Ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. o uporządkowaniu stosunków kredytowych.

1.

Uchyla się

1)

nałożone na banki obowiązki dotyczące zapewnienia uprzywilejowań i preferencji w zakresie

a)

dostępu do kredytów,

b)

oprocentowania kredytów i warunków ich spłaty,

2)

postanowienia umów kredytowych ustalające oprocentowanie kredytów według stawek stałych

i preferencyjnych.

2.

Pozostają bez zmiany postanowienia umów kredytowych w zakresie, którego nie dotyczy

przepis ust. 1 pkt 2. Wynikające z tych postanowień warunki umowy o kredyt udzielony

na budownictwo mieszkaniowe nie mogą być w 1990 r. zmienione bez zgody kredytobiorcy

również w razie zwiększenia kwoty kredytu. Rada Ministrów zapewni pokrycie różnic

wynikających z tych umów do wysokości nakładów poniesionych w 1990 r.

3.

Jeżeli bank nie uzgodni z kredytobiorcą inaczej, do kredytu udzielonego na podstawie

umowy, której postanowienia zgodnie z ust. 1 pkt 2 uległy uchyleniu, stosuje się zmienną

stawkę oprocentowania.

4.

Zmieniona, zgodnie z ust. 1 pkt 2 i ust. 3, wysokość oprocentowania przysługuje bankom

od zadłużenia kredytowego nie spłaconego i nie przedawnionego w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy.

1.

Należności banków z tytułu zmienionego, stosownie do przepisów niniejszej ustawy,

oprocentowania kredytów za rok 1990 podlegają spłacie w 40% kwoty odsetek, a w pozostałej

części są dopisywane do zadłużenia kredytobiorcy.

2.

Na żądanie kredytobiorcy bank pobiera od niego oprocentowanie w wysokości wyższej

od określonej w ust. 1. Kwota odsetek dopisywanych do zadłużenia kredytobiorcy ulega

wówczas odpowiedniemu obniżeniu.

3.

W 1990 r. w szczególnie uzasadnionych przypadkach, w okresie nie przekraczającym 6

miesięcy, bank może na żądanie kredytobiorcy dopisać do jego zadłużenia więcej niż

60% oprocentowania kredytu.

1.

Kredytobiorcom może być udzielona pomoc polegająca na pokrywaniu ze środków budżetowych

części zadłużenia wobec banku lub części należnego bankowi oprocentowania. Środki,

kierunki i cele, przeznaczone na udzielenie tej pomocy, określa ustawa budżetowa.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa

1)

szczegółowy zakres, zasady i tryb udzielania pomocy w spłacie należnego bankowi oprocentowania,

o którym mowa w art. 2 ust. 1,

2)

szczegółowe cele, przy kredytowaniu których na podstawie umów zawartych z bankami

po wejściu w życie niniejszej ustawy będzie udzielana kredytobiorcom, ze środków budżetowych,

pomoc według zasad i trybu ustalonych stosownie do pkt 1,

3)

szczególne zasady finansowania oraz gromadzenia środków na finansowanie nakładów związanych

z budownictwem mieszkaniowym, produkcją rolną oraz innymi celami społecznymi i gospodarczymi.

3.

Kierując się ważnymi względami społecznymi Rada Ministrów może w okresie przejściowym,

nie dłużej jednak niż do końca 1994 r., ograniczyć w drodze rozporządzenia do 40%

obowiązek bieżących spłat oprocentowania należnego bankom od kredytów określonych

zgodnie z ust. 2 pkt 2. Pozostała część tego oprocentowania będzie podlegać dopisaniu

do zadłużenia kredytobiorcy.

1.

Kredyt zaciągnięty na pokrycie niedoboru budżetu centralnego w Narodowym Banku Polskim

zamyka się stanem zadłużenia na koniec 1989 r.

2.

Zadłużenie budżetu centralnego w Narodowym Banku Polskim zostanie pokryte wyemitowanymi

przez Skarb Państwa oprocentowanymi papierami wartościowymi, które od 1995 r. będą

podlegać przez 20 lat wykupowi przez Skarb Państwa w terminach określonych w tych

papierach.

1.

W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. Nr 4, poz. 21, Nr 54, poz. 320, Nr 59, poz. 350 i Nr 74, poz. 439) w art. 121 wprowadza się następujące zmiany

1)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Rada Ministrów zapewni pokrycie różnic wynikających z ulgowego oprocentowania i umorzenia

kredytów określonych w ust. 2, udzielonych do dnia 31 grudnia 1989 r.

”

,

2)

ust. 4 skreśla się.

2.

Tracą moc akty wykonawcze w zakresie dotyczącym oprocentowania i umarzania kredytów,

o których mowa w art. 121 ust. 2 ustawy wymienionej w ust. 1, w odniesieniu do nowo

zawieranych umów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1990 r.