Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 1989 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej jednostek badawczo-rozwojowych.

Art. 1. Zakwaterowanie sił zbrojnych polega na stalub przejściowym rozmieszczeniu

1) jednostek, instytucji i zakładów wojskowych,

2) obiektów, urządzeń, uzbrojenia i sprzętu wojskowego

oraz

3) żołnierzy i innych osób określonych w ustawie

w budynkach, lokalach i na terenach będących w zarzą-

bziennik Ustaw Nr 52

-

dzie organów wojskowych albo uzyskanych w tym celu

od organów administracji państwowej, jednostek gospo·

darki uspołecznionej

od innych osób prawnych lub

fizycznych.

Art. 2. 1. Jeżeli organy wojskowe nie dyspon,ują w

danej miejscowości dostateczną ilością budynków, lokali

lub terenów na zakwaterowanie stałe, właściwe organy

administracji państwowej na wniosek organów wojskowych przekazują niezbędne do tego celu nieruchomości na zasadach i w trybie obowiązujących przy przekazywaniu nieruchomości pomiędzy jednostkami gospodarki uspołecznionej.

2. Obszary leśne stanowiące własność Państwa oraz

z nimi nieruchomości podlegają przekazaniu

organom wojskowym na zasadach i w trybie przepisów

ustawy o państwowym gospodarstwie leśnym.

związane

Art. 3. Jeżeli niezbędne dla sił zbrojnych budynki

lub tereny nie mogą być przekazane na zasadach i w trybie określonych wart. 2, organy wojskowe mogą je uzy skać na podstawie przepisów o wywłaszczaniu nieruchomości.

Art. 4. Zbędne dla sił zbrojnych budynki, lokale i tereny podlegają przekazaniu przez organy wojskowe

wła ś ciwym organom administracji państwowej na zasadach i w trybie przepisów, o których mowa wart. 2, bądź

zwrotowi w trybie przepisów określonych wart. 3.

Art. 5. 1. Organy wojskowe mogą wprowadzać zakaz

na tereny zajęte na zakwaterowanie sił zbrojnych.

2. Zakaz wstępu powinien być wyraźny i oznaczony

w sposób łatwo dostrzegalny.

3. Zakaz ten nie może dotyczyć wstępu do osobnych

kwater stałych.

wst ę pu

Rozdział

2

Wspólne kwatery stałe

Art. 6. 1. Wspólna kwatera stała jest przeznaczona

na zbiorowe stałe zakwaterowanie żołnierzy.

2. Zakwaterowanie we wspólnych kwaterach stałych

jest bezpłatne.

Art. 7. 1. Wspólne kwą.tel'Y stałe są przeznaczone na

zakwaterowanie żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową na podstawie przepisów o powszechnym obowiąz­

ku obrony, z wyjątkiem żołnierzy odbywających okresową

służbę wojskową.

2.

We wspólnych kwaterach

stałych

kwateruje

się

również

1)

żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową

2)

rakterze kandydatów na żołnierzy

żołnierzy zawodowych będących słuchaczami

lub kursów wojskowych.

w chazawodowych,

szkół

3. Lołnierze zawodowi, zakwaterowani we wspólnych

kwaterach stałych w czasie odbywania studiów w szkole

lub na kursie wojskowym, zachowują posiadane dotychczas osobne kwatery stałe.

Rozdział

Poz. 309

794

3

Osobne kwatery stałe

Art. 8. 1. Osobna kwatera stała jest przeznaczona

na zakwaterowanie stałe żołnierza zawodowego i jego

rodziny.

2. Osobną kwaterą stałą jest samodzielny lokal

mieszkalny.

3. Osobną kwaterą stałą może być wyjątkowo część

lokalu mieszkalnego, jeżeli obejmuje co najmniej jeden

pokój o powierzchni nie mniejszej niż 10 m 2 •

Art. 9. 1. Prawo do osobnej kwatery stałej przysłu­

guje żołnierzowi zawodowemu.

2. :przy ustalaniu powierzchni mieszkalnej os'o bnej

kwatery stałej przysługującej żołnierzowi uwzględnia się

stan rodzinny żołnierza oraz jego stppień wojskowy lub

zajmowane stanowisko służbowe. Zasadę tę stosuje si ę

również do żołnierzy zawodowych, którzy otrzymują albo

zajmują lokal mieszkalny na podstawie Prawa lokalowego

lub Prawa spółdzielczego.

3. Członkami rodziny żolnierza, których uwzględnia

przy ustalaniu przysługującej powierzchni mieszkalnej, są pozostający z żołnierzem we wspólnym gospodarstwie domowym

l) małżonek,

2) dzieci do czasu założenia odrębnej rodziny, nie dłużej

jednak niż do ukończenia 25 lat życia, chyba że są

inwalidami I lub II grupy; ograniczenia wieku dziecka

nie stosuje się przy przydzielaniu kwatery w związku

z przeniesieniem żołnierza zawodowego do pełnieniu

służby w innym garnizonie,

.

3) rodzice żołnierza i jego małżonka będący na utrzyma~iu żołnierza, którzy ze względu na wiek albo

inwalidztwo lub inne okoliczności są niezdolni do

wykonywania zatrudnienia, o ile ich warunki mieszkaniowe uzasadniają wspólne zamieszkanie z żołnie­

rzem.

się

4. Przy ustalaniu przysługującej powierzchni mieszkalnej uwzględnia się również osobę zatrudnioną w gospodarstwie domowym, jeżeli potrzeby żołnierza i jego ro."

dziny, uzasadnione w szczególności dobrem małoletnich

dzieci lub nieporadnych osób starszych, wymagają zatrudnienia takiej osoby.

5. Lołnierzowi może być prżyznane uprawnienie do

dodatkowej powierzchni mieszkalnej ze względu na stan

zdrowia osób wymienionych w ust. 3 albo ze względu na

inne szczególne okoliczności.

6.

W osobnej kwaterze stałej mogą zamieszkiwać

członkowie

jego rodziny, których nie

uwzględnia się przy ustalaniu powierzchni mieszkalnej,

jeżeli pozostają z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, oraz osoba zatrudniona w tym gospodarstwie w

innych warunkach niż określone w ust. 4.

z

żołnierzem

zawodowemu przydziela się

w której stale

pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, jeżeli istnieje z niej dogodny dojazd publicznymi środkami komunikacji do miejsca pełnienia służby.

Art. 10.

1.

osobną kwaterę

Lołnierzowi

stałą

w

miejscowości,

2. Lołnierzowi zawodowemu skierowanemu na studia

lub naukę do szkoły wojskowej, posiadającemu członków

rodziny uwzględnianych przy ustalaniu przysługującej powierzchni mieszkalnej, który nie otrzymał osobnej kwatery stałej, przydziela się ją w miejscowości, w której

pełnił służbę przed skierowaniem do szkoły.

Art. 11. 1. Lołnierz zwolniony z zawodowej służby

wojskowej zachowuje prawo do osobnej kwatery stałej,

jeżeli nabył uprawnienie do

1) emerytury wojskowej,

-

2; wojskowej renty inwalidzkiej z tytułu inwalidztwa

pozostającego

w

związku

ze

służbą

wojskową.

2. W zakresie uprawnień emerytów i rencistów wojskowych, o których mowa w ust. 1, do osobnych kwater

stałych stosuje się przepisy dotyczące żołnierzy zawodowych.

Art. 12. W razie śmierci

1)

żołnierza

zawodowego

warunki wymagane do uzyskania

emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej z tytułu inwalidztwa pozostające go w

związku ze służbą wojskową albo

b) którego śmierć pozostaje w związku ze służbą

a)

spełniającego

wojskową,

2) emeryta lub rencisty. o którym mowa wart. 11 ust. 1

- prawo do osobnej kwatery stałej nabywają wspólnie

zamieszkali w kwaterze z żołnierzem, emerytem lub rencistą. w dniu jego ś mier ci, członkowie rodziny uprawnieni

do wojskowej renty rodzinnej; prawo to przysługuje im

przez czas posiadania uprawnień do tej renty.

Art. 13. Osobom wymienionym wart. 11 i 12 może

przydzielona na ich wniosek osobna kwatera s tała

lub lokal spółdzielczy w miejscowości przez nie wybranej. jeżeli wojskowy organ kwaterunkowy dysponuje w

tej miejscowości lokalami mieszkalnymi.

być

Art. 14. 1. Przyznanie emerytury lub renty w trybie

przewidzianym w przepisach o zaopatrzeniu

emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin. osobie.

która nie zajmuje osobnej kwatery stałej, nie powoduje

nabycia przez nią prawa do takiej kwatery.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób

zwolnionych z zawodowej służby wojskowej przed dniem

l stycznia 1983 r., które nie nabyły uprawnień d o emerytury lub renty na podstawie przepisów ustawy z dniał

16 grudnia 1972 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy

zawodowych i ich rodzin (Dz. U. z 1983 r. Nr 29, poz. 139,

7. 1984 r. Nr 52, poz. 270, z 1985 r. Nr 20, poz. 85 i z

1989 r. Nr 35, poz. 190) w brzmieniu obowiązującym do

dnia 31 grudnia 1982 r., a które spełniają warunki do tych

świadczeń na podstawie ustawy z dnia 23 marca 1983 r.

o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy

zawodowych i ich rodzin (Dz. U. Nr 16. poz. 78).

wyjątkowym.

Art. 15. 1. Osobie, która zajmuje osobną kwaterę

(lokal) o powierzchni mieszkalnej większej od przysługującej, wojskowy organ kwaterunkowy powinien za proponować lub na jej wniosek przydzielić inną kwaterę

(lokal). odpowiadającą uprawnieniom tej osoby , jeżeli

nadwyżka obejmuje co najmniej jeden pokój.

2. Jeżeli osoba. o której mowa w ust. 1, odmówi prze·

niesienia się do dostarczonej kwatery (lokalu) lub nie

złoży wniosku, ma prawo do zajmowania kwatery do -o

tychczasowej. z tym że za nadwyżkę powierzchni jest

obowiązana uiszczać podwyższoną opłatę.· .

3. Osobie zwalniającej kwaterę, w której występuje

nadwyżka powierzchni mieszkalnej wynosząca więcej niż

1Ci m ~ . w yposażoną w trzy lub więcej elementów mających

wpływ n a wysokość n a leżn yc h op łat z tytułu zajmowa niu.

kwatery - przysługuje prawo do otrzymania ekwiwal entu pieniężnego za różnicę powierzchni mieszkalnej między

obu lokalami, wypłacanego ze środków budżetowych. jeżeli z wolni enie kwate ry następuje w wyniku dostarczenirl

przez wojskowy organ kwaterunkowy lokalu odp owia dajCjcego uprawnieniom.

stałą

795

Poz. 309

Art. 16. 1. Minister Obrony Narodowej może w

szczególnie uzasadnionym wypadku zarządzić przydzielenie lokalu mieszkalnego w budynku przeznaczonym na

zakwaterowanie stałe żołnierzy osobie, która nie posiada

prawa do osobnej kwatery stałej.

2. Do osób, o których mowa w ust. 1, stosuje si ~

przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe (Dz. U. z 1987 r. Nr 30, poz. 165 oraz z 1989 r.

Nr 10, poz. 57, Nr 20, poz. 108. Nr 34. poz. 178 i Nr 35,

poz. 192). z tym że przydzielony lokal pozostaje nad al

w dyspozycji wojskowych organów kwaterunkowych.

Art. 17. 1. W wypadku uzasadnionym potrzebami sił

zbrojnych wojskowy organ kwaterunkowy może oddać

w najem pracownikowi zatrudnionemu w jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony Narodowej lokal

mieszkalny, przeznaczony na zakwaterowanie st a łe żo ł­

nierzy.

2. Lokal mieszkalny, o którym mowa w ust. 1. jest

mieszkaniem zakładowym w rozumieniu przepisów Prawa

lokalowego.

Art. 18. 1. W razie orzeczenia rozwodu żołnierza zawodowego zajmującego osobną kwaterę stałą, rozwiedzeni

małżonkowie zachowują prawo do zamieszkiwania w dotychczasowej kwaterze do czasu przekwaterowania.

2. Na wniosek rozwiedzionych małżonków wojskowy

organ kwaterunkowy dokonuje zamiany zajmowanej przez

nich kwatery na dwa odrębne lokale mieszkalne, w granicach powierzchni mieszkalnej zbliżonej do dotychczas

zajmowanej, przez przydzielenie

1) żołnierzowi - osobnej kwatery stałej,

2) rozwiedzionemu małżonkowi zamiennego lokalu

mieszkalnego.

3. W wypadkach wyjątkowych, gdy jeden z rozwiedzionych małżonków swym nagannym postępowaniem

uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie, wojskowy organ

kwaterunkowy może dokonać zamiany, o której mowa w

ust. 2, na wniosek drugiego małżonka.

4. Przy ustalaniu powierzchni mieszkalnej odrębnych

lokali, o których mowa w ust. 2. bierze się pod uwagę

osoby uprawnione oraz osoby uwzględnione przy przydzieleniu zajmowanej dotąd kwatery, zamieszkałe i zameldowane w niej na pobyt stały w dniu orzeczenia rozwodu.

5. W razie przydzielenia, w ramach zamiany, odpowiednio kwatery lub zamiennego lokalu mieszkalnego

rozwiedzionemu małżonkowi, podlega on przekwaterowaniu do tej kwatery (lokalu) wraz z osobami uwzględnio­

nymi przy jej przydzieleniu. Jeżeli zajmowana dotychczas

kwatera odpowiada uprawnieniom żołnierza zawodowego

lub warunkom przewidzianym w Prawie lokalowym dla

zamiennego lokalu mieszkalnego, wojskowy organ kwaterunkowy może pozostawić rozwiedzionego małżonk a VI

tej kwaterze.

6. Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do rozwiedzionego małżonka pozostałego w zajmowanej dotychczas

kwaterze po jej opuszczeniu przez drugiego z małżonków,

również w razie niezłożenia wniosku, o którym mowa

w ust. 2.

Art. 19. 1. Osobną kwaterę stałą przydziela wojskowy organ kwaterunkowy.

Osobna kwatera stała nie może być oddana w

osobie nie posiadającej decyzji o przydziale

kwatery ani podna jmowana w całości lub w części.

2.

używanie

-

Art. 20. 1. Przydział osobnej kwatery stałej uzależ­

nia się od uiszczenia kaucji w wysokości okreś lonej na

podstawie przepisów Prawa lokalowego, zabezpieczającej

utrzymanie kwatery w należytym stanie.

2. Minister Obrony Narodowej określa zasady, tryb

pobierania i zwrotu kaucji oraz zasady zwalniania od niej

w całości lub w części.

Art. 21. 1. Wojskowy organ kwaterunkowy jest oboosobną kwaterę stałą w stanie zdatnym do użytku wraz z pomieszczeniami przynależnymi

oraz zapewnić sprawne działanie zainstalowanych urzą­

dzeń technicznych, korzystanie z oświetlenia i ogrzewania, ciepłej i zimnej wody, dżwigów, zbiorczych anten

i innych urządzeń przeznaczonych w budynku do ogólnego użytku.

2. Osoby zajmujące osobną kwaterę stałą są obovvią­

zane używać jej zgodnie z przeznaczeniem i z należytą

starannością oraz stosować się do regulaminu porządku

domowego, określonego przez organ wojskowy upoważ­

niony przez Ministra Obrony Narodowej.

wiązany prżekazać

3. Bez zgody wojskowego organu kwaterunkowego

nie wolno czynić zmian naruszających substancję kwatery

lub budynku.

1. Osoba zajmująca osobną kwaterę stałą

lub lokal mieszkalny (najemca) w budynkn

pozostającym · w zarządzie organów wojskowych jest obowiązana udostępnić ją wojskowemu organowi kwaterunkowemu w uzgodnionym terminie w celu

1) okresowego, a w szczególnie uzasadnionych wypadkach, doraźnego przeglądu stanu wyposażenia technicznego oraz ustalenia zakresu prac wymagających

wykonania w tej kwaterze (lokalu),

2) dokonania napraw (remontów) obciążających organ

wojskowy lub tę osobę, jeżeli mimo uprzedniego wezwania nie dokona tych napraw (remontów) w terminie wyznaczonym przez ten organ.

2. W razie odmowy udostępnienia kwatery (lokalu)

lub nieobecności użytkownika (najemcy), w wypadku konieczności natychmiastowego usunięcia awarii grożącej

bezpośrednio powstaniem znacznych szkód w budynku.

przedstawiciel wojskowego organu kwaterunkowego, w

obecności przedstawiciela odpowiednio wojskowego organu porząd kowego lub Milicji Obywatelskiej, ma prawo

wejść do kwatery (lokalu). Jeżeli nastąpiło to pod nie'obecność użytkownika (najemcy). wojskowy organ kwaterunkowy jest obowiązany zabezpieczyć kwaterę (lokal)

i mienie w niej znajdujące się do czasu przybycia użyt­

kownika (najemcy).

3. Po zakończeniu naprawy wojskowy organ kwaterunkowy jest obowiązany doprowadzić kwaterę (lokal)

lub jej część do stanu. w jakim znajdowała się ona w

chwili udostępnienia. Użytkownikowi (najemcy) przysłu­

guje stosunkowa obniżka opłat (czynszu) za czas. w któ-;

rym nie mógł on w pełni korzystać z kwatery (lokalu)

lub jej części.

4. Jeżeli rodzaj naprawy tego wymaga, użytkownik

(najemca) powinien opróżnić kwaterę (lokal) i przenieść

się. na koszt wojskowego organu kwaterunkowego. do

dostarczonego mu innego lokalu mieszkalnego na czas

naprawy ściśle oznaczony i podany do wiadomości użyt­

kownika (najemcy).

5. W razie odmowy udostępnienia lub opróżnienia

kwatery (lokalu), sprawę rozstrzyga wojskowy organ kwa terunkowy określony przez Ministra Obrony Narodowej.

Art. 22.

(użytkownik)

Poz. 309

796

6. Właściciel lokalu w budynku bQdącym w zarzą­

dzie wojskowych organów kwaterunkowych jest obowią­

zany udostępnić lokal w celu wykonania napraw obcią­

żających te organy. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 23. 1. Wojskowe organy kwaterunkowe wykoremont osobnych kwater st ałych, przyązielonych

osobom uprawnionym do tych kwater, na koszt wojska

lub wypłacają równoważnik pieniężny.

nują

2. Koszty napraw uszkodzeń powstałych w kwaterze,

budynku lub urządzeniach służących do wspólnego użytku

mieszkańców obciążają osobę uprawnioną do

osobnej

kwatery stałej, jeżeli sprawcą uszkodzenia jest osoba zamieszkała w tej kwaterze.

3. Osobie uprawnionej do osobnej kwatery stałej.

która nie zajmuje kwatery. może być przyznany równoważnikpieniężny na remont zajmowanego przez ni ą lo ·

kalu.

Art. 24. 1. Osoby, którym przydzielono osobne kwatery stałe, uiszczają następujące należności z tytułu zajmowania kwatery

1) opłatę za kwaterę.

2) opłaty za świadczenia związane z wyposażeniem

i eksploatacją kwatery,

3) kaucję mieszkaniową.

2. W razie zwłoki w uiszczaniu należności z tytułu

zajmowania kwatery pobiera się odsetki w wysokości

określonej na podstawie przepisów Prawa lokalowego;

3. Za osobę uprawnioną do osobnej kwatery stałej,

która zajmuje lokal mieszkalny przydzielony na podstawie Prawa lokalowego lub osobną kwaterę stałą w bu·

dynku pozostającym w zarządzie terenowego organu

administracji państwowej lub innych organów i jednostek

organizacyjnych, wojskowy organ kwaterunkowy pokrywa różnic ę między wysokością czynszu i opłat przewidzianych w przepisach Prawa lokalowego a wysokością

opłat za ten lokal ustalonych na zasadach dotyczących

osobnych kwater stałych.

Art. 25. 1. Należności z tytułu zajmowania kwatery

oraz koszty, o których mowa wart. 23 ust. 2. nie uiszczone w terminie płatności podlegają wraz z odsetkami za

zwłokę

1)

potrąceniu w pełnej wysokości z up osaże nia, niezależ­

nie od potrąceń z innych tytułów, jeżeli kwaterę zajmuje żołnierz zawodowy. na zasadach określonych w

przepisach o uposażeniu żołnierzy zawodowych.

2) przymusowemu ściągnięciu na zasadach określonych

w Prawie lokalowym. jeżeli kwaterę zajmuje osoba

nie będąca żołnierzem zawodowym.

z uposażenia powinno być poprzedzone

wykazu zaległych należności. sporządzonego

przez wojskowy organ kwaterunkowy. wraz z wezwaniem

do zapłaty. od którego zainteresowany mo że złożyć sprzeciw w terminie miesięcznym do wojskowego organu kwaterunkowego nadrzędnego nad organemu. który wystosował wezwanie do zapłaty.

2.

Potrącenie

doręczeniem

3. Tytułem do dokonania potrąceń jest wykaz

ległych należności, a w razie wniesienia sprzeciwu -

za'de-

cyzja organu określonego w ust. 2.

4. Za zapłatę należności z tytułu zajmowania kwatery przez osobę uprawnioną nie będącą żołnierzem zaWQ-

-

,dowy~ , odp,owia9.ają s.olidąrnie pełnoletni członkowie

Poz. 309

797

terę,

dom lub lokal określone w pkt 2 pod ,lit. a)

1. b); przepis pkt 2 lit. c) stosuje się odpowiednio.

ro-

dzipy' stale z nią, zamieszka-li.,

Art. 26. 1. Do czasu uzyskania osobnej kwatery stałej żołnierzowi zawodowemu przysługuJe prawo do zakwaterowania tymczasowego w miejscowości, w której

pełni służbę. '

2. Zakwaterowanie tymczasowe

przysługuje

również

żołnierzom odbywającym okresową służbę wojskową oraz

i oficerom pełniącym

zawodową służbę wojskową w okresie próbnym.

podoficerom starszym,

chorążym

Art. 27. 1. Żołnierzowi zawodowemu, który ma człon­

ków rodziny określonych wart. 9 ust. 3, przysługuje

równoważnik pieniężny w razie niemożności ' przydzielenia osobnej ' kwateiy stałej w miejscowości, w której stale

pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, jeżeli on sam

lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w ' tej miejscowości.

2.

Równoważnik pieniężny może być

przyznany róW-

nież

na warunkach określonych w ust. 1

1) żołnierzowi zawodowemu samotnemu,

2)

żołnierzowi

odbywającemu okresową służbę wojskooraz podoficerowi starszemu, chorążemu lub oficerowi pełniącemu zawodową służbę wojskową w

okresie próbnym; jeżeli ma na utrzymaniu członków

rodziny zamieszkałych w innej miejscowości.

wą

3. Żołnierzowi zawodowemu, ,który posiada osobną

lub inny lokal mieszkalny w miejscowości

pobliskiej ' miejsca pełnienia służby, przysługuje zwrot

kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby.

kwaterę stałą

Art. 28. ' f.Osobie uprawnionej do osobnej kwatery

stałej przysługuje pomoc finansowa z funduszu mieszkaniowego na uzyskanie lokaiu mieszkalnego w spółdzielni

bud'ownictwa mieszkaniowego albo domu jednorodzinnego

lub lokalu miesżkalnego stailOwiącego odrębną nieruchomość, z wyjątkiem nabycia lokalu (domu) od Państwa.

2. Rada Ministrów okr€śla w drodze rozporządzenia

i zasady przyznawania pomocy finansowej,

o której mowa w ust. 1.

2. Zbycie lokalu mieszkalnego, o którym mowa w

ust. 1 pkt 2 i 3, nie przywraca prawa do przydziału osobnej kwatery stałej. Nie dotyczy to nieodpłatnego zbycia

lokalu (domu) stanowiącego składnik odrębnego majątku

małżonka osoby uprawnionej do kwatery na rzecz osób

bliskich w rozumieniu Prawa lokalowego.

3. Skorzystanie przez żołnierza z pomocy finansowej

z funduszu mieszkaniowego nie pozbawia go prawa do

przydzielenia osobnej kwatery stałej w razie

1) zamiany lokalu mieszkalnego, uzyskanego przy pomocy finansowej z funduszu mieszkaniowego, z osobą

zajmującą osobną kwaterę stałą albo

2)~' zajmowania spółdzielczego lokalu mieszkalnego o powierzchni mniejszej od przysługującej

jeżeli zwróci udzieloną mu pomoc finansową, z tym

w wypadku pomocy przyznanej w celu uzyskania spół­

dzielczego lokalu mieszkalnego - z uwzględnieniem wysokości przysługującej mu należności lub równowartości

z tytułu wygaśnięcia prawa do tego lokalu.

-

że

4. Żołnierzowi zawodowemu przeniesionemu służbo­

wo do innej miejscowości, jeżeli on lub jego małżonek

posiada spółdzielczy lokal mieszkalny, dom jednorodzinny, dom mieszkalno-pensjonatowy lub lokal mieszkalny

stanowiący odrębną nieruchomość - przydziela się osobną

kwaterę stałą tylko na czas pełnienia służby w tej miejscowości. Kwaterę można przydzielić na stałe, jeżeli żoł­

nierz zwróci udzieloną mu pomoc finansową, według zasad określonych w ust. 3.

5. Warunkiem przydzielenia osobnej kwatery stałej

osobie uprawnionej, zajmującej lokal przydzielony tej osobie lub jej małżonkowi na podstawie Prawa spółdzielcze­

go, jest przekazanie opróżnionego lokalu do dyspozycji

spółdzielni.

Rozdział

4

wysokość

3. Minister Obrony Narodowej określa inne niż wymienione w ust. 1 rodzaje pomocy i warunki jej udzielania osobom uprawnionym do osobnej kwatery stałej, podejmującym budownictwo jednorodzinne.

r ',y" "

Art. 30. 1. 20łnierz zawodowy jest obowiązany zwolwraz z osobami wspólnie z nim

nić osobną kwaterę stałą

zamieszkałymi, jeżeli

1)

Art. 29. 1. Osobnej

kwatery

stałej

2)

1) osobie uprawnionej, która skorzystała z pomocy fi' nansowej z funduszu mieszkaniowego przewidzianego

wart. 28 ust. 1,

2) żołnierzowi zawodowemu, jeżeli w miejscowości stałego pełnien'ia służby lub w miejscowości pobliskiej

a) posiada lokal mieszkalny przydzielony na podstawie Prawa lokalowego lub Prawa spółdzielczego.

odpowiadający

co najmniej przysługującej powierzchni mieszkalnej,

b) jest właścicielem domu jednorodzinnego lub mieszkalno-pensjonatowego albo lokalu mieszkalnego

stanowiącego

odrębną

nieruchomość,

c) jego małżonek posiada kwaterę lub

dom, okre ś lon e pod lit. a) lub b),

lokal albo

3) osobie uprawnionej nie będącej żołnierzem zawodowym, która posiada ,w dowolnej miejscowości kwa-

skorzystał

z pomocy finansowej z funduszu mieszka-

niowego,

nie przydziela

się

Przekwaterowanie z osobnych kwater stałych

został

przeniesiony służbowo do innej miejscowości

lub pobliskiej miejscowości osobną

otrzymał w tej

kwaterę stałą,

i

3)

został przeniesiony służbowo do innej jednostki wojskowej lub na inne stanowisko w tej samej miej scowości, a zajmowana dotychczas kwatera znajduje się

na wojskowym terenie zamkniętym albo w budynku

przeznaczonym wyłącznie na zakwaterowanie całości

lub określonej części kadry danej jednostki wojskowej i żołnierzowi przydzielono inną równorzędną

osobną kwaterę stałą,

4)

został przeniesiony służbowo do innej miejscowości

lub zwolniony z zawodowej służby wojskowej, a kwaterę stałą otrzymał tylko na czas pełnienia służby w

tej miejscowości,

5) zajmowana przez niego kwatera znajduje się w budynku o charaktęrze użytkowym albo w budynku

-

przeznaczonym do rozbiórki lub przebudowy i przydzielono mu inną równorzędną osobną kwaterę stałą,

6) żołnierz lub jego małżonek posiada kwaterę albo lokal mieszkalny przydzielony na podstawie Prawa lokalowego lub przez spółdzielnię mieszkaniową, odpowiadający co najmniej

przysługuj ące j

powierzchni

mieszkalnej, albo dom jednorodzinny, dom mieszkalno-pensjonatowy lub lokal mieszkalny stanowiący

odrębną nieruchomość w mi ejscowości. w której stale,

pełni służbę, lub w miejscowo ści pobliskiej,

7) zajmowany przez niego lokal mieszkalny (kwatera)

znajduj e się w budynku ni e podlegającym szczególnemu trybowi najmu lokali na podstawie decyzji

administracyjnej o przydziale i o trzymał inną rÓwnorzędną osobną kwaterę stałą.

2. Osoby wymienione wart. 11 i 12 są obowią zane

do zwolnienia osobnej kwatery stałej, jeżeli

1) zachodzą okoliczności wymienione w ust. 1 pkt 1

i 5-,7, z tym że przepis pkt 6 ma zastosowanie bez

względu na miejscowość, w której znajduje się lokal

mieszkalny (dom),

2) zajmowana kwatera znajduje się na terenie zamknię­

tym albo w budynku przeznaczonym wyłącżnie na zakwaterowanie żołnierzy zawodowych, a osobie uprawnionej przydzielono inną równorzędną osobną kwaterę

stałą.

3. Osoby nieuprawnione do osobnych kwater stałych

są obowiązane do ich zwolnienia wraz z osobami wspólnie zami e szkałymi. w razie posiadania lub uzyskanb

przez nie albo ich małżonków innego lokalu mieszkalnego

przydzielonego na podstawie Prawa lokalowego lub Praw a spółdzielczego, albo domu. jednorodzinnego, jak rów-,

nież mieszkalno-pensjonatowego, a także lokalu - stanowią­

cego odrębną nieruchomość - odpowiadających co naj'mniej warunkom przewidzianym w Prawie lokalowym

dla zamiennego lokalu mieszkalnego.

Art. 31. 1. Za równorz ędną osobną kwaterę stałą

uznaje się kwaterę, która

l) nad aje się do zamieszkania ze względu na stan t echniczny,

2) ma nie gorsze wyposaż e nie technic.z ne niż kwatera

dotychczas zajmowana,

3) odpowiada pod wzgl ęde m powierzchni mieszkalnej

dotychczasowemu lokalowi. z tym że nie może przekraczać

obowiąz ujących

norm przysługującej powierzchni mieszkalne j,

4) jest kwaterą samodzielną.

5) znajduje się w tej samej miejscowoś ci.

2. Za

można

zgodą

odstąpić

osoby podleg ającej przekwaterowaniu

od wymagań ok re ślo nych w ust. l

pkt 2-5.

Art. 32. 1. Decyzję w sprawie zwolnienia osobnej

kwatery stałej w wypadkach wymienionych wart. 30

wydaje wojskowy organ kwaterunkowy.

2. Od decyzji, o której mowa w ust. 1. przysługuje

zainteresowanemu odwołanie do organu wojskowego bezpośrednio nadrz ę dnego nad organem, który wydał tę decyzję· Decyzja wydana wskutek odwołania

jest ostat eczna.

3. Koszty przekwaterowania ponoszą organy wojskowe, z wyją tki e m wypadków okre~lonych wart. 30 ust. l

pkt 1 or az ust. 3.

Poz. 309

798

Art. 33. 1. W razie ni-ezwołnienia osobnej kwatery

w terminie wyznaczonym w decyzji 'Wojskowy

organ kwaterunkowy może zarzą<lzić przymusowe przekwaterowanie osoby uprawnionej wraz z oSQbami wspólni e z nią z,amieszkałymi na jej koszt.

2. Jeżeli osoba zwalniająca kwaterę pozostawi w niej

osoby dotychczas z nią zamieszkałe, właściwy organ 'Woj skowy zarządza przymusowe przekwaterowanie tych osób

na jej koszt. W tym wypadku może nastąpić również

przekwaterowanie tych osób do lokalu zaj~tego przez

osob(; uprawnioną albo do zastępczego pomieszczenia

mieszkalnego odpowiadającego warunkom przewidżianym

w Prawie lokalowym.

stałej

Art. 34. 1. Żołnierze zwolnieni z Zawodowej służby

wojskowej, którzy nie zachowują prawa do osobnej kwatel y stałej, członkowie rodzin zmarłych żołnierzy (emerytów wojskowych, rencistów wojskowych), którzy nie

naby wają prawa do tej kwatery, oraz inne osoby, których

prawo do osobnej kwatery stałej wygasło, mogą być prze kwaterowani do zamiennego lokalu mieszkalnego w wypadkach określonych przez Ministra Obrony Narodowej.

2. Zamie nny lokal mieszkalny, odpowiadający warunkom przewidzianym w Prawie lokalowym, dostarcza

i przydziela wojskowy organ kwaterunkowy.

3. Lokalem zamiennym może być również spółdziel­

czy lokal mieszkalny typu lokatorskiego, za który W-f-Jjskowy organ kwaterunkowy wpłacił wymagany wkład.

4. Koszty przekwaterowania ponoszą organy wojskowe. jeżeli osobom pr~ekwaterowanym nie przysługuje

zwrot kosztów przesiedlenia na podstawie odrębnych przepisów. Przepisy art. 33 stosuje się odpowiednio.

Art. 35. Do osób nieuprawnionych do osobnych kwater stałych, zajmujących lokale mieszkalne przeznaczone

na zakwaterowanie stałe żołnierzy, stosuje się, w sprawach nie uregulowanych w ustawie, przepisy Prawa lokalowego. z tym że lokale te pozostają nadal w dyspozycji

wojskowych organów kwaterunkowych.

Art. 36. 1. Żołnierz zwolniony z zawodowej służby

wojskowej wskutek utraty stopnia wojskowego, ukarania

karą dyscyplinarną usunięcia z tej służby albo skazania

prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolno ś ci, który nie nabył prawa do emerytury wojskowej

albo do wojskowe j renty inwalidzkiej z tytułu inwalidztwa pozostającego w związku ze służbą wojskową, podle ga przekwaterowaniu wraz z osobami wspólnie z nim'

zamieszkałymi z zajmowanej kwatery do zastępczego po mieszczenia mieszkalnego.

2. Pomieszczenie zastępcze dostarcza i przydziela

wojskowy organ kwaterunkowy, na zasadach

o kreślonych w Prawie lokalowym.

właściwy

3. Koszty przekwaterowani a w wypadkach

nych w ust. 1 ponoszą organy wojskowe.

okr eś lo­

4. Osoby, o których mowa w ust. 1, do czasu ich

przekwaterowania uiszczają za zajmowane ' lokale czynsz

i opłaty w wysokości przewidzianej w przepisach Prawu

lokalowego.

5. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do żoł­

ni erza , któremu nie przysługuje prawo do zaopatrzenia

emerytalnego wskutek skazania prawomocnym wyrokiem

sądu po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej na'

kan; dodatkową pozbawienia praw publicznych.

6 . Minister Obrony Narodowej lub upoważniony

pn;ez niego organ wojskowy moż e przydzielić zamienny

-

799

lokal mieszkalny osobom, o których mowa w ust. 1. lub

w lokalu dotychczas zajmowanym.

2)

Art. 37. Przekwaterowanie z osobnych kwater s,taktóre nie s ą żołnierzami zawodowymi. przeprowadza - na wniosek wojskowego organu kwaterunkowego - właściwy terenowy organ administracji państwowej

w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w

administracji.

3)

pozostawić

łych osób,

Art. 38. I. W razie samowolnego zaj~cia osobnej

kwatery stałej przez żołnierza. wojskowy organ kwaterunkowy dokonuje bezzwłocznie usunięcia sprawcy z kwatery na jego koszt do poprzednio zajmowanego lokalu.

2. Jeżeli sprawcą samowolnego zajęcia kwatery jest

osoba cywilna, usunięcia jej dokonuje, na wniosek wojskowego organu kwaterunkowego, właściwy terenowy

organ administracji państwowej.

4)

5)

6)

7)

8)

Art. 39. Ministrowie Obrony Narodowej oraz Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa określą w drodze rozporządzenia tryb postępowania w sprawie przekwaterowania osób nieuprawnionych z osobnych kwater stałych

oraz organy właściwe w tych sprawach.

Rozdział

5

Zakwaterowanie przejściowe

Art. 40. 1. Zakwaterowanie przejściowe stosuje się w

razie konieczności czasowego rozmieszczenia jednostek

wojskowych, urządzeń, uzbrojenia i sprzętu wojskowego.

a także żołnierzy i pracowników cywilnych zatrudnionych

w tych jednostkach oraz osób towarzyszących silom zbrojnym. poza budynkami. lokalami i terenami przeznaczonymi na zakwaterowanie stałe.

2. Zakwaterowanie przejściowe stosuje się w szczególności w razie

l) ćwiczeń. zgrupowań i przemarszów wojska.

2) podróży służbowych i czasowego wykonywania obo~

wiązków przez żołnierzy i pracowników cywilnych

poza stałym miejscem służby lub pracy.

3) wprowadzenia stanu wyjątkowego lub wojennego,

ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.

Art. 41. I. Zdjęciu na zakwaterowanie prZe]SClOWe

przede wszystkim budynki. lokale i tereny bę. dące w zarządzie organów administracji państwowej. instytucji państwowych i jednostek gospodarki uspołecz­

nionej. W dalszej kolejności zajęciu podlegają również

nieruchomości należące do organizacji społecznych. zawodowych albo do innych osób prawnych lub fizycznych.

podlegają

2. Przy zajmowaniu ni eruchomości należących do

osób fizycznych należy przede wszystkim zajmować pomieszczenia i tereny należące do osób, które dobrowolnie

zgłosiły je na zakwaterowanie. a nast ę pnie inne pomieszczenia i tereny. rozkładając ciężar zakwaterowania w,

miarę możliwości równomiernie na poszczególne osoby.

3. W zależności od warunków lokalnych ciężar zakwaterowania powinien być w miarę możliwości rozłożo­

ny równomiernie na poszczególne miejscowości.

Art. 42. 1. Nie podlegają zajęciu na zakwaterowanie

przejściowe

I) nieruchomości będące w zarządzie organów Milicji

Obywatelskiej i zawodowych straży pożarnych.

nieruchomości

będące

w

zarządzie

banków i przeddo wykonywania

zadań produkcyjnych. usługowych i handlowych.

biblioteki. muzea, archiwa i inne pomieszczenia przo znaczone do przechowywania dóbr kultury orilZ

obiekty zabytkowe.

budynki n a leżące do placówek n a ukow o-bild awczych

i laboratoriów.

nieruchomości przeznaczone do wykonywaniCl kultu

religijnego.

budynki zakładów karnych i zakładów poprawczych.

domy pomocy społecznej.

nieruch omości użytkowane przez

a) obce misje dyplomatyczne i urzqdy konsularne .

b) członków personelu dyplomatycznego obcych misji

dyplomatycznych oraz urzędników konsularnych

obcych urzqdów konsularnych.

c) członków personelu administwcyjne go i technicznego oraz członków personelu służby obcych misji

dyplomatycznych. jak również pracowników konsularnych oraz członków personelu służby obcych

urzędów konsularnych. jeżeli nie są obywatelami

polskimi i nie posiadają w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej stałego miejsca zamieszkania pod

warunkiem wzajemności.

d) inne osoby lub instytucje międzynarodowe korzystające z immunitetów dyplomatycznych lub kon ·

sularnych na mocy ustaw. umów mi ę dzynarod o­

wych albo powszechnie uznanych zwyczajów mi ę ­

dzynarodowych.

siębiorstw państwowych, niezbędne

2. Zakłady lecznicze i weterynaryjne mogą być zajedynie na potrzeby wojskowej służby zdrowia lub

słu żby weterynaryjnej.

jęte

3. Minister Obrony Narodowej moż e w porozumieniu

z zainteresowanymi ministrami określić inne nieruchomości nie podlegające zajęciu na zakwaterowanie

przej ściowe.

Art. 43.

Nieruchomości

zajqte na zakwaterowanie

zwolnieniu nie później niż w ciągu

6 miesi ę cy od dni a ich zajęcia. Ograniczenia tego nie sto·

suje się w razie wprowadzenia stanu wyjątkowego lub

wojennego. ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.

przejściowe podlegają

Art. 44. I. Za szkody wyrządzone w związku z zakwaterowaniem przejściowym odpowiadają wobec poszkodowanego organy wojskowe .

2. W razie nie osiągnięci a porozumienia co do odpoza szkodę lub wysokości odszkodowania

sprawę kieruje się do terenowego organu administraCji

p ań stwow ej stopnia podstawowego. który wydaje decyzję

w ~ej sprawie. Od decyzji tej odwołanie nie przysługuje.

wiedzialności

3. Strona. która nie zgadza się z decyzją wydaną w

trybie ust. 2. może w terminie 30 dni od dnia doręczenia

decyzji wystąpić o rozstrzygnięcie sporu do sądu. Przepisu tego nie stosuje się w razie wprowadzenia stanu

w y jątkowego lub wojennego. ogłoszenia mobilizacji i w.

czasie wojny.

4. Przepisy ust. 1-3 nie dotyczą odpowiedzialności

organów wojskowych za szkody wyrządzone na obszarach leśnych stanowiących własność Państwa.

5. Roszczenie o naprawienie szkody ulega przedawnieniu z upływem jednego roku od dnia. w którym pO,szkodowany dowiedział się o szkodzie. Jednakże w każ-

-

dym wypadku roszczenie przed a wniśl się z upływ e m lat

trzech od dnia, w którym szkoda została wyrządzona.

Art. 45. 1. Obowiązek udost ę pnienia pomieszczenia

na zakwaterowanie przejściowe polega również na zapewnieniu w ramach posiadanych możliwości niezbędnego

wyposażenia i oświetlenia tego pomieszczenia, a w razie

potrzeby - również ogrzew ania.

2. Korzystanie z pomieszcz eń w ramach zakwaterow ania przejściowego w budynkach nie należących do

organów administracji państwowej, instytucji i przedsię­

biorstw państwowych jest odpłatne.

Art. 46. 1. W czasie podróży służbowych i czasowego wykonywania obowiązków poza stałym mIejSCem

służby lub pracy żołnierze i pracownicy cywilni korzystają przede wszystkim z zakwaterowania w służbowych

pokojach noclegowych, hotelach garnizonowych lui) w

innych hotelach.

Poz. 309

rządzone

w związku z zakwaterowaniempr.zeJSGlOutworżeni em strefy ni ebezpiecz eńs twa,.' j<;l~

również właściwość organów w tych sprawach,

'

2) właściwość i obowiązki organów w sprawach zVliąza­

rtych z czas owym usuni ę ciem mieszkańców ze strefy

wym i

niebezpi e czeństwa.

Rozdział

6

Przepisy karne

Art. 50. Kto narusza zakaz wstępu na teren zajęty

na zakwaterowanie sił zbrojnych lub na teren objęty strefą niebezpieczeństwa, podlega karze grzywny.

zakwaterowanie tych osób w hotelach lub

pokojach noclegowych jest niemożliwe, ko~

rzystają one z zakwaterowania przejściowego.

Art. 51. 1. Kto wbrew przepisom ustawy zajmuje

samowolnie w używanie osobną kwaterę stałą albo oddaje osobną kwater ę stał ą w używanie lub podnajem

osobie nie posiad ającej decyzji o przydziale tej kwatery,

podlega karze aresztu lub ograniczenia wolności albo

grzywny.

Art. 47. 1. Na terenach zajętych na zakwaterowanie

przeJsclOwe mo że być utworzona strefa niebezpieczeń­

stwa w drodze zarządzenia terenowego organu administracji państwowej stopnia wojewódzkiego, wydanego n a

wniosek właściwego dowódcy okręgu wojskowego lub

rodzaju sił zbrojnych.

kwatery (najemca lokalu) lub · osoba

w jego imieniu, która utrudnia w sposób zło­

śliwy lub uporczywy osobom zamieszkałym w danym budynku korzystanie z zajmowanego lokalu mieszkalnego

lub pomieszczeń pr zynależnych do tego lokalu, p odlega

karze grzywny.

2. W wyjątkowych wypadkach, uzasadnionych potrzebami sił zbrojnych, strefa niebezpieczeństwa mo ż .,;)

o bejmować przez okres nie przekraczający 20 dni obszary

przyległe do terenów zaj ęt ych na zakwaterowanie przej-

3. Kto opróżnia zajmowaną kwat erę bez uprzedzenia

o tym wojskowego organu kwaterunkowego; podlega

karze grzywny.

2.

Jeżeli

służbowych

ściowe.

3. W razie ob j ęcia strefą nieb ezpie czeństw a obszarów zamieszkanych zarz ądza się czasowe usuni ęcie z niej

mieszkal1ców na okres do 20 dni.

4. Zarządzenie o utworzeniu strefy niebezpi eczen.stwa powinno określać obszar tej strefy, sposób jej oznacze nia, termin czasowego usunięcia z niej mie szkańców

oruz zakaz wstępu osób nie uprawnionych n a obszar obję­

ty tq s trefą albo n a poszczególne jego rejony.

5. O objęciu strefą niebezpieczeństwa obszarów zamieszkanych i obowiązku czasowego ich . opuszczenia oraz

o zakazie wst ęp u na obszar objęty tą strefą właściwy terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego jest obowiązany poinformować mieszkańców .

Art. 48. 1. Osobom zamieszkałym na terenach obj ę­

tych strefą niebezpieczeństwa przysługują be z pł a tnie n a

czas usuni ęcia z budynków zastępcze pomieszczenia

mieszkalne, a w razie potrzeby również pomieszczenia

gospodarcze .

2. W razie braku zast ę pczych pomieszczeń mieszkalnych terenowy organ administracji państwowej stopnia

podstawowego może zobowiązać mieszkańców pobliskich

miejscowości do bezpłatnego udostępnienia pomieszczell

osobom usuniętym czasowo ze strefy niebezpieczeństw a.

Art. 49. Rada Ministrów

w

drodze

rozporządzenia

określa

ni e ruchomości na zakwai ich zwalniania, ustalania

i wypłaty należności za korzystanie z pomieszczel1

w ramach zakwaterowani a przejściowego oraz zasa dy ustalania i wypłaty odszkodowań za sZĘod y wy-

1) zasady i tryb zajmowania

terowanie

przejściowe

2.

Użytkownik

działająca

Art. 52. 1. Kto nie stosuje si ę do zarządzenia włći­

organu w sprawie odd ania na zakwaterowanie

przejściowe budynku, lokalu lub terenu albo w sprawie

usunięcia mieszkańców z terenu objętego str efą niebezpie c zeństwa, podl ega ka.rze grzywny.

ś ciwego

2. Tej samej karze podlega, kto uniemożliwia lub'

utrudnia korzystani e z budynku lub terenu, zajętego na

zakwaterowanie przejściowe.

Art. 53. Orzekanie w sprawach o wykroczenia okrewart. 50-52 następuje w trybie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia. :Lołnierze odpowiadają za te czyny na zasadach określonych w przepisach o dyscyplinie wojskowej.

ślone

Rozdział

7

Przepisy szczegółowe

Art. 54. 1. Minister Obrony Narodowej

określa

1) sposób zarządzania budynkami i terenami przeznaczonymi na zakwaterowanie sił zbrojnych,

2) normy i sp osób wspólnego zakwaterowania żo łnierzy

oraz zasady gospodarowania wspólnymi kwaterami

stałymi,

3) normy powierzchni mieszkalne j przysł ugującej osobie

uprawnionej, szczegółowe zasady uwzgl ę dni a nia człon­

ków rodziny oraz okoliczności, w których przy ustalaniu tej powierzchni może b yć uwzględniona osoba

zatrudniona w gospodarstwie domowym,

4) wilrunki uz.:t :' ildniające przyznan ie uprawnienia do

dodatkowej powierzchni mieszkalnej żołnierzom oraz

innym osobom

-

uprawni.onym

do

osobnej

801

Poz. 309 i 310

kwatery

s tał ej ,

3. Minisler

5) sp osób administrowania osobnymi kwaterami s t ałymi,

określa

w

porozu-

1) z Ministrem Finansów

szczegółowe

zasady i tryb przydziela nia, zwalniani Ł\

i zamiany tych kwater oraz wykonywania ich remontu i konserwacji,

6)

Obrony Narodowej

mieniu

wypłaty i wysokość równoważn ik a

o którym mowa wart. 23 ust. 1 i 3,

b) zasady i tryb wyp łaty oraz wysokość równoważ ­

nika pieniężnego, o którym mowa wart. 27,

e) tryb zwracania kosztów dojazdu do miejsca p e łni e­

n ia słu żby ,

a) zasady, tryb

pieniężnego,

szczegółowe zasady i tryb przekwaterowywania osób,

o których mowa wart. 18,

7) tryb postę powania w sprawie przekwaterowania żoł­

nierzy i innych osób uprawnionych do osobnych kwater stałych,

8) zasady zakwaterowania tymczasowego oraz zasady

organizowania hoteli garnizonowych i służbowych

pokoi noclegowych i korzystania z tych hoteli i pokoi,

9) zasady pobierania opłat za zakwaterowanie i korzy stanie z hoteli garnizonowy ch or az wysokość i terminy ich uiszczania,

10) właściwość organów wojskowych w sprawach zwią­

zanych z zakwaterowaniem sił zbrojnych,

11) koszty przekwaterowania ponoszone przez organy

wojskowe oraz tryb ich p okrywan ia,

12) wę.runki i tryb oddawania w najem mi esz k ań zakł a ­

dowycll, pracownikom jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony N arodowe j oraz zwalnia nia tych mieszkań,

13) ' wysokość i tryb przyznawania ekwiwalentu pienięż­

nego przy zamianie osobnej kwatery stał ej n a mni e jszą·

2. Ministrowie Obrony Narodowej oraz Rolnictwa,

i Gospodarki Żywnościowej okreś lą zasady zarządz a nia i gospodarowania obszarami leśnymi b ędącymi

w zarządzie i użytkowaniu organów wojskowych oraz

przekazanymi tym organom do t erenowego w ykorzyst ania ,

a także zasady naprawiania szkód wyrządzonych w związ­

ku z zakwaterowaniem przejściowym na obszarach l eś­

nych stanowiących włas noś ć Państwa.

Leśnictwa

2)

z Ministrami Finansów oraz Gospodarki Przestrzennej

i Budownictwa szczegółowe

zasady, wysokość '

i terminy uiszczania opłat, o których mowa wart. 24

ust. 1 pkt 1 i 2.

Art. 55. Uprawnienia Ministra Obrony Narodowej

przewidziane w ustawie przysługują Ministrowi Spraw

Wewnętrznych w stosunku do żołnierzy pełniących służbę

w podległych mu jednostkach oraz do członków rodzin

t y ch żołni e rzy.

Rozdział

8

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 56. Dotychczasowe lokale mieszkalne przeznaczone na zakwaterowanie stał e żołnierz y , przydzielone

pracownikom jednostek organizacyjnych podległych Ministrow i Obrony Narodowej, stają się mieszkaniami zakł a­

dowymi w rozumieniu Praw a lokalowego.

Art. 51. 1. Traci moc ustawa z dnia 31 stycznia 1961 r.

o zakwa terowaniu Sił Zbrojnych (Dz. U. z 1961 r. Nr 6,

poz. 38 i z 1972 r. Nr 53, poz. 341).

2. Do czasu wydania przepisów wykonawczych zamoc prze pisy wydane na podstaw ie ustawy ,

o której mowa w ust. 1, ze zmianami wynikającymi z ni·

niejszej ustawy.

chowuj ą

310

OBWIESZCZENIE MINISTRA TRANSPORTU, ŻEGLUGI I ŁĄCZNO ŚCI

z dnia 4 sierpnia 1989 r.

w sprawilJ ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia

2 grudnia 1960 r. o kolejach.

pisy wprowadzające Kodeks pracy (Dz. U. Nr 24,

poz. 142), z dnia 26 lutego 1982 r. o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 7,

poz. 54), z dnia 23 października 1987 r. o zmianach

w zakresie dzi a ł a ni a niektórych naczelnych i centralnych organów administracji państwowej (Dz. U.

Nr 33, poz. 180). z dnia 23 grudnia 1988 r. o działal­

:IlOŚci gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324), z dnia

27 kwietnia 1989 r. o przedsiębiorstwie państwowym

"Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. Nr 26, poz. 138),

1. Na podstawie art. 54 ustawy z dnia 27 kwietnia

1989 r. o przedsiębiorstwie państwowym "Polskie Koleje

Pailstwowe" (Dz. U. Nr 26, poz. 138) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia

jednolity tekst

ustawy z dnia 2 grudnia 1960 r. o kolejach (Dz.. U. Nr 54,

poz. 311), z uwzględnieniem zmian

1) wprowadzonych ustawą z dnia 12 lutego 1970 r. (l

zmianie ustawy o kolejach (Dz. U. Nr 3, poz. 13),

objętych jednolitym tekstem ustalonym obwieszcze··

niem Ministra Komunikacji z dnia 2 kwietnia 1970 r.

(Dz. U. Nr 9, poz. 76),

3)

2Y wprowadzonych ustawami: z dnia 20 maja 1971 1'.

Przepisy wprowadz a jące Kodeks wykrocze!'l (D z. U.

Nr 12, poz.

115), z dnia 26 czerwCa 1974 r , Prze -

oraz z zastosowaniem c i ąg ł e j numeracji rozd z iałów, artykułów, ustępów i punk.tów,

wynika j ącyc h z przepisów ogłoszonych przed dniem

wydania a inie jszego jednolitego tekstu

-

802

2. Pod a n y w z a ł qcznik u do mm eJszego obwieszczenia jednolity t e kst nie obe jmuje n a stępujących przepisów

go i kole je miejskie (Dz. U. z 1932 r.

Nr 38, poz . 391 i z 1948 r. Nr 18.

poz. 129).

8) art. 42 prawa o wykroczeniach,

9) art. ~ 14 ustawy z dnia 13 marca

1934 r. o oddaleniu budowli, składów.

zadrzewienia i robót ziemnych od linii

kolejowych oraz o pasach ochronnych

przeciwpoża r owych i zasłonach od ś nie ż ­

nych (Dz. U. Nr 28, p oz. 220),

10) usta w i.l z dnia 13 marca 1934 r. o ochronie porządku na kolejach użytku publicznego (Dz. U. Nr 32, poz. 285),

11) ustawa z dnia 18 marca 1935 r. o wykonywaniu przewozu osób kolejami użytku

prywatnego (Dz. U. Nr 24, poz. 164),

12) art. X dekretu z dnia 11 października

1946 r. Przepisy wprowadzające prawo

rzeczowe i prawo o księgach wieczystych (Dz. U. Nr 57, poz. 321).

l) art. 6 ust. 2 oraz r ozdziału 7 ustawy z dnia 2 grudniti

1960 r. o kolejach (Dz. U. Nr 54, !poz. 311 i z 1974 r.

Nr 24, poz. 142) w brzmieni u

Art. 6. ,,2. Przepisy o skrzyżowaniu linii kolejowych

z drogami publicznymi objętymi zakres em dzi a ł ania Ministra Gospodarki Komunal ne j oraz z liniami tramwajowymi w y daje Minister Komunikacji w porozumieniu z Ministrem Gospodarki Kom'ln a lnej.",

"Rozdział

7

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 44 .

Księgi kolejowe włożone i prowadz one na

podstawie ustawy z dnia 19 maja 1874 r.

o za kładaniu ksiąg kolejowych, o skutk'..l

p raw hip otecznych usta nowionych na koleii

że l a zn e j i o hipotecznym zabezpieczeniu

,praw zastawu, słu ż ących właścicielowi obligacji kolejowych z prawem pierwszeństwa

(L. 70 austr. Dz.U.P. i Dz. U. z 1927 r. Nr 35,

poz. 304), podlegają zamknięciu.

Art . 45. Ustawa nie narusza przepisów o komunikacji w służbie obrony Państwa.

Art. 46.

Tracą

moc

1) ustawa z dnia 19 maja 187.! r. o zakła­

daniu ksiąg kolejowych, o skutku praw

hipotecznych ustanowionych na kolei

;lelaznej i o hipotecznym zabezpieczeniu

praw zastawu, służących właścicielowi

obl1gacji kolejowych z ptawem pierw szeństwa (L. 70 austr. Dz.U.P. i Dz. U. z

1927 r. Nr 35, poz. 304),

2) ustawa z dnia 14 grudnia 1920 r. w spruwie pr z ej ę cia kolei. zbudowanych przez

b. władze okupa cyjne, pod zarząd Mini sterstwa Kolei

Żelaznych (Dz. U. l

1921 r. Nr 3, poz. 5),

3) ustawa z dnia 14 pażdziernika 1921 r.

o udzie la niu koncesji na koleje żelazne

prywatne (Dz. U. Nr 88, poz. 646),

4) art. 7 ustawy z dnia 7 pażdziernika

1921 r. o przepisach porządkowych na

drogach publicznych (Dz.. U. Nr 89,

poz. 656 z późniejszymI zmianami),

5) rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 września 1926 r. o utworzeniu przedsiębiorstwa "Polskie Koleje

Państwowe" (Dz. U. z 1948 r. Nr 43,

poz. 312 i z 1951 r. Nr 14, poz. 108),

6) ustawa z dnia 27 kwietnia 1931 r. o oddaniu "Francusko-PolskIemu Towarzystwu Kolejowemu", Spółce Akcyjnej w

Paryżu, kolei Herby Nowe-Gdynia z

odnogą

Siemkow'ice---<::zęstochowa

do'

eksploatacji oraz o udZieleniu poręki

państwowej (Dz. U. z 1931 r. Nr 40,

poz. 350 i z 1939 r. Nr 33, poz. 212),

7) ustawa z dnia 17 marca 1932 r. o koncesjach na koleje znaczenia miejscowe-

Art. 47. Ustawa wchodzi

szenia.",

2)

w

życie

z dniem

ogło ­

art. 3 ustawy z dnia 12 lutego 1970 r. o zmianie ustawy o kolejach (Dz . U. Nr 3, poz. 13) w brzmieniu

"Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie jednego

miesiąca od dnia ogłoszenia.",

3) art. XVII ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Przepisy

wprowadzające

Kodeks wykroczeń (Dz. ,U. Nr 12,

poz. 115) w brzmieniu

"Art. XVII. U5tawa wchodzi w życie z dniem l stycznia 1972 r.",

4) art. XXV ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks pracy (Dz. U. Nr 24,

poz. 142) w brzmieniu

"Art. XXV. Ustawa , wchodzi w życie z dniem l stycznia 1975 r.",

5) art. 46 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o gospodarce

finansowej przedsiębiorstw państwowych (Dz. U.

Nr 7, poz. 54) w brzmieniu

"Art. 46. Ustawa wchodzi w

1982 r.",

życie

z dniem

lipCd

6) art. 23 ustawy z dnia 23 pa ź dziernika 1987 r. o zmianach w zakresie działania niektórych naczelnych

i centralnych organów administracji p a ństwowej

(Dz. U. Nr 33, poz. 180) w brzmieniu

"Art. 23. Ustawa wchodzi w

szenia.",

życie

z dniem

ogło ­

7) art. 54 ustawy z dnia 23 g rud nia 1988 r. o działalności

gospodarczej (Dz. U. Nr 41. poz. 324) w brzmieniu

"Art. 54. Ustawa wchodzi w

nia 1989 r.",

życie

z dniem l stycz-

8) art. 55 ustawy z dnia 27 kwietnia 1989 r. o przedsiębiorstwie państwowym "Polskie Kol e je Państwo ·

we" (Dz. U. Nr 26, poz. 138) w brzmieniu

"Art. 55. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłosze­

nia, z wyjątkiem art. 13 ust. 3 i 4, który

wchodzi w życie z dniem 1 stycznia

1990 r.".

Minister Transportu, Żeglugi

Łączno ś ci: J. Kamiński

___

ie_n_n_i_k__U_s_t_a_\_v__N_r__5_2________________.______________8~O_3_____________________________._______________P

___

oz. 310

~

7,il tą cz nik do ob w ieszcze ni a Ministr a

Tran5portu, Zeglugi i Łąc z ności l

dnia 4 sierpnia 1989 r. (poz. 310)

USTAWA

z dnia 2 grudnia 1960 r.

o kolejach

Rozdział

l

utrzymania i eksploatacji kolei, wraz ze znajdującymi

na nim budowlami i urządzeniami służącymi temu

celowi.

'

się

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Kolejami w rozumieniu niniejszej ustawy

są

l) drogi szynowe wraz z przeznaczonymi do ich eks-

ploatacji i utrzymania budowlami, urządzeniami oraz'

się po tych drogach taborem, służące

do przewozu osób, przesyłek oruz ładunków,

2) urządzenia transportowe linowe i linowo-terenowe,

służące do publicznego przewozu osób w celach tu "

rystyczno-sportowych.

poruszającym

2. Przepisy niniejszej ustawy

nia do

nie

mają

zastosowa-

Art. 4. Ministe r Transportu, Zeglugi i Łączności W

porozumieniu z zainteresowanymi ministrami i po uzgodnieniu z właściwą wojewódzką radą narodową może, jeżeli wymaga tego interes publiczny, uznać kolej użytku

niepublicznego za kolej użytku publicznego, jak równie ż

kolej użytku publicznego - za kol ej użytku niepublicznego.

Art. 5. 1. Minister Transportu, Zeglugi i Łą cznośc i

wydaje przepisy techniczne o utrzymaniu i ekspl oatacji

kolei, z wyjątkiem przepisów określonych w ust. 3.

1) linii tramwajowych.

2. W stosunku do kolei piaskowych przepisy tech niczne o utrzymaniu kolei wydaje Minister Transportu,

2eglugi i Łączności w porozumi eniu z Ministrem Prze-

2) dróg szynowych służących do transportu wewnątrz­

mysłu.

zakładowego

w jednostkach gospodarczych eksploatujących takie urządzenie, a znajdujących się w całości w obrębie zakładów tych jednostek i nie mają­

cych połączenia z siecią kolei użytku publicznego,

3) urządzeń transportowych linowych i linowo-terenowych, eksploatowanych przez jednostki gospodarcze

i przeznaczonych wyłącznie do przewozu ładunków,

nawet gdyby te urządzenia wychodziły poza teren

zakładu.

Art. 2. 1. Koleje wymienione wart. 1 ust. 1 pkt 1

na koleje użytku publicznego i koleje użytku

niepublicznego.

dzielą się

2. Przez koleje użytku publicznego rozumie się koleje przeznaczone do publicznego przewozu osób i prze-

3. Przepisy techniczne o eksploatacji kolei piaskowych wydaje Minister Przemysłu w porozumieniu z Mi,

nistrem Transportu, Zeglugi i Łącznoś ci.

Art. 6. Min'ister Transportu, Zeglugi i Łączności wydaje przepisy o skrzyżowaniu. linii kolejowych z drogami

publicznym'i i liniami tramwajowymi.

Art. 7. Warunki i sposób prowadzenia ruchu kolejowego w czasie wykonywania budowy kolei określa Minister Transportu, Zeglugi i Łączności.

Art. 8. Minister Transportu, Zeglugi i Łączności po;

uzgodnieniu z właściwą wojewódzką radą narodową może

zarządzić likwidację i rozbiórkę nieczynnych linii kolei

użytku publicznego lub ich części.

syłek.

Rozdział

3. Przez koleje użytku niepublicznego rozumie Sięl

koleje służące do wyłącznego użytku eksploatujących je

jednostek.

4. Do kolei użytku niepublicznego zalicza się również

bocznice kolejowe połączone z siecią kolei użytku publicznego.

5. Minister Transportu, Zeglugi i Łączności określi

zasady użytkowania kolei w portach morskich i śródlą­

dowych oraz organy i tryb postępowania tych organów

' w zakresie rozgraniczenia zadań i obowiązków w stosunku do kolei znajdujących się w tych portach.

Art. 3.

Ilekroć

w ustawie jest mowa

l) o "kolejach piaskowych" ~ należy przez to rozumieć

koleje użytku niepublicznego, eksploatowane przez

podległe Ministrowi Przemysłu przedsiębiorstwa zajmujące się wyłącznie zaopatrywaniem zakładów górniczych w materiały podsadzkowe,

2)

o "obszarze kolejowym" wydzieloną

powierzchnię

należy

gruntu,

przez to rozumieć

przeznaczoną do;

2

Swiadczenia na rzecz utrzymania ruchu kolei

Art. 9. 1. W razie gdy ś rodki techniczne, którymi

dysponuje , przedsiębiorstwo p a ństwowe "Polskie Koleje

Państwowe", zwane dalej "przedsiębiorstwem PKP", nie,

są wystarczające w okresie trudnych warunków zimowych, terenowy organ administracji państwowej o wła~

ściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego na obszarze swojej właścIwości terytorialnej, na wniosek naczelnego d y rektora okręgu kolei państwowych, wprowadza obowiąz e k

odpłatnych świadczeń na rzecz utrzymania ruchu kolei.

,2. Obowiązek świadczeń, o których mowa w ust. 1.

wprowadza się w celu zapobieżenia przerwaniu lub innemu zagrożeniu utrzymania ruchu na sieci kolei znajdującej się w eksploatacji przedsiębiorstwa PKP z powodu

zaśnieżenia, oblodzenia linii i urządzeń kolejowych.

3.

terenowych organów administracji

o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego w sprawach, o których mowa w ust. 1, wchodzą w

życie z dniem podpisania.

Zarządzenia

państwowej

Poz. 310.

Art. 10. 1. Świadczenia, o których mOWd wart. 9,

na obowiązku dostarczania pojazdów samochodowych lub sprz ętu wraz z obsługą, a także innych pracowników ni ezbędnych do w ykonania prac objętycp.

Art. 19. 1. Minister Transportu, Zeglugi i Łączności

ustali warunki, jakim ze względów ekonomicznych po'winny odpowiada ć bocznice kolejowe.

ś wiadcz e ni em .

Żeglugi

polegają

2. Do wykonania świadczeń rzeczowych są obowią­

zane jednostki gospodarki uspołecznionej na t erenie obj ę ­

tym zarządzeniem terenowego organu administracji pań ·

stwowej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego.

Art. 11. Jednostki gospodarki uspołecznionej zobowiązane do wykonania świadczeń rzeczowych wyznacza

terenowy organ administracji państwowej właściwy w'

sprawach komunikacji stopnia wojewódzki ego.

Art. 12. Za uszkodzenie, zniszczenie lub ut ra tę do.starczonego pojazdu lub sprzętu, które nastąpiło bez winy

posiadacza lub obsługującego sprzęt w związku z wykonywaniem świadczeń, przysługuje odszkodowanie.

Art. 13. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia,

warunki i sposób wykonywania świadczeń na'

rzecz utrzymania ruchu na sieci kolei znajdującej si ę w

eksploatacji przedsiębiorstwa PKP, odpłatność, tryb d,ochodzenia roszczeń z tego tytułu oraz zwolnieni e od ob owiązku

świadczeń,

a tak że organy właściwe w tych,

sprawach.

określa

Rozd z iał

Koleje

użytku

3

niepublicznego

Art. 14. Korzystanie z kolei użytku niepublicznego

na zasadzie współużywania jest dopuszczalne za zezwoleniem Ministra Transportu, Zeglugi i Łączności lub organu prze z niego upow aż nionego.

2. W zakresie ustalonym przez Ministra Transportu,

i Łącznoś ci, w sprawach dotyczących budowy

oraz przebudowy i rozbudowy bocznic kolejowych, inwestorzy obowiązani są uzgadniać swe poczynania z właści­

wą miejscowo dyrekcją okręgową kolei państwowych.

. 3. Wyposażenie bocznic kol e jowych w urządzenia do

mechanicznego naładunku i wyładunku wagonów i w inne.

urządzenia techniczne oraz zmiany t echnologii pracy zarówno zakładu eksploatującego bocznicę, jak i transportu

kolejowego na bocznicy, powodujące zmiany w prac y

przy obsłudze bocznicy przez przedsiębiorstwo PKP, wymagają zgody miejscowo właściwej dyrekc ji okręgowej

kolei państwowych.

4. Nowo budowane bocznice kolejowe powinny byó

t ak usytuowane, aby ' był możliwy dowóz i o dwożeni e

ładunków transportem samochodowym.

5. Minister Transportu, Zeglugi i Łącznoś ci lub organ

pl:zez niego upoważniony może zarządzić dokonanie w,

wyznaczony m terminie przebudowy lub rozbudowy bocznicy kolejowe j i połączonych z nią kole jowych urządzeil

wewn ątrz zakładowyc h, jak również wyposażenia bocznicy

w niezbęd n e urządzenia do mechanicznego naładunku

i wyładunku wagonów oraz w inne urządzenia - jeżeli

będzie to konieczne ze względu na właściwą obsługę

bocznicy, usprawnienie pracy na przyległych liniach

kolei użytku publicznego albo właści.we wykorzystanie

taboru, a takż e w c elu umożliwienia dowozu do bocznicy

i odwóż enia z terenu bocznicy ładunków transportem se.mothodowym.

6. W razie ni ęwyko n a ni e. przez uż ytkowni ka bocznicy zdrżądzeń okreś lonych w ust. 5 lub niedostosowania

Art. 15. Kolej użytku niepublicznego może być p ołą­

- w wyznaczony m terminie bocznicy do w arunków wymieczona z siecią kolei przedsiębiorstwa PKP za zezwoleniem

nionych w ust. 1, Minister Transportu, Zeglugi i Łączności

Ministra Transportu, Zeglugi i Łączności lub organu przez

lub organ przez niego upowaznIony może zarządzić

ni ego upo w ażnio n ego.

wstrzymanie obsługi. a t akże likwidację t akiej bocznicy.

Art. 16. Minister Transportu, Zeglugi i . Łączności

7. Minister Transportu, Zeglugi i Łączności może zaokreśli w arunki wykonywania robót związanyCh i połą ­

rządzić w strzymanie obsługi bocznicy o małym obrocie

czeniem i skrzyżowaniem linii kolei użytku niepubliczne- wagonów , lub użytkowanej przez jednostki posiadające

go z linią kolei użytku publicznego oraz robót związanych warunki do przewozu pr zesyłek innymi środkami tran sz utrzymani em i ~apraw ą części linii kolei użytku nieportu oraz likwidację takiej bocznicy.

publicznego, p ołożonych n a obszarze kolejowym przed8. J eżeli bocznica posiad a odgałęzienia eksploatowasiębiors tw a PKP.

ne przez różnych uży tkowników, właściwa miejscowo dyArt. 17. Otwarcie ruchu na kolei użytku ni epubliczrekcja okręgowa kolei państwow ych może w razie potrze nego mo że nastąpić na podstawie zezwolenia właściwej

by wyzn a czyć, wiążąco dla wszystkich .użytkownikÓw,

terenowo dyrekcji o kr ęgo wej kolei państwowych, po!

głównego użytkownika ca ł ego zespołu bocznic i określić

uprzednim komis yj nym sprawdzeniu przez tę dyrekcj ę .

jego obowią zk i.

że kolej pod wz g l ę d em bezpieczeństwa ruchu i bezpieczeństw a publicznego odpowiada

przepisom mnIejsze j

9. l?rzepisy ust. 1-8 mają odpowiednie zastosQwanie

ustawy. Koszty związane ze sprawdzeniem ponosi jeddo kolejowych urządzeń transportowych w portach mor,nostka. która ubie ga się o zezwolenie na otwarcie ruchu . s kich i śródlądowych.

Art. 18. 1. Przewóz osób i publicznyprz.e wóz przena kolejach użytku niepublicznego może być prowadzony za zezwoleniem Ministra Transportu, Zeglugi

i Łączności i na warunkach przez niego określon y ch . .

syłek

2. Minister Tra nsportu, Zeglugi i Łączności, w za,od zakresu i warunków e ksploatacyjnych danej

kolei użytku niepublicznego, mo że zarządzić od pł a tn e

dokonywanie na tej kolei publicznego przewozu przesył ek przez przedsiębiorstwo PKP lub przez użytk ownika

kolei użytku niepublicznego oraz określić warunki t ego

przewozu.

leżności

Art. 20. 1. ' Nadzór techniczny nad utrzymaniem kolei

niepublicznego i bezpieczeństwa ruchu na tych

kolejach sprawuje 'Minister Tra nsportu, Zeglugi i Łącz­

ności lub organ przez niego upoważniony .

użytku

2. Nadzór , o któ rym mowa

jest

w

ust. l, sprawowany

odpłatn ie .

razie z a grożeni a oezpieczeństwa ruchu

publicznego przez niestosowanie si ę.

użytkownika kolei użytku niepublicznego do p,rzepisów

nini ejszej ustawy właściwa miejscowo dyrekcja okręg oArt. 21. W

lub

bezp iecz eńs t wa

wa kolei państwowych może, po uprzednim zawIadomieniu użytkownika kolei, ograniczyć lub zamknąć ruch

na niej.

Art. 22. MinistE;r Transportu, 2eglugi i Łączności

w drodze rozporządzenia warunki, jakim powinni

odpowiadać pracownicy zatrudnieni na kolejach użytku

n~epu blicznego.

określi

Art. 23. W stosunku do kolei piaskowych

1)

wart. 14 i art. 17 udziela Mi.~

nister Przemysłu w porozumieniu z Ministrem Transportu, 2eglugi i Łączności lub upoważnioną przez

niego dyrekcją okręgową kolei państwowych,

zezwoleń określonych

2) nadzór techniczny określony wart. 20 ust. 1 sprawu-

je Minister

Przemysłu

lub organ przez niego upo-

ważniony,

3) uprawnienia, o których mowa wart. 21. przysługują

Ministrowi Przemysłu lub organom przez niego upoważnionym.

Art. 24. Zasady budowy, utrzymania i eksploatacji

kolei użytku niepublicznego użytkowanych przez Ministerstwo Obrony Narodowej i Ministerstwo Spraw Wewnętrznych określi Minister Transportu, 2eglugi i Łącz­

ności w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

i Ministrem Spraw Wewnętrznych.

Rozdział

4

di

Koleje służące do publicznego przewozu osób w celach

rozrywkowych oraz koleje przeznaczone dla celów

turystyczno-sportowych

Art. 25. Minister Transportu, 2eglugi i Łączności

1)

okr e śli

2. Minister Transportu, 2eglugi i Łączności określa

w drodze rozporządzenia odległości i warunki. w których

można w sąsiedztwie kolei zadrzewiać i zakrzewiać grunty oraz wykonywać roboty ziemne.

3. Jeżeli na r oboty ziemne wymienione w ust. 2 wymagane jest zezwolenie organu administracji państwo­

wej, organ ten przed wydaniem zezwoleni a powinien zasięgnąć opinii zarządu kolei.

Art. 27. W razie budowy kolei w mniejszej odległo­

ści od istniejących budowli niż przewidziana w obowią­

zujących przepisach zarząd kolei obowiązany jest te budowle odpowiednio zabezpieczyć lub przenieść na inne

miejsce albo zwrócić koszty koniecznego zabezpieczenia

tych budowli przed niebezpieczeństwem pożaru lub koszty przeniesienia ich na inne miejsce. Ustalenie zakresu

zabezpieczenia i wysokości podlegających zwrotowi kosztów zabezpieczenia lub przeniesienia następuje w trybie

określonym wart. 30.

Art. 28. l.W razie potrzeby usunięcia zadrzewienia

(zakrzewienia) pogarszającego widoczność sygnałów i pociągów, utrudniającego budowę i eksploatację urządzeli

kolejowych lub powodującego zaspy śnieżne, terenowy

organ administracji państwowej właściwy w sprawach

gospodarki gruntami stopnia podstawowego zarządzi usunięcie zadrzewienia (zakrzewienia) na wniosek zarządu

kolei za odszkodowaniem ustalonym w trybie określo­

nym wart. 30. Odszkodowanie to nie przysługuje, jeżeli

zadrzewienie (zakrzewienie) nastąpiło po wybudowaniu

kolei z naruszeniem przepisów, o których mowa wart. 26

ust. 2.

2. Usunięcia zadrzewienia (zakrzewienia) na obszarze

gruntów państwowego gospodarstwa leśnego dokonuje w

przypadkach określonych w ust. 1 właściwy organ administracji lasów państwowych na wniosek zarządu kolei.

zakres stosowania przepisów ustawy do kolei

wart. 1 ust. 1 pkt L służących do p.u blicznego przewozu osób w celach rozrywkowych,

oraz do k olei okre ś lonych wart. 1 ust. 1 pkt 2,

przeznaczonych na cele turystyczno-sportowe, oraz

określi organy powołane do sprawowania nadzoru

technicznego nad utrzymaniem tych kolei i bezpieczeństwa ruchu na tych kolejach oraz tryb wykonywania tego n adzoru,

Art. 29. 1. Z a rząd kolei ma prawo na obcym gruncie, za odszkodowaniem ustalonym w trybie określ o nym

'IN art. 3D, urządzać i utrzymywać pasy ochronne przeciwpożarowe oraz ustawiać zasłony odśnieżne, a w szczegól-

2) ustali warunki. jakim powinni odpow iadać pracowni-

3. Koszty urządzania i utrzymywania pasów ochronnych przeciwpożarowych i zasłon odśnieżnych ponosi zarząd kolei. Jeżeli zadrzewienie (zakrzewienie), powodujące

potrzebę urządzenia

pasów ochronnych przeciwpożaro­

wych, nastąpiło po wybudowaniu kolei. urządzenie i utrzymywanie tych pasów oraz związane z tym koszty obcią­

żają ' właścicieli zadrzewionych (zakrzewionych) gruntów.

okr eś lonych

cy zatrudnieni na tych k olejach,

. 3) w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewn ętrznych

wyda vi drodze rozporządzenia przepisy o porządku

na tych kolejach.

Rozdział

5

Oddalenie zadrzewienia i robót ziemnych

od linii kolejowych oraz pas} ochronne przeciwpożarowe

i zasłony odśnieżne

i

Poz. 310

I'

,

Art. 26.. 1. Wszelkie zadrzewienia (zakrzewienia) po~

winny znajdować się, a roboty ·ziemne powinny być wykonywane w takiej odległości od· linii kolejowych, aby1

nie zakłócały działania, urządzeń kolejowych przeznaczonych .' dbeksploatacjii utrzymania kolei i nie zagrażały

be~l~czeń'stw~ ~ . prawidłowemu ' ruchowi kolejowemll

'i drogowemu.

ności zakładać żywopłoty.

2. Zarząd

kolei jest obowiązany do urządzania

i utrzymywania pasów ochronnych przeciwpo ż arowych na

państwowych gruntach leśnych.

4. Minister Transportu, 2eglugi i

w drodze rozporządzenia

Łączności określa

1) sposób urządzania i utrzymywania zasłon odśnież·

nych - w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa, L e ś­

nictwa i Gospodarki 2ywnościowej,

2) sposó,b urządzania i utrzymywania pasów ochronnych

przeciwpożarowych w porozumieniu z ministrem

wymienionym w pkt 1 oraz Ministrem Spraw Wewnętrznych.

Art. 30. 1. Wysokość odszkodowania (art. 27, 28 i 29

ust. 1) ustala zarząd kolei w porozumieniu z osobami za-

._-----"

-

interesowanymi. W razie ni edojścia do porozumienia, w y odszkodowania okre ś la terenowy organ administracji państwow e j wł a ściwy w sprawach gospodarki

gruntami stopnia podstawowego przy odpowiednim zastosowaniu zasad i trybu obowiązującego przy wywłaszcze­

niu nieruchomości.

2. Ustalanie wysokości odszkodowania nie wstrzymuje wykonania urządzeń i robót, przewidzianych vi

art. 27, 28 i 29 ust. 1.

Art. 31. W razie wykonania budowli lub jakichkolurządzeń

i robót wzdłuż linii kolejowych wbrew

przepisom, terenowy organ administracji

państwowej właściwy w sprawach komunikacji stopnia

podstawowego na wniosek zarządu kolei zarządzi na koszt

sprawcy doprowadzenie otoczenia kolei do stanu zgodnego z powyższymi przepisami.

obowiązującym

Rozdział

6

Ochrona porządku na kolejach użytku publicznego

Art. 32. Wstęp na obszar kolejowy dozwolony jest

tylko w miejscach wyznaczonych. Poza tymi miejscami

wstęp na obszar kolejowy mają osoby posiadające upo,ważnienia właściwych organów kolejowych oraz osoby

upoważnione do wstępu na obszar kolejowy na podstawie odrębnych przepisów.

Art. 33. 1. Do zabezpieczenia mienia kolejowego

i powierzonego kolei oraz nadzoru nad przestrzeganiem

porządku na kolejach użytku publicznego powołane są

organy ochrony kolei.

2. Organami ochrony kolei są: Służba Ochrony Kolei

oraz inne organy określone przez Ministra Transportu,

Zeglugi i Łączności w porozumieniu z Ministrem Spraw

Wewnętrznych.

3. Zakres działania

kolei obejmuje

uprawnień

organów ochrony

ochronę

mienia kolejowego i powierzonego kolei,

2) sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów

o porządku na kolejach użytku publicznego,

3) ochronę życia, zdrowia i mienia obywateli korzystających z usług kolei.

4. W celu wykonywania swych zadań organy ochrony kolei mają prawo

1) nakładania w trybie obowiązujących przepisów grzywien w drodze mandatu karn ego ,

2) legitymowania lub stwierdzani a w inny sposób toż,­

samości osób, które przekroczyły przepisy o porząd­

ku na kolejach, oraz zatrzymania winnego w razie

dokonania przestępstwa lub wykroczenia na obszarze

kolejowym i doprowadzenia go przymusowo do najbli żs zego organu Milicji Obywatelskiej,

3) nosze nia i użycia broni palnej.

1)

Poz. 310

806

sokość

wiek

--- - - -- - - - -- - - - - - - - - -

5. Minister Transportu, 'Leglugi i Łączności w porozumieniu z Ministrem SprnwWewnc:trznych wyda w drodze rozporządzenia przepisy o porządku na kolejach

użytku publicznego.

6. Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu

z Ministrem Transportu, Zeglugi i Łączności określi w

drodze rozporządzenia organy ochrony kolei, którym

przysługuje prawo noszenia broni palnej w czasie peł ­

nienia służby na obszarze kolejowym, oraz przypadki, w

których dopuszczalne jest użycie broni przez organy

ochrony kolei, i tryb postępowania przy użyciu broni.

zakres działania oraz organizację

Ochrony Kolei określi Minister Transportu, Zeglugi i Łączności w porozumieniu z Ministrem Spraw W e7.

Szczegółowy

Służby

wnętrznych.

Art. 34. Minister Transportu, Zeglugi i Łączności w

porozumieniu z Ministrami Obrony Narodowej i Spraw

Wewnętrznych określi uprawnienia oraz zasady i tryb

wykonywania tych uprawnień przez organy ochrony kole i

w stosunku do żołnierzy w czynnej służbie wojskowej

oraz zasady współdziałania tych organów z właściwymi

organami wojskowymi.

Art. 35. 1. Minister Spraw Wewnętrznych określi w

drodze rozporządzenia w porozumieniu z Ministrem Transportu, Zeglugi i Łączności przypadki, w których działal­

ność organów ochrony kolei sięgać będzie poza obszar

kolejowy.

2. Przepisy art. 33 nie naruszają właściwości Milicji

Obywatelskiej w zakresie utrzymywania oezpieczeństw,l.,

spokoju i porządku publicznego na obszarze kolei użytku

publicznego.

.

3. Organy ochrony kolei są obowiązane udzielać w

możnoscl pomocy organom Milicji Obywatelskiej

i organom ochrony granic na ich wezwanie w wykonywaniu czynności służbowych.

miarę

4. Minister Transportu, Zeglugi i Łączności w po.rozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych określi

szczegółowe zasady i sposób

współdziałania

organów

ochrony kolei z organami Milicji Obywatelskiej i ochrony

granic.

Rozdział

7

Przepisy karne

Art. 36. 1. Kto wykracza przeciw przepisom o porządku

na kolejach, wydanym na podstawie art. 25 pkt 3

art. 33 ust. 5,

podlega karze grzywny do 10 000 złotych.

2. Orzekanie w sprawach wymienionych w ust. 1

w trybie przepisów o post()powaniu w sprawach

o wykroczenia.

następuje

Wydawca: Urząd Rady Ministrów.

Redakcja: Biuro Prawne, 00-583 Warszawa, Al. Ujazdowskie 1/3.

OrganizacJa dmku ł kolporlat: Wydział Wydawnictw, 00-979 Warszawa, ul. Powsiń­

ska 69/71, tel. 42-14-78 i 694-67-50.

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Miniltr6w

w Zakładach GriUicznych "Tamka", Zakład nr 1, Warszawa, ul. TUlka· 3.

Zam. 0751 -1300-89.

PL ISSN 0209-2123

Cena 128,00 zl

POLSKIEJ

RZECZYPOSPOLITEJ

LUDOWEJ

Nr 52

Warszawa, doia 12 września 1989 r.

T Ił E sć

loz.

ROZPORZĄDZENIE

308 -

Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 1989 r.

fin ansowej jednostek badawczo-rozwojowych

szczegó ł owych

w sprawie

zasad

gospodarki

79 1

o B W I E S Z C Z E N I A

399 3.10 -

Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 lipca 1~'89 r. w sprawie ogłoszen ia jednolitego tek stu

ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrujnych

Ministra TranspOItu, Zeglugi i Łączności z dni a 4 sierpnia 1989 r. w sprawie og ł oszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 2 grudnia 1960 r. o kolejach .

793

801

308

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA FINANSÓW

z dnia 26 sierpni a 1989 r.

w sprawie

szczegółowych

zasad gospodarki finansowej jednostek badawczo-rozwojowych.

Na podstawie art. 14 ustawy z dnia 25 lipca 1985 r.

o jednostkach badawczo-rozwojowych (Dz. U. z 1989 r

Nr 45, poz. 244) zarządza się, co następuje

§ 1. Przepisy rozporządzenia mają zastosowanie do

jednostek badawczo-rozwojowych, do których stosuje się

przepisy ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach

badawczo-rO'Zwojewych (Dz. U. z 1989 r. Nr 45, poz. 244),

z wyłączeniem jednostek, o których mowa wart. 15 te j

ustawy.

Jednostki badawczo-rozwojowe prowadzą sazgodnie z zasadą samofinansowania, pokrywają€ z uzyskiwanych przychodów

koszty działalności i zobowiązania wobec budżetu pań ­

stwa, oon-ków

dostawców oraz wydatki na rozwój i

inne potrzeby.

§ 2.

1.

modzie·łną gespodarkę finansową

2. Podstawą gospodarki finansowej jed.nostki badawczo-rozwojowej jest plan rzeczowo-finansowy ustalan y

przez dyrektora tej jednostki po zaopiniowaniu przez r ad ą

naukową i rduę załog.i.

3. W kosztach działalności jednostki badawczo-rozwojowej uwzględnia się wartość prac wykonywanych

na rzecz tej jednostki przez podwykonawców.

§ 3. Przychodami jednostki badawczo-rozwojowej są

przychody ze sprzedaż y krajowej oraz z eksportu, a w

szczeg.ólności

l) prac badawCM--roZW'djowyCh,

2) wyników prac badawczo-rozwojowych,

3) patentów, prdw ochronnych, licencji na stosowanie

wynalazków i wzorów użytkowych, projektów racjonalizatorskich stanowiących tajemnicę jednostki oraz

innych osiągnięć naukowych i technicznych,

4) prac z zakresu działalności ogólnotechnicznej,

5) prac wdrożeniowych, w tym nadzoru autorskiego,

G) produkCji doś wiadczalnej,

7) unikalnych urządzeń i aparatury oraz innej produkcji, w tym także małotonażowej i małoseryjnej,

8) innych prac i usług, w tym oblic z eń na elektronicznych maszynach cyfrowych, usług reprograficznych

itp.,

9) przedmiotów majątkowych p ozostaj ących po zakoń ­

czeniu prac badawczo-rozwo jowych, w wysoko ś ci

uzgodnionej z zamawiającym pracę badawczo-rozwojową, w ramach której- przedmiot majątkowy został

wytworzony lub nabyty.

§ 4. 1. Sposób rozliczeń z tytułu wykonania prac

badawczo-rozwojowych oraz dysponowania wynikami

tych prac zainteresowane strony określają w umowie.

2. Zasady dysponowania przez jednostki badawczo-rozwojowe wpływami dewizowymi ze współpracy mię­

dzynarodowej regulują przepisy prawa dewizowego.

§ 5. Jednostka badawczo-rozwojowa ustala samodzielnie wielkość śr odków na wynagrodzenia na podstawie obowiązujących przepisów o wynagrodzeniach i w

ramach posiadanych możliwości finansowych.

Dzieńnik" Ustaw

~

Nr 52· .

-.-

792 "--

:~

:,"

.Eoz. 308

pr~:~az~w~nj'

und'u~

;:ba'~~~';,

ni/

rozwoJu jedt10itki

,§ 6. 1. Wynik finansowy jednbstki badawczo-roz- {:;est

wojowej stanowi różnicę między p'rzychodami a kosztami czo-:.ozw

. o}owej, z, wyjątki

. .e~ .o~pisP;w am~~~:yza.5'~jnyc~

własnymi sprzedaży, skorygowaną o straty i zyśki nadod 'Srodkow trwałych za,MatI'o Jj. ,~Ziałalnosc~ so~~ai~eJ.

zwyczajne, wynik na pozostałej sprzedaży oraz o. podatek

3. Na fundusz wpływają takie: '

obrotowy należny od sprzedaży produktów przeznaczonych na rynek. Dodatni wynik finansowy stanowi zysk,

1) udziały w inwestycjach wspólnych,

a ujemny stratę jednostki badawczo-rozwojowej.

2) środkLz.. innych.ŹTódel.. , , , ...,. _ ' ...... _.. .. . ... ~.

'; l\U ,\ ..

2. Roczny wynik finansowy podlega weryfikacji w

4. Fundusz rozwoju, po sfinansowaniu ewentualnych

trybie określonym w odrębnych przepisach.

strat (o których mowa w § 6 ust. 4) i spłacie kredytów

3. Zweryfikowany zysk, po uregulowaniu zobowią­ bankowych zaciągniętych na inwestycje, jednostka bazan wobec budżetu, jednostka badawczo-rozwojowa prze- dawczo-rozwojow:a przeznacza według własnego uznania na

znacza na

1) uzupełnienie funduszu statutowego,

1) fundusz rozwoju,

2) fundusz załogi,

2) inWestycje jednostki badawczo-rozwojowej,

3) inne cele.

3) wkłady lub pożyczki, w tym także oprocentowane,

na inwestycje i przedsięwzięcia wspólne.

4. Stratę jednostki

się z funduszu rozwoju.

badawczo-rozwojowej

pokrywa

§ 7. Jednostka badawczo-rozwojowa poza funduszem

statutowym tworzy następujące fundusze

1) fundusz motywacyjno-wdrożeniowy.

2) fundusz rozwoju,

zakładowe

fundusze socjalny i mieszkaniowy.

§ 8. 1. Fundusz statutowy jednostki badawczo-rozwojowej odzwierciedla wartość powierzonej jej do użyt­

kowania części mienia ogólnonarodowego. Na fundusz

ten składa się w szczególności wartość netto środków

trwałych, wartości niematerialne i prawne oraz wartość

środków obrotowych przekazanych jednostce przez organ,

który tę jednostkę utworzył.

jest zwiększany o wartość

obrotowych otrzymywanych

nieodpłatnie i finansowanych z funduszu rozwoju lub

innych funduszów jednostki badawczo-rozwojowej oraz

o wartości niematerialne i prawne, a pomniejszany o wartość środków trwałych oraz wartości niematerialne i

prawne przekazane nieodpłatnie, a także o umorzenie

środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

2. Fundusz

środków

statutowy

trwałych,

środków

§ 9. 1. Fundusz motywacyjno-wdrożeniowy . tworzy

ze środków przekazywanych przez jednostki wdraża­

jące wyniki prac jednostki badawczo-rozwojowej z tytułu

osiągnięcia wymiernych efektów ekonomicznych wdrosię

żenia.

2. Środki

funduszu

motywacyjno-wdrożeniowego

przeznacza się na nagrody indywidualne za osiągnięcie

efektów, o których mowa w ust. 1.

~

§ 11. 1. Środki funduszu

nagrody dla pracowników.

10. 1. Fundusz rozwoju tworzy się z

1) odpisów amortyzacyjnych od wartości środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

2) zysku.

2. Odpisy amortyzacyjne, o których mowa w ust. 1

pkt 1, są dokonywane według zasad obowiązujących

przedsiębiorstwa państwowe, z tym że wartość odpisów

załogi

przeznacza

się

na

2. Środki funduszu załogi mogą być rówmez prze. znaczane na zwiększenie zakładowych funduszów socjalnego i mieszkaniowego.

§ 12. 1. ' Koszty

3) fundusz załogi,

4)

;~..J3. 11l ·;,

przez

jednostkę

działalności

prac

własnych

badawczo-rozwojową

podejmowanych

koszty

obciążają

tej jednostki.

2. Koszty prac własItych mogą być rozliczane w czasie. nie dłużej jednak ńiż przez 5 lat

§ 13. 1. Jednostka

badawczo-rozwojowa finansuje

obrotowe . z tej części funduszu statutowego, 14óra

nie służy pokryciu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

środki

2. Środki obrotowe mogą być w caio~ci finansowane

z funduszu statutowego. Na finansowanie środków . obrotowych nie znajdujących pokrycia w funduszu statutowym jednostka badawczo-rozwojowa może zaciągać . w

banku kredyty obrotowe na warunkach określonych w

umowie kredytowej.

§ 14. 1. Inwestycje jednostki badawczo-rozwojowej

finansuje się z funduszu rozwoju.

2. Zasady finansowania inwestycji centralnych i zamówień rządowych

oraz udzielania subwen~ji . i pożyczek

z Centralnego Funduszu Rozwoju Nauki i Techniki regulują odrębne przepisy.

rozporządzenia

mają

zastosowanie

do zakładów doświadczalnych działających jako

wyodrębnione zakłady jednostek badawczo-rozwojowych.

Zasady wewnętrznego wyodrębnienia zakładów doświad­

czalnych pod względem gospodarki finansowej oraz zwią­

zanych z tym roz liczeń wewnątrz jednostki określają

statuty jednostek badawczo-rozwojowych.

§ 15. Przepisy

również

§ 16. Do jednostek bad awczo-rozwoJowych ' m aj ą

odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące przedsię ­

biorstw państwowych wzakręsiegł6wnych ' kSięgo~ych,

weryfikacji rocznych bilansów oraz podstawowych zasad

prowadzenia rachunkowości.

~

-

§ 17. Dzi ała lność lecznicza, profilaktyczna i diagnostyczna oraz usługowa, prowadzona na rzecz społecznego

systemu ochrony zdrowia przez jednostki badawczo-rozwojowe nadzorowane przez Ministra Zdrowia i Opieki

Społecznej, jest finansowana z budżetu państwa na zasadach określonych dla jednostek ochrony zdrowia.

Poz. 308 i 309

-

wie szczegółowych zasad gospodarki finansowej jednostek

badawczo-rozwojowych (Dz. U. N r 61, poz. 316).

2. Salda funduszu rezerwowego oraz funduszu prac

przenosi się na fundusz rozwoju nie później

niż 31 grudnia 1989 r.

własnych

'i .~;;"li"lj "

§. 18. 1. Zgodnie z art. 80 ustawy z dnia 30 maja

1989 r. o zmianie upowa ż nień do wydawania aktów wykon awczych (Dz. U. Nr 35, poz. 192) traci moc rozporzą­

dzenie Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 1985 L W spra-

'

§ 19.

Rozporządzeni e

wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia.

Minister Finansów: A. Wróblewski

309

OBWIESZCZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 24 lipca 1989 r.

w sprawie

ogłoszenia

jednolitego tekstu ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych.

1. Na podstawie art. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 L

o zmianie ustawy o zakwaterowaniu sił zbrojnych (Dz. U.

Nr 30, poz. 162) ogłasza się w załączniku do niniejszego

obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 20 maja

1976 L o zakwaterowaniu sił zbrojnych (Dz. U. Nr 19'1

poz. 121), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych

1)

ustawą z dnia 23 marc a 1983 r. o zmianie ustawy

o za opatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych

i ich rodzin (Dz. U. Nr 16, poz. 78),

2)

ust awą z dnia 3 lipca 1984 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu sił zbrojnych (Dz. U. Nr 34, poz. 182),

3) ustawą z dnia 17 maja 1989 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu sił zbrojnych (Dz. U. Nr 30, poz. 162)

oraz ~mian wynikających z przepisów ogłoszonych przed

dniem wydania jednolitego tekstu i z zastosowaniem

ciągłej numeracji rozdziałów, artykułów, ustępów, ' punktów i porządku alfabetycznego liter.

1) art. 56 ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojny ch (Dz. U. Nr 19, poz. 121) w

brzmieniu

"Art. 56. Ustawa wchodzi w

1976 L",

życie

z dniem

lipca

2) art. 8 ustawy z dnia 23 marc a 1983 L o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz. U. Nr 16, poz. 78) w brzmieniu

"Art. 8. Ustawa wchodzi w źycie z dniem ogłoszenia

z mocą od dnia 1 stycznia 1983 L",

3) art. 2 ustawy z dnia 3 lipca 1984 r. o zmianie ustawy

o zakwaterowaniu sił zbrojnych (Dz. U. Nr 34,

poz. 182) w brzmieniu

"Art. 2. Ustawa wchodzi w

szenia.",

życie

z dniem

ogło ­

4) art. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu sił zbrojnych (Dz. U. Nr 30,

poz. 162) w brzmieniu

"Art. 3. Ustawa wchodzi w

1989

2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia

jednolity tekst ustawy nie obejmuje

życie

z dniem 1 lipca

L".

Minister Obrony Narodowej: F. Siwic1a

Załącznik

do obwieszczenia Ministra

Obrony Narodowej z dnia 24 lipca

1989 r. (poz. 309)

USTAWA

z dnia 20 maja 1976 r.

o zakwaterowaniu sił zbrojnych.

Rozdział

1

Przepisy ogólne

łym