 zł”,

-

w pkt 3 kwotę „150.000 zł” zastępuje się kwotą „2.500.000 zł”,

-

pkt 4 skreśla się,

b)

ust. 3 skreśla się;

7)

w art. 13 ust. 6 wyraz „wieczystego” skreśla się,

8)

w art. 14

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się

1)

do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo,

ojczyma, macochę i teściów,

2)

do grupy II - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów,

małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków

innych zstępnych,

3)

do grupy III - innych nabywców.

”

,

b)

ust. 5 skreśla się;

9)

w art. 15

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podatek oblicza się od nadwyżki podstawy opodatkowania ponad kwotę wolną od podatku

według następujących skal

kwoty nadwyżki w zł

podatek wynosi

ponad

do

1)

od nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej

3.400.000

5%

od nadwyżki

3.400.000

- 6.800.000

170.000 zł

i

7%

od nadwyżki ponad

3.400.000 zł

6.800.000

- 10.200.000

408.000 zł

i

9%

od nadwyżki ponad

6.800.000 zł

10.200.000

- 13.600.000

714.000 zł

i

11%

od nadwyżki ponad

10.200.000 zł

13.600.000

- 17.000.000

1.088.000 zł

i

13%

od nadwyżki ponad

13.600.000 zł

17.000.000

- 20.400.000

1.530.000 zł

i

15%

od nadwyżki ponad

17.000.000 zł

20.400.000

- 23.800.000

2.040.000 zł

i

17%

od nadwyżki ponad

20.400.000 zł

23.800.000

2.618.000 zł

i

19%

od nadwyżki ponad

23.800.000 zł

2)

od nabywców zaliczonych do II grupy podatkowej

3.400.000

11%

od nadwyżki

3.400.000

- 6.800.000

374.000 zł

i

14%

od nadwyżki ponad

3.400.000 zł

6.800.000

- 10.200.000

850.000 zł

i

17%

od nadwyżki ponad

6.800.000 zł

10.200.000

- 13.600.000

1.428.000 zł

i

20%

od nadwyżki ponad

10.200.000 zł

13.600.000

- 17.000.000

2.108.000 zł

i

23%

od nadwyżki ponad

13.600.000 zł

17.000.000

- 20.400.000

2.890.000 zł

i

26%

od nadwyżki ponad

17.000.000 zł

20.400.000

- 23.800.000

3.774.000 zł

i

29%

od nadwyżki ponad

20.400.000 zł

23.800.000

4.760.000 zł

i

32%

od nadwyżki ponad

23.800.000 zł

3)

od nabywców zaliczonych do III grupy podatkowej

3.400.000

17%

od nadwyżki

3.400.000

- 6.800.000

578.000 zł

i

21%

od nadwyżki ponad

3.400.000 zł

6.800.000

- 10.200.000

1.292.000 zł

i

25%

od nadwyżki ponad

6.800.000 zł

10.200.000

- 13.600.000

2.142.000 zł

i

29%

od nadwyżki ponad

10.200.000 zł

13.600.000

- 17.000.000

3.128.000 zł

i

33%

od nadwyżki ponad

13.600.000 zł

17.000.000

- 20.400.000

4.250.000 zł

i

37%

od nadwyżki ponad

17.000.000 zł

20.400.000

- 23.800.000

5.508.000 zł

i

41%

od nadwyżki ponad

20.400.000 zł

23.800.000

6.902.000 zł

i

45%

od nadwyżki ponad

23.800.000 zł,

nie więcej jednak niż 40% podstawy obliczenia”,

b)

w ust. 2 wyrazy „20%” zastępuje się wyrazami „12%”;

10)

w art. 16

a)

w ust. 1

-

w pkt 1 kwotę „900.000 zł” zastępuje się kwotą „15.000.000 zł”,

-

w pkt 2 kwotę „600.000 zł” zastępuje się kwotą „10.000.000 zł”,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

nabytego w drodze spadku przez osoby zaliczone do III grupy podatkowej, sprawujące

przez co najmniej 2 lata opiekę nad wymagającym takiej opieki spadkodawcą na podstawie

umowy zawartej z nim przed terenowym organem administracji państwowej o właściwości

ogólnej stopnia podstawowego i za zgodą tego organu - do łącznej wysokości 10.000.000

zł

”

,

-

pkt 4 skreśla się,

b)

w ust. 2 wyrazy „i złożą oświadczenie, że co najmniej przez 5 lat od daty powstania obowiązku podatkowego

będą zamieszkiwać w nabytym budynku lub lokalu, oraz” zastępuje się wyrazami „oraz co najmniej przez 5 lat od daty powstania obowiązku podatkowego będą zamieszkiwać

w nabytym budynku lub lokalu i”,

c)

w ust. 3 po wyrazach „ust. 2” dodaje się wyrazy „albo niezachowania warunku zamieszkiwania w nim w okresie przewidzianym w tym przepisie,”;

11)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

1.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, podwyższy

1)

kwoty wartości rzeczy i praw majątkowych nie podlegające opodatkowaniu, określone

w art. 3 pkt 3 oraz w art. 9 ust. 1,

2)

przedziały nadwyżki kwot wartości rzeczy i praw majątkowych podlegających opodatkowaniu

podatkiem od spadków i darowizn, określone w skalach, o których mowa w art. 15 ust.

1,

3)

kwoty wartości rzeczy i praw majątkowych wyłączone z podstawy opodatkowania, określone

w art. 16 ust. 1,

w wypadku wzrostu cen towarów nieżywnościowych trwałego użytku o ponad 20%, w stopniu

odpowiadającym wzrostowi tych cen.

2.

Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatów

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonych w Dzienniku Urzędowym Polskiej

Rzeczypospolitej Ludowej „Monitor Polski” w terminie 30 dni po upływie każdego kwartału.

”

1.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości,

z tym że podatek ten nie może przekroczyć rocznie

1)

od budynków mieszkalnych lub ich części - 0,1% ich wartości,

2)

od budowli - 2% ich wartości,

3)

od 1 m

a)

związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą - 15.000 zł,

b)

od pozostałych - 5.000 zł,

4)

od 1 m

a)

związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - 500 zł,

b)

pozostałych - 50 zł.

2.

Rady narodowe stopnia podstawowego mogą obniżać do 50% stawki podatku określone w

rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1.

3.

Za grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej uważa się grunty zabudowane

i nie zabudowane, służące dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, a w szczególności

1)

grunty pod budynkami produkcyjnymi, magazynowymi, administracyjnymi, socjalnymi, hotelowymi,

2)

grunty pod budowlami i urządzeniami,

3)

grunty zajęte na drogi wewnętrzne i place manewrowe, place składowe, zieleńce oraz

tereny, na których są lub będą realizowane zadania inwestycyjne.

W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym

(Dz. U. Nr 52, poz. 268, z 1986 r. Nr 46, poz. 225, z 1988 r. Nr 1, poz. 1 oraz z 1989 r. Nr 7, poz. 45, Nr 10, poz. 53, Nr 35, poz. 192 i Nr 49, poz. 275) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

w ust. 1 wyrazy „indywidualnych i uspołecznionych” skreśla się,

b)

w ust. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

osoby fizycznej lub osoby prawnej,

2)

jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej.

”

;

2)

w art. 1 ust. 5, art. 5 ust. 1 i art. 7 ust. 2 wyrazy „Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej” zastępuje się wyrazami „Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej”;

3)

w art. 2

a)

w pkt 3 wyrazy „uznanymi za ochronne” skreśla się,

b)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

zajęte na prowadzenie innej działalności gospodarczej niż działalność rolnicza,

”

;

4)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

1.

Obowiązek podatkowy w podatku rolnym od gruntów ciąży na osobach fizycznych i osobach

prawnych będących w dniu 1 stycznia roku podatkowego właścicielami lub samoistnymi

posiadaczami gospodarstw rolnych.

2.

Obowiązek podatkowy w podatku rolnym od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej

ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych będących właścicielami lub samoistnymi

posiadaczami gruntu, na którym prowadzone są działy specjalne, i powstaje od miesiąca,

w którym rozpoczęto prowadzenie tych działów.

3.

Obowiązek podatkowy z tytułów określonych w ust. 1 i 2 ciąży na osobach prawnych oraz

państwowych jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej również wtedy,

gdy są one posiadaczami zależnymi.

4.

Jeżeli gospodarstwo rolne lub dział specjalny produkcji rolnej stanowi współwłasność

małżonków lub odrębną własność każdego z nich, obowiązek podatkowy ciąży łącznie na

obojgu małżonkach.

5.

W wypadku chowu zwierząt futerkowych przez osoby fizyczne obowiązek podatkowy ciąży

na właścicielu zwierząt, pod warunkiem udokumentowania własności tych zwierząt.

6.

Obowiązek podatkowy w podatku rolnym ciąży także na osobach fizycznych, osobach prawnych

oraz na jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które gospodarują

na gruntach stanowiących własność Skarbu Państwa na podstawie zawartej umowy lub bezumownie,

z tym że obowiązek podatkowy w podatku rolnym od gruntów rozpoczyna się z dniem 1

stycznia tego roku, w którym objęto grunty w zagospodarowanie, a jeżeli objęcie nastąpiło

po żniwach - z dniem 1 stycznia roku następnego. Obowiązek podatkowy wygasa z upływem

tego roku, w ciągu którego ustało gospodarowanie, a jeżeli gospodarowanie ustało przed

żniwami - z końcem roku poprzedniego.

”

;

5)

po art. 3 dodaje się art. 3a w brzmieniu

„

Art. 3a.

Obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 3, nie dotyczy

1)

Skarbu Państwa,

2)

rad narodowych.

”

;

6)

w art. 4

a)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Ustala się następujące przeliczniki powierzchni użytków rolnych

Rodzaje użytków rolnych

Grunty orne

Łąki i pastwiska

Okręgi podatkowe

I

II

III

IV

I

II

III

IV

Klasy użytków rolnych

Przeliczniki

I

1,95

1,80

1,65

1,45

1,75

1,60

1,45

1,35

II

1,80

1,65

1,50

1,35

1,45

1,35

1,25

1,10

IIIa

1,65

1,50

1,40

1,25

III

1,25

1,15

1,05

0,95

IIIb

1,35

1,25

1,15

1,00

IVa

1,10

1,00

0,90

0,80

IV

0,75

0,70

0,60

0,55

IVb

0,80

0,75

0,65

0,60

V

0,35

0,30

0,25

0,20

0,20

0,20

0,15

0,15

VI

0,20

0,15

0,10

0,05

0,15

0,15

0,10

0,05”

b)

ust. 6 skreśla się;

7)

w art. 5

a)

w ust. 2 liczbę 0,5 zastępuje się liczbą 1,5,

b)

w ust. 3 liczbę 0,5 zastępuje się liczbą 1,5;

8)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

1.

Podatek rolny od gruntów z 1ha przeliczeniowego wynosi

1)

za I półrocze roku podatkowego - równowartość pieniężną 1,25 q żyta, obliczoną według

średniej ceny skupu żyta za IV kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy,

2)

za II półrocze roku podatkowego - równowartość pieniężną 1,25 q żyta, obliczoną według

średniej ceny skupu żyta za II kwartał tego roku.

2.

Średnie ceny skupu, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej „Monitor Polski” w terminie 30 dni po upływie kwartału.

”

;

9)

dodaje się art. 6a w brzmieniu

„

Art. 6a.

Osoby prawne i państwowe jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej są

obowiązane obliczać i odprowadzać podatek rolny od gruntów - bez wezwania - na rachunek

budżetu właściwej ze względu na miejsce położenia gruntów rady narodowej stopnia podstawowego.

”

;

10)

w art. 7 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Od dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania ustalonego w sposób określony w ust.

1 lub 4 odlicza się kwoty dokonanych darowizn na cele społecznie użyteczne, w tym

również na rzecz organizacji społecznych i fundacji - do wysokości nie przekraczającej

10% tego dochodu.

”

;

11)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

1.

Podatek rolny od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według

następującej skali

Dochód podlegający opodatkowaniu rocznie w zł

Podatek wynosi

ponad

do

4.000.000

10%

4.000.000 -

5.000.000

400.000 zł + 20% od kwoty ponad 4.000.000 zł

5.000.000 -

7.000.000

600.000 zł + 30% od kwoty ponad 5.000.000 zł

7.000.000 -

10.000.000

1.200.000 zł + 40% od kwoty ponad 7.000.000 zł

10.000.000 i więcej

2.400.000 zł + 50% od kwoty ponad 10.000.000 zł,

nie więcej niż 40% dochodu podlegającego opodatkowaniu

2.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, może podwyższyć kwotę dochodu z działów

specjalnych produkcji rolnej, podlegającą opodatkowaniu według stałej stawki procentowej,

oraz zmniejszać stawki podatku określone w ust. 1.

”

;

12)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

1.

Jeżeli osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości

prawnej oprócz dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, przekraczających w

roku podatkowym 4 mln zł, osiąga również dochody w rozumieniu przepisów o podatku

wyrównawczym lub o podatku dochodowym, podatek rolny od dochodów z działów specjalnych

ustala się w następujący sposób

1)

od sumy dochodów - po odliczeniu należnego podatku wyrównawczego lub podatku dochodowego

- oblicza się podatek według skali określonej w art. 8,

2)

ustala się stopę procentową tak obliczonej kwoty podatku do tego dochodu,

3)

ustaloną w ten sposób stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu

podatkiem rolnym od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do małżonków osiągających dochody z działów

specjalnych produkcji rolnej, jeżeli jedno z nich lub oboje uzyskują dochody w rozumieniu

przepisów o podatku dochodowym.

3.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, ustala szczegółowe zasady i tryb wymiaru

podatku od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

”

;

13)

art. 10 skreśla się;

14)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

Osoby prawne i państwowe jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej są

obowiązane obliczać i odprowadzać podatek rolny od dochodów z działów specjalnych

produkcji rolnej - bez wezwania - na rachunek urzędu skarbowego, na którego terenie

działania znajdują się prowadzone przez nie działy specjalne produkcji rolnej.

”

;

15)

art. 12 otrzymuje brzmienie

„

Art. 12.

1.

Zwalnia się od podatku rolnego od gruntów

1)

użytki rolne klasy VI i VIz,

2)

grunty położone w pasie drogi granicznej,

3)

grunty orne, łąki i pastwiska objęte melioracją - w roku, w którym uprawy zostały

zniszczone wskutek robót drenarskich,

4)

grunty nabyte w drodze kupna na utworzenie nowego lub powiększenie już istniejącego

gospodarstwa oraz grunty Państwowego Funduszu Ziemi objęte w trwałe zagospodarowanie

- na okres 5 lat,

5)

grunty powstałe z zagospodarowania nieużytków - na okres 5 lat, licząc od roku następnego

po zakończeniu zagospodarowania,

6)

grunty otrzymane w drodze wymiany lub scalenia - na 1 rok następujący po roku, w którym

dokonano wymiany lub scalenia gruntów.

2.

Okres zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, liczy się od roku podatkowego następującego

po roku, w którym zawarto umowę sprzedaży gruntów lub przyjęcia gruntów w trwałe zagospodarowanie.

3.

Po upływie okresu zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, 5 i 6, stosuje się ulgę

w podatku rolnym od gruntów, polegającą na obniżeniu podatku w pierwszym roku podatkowym

o 75% i w drugim roku o 50%.

4.

W razie nabycia gruntów od indywidualnych właścicieli gospodarstw rolnych, nie stosuje

się zwolnienia, jeżeli nabywca jest małżonkiem, krewnym w linii prostej, pasierbem,

zięciem lub synową sprzedawcy gruntów.

5.

Ulgi z tytułu nabycia gruntów z Państwowego Funduszu Ziemi w drodze kupna nie stosuje

się, jeżeli przedmiotem nabycia są grunty objęte uprzednio przez nabywcę w trwałe

zagospodarowanie.

6.

Za trwałe zagospodarowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 i ust. 5, uważa się objęcie

gruntów w dzierżawę lub użytkowanie na okres nie krótszy niż 10 lat.

”

;

16)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

1.

Podatnikom podatku rolnego przysługuje ulga inwestycyjna z tytułu wydatków poniesionych

na

1)

budowę lub modernizację budynków inwentarskich oraz obiektów służących ochronie środowiska,

2)

zakup i zainstalowanie

a)

deszczowni,

b)

urządzeń melioracyjnych i urządzeń zaopatrzenia gospodarstwa w wodę,

c)

urządzeń do wykorzystywania na cele produkcyjne naturalnych źródeł energii (wiatru,

biogazu, słońca, spadku wód).

2.

Ulga inwestycyjna polega na odliczeniu od należnego podatku rolnego 25% udokumentowanych

rachunkami nakładów inwestycyjnych.

3.

Ulga z tytułu tej samej inwestycji nie może być stosowana dłużej niż przez 15 lat.

4.

Podatnik traci prawo do odliczenia od podatku rolnego nie wykorzystanej kwoty ulgi

inwestycyjnej w przypadku sprzedaży obiektów i urządzeń, od których przyznana została

ta ulga, lub przeznaczenia ich na inne cele niż określone w ust. 1.

5.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi tryb postępowania przy stosowaniu

ulg inwestycyjnych.

”

;

17)

po art. 13 dodaje się art. 13a-13c w brzmieniu

„

Art. 13a.

1.

Przy opodatkowaniu gospodarstw rolnych

1)

żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową lub długotrwałe przeszkolenie wojskowe,

2)

osób spełniających zastępczo obowiązek służby wojskowej w formie skoszarowanej

- prowadzących te gospodarstwa bezpośrednio przed powołaniem do służby, stosuje się

ulgę w podatku rolnym od gruntów w wysokości 60%.

2.

Przy opodatkowaniu gospodarstw rolnych członków rodzin osób wymienionych w ust. 1

pkt 1 i 2, które bezpośrednio przed powołaniem do służby pracowały w tych gospodarstwach,

stosuje się ulgę w podatku rolnym od gruntów w wysokości 40%.

3.

Ulgi określone w ust. 1 i 2 przysługują, jeżeli służba trwała co najmniej 9 miesięcy.

Art. 13b.

1.

Podatek rolny od gruntów położonych na terenach podgórskich i górskich obniża się

o 30% dla gruntów klas I, II, IIIa, III i IIIb, a o 60% dla gruntów klas IVa, IV,

IVb i V.

2.

Za miejscowości położone na terenach podgórskich i górskich uważa się miejscowości,

w których co najmniej 50% użytków rolnych jest położonych powyżej 350 m nad poziomem

morza. Wykaz tych miejscowości dla województwa ustala terenowy organ administracji

państwowej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego.

Art. 13c.

1.

W razie wystąpienia klęski żywiołowej, która spowodowała istotne szkody w budynkach,

ziemiopłodach, inwentarzu żywym lub martwym albo w drzewostanie, przyznaje się podatnikom

ulgi w podatku rolnym przez zaniechanie jego ustalania albo poboru w całości lub w

części, w wysokości zależnej od rozmiarów strat spowodowanych klęską w gospodarstwie

rolnym.

2.

Przy przyznawaniu ulg i ustalaniu ich wysokości uwzględnia się wysokość otrzymanego

odszkodowania z tytułu ubezpieczenia ustawowego.

3.

Ulgę przyznaje się za ten rok podatkowy, w którym klęska miała miejsce; jeżeli klęska

miała miejsce po zapłaceniu podatku za dany rok, ulgę stosuje się w następnym roku

podatkowym.

”

1.

Podatek rolny od gruntów z 1ha przeliczeniowego wynosi

1)

za I półrocze roku podatkowego - równowartość pieniężną 1,25 q żyta, obliczoną według

średniej ceny skupu żyta za IV kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy,

2)

za II półrocze roku podatkowego - równowartość pieniężną 1,25 q żyta, obliczoną według

średniej ceny skupu żyta za II kwartał tego roku.

2.

Średnie ceny skupu, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej „Monitor Polski” w terminie 30 dni po upływie kwartału.

1.

Obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku.

2.

Jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie

budowli albo budynku lub jego części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia

roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto

użytkowanie budynku lub jego części przed ich ostatecznym wykończeniem.

3.

Jeżeli w ciągu roku podatkowego nastąpiła zmiana sposobu wykorzystania budynku albo

gruntu lub ich części, mająca wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, podatek

ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego

po miesiącu, w którym nastąpiła ta zmiana.

4.

Obowiązek podatkowy wygasa z upływem miesiąca, w którym ustały okoliczności uzasadniające

ten obowiązek.

5.

Jeżeli obowiązek podatkowy powstał lub wygasł w ciągu roku, podatek za ten rok ustala

się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których istniał obowiązek.

6.

Osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, z wyjątkiem

wymienionych w ust. 7, są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu wykaz

nieruchomości, sporządzony na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni

od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie obowiązku w podatku od

nieruchomości oraz informować ten organ o zaistnieniu zmian, o których mowa w ust.

3, w terminie 14 dni od ich zaistnienia.

7.

Osoby prawne oraz państwowe jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej

są obowiązane

1)

składać właściwemu organowi podatkowemu deklaracje na podatek od nieruchomości na

dany rok podatkowy, sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru, do dnia 31

stycznia tego roku, a jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tej dacie - w terminie

- 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie tego obowiązku;

w razie zaistnienia zmian, o których mowa w ust. 3, skorygować odpowiednio deklaracje

w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych zmian,

2)

wpłacać obliczony w deklaracji podatek od nieruchomości - bez wezwania - na rachunek

budżetu właściwej rady narodowej stopnia podstawowego za poszczególne miesiące w terminie

do dnia 15 każdego miesiąca.

Osoby prawne i państwowe jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej są

obowiązane obliczać i odprowadzać podatek rolny od gruntów - bez wezwania - na rachunek

budżetu właściwej ze względu na miejsce położenia gruntów rady narodowej stopnia podstawowego.

W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o podatkach i opłatach lokalnych

(Dz. U. Nr 12, poz. 50, z 1988 r. Nr 19, poz. 132 i z 1989 r. Nr 35, poz. 192) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1-11 otrzymują brzmienie

„

Art. 1.

Ustawa określa obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości, podatku drogowym, podatku

od posiadania psów, opłacie targowej, opłacie miejscowej oraz opłacie administracyjnej.

Art. 2.

Obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na osobach fizycznych, osobach

prawnych oraz jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które

1)

są właścicielami, samoistnymi posiadaczami nieruchomości lub obiektów budowlanych

nie złączonych trwale z gruntem,

2)

posiadają, w tym również bez tytułu prawnego, nieruchomości lub obiekty budowlane

nie związane trwale z gruntem, stanowiące własność Państwa,

3)

są użytkownikami wieczystymi nieruchomości.

Art. 3.

1.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają

1)

budynki lub ich części,

2)

budowle związane wyłącznie z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż działalność

rolnicza,

3)

grunty nie objęte przepisami o podatku rolnym,

4)

grunty objęte przepisami o podatku rolnym, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej

innej niż działalność rolnicza.

2.

Za działalność rolniczą w rozumieniu ustawy uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą,

w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego,

produkcję warzywniczą gruntową i szklarniową, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych,

sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów,

produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz hodowlę ryb.

3.

Za budynek w rozumieniu ustawy uważa się obiekt budowlany umocowany w ziemi lub na

ziemi, posiadający ściany lub słupy albo filary oraz pokrycie dachowe.

Art. 4.

1.

Podstawę opodatkowania stanowi

1)

dla budynków mieszkalnych podlegających ustawowemu ubezpieczeniu, z wyjątkiem ich

części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej - wartość ustalona dla celów

ubezpieczenia ustawowego,

2)

dla pozostałych budynków oraz części budynków mieszkalnych, o których mowa w pkt 1,

zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej - powierzchnia użytkowa,

3)

dla budowli - ich wartość początkowa określona według zasad przewidzianych w odrębnych

przepisach dla celów amortyzacji, chociażby były one całkowicie zamortyzowane,

4)

dla gruntów - powierzchnia tych gruntów.

2.

Jeżeli część budynku mieszkalnego zajęta jest na prowadzenie działalności gospodarczej,

podstawę opodatkowania części mieszkalnej budynku stanowi część wartości ubezpieczeniowej

budynku odpowiadająca procentowemu stosunkowi powierzchni użytkowej zajętej na cele

mieszkalne do powierzchni użytkowej całego budynku.

Art. 5.

1.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości,

z tym że podatek ten nie może przekroczyć rocznie

1)

od budynków mieszkalnych lub ich części - 0,1% ich wartości,

2)

od budowli - 2% ich wartości,

3)

od 1 m

a)

związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą - 15.000 zł,

b)

od pozostałych - 5.000 zł,

4)

od 1 m

a)

związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - 500 zł,

b)

pozostałych - 50 zł.

2.

Rady narodowe stopnia podstawowego mogą obniżać do 50% stawki podatku określone w

rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1.

3.

Za grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej uważa się grunty zabudowane

i nie zabudowane, służące dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, a w szczególności

1)

grunty pod budynkami produkcyjnymi, magazynowymi, administracyjnymi, socjalnymi, hotelowymi,

2)

grunty pod budowlami i urządzeniami,

3)

grunty zajęte na drogi wewnętrzne i place manewrowe, place składowe, zieleńce oraz

tereny, na których są lub będą realizowane zadania inwestycyjne.

Art. 6.

1.

Obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku.

2.

Jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie

budowli albo budynku lub jego części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia

roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto

użytkowanie budynku lub jego części przed ich ostatecznym wykończeniem.

3.

Jeżeli w ciągu roku podatkowego nastąpiła zmiana sposobu wykorzystania budynku albo

gruntu lub ich części, mająca wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, podatek

ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego

po miesiącu, w którym nastąpiła ta zmiana.

4.

Obowiązek podatkowy wygasa z upływem miesiąca, w którym ustały okoliczności uzasadniające

ten obowiązek.

5.

Jeżeli obowiązek podatkowy powstał lub wygasł w ciągu roku, podatek za ten rok ustala

się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których istniał obowiązek.

6.

Osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, z wyjątkiem

wymienionych w ust. 7, są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu wykaz

nieruchomości, sporządzony na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni

od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie obowiązku w podatku od

nieruchomości oraz informować ten organ o zaistnieniu zmian, o których mowa w ust.

3, w terminie 14 dni od ich zaistnienia.

7.

Osoby prawne oraz państwowe jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej

są obowiązane

1)

składać właściwemu organowi podatkowemu deklaracje na podatek od nieruchomości na

dany rok podatkowy, sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru, do dnia 31

stycznia tego roku, a jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tej dacie - w terminie

- 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie tego obowiązku;

w razie zaistnienia zmian, o których mowa w ust. 3, skorygować odpowiednio deklaracje

w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych zmian,

2)

wpłacać obliczony w deklaracji podatek od nieruchomości - bez wezwania - na rachunek

budżetu właściwej rady narodowej stopnia podstawowego za poszczególne miesiące w terminie

do dnia 15 każdego miesiąca.

Art. 7.

1.

Nie podlegają podatkowi od nieruchomości

1)

budynki mieszkalne o powierzchni całkowitej powyżej 800 m

2)

budynki mieszkalne o powierzchni całkowitej poniżej 800 m

3)

lokale w małych domach mieszkalnych zajmowane na podstawie decyzji administracyjnej

o przydziale lokalu mieszkalnego, z wyjątkiem lokali zajmowanych na prowadzenie działalności

gospodarczej,

4)

grunty związane z budynkami i budowlami, o których mowa w pkt 1, 2 i 3,

5)

budynki mieszkalne lub ich części stanowiące własność osób fizycznych i osób prawnych

oraz państwowych jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej prowadzących

gospodarstwa rolne, zajęte na mieszkania przez osoby utrzymujące się z pracy w tych

gospodarstwach, albo emerytów lub rencistów, otrzymujących świadczenia z tytułu pracy

w gospodarstwach rolnych,

6)

budynki gospodarcze związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego lub działu specjalnego

produkcji rolnej,

7)

budynki lub ich części przydzielone do bezpłatnego użytkowania osobie, która przekazała

w zamian za emeryturę lub rentę gospodarstwo rolne Państwu, jeżeli nie są wynajęte

lub wydzierżawione, a także działki gruntu przydzielone do bezpłatnego użytkowania

takiej osobie,

8)

budynki lub ich części zajęte na

a)

domy opieki społecznej,

b)

żłobki, przedszkola, szkoły podstawowe, ogólnokształcące i zawodowe, szkoły wyższe

oraz internaty przy tych szkołach,

c)

muzea i archiwa udostępnione do użytku publicznego oraz biblioteki publiczne, teatry,

filharmonie, opery i operetki, orkiestry symfoniczne i kameralne, zespoły pieśni i

tańca, a także zespoły chóralne,

d)

działalność charytatywną - w okresie jej wykonywania,

e)

potrzeby społecznej służby zdrowia oraz zakładów i jednostek budżetowych, z wyjątkiem

wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej,

f)

potrzeby i prowadzenie przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i

młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu,

z wyjątkiem wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej,

9)

budynki i grunty wpisane do rejestru zabytków - pod warunkiem ich utrzymania i konserwacji

zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, z wyjątkiem części zajmowanych na prowadzenie

działalności gospodarczej,

10)

pod warunkiem wzajemności - nieruchomości będące własnością państw obcych lub organizacji

międzynarodowych albo przekazane im w użytkowanie wieczyste, przeznaczone na siedziby

przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i innych misji korzystających

z przywilejów i immunitetów na mocy ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych,

11)

budynki lub budowle oraz grunty stanowiące własność lub będące w posiadaniu spółdzielni

inwalidów lub spółdzielni niewidomych oraz związków tych spółdzielni, zajęte na ośrodki

rehabilitacyjno-lecznicze lub wypoczynkowe dla inwalidów lub niewidomych,

12)

nieruchomości lub ich części, stanowiące własność ociemniałych inwalidów I grupy,

z którymi nie zamieszkują wspólnie dorosłe dzieci posiadające własne źródła utrzymania,

z wyjątkiem części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej,

13)

budynki, budowle oraz grunty należące do kolei państwowych, portów lotniczych, rzecznych

i morskich,

14)

państwowe przedsiębiorstwa użyteczności publicznej oraz państwowa jednostka organizacyjna

„Polska Poczta, Telegraf i Telefon”,

15)

budynki i budowle wybudowane na terenie nowych budów, jeżeli są wykorzystywane na

potrzeby tych budów przez okres realizacji budowy oraz w okresie 6 miesięcy po oddaniu

jej do użytku,

16)

rurociągi i zajęte pod nie grunty,

17)

pracownicze ogrody działkowe oraz znajdujące się na ich terenie budynki, jeżeli nie

przekraczają norm powierzchni ustalonych dla tych budynków w statucie Polskiego Związku

Działkowców lub wydanym na jego podstawie regulaminie pracowniczych ogrodów działkowych,

18)

drogi publiczne,

19)

grunty

a)

określone jako leśne w przepisach o państwowym gospodarstwie leśnym,

b)

zajęte na tereny leśne pasów ochronnych,

c)

zajęte na cele dróg publicznych oraz przez zarządy tych dróg,

d)

wyeksploatowanych wyrobisk górniczych,

e)

zajęte trwale na obozowiska oraz bazy wypoczynkowe dla dzieci i młodzieży,

20)

nieruchomości lub ich części stanowiące własność osób prawnych kościołów i innych

związków wyznaniowych lub używanych przez nie na podstawie innego tytułu prawnego,

korzystające ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie przepisów szczególnych.

Art. 8.

1.

Obowiązek podatkowy w podatku drogowym ciąży na osobach fizycznych, osobach prawnych

oraz państwowych jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej oraz

organizacjach politycznych - z tytułu posiadania pojazdów samochodowych, przyczep,

ciągników, motocykli, motorowerów oraz wyposażonych w silniki jachtów, promów i łodzi.

2.

Obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1, powstaje od pierwszego dnia miesiąca,

w którym nastąpiła rejestracja, a jeżeli przedmiot opodatkowania nie podlega rejestracji

- od miesiąca następującego po miesiącu, w którym objęto ten przedmiot w posiadanie.

3.

Obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1, wygasa z końcem roku, w którym dokonano

wyrejestrowania przedmiotów opodatkowania, a jeżeli przedmioty nie podlegają rejestracji

- z końcem roku, w którym ustało ich posiadanie.

Art. 9.

1.

Opodatkowaniu nie podlegają

1)

pod warunkiem wzajemności - pojazdy samochodowe oraz jachty i łodzie, będące w posiadaniu

przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i innych misji zagranicznych,

korzystających z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów

międzynarodowych, oraz członków ich personelu, jak również innych osób zrównanych

z nimi, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca stałego pobytu na terytorium

Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej,

2)

samochody osobowe, motocykle oraz motorowery należące do inwalidów i używane przez

nich do celów niezarobkowych, z tym że zwolnienie to obejmuje tylko jeden pojazd,

3)

pojazdy należące do jednostek budżetowych, zakładów budżetowych oraz szkół wyższych,

4)

pojazdy używane do przewozów pasażerskich w ramach regularnej komunikacji autobusowej

oraz pojazdy należące do przedsiębiorstw (zakładów) komunikacji miejskiej i oczyszczania,

z wyjątkiem taksówek,

5)

pojazdy wpisane do rejestru zabytków i ujęte w centralnej kartotece Komisji Technicznej

Polskiego Związku Motorowego Pojazdów Zabytkowych,

6)

pojazdy samochodowe należące do jednostek organizacyjnych dróg publicznych,

7)

pojazdy samochodowe należące do instytucji charytatywnych, kościołów i innych związków

wyznaniowych, wykorzystywane bezpośrednio do prowadzenia działalności charytatywnej,

8)

łodzie służące do zawodowego połowu ryb oraz łodzie w gospodarstwach rolnych służące

do przewozu ziemiopłodów,

9)

łodzie motorowe o pojemności skokowej silnika poniżej 200 cm

2.

Za inwalidów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uważa się

1)

inwalidów I i II grupy,

2)

inwalidów III grupy ze schorzeniami (uszkodzeniami) kończyn, którzy zgodnie z orzeczeniem

zakładu społecznej służby zdrowia, upoważnionego do prowadzenia badań lekarskich kierowców

i kandydatów na kierowców, mogą kierować pojazdem,

3)

inwalidów, którym ze względu na rodzaj schorzenia (inwalidztwa) zostały przyznane

pojazdy przez właściwy organ administracji państwowej bądź u których zakład społecznej

służby zdrowia stwierdził przydatność posiadania pojazdu ze względu na inwalidztwo,

4)

inwalidów wojennych i wojskowych.

3.

Zwolnienie od podatku określone w ust. 1 pkt 2 stosuje się również, gdy pojazd jest

zarejestrowany na współmałżonka lub jednego z rodziców inwalidy, pozostających z nim

we wspólnym gospodarstwie domowym.

Art. 10.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określa wysokość stawek podatku drogowego,

z uwzględnieniem rodzaju środka transportowego, jego ładowności, pojemności silnika

lub masy całkowitej, oraz tryb i organy właściwe do wymiaru i poboru podatku, z tym

że roczna stawka podatku od posiadania jednego środka transportowego, określonego

w art. 8 ust. 1, nie może przekroczyć

1)

od motocykla, motoroweru oraz samochodu osobowego 500.000 zł,

2)

od pozostałych środków transportowych 900.000 zł.

Art. 11.

1.

Osoby fizyczne uiszczają podatek drogowy od środków transportowych podlegających rejestracji

bez wezwania - w urzędach pocztowo-telekomunikacyjnych podległych dyrekcji wojewódzkiej

„Polska Poczta, Telegraf i Telefon” właściwej ze względu na miejsce zarejestrowania

pojazdu. Wpływy z tytułu podatku dyrekcje wojewódzkie, po potrąceniu wynagrodzenia

należnego za pobór podatku, przekazują na rachunek budżetu właściwej wojewódzkiej

rady narodowej. Wpływy te podlegają następnie podziałowi na rzecz budżetów rad narodowych

stopnia podstawowego, proporcjonalnie do liczby samochodów według stanu na dzień 1

stycznia roku podatkowego.

2.

Osoby fizyczne uiszczają podatek drogowy od środków transportowych nie podlegających

rejestracji - bez wezwania - na rachunek budżetu rady narodowej miasta, dzielnicy

lub gminy, właściwych dla miejsca zamieszkania tych osób.

3.

Osoby prawne oraz państwowe jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej

uiszczają bez wezwania podatek drogowy na rachunek budżetu rady narodowej miasta,

dzielnicy lub gminy, właściwych ze względu na miejsce zarejestrowania środka transportowego,

a jeżeli środek ten podlega rejestracji - ze względu na siedzibę osoby prawnej lub

jednostki.

4.

W razie zmiany posiadacza pojazdu, dowód uiszczenia podatku zachowuje swą ważność

w stosunku do nowego posiadacza do końca roku podatkowego.

”

;

2)

w art. 12 ust. 5 skreśla się;

3)

art. 13 i 14 otrzymują brzmienie

„

Art. 13.

1.

Opłatę targową pobiera się dziennie od osób fizycznych i osób prawnych, dokonujących

sprzedaży na targowiskach.

2.

Targowiskami, o których mowa w ust. 1, są wszelkie miejsca (hale targowe, bazary,

place), w których prowadzony jest handel z ręki, koszów, stoisk, wozów konnych, przyczep,

pojazdów samochodowych itp., a także sprzedaż zwierząt, pojazdów samochodowych i części

do tych pojazdów.

3.

Opłatę targową pobiera się niezależnie od należności przewidzianych w odrębnych przepisach

za korzystanie z urządzeń targowych oraz za inne usługi świadczone przez jednostkę

prowadzącą targowisko.

4.

Rady narodowe stopnia podstawowego określają wysokość dziennych stawek opłaty targowej

oraz sposób jej poboru, w tym również zarządzają pobór w drodze inkasa i określają

inkasentów oraz wynagrodzenie za pobór tej opłaty.

Art. 14.

1.

Zwalnia się od opłaty targowej osoby wymienione w art. 13 ust. 1, które są podatnikami

podatku od nieruchomości położonych na targowiskach.

2.

Rady narodowe stopnia podstawowego mogą stosować inne zwolnienia niż określone w ustawie.

”

;

4)

w art. 15

a)

w ust. 3 wyrazy „Przewodniczącym Głównego Komitetu Turystyki” zastępuje się wyrazami „Ministrem Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa.”,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Rady narodowe stopnia podstawowego właściwe dla miejscowości, w których pobiera się

opłatę miejscową, określają dzienne stawki opłaty, zwolnienia i ulgi, terminy płatności

oraz sposób jej poboru, w tym również zarządzają pobór w drodze inkasa, określają

inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso.

”

,

c)

ust. 5 i 6 skreśla się;

5)

art. 16 otrzymuje brzmienie

„

Art. 16.

Rady narodowe stopnia podstawowego mogą wprowadzać opłatę administracyjną za czynności

urzędowe wykonywane przez podległe im organy, jeżeli czynności te nie są objęte przepisami

o opłacie skarbowej, określać jej wysokość, kierując się pracochłonnością czynności

urzędowych, ustalać terminy płatności, sposób poboru, w tym również zarządzać pobór

w drodze inkasa, określać inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso.

”

1.

Nie podlegają podatkowi od nieruchomości

1)

budynki mieszkalne o powierzchni całkowitej powyżej 800 m

2)

budynki mieszkalne o powierzchni całkowitej poniżej 800 m

3)

lokale w małych domach mieszkalnych zajmowane na podstawie decyzji administracyjnej

o przydziale lokalu mieszkalnego, z wyjątkiem lokali zajmowanych na prowadzenie działalności

gospodarczej,

4)

grunty związane z budynkami i budowlami, o których mowa w pkt 1, 2 i 3,

5)

budynki mieszkalne lub ich części stanowiące własność osób fizycznych i osób prawnych

oraz państwowych jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej prowadzących

gospodarstwa rolne, zajęte na mieszkania przez osoby utrzymujące się z pracy w tych

gospodarstwach, albo emerytów lub rencistów, otrzymujących świadczenia z tytułu pracy

w gospodarstwach rolnych,

6)

budynki gospodarcze związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego lub działu specjalnego

produkcji rolnej,

7)

budynki lub ich części przydzielone do bezpłatnego użytkowania osobie, która przekazała

w zamian za emeryturę lub rentę gospodarstwo rolne Państwu, jeżeli nie są wynajęte

lub wydzierżawione, a także działki gruntu przydzielone do bezpłatnego użytkowania

takiej osobie,

8)

budynki lub ich części zajęte na

a)

domy opieki społecznej,

b)

żłobki, przedszkola, szkoły podstawowe, ogólnokształcące i zawodowe, szkoły wyższe

oraz internaty przy tych szkołach,

c)

muzea i archiwa udostępnione do użytku publicznego oraz biblioteki publiczne, teatry,

filharmonie, opery i operetki, orkiestry symfoniczne i kameralne, zespoły pieśni i

tańca, a także zespoły chóralne,

d)

działalność charytatywną - w okresie jej wykonywania,

e)

potrzeby społecznej służby zdrowia oraz zakładów i jednostek budżetowych, z wyjątkiem

wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej,

f)

potrzeby i prowadzenie przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i

młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu,

z wyjątkiem wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej,

9)

budynki i grunty wpisane do rejestru zabytków - pod warunkiem ich utrzymania i konserwacji

zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, z wyjątkiem części zajmowanych na prowadzenie

działalności gospodarczej,

10)

pod warunkiem wzajemności - nieruchomości będące własnością państw obcych lub organizacji

międzynarodowych albo przekazane im w użytkowanie wieczyste, przeznaczone na siedziby

przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i innych misji korzystających

z przywilejów i immunitetów na mocy ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych,

11)

budynki lub budowle oraz grunty stanowiące własność lub będące w posiadaniu spółdzielni

inwalidów lub spółdzielni niewidomych oraz związków tych spółdzielni, zajęte na ośrodki

rehabilitacyjno-lecznicze lub wypoczynkowe dla inwalidów lub niewidomych,

12)

nieruchomości lub ich części, stanowiące własność ociemniałych inwalidów I grupy,

z którymi nie zamieszkują wspólnie dorosłe dzieci posiadające własne źródła utrzymania,

z wyjątkiem części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej,

13)

budynki, budowle oraz grunty należące do kolei państwowych, portów lotniczych, rzecznych

i morskich,

14)

państwowe przedsiębiorstwa użyteczności publicznej oraz państwowa jednostka organizacyjna

„Polska Poczta, Telegraf i Telefon”,

15)

budynki i budowle wybudowane na terenie nowych budów, jeżeli są wykorzystywane na

potrzeby tych budów przez okres realizacji budowy oraz w okresie 6 miesięcy po oddaniu

jej do użytku,

16)

rurociągi i zajęte pod nie grunty,

17)

pracownicze ogrody działkowe oraz znajdujące się na ich terenie budynki, jeżeli nie

przekraczają norm powierzchni ustalonych dla tych budynków w statucie Polskiego Związku

Działkowców lub wydanym na jego podstawie regulaminie pracowniczych ogrodów działkowych,

18)

drogi publiczne,

19)

grunty

a)

określone jako leśne w przepisach o państwowym gospodarstwie leśnym,

b)

zajęte na tereny leśne pasów ochronnych,

c)

zajęte na cele dróg publicznych oraz przez zarządy tych dróg,

d)

wyeksploatowanych wyrobisk górniczych,

e)

zajęte trwale na obozowiska oraz bazy wypoczynkowe dla dzieci i młodzieży,

20)

nieruchomości lub ich części stanowiące własność osób prawnych kościołów i innych

związków wyznaniowych lub używanych przez nie na podstawie innego tytułu prawnego,

korzystające ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie przepisów szczególnych.

Wolne od podatku dochodowego są dochody osób, o których mowa w art. 2, w wysokości

3.600.000 zł rocznie.

1.

Podatek rolny od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według

następującej skali

Dochód podlegający opodatkowaniu rocznie w zł

Podatek wynosi

ponad

do

4.000.000

10%

4.000.000 -

5.000.000

400.000 zł + 20% od kwoty ponad 4.000.000 zł

5.000.000 -

7.000.000

600.000 zł + 30% od kwoty ponad 5.000.000 zł

7.000.000 -

10.000.000

1.200.000 zł + 40% od kwoty ponad 7.000.000 zł

10.000.000 i więcej

2.400.000 zł + 50% od kwoty ponad 10.000.000 zł,

nie więcej niż 40% dochodu podlegającego opodatkowaniu

2.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, może podwyższyć kwotę dochodu z działów

specjalnych produkcji rolnej, podlegającą opodatkowaniu według stałej stawki procentowej,

oraz zmniejszać stawki podatku określone w ust. 1.

1.

Obowiązek podatkowy w podatku drogowym ciąży na osobach fizycznych, osobach prawnych

oraz państwowych jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej oraz

organizacjach politycznych - z tytułu posiadania pojazdów samochodowych, przyczep,

ciągników, motocykli, motorowerów oraz wyposażonych w silniki jachtów, promów i łodzi.

2.

Obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1, powstaje od pierwszego dnia miesiąca,

w którym nastąpiła rejestracja, a jeżeli przedmiot opodatkowania nie podlega rejestracji

- od miesiąca następującego po miesiącu, w którym objęto ten przedmiot w posiadanie.

3.

Obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1, wygasa z końcem roku, w którym dokonano

wyrejestrowania przedmiotów opodatkowania, a jeżeli przedmioty nie podlegają rejestracji

- z końcem roku, w którym ustało ich posiadanie.

W ustawie z dnia 16 lipca 1987 r. o jednostkach innowacyjno-wdrożeniowych

(Dz. U. Nr 22, poz. 126 i z 1989 r. Nr 6, poz. 33) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 skreśla się;

2)

art. 9 skreśla się;

3)

w art. 10 ust. 1-3 oraz oznaczenie ust. 4 skreśla się,

4)

w art. 11

a)

w ust. 1 wyrazy „i 9” skreśla się,

b)

w ust. 2 cyfrę „9” skreśla się.

1.

Jeżeli osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości

prawnej oprócz dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, przekraczających w

roku podatkowym 4 mln zł, osiąga również dochody w rozumieniu przepisów o podatku

wyrównawczym lub o podatku dochodowym, podatek rolny od dochodów z działów specjalnych

ustala się w następujący sposób

1)

od sumy dochodów - po odliczeniu należnego podatku wyrównawczego lub podatku dochodowego

- oblicza się podatek według skali określonej w art. 8,

2)

ustala się stopę procentową tak obliczonej kwoty podatku do tego dochodu,

3)

ustaloną w ten sposób stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu

podatkiem rolnym od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do małżonków osiągających dochody z działów

specjalnych produkcji rolnej, jeżeli jedno z nich lub oboje uzyskują dochody w rozumieniu

przepisów o podatku dochodowym.

3.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, ustala szczegółowe zasady i tryb wymiaru

podatku od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

1.

Opodatkowaniu nie podlegają

1)

pod warunkiem wzajemności - pojazdy samochodowe oraz jachty i łodzie, będące w posiadaniu

przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i innych misji zagranicznych,

korzystających z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów

międzynarodowych, oraz członków ich personelu, jak również innych osób zrównanych

z nimi, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca stałego pobytu na terytorium

Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej,

2)

samochody osobowe, motocykle oraz motorowery należące do inwalidów i używane przez

nich do celów niezarobkowych, z tym że zwolnienie to obejmuje tylko jeden pojazd,

3)

pojazdy należące do jednostek budżetowych, zakładów budżetowych oraz szkół wyższych,

4)

pojazdy używane do przewozów pasażerskich w ramach regularnej komunikacji autobusowej

oraz pojazdy należące do przedsiębiorstw (zakładów) komunikacji miejskiej i oczyszczania,

z wyjątkiem taksówek,

5)

pojazdy wpisane do rejestru zabytków i ujęte w centralnej kartotece Komisji Technicznej

Polskiego Związku Motorowego Pojazdów Zabytkowych,

6)

pojazdy samochodowe należące do jednostek organizacyjnych dróg publicznych,

7)

pojazdy samochodowe należące do instytucji charytatywnych, kościołów i innych związków

wyznaniowych, wykorzystywane bezpośrednio do prowadzenia działalności charytatywnej,

8)

łodzie służące do zawodowego połowu ryb oraz łodzie w gospodarstwach rolnych służące

do przewozu ziemiopłodów,

9)

łodzie motorowe o pojemności skokowej silnika poniżej 200 cm

2.

Za inwalidów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uważa się

1)

inwalidów I i II grupy,

2)

inwalidów III grupy ze schorzeniami (uszkodzeniami) kończyn, którzy zgodnie z orzeczeniem

zakładu społecznej służby zdrowia, upoważnionego do prowadzenia badań lekarskich kierowców

i kandydatów na kierowców, mogą kierować pojazdem,

3)

inwalidów, którym ze względu na rodzaj schorzenia (inwalidztwa) zostały przyznane

pojazdy przez właściwy organ administracji państwowej bądź u których zakład społecznej

służby zdrowia stwierdził przydatność posiadania pojazdu ze względu na inwalidztwo,

4)

inwalidów wojennych i wojskowych.

3.

Zwolnienie od podatku określone w ust. 1 pkt 2 stosuje się również, gdy pojazd jest

zarejestrowany na współmałżonka lub jednego z rodziców inwalidy, pozostających z nim

we wspólnym gospodarstwie domowym.

W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. Nr 3, poz. 12 i Nr 54, poz. 320) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych, organizacji

politycznych oraz prowadzących działalność gospodarczą państwowych jednostek organizacyjnych

nie mających osobowości prawnej, zwanych dalej «podatnikami».”

2)

w art. 9 ust. 1

a)

w pkt 5 po wyrazach „osób prawnych” dodaje się wyrazy „z wyłączeniem prowadzących działalność gospodarczą przedsiębiorstw państwowych, spółdzielni

i ich związków oraz spółek”,

b)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

dochody ze sprzedaży rzeczy i praw majątkowych w części, w jakiej dochody te zostały

wydatkowane w roku podatkowym lub w roku po nim następującym na zakup innych rzeczy

i praw majątkowych.

”

,

c)

dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

dochody ze sprzedaży akcji i obligacji

”

,

d)

dodaje się pkt 10 w brzmieniu

„

10)

dochody z indywidualnych składek członkowskich członków organizacji politycznych,

zawodowych i społecznych

”

;

3)

w art. 10

a)

w ust. 2 pkt 7 cyfrę „4” skreśla się,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątkowych nie

podlegających amortyzacji, służące uzyskaniu przychodów również w następnych latach

podatkowych, uznaje się za koszt uzyskania przychodów w roku podatkowym i w latach

następnych w części odpowiadającej 1/5 tych wydatków lub w odpowiednio większej części,

jeżeli wydatki te służą uzyskiwaniu przychodów w okresie krótszym niż pięć lat podatkowych.

Jeżeli suma tych wydatków nie przekracza 2% kwoty przychodu (obrotu) pomniejszonego

o podatek obrotowy, wydatki te mogą być w całości wliczone w koszty roku podatkowego,

w którym zostały poniesione.

”

,

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia określa, jakie składniki majątkowe uznaje się

za środki trwałe, tryb i terminy aktualizacji ich wyceny oraz zasady i stawki amortyzacji

tych składników majątkowych, w tym również wartości niematerialnych i prawnych. Prezes

Głównego Urzędu Statystycznego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej „Monitor Polski” wskaźniki przeliczeniowe i określa sposób ich stosowania

w aktualizacji wyceny wartości środków trwałych.

”

;

4)

w art. 11 ust. 1

a)

w pkt 4 skreśla się wyrazy „oraz na wypłatę oprocentowania obligacji”,

b)

pkt 9 skreśla się,

c)

pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

podatku dochodowego, podatku od spadków i darowizn, podatku obrotowego od nadmiernych

ubytków produktów i zawinionych ubytków produktów

”

,

d)

pkt 20 otrzymuje brzmienie

„

20)

kosztów reprezentacji i reklamy w wysokości przekraczającej przy obrocie rocznym pomniejszonym

o podatek obrotowy w zł

ponad

do

1.500.000.000

2% od obrotu,

1.500.000.000

3.000.000.000

30.000.000 zł + 1% od nadwyżki obrotu ponad 1.500.000.000 zł,

3.000.000.000

6.000.000.000

45.000.000 zł + 0,5% od nadwyżki obrotu ponad 3.000.000.000 zł,

6.000.000.000

60.000.000 zł + 0,2% od nadwyżki obrotu ponad 6.000.000.000 zł”;

5)

w art. 11 ust. 2 i 3 skreśla się, a dotychczasowy ust. 4 oznacza się jako ust. 2;

6)

art. 16 otrzymuje brzmienie

„

Art. 16.

1.

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, stanowi dochód osiągnięty

w roku podatkowym po odliczeniu od niego

1)

wydatków na budowę, rozbudowę i modernizację budowli oraz zakup i montaż urządzeń

służących ochronie środowiska,

2)

50% wydatków na zakup oraz montaż maszyn i urządzeń, jeżeli służą one

a)

działalności w zakresie przetwórstwa rolnego i spożywczego, z wyjątkiem wytwarzania

spirytusu, wyrobów spirytusowych oraz wyrobów tytoniowych,

b)

działalności w zakresie produkcji określonej przez Ministra Przemysłu, w porozumieniu

z Ministrem Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, a także Ministrem Finansów, materiałów

i wyrobów na potrzeby budownictwa mieszkaniowego,

c)

wdrażaniu osiągnięć naukowych i technicznych do produkcji i świadczenia usług, określonych

w drodze rozporządzenia przez Przewodniczącego Komitetu do Spraw Nauki i Postępu Technicznego

przy Radzie Ministrów,

3)

darowizn na cele społecznie użyteczne, w tym również na rzecz organizacji społecznych

i fundacji - do wysokości nie przekraczającej 10% dochodu.

2.

Wydatki, o których mowa w ust. 1, odlicza się od dochodu osiągniętego w tym roku podatkowym,

w którym zostały poniesione. W razie gdy wydatki przekraczają kwotę dochodu osiągniętego

w roku ich poniesienia, nadwyżkę wydatków odlicza się od dochodu osiągniętego w następnych

latach.

3.

W razie przeniesienia własności środka trwałego, w związku z którym stosowane były

odliczenia, przed upływem pięciu lat od dnia zakończenia inwestycji albo przeznaczenia

go w tym okresie na inne potrzeby niż określone w ust. 1, kwoty podatku przypadające

od odliczonych od dochodu wydatków ulegają zmniejszeniu proporcjonalnie do liczby

pełnych miesięcy okresu pięcioletniego, w którym środek trwały nie był wykorzystywany

przez podatnika na cele określone w ust. 1.

4.

Kwoty podatku, o których mowa w ust. 3, podatnik obowiązany jest uiścić w terminie

do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności określone

w tym przepisie.

”

;

7)

w art. 17

a)

ust. 2 skreśla się,

b)

w ust. 3 wyraz „inne” skreśla się,

c)

ust. 4 skreśla się;

8)

art. 18 skreśla się;

9)

art. 19 otrzymuje brzmienie

„

Art. 19.

1.

Podatnicy obowiązani są bez wezwania składać deklaracje, według ustalonego wzoru,

o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku, a podatnicy, u których obowiązek

podatkowy powstał w ciągu roku, od daty powstania obowiązku podatkowego i wpłacać

zaliczki miesięczne w wysokości różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego

od początku roku lub daty powstania obowiązku podatkowego a sumą zaliczek należnych

za poprzednie miesiące.

2.

Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, za okres od stycznia do listopada uiszcza

się w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, zaliczkę za grudzień

- wstępnie w wysokości zaliczki za listopad do dnia 20 tego miesiąca; ostatecznie

ustaloną zaliczkę za grudzień uiszcza się w terminie ustalonym do złożenia zeznania

o wysokości dochodu osiągniętego w roku podatkowym.

”

;

10)

w art. 20 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznania według ustalonego wzoru

o wysokości dochodu osiągniętego w ubiegłym roku, wstępnie - do dnia 1 marca następnego

roku podatkowego i w tym terminie wpłacić różnicę między podatkiem należnym od dochodu

wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku lub daty

powstania obowiązku podatkowego. Zeznanie o ostatecznej wysokości dochodu podatnicy

obowiązani są złożyć w terminie 10 dni od daty zweryfikowania rocznego sprawozdania

finansowego, nie później jednak niż w terminie do 30 czerwca następnego roku podatkowego.

Podatek dochodowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok, chyba

że urząd skarbowy wyda decyzję, w której określi podatek w innej wysokości.

”

.

Przy opodatkowaniu towarów sprowadzonych przez osoby fizyczne lub nadesłanych tym

osobom z zagranicy obrotem jest wartość celna towarów, powiększona o cło.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określa wysokość stawek podatku drogowego,

z uwzględnieniem rodzaju środka transportowego, jego ładowności, pojemności silnika

lub masy całkowitej, oraz tryb i organy właściwe do wymiaru i poboru podatku, z tym

że roczna stawka podatku od posiadania jednego środka transportowego, określonego

w art. 8 ust. 1, nie może przekroczyć

1)

od motocykla, motoroweru oraz samochodu osobowego 500.000 zł,

2)

od pozostałych środków transportowych 900.000 zł.

W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej

(Dz. U. Nr 4, poz. 23) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 w ust. 1

a)

w pkt 1 lit. c) po wyrazach „do Sejmu” dodaje się przecinek i wyraz „Senatu”,

b)

w pkt 5 lit. b) po wyrazie „umowy” dodaje się wyrazy „dzierżawy, poddzierżawy oraz”;

2)

w art. 5

a)

oznaczenie ustępu 1 skreśla się,

b)

w pkt 4 po wyrazie „cywilnoprawnej” dodaje się wyrazy „a w wypadku gdy płatnikami są komisanci lub nabywcy rzeczy przeznaczonych do przerobu

lub odprzedaży - z chwilą wypłacenia należności,”;

3)

w art. 9

a)

w pkt 1 kwotę „50 zł” zastępuje się kwotą „500 zł”,

b)

w pkt 2 kwotę „20.000 zł” zastępuje się kwotą „200.000 zł”,

c)

w pkt 3 kwoty „10.000 zł” i „300 zł” zastępuje się odpowiednio kwotami „100.000 zł” i „3.000 zł”,

d)

w pkt 4 kwoty „1.000.000 zł” i „200 zł” zastępuje się odpowiednio kwotami „10.000.000 zł” i „2.000 zł”;

e)

w pkt 5 kwotę „10.000 zł” zastępuje się kwotą „100.000 zł”;

4)

w art. 10 w ust. 1

a)

w pkt 1 lit. b) otrzymuje brzmienie

„

b)

dokonywanej przez osoby zagraniczne na podstawie zezwolenia dewizowego - cena określona

w tym zezwoleniu,

”

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przy umowie zamiany

a)

rzeczy lub praw majątkowych na bony towarowe Banku Polska Kasa Opieki S.A. lub na

papiery wartościowe - wartość rynkowa zamienianych rzeczy lub praw majątkowych,

b)

w pozostałych wypadkach - różnica wartości rynkowych zamienianych rzeczy lub praw

majątkowych.

”

,

c)

w pkt 14 kropkę zastępuje się średnikiem i po pkt 14 dodaje się pkt 15 w brzmieniu

„

15)

od weksla - suma wekslowa lub kwota zobowiązania pieniężnego zabezpieczonego wekslem.

”

;

5)

w art. 12

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

notariusze - od dokonywanych przed nimi czynności cywilnoprawnych, ustanowienia hipoteki

oraz sporządzanych przez nich dokumentów,

”

b)

w ust. 2 po wyrazie „czynności”, dodaje się wyrazy „wpisu hipoteki”.

Osoby prawne i państwowe jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej są

obowiązane obliczać i odprowadzać podatek rolny od dochodów z działów specjalnych

produkcji rolnej - bez wezwania - na rachunek urzędu skarbowego, na którego terenie

działania znajdują się prowadzone przez nie działy specjalne produkcji rolnej.

1.

Osoby fizyczne uiszczają podatek drogowy od środków transportowych podlegających rejestracji

bez wezwania - w urzędach pocztowo-telekomunikacyjnych podległych dyrekcji wojewódzkiej

„Polska Poczta, Telegraf i Telefon” właściwej ze względu na miejsce zarejestrowania

pojazdu. Wpływy z tytułu podatku dyrekcje wojewódzkie, po potrąceniu wynagrodzenia

należnego za pobór podatku, przekazują na rachunek budżetu właściwej wojewódzkiej

rady narodowej. Wpływy te podlegają następnie podziałowi na rzecz budżetów rad narodowych

stopnia podstawowego, proporcjonalnie do liczby samochodów według stanu na dzień 1

stycznia roku podatkowego.

2.

Osoby fizyczne uiszczają podatek drogowy od środków transportowych nie podlegających

rejestracji - bez wezwania - na rachunek budżetu rady narodowej miasta, dzielnicy

lub gminy, właściwych dla miejsca zamieszkania tych osób.

3.

Osoby prawne oraz państwowe jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej

uiszczają bez wezwania podatek drogowy na rachunek budżetu rady narodowej miasta,

dzielnicy lub gminy, właściwych ze względu na miejsce zarejestrowania środka transportowego,

a jeżeli środek ten podlega rejestracji - ze względu na siedzibę osoby prawnej lub

jednostki.

4.

W razie zmiany posiadacza pojazdu, dowód uiszczenia podatku zachowuje swą ważność

w stosunku do nowego posiadacza do końca roku podatkowego.

W ustawie z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych

(Dz. U. Nr 27, poz. 111, z 1982 r. Nr 45, poz. 289, z 1984 r. Nr 52, poz. 268, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1988 r. Nr 41, poz. 325 oraz z 1989 r. Nr 4, poz. 23, Nr 33, poz. 176 i Nr 35, poz. 192) wprowadza się następujące zmiany

1)

znosi się podział na rozdziały i skreśla się oznaczenia „Rozdział 1. Przepisy ogólne”, „Rozdział 2. Zobowiązania podatkowe osób fizycznych, osób prawnych nie będących jednostkami

gospodarki uspołecznionej i innych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości

prawnej”, „Rozdział 3. Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe”;

2)

w art. 20 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Finansów jednolicie dla wszystkich podatników określi, w drodze rozporządzenia,

stawki odsetek za zwłokę i zasady ich obliczania. Stawki te nie mogą przekraczać 200%

podstawowej stawki oprocentowania kredytu refinansowego, ustalonej przez Prezesa Narodowego

Banku Polskiego.

”

;

3)

w art. 21 ust. 3 skreśla się;

4)

w art. 23 ust. 2 skreśla się;

5)

w art. 29 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Nadpłaty wynikłe w związku z uchyleniem lub zmianą decyzji ustalającej wysokość zobowiązania

podatkowego podlegają od dnia zapłaty oprocentowaniu w wysokości odsetek za zwłokę

pobieranych od zaległości podatkowych.

”

;

6)

w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zobowiązania podatkowe przedawniają się z upływem 5 lat - licząc od końca roku, w

którym upłynął termin płatności podatku.

”

.

1.

Urzędy celne są obowiązane obliczyć należny podatek obrotowy od towarów sprowadzonych

przez osoby fizyczne lub nadesłanych tym osobom z zagranicy i przekazywać pobrany

podatek za okresy miesięczne na rachunek Pierwszego Urzędu Skarbowego w Warszawie

w terminie 23 dni po upływie każdego miesiąca.

2.

Osoby fizyczne, o których mowa w art. 9a, obowiązane są wpłacić należny podatek obrotowy

do kasy lub na rachunek bankowy urzędu celnego, który dokonał odprawy celnej, w terminie

określonym dla uiszczenia cła.

3.

W zakresie nie uregulowanym w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące

rozliczeń z tytułu cła.

1.

Kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty ponoszone

w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 13.

2.

Za koszty uzyskania przychodów uważa się również

1)

odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

(odpisy amortyzacyjne), a także wartość netto zlikwidowanych na skutek zużycia lub

zniszczenia nie w pełni umorzonych środków trwałych,

2)

straty częściowe lub całkowite w środkach trwałych i środkach obrotowych, spowodowane

zdarzeniami losowymi, z wyjątkiem wymienionych w art. 13 pkt 11; straty są potrącalne

w wysokości nie pokrytej odszkodowaniem z tytułu ubezpieczeń i odpisami amortyzacyjnymi,

3)

wydatki na prace badawczo-rozwojowe, doświadczalne i wdrożeniowe, w tym również zakończone

wynikiem negatywnym,

4)

wydatki na normalizację oraz na opracowanie i ocenę projektów wynalazczych,

5)

wynagrodzenia wypłacone twórcom wynalazków, projektów racjonalizatorskich i wzorów

użytkowych oraz nagrody związane z tymi projektami,

6)

odsetki od zobowiązań, w tym również pożyczek, oraz trwałe ciężary, jeżeli pozostają

w związku ze źródłem przychodów, z wyjątkiem określonych w art. 13 pkt 9, 12 i 14,

7)

składki na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika jest obowiązkowa,

8)

podatki i opłaty oraz składki ubezpieczeniowe pozostające w związku ze źródłem przychodów,

z wyjątkiem wymienionych w art. 13 pkt 6,

9)

odpisy na fundusz socjalny i mieszkaniowy - do wysokości określonej w odrębnych przepisach

o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym w jednostkach gospodarki uspołecznionej,

10)

inne niż określone w pkt 9 wydatki ponoszone przez pracodawcę pośrednio na rzecz pracowników,

jeżeli wynikają one z układu zbiorowego pracy lub innych obowiązujących aktów prawnych,

11)

należności odpisane jako nieściągalne oraz rezerwy tworzone na pokrycie należności,

których nieściągalność została uprawdopodobniona, a także inne rezerwy, jeżeli obowiązek

ich tworzenia w ciężar kosztów wynika z odrębnych przepisów,

12)

inne wydatki, jeżeli obowiązek ich ponoszenia w ciężar kosztów przewidują odrębne

ustawy.

3.

Koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, są potrącalne tylko w tym

roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

4.

U podatników prowadzących księgi handlowe koszty uzyskania przychodów objętych tymi

księgami są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącalne

także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące

przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania,

które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się

do przychodów danego roku podatkowego.

5.

Wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątkowych nie

podlegających amortyzacji, służących uzyskaniu przychodów również w następnych latach

podatkowych, uznaje się za koszt uzyskania przychodów w roku podatkowym i latach następnych

w części odpowiadającej 1/5 tych wydatków lub w odpowiednio większej części, jeżeli

wydatki te służą uzyskiwaniu przychodów w okresie krótszym niż pięć lat podatkowych.

Jeżeli suma tych wydatków nie przekracza 2% przychodu (obrotu) pomniejszonego o podatek

obrotowy, wydatki te mogą być w całości wliczone w koszty roku podatkowego, w którym

zostały poniesione.

6.

Określenia składników majątkowych uznawanych za środki trwałe, aktualizacji ich wyceny

oraz amortyzacji tych składników, w tym również wartości niematerialnych i prawnych,

dokonuje się według zasad ustalonych w odrębnych przepisach dla celów podatku dochodowego

od osób prawnych.

7.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi w odniesieniu do podatników nie

obowiązanych do prowadzenia ksiąg handlowych sposób ustalania wartości początkowej

oraz ewidencjonowania środków trwałych, a także wartości niematerialnych i prawnych.

1.

Zwalnia się od podatku rolnego od gruntów

1)

użytki rolne klasy VI i VIz,

2)

grunty położone w pasie drogi granicznej,

3)

grunty orne, łąki i pastwiska objęte melioracją - w roku, w którym uprawy zostały

zniszczone wskutek robót drenarskich,

4)

grunty nabyte w drodze kupna na utworzenie nowego lub powiększenie już istniejącego

gospodarstwa oraz grunty Państwowego Funduszu Ziemi objęte w trwałe zagospodarowanie

- na okres 5 lat,

5)

grunty powstałe z zagospodarowania nieużytków - na okres 5 lat, licząc od roku następnego

po zakończeniu zagospodarowania,

6)

grunty otrzymane w drodze wymiany lub scalenia - na 1 rok następujący po roku, w którym

dokonano wymiany lub scalenia gruntów.

2.

Okres zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, liczy się od roku podatkowego następującego

po roku, w którym zawarto umowę sprzedaży gruntów lub przyjęcia gruntów w trwałe zagospodarowanie.

3.

Po upływie okresu zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, 5 i 6, stosuje się ulgę

w podatku rolnym od gruntów, polegającą na obniżeniu podatku w pierwszym roku podatkowym

o 75% i w drugim roku o 50%.

4.

W razie nabycia gruntów od indywidualnych właścicieli gospodarstw rolnych, nie stosuje

się zwolnienia, jeżeli nabywca jest małżonkiem, krewnym w linii prostej, pasierbem,

zięciem lub synową sprzedawcy gruntów.

5.

Ulgi z tytułu nabycia gruntów z Państwowego Funduszu Ziemi w drodze kupna nie stosuje

się, jeżeli przedmiotem nabycia są grunty objęte uprzednio przez nabywcę w trwałe

zagospodarowanie.

6.

Za trwałe zagospodarowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 i ust. 5, uważa się objęcie

gruntów w dzierżawę lub użytkowanie na okres nie krótszy niż 10 lat.

1.

Ulgi inwestycyjne przyznane na podstawie przepisów ustawy wymienionej w art. 3 stosuje

się do ich wyczerpania. Przepisy tej ustawy stosuje się również do inwestycji podjętych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli ich podjęcie zostało zgłoszone

urzędowi skarbowemu; w tym wypadku, jeżeli przedmiotem inwestycji są inwestycje określone

w art. 21a ustawy wymienionej w art. 1 niniejszej ustawy, nie stosuje się obniżki

podatku przewidzianej w przepisie art. 21a.

2.

Ulgi inwestycyjne przyznane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

ustawy wymienionej w art. 6 stosuje się do ich wyczerpania; przepisy tej ustawy stosuje

się również do inwestycji zakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Podatnicy, którzy nabyli prawo do ulg i obniżek określonych w ustawie wymienionej

w art. 8, zachowują prawo do tych ulg i obniżek do czasu ich wyczerpania.

4.

Podatnicy, którzy nabyli prawo do odliczeń z dochodu wydatków inwestycyjnych na podstawie

art. 16 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 9, zachowują prawo do tych odliczeń do czasu

ich wyczerpania.

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów

1)

wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, jeżeli środki te i wartości podlegają odpisom z tytułu

zużycia; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przy ustalaniu dochodów ze sprzedaży

rzeczy i praw majątkowych i to bez względu na czas ich poniesienia,

2)

odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze, z wyjątkiem wymienionych w art. 12 ust.

2 pkt 9, chyba że obowiązek tworzenia przez podatnika takich funduszów w ciężar kosztów

lub dokonywania na nie wpłat przewidują odrębne ustawy,

3)

wydatków na spłatę zobowiązań, w tym pożyczek, oraz na umorzenie kapitałów pozostających

w związku z utworzeniem (nabyciem), powiększeniem lub ulepszeniem źródła przychodu,

4)

odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów,

5)

darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju,

6)

podatku dochodowego, podatku od spadków i darowizn oraz podatku obrotowego od nadmiernych

ubytków produktów i zawinionych ubytków produktów,

7)

jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz dodatkowej

składki ubezpieczeniowej w przypadku stwierdzenia pogorszenia warunków pracy,

8)

kosztów egzekucyjnych związanych z niewykonaniem zobowiązań,

9)

grzywien i kar pieniężnych oraz odsetek od tych grzywien i kar,

10)

kar i odsetek od kar, w tym również kar umownych, opłat i odszkodowań z tytułu

a)

wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług,

b)

zwłoki w dostarczaniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów, wykonanych

robót i usług,

c)

przetrzymywania albo całkowitego lub częściowego zniszczenia taboru oraz urządzeń

ładunkowych,

d)

niedoładowania taboru kolejowego i samochodowego, z wyjątkiem taboru do przewozu szybko

psujących się artykułów żywnościowych i ładunków wymagających pojazdów specjalistycznych,

e)

nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska,

f)

niewykonania nakazów właściwych organów nadzoru i kontroli, dotyczących uchybień w

dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy,

11)

wydatków na likwidację szkód spowodowanych pożarami, powstałymi w wyniku naruszenia

przepisów o ochronie przeciwpożarowej, oraz strat w mieniu powstałych w wyniku nieprzestrzegania

przepisów o ochronie mienia, stwierdzonych przez właściwe organy,

12)

odsetek od pożyczek przeterminowanych,

13)

należności odpisanych jako przedawnione,

14)

odsetek za zwłokę od zobowiązań, do których stosuje się przepisy ustawy o zobowiązaniach

podatkowych,

15)

diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników w wysokości przekraczającej

te należności ustalone według zasad określonych w odrębnych przepisach w sprawie diet

i innych należności z tytułu podróży służbowych,

16)

kosztów reprezentacji i reklamy w wysokości przekraczającej przy obrocie rocznym pomniejszonym

o podatek obrotowy w zł

ponad

do

1.500.000.000

2% od obrotu

1.500.000.000

3.000.000.000

30.000.000 zł + 1% od nadwyżki ponad 1.500.000.000 zł

3.000.000.000

6.000.000.000

45.000.000 zł + 0,5% od nadwyżki ponad 3.000.000.000 zł

6.000.000.000

60.000.000 zł + 0,2% od nadwyżki ponad 6.000.000.000 zł

17)

kosztów uzyskania przychodów ze źródeł przychodów znajdujących się na obszarze Polskiej

Rzeczypospolitej Ludowej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł w ogóle nie

podlegają opodatkowaniu albo są zwolnione od podatku dochodowego.

1.

Podatnikom podatku rolnego przysługuje ulga inwestycyjna z tytułu wydatków poniesionych

na

1)

budowę lub modernizację budynków inwentarskich oraz obiektów służących ochronie środowiska,

2)

zakup i zainstalowanie

a)

deszczowni,

b)

urządzeń melioracyjnych i urządzeń zaopatrzenia gospodarstwa w wodę,

c)

urządzeń do wykorzystywania na cele produkcyjne naturalnych źródeł energii (wiatru,

biogazu, słońca, spadku wód).

2.

Ulga inwestycyjna polega na odliczeniu od należnego podatku rolnego 25% udokumentowanych

rachunkami nakładów inwestycyjnych.

3.

Ulga z tytułu tej samej inwestycji nie może być stosowana dłużej niż przez 15 lat.

4.

Podatnik traci prawo do odliczenia od podatku rolnego nie wykorzystanej kwoty ulgi

inwestycyjnej w przypadku sprzedaży obiektów i urządzeń, od których przyznana została

ta ulga, lub przeznaczenia ich na inne cele niż określone w ust. 1.

5.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi tryb postępowania przy stosowaniu

ulg inwestycyjnych.

1.

Opłatę targową pobiera się dziennie od osób fizycznych i osób prawnych, dokonujących

sprzedaży na targowiskach.

2.

Targowiskami, o których mowa w ust. 1, są wszelkie miejsca (hale targowe, bazary,

place), w których prowadzony jest handel z ręki, koszów, stoisk, wozów konnych, przyczep,

pojazdów samochodowych itp., a także sprzedaż zwierząt, pojazdów samochodowych i części

do tych pojazdów.

3.

Opłatę targową pobiera się niezależnie od należności przewidzianych w odrębnych przepisach

za korzystanie z urządzeń targowych oraz za inne usługi świadczone przez jednostkę

prowadzącą targowisko.

4.

Rady narodowe stopnia podstawowego określają wysokość dziennych stawek opłaty targowej

oraz sposób jej poboru, w tym również zarządzają pobór w drodze inkasa i określają

inkasentów oraz wynagrodzenie za pobór tej opłaty.

Z dniem 1 stycznia 1990 r. wygasają uprawnienia do bezterminowych ulg lub zwolnień

podatkowych przyznane decyzjami wydanymi w indywidualnych sprawach na podstawie art.

8 ustawy wymienionej w art. 11 niniejszej ustawy oraz art. 54 ust. 2 ustawy wymienionej

w art. 4 niniejszej ustawy.

1.

Przy opodatkowaniu gospodarstw rolnych

1)

żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową lub długotrwałe przeszkolenie wojskowe,

2)

osób spełniających zastępczo obowiązek służby wojskowej w formie skoszarowanej

- prowadzących te gospodarstwa bezpośrednio przed powołaniem do służby, stosuje się

ulgę w podatku rolnym od gruntów w wysokości 60%.

2.

Przy opodatkowaniu gospodarstw rolnych członków rodzin osób wymienionych w ust. 1

pkt 1 i 2, które bezpośrednio przed powołaniem do służby pracowały w tych gospodarstwach,

stosuje się ulgę w podatku rolnym od gruntów w wysokości 40%.

3.

Ulgi określone w ust. 1 i 2 przysługują, jeżeli służba trwała co najmniej 9 miesięcy.

1.

Podatek rolny od gruntów położonych na terenach podgórskich i górskich obniża się

o 30% dla gruntów klas I, II, IIIa, III i IIIb, a o 60% dla gruntów klas IVa, IV,

IVb i V.

2.

Za miejscowości położone na terenach podgórskich i górskich uważa się miejscowości,

w których co najmniej 50% użytków rolnych jest położonych powyżej 350 m nad poziomem

morza. Wykaz tych miejscowości dla województwa ustala terenowy organ administracji

państwowej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego.

1.

W razie wystąpienia klęski żywiołowej, która spowodowała istotne szkody w budynkach,

ziemiopłodach, inwentarzu żywym lub martwym albo w drzewostanie, przyznaje się podatnikom

ulgi w podatku rolnym przez zaniechanie jego ustalania albo poboru w całości lub w

części, w wysokości zależnej od rozmiarów strat spowodowanych klęską w gospodarstwie

rolnym.

2.

Przy przyznawaniu ulg i ustalaniu ich wysokości uwzględnia się wysokość otrzymanego

odszkodowania z tytułu ubezpieczenia ustawowego.

3.

Ulgę przyznaje się za ten rok podatkowy, w którym klęska miała miejsce; jeżeli klęska

miała miejsce po zapłaceniu podatku za dany rok, ulgę stosuje się w następnym roku

podatkowym.

1.

Zwalnia się od opłaty targowej osoby wymienione w art. 13 ust. 1, które są podatnikami

podatku od nieruchomości położonych na targowiskach.

2.

Rady narodowe stopnia podstawowego mogą stosować inne zwolnienia niż określone w ustawie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1990 r. z wyjątkiem art. 10, który wchodzi

w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Rady narodowe stopnia podstawowego mogą wprowadzać opłatę administracyjną za czynności

urzędowe wykonywane przez podległe im organy, jeżeli czynności te nie są objęte przepisami

o opłacie skarbowej, określać jej wysokość, kierując się pracochłonnością czynności

urzędowych, ustalać terminy płatności, sposób poboru, w tym również zarządzać pobór

w drodze inkasa, określać inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso.

1.

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, stanowi dochód osiągnięty

w roku podatkowym po odliczeniu od niego

1)

wydatków na budowę, rozbudowę i modernizację budowli oraz zakup i montaż urządzeń

służących ochronie środowiska,

2)

50% wydatków na zakup oraz montaż maszyn i urządzeń, jeżeli służą one

a)

działalności w zakresie przetwórstwa rolnego i spożywczego, z wyjątkiem wytwarzania

spirytusu, wyrobów spirytusowych oraz wyrobów tytoniowych,

b)

działalności w zakresie produkcji określonej przez Ministra Przemysłu, w porozumieniu

z Ministrem Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, a także Ministrem Finansów, materiałów

i wyrobów na potrzeby budownictwa mieszkaniowego,

c)

wdrażaniu osiągnięć naukowych i technicznych do produkcji i świadczenia usług, określonych

w drodze rozporządzenia przez Przewodniczącego Komitetu do Spraw Nauki i Postępu Technicznego

przy Radzie Ministrów,

3)

darowizn na cele społecznie użyteczne, w tym również na rzecz organizacji społecznych

i fundacji - do wysokości nie przekraczającej 10% dochodu.

2.

Wydatki, o których mowa w ust. 1, odlicza się od dochodu osiągniętego w tym roku podatkowym,

w którym zostały poniesione. W razie gdy wydatki przekraczają kwotę dochodu osiągniętego

w roku ich poniesienia, nadwyżkę wydatków odlicza się od dochodu osiągniętego w następnych

latach.

3.

W razie przeniesienia własności środka trwałego, w związku z którym stosowane były

odliczenia, przed upływem pięciu lat od dnia zakończenia inwestycji albo przeznaczenia

go w tym okresie na inne potrzeby niż określone w ust. 1, kwoty podatku przypadające

od odliczonych od dochodu wydatków ulegają zmniejszeniu proporcjonalnie do liczby

pełnych miesięcy okresu pięcioletniego, w którym środek trwały nie był wykorzystywany

przez podatnika na cele określone w ust. 1.

4.

Kwoty podatku, o których mowa w ust. 3, podatnik obowiązany jest uiścić w terminie

do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności określone

w tym przepisie.

1.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, podwyższy

1)

kwoty wartości rzeczy i praw majątkowych nie podlegające opodatkowaniu, określone

w art. 3 pkt 3 oraz w art. 9 ust. 1,

2)

przedziały nadwyżki kwot wartości rzeczy i praw majątkowych podlegających opodatkowaniu

podatkiem od spadków i darowizn, określone w skalach, o których mowa w art. 15 ust.

1,

3)

kwoty wartości rzeczy i praw majątkowych wyłączone z podstawy opodatkowania, określone

w art. 16 ust. 1,

w wypadku wzrostu cen towarów nieżywnościowych trwałego użytku o ponad 20%, w stopniu

odpowiadającym wzrostowi tych cen.

2.

Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatów

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonych w Dzienniku Urzędowym Polskiej

Rzeczypospolitej Ludowej „Monitor Polski” w terminie 30 dni po upływie każdego kwartału.

1.

Od dochodu, w rozumieniu art. 5, uzyskanego w roku podatkowym odlicza się poniesione

w tym roku

1)

kwoty darowizn na cele społecznie użyteczne, w tym również na rzecz organizacji społecznych

i fundacji - do wysokości nie przekraczającej 10% dochodu,

2)

u osób określonych w art. 2 kwoty składki na ubezpieczenia społeczne podatnika i osób

z nim współpracujących, pozostające w związku z wykonywaniem działalności określonej

w art. 6 ust. 1 pkt 1-3.

2.

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 3, stanowi nadwyżka dochodu

po odliczeniach, o których mowa w ust. 1, ponad kwotę wolną od podatku.

1.

Podatnicy obowiązani są bez wezwania składać deklaracje, według ustalonego wzoru,

o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku, a podatnicy, u których obowiązek

podatkowy powstał w ciągu roku, od daty powstania obowiązku podatkowego i wpłacać

zaliczki miesięczne w wysokości różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego

od początku roku lub daty powstania obowiązku podatkowego a sumą zaliczek należnych

za poprzednie miesiące.

2.

Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, za okres od stycznia do listopada uiszcza

się w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, zaliczkę za grudzień

- wstępnie w wysokości zaliczki za listopad do dnia 20 tego miesiąca; ostatecznie

ustaloną zaliczkę za grudzień uiszcza się w terminie ustalonym do złożenia zeznania

o wysokości dochodu osiągniętego w roku podatkowym.

1.

Podatek dochodowy obliczony według zasad określonych w art. 19 i 21 obniża się

1)

o 40% wydatków na budowę, rozbudowę i modernizację budowli oraz zakup i montaż urządzeń

służących ochronie środowiska,

2)

o 20% wydatków na zakup oraz montaż maszyn i urządzeń, jeżeli służą one

a)

działalności w zakresie przetwórstwa rolnego i spożywczego, z wyjątkiem wytwarzania

spirytusu, wyrobów spirytusowych oraz wyrobów tytoniowych,

b)

działalności w zakresie produkcji materiałów budowlanych i wyrobów na potrzeby budownictwa

mieszkaniowego, określonych w odrębnych przepisach dotyczących osób prawnych,

c)

wdrażaniu osiągnięć naukowych i technicznych, których rodzaje określi, w drodze rozporządzenia,

Przewodniczący Komitetu do Spraw Nauki i Postępu Technicznego przy Radzie Ministrów.

2.

W wypadku gdy kwota obniżek, o których mowa w ust. 1, z tytułu wydatków poniesionych

w danym roku podatkowym przekracza kwotę podatku należnego za ten rok, o nadwyżkę

tych kwot obniża się podatek należny za następne lata.

3.

W razie przeniesienia własności środka trwałego, w związku z którym stosowane były

obniżki, przed upływem pięciu lat od dnia zakończenia inwestycji albo przeznaczenia

go w tym okresie na inne potrzeby niż określone w ust. 1, kwoty podatku wynikające

z zastosowania obniżek ulegają zmniejszeniu proporcjonalnie do liczby pełnych miesięcy

okresu pięcioletniego, w których środek trwały nie był wykorzystywany przez podatnika

na cele określone w ust. 1.

4.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się, jeżeli przeniesienie własności środka trwałego nastąpiło

w drodze dziedziczenia zakładu, a spadkobierca prowadzi nadal otrzymany w spadku zakład,

lub nabywcą zakładu jest osoba podejmująca po raz pierwszy wykonywanie działalności

gospodarczej, a zbywcą jest podatnik przechodzący na emeryturę lub rentę.

5.

Kwoty podatku, o których mowa w ust. 3, podatnik obowiązany jest uiścić w terminie

do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności określone

w tym przepisie.

6.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi sposób dokumentowania wydatków,

o których mowa w ust. 1, oraz tryb postępowania przy stosowaniu obniżek podatku z

tytułu tych wydatków.

1.

Podatnicy, którzy osiągają dochody

1)

z działalności wytwórczej, usługowej lub handlowej,

2)

z działalności w zakresie zatrudnień, z których przychody nie podlegają opodatkowaniu

podatkiem obrotowym lub podatkiem od wynagrodzeń,

3)

z najmu i dzierżawy oraz kapitałów i praw majątkowych,

są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy

według zasad określonych w ust. 2.

2.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne.

Wysokość zaliczek za miesiące do listopada roku podatkowego ustala się w następujący

sposób

1)

oblicza się wysokość dochodu w stosunku rocznym w ten sposób, że dochód osiągnięty

od początku roku dzieli się przez liczbę miesięcy, które upłynęły od początku roku

i tak otrzymany iloraz mnoży się przez 12,

2)

od dochodu obliczonego w stosunku rocznym ustala się należny podatek według zasad

określonych w art. 19,

3)

ustala się podatek należny od dochodu osiągniętego od początku roku, którym jest tyle

dwunastych części podatku obliczonego zgodnie z pkt 2, ile miesięcy upłynęło od początku

roku,

4)

należną zaliczkę za dany miesiąc stanowi różnica pomiędzy podatkiem należnym od początku

roku, ustalonym zgodnie z pkt 3, a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.

3.

Podatnicy osiągający dochody określone w ust. 1 pkt 1, u których obowiązek opłacania

podatku dochodowego powstał w ciągu roku, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne

według zasad określonych w ust. 2, z tym że

1)

dla obliczenia wysokości dochodu w stosunku rocznym dochód osiągnięty od powstania

obowiązku opłacania podatku dochodowego dzieli się przez liczbę miesięcy, które upłynęły

od miesiąca, w którym powstał ten obowiązek, i tak otrzymany iloraz mnoży się przez

liczbę miesięcy, które pozostały od tego miesiąca do końca roku,

2)

podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od powstania obowiązku opłacania podatku

dochodowego jest tyle dwunastych części podatku należnego od dochodu obliczonego w

stosunku rocznym, ile miesięcy upłynęło od powstania obowiązku opłacania podatku.

Jeżeli obowiązek opłacania podatku dochodowego powstał po dniu 15 danego miesiąca,

miesiąca tego nie bierze się pod uwagę przy obliczaniu zaliczki, a dochód osiągnięty

w tym czasie dolicza się do dochodu osiągniętego w miesiącu następnym.

4.

Jeżeli działalność, o której mowa w ust. 1 pkt 1, ma charakter sezonowy i wykonywana

jest w okresie krótszym niż rok, dla obliczenia wysokości dochodu w stosunku rocznym

dochód przypadający na jeden miesiąc (ust. 3 pkt 1) mnoży się przez liczbę miesięcy,

w których działalność będzie w danym roku wykonywana. W tym wypadku dla ustalenia

wysokości podatku należnego od początku działalności podatek ustalony od dochodu obliczonego

w stosunku rocznym dzieli się przez liczbę miesięcy, o których mowa w zdaniu poprzedzającym,

a iloraz mnoży się przez liczbę miesięcy, które upłynęły od miesiąca, w którym rozpoczęto

działalność.

5.

Jeżeli podatnikowi przysługują obniżki określone w art. 21a lub w przepisach wydanych

na podstawie art. 22 pkt 1, podatek należny od początku roku, o którym mowa w ust.

2 pkt 3, zmniejsza się o kwotę tych obniżek przysługujących od początku roku.

6.

Zasady określone w ust. 2-4 mają odpowiednie zastosowanie do podatników osiągających

dochody określone w ust. 1 pkt 2 i 3, jeżeli dochody te mają charakter periodyczny.

U podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli osiągają oni równocześnie periodyczne

dochody określone w ust. 1 pkt 2 i 3, dochody te dolicza się do dochodu z działalności

wytwórczej, usługowej lub handlowej.

7.

Podatnicy, o których mowa w ust. 2-6, zaliczkę należną za miesiąc grudzień wpłacają

wstępnie w wysokości należnej za listopad, a ostatecznie w wysokości określonej w

art. 21c.

8.

Jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustępach

poprzedzających byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od

przewidywanego na dany rok dochodu, urząd skarbowy na wniosek podatnika może odpowiednio

ograniczyć wysokość tych zaliczek.

9.

Jeżeli dochody określone w ust. 1 pkt 2 i 3 mają charakter nieperiodyczny, obowiązek

wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te przekroczyły

kwotę wolną od podatku. Zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego

dochodu według zasad określonych w art. 19. Zaliczkę za dalsze miesiące ustala się

w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku

roku a sumą zaliczek należnych za miesiące poprzedzające.

10.

Jeżeli dochody określone w ust. 9 osiągają podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt

1, dochody te dolicza się w wysokości osiągniętej od początku roku każdorazowo do

dochodu z działalności wytwórczej, usługowej lub handlowej obliczonego w stosunku

rocznym.

11.

Zaliczki miesięczne za okres od stycznia do listopada uiszcza się w terminie do dnia

20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczkę za grudzień, o której mowa w ust.

7, uiszcza się w terminie do dnia 20 tego miesiąca. W terminach płatności zaliczek

za miesiące od stycznia do listopada podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym

deklaracje według ustalonego wzoru o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku.

1.

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznania według ustalonego wzoru

o wysokości dochodu osiągniętego w roku podatkowym w terminie do dnia 31 stycznia,

a jeżeli podatnik prowadzi księgi handlowe - w terminie do dnia 31 marca następnego

roku.

2.

Obowiązek złożenia zeznania nie dotyczy osób, które posiadając źródła przychodów określone

w art. 6 uzyskały dochód nie przekraczający kwoty wolnej od podatku.

3.

Podatnicy, na których ciąży obowiązek złożenia zeznania, są obowiązani w terminach

określonych w ust. 1 wpłacić ostateczną zaliczkę za grudzień w wysokości różnicy pomiędzy

podatkiem należnym od dochodu wynikającego z zeznania a sumą zaliczek należnych za

dany rok, obliczonych według zasad określonych w art. 21b. Jeżeli podatnikowi przysługują

obniżki określone w art. 21a lub w przepisach wydanych na podstawie art. 22 pkt 1,

przepis art. 21b ust. 5 stosuje się odpowiednio.

4.

Podatnicy prowadzący księgi handlowe dołączają do zeznania zamknięcie roczne z rachunkiem

wyników, a podatnicy prowadzący księgi przychodów i rozchodów dołączają do zeznania

te księgi.

5.

Podatek dochodowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok, chyba

że urząd skarbowy wyda decyzję, w której określi podatek w innej wysokości.