Ustawa z dnia 31 lipca 1989 r. o podwyższaniu wynagrodzeń za pracę i dochodów rolniczych w związku ze zmianami cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w 1989 r.

Zakłady pracy, do których nie stosuje się przepisów o kształtowaniu środków na wynagrodzenia

w sferze budżetowej, ustalają zasady wzrostu wynagrodzeń za pracę pracowników, uwzględniające

zmiany cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w 1989 r., według wskaźników

ustalonych przez Główny Urząd Statystyczny, stosując art. 2-4.

1.

Wzrost wynagrodzeń następuje przez podwyższanie stawek poszczególnych składników wynagrodzenia

przysługujących pracownikowi w pierwszym dniu kwartału, w którym następuje wzrost

wynagrodzeń o kwotę stanowiącą iloczyn wskaźnika wzrostu cen w poprzednim kwartale

i współczynnika 0,8 oraz stawek przysługujących pracownikowi w pierwszym dniu miesiąca

rozpoczynającego poprzedni kwartał, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Podwyższeniu nie podlegają

1)

składniki wynagrodzenia, których wysokość jest powiązana z ceną określonego towaru

(usługi) lub towarów (usług), a w szczególności deputaty i inne świadczenia w naturze

oraz ekwiwalenty pieniężne za te deputaty i świadczenia,

2)

składniki wynagrodzenia, których wysokość jest ustalana w relacji do innego podwyższanego

składnika wynagrodzenia,

3)

wynagrodzenia wypłacane z zysku.

3.

Zasady wzrostu wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1 i 2, są ustalane z uwzględnieniem

posiadanych przez zakłady pracy środków finansowych. Jeżeli wymaga tego sytuacja finansowa

zakładu pracy, ustala się współczynnik niższy od określonego w ust. 1.

1.

Wskaźnikiem wzrostu cen, o których mowa w art. 2, jest wyrażony procentowo wzrost

średniego poziomu cen między ostatnimi miesiącami dwóch kolejnych kwartałów poprzedzających

kwartał, w którym następuje wzrost wynagrodzeń, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Wysokość wskaźnika wzrostu cen ogłasza Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej „Monitor Polski”, nie później niż w 20

dni po upływie każdego kwartału.

3.

Wzrost cen artykułów żywnościowych, poza używkami, za sierpień i wrzesień 1989 r.

zostanie wyrównany w pełni i kwotowo. Wysokość i termin wypłaty dodatków wyrównawczych

do kwot już wypłaconych z tego tytułu ustalone zostaną w odrębnych przepisach podjętych

po porozumieniu z ogólnokrajowymi organizacjami międzyzwiązkowymi.

Ustalanie wzrostu wynagrodzeń następuje

1)

w zakładzie pracy stosującym zakładowy system wynagradzania w drodze zmiany porozumienia

o wprowadzeniu zakładowego systemu wynagradzania, w trybie przewidzianym w art. 6 i 26 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. o zasadach tworzenia zakładowych systemów

wynagradzania

(Dz. U. z 1988 r. Nr 28, poz. 196 oraz z 1989 r. Nr 35, poz. 192),

2)

w zakładzie pracy nie stosującym zakładowego systemu wynagradzania, w trybie obowiązującym

przy ustalaniu wynagrodzeń pracownikom tego zakładu.

Przepisy art. 1-4 stosuje się odpowiednio do wykonawców pracy nakładczej.

1.

Zobowiązuje się Radę Ministrów do podwyższenia od 1 lipca 1989 r. i 1 października

1989 r. wskaźnika procentowego przyjętego do ustalenia normy wynagrodzeń na 1989 r.

odpowiednio do faktycznego wzrostu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych

za drugi i trzeci kwartał 1989 r.

2.

Korekta wskaźnika, o którym mowa w ust. 1, dokonywana będzie na podstawie wzrostu

średniego poziomu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w danym kwartale,

w porównaniu ze średnim poziomem cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w

kwartale poprzednim.

Kwota najniższego wynagrodzenia ustalona na dzień 1 stycznia 1989 r. podlega podwyższeniu

z tytułu wzrostu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych zgodnie z zasadami

określonymi w art. 6 ust. 1.

Podwyższeniu podlegają minimalne ceny skupu produktów rolnych, co kwartał, tak aby

w 1989 r. nastąpił pełny parytet dochodów ludności rolniczej i nierolniczej.

W ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. o zasadach tworzenia zakładowych systemów wynagradzania

(Dz. U. z 1988 r. Nr 28, poz. 196 oraz z 1989 r. Nr 35, poz. 192) w art. 2 w pkt 1 wyrazy „obowiązujące w dniu 1 stycznia danego roku” skreśla się.

W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w sferze

budżetowej

(Dz. U. Nr 4, poz. 24) w art. 4 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Rada Ministrów dokonuje zaliczkowego zwiększenia środków na wynagrodzenia w sferze

budżetowej w okresach kwartalnych. Środki te podlegają rozliczeniu w terminach określonych

w ust. 1 i 2.

”

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie do ustalania przysługującego

pracownikom wzrostu wynagrodzeń od dnia 1 lipca 1989 r.