Ustawa z dnia 16 października 1989 r. o zmianie ustawy o podwyższaniu wynagrodzeń za pracę i dochodów rolniczych w związku ze zmianami cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w 1989 r.

W ustawie z dnia 31 lipca 1989 r. o podwyższaniu wynagrodzeń za pracę i dochodów rolniczych

w związku ze zmianami cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w 1989 r.

(Dz. U. Nr 48, poz. 261) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

1.

Wzrost wynagrodzeń następuje przez podwyższanie stawek poszczególnych składników wynagrodzenia

przysługujących pracownikowi w pierwszym dniu kwartału, w którym następuje wzrost

wynagrodzeń, o kwotę stanowiącą iloczyn wskaźnika wzrostu cen w poprzednim kwartale

i współczynnika 0,8 oraz stawek przysługujących pracownikowi w pierwszym dniu miesiąca

rozpoczynającego poprzedni kwartał, z zastrzeżeniem ust. 2-6 oraz art. 2

2.

Podwyższaniu nie podlegają

1)

składniki wynagrodzenia, których wysokość jest powiązana z ceną określonego towaru

(usługi) lub towarów (usług), a w szczególności deputaty i inne świadczenia w naturze

oraz ekwiwalenty pieniężne za te deputaty,

2)

składniki wynagrodzenia, których wysokość jest ustalana w relacji do innego podwyższonego

składnika wynagrodzenia lub do najniższego wynagrodzenia,

3)

wynagrodzenia wypłacane z zysku.

3.

Zasady wzrostu wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1 i 2 oraz art. 2

4.

Wzrost wynagrodzeń z tytułu wzrostu cen w III kwartale 1989 r. następuje przez podwyższenie

stawek poszczególnych składników wynagrodzenia przysługujących pracownikowi w dniu

1 października 1989 r. o kwoty stanowiące iloczyn wskaźnika indeksacyjnego w III kwartale

1989 r. oraz stawek przysługujących pracownikowi w dniu 30 czerwca 1989 r., powiększonych

o kwotę ustaloną zgodnie z ust. 1.

5.

Wzrost wynagrodzeń, o którym mowa w ust. 4, dotyczy pracowników, których procentowy

wzrost wynagrodzeń w III kwartale 1989 r. związany z podwyższaniem stawek poszczególnych

składników wynagrodzenia oraz z wprowadzeniem nowych składników wynagrodzenia bez

uwzględnienia dodatków z tytułu wzrostu cen artykułów żywnościowych był niższy od

wskaźnika indeksacyjnego.

6.

Stawki poszczególnych składników wynagrodzenia pracowników, o których mowa w ust.

5, podwyższa się w taki sposób, aby ich wynagrodzenia w październiku 1989 r. wzrosły

w stopniu równym wskaźnikowi indeksacyjnemu cen w III kwartale 1989 r., ustalonemu

w sposób, o którym mowa w ust. 7.

7.

Wskaźnik indeksacyjny, o którym mowa w ust. 4-6, ustala się jako różnicę wskaźnika

wzrostu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w III kwartale 1989 r. i procentowej

relacji należnego za wrzesień 1989 r. średniego dodatku z tytułu wzrostu cen artykułów

żywnościowych poza używkami, do przeciętnego wynagrodzenia w pięciu podstawowych działach

gospodarki w czerwcu 1989 r. obciążającego koszty.

”

;

2)

dodaje się art. 2

„

Art. 2

1.

Wzrost wynagrodzeń z tytułu wzrostu cen w IV kwartale 1989 r. następuje według zasad

ustalonych w ust. 2-5.

2.

Wzrost wynagrodzeń w listopadzie 1989 r. następuje przez podwyższanie stawek poszczególnych

składników wynagrodzenia oraz dodatku z tytułu wzrostu cen artykułów żywnościowych,

przysługujących pracownikowi w dniu 1 października 1989 r., o kwotę stanowiącą iloczyn

wysokości tych składników i dodatku oraz wskaźnika wzrostu cen w październiku 1989 r.,

skorygowanego współczynnikiem 0,8.

3.

Wzrost wynagrodzeń w grudniu 1989 r. następuje przez podwyższanie stawek poszczególnych

składników wynagrodzenia oraz dodatku z tytułu wzrostu cen artykułów żywnościowych,

przysługujących pracownikowi w dniu 1 listopada 1989 r., o kwotę stanowiącą iloczyn

wysokości tych składników i dodatku oraz wskaźnika wzrostu cen w listopadzie 1989 r.,

powiększonego o prognozowany wskaźnik wzrostu cen w grudniu 1989 r. i skorygowanego

współczynnikiem 0,8.

4.

Wzrost wynagrodzeń w listopadzie i grudniu 1989 r. może nastąpić również przez podwyższanie

łącznego wynagrodzenia przysługującego pracownikowi, z uwzględnieniem ust. 2 i 3.

5.

Podwyżki stawek wynagrodzenia i dodatku z tytułu wzrostu cen artykułów żywnościowych,

przyznane pracownikowi z dniem 1 października 1989 r. lub po tej dacie według innych

zasad niż określone w ust. 2-4, w art. 2 ust. 6 oraz w art. 3 ust. 4, są traktowane

jako zaliczki na poczet podwyżek wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1-4.

6.

Przy podwyższaniu wynagrodzeń według zasad określonych w ustępach poprzedzających

można nie stosować art. 4.

”

;

3)

w art. 3

a)

w ust. 1 wyrazy „ust. 3” zastępuje się wyrazami „ust. 4”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej „Monitor Polski” ogłosi nie później niż do 20 października 1989 r. wysokość

wskaźnika indeksacyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 7.

”

,

c)

dodaje się nowy ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej „Monitor Polski” ogłosi wysokość wskaźnika wzrostu cen w październiku i listopadzie

1989 r. oraz wysokość prognozowanego wskaźnika wzrostu cen w grudniu 1989 r., odpowiednio

w terminie do 20 listopada i 20 grudnia 1989 r.

”

,

d)

dotychczasowy ust. 3 otrzymuje oznaczenie ust. 4;

4)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

1.

Rada Ministrów określi wysokość i zasady ustalania norm wynagrodzeń stanowiących koszty

uzyskania przychodów w sposób umożliwiający dokonanie wypłat wynagrodzeń zgodnie z

przepisami niniejszej ustawy bez powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym.

2.

Zakłady pracy, z zastrzeżeniem ust. 3, w których faktyczne wypłaty wynagrodzeń obciążających

koszty IV kwartału w 1989 r. przekroczą kwotę wynagrodzeń ustaloną zgodnie z ust.

4, odprowadzają do budżetu centralnego na rachunek właściwych urzędów skarbowych

1)

kwotę stanowiącą równowartość kwoty przekroczenia, jeżeli przekroczenie to mieści

się w granicach 20%,

2)

dwukrotność kwoty przekroczenia, jeżeli jest ono wyższe od 20%.

3.

Zakłady pracy, w których poziom średniego miesięcznego wynagrodzenia bez nagród i

premii z zysku będzie w IV kwartale

1)

niższy od 50% przeciętnego wynagrodzenia w pięciu podstawowych działach gospodarki

narodowej za październik i listopad br., odprowadzają 50% kwoty przekroczenia ustalonego

zgodnie z ust. 4,

2)

stanowił powyżej 50% do 100% przeciętnego wynagrodzenia w pięciu podstawowych działach

gospodarki narodowej za październik i listopad br., odprowadzają 75% kwoty przekroczenia

ustalonego zgodnie z ust. 4.

4.

Kwotę wynagrodzeń, o której mowa w ust. 2, ustala się jako sumę

1)

trzykrotnej kwoty wypłat wynagrodzeń obciążających koszty września 1989 r., powiększonej

o wypłaty wynagrodzeń za III kwartał, zgodnie z art. 2 ust. 6,

2)

kwot wynagrodzeń odpowiadających iloczynom wskaźnika wzrostu cen detalicznych towarów

i usług konsumpcyjnych w poszczególnych miesiącach IV kwartału 1989 r., skorygowanego

współczynnikiem 0,8, i kwoty wynagrodzeń za wrzesień 1989 r. ustalonej zgodnie z pkt

1,

3)

kwoty wynagrodzeń do wysokości nie wykorzystanej normy wynagrodzeń w IV kwartale 1989 r.

5.

Wpłaty zaliczki kwoty przekroczenia, o której mowa w ust. 2, dokonuje się z dochodu

po pomniejszeniu o podatek dochodowy, w terminie do dnia 28 grudnia 1989 r., a ostatecznie

w wysokości różnicy między kwotą należną a kwotą wypłaconej zaliczki w terminie sporządzenia

bilansu i rachunku wyników.

6.

Minister Finansów wprowadzi wzór rozliczenia wypłat wynagrodzeń i kwoty przekroczenia,

o których mowa w ust. 2.

7.

Do kwot przekroczeń, o których mowa w ust. 2, nie mają zastosowania przepisy art. 8 i 31 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych

(Dz. U. Nr 27, poz. 111, z 1982 r. Nr 45, poz. 289, z 1984 r. Nr 52, poz. 268, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1988 r. Nr 41, poz. 325 oraz z 1989 r. Nr 4, poz. 23, Nr 33, poz. 176 i Nr 35, poz. 192).

”

;

5)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

Kwota najniższego wynagrodzenia ustalona na dzień 1 lipca 1989 r. podlega podwyższeniu

z dniem 1 października 1989 r. z tytułu wzrostu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych

o kwotę stanowiącą iloczyn tego wynagrodzenia i wskaźnika indeksacyjnego, o którym

mowa w art. 2 ust. 7.

”

1.

Wzrost wynagrodzeń następuje przez podwyższanie stawek poszczególnych składników wynagrodzenia

przysługujących pracownikowi w pierwszym dniu kwartału, w którym następuje wzrost

wynagrodzeń, o kwotę stanowiącą iloczyn wskaźnika wzrostu cen w poprzednim kwartale

i współczynnika 0,8 oraz stawek przysługujących pracownikowi w pierwszym dniu miesiąca

rozpoczynającego poprzedni kwartał, z zastrzeżeniem ust. 2-6 oraz art. 2

2.

Podwyższaniu nie podlegają

1)

składniki wynagrodzenia, których wysokość jest powiązana z ceną określonego towaru

(usługi) lub towarów (usług), a w szczególności deputaty i inne świadczenia w naturze

oraz ekwiwalenty pieniężne za te deputaty,

2)

składniki wynagrodzenia, których wysokość jest ustalana w relacji do innego podwyższonego

składnika wynagrodzenia lub do najniższego wynagrodzenia,

3)

wynagrodzenia wypłacane z zysku.

3.

Zasady wzrostu wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1 i 2 oraz art. 2

4.

Wzrost wynagrodzeń z tytułu wzrostu cen w III kwartale 1989 r. następuje przez podwyższenie

stawek poszczególnych składników wynagrodzenia przysługujących pracownikowi w dniu

1 października 1989 r. o kwoty stanowiące iloczyn wskaźnika indeksacyjnego w III kwartale

1989 r. oraz stawek przysługujących pracownikowi w dniu 30 czerwca 1989 r., powiększonych

o kwotę ustaloną zgodnie z ust. 1.

5.

Wzrost wynagrodzeń, o którym mowa w ust. 4, dotyczy pracowników, których procentowy

wzrost wynagrodzeń w III kwartale 1989 r. związany z podwyższaniem stawek poszczególnych

składników wynagrodzenia oraz z wprowadzeniem nowych składników wynagrodzenia bez

uwzględnienia dodatków z tytułu wzrostu cen artykułów żywnościowych był niższy od

wskaźnika indeksacyjnego.

6.

Stawki poszczególnych składników wynagrodzenia pracowników, o których mowa w ust.

5, podwyższa się w taki sposób, aby ich wynagrodzenia w październiku 1989 r. wzrosły

w stopniu równym wskaźnikowi indeksacyjnemu cen w III kwartale 1989 r., ustalonemu

w sposób, o którym mowa w ust. 7.

7.

Wskaźnik indeksacyjny, o którym mowa w ust. 4-6, ustala się jako różnicę wskaźnika

wzrostu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w III kwartale 1989 r. i procentowej

relacji należnego za wrzesień 1989 r. średniego dodatku z tytułu wzrostu cen artykułów

żywnościowych poza używkami, do przeciętnego wynagrodzenia w pięciu podstawowych działach

gospodarki w czerwcu 1989 r. obciążającego koszty.

1.

Wzrost wynagrodzeń z tytułu wzrostu cen w IV kwartale 1989 r. następuje według zasad

ustalonych w ust. 2-5.

2.

Wzrost wynagrodzeń w listopadzie 1989 r. następuje przez podwyższanie stawek poszczególnych

składników wynagrodzenia oraz dodatku z tytułu wzrostu cen artykułów żywnościowych,

przysługujących pracownikowi w dniu 1 października 1989 r., o kwotę stanowiącą iloczyn

wysokości tych składników i dodatku oraz wskaźnika wzrostu cen w październiku 1989 r.,

skorygowanego współczynnikiem 0,8.

3.

Wzrost wynagrodzeń w grudniu 1989 r. następuje przez podwyższanie stawek poszczególnych

składników wynagrodzenia oraz dodatku z tytułu wzrostu cen artykułów żywnościowych,

przysługujących pracownikowi w dniu 1 listopada 1989 r., o kwotę stanowiącą iloczyn

wysokości tych składników i dodatku oraz wskaźnika wzrostu cen w listopadzie 1989 r.,

powiększonego o prognozowany wskaźnik wzrostu cen w grudniu 1989 r. i skorygowanego

współczynnikiem 0,8.

4.

Wzrost wynagrodzeń w listopadzie i grudniu 1989 r. może nastąpić również przez podwyższanie

łącznego wynagrodzenia przysługującego pracownikowi, z uwzględnieniem ust. 2 i 3.

5.

Podwyżki stawek wynagrodzenia i dodatku z tytułu wzrostu cen artykułów żywnościowych,

przyznane pracownikowi z dniem 1 października 1989 r. lub po tej dacie według innych

zasad niż określone w ust. 2-4, w art. 2 ust. 6 oraz w art. 3 ust. 4, są traktowane

jako zaliczki na poczet podwyżek wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1-4.

6.

Przy podwyższaniu wynagrodzeń według zasad określonych w ustępach poprzedzających

można nie stosować art. 4.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej ogłosi w Dzienniku Ustaw jednolity tekst ustawy z dnia 31 lipca 1989 r. o podwyższaniu wynagrodzeń za pracę i dochodów rolniczych

w związku ze zmianami cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w 1989 r., z uwzględnieniem zmian wynikających z niniejszej ustawy, z zachowaniem ciągłej numeracji

artykułów, ustępów i punktów oraz porządku alfabetycznego liter.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 października 1989 r.

1.

Rada Ministrów określi wysokość i zasady ustalania norm wynagrodzeń stanowiących koszty

uzyskania przychodów w sposób umożliwiający dokonanie wypłat wynagrodzeń zgodnie z

przepisami niniejszej ustawy bez powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym.

2.

Zakłady pracy, z zastrzeżeniem ust. 3, w których faktyczne wypłaty wynagrodzeń obciążających

koszty IV kwartału w 1989 r. przekroczą kwotę wynagrodzeń ustaloną zgodnie z ust.

4, odprowadzają do budżetu centralnego na rachunek właściwych urzędów skarbowych

1)

kwotę stanowiącą równowartość kwoty przekroczenia, jeżeli przekroczenie to mieści

się w granicach 20%,

2)

dwukrotność kwoty przekroczenia, jeżeli jest ono wyższe od 20%.

3.

Zakłady pracy, w których poziom średniego miesięcznego wynagrodzenia bez nagród i

premii z zysku będzie w IV kwartale

1)

niższy od 50% przeciętnego wynagrodzenia w pięciu podstawowych działach gospodarki

narodowej za październik i listopad br., odprowadzają 50% kwoty przekroczenia ustalonego

zgodnie z ust. 4,

2)

stanowił powyżej 50% do 100% przeciętnego wynagrodzenia w pięciu podstawowych działach

gospodarki narodowej za październik i listopad br., odprowadzają 75% kwoty przekroczenia

ustalonego zgodnie z ust. 4.

4.

Kwotę wynagrodzeń, o której mowa w ust. 2, ustala się jako sumę

1)

trzykrotnej kwoty wypłat wynagrodzeń obciążających koszty września 1989 r., powiększonej

o wypłaty wynagrodzeń za III kwartał, zgodnie z art. 2 ust. 6,

2)

kwot wynagrodzeń odpowiadających iloczynom wskaźnika wzrostu cen detalicznych towarów

i usług konsumpcyjnych w poszczególnych miesiącach IV kwartału 1989 r., skorygowanego

współczynnikiem 0,8, i kwoty wynagrodzeń za wrzesień 1989 r. ustalonej zgodnie z pkt

1,

3)

kwoty wynagrodzeń do wysokości nie wykorzystanej normy wynagrodzeń w IV kwartale 1989 r.

5.

Wpłaty zaliczki kwoty przekroczenia, o której mowa w ust. 2, dokonuje się z dochodu

po pomniejszeniu o podatek dochodowy, w terminie do dnia 28 grudnia 1989 r., a ostatecznie

w wysokości różnicy między kwotą należną a kwotą wypłaconej zaliczki w terminie sporządzenia

bilansu i rachunku wyników.

6.

Minister Finansów wprowadzi wzór rozliczenia wypłat wynagrodzeń i kwoty przekroczenia,

o których mowa w ust. 2.

7.

Do kwot przekroczeń, o których mowa w ust. 2, nie mają zastosowania przepisy art. 8 i 31 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych

(Dz. U. Nr 27, poz. 111, z 1982 r. Nr 45, poz. 289, z 1984 r. Nr 52, poz. 268, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1988 r. Nr 41, poz. 325 oraz z 1989 r. Nr 4, poz. 23, Nr 33, poz. 176 i Nr 35, poz. 192).

Kwota najniższego wynagrodzenia ustalona na dzień 1 lipca 1989 r. podlega podwyższeniu

z dniem 1 października 1989 r. z tytułu wzrostu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych

o kwotę stanowiącą iloczyn tego wynagrodzenia i wskaźnika indeksacyjnego, o którym

mowa w art. 2 ust. 7.