Obwieszczenie Ministra Transportu, Żeglugi i Łączności z dnia 4 sierpnia 1989 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 2 grudnia 1960 r. o kolejach.

1.

Kolejami w rozumieniu niniejszej ustawy są

1)

drogi szynowe wraz z przeznaczonymi do ich eksploatacji i utrzymania budowlami, urządzeniami

oraz poruszającym się po tych drogach taborem, służące do przewozu osób, przesyłek

oraz ładunków,

2)

urządzenia transportowe linowe i linowo-terenowe, służące do publicznego przewozu

osób w celach turystyczno-sportowych.

2.

Przepisy niniejszej ustawy nie mają zastosowania do

1)

linii tramwajowych,

2)

dróg szynowych służących do transportu wewnątrzzakładowego w jednostkach gospodarczych

eksploatujących takie urządzenie, a znajdujących się w całości w obrębie zakładów

tych jednostek i nie mających połączenia z siecią kolei użytku publicznego,

3)

urządzeń transportowych linowych i linowo-terenowych, eksploatowanych przez jednostki

gospodarcze i przeznaczonych wyłącznie do przewozu ładunków, nawet gdyby te urządzenia

wychodziły poza teren zakładu.

1.

Koleje wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1 dzielą się na koleje użytku publicznego i

koleje użytku niepublicznego.

2.

Przez koleje użytku publicznego rozumie się koleje przeznaczone do publicznego przewozu

osób i przesyłek.

3.

Przez koleje użytku niepublicznego rozumie się koleje służące do wyłącznego użytku

eksploatujących je jednostek.

4.

Do kolei użytku niepublicznego zalicza się również bocznice kolejowe połączone z siecią

kolei użytku publicznego.

5.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności określi zasady użytkowania kolei w portach

morskich i śródlądowych oraz organy i tryb postępowania tych organów w zakresie rozgraniczenia

zadań i obowiązków w stosunku do kolei znajdujących się w tych portach.

Ustawa wchodzi w życie po upływie jednego miesiąca od dnia ogłoszenia.

Ilekroć w ustawie jest mowa

1)

o „kolejach piaskowych” - należy przez to rozumieć koleje użytku niepublicznego, eksploatowane

przez podległe Ministrowi Przemysłu przedsiębiorstwa zajmujące się wyłącznie zaopatrywaniem

zakładów górniczych w materiały podsadzkowe,

2)

o „obszarze kolejowym” - należy przez to rozumieć wydzieloną powierzchnię gruntu,

przeznaczoną do utrzymania i eksploatacji kolei, wraz ze znajdującymi się na nim budowlami

i urządzeniami służącymi temu celowi.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami

i po uzgodnieniu z właściwą wojewódzką radą narodową może, jeżeli wymaga tego interes

publiczny, uznać kolej użytku niepublicznego za kolej użytku publicznego, jak również

kolej użytku publicznego - za kolej użytku niepublicznego.

1.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności wydaje przepisy techniczne o utrzymaniu i

eksploatacji kolei, z wyjątkiem przepisów określonych w ust. 3.

2.

W stosunku do kolei piaskowych przepisy techniczne o utrzymaniu kolei wydaje Minister

Transportu, Żeglugi i Łączności w porozumieniu z Ministrem Przemysłu.

3.

Przepisy techniczne o eksploatacji kolei piaskowych wydaje Minister Przemysłu w porozumieniu

z Ministrem Transportu, Żeglugi i Łączności.

2.

Przepisy o skrzyżowaniu linii kolejowych z drogami publicznymi objętymi zakresem działania

Ministra Gospodarki Komunalnej oraz z liniami tramwajowymi - wydaje Minister Komunikacji

w porozumieniu z Ministrem Gospodarki Komunalnej.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności wydaje przepisy o skrzyżowaniu linii kolejowych

z drogami publicznymi i liniami tramwajowymi.

Warunki i sposób prowadzenia ruchu kolejowego w czasie wykonywania budowy kolei określa

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności po uzgodnieniu z właściwą wojewódzką radą

narodową może zarządzić likwidację i rozbiórkę nieczynnych linii kolei użytku publicznego

lub ich części.

1.

W razie gdy środki techniczne, którymi dysponuje przedsiębiorstwo państwowe „Polskie

Koleje Państwowe”, zwane dalej „przedsiębiorstwem PKP”, nie są wystarczające w okresie

trudnych warunków zimowych, terenowy organ administracji państwowej o właściwości

ogólnej stopnia wojewódzkiego na obszarze swojej właściwości terytorialnej, na wniosek

naczelnego dyrektora okręgu kolei państwowych, wprowadza obowiązek odpłatnych świadczeń

na rzecz utrzymania ruchu kolei.

2.

Obowiązek świadczeń, o których mowa w ust. 1, wprowadza się w celu zapobieżenia przerwaniu

lub innemu zagrożeniu utrzymania ruchu na sieci kolei znajdującej się w eksploatacji

przedsiębiorstwa PKP z powodu zaśnieżenia, oblodzenia linii i urządzeń kolejowych.

3.

Zarządzenia terenowych organów administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia

wojewódzkiego w sprawach, o których mowa w ust. 1, wchodzą w życie z dniem podpisania.

1.

Świadczenia, o których mowa w art. 9, polegają na obowiązku dostarczania pojazdów

samochodowych lub sprzętu wraz z obsługą, a także innych pracowników niezbędnych do

wykonania prac objętych świadczeniem.

2.

Do wykonania świadczeń rzeczowych są obowiązane jednostki gospodarki uspołecznionej

na terenie objętym zarządzeniem terenowego organu administracji państwowej o właściwości

ogólnej stopnia wojewódzkiego.

Jednostki gospodarki uspołecznionej zobowiązane do wykonania świadczeń rzeczowych

wyznacza terenowy organ administracji państwowej właściwy w sprawach komunikacji stopnia

wojewódzkiego.

Za uszkodzenie, zniszczenie lub utratę dostarczonego pojazdu lub sprzętu, które nastąpiło

bez winy posiadacza lub obsługującego sprzęt w związku z wykonywaniem świadczeń, przysługuje

odszkodowanie.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa warunki i sposób wykonywania świadczeń

na rzecz utrzymania ruchu na sieci kolei znajdującej się w eksploatacji przedsiębiorstwa

PKP, odpłatność, tryb dochodzenia roszczeń z tego tytułu oraz zwolnienie od obowiązku

świadczeń, a także organy właściwe w tych sprawach.

Korzystanie z kolei użytku niepublicznego na zasadzie współużywania jest dopuszczalne

za zezwoleniem Ministra Transportu, Żeglugi i Łączności lub organu przez niego upoważnionego.

Kolej użytku niepublicznego może być połączona z siecią kolei przedsiębiorstwa PKP

za zezwoleniem Ministra Transportu, Żeglugi i Łączności lub organu przez niego upoważnionego.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności określi warunki wykonywania robót związanych

z połączeniem i skrzyżowaniem linii kolei użytku niepublicznego z linią kolei użytku

publicznego oraz robót związanych z utrzymaniem i naprawą części linii kolei użytku

niepublicznego, położonych na obszarze kolejowym przedsiębiorstwa PKP.

Otwarcie ruchu na kolei użytku niepublicznego może nastąpić na podstawie zezwolenia

właściwej terenowo dyrekcji okręgowej kolei państwowych, po uprzednim komisyjnym sprawdzeniu

przez tę dyrekcję, że kolej pod względem bezpieczeństwa ruchu i bezpieczeństwa publicznego

odpowiada przepisom niniejszej ustawy. Koszty związane ze sprawdzeniem ponosi jednostka,

która ubiega się o zezwolenie na otwarcie ruchu.

1.

Przewóz osób i publiczny przewóz przesyłek na kolejach użytku niepublicznego może

być prowadzony za zezwoleniem Ministra Transportu, Żeglugi i Łączności i na warunkach

przez niego określonych.

2.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności, w zależności od zakresu i warunków eksploatacyjnych

danej kolei użytku niepublicznego, może zarządzić odpłatne dokonywanie na tej kolei

publicznego przewozu przesyłek przez przedsiębiorstwo PKP lub przez użytkownika kolei

użytku niepublicznego oraz określić warunki tego przewozu.

1.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności ustali warunki, jakim ze względów ekonomicznych

powinny odpowiadać bocznice kolejowe.

2.

W zakresie ustalonym przez Ministra Transportu, Żeglugi i Łączności, w sprawach dotyczących

budowy oraz przebudowy i rozbudowy bocznic kolejowych, inwestorzy obowiązani są uzgadniać

swe poczynania z właściwą miejscowo dyrekcją okręgową kolei państwowych.

3.

Wyposażenie bocznic kolejowych w urządzenia do mechanicznego naładunku i wyładunku

wagonów i w inne urządzenia techniczne oraz zmiany technologii pracy zarówno zakładu

eksploatującego bocznicę, jak i transportu kolejowego na bocznicy, powodujące zmiany

w pracy przy obsłudze bocznicy przez przedsiębiorstwo PKP, wymagają zgody miejscowo

właściwej dyrekcji okręgowej kolei państwowych.

4.

Nowo budowane bocznice kolejowe powinny być tak usytuowane, aby był możliwy dowóz

i odwożenie ładunków transportem samochodowym.

5.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności lub organ przez niego upoważniony może zarządzić

dokonanie w wyznaczonym terminie przebudowy lub rozbudowy bocznicy kolejowej i połączonych

z nią kolejowych urządzeń wewnątrzzakładowych, jak również wyposażenia bocznicy w

niezbędne urządzenia do mechanicznego naładunku i wyładunku wagonów oraz w inne urządzenia

- jeżeli będzie to konieczne ze względu na właściwą obsługę bocznicy, usprawnienie

pracy na przyległych liniach kolei użytku publicznego albo właściwe wykorzystanie

taboru, a także w celu umożliwienia dowozu do bocznicy i odwożenia z terenu bocznicy

ładunków transportem samochodowym.

6.

W razie niewykonania przez użytkownika bocznicy zarządzeń określonych w ust. 5 lub

niedostosowania w wyznaczonym terminie bocznicy do warunków wymienionych w ust. 1,

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności lub organ przez niego upoważniony może zarządzić

wstrzymanie obsługi, a także likwidację takiej bocznicy.

7.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności może zarządzić wstrzymanie obsługi bocznicy

o małym obrocie wagonów lub użytkowanej przez jednostki posiadające warunki do przewozu

przesyłek innymi środkami transportu oraz likwidację takiej bocznicy.

8.

Jeżeli bocznica posiada odgałęzienia eksploatowane przez różnych użytkowników, właściwa

miejscowo dyrekcja okręgowa kolei państwowych może w razie potrzeby wyznaczyć, wiążąco

dla wszystkich użytkowników, głównego użytkownika całego zespołu bocznic i określić

jego obowiązki.

9.

Przepisy ust. 1-8 mają odpowiednie zastosowanie do kolejowych urządzeń transportowych

w portach morskich i śródlądowych.

1.

Nadzór techniczny nad utrzymaniem kolei użytku niepublicznego i bezpieczeństwa ruchu

na tych kolejach sprawuje Minister Transportu, Żeglugi i Łączności lub organ przez

niego upoważniony.

2.

Nadzór, o którym mowa w ust. 1, sprawowany jest odpłatnie.

W razie zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub bezpieczeństwa publicznego przez niestosowanie

się użytkownika kolei użytku niepublicznego do przepisów niniejszej ustawy właściwa

miejscowo dyrekcja okręgowa kolei państwowych może, po uprzednim zawiadomieniu użytkownika

kolei, ograniczyć lub zamknąć ruch na niej.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności określi w drodze rozporządzenia warunki,

jakim powinni odpowiadać pracownicy zatrudnieni na kolejach użytku niepublicznego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

W stosunku do kolei piaskowych

1)

zezwoleń określonych w art. 14 i art. 17 udziela Minister Przemysłu w porozumieniu

z Ministrem Transportu, Żeglugi i Łączności lub upoważnioną przez niego dyrekcją okręgową

kolei państwowych,

2)

nadzór techniczny określony w art. 20 ust. 1 sprawuje Minister Przemysłu lub organ

przez niego upoważniony,

3)

uprawnienia, o których mowa w art. 21, przysługują Ministrowi Przemysłu lub organom

przez niego upoważnionym.

Zasady budowy, utrzymania i eksploatacji kolei użytku niepublicznego użytkowanych

przez Ministerstwo Obrony Narodowej i Ministerstwo Spraw Wewnętrznych określi Minister

Transportu, Żeglugi i Łączności w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej i Ministrem

Spraw Wewnętrznych.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności

1)

określi zakres stosowania przepisów ustawy do kolei określonych w art. 1 ust. 1 pkt

1, służących do publicznego przewozu osób w celach rozrywkowych, oraz do kolei określonych

w art. 1 ust. 1 pkt 2, przeznaczonych na cele turystyczno-sportowe, oraz określi organy

powołane do sprawowania nadzoru technicznego nad utrzymaniem tych kolei i bezpieczeństwa

ruchu na tych kolejach oraz tryb wykonywania tego nadzoru,

2)

ustali warunki, jakim powinni odpowiadać pracownicy zatrudnieni na tych kolejach,

3)

w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych wyda w drodze rozporządzenia przepisy

o porządku na tych kolejach.

1.

Wszelkie zadrzewienia (zakrzewienia) powinny znajdować się, a roboty ziemne powinny

być wykonywane w takiej odległości od linii kolejowych, aby nie zakłócały działania

urządzeń kolejowych przeznaczonych do eksploatacji i utrzymania kolei i nie zagrażały

bezpieczeństwu i prawidłowemu ruchowi kolejowemu i drogowemu.

2.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności określa w drodze rozporządzenia odległości

i warunki, w których można w sąsiedztwie kolei zadrzewiać i zakrzewiać grunty oraz

wykonywać roboty ziemne.

3.

Jeżeli na roboty ziemne wymienione w ust. 2 wymagane jest zezwolenie organu administracji

państwowej, organ ten przed wydaniem zezwolenia powinien zasięgnąć opinii zarządu

kolei.

W razie budowy kolei w mniejszej odległości od istniejących budowli niż przewidziana

w obowiązujących przepisach zarząd kolei obowiązany jest te budowle odpowiednio zabezpieczyć

lub przenieść na inne miejsce albo zwrócić koszty koniecznego zabezpieczenia tych

budowli przed niebezpieczeństwem pożaru lub koszty przeniesienia ich na inne miejsce.

Ustalenie zakresu zabezpieczenia i wysokości podlegających zwrotowi kosztów zabezpieczenia

lub przeniesienia następuje w trybie określonym w art. 30.

1.

W razie potrzeby usunięcia zadrzewienia (zakrzewienia) pogarszającego widoczność sygnałów

i pociągów, utrudniającego budowę i eksploatację urządzeń kolejowych lub powodującego

zaspy śnieżne, terenowy organ administracji państwowej właściwy w sprawach gospodarki

gruntami stopnia podstawowego zarządzi usunięcie zadrzewienia (zakrzewienia) na wniosek

zarządu kolei za odszkodowaniem ustalonym w trybie określonym w art. 30. Odszkodowanie

to nie przysługuje, jeżeli zadrzewienie (zakrzewienie) nastąpiło po wybudowaniu kolei

z naruszeniem przepisów, o których mowa w art. 26 ust. 2.

2.

Usunięcia zadrzewienia (zakrzewienia) na obszarze gruntów państwowego gospodarstwa

leśnego dokonuje w przypadkach określonych w ust. 1 właściwy organ administracji lasów

państwowych na wniosek zarządu kolei.

1.

Zarząd kolei ma prawo na obcym gruncie, za odszkodowaniem ustalonym w trybie określonym

w art. 30, urządzać i utrzymywać pasy ochronne przeciwpożarowe oraz ustawiać zasłony

odśnieżne, a w szczególności zakładać żywopłoty.

2.

Zarząd kolei jest obowiązany do urządzania i utrzymywania pasów ochronnych przeciwpożarowych

na państwowych gruntach leśnych.

3.

Koszty urządzania i utrzymywania pasów ochronnych przeciwpożarowych i zasłon odśnieżnych

ponosi zarząd kolei. Jeżeli zadrzewienie (zakrzewienie), powodujące potrzebę urządzenia

pasów ochronnych przeciwpożarowych, nastąpiło po wybudowaniu kolei, urządzenie i utrzymywanie

tych pasów oraz związane z tym koszty obciążają właścicieli zadrzewionych (zakrzewionych)

gruntów.

4.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności określa w drodze rozporządzenia

1)

sposób urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych - w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa,

Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej,

2)

sposób urządzania i utrzymywania pasów ochronnych przeciwpożarowych - w porozumieniu

z ministrem wymienionym w pkt 1 oraz Ministrem Spraw Wewnętrznych.

1.

Wysokość odszkodowania (art. 27, 28 i 29 ust. 1) ustala zarząd kolei w porozumieniu

z osobami zainteresowanymi. W razie niedojścia do porozumienia, wysokość odszkodowania

określa terenowy organ administracji państwowej właściwy w sprawach gospodarki gruntami

stopnia podstawowego przy odpowiednim zastosowaniu zasad i trybu obowiązującego przy

wywłaszczeniu nieruchomości.

2.

Ustalanie wysokości odszkodowania nie wstrzymuje wykonania urządzeń i robót, przewidzianych

w art. 27, 28 i 29 ust. 1.

W razie wykonania budowli lub jakichkolwiek urządzeń i robót wzdłuż linii kolejowych

wbrew obowiązującym przepisom, terenowy organ administracji państwowej właściwy w

sprawach komunikacji stopnia podstawowego na wniosek zarządu kolei zarządzi na koszt

sprawcy doprowadzenie otoczenia kolei do stanu zgodnego z powyższymi przepisami.

Wstęp na obszar kolejowy dozwolony jest tylko w miejscach wyznaczonych. Poza tymi

miejscami wstęp na obszar kolejowy mają osoby posiadające upoważnienia właściwych

organów kolejowych oraz osoby upoważnione do wstępu na obszar kolejowy na podstawie

odrębnych przepisów.

1.

Do zabezpieczenia mienia kolejowego i powierzonego kolei oraz nadzoru nad przestrzeganiem

porządku na kolejach użytku publicznego powołane są organy ochrony kolei.

2.

Organami ochrony kolei są: Służba Ochrony Kolei oraz inne organy określone przez Ministra

Transportu, Żeglugi i Łączności w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

3.

Zakres działania i uprawnień organów ochrony kolei obejmuje

1)

ochronę mienia kolejowego i powierzonego kolei,

2)

sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów o porządku na kolejach użytku publicznego,

3)

ochronę życia, zdrowia i mienia obywateli korzystających z usług kolei.

4.

W celu wykonywania swych zadań organy ochrony kolei mają prawo

1)

nakładania w trybie obowiązujących przepisów grzywien w drodze mandatu karnego,

2)

legitymowania lub stwierdzania w inny sposób tożsamości osób, które przekroczyły przepisy

o porządku na kolejach, oraz zatrzymania winnego w razie dokonania przestępstwa lub

wykroczenia na obszarze kolejowym i doprowadzenia go przymusowo do najbliższego organu

Milicji Obywatelskiej,

3)

noszenia i użycia broni palnej.

5.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych

wyda w drodze rozporządzenia przepisy o porządku na kolejach użytku publicznego.

6.

Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Transportu, Żeglugi i Łączności

określi w drodze rozporządzenia organy ochrony kolei, którym przysługuje prawo noszenia

broni palnej w czasie pełnienia służby na obszarze kolejowym, oraz przypadki, w których

dopuszczalne jest użycie broni przez organy ochrony kolei, i tryb postępowania przy

użyciu broni.

7.

Szczegółowy zakres działania oraz organizację Służby Ochrony Kolei określi Minister

Transportu, Żeglugi i Łączności w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności w porozumieniu z Ministrami Obrony Narodowej

i Spraw Wewnętrznych określi uprawnienia oraz zasady i tryb wykonywania tych uprawnień

przez organy ochrony kolei w stosunku do żołnierzy w czynnej służbie wojskowej oraz

zasady współdziałania tych organów z właściwymi organami wojskowymi.

1.

Minister Spraw Wewnętrznych określi w drodze rozporządzenia w porozumieniu z Ministrem

Transportu, Żeglugi i Łączności przypadki, w których działalność organów ochrony kolei

sięgać będzie poza obszar kolejowy.

2.

Przepisy art. 33 nie naruszają właściwości Milicji Obywatelskiej w zakresie utrzymywania

bezpieczeństwa, spokoju i porządku publicznego na obszarze kolei użytku publicznego.

3.

Organy ochrony kolei są obowiązane udzielać w miarę możności pomocy organom Milicji

Obywatelskiej i organom ochrony granic na ich wezwanie w wykonywaniu czynności służbowych.

4.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych

określi szczegółowe zasady i sposób współdziałania organów ochrony kolei z organami

Milicji Obywatelskiej i ochrony granic.

1.

Kto wykracza przeciw przepisom o porządku na kolejach, wydanym na podstawie art. 25

pkt 3 i art. 33 ust. 5,

podlega karze grzywny do 10 000 złotych.

2.

Orzekanie w sprawach wymienionych w ust. 1 następuje w trybie przepisów o postępowaniu

w sprawach o wykroczenia.

Księgi kolejowe założone i prowadzone na podstawie ustawy z dnia 19 maja 1874 r. o

zakładaniu ksiąg kolejowych, o skutku praw hipotecznych ustanowionych na kolei żelaznej

i o hipotecznym zabezpieczeniu praw zastawu, służących właścicielowi obligacji kolejowych

z prawem pierwszeństwa (L. 70 austr. Dz.U.P. i Dz. U. z 1927 r. Nr 35 poz. 304), podlegają

zamknięciu.

Ustawa nie narusza przepisów o komunikacji w służbie obrony Państwa.

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 19 maja 1874 r. o zakładaniu ksiąg kolejowych, o skutku praw hipotecznych

ustanowionych na kolei żelaznej i o hipotecznym zabezpieczeniu praw zastawu, służących

właścicielowi obligacji kolejowych z prawem pierwszeństwa (L. 70 austr. Dz.U.P. i

Dz. U. z 1927 r. Nr 35, poz. 304),

2)

ustawa z dnia 14 grudnia 1920 r. w sprawie przejęcia kolei, zbudowanych przez b. władze

okupacyjne, pod zarząd Ministerstwa Kolei Żelaznych

(Dz. U. z 1921 r. Nr 3, poz. 5),

3)

ustawa z dnia 14 października 1921 r. o udzielaniu koncesji na koleje żelazne prywatne

(Dz. U. Nr 88, poz. 646),

4)

art. 7 ustawy z dnia 7 października 1921 r. o przepisach porządkowych na drogach publicznych

(Dz. U. Nr 89, poz. 656 z późniejszymi zmianami),

5)

rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 września 1926 r. o utworzeniu

przedsiębiorstwa „Polskie Koleje Państwowe”

(Dz. U. z 1948 r. Nr 43, poz. 312 i z 1951 r. Nr 14, poz. 108),

6)

ustawa z dnia 27 kwietnia 1931 r. o oddaniu „Francusko-Polskiemu Towarzystwu Kolejowemu”,

Spółce Akcyjnej w Paryżu, kolei Herby Nowe-Gdynia z odnogą Siemkowice-Częstochowa

do eksploatacji oraz o udzieleniu poręki państwowej

(Dz. U. z 1931 r. Nr 40, poz. 350 i z 1939 r. Nr 33, poz. 212),

7)

ustawa z dnia 17 marca 1932 r. o koncesjach na koleje znaczenia miejscowego i koleje

miejskie

(Dz. U. z 1932 r. Nr 38, poz. 391 i z 1948 r. Nr 18, poz. 129),

8)

art. 42 prawa o wykroczeniach,

9)

art. 5-14 ustawy z dnia 13 marca 1934 r. o oddaleniu budowli, składów, zadrzewienia

i robót ziemnych od linii kolejowych oraz o pasach ochronnych przeciwpożarowych i

zasłonach odśnieżnych

(Dz. U. Nr 28, poz. 220),

10)

ustawa z dnia 13 marca 1934 r. o ochronie porządku na kolejach użytku publicznego

(Dz. U. Nr 32, poz. 285),

11)

ustawa z dnia 18 marca 1935 r. o wykonywaniu przewozu osób kolejami użytku prywatnego

(Dz. U. Nr 24, poz. 164),

12)

art. X dekretu z dnia 11 października 1946 r. Przepisy wprowadzające prawo rzeczowe

i prawo o księgach wieczystych (Dz. U. Nr 57, poz. 321).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1982 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1989 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem art. 13 ust. 3 i 4, który wchodzi

w życie z dniem 1 stycznia 1990 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1972 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1975 r.